#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/03/2013 10:53
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αποφασιστική στροφή από την Ευρώπη δείχνει η εκλογή του νέου Πάπα



Η επιλογή του καρδινάλιου Χόρχε Μπεργκόλιο να αναλάβει καθήκοντα ως Πάπας Φραγκίσκος είναι ένα εξαιρετικό άλμα, μακριά από τη συντηρητική και επιφυλακτική φύση των δύο τελευταίων Παπών. Παρά το γεγονός ότι ο Μπεργκόλιο περιγράφεται ως ένας μέτριος συντηρητικός, οι Ιησουίτες έχουν φήμη, στη σύγχρονη εκκλησία, για την αυστηρή και ανεξάρτητη σκέψη τους, και υπό τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, ήταν σε δυσμένεια εξαιτίας της βαθιάς συμπάθειάς τους για τη θεολογία της απελευθέρωσης στη Λατινική Αμερική.

Η εκλογή ενός Λατινοαμερικάνου Ιησουίτη θα ήταν αδιανόητη πριν από 30 χρόνια. Η επιλογή του Μπεργκόλιο δείχνει μια αποφασιστική στροφή στο κέντρο της εκκλησίας, μακριά από την Ευρώπη και προς την ήπειρο όπου ζουν οι περισσότεροι Καθολικοί και όπου οι προκλήσεις για την εκκλησία είναι αρκετά διαφορετικές από αυτές στην Ευρώπη.
Το πιεστικό πρόβλημα στη Λατινική Αμερική είναι η έλλειψη ιερέων και η συρρίκνωση των πιστών. Παρά το γεγονός ότι το 40% των Καθολικών του παγκόσμιου πληθυσμού ζουν στην ήπειρο, δεν μπορεί πλέον να θεωρείται αυτομάτως ότι οι Λατινοαμερικάνοι είναι Καθολικοί.

Οι Πεντηκοστιανοί του Προτεσταντισμού έχουν κάνει μια τεράστια διείσδυση και, στις μέρες μας, το ίδιο και η εκκοσμίκευση. Αυτά είναι προβλήματα που η εκκλησία υπό την ηγεσία του Ιωάννη Παύλου Β' και του Βενέδικτου ΙΣΤ΄ αρνήθηκε να αντιμετωπίσει ευθέως. Η επιλογή του Μπεργκόλιο δείχνει ότι το θέμα δεν μπορεί πλέον να παρακαμφθεί. Αν κάποιος μπορεί να σπάσει το αδιέξοδο γύρω από την κληρική αποχή, αυτός είναι ο κατάλληλος άνθρωπος.

Παρά το γεγονός ότι η εκκλησία συνεχίζει να αυξάνεται στην Αφρική και το κονκλάβιο δείχνει ότι μπορεί ακόμα να κρατήσει την προσοχή του κόσμου, η τάση στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες είναι βαθιά αρνητική. Εν μέρει ως αποτέλεσμα της συρρίκνωσης τους μεγέθους της οικογένειας - οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες αγνοούν τη διδασκαλία σχετικά με την αντισύλληψη – η Καθολική εκκλησία στον ανεπτυγμένο κόσμο έχει μειωθεί σταθερά κατά την τελευταία δεκαετία.

Ένας στους 10 ενήλικες Αμερικανούς είναι πλέον μη ενεργός Καθολικός. Στη Βόρεια και Νότια Αμερική εκείνοι που αφήνουν την Καθολική εκκλησία τείνουν να γίνουν είτε χαρισματικοί ευαγγελιστές προτεστάντες ή να εγκαταλείψουν τη θρησκεία εντελώς. Στη Δυτική Ευρώπη δεν υπάρχει άλλη μορφή χριστιανισμού να πάρει τη σκυτάλη. Κάποιοι θεωρούν ότι οι λόγοι είναι η στάση της εκκλησίας για τις γυναίκες, οι διδασκαλίες της για το σεξ και η διαβρωτική επίδραση των σκανδάλων κακοποίησης. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η δογματική εκτροπή και οι θολές, άψυχες υπηρεσίες είναι υπεύθυνες για το πρόβλημα.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο Πάπας Φραγκίσκος αντιμετωπίζει έναν τεράστιο και δύσκολο αγώνα, τόσο για να επαναφέρει στο σωστό δρόμο τον γηραιό κλήρο του όσο και για να εμπνεύσει τους πιστούς, κάνοντας τη θρησκεία του να φαίνεται συνεπής πνευματικά και ηθικά και ελκυστική για όσους δεν ανήκουν σε αυτή.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι υψηλόβαθμοι Καθολικοί στο Βατικανό έχουν δείξει πραγματικό ενδιαφέρον για το ευαγγελικό δόγμα Άλφα, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας του Μπρόμπτον. Αυτό παντρεύει το συντηρητικό δόγμα  με μεγάλη κοινωνική ευελιξία και μία έμφαση στις χαρισματικές πρακτικές, όπως την ομιλία ξένων γλωσσών χωρίς κάποιος να τις γνωρίζει (ένα φαινόμενο που καταγράφεται στην Καινή Διαθήκη) και την προσδοκία θαυμάτων. Τονίζει επίσης το ρόλο των γυναικών, αν και ως επί το πλείστον ως συζύγους κληρικών. Και η χειροτονία παντρεμένων ανδρών στην ιεροσύνη είναι η πιο πολυσυζητημένη λύση στην κρίση της Καθολικής Εκκλησίας.

Η παρουσία των ιερέων είναι κεντρικής σημασίας για μια ακμάζουσα καθολική εκκλησία. Μόνο αυτοί μπορούν να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία η οποία είναι η κεντρική ιεροτελεστία που τρέφει και κρατά μαζί τις κοινότητες. Παρά το γεγονός ότι οι πιστοί μπορούν, και δεν αγνοούν τις ηθικές διδασκαλίες και τις προσπάθειες της ηγεσίας των ιερέων τους, πρέπει να έχουν τις υπηρεσίες τους. Και υπάρχει μια τεράστια κρίση στην ιεροσύνη σε πολλά κεντρικά σημεία της.

Αφού φθάρηκαν αρχικά από μια ευρεία εξέγερση ενάντια στην υποχρεωτική αγαμία - πάνω από 100.000 ιερείς πάτησαν τους όρκους τους για να παντρευτούν στη δεκαετία του εβδομήντα και του ογδόντα πριν ο Ιωάννης Παύλος Β' το έκανε σχεδόν αδύνατο, ως μέρος της γενικότερης καταστολής τους φιλελευθερισμού - και στη συνέχεια από τις φήμες σχετικά με τα σκάνδαλα κατάχρησης, ο κλήρος μειώθηκε και γέρασε με εκπληκτική ταχύτητα.

Ο μέσος όρος ηλικίας των αμερικανικών ιερέων έχει αυξηθεί από τα 34 στα 64. Σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία γίνονται λιγότεροι ιερείς τον χρόνο απ’ ότι σχεδόν σε οποιοδήποτε μεμονωμένη Αγγλικανική επισκοπή. Τα σεμινάρια έχουν κλείσει σε όλο τον δυτικό κόσμο. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των υπολοίπων κληρικών θεωρούνται από ειδικούς παρατηρητές ότι είναι ομοφυλόφιλοι, αν και συχνά άγαμοι. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι κανονισμοί σχετικά με την αγαμία παραμένουν υψηλοί.

Ωστόσο, η προφανής λύση, που απαιτούν πολλοί πιστοί καθώς και ορισμένοι τολμηροί ιερείς, να καταργηθεί η υποχρεωτική αγαμία για τους κληρικούς σε ενορίες, θα φέρει νέα προβλήματα στο πέρασμά της και είναι βέβαιο ότι θα συναντήσει αντίσταση μέχρι να γίνει εντελώς αναπόφευκτη.

Παρ 'όλα αυτά, η εκλογή ενός Ιησουίτη είναι σημαντική σε αυτό το σημείο. Ιερείς σε θρησκευτικά τάγματα, σε αντίθεση με τους «κοσμικούς» κληρικούς των ενοριών, παίρνουν σκόπιμα όρκους αγαμίας. Δεν προσφέρεται ως μέρος μιας συμφωνίας με την αποστολή τους. Έτσι, μπορούν να δουν καλύτερα τα αποτελέσματα της πειθαρχίας σε όσους είναι λιγότερο πρόθυμοι να την αποδεχθούν.

Αν και είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς μια μαζική απελευθέρωση των ήδη χειροτονημένων κληρικών από τους όρκους τους, μια κίνηση για χειροτονία ήδη παντρεμένων ανδρών θα προκαλέσει τεράστια αίσθηση και μπορεί να είναι αναπόφευκτη.

Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς το ενδελεχές ξεκαθάρισμα των συντηρητικών στο Βατικανό. Η Curia, όπως είναι γνωστή η κεντρική διοίκηση του Βατικανού, έχει κλονιστεί από πολλά σκάνδαλα τα τελευταία οκτώ χρόνια. Η φυλάκιση του μπάτλερ του Πάπα Βενέδικτου για διαρροή εγγράφων προς τον έξω κόσμο ήταν η πιο αξιοσημείωτη περίπτωση. Αλλά σε αυτά τα έγγραφα, καθώς και στην έκθεση που εκπονήθηκε, υπήρχαν ισχυρισμοί για οικονομική διαφθορά και ύπαρξη ομοφυλόφιλων λόμπι. Η απροθυμία της τράπεζας του Βατικανού να εγγραφεί στα ευρωπαϊκά πρωτόκολλα σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να προσφέρει οποιαδήποτε ΑΤΜ μέσα στην πόλη-κράτος. Όλα αυτά είναι συμπτώματα μιας ευρύτερης δυσλειτουργίας.

Η Curia είναι ουσιαστικά ένα δικαστήριο όπου η προσφορά είναι υπέρ των ισχυρών βαρόνων, οι οποίοι έχουν θέσεις κατά τη βούληση του Πάπα - και οι οποίοι χάνουν τις θέσεις τους ή τη συνταξιοδότησή τους με τον θάνατό του, ενώ ελπίζουν σε επαναδιορισμό. Λειτουργεί με έναν αξιοσημείωτο συνδυασμό νωθρότητας και προσοχής. Σε έναν κόσμο αστραπιαίων διεθνών επικοινωνιών, βρίσκεται συνεχώς σε δύσκολη θέση.

Παρά το γεγονός ότι έχει καταφέρει να εξαλείψει οποιαδήποτε ανοικτή διαφωνία με τα πιο αμφιλεγόμενα δόγματα της εκκλησίας, τόσο μεταξύ των επισκόπων όσο και στα Καθολικά πανεπιστήμια, ήταν ανίκανη για οτιδήποτε θετικό. Ο πρώτος Ιησουίτης Πάπας μπορεί να δείξει ότι η ανεξάρτητη σκέψη ανθούσε όλο αυτό το διάστημα στην ευρύτερη εκκλησία και μέσα από αυτή να αποδράσει από τον ασφυκτικό συγκεντρωτισμό.

guardian

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 14/03/2013 11:15:40

    Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα πάπα, δηλαδή προσώπου, αλλά θεσμού, δηλαδή παπικού θεσμού. Εχω ζήσει μερικά χρόνια σε κατά παράδοση ρωμαιοκαθολική χώρα, έχω φίλους ρωμαιοκαθολικούς ή πρώην ρωμαιοκαθολικούς, έχω διαβάσει αρκετά, πιστεύω, και ιστορία του ρωμαιοκαθολικισμού και κείμενα επιφανών καθολικών διανοουμένων (ο Bernanos είναι από τους αγαπημένους μου λογοτέχνες). Και έχω παρακολουθήσει επανειλημμένα και λατρευτικές τους συνάξεις, κάποιες σε μοναστήρια βενεδικτίνων. Το ζήτημα είναι ότι ο ρωμαιοκαθολικισμός, μετά την αποφασιστική αλλοίωση της αρχέγονης εκκλησιολογίας, κυρίως τον 11ο αιώνα επί Γρηγορίου Ζ΄ (αν και τα σπέρματα υπήρχαν εμφανώς νωρίτερα) τράβηξε τον δικό του δρόμο, ο οποίος τον οδήγησε στην απόλυτη εκκοσμίκευση. Η δογματικοποίηση του πρωτείου ήταν η μήτρα όλων των κακών (άραγε, κάτι αντίστοιχο, δηλ. το πρωτείον του ενός επισκόπου ως δόγμα, δεν επιδιώκει σιγά-σιγά να επιβάλει στα καθ' ημάς η ομαδούλα Ζηζιούλα-Ελπιδοφόρου, μαζί με κάτι πατρινά διακάκια, εκεί στο ιερόν Φανάριον;).
    Από εκεί και πέρα, να γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή, ο ΜΟΝΟΣ συνεκτικός κρίκος του Ρωμαιοκαθολικισμού είναι το πρόσωπο του πάπα. Για τον λόγο αυτό, επιβάλλεται να προβληθεί όσο γίνεται από τα ΜΜΕ, να είναι ένας άνθρωπος άμεμπτος, δίκαιος και ενάρετος (δεν έχω αμφιβολίες ότι ο νέος πάπας είναι), ώστε μέσω αυτού να συγκρατηθεί το οικοδόμημα.
    Αλλά αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι εξορίσαμε τον Χριστό στον ουρανό, και εδώ στη γη έχουμε τον τοποτηρητή. Οταν πεθάνουμε, θα πάμε να βρούμε τον Χριστό. Προς το παρόν, αρκεστείτε στη ζώσα εικόνα του, τον πάπα, τον υπερ-επίσκοπο, τον ζώντα στύλο και εδραίωμα της αλήθειας, τον διάδοχο του Πέτρου (που ουδέποτε, σημειωτέον, υπήρξε επίσκοπος Ρώμης). Άλλωστε, και οι θείες ενέργειες κτιστές είναι, δημιουργήματα του Θεού (κατά τη δυτική θεολογία).
    Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι η μεταδοτικότητα του δημοσιοσχεσιτισμού. Αυτό θα σημάνει την πλήρη εκκοσμίκευση του χριστιανικού μηνύματος, άρα την ακύρωσή του, και στα καθ' ημάς. Οι ρωμαιοκαθολικοί άνοιξαν τον δρόμο, ακόμα και θεσμικά. Μήπως όμως εμείς, οι Ορθόδοξοι, ακολουθούμε;

  2. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 14/03/2013 11:19:11

    Να προσθέσω μία πληροφορία αναφορικά με την αγαμία:
    Ειδικά στην Αφρική, άπαντες οι ρωμαιοκαθολικοί ιερείς συζούν με μία γυναίκα, εις γνώσιν της κοινότητας και του επισκόπου.
    Σε μερικές περιπτώσεις, στο Κογκό ας πούμε, όπως έχω πληροφορηθεί, μερικοί από αυτούς πλησιάζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία και ζητούν να ενταχθούν σε αυτήν, όπου τους δίνεται δυνατότητα να έχουν νόμιμα και πρεσβυτέρα και παιδιά.

  3. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ avatar
    ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ 14/03/2013 17:45:11

    Λείπουν πολλά χρήσιμα στοιχεία από τό άρθρο τού Guardian.
    Π.χ. η συρρίκνωση τού Ρωμαιοκαθολικισμού (γιατί εμείς οι Ορθόδοξοι είμαστε οι πραγματικοί καί μόνοι Καθ-ολικοί) δέν αφορά μόνον τόν αριθμό τών ιερέων αλλά καί τών πιστών, ακόμη καί εκεί πού υπάρχουν Ιερείς.
    Στό Βέλγιο, μία χώρα πληθυσμιακά περίπου ίση μέ τήν Ελλάδα, οι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς είναι πιά λιγότεροι από 1.000 (στοιχεία 1998) !!!
    Στήν Κάτω Ιταλία, όπου έγινε μικρή σέ ένταση ιεραποστολή από Αγιορείτες Πατέρες, υπάρχουν πλέον περισσότερα από 10 Ορθόδοξα μοναστήρια καί ήδη Ορθοδόξου φρονήματος ποίμνιο, πού ενισχύεται καί από όσους έχουν θρυλική καταγωγή από τήν Magna Grecia !!!
    Σέ όλη τήν Ιταλία, αλλά καί αλλού, προστίθενται εδώ καί 20 χρόνια αγιογραφίες Βυζαντινής τεχνοτροπίας. Χαρακτηριστική είναι η γωνία, κάτι σάν παρεκκλήσι, πού υπάρχει σέ πολλές εκκλησίες μέ τήν αγιογραφία καί τήν μαρμάρινη στήλη δίπλα τής Madonna Greca !!!
    Ο επανευαγγελισμός τού Ρωμαιοκαθολικού ποιμνίου γίνεται πλέον εντατικά, ειδικά στήν Κεντρική Αμερική αλλά καί τήν Νότια.
    Στήν Νικαράγουα, σέ πληθυσμό 3.000.000 ψυχών, ο

  4. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ avatar
    ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ 14/03/2013 22:53:10

    Συνεχίζω
    ...Ελληνοορθόδοξος Επίσκοπος ανέφερε πρό μηνός ότι τού χρειάζονται 200 Ορθόδοξοι Ιερείς γιατί έχουν νά εξυπηρετήσουν τίς ανάγκες άνω τών 500.000 ατόμων πού θέλουν νά είναι Ορθόδοξοι αντί Ρωμαιοκαθολικοί !
    Πρίν από μερικά χρόνια ο Φιντέλ Κάστρο επέτρεψε τήν ίδρυση ορθοδόξου ναού στήν Αβάνα, καί υποδέχθηκε ο ίδιος τόν Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίο πού έκανε παρόντος του τά θυρανοίξια ! Ο Δήμαρχος τής Αβάνας Αύγουστος Λεάλ έγινε ο πρώτος καί πλέον επώνυμος Ορθόδοξος, έχει δέ επισκεφθεί αρκετές φορές τήν Ελλάδα, καί τί άλλο ?, τό Άγιον Όρος ! Ένας από τούς διασημότερους Κουβανούς, ο Χημικός Ιερώνυμος Εσπινόζα, αφού επισκέφθηκε τήν Ελλάδα τό 2007, έγινε Διάκος τό 2009 καί ήδη είναι Αρχιμανδρίτης ! Ιερομόναχος στήν Μονή τής Δαδιάς έως ότου πάρη τό πτυχίο τής Θεολογίας καί επιστρέψη στήν Κούβα γιά νά αγωνισθή γιά τήν διάδοση τής Ορθοδοξίας.
    Χωρίς εμπόδια από τήν Κυβέρνηση όπως έχει υποσχεθεί ο Ηγέτης της !
    Στήν Αργεντινή καί στήν Χιλή πού έχω βρεθεί πρό ετών, ενώ οι Έλληνες δευτέρας καί τρίτης γενεάς χάνουν σιγά-σιγά τίς ρίζες τους, έρχεται νά προστεθή η αμφισβήτηση τών απλών πιστών στό ευσεβιστικό καθεστώς μιάς εκκοσμικευμένης Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας... 5.500 άτομα Ελληνικής καταγωγής στήν Χιλή σπανίως έχουν Θεία Λειτουργία...
    Στό Άγιον Όρος έχουν προσέλθει καί έγιναν μοναχοί άτομα από τήν Κολομβία καί άλλες νοτιοαμερικανικές χώρες. Καί όταν έλθη τό πλήρωμα τού χρόνου, έκαστος εξ αυτών επιστρέφει ως θερμός κήρυκας τής Άνω Ιερουσαλήμ (καί παρεπιπτόντως καί τής Ελλάδος, τρομάρα μας !).
    Στήν Αφρική, οι ιεραποστολές καί τού Πατριαρχείου Αλεξανδρείας καί τής Ελλαδικής καί τής Κυπριακής Εκκλησίας έχουν φέρει εκατοντάδες χιλιάδες ιθαγενών στήν Ορθοδοξία. Ήδη τό Πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχει όχι μόνον Ιερείς αλλά καί Επισκόπους γηγενείς από τά κράτη αυτά. Μέ δραστηριότητα Θεάρεστη, Σχολεία, Γυμνάσια, Συσσίτια, Υδραγωγεία, Αγροτικές μηχανοποιημένες καλλιέργειες, Υποτροφίες γιά τήν παραπαίουσα Μητρόπολη. κ.λ.π.
    Στήν Ινδία τό Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει ήδη δημιουργήσει κοινότητα Ορθοδόξων, πού ίσως υπερβαίνει τά 8-10 εκατομμύρια ψυχών ! Γνώρισα πρό ετών έναν τέτοιο Ινδό πού μέ χαρά μού έδειξε έντυπο κείμενο μέ ομιλία στά Αγγλικά τού Ινδού Ορθοδόξου Ιερέα, πού διαβάζοντάς το ένοιωσα αυθόρμητη χαρά καί τήν επιβεβαίωση ότι "Χριστός, είς καί ο αυτός εις όλους τούς αιώνας" !!! Στήν Καλκούτα ήδη κοντά στόν Αγιορείτη μοναχό υπάρχει Ινδός Ορθόδοξος Ιερέας, τέως Γουρού, καί πλήρωμα χιλιάδων ατόμων.
    Στήν Κορέα, τό Χόγκ Κόγκ, τήν Ταϊβάν, επίσης αναδύεται η αλήθεια μαζί μέ τήν προσδοκία μίας άλλης ζωής, επίγειεας καί ουράνιας.
    Στίς Η.Π.Α., είναι πιά ποτάμι ολόκληρο η τροπή στήν Ορθοδοξία, καί εξαιτίας τής δράσεως τού Αγιορείτη Εφραίμ τού Φιλοθείτη αλλά καί τών δράσεων Ρώσσων, καί λοιπών Σλάβων. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Ορθοδόξων πού δέν είναι Ελληνικής ή Ρωσσικής ή άλλης Σλαβικής καταγωγής, αλλά Σάξονες, Λατίνοι, Ιθαγενείς, Αφροαμερικανοί, κ.λ.π.
    Δεκάδες είναι τά Μοναστήρια (μόνον 20 έχει ιδρύσει πρός τό παρόν ΄ Γέροντας Εφραίμ Φιλοθείτης) καί εκατομμύρια οι διάγοντες Μυστηριακό βίο.
    Ακόμη καί στήν Αλάσκα αυξάνονται οι Ορθόδοξοι, μέ ιθαγενείς καί μετανάστες στό κοινόν ποτήριον.
    Στήν Τουρκία η ίδια εικόνα, η Ορθοδοξία αποκαλύπτεται, ο Δημιουργός της φανερώνεται στούς καλοπροαιρέτους καί εμείς ...καθεύδουμε...
    Στήν Ελλάδα ? Ερώτηση προβοκατόρικη...
    Ά, εμείς είμαστε έξυπνοι, οι άλλοι παντού είναι οι βλάκες.....
    Αντί νά είμαστε Φώς τής Οικουμένης, Πόλις άνω Όρους κειμένη, Λυχνία Ακοίμητος, είμαστε στά χάλια πού όλοι βιώνουμε καί δήθεν θέλουμε νά αλλάξουμε...
    Αλλά υπάρχει τό Άγιον Όρος, αιώνιο Φώς τής Οικουμένης, γιά όλους τούς Λαούς. Πού, περιέργως, φαίνεται νά φωτίζη περισσότερο τούς μακράν ευρισκόμενους παρά τούς κοντινούς του, τούς Ελλαδίτες δηλαδή.
    Εκτός καί εάν έτσι νομιζουμε γιατί απλούστατα ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΥΦΛΟΙ.
    Οριστικά ?

  5. Δρίμακος avatar
    Δρίμακος 15/03/2013 00:39:36

    Τὸ ἄρθρο τῆς Guardian, ἄν ἐκκινεῖ ἀπὸ τὴν λογικὴ τοῦ "συντήρηση κατά προόδου" (νοουμένων, μάλιστα, ἀγγλικῷ τῷ τρόπῳ), δὲν εἶναι ἡ καλύτερη βάση συζητήσεως, νομίζω.

    Ὀρθότατα, τώρα, ἐπισημαίνει ὁ ΒΙΣ ὅτι τὰ προβλήματα τοῦ ΡΚαθολικισμοῦ δὲν ἅπτονται προσώπων, ἀλλ᾽ εἶναι δομικά κι ἀποτελοῦν ἀποκύημα μιᾶς μακρᾶς πορείας. Αἵρεση τὴν λέγαν οἱ δασκάλοι μας ...

    Δὲν μπορῶ, πάντως, νὰ μὴν καταθέσω ἐδῶ τρεῖς θετικὲς παρατηρήσεις μου γιὰ τὸν Βενέδικτο ΙΣΤ´:
    * Ἐνῶ ὁ ἑκάστοτε Πάπας ὁρίζει κατ᾽ ἀρέσκειαν τοῦς Καρδιναλίους του, δὲν εἶδα στὸ κολλέγιο τῶν ἐκλεκτόρων φέτος κανέναν (῾῾Ἑλληνόρρυθμο ῾῾) Οὐνίτη τῆς ΚεντρικῆςἈνατολικῆς Εὐρώπης (παρὰ κάτι Συροϊακωβίτες, Μαρωνίτες, Οὐνίτες Κόπτες καὶ Οὐνίτες τοῦ Μαλαμπάρ). Ἐπὶ Βοϊτύλα, θυμᾶμαι, σὲ κάποιες μεταδόσεις τῆς RAI ἀπ᾽τὸ Βατικανὸ μεταξὺ τῶν Καρδιναλίων ὑπῆρχαν πάντα ἕνας ἤ δυὸ " Ἑλληνόρρυθμοι" μὲ τὰ δικά μας ἀμφια καὶ πατερίτσες. Τοῦτο κάτι σημαίνει. Εἴτε ὅτι ἔκανε κίνηση καλῆς θελήσεως ὁ συγκεκριμένος εἴτε ὅτι τοῦ ᾽τριξε μὲ ἀποτελεσματικὸ τρόπο τὰ δόντια ἡ Μόσχα (μετὰ τὴν προκλητικὴ μεταφορά τῆς ἕδρας τῶν Οὐνιτῶν ἀπὸ τὸ Λβὼφ τῆς Δ. Οὐκρανίας στὸ Κίεβο γύρω στὸ 2006). Ἄς εἶναι κι ἔτσι...

    * Στὰ "ὑπέρ" του θὰ προσμετρήσουμε, ὁπωσδήποτε, τὴν τεκμηριωμένη ἀναφορά του γιὰ τὸ Ἰσλάμ στὴν lectio magistralis, τὸ 2006, στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Ρέγκενσμπουργκ, ποὺ ξεσήκωσε τὴν μῆνι τῆς προοδευτικάντζας. Ἀντίθετα ἀπ᾽τὴν ρὸζ προσέγγιση, (καὶ) οἱ ΡΚ θεωροῦν πρόβλημα (καὶ ὄχι εὐλογία ...) τὸν διωγμὸ ἀπ᾽ τοὺς Μωαμεθανούς. Ἄκουσα στὸ γαλλόφωνο ΡΚαθολικὸ κανάλι ὅτι κατὰ συζητήσεις τους πρὶν ἀπ᾽τὸ Κονκλάβιο ζήτησαν οἱ Καρδινάλιοι ἀναφορές ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τους, ποὺ βρίσονται σὲ ἰσλαμοκρατούμενες χῶρες. Τοῦτο σημαίνει ὅτι τὸ πρόβλημα τὸ ἔχουν ψηλὰ στὴν ἀτζέντα.

    *Θὰ προσμετροῦσα στὰ θετικά του ὅτι πολιτεύθηκε χωρὶς ἰδεοληψία σὲ ζητήματα λειτουργικῆς πρακτικῆς καὶ ἀφουγκράσθηκε εὐρύτατο αἴτημα τῆς πιστῆς ΡΚ νεολαίας (θυμᾶμαι πολὺ τὴν κουβέντα ποὺ γινόταν τὸ 1990, ὅταν βρισκόμουν στὸ Βέλγιο), ποὺ ἐπιθυμοῦσε τὴν ἐπαναφορὰ τῶν ἀκολουθιῶν στὰ παραδοσιακά, πρὸ τῆς Β´. Βατικανῆς Συνόδου, πρότυπα, τὰ ὁποῖα ἔβγαζαν περισσότερη κατάνυξη. Ἔτσι, μὲ τὸ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ("proprio motu") παπικὸ γράμμα "Summorum Pontificum" τὸ 2007 κατέστησε τὸν παλαιὸ λειτουργικὸ τύπο (μὲ τὶς λατινικοῦρες του ...) ἰσόκυρο μὲ τὸν νέο, δυνάμενο εὔκολα νὰ τελεῖται, χωρὶς ἄδειες κττ. Συνάμα, πέτυχε μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ νὰ δρομολογήσει τὴν ἐπαναπροσέγγιση μὲ τοὺς σκληροπυρηνικούς, σχισματικοὺς integristes τοῦ συχωρεμένου τοῦ Lefebvre. Ἄς τὰ δοῦν αὐτὰ κάτι πολυνούστατα Ὀρθόδοξα θεολογάκια ποὺ ὁ καημός τους εἶναι ἡ χρήση τῆς νέας ἑλληνικῆς στὴν λατρεία.

    Τὸ ζητούμενο, ὡστόσο, δὲν εἶναι αὐτά. Εἶναι τὸ πρακτέον ἀπὸ ΔΙΚΗΣ μας πλευρᾶς.

    Στοὺς μελισταλάκτους θεολογικοὺς διάλογους, παράλληλα μὲ τὸν ἰδιοτελῆ καρριερισμὸ τῶν δικῶν μας ἐκπροσώπων ἐπιχειρεῖται τὸ διαρκὲς στρογγύλεμα τῶν ΑΓΕΦΥΡΩΤΩΝ διαφορῶν, μὲ μιὰν ἄνευ προηγουμένου στὴν ἐκκλησιαστικὴ γραμματεία, γλωσσικῶς παφλάζουσα, παραγωγὴ κειμένων ποὺ κινοῦνται στὸν κόσμο τῶν ἰδεῶν.
    Οἱ ΡΚ εἶναι "κολοπετσωμένοι" στὴν διπλωματία. Γιὰ τὴν Οὐνία πέρ᾽ ἀπό σημειολογικοῦ χαρακτήρα κινήσεις, ὅπως οἱ παραπάνω, δὲν βλέπω νὰ ἔχουν ἀποφέρει οἱ διάλογοι, ἔστω, ἕνα κάποιο stand still. Πῶς τολμοῦν νὰ βγαίνουν μετὰ ἀπ᾽αὐτὸ οἱ δικοί μας (ρασοφόροι καὶ λαϊκοί) καὶ νὰ ὑπεραμύνονται τῆς ἀναγκαιότητας τῶν διαλόγων; Ἐπειδή βιοπορίζονται ἀπ᾽ αὐτὸ ἤ ἐπειδὴ πετυχαίνουν νὰ βρίσκονται διαρκῶς στὸν ἀφρό; Εἶναι παιδιὰ ἑνὸς κατώτερου Θεοῦ οἱ ἀδελφές μας Ἐκκλησίες Τσεχίας & Σλοβακίας, Ρουμανίας ἤ Πολωνίας, ποὺ δοκιμάζονται ἀπ᾽ τοὺς Οὐνίτες;
    Οἱ διάλογοι μόνον ρήξεις καὶ τριβὲς στὸ δικό μας στρατόπεδο προξενοῦν. Ἄν συνεχίσουν μ᾽ αὐτὸ τὸ ἀνάλαφρο στυλάκι, ἴσως σὲ βάθος χρόνου ἀντὶ γιὰ τὴν τῶν πάντων ἑνότητα νὰ μᾶς ἐπιφέρουν καμμιὰ περαιτἐρω διἀσπαση, σ᾽ ἐμᾶς, τοὺς Ὀρθοδόξους . Ἄς σταματήσουμε, λοιπόν, τὴν ἱστορία αὐτήν, τὴν ἐντελῶς ἀλυσιτελῆ καὶ βλαπτική!

    Ἀντίθετα, νομίζω, ἡ συνεργασία μὲ τοὺς ΡΚ εἶναι ΚΑΙ ἐφικτὴ ΚΑΙ ἐπιβεβλημένη σὲ συγκεκριμένες, κοινοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τομεακοῦ χαρακτήρα δράσεις, ὅπως ὁ τονισμὸς τῶν χριστιανικῶν πολιτιστικῶν καταβολῶν τῆς Εὐρώπης, ἡ συνηγορία γιὰ τὶς διωκόμενες χριστιανικὲς μειονότητες ὅπου γῆς, ἡ προστασία τῆς οἰκογένειας, ἡ ἐναντίωση στὴν θεσμοποίηση τῆς διαστροφῆς, ἡ προστασία τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ :

    Κατὰ πὼς ἔλεγαν στὸ γαλλικὸ ΡΚ κανἀλι σήμερα, ὁ νῦν Πάπας, ὄντας Ἐπίσκοπος στὴν Ἀργεντινή, πῆρε ὑπὸ τὴν προστασία του τὶς ἄγαμες μητέρες καὶ κινούμενος στὰ ὅρια τῆς (Κανονικοῦ Δικαίου) νομιμότητας, κόντρα στὶς διαμαρτυρίες τῶν συνεπισκόπων του, ἀποφάσισε νὰ τὶς δέχεται στὴν θεία Κοινωνία ...

  6. Αντώνιος avatar
    Αντώνιος 15/03/2013 04:51:12

    Φίλε Ξενοφώντα,

    δεν είχα πρόθεση να συγκρουστώ με κανέναν και ήθελα απλά να διαβάσω αυτό το άρθρο για το περιεχόμενό του. Όμως, σχολιάζεις εσύ από κάτω με έναν τρόπο αρκετά αδιάλλακτο. Ξέρεις ποιά είναι η διαφορά Ορθοδοξίας - Καθολικισμού;

    Μήπως εσύ στέκεσαι στο Κωνσταντινούπολη VS Ρώμη; Μήπως σε εξιτάρει το δίλημμα λατινικά VS ελληνικά; Μήπως απλά προτιμάς τον πνευματικό πατέρα με γενειάδα από εκείνον χωρίς;

    Η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο δογμάτων είναι η τελετουργία. Η αισθητική, με άλλα λόγια. Τίποτα περισσότερο. Και πρέπει να θυμάσαι, ότι μέχρι το Σχίσμα του 1054, υπήρχε μία ενιαία και αδιαίρετη Εκκλησία. Οι καταβολές είναι κοινές και οι διαφοροποιήσεις οφείλονται απλά στην εξελικτική πορεία των πραγμάτων. Τα υπόλοιπα όλα είναι πολιτική και θεάματα. Έχεις δίκιο να πιστεύεις ότι συχνότατα οι Πάπες έκαναν κατάχρηση της εξουσίας τους (και συχνά εις βάρος των ανθρωπίνων ψυχών) αλλά από εκεί και μετά καλύτερα να στεκόμαστε στην ουσία και όχι στους τύπους και τον εγωισμό. Και ας αντιληφθούμε τις εποχές... Η κοινωνία δεν κινδυνεύει από τον αλλόδοξο Χριστιανό αλλά από τη βίαιη αθεϊα που πάνε να μας επιβάλουν εν ονόματι της "προόδου". Μιας "προόδου" με αυστηρά αντιχριστιανικά και αντικοινωνικά χαρακτηριστικά. Μιας "προόδου" αυτοκαταστροφικής.

    • βαγόνι avatar
      βαγόνι @ Αντώνιος 15/03/2013 08:41:16

      Απο τους Προσωκρατικούς μέχρι τον Νίτσε και τον Χάιντεγκερ, η
      Φιλοσοφία έδωσε βαθύτερες και ουσιαστικότερες κατευθύνσεις
      για τήν ανθρώπινη ύπαρξη....η ακραία "εκλαίκευση"της οργανωμένης
      εκκλησίας,στο τέλος-τέλος,κατάφερε να συμπαρίσταται στους
      ισχυρούς αυτού του μάταιου κόσμου και να επιδαψιλεύει "παραμυθίαν"
      στο πόπολο....μήν επισείετε τον φόβο της αθείας,..δεν μπορεί ποτέ
      να αποκτήσει "θεσμική"επιβολή...θα παραμείνει θέμα προσωπικής
      επιλογής....η μεταφυσική αναζήτηση και σκέψη είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη ύπαρξη...αρκετά φυλακίστηκε,όμως,στην στενωπό του
      τελετουργικού θεάματος...η ενθρόνιση του Φραγκίσκου του Α΄
      καλύφθηκε παγκοσμίως απο το σύνολο των οργανωμένων δικτύων του
      παγκόσμιου θεάματος...εις δόξαν της αυτού ταπεινότητος...humilitas!

  7. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ avatar
    ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ 15/03/2013 12:03:36

    Αντώνιε
    1. Από τίς απόψεις μου δέν βγαίνει πουθενά η παραμικρή αδιαλλαξία. Παράθεση γεγονότων κάνω.
    2. Μάλλον γνωρίζω τίς διαφορές Ορθοδοξίας - Ρωμαιοκαθολικισμού.
    πού δέν είναι τύποι, κυρίως είναι ουσία. Η ρωμαιοκαθολική δέν είναι Εκκλησία, γιά πάμπολλους λόγους. Καί οι διαφορές δέν είναι μόνον στήν τελετουργία, αλλά σέ βαθύτερα αίτια πού οδηγούν καί σέ διαφορετικά βιώματα τούς πιστούς...
    3. Δέν στέκομαι ούτε πιστεύω ούτε θέλω οποιαδήποτε αβτιπαλότητα Κωνσταντινούπολη VS Ρώμη.
    4. Δέν έχω δίλημμα λατινικών - αρχαίων Ελληνικών, άρα δέν μέ εξιτάρει κάτι τέτοιο.
    5. Προτιμώ Πνευματικό πατέρα εν Χάριτι Θεού καί όχι μακράν αυτής. Δέν μέ απασχολεί εάν έχη γενειάδα, αρκεί νά έχη ταπεινοφροσύνη εν απλότητι, προσευχή καί μετανοιοκεντρικό λόγο.

  8. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 15/03/2013 22:50:21

    Ξενοφών γιά ἄλλη μιά φορά συγχαρητήρια!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.