«Αποδιοπομπαίο τράγο» για τα της Συρίας ψάχνει στον ΟΗΕ ο Νταβούτογλου
03/02/2014 07:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Αποδιοπομπαίο τράγο» για τα της Συρίας ψάχνει στον ΟΗΕ ο Νταβούτογλου

Nα «ομολογήσει την αποτυχία του» στη Συρία κάλεσε, χθες κατά τη διάρκεια της Συνόδου Ασφαλείας στο Μόναχο, τον ΟΗΕ ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών...

Να «ομολογήσει την αποτυχία του» στη Συρία κάλεσε, χθες κατά τη διάρκεια της Συνόδου Ασφαλείας στο Μόναχο, τον ΟΗΕ ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, υποστηρίζοντας ότι η «αναποφασιστικότητα» του Συμβουλίου Ασφαλείας να παρέμβει δυναμικά είναι καταλυτικός παράγοντας ως προς τη συνεχιζόμενη αιματηρή αντιπαράθεση και την ανθρωπιστική κρίση στη σπαρασσόμενη χώρα. Ο Νταβούτογλου απέφυγε, φυσικά, να διευκρινίσει ποια ακριβώς «δυναμική αντίδραση» η Άγκυρα επιθυμούσε να υπάρξει από το Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου Ρωσία και Κίνα επανειλημμένως μπλόκαραν αποφάσεις που θεωρούσαν ότι «άνοιγαν το δρόμο», με κάποιο τρόπο, για ανάληψη στρατιωτικής δράσης.

Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας απέφυγε, επίσης, να αναφερθεί στο ρόλο της χώρας του στο χάος που επικρατεί πλέον στο συριακό έδαφος. Υπενθυμίζεται ότι η τουρκική ηγεσία υπό το κόμμα «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (πολιτικώς συγγενές με την «Μουσουλμανική Αδελφότητα») του Ταγίπ Ερντογάν εγκατέλειψε, σχεδόν εξαρχής και πριν καν η αντιπαράθεση λάβει χαρακτήρα μακελειού, τον, μέχρι εκείνη τη στιγμή, στενό της σύμμαχο Άσαντ και υποστήριξε απροκάλυπτα την αντιπολίτευση παντοιοτρόπως. Από τουρκικό έδαφος, όπως πολλά δημοσιογραφικά ρεπορτάζ έχουν αποκαλύψει, εισέρχεται μεγάλο τμήμα του οπλισμού αλλά και των μαχητών της αντιπολίτευσης στη Συρία.

Υπό τουρκική σκέπη (μαζί βέβαια και με άλλες δυνάμεις) συγκροτήθηκε αρχικά το Εθνικό Συριακό Συμβούλιο, που μετεξελίχθηκε σε Εθνική Συριακή Συμμαχία, το μοναδικό όργανο που αναγνωρίζουν οι δυτικές δυνάμεις ως εκπρόσωπο της συριακής αντιπολίτευσης. Ποιος δεν θυμάται την επιμονή της Άγκυρας για δημιουργία «ζωνών ασφαλείας» επί συριακού εδάφους (πρόταση με την οποία πρόσκαιρα «φλέρταρε» και ο «υπερδραστήριος».. και στις στρατιωτικές επεμβάσεις Φρανσουά Ολλάντ). Η ιδέα «σκόνταψε» στους επιτελείς του αμερικανικού Πενταγώνου, που υπενθύμισαν ότι μια τέτοια ενέργεια σημαίνει κανονική στρατιωτική επέμβαση και με χερσαίες δυνάμεις, εξέλιξη που είναι ξεκάθαρο ότι κανείς από τους δυτικούς υποστηρικτές της αντιπολίτευσης δεν θέλει, προς το παρόν τουλάχιστον, να φανταστεί μετά από το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Σήμερα, ο μέντορας του νεοθωμανικού δόγματος, κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, μοιάζει να προσπαθεί μέσα από τις επαναλαμβανόμενες πιέσεις προς τη διεθνή κοινότητα να «μεταθέσει» την ευθύνη για τις συνέπειες των επιλογών του. Η φιλοξενία περισσοτέρων από 700.000 πρόσφυγες, η αδυναμία να ελεγχθούν τα ούτως ή άλλως μακρά σύνορα της χώρας του με τη Συρία με αποτέλεσμα ουδείς να μην μπορεί να παρακολουθήσει την «κίνηση» ακραίων ισλαμιστικών ενόπλων στοιχείων, η αποτυχία της τουρκικής επιδίωξης να μετατραπεί η Άγκυρα σε «γέφυρα» της Δύσης με τον μουσουλμανικό κόσμο και δια της συριακής αντιπολίτευσης (αφού η τελευταία σε μεγάλο βαθμό «μετατράπηκε» σε ακραίους «μαχητές του Ισλάμ» που έχουν στενότερες σχέσεις με άλλες αραβικές χώρες όπως η Σ. Αραβία), και η αναζωπύρωση του Κουρδικού είναι μόνο μερικές από τις σοβαρές συνέπειες που το δόγμα Νταβούτογλου «έφερε» στην Τουρκία.

Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το ότι παρά τις αλληλοκατηγορίες, τις αλλεπάλληλες εμπλοκές και τις, προς το παρόν, χαώδεις διαφωνίες, οι συζητήσεις μεταξύ συριακής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης θα επαναληφθούν εντός των επομένων ημερών, όπως ανακοίνωσε ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Λακχντάρ Μπραχίμι. Μετά από ένα πρώτο 10ήμερο γύρο που ο Μπραχίμι χαρακτήρισε «ταπεινή, μεν, αρχή δε μιας δύσκολης και μακράς διαδικασίας». Αν και η αντιπολίτευση, ή τέλος πάντων όσοι διατείνονται ότι την εκφράζουν και βρέθηκαν στη Γενεύη, επιμένουν στην αναγκαιότητα αποχώρησης του Άσαντ από την εξουσία, δεν ήταν λίγοι οι αναλυτές που εκτιμούσαν ότι δεν θα πρέπει να αποκλειστεί κατηγορηματικά το ενδεχόμενο στο πλαίσιο μιας περαιτέρω αμερικανο-ρωσικής συνεννόησης με εκατέρωθεν «κέρδη», όπως αυτήν που έθεσε το αρχικό πλαίσιο για την αναθέρμανση της «συνόδου της Γενεύης», να αφεθεί στο περιθώριο το θέμα Άσαντ. Η ολοένα μεγαλύτερη ανασφάλεια που δημιουργεί η κυριαρχία ακραίων ενόπλων ισλαμιστών επί συριακού εδάφους που πλέον μοιάζουν να έχουν εκτοπίσει κάθε άλλη αντιπολιτευτική ένοπλη «φωνή», είναι ένας από τους λόγους που το ζήτημα Άσαντ δεν θα πρέπει να θεωρείται λήξαν.

Και έτσι το δόγμα της «μηδενικής τριβής» με τους γείτονες πάει και αυτό «περίπατο» για τον κ. Νταβούτογλου. Αφού κατάφερε μέσα σε λίγα μόλις χρόνια να προκαλέσει την οργή σειράς ηγεσιών της περιοχής με πρώτη πρώτη αυτής της Συρίας. Και η «τρομοκρατία δεν γνωρίζει σύνορα» όπως προειδοποιούσε σε συνέντευξή του ο Μπάσαρ αλ Άσαντ (για το καθεστώς του οποίου ουδεμία συμπάθεια τρέφουμε για να είμαστε ξεκάθαροι) απευθυνόμενος στους πάλαι ποτέ καλούς συμμάχους του στην Άγκυρα.

Μάτα Χάρι

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Arion avatar
    Arion 03/02/2014 18:08:36

    Τουρκια,! ενα κρατος που δεν εχει ιστορικη θεσι στο χωρο που κατεχει, μαλλον καπου στην κεντρικη Ασια ισως θα ηταν ο πιο καταλληλος χωρος , γι' αυτη την Μογγολικη κουλτουρα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.