#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/02/2011 00:52
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Όλα αλλάζουν στις ισορροπίες της Μέσης Ανατολής



Οι αυθόρμητες και μεγαλειώδεις εξεγέρσεις των λαών της Τυνησίας και της Αιγύπτου, κατέλαβαν τον κόσμο εξ απήνης. Κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει τις συνέπειες τους, ασχέτως του τελικού αποτελέσματος στην Αίγυπτο.

Είτε ανατραπεί ο Hosni Mubarak, είτε παραμείνει, η Αίγυπτος και η Μέση Ανατολή δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες.

Τα ΜΜΕ όλου του πλανήτη έχουν πλημμυρίσει από αναλύσεις επί αναλύσεων. Μερικές είναι ακριβείς, και μερικές μάλιστα είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικές, ακόμη και για τους ειδικούς. Αυτό όμως που λείπει, είναι η γενικότερη εικόνα που αφορά στη μετατόπιση της ισχύος στην ισορροπία δυνάμεων της περιοχής, που εξηγεί αρκετές από τις αντιδράσεις των περιφερειακών και διεθνών πρωταγωνιστών.

Αν και το ερώτημα της επιβίωσης ή μη του καθεστώτος Mubarak έχει μια αμεσότητα, μετά από μια ολόκληρη εβδομάδα αναταραχής, θολώνει τις εξελίξεις που αναστατώνουν τη περιοχή και τις συνέπειες τους για ολόκληρο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, η ισορροπία ισχύος που υφίσταται στη περιοχή από το 1979, δεν υπάρχει πλέον, ή έστω δεν θα υπάρχει σε λίγο.

Μια νέα  περιφερειακή ισορροπία αναδύεται μέσα από τις κραυγές, τα ρόπαλα, τα καμένα λάστιχα, και την οργή εναντίον ενός καθεστώτος που διέλυσε τις δημοκρατικές προσδοκίες του λαού του.

Αν και η κατάρρευση του τυνησιακού καθεστώτος ήταν η πρώτη, το αντίκτυπό της ήταν σχετικά περιορισμένο. Η εξέγερση όμως της Αιγύπτου έχει θέσει σε κίνηση μια διαδικασία που θα διαμορφώσει το μέλλον της περιοχής και θα αλλάξει το ρόλο όλων των  εμπλεκόμενων«παικτών».

Αυτό θα γίνει επειδή οι δομικές συνθήκες της ανισότητας, της ανεργίας, της πολιτικής αδυναμίας, και του εθνικισμού, κυριαρχούν σε όλα τα αραβικά κράτη. Η Αίγυπτος  θεωρούνταν ανέκαθεν ως ο ακρογωνιαίος λίθος,  που κρατούσε το αραβικό σύστημα στη θέση του. Επί έναν σχεδόν αιώνα, η Αίγυπτος ήταν υπόδειγμα σταθερότητας αλλά και αναστάτωσης στον αραβικό κόσμο. Ένα μοντέλο πρωτοπορίας στην κρατικά ελεγχόμενη ανάπτυξη και στις μεταρρυθμίσεις, όσο περιορισμένες και αν ήταν αυτές.

Όποτε τα θεμέλια της Αιγύπτου ταρακουνιούνται, η αντήχηση ξεπερνά τα στενά πλαίσια του  αραβικού κόσμου. Αν η Αίγυπτος πάψει να είναι το εργαλείο στο οποίο στηρίζονται οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, και οι συντηρητικοί Μουσουλμάνοι, τότε όλοι οι «παίκτες» θα πρέπει να αλλάξουν πορεία. Και αυτό το διάστημα, αυτό κάνουν όλοι τους, αναθεωρώντας τη μέχρι τώρα πορεία τους.

Ο πανικός και το χάος που χαρακτηρίζει τις αντιδράσεις των πολιτικών όλης της υφηλίου, αποδεικνύει το βάθος μιας ισορροπίας που κρέμεται πλέον επί κλωστής, εν αναμονή της επόμενης ημέρας και των απρόβλεπτων εξελίξεων. Όλοι οι περιφερειακοί και διεθνείς πρωταγωνιστές είναι κολλημένοι στη πλατεία Tahrir, τρέμοντας για το τι μέλλει γενέσθαι. Και όλοι προσπαθούν αγωνιωδώς να τοποθετηθούν στη νέα κατάσταση που θα προκύψει.

Οι βασικοί παίκτες από τη μια πλευρά είναι η Αμερική, τα διεφθαρμένα αραβικά καθεστώτα, και το Ισραήλ. Και από την άλλη, οι λαοί, ένας παίκτης που απουσίαζε τόσο καιρό, αλλά που τώρα καθορίζει τη μοίρα της περιοχής, και εμπνέει τον πλανήτη.

Και ενώ περιμένουμε το αποτέλεσμα των συγκρούσεων, αξίζει να σκεφτούμε την πιθανή αλλαγή στην ισορροπία των δυνάμεων που θα προκύψει. Και η αλλαγή αυτή δεν περιορίζεται στη πολιτική. Η αλλαγή θα αφορά στον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος βλέπει την ευρύτερη αυτή περιοχή, τους λαούς της, και τις σχέσεις τους με αυτόν.

Σε περιφερειακό επίπεδο θα δούμε μάλλον τρεις άμεσες μετατοπίσεις στην ισορροπία δύναμης που σχετίζονται:

-Με τις αραβοισραηλινές διαφορές, που εξηγούν την υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ προς τον Mubarak

-Με το ζήτημα της σταθερότητας και της διαδοχής στα άλλα αραβικά καθεστώτα, που εξηγεί την υποστήριξη των υπόλοιπων καθεστώτων προς τον Mubarak.

-Με τα γενικότερα ερωτήματα που προκύπτουν από την εξέγερση και που αφορούν στο μέλλον της, που εξηγούν τη στήριξη των λαών του αραβικού κόσμου στους εξεγερθέντες της Τυνησίας και της Αιγύπτου.

Όλα αυτά πρέπει να ιδωθούν μέσα από το πρίσμα της ισχύος των ΗΠΑ στη περιοχή. Με τη Τουρκία, το Ιράν, την Αίγυπτο και ίσως και το Ιράκ, να μην ανήκουν πλέον στη σφαίρα επιρροής της Αμερικής όπως παλιά, αυτό που μάλλον θα δούμε είναι ο σχηματισμός νέων συμμαχιών που θα διαταράξουν το status quo που ισχύει εδώ και 40 χρόνια.

Αν αρχίσουμε να εικάζουμε περαιτέρω, με έμφαση στις λεπτομέρειες, μπορεί να χάσουμε το γενικότερο νόημα της λαϊκής εξέγερσης στην Αίγυπτο. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της κόντρας του  Αιγυπτιακού λαού με τον πρόεδρο του, ένα είναι σίγουρο: Όλοι οι «παίκτες» θα σπεύσουν εναγωνίως να επανασχεδιάσουν τις διεθνείς τους σχέσεις.

S.A.-Al Jazeera

ΣΧΟΛΙΑ

  1. effie B. avatar
    effie B. 04/02/2011 02:09:13

    Εξαιρετικος οπως παντα Strange στις επιλογες σου!!!

  2. o βουνίσιος avatar
    o βουνίσιος 04/02/2011 07:46:36

    Παρά τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας [με συνταγές ΔΝΤ] και τους ρυθμός ανάπτυξης κοντά στο 7% η ραγδαία αύξηση της ανεργίας και η φτώχεια που πλήττει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους των αραβικών χωρών στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή ανάγκασε χιλιάδες ανθρώπων που ζούν κοντά στα όρια της εξαθλίωσης να βγουν στους δρόμους και να ζητήσουν πολιτικές αλλαγές.
    Οι μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες στην Τυνησία που αναγκάσαν τον πρόεδρο Μπεν Αλί να φύγει στο εξωτερικό και η εμφύλια σύρραξη της Αιγύπτου είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της κατάστασης που μπορεί να πυροδοτήσουν κύμα αναταραχών για έναν νέο τρόπο ύπαρξης σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο.
    Αν, όπως φαίνεται, η επανάσταση συναντήσει απήχηση και παρακινηθούν οι καταπιεσμένοι λαοί της περιοχής μπορεί να δημιουργήσει βίαιες συγκρούσεις που ίσως φτάσουν μέχρι να ‘παρασύρουν ’ ακόμη και το σκληροπυρηνικό Ιράν.
    Η διαμορφωθείσα κατάσταση σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πολλές χώρες έχουν οικονομικά και άλλα συμφέροντα στην περιοχή δημιουργεί ένα περίεργο μείγμα που ενδέχεται να προκαλέσει εξελίξεις που θα αλλάξουν ριζικά τον γεωπολιτικοοικονομικό χάρτη της ευρύτερης περιοχής.
    Βέβαια, η κατάσταση στην Αίγυπτο, αν και φαίνεται σε πολλά σημεία ίδια έχει σημαντικές διαφορές σε σχέση με την επανάσταση της Τυνησίας, με κοινό όμως συντελεστή την ισλαμική κατεύθυνση.
    Οι Τυνήσιοι επηρεασμένοι από τη φτώχεια και την αυτοκτονία του συμπατριώτη τους μπροστά στο προεδρικό μέγαρο διεκδίκησαν ένα πιο δημοκρατικό καθεστώς, και, παρακίνησαν τους Αιγύπτιους.
    Στην Αίγυπτο των 85 εκατομμυρίων κατοίκων τα πράγματα αλλάζουν.
    Στις εκλογές του περασμένου χρόνου η αντιπολίτευση της Αιγύπτου κατήγγειλε εκτεταμένη νοθεία. Η απαγορευμένη μουσουλμανική αδελφότητα που στις εκλογές του 2005 είχε κερδίσει με ανεξάρτητους υποψηφίους 88 από τις 450 κοινοβουλευτικές έδρες στις πρόσφατες εκλογές δεν πήρε ούτε μια έδρα. Το γεγονός εξόργισε ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού και καλλιέργησε αντικυβερνητικά αισθήματα. Η επίθεση από φανατικούς μουσουλμάνους σε εκκλησία χριστιανών Κοπτών στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του χρόνου προκάλεσε ανησυχία και είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στην περιοχή, με τους ισλαμιστές που μέχρι πρότινος διαμαρτύρονταν για τις διακρίσεις που υφίστανται όσον αφορά τις θέσεις τους στο δημόσιο ή σε ευαίσθητους τομείς όπως ο στρατός, η δικαιοσύνη και τα σώματα ασφαλείας να διεκδικούν πλέον με αξιώσεις την εξουσία.
    Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα αυταρχικά καθεστώτα τύπου Μουμπάρακ θα ανασχηματιστούν από ισλαμικές δημοκρατίες τύπου Τουρκίας.
    Με άλλα λόγια, σε μια σημαντική για την ισορροπία του διεθνούς συστήματος περιοχή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μια πολιτική επανάσταση που θα βάλει τα θεμέλια για μια γεωπολιτική αλλαγή με κεντρικό συντελεστή το δόγμα του «νεοοθωμανισμού», δεδομένου ότι η Τουρκία ήδη έχει σημαντική πολιτική, πολιτιστική και οικονομική παρουσία στα πράγματα της Μέσης Ανατολής, υποστηρίζει, εδώ και χρόνια, θερμά τις αλλαγές στον ισλαμικό κόσμο δια σκέψεων Davutoğlu και ως εκ τούτου θα εμφανιστεί ως φυσικός εκφραστής- παράδειγμα όλων των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής.
    Αναπόφευκτα, θα υπάρξουν δύο βασικές συνέπειες:
    -Η περαιτέρω, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική διείσδυση της Τουρκίας, με όχημα το κοσμικό Ισλάμ, στο μεσογειακό χώρο θα αναδείξει την Άγκυρα σε ηγεμονική δύναμη της περιοχής και σε μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη.
    -Η Ελλάδα και η Κύπρος, από τη στιγμή που η παρακμιακή πορεία της χώρας γίνει μη αναστρέψιμη, θα αναγκαστούν εκ των πραγμάτων να υποταχτούν στο μητροπολιτικό κέντρο της περιοχής, δλδη στην Άγκυρα.
    Συνεπώς, η προβλεπόμενη αύξηση του πληθυσμού στις εν λόγω περιοχές, τα όσα διαδραματίζονται , οι εξελίξεις, σε σχέση με τα οικονομικά στην Ευρώπη και η κατάσταση που έχει δημιουργήσει στη χώρα η πολιτική του μνημονίου βάζουν την Ελλάδα, [κυρίως επειδή δεν μπορεί στην παρούσα φάση να παράγει κάτι καλύτερο από αυτό] σε τροχιά γεωπολιτικής και οικονομικής έκλειψης.

    • Λιζα Αλεξίου avatar
      Λιζα Αλεξίου @ o βουνίσιος 04/02/2011 12:01:00

      Πολύ καλή η ανάλυση σου βουνίσιε, για την υποταγή της Ελλάδος και της Κύπρου στο μητροπολιτικό κέντρο (Άγκυρα)έχω αντίθετη άποψη. Οι δύο αυτές χώρες ενώνουν τρείς ηπείρους, έχουν μεγάλη γεωπολιτική σημασία, ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση,επιπλέον οι άλλες υπερδυνάμεις του πλανήτη παρακολουθούν με άργυπνο μάτι τις κινήσεις της επεκτατικής και φιλόδοξης Τουρκίας. Σαφέστατα η επιδίωξη της γείτονος και προσωπικώς του κ Νταβούτογλου,είναι αυτή ακριβώς που ανέφερες, αλλά η πραγματοποίησίς της αδύνατος, γιατί η Τουρκία θα γίνει η ισχυρότερη δύναμις στον πλανήτη,και κανένας αυτό δεν το θέλει. Ούτε από δεξιά, ούτε από αριστερά, ούτε από βόρεια! ούτε από νότια!Τίποτα δεν θα μπορεί να σταματήσει την κατάκτηση της Δύσης, και δεν νομίζω να είναι οι Ευρωπαίοι διατεθιμένοι να γίνουν γιουσουφάκια των Τούρκων,γι' αυτό και υπάρχει διστακτικότητα όσον αφορά την ένταξή της στην ΕΕ,έπειτα μην ξεχνάς τον τεράστιο πλούτο της Ελλάδος και Κύπρου και τις πρόσφατες συμφωνίες που έχουν υπογράψει με το Ισραήλ. Και κάτι τελευταίο, μπορεί η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης της χώρας να είναι εμφανής, όμως η τελευταία πράξη δεν έχει παιχτεί ακόμα.

      • δρόμος avatar
        δρόμος @ Λιζα Αλεξίου 04/02/2011 15:06:00

        Λίζα, κάτι μικρό αλλά χαρακτηριστικό για τις διαθέσεις των Ευρωπαίων: σε μεγάλη, διεθνούς εμβέλειας, ετήσια εμπορική έκθεση που επισκέφθηκα λίγες μέρες πριν στην Κολωνία (Γερμανία), μόνη συνδιοργανώτρια χώρα η Τουρκία (πρώτη φορά φέτος-ποτέ πριν), με την τεράστια σημαία της να κυματίζει πλάι στη Γερμανική, ισότιμα, στην είσοδο. Και όλα τα εισητήρια με τουρκικό σημαιάκι.

        • Λιζα Αλεξίου avatar
          Λιζα Αλεξίου @ δρόμος 04/02/2011 17:30:16

          Ξέρεις τί είναι αυτό που μου λές τώρα;

          • δρόμος avatar
            δρόμος @ Λιζα Αλεξίου 04/02/2011 22:56:04

            δυστυχώς, ναι, όχι μόνο ξέρω, αλλά και το έζησα αυτούσιο...

  3. kiki avatar
    kiki 04/02/2011 10:01:45

    @ Strange,
    κατι ασχετο με το παρον αρθρο, απο χτες ψαχνω στα λεξικα τι ειναι η Παζαρουδα, κανε μου τι χαρη να μου εξηγησεις.ευχαριστω.

  4. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 04/02/2011 10:23:08

    Από όσα γνωρίζω είναι ένα χωριό στας Σέρρας.

    • kiki avatar
      kiki @ Εν Πλώ 04/02/2011 11:02:27

      Ευχαριστω, πολυ, με εφαγε η περιεργεια να μαθω τι ειναι.

  5. undercover gpr avatar
    undercover gpr 04/02/2011 12:08:47

    Ένα πράγμα είναι δεδομένο αγαπητέ S.A ,

    Όσο οι αναπτυσσόμενοι και υπανάπτυκτοι λαοί πιέζουν για καλύτερο βιωτικό επίπεδο τόσο το καλύτερο για την παγκόσμια παραγωγή και κατανάλωση άρα και τις παρακμάζουσες οικονομίες του Δυτικού κόσμου.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.