#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
24/06/2009 22:38
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ρώσικη μαφία στους Ολυμπιακούς


Μια νύκτα στο Intercontinental της Μόσχας, ανάμεσα σε ξανθιές πουτάνες, σύννεφα καπνών από αμερικά­νικα τσιγάρα και Τσετσένους λαθρέμπορους, ο Konstantin Antropof αποκάλυψε στον Dashiell Against όλο το σκοτεινό παρασκήνιο. Πρώην τομεάρχης της ΚGΒ, ο Antropof είχε μεταπηδήσει στη ρωσική μαφία, η οποία βρήκε πολύ χρήσιμες τις γνώσεις του στην πολιτική οικονομία και τη δια­φθορά και τον τοποθέτησε στη διεύθυνση μιας από τις πολλές επι­χειρήσεις φωταερίου του «Κόκκινου Διευθυντηρίου». Με την κω­δική αυτή ονομασία έγινε γνωστό στον γκρίζο κόσμο των κατασκό­πων η τεράστια και σκοτεινή πολυεθνική επιχείρηση, που συγκρό­τησαν κορυφαία στελέχη της ΚGΒ, της Stazi και άλλων ανατολικών μυστικών υπηρεσιών για να κάνουν μπίζνες, αντί για ψυχρό πόλεμο.



«Πουτάνες ναρκωτικά, όπλα, βρόμικο χρήμα φτάνουν πρώτα στην Αθήνα κι από κει διοχετεύονται σε όλη τη Δύση, μιλάμε για μπίζνες δισεκατομμυρίων», συνέχισε ο Antropof και αποκάλυψε το σκοτεινό σενάριο: Οι Ρώσοι μαφιόζοι ήθελαν κομμάτι από την πίτα των Ολυμπιακών. Έτσι, μόλις έμαθαν ότι η Ελλάδα κέρδισε τη διοργάνωση των Αγώνων για το 1994, έστειλαν στην Αθήνα μια από τις καλύτερες πράκτορες που διέθεταν για τις σκοτεινές επιχειρήσεις. Την περιβόητη Angelovna αυτοπροσώπως. Αποστολή της ήταν να διεισδύσει στα κορυφαία κλιμάκια της εξουσίας στην Ελλάδα και να πάρει αυτή το παιχνίδι στα χέρια της.

Την επόμενη ημέρα, ένα μπουκάλι αμερικάνικο ουίσκι και τρία ζευγάρια γαλλικά καλσόν ήταν αρκετά για να ανοίξουν στον Dashiell Against τις πόρτες των παλιών αρχείων της ΚGΒ, στην πλατεία Ντερζίνσκι. Όχι χωρίς κάποιο θαυμασμό, διαπίστωσε ότι μπροστά στην Angelovna η Μάτα Χάρι ήταν μια απλή μαθητριούλα. Γεννημένη στη Γεωργία στα μέσα της δεκαετίας του ‘50 (οι φήμες λέγανε ότι ο πατέρας της ήταν στενός φίλος του Ιωσήφ Στάλιν), μόλις αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας στρατολογήθηκε από την ΚGΒ και εκπαιδεύτηκε στα όπλα και τις ξένες γλώσσες επί τέσσερα χρόνια στο βόρειο στρατόπεδο του Σολούν. Όταν έφυγε από το Σολούν, ειδικότητά της ήταν οι «μαύρες» επιχειρήσεις.



Από τα πρώτα κιόλας στοιχεία του φακέλου, ο Dassiell κατάλαβε ότι είχε να κάνει με μια πανούργα και δαιμόνια γυναίκα. Στις επιχειρήσεις που είχε αναλάβει δεν έκανε το παραμικρό λάθος. Πίσω από ένα γοητευτικό πρόσωπο κρυβόταν ένα ακαταπόνητο μυαλό, που δούλευε υπερωριακά με ακρίβεια computer.  Γι’ αυτό κι ανάμεσα στο ένα σατανικό και το άλλο σατανικότερο σχέδιο που συνήθως επεξεργαζόταν, φρόντιζε πάντα να βρίσκεται κοντά, παρα πολύ κοντά, ή πάνω ή κάτω, από ισχυρούς άντρες.

Πρώτος σύζυγός της Angelovna ήταν ο φουκαράς ανιψιός ενός γνωστού Μοσχοβίτη πολυεκατομμυριούχου, ιδιοκτήτη επιχειρήσεων μεταλλεύματος στη Σιβηρία. Ο άμοιρος ανιψιός είχε την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο της την εποχή που το προσωπικό της σύνθημα «ζητείται ηλίθιος» ήταν πρώτη σκέψη της το πρωί και η τελευταία το βράδυ. Πολύ γρήγορα ο κακομοίρης ο σύζυγος μεταλλάχτηκε σε ένα μεγαλοπρεπή Τάρανδο που του ήταν αδύνατον πια να διασχίσει ένα δρόμο με γραμμή τραμ.

Όταν ο Michael Gorbatsev ήρθε στην εξουσία, η «Γκλάσνοστ» και η περεστρόικα» άφησαν την Angelovna παγερά αδιάφορη. Το μόνο που βελτίωνε κάπως το διαταραγμένο ορμονικό της σύστημα ήταν η θρησκευτικά έννοια του προσωπικού της συμφέροντος, μαζί φυσικά και με τους θρησκευτικότατους λογαριασμούς της στην Ελβετία. «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη», συνήθιζε να ψιθυρίζει κάθε βράδυ πριν πέσει για ύπνο εν είδη χρήσιμης υπενθύμισης προς τον εαυτό της, κοιτάζοντας περιφρονητικά τον Τάρανδο δίπλα της που προσπαθούσε να βολέψει το κεφάλι του στο μαξιλάρι. Αδίστακτη από τη φύση της και χωρίς καμία συναισθηματική αναστολή, προσέγγισε αμέσως το κόμμα της Nueva Dimopratsia, στους κόλπους δηλαδή του μεγάλου κεφαλαίου και των διαπλεκομένων συμφερόντων,  που ήταν δύο ακόμα λόγοι για να ζει σ' αυτή τη ζωή.



O άντρας που της άνοιξε τις πόρτες της Nueva Dimopratsia ήταν ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Μόσχας, ο οποίος την ερωτεύτηκε παράφορα, αν και ήταν παντρεμένος και πατέρας πέντε ανήλικων παιδιών. Γρήγορα ο διάσημος υπηρέτης του Νόμου μπέρδεψε το Αστικό Δίκαιο με τα μπατζάκια του και εγκατέλειψε γυναίκα και παιδιά, για να βυθιστεί ολοκληρωτικά στο δηλητηριώδη ιστό της γυναίκας - αράχνης.

 Αλλά η Angelovna δεν συγκινιόταν από κάτι τέτοια. Αυτό που ήθελε ήταν η εξουσία και τα δολάρια και όχι έναν ακόμα κερασφόρο σύζυγο, που θα της προμήθευε λίγο ακόμα χαβιάρι για το ψωμί της, τη στιγμή που θα μπορούσε να κάνει δική της ολόκληρη την εθνική παραγωγή της Ρωσίας. Έτσι τον άφησε κι αυτόν με το κάγκελο στο χέρι και απέπλευσε πλησίστια για τον επόμενο στόχο της, που δεν ήταν άλλος από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Nueva Dimopratsia, τον περίφημο Konstantin Gantemov, ο οποίος θα περνούσε στην ιστορία ως ο ικανότερος πολιτικός ηγέτης της νέας Ρωσίας, αν δεν προτιμούσε το παντεσπάνι από την υστεροφημία. Ευφυέστατος, αδίστακτος και ψυχρός σαν φίδι, άφησε εποχή όταν πούλησε τους συντρόφους του στην Περεστρόικα, αποστάτησε και άνοιξε τις πόρτες του Κρεμλίνου στα τάνκς του στρατηγού Patacof, που ήθελε να παλινορθώσει τον κομμουνισμό.

Το 1989 ο Gantemov κατάφερε να ανατρέψει απ' την εξουσία τον πανίσχυρο Andrey Andreyevits (ο οποίος είχε πάθει καρδιακή προσβολή στο κρεβάτι μιας χυμώδους αεροσυνοδού της Aeroflot - μία Angelovna περιορισμένου βεληνεκούς κι αυτή) κι έτσι προκηρύχθηκαν εκλογές για την κρατική Δούμα.

Η Angelovna κατάλαβε ότι η ευκαιρία που περίμενε σε όλη της την ζωή είχε φτάσει. Καλά πλασαρισμένη σε όλους τους υψηλούς κύκλους των διασυνδέσεων απαίτησε να είναι αυτή υποψήφια στην Πρώτη Εκλογική Περιφέρεια της Μόσχας. Και παρά λίγο να τα κατάφερνε αν οι πολλές συναντήσεις της με τον Gantemov δεν έβαζαν ψύλλους στ΄ αυτιά της συζύγου του. Mari Kara Gantemova. Η Mari Kara συνήθιζε να παρακολουθεί προσεκτικά τις κινήσεις του Gantemov ακουμπισμένη σε ένα μπαστούνι που όποτε παρίστατο ανάγκη του το κατέβαζε στο κεφάλι. Τον απείλησε λοιπόν ότι αν δεν έκοβε το όνομα της Angelovna από τη λίστα θα του έκοβε κάτι άλλο.  Και έτσι η φιλόδοξη Μάτα Χάρι αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν και να αλλάξει την διακόσμηση της γκαρσονιέρας της.

Ο νέος εκλεκτός της καρδιάς της - και της τσέπης της - ήταν ένας βαρώνος ονόματι Savourof, ο οποίος δεν είχε μόνο απύθμενο χρηματοκιβώτιο, αλλά και ισχυρές διασυνδέσεις στην Νουέβα Ντιμοπράτσια. Επιπλέον είχε το προσόν να μην  έχει σύζυγο. Έτσι, η Angelovna αφού ευχαρίστησε το Θεό που δεν τον είχε αποπάρει όταν της έβαζε χέρι στις δεξιώσεις, φόρεσε χαμηλοτάκουνα παπούτσια για να την φτάνει και βάλθηκε να αξιοποιεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις του.

Τα λεφτά όμως «ήταν πολλά, Άρη» κι αν η Angelovna τα είχε στη δική της τσέπη, δεν θα χρειαζόταν να τα ψάχνει συνήθως στις ξένες. Γι' αυτό και όταν δικτυώθηκε φρόντισε να απαλλαγεί από τον  Savourof, ο οποίος είχε αρχίσει κι αυτός να μετράει τις τιμητικές διακρίσεις στο κεφάλι του. Γι αυτό και μόλις του ήρθε το αποτέλεσμα της προσθέσεως «κέρατα συν εκατομμύρια πόσο ευτυχισμένο με κάνουν» βαρέθηκε τον συνδυασμό «Τάρανδος - χρηματοδότης» και ως τζέντλεμαν παραχώρησε το διαζύγιο.

 

Διαβάζοντας συνεπαρμένος τα αρχεία της KGB, ο Philip Dassiell άρχισε να θαυμάζει τον τρόπο με τον οποίο η Angelovna μετάλλαξε εαυτόν από αδίστακτη sex-killer σε ικανότατη πολιτικό, absolute politically correct με μεγάλο μέλλον.

Στην Αγία Πετρούπολη επρόκειτο να γίνουν οι λαμπρές τελετές για τον καθηγιασμό του Πατριαρχείου Πασών των Ρωσιών, ύστερα από εξήντα χρόνια κομμουνιστικής θρησκευτικής αναφυλαξίας. Τα δισεκατομμύρια ρούβλια που απαιτούσε η restoration προέρχονταν από δωρεά  της πανίσχυρης οικογένειας των Atsalovits. Πατριάρχης της οικογένειας ήταν ο Dimitri Atsalovits, ο οποίος βρήκε φριχτό θάνατο από βόμβα που έβαλαν στο αυτοκίνητό του τα περιβόητα «Δεκαεπτά Κόκκινα Φτερά», η καλύτερη ομάδα εκτελεστών της KGB.

Μετά το θάνατό του, τα ηνία της οικονομικής αυτοκρατορίας ανέλαβε ο μικρότερος αδερφός του Panai, που μετέφερε τις επιχειρήσεις στη Δύση και μεγαλούργησε σε τέτοιο βαθμό, που ο ίδιος ο Πλανητάρχης τον επαίνεσε, με το αζημίωτο φυσικά. Το ποσό με το οποίο κοστολογήθηκαν οι έπαινοι μερικοί το ανεβάζουν μέχρι και στο 1.000.000 δολάρια -ωραία, ζεστά, λαχταριστά δολάρια- που εκταμιεύθηκαν υπέρ της προεκλογικής εκστρατείας του Πλανητάρχη και τα οποία, φυσικά, δεν εχλώμιασαν στο παραμικρό τον εναπομείναντα λογαριασμό της δυναστείας των Atsalovits.

Η Angetovna άρχισε να ερεθίζεται, συνειδητοποιώντας ότι ο οργασμός της επιτυγχανόταν πλέον μόνο στη θέα ενός προκλητικότατου εργοστασίου χυτοσιδήρου, που επίμονα ερχόταν στα όνειρά της. Το αποφάσισε, θα ενέδιδε. Πώς να πλησιάσεις όμως τους Atsalovits; Ο Πατριάρχης της οικογένειας ήταν αφενός πολύ παντρεμένος και αφετέρου καθόλου βλάκας για να κάτσει να τον τυλίξει. Απέμενε έτσι κάποιος από τους διαδόχους και η ευκαιρία δόθηκε στις τελετές για την αναστήλωση του Πατριαρχείου Πασών των Ρωσιών. Να προσκληθεί στις τελετές η Angelovna δεν ήταν δύσκολο. Το πρόβλημα όμως ήταν πώς, εκτός από προσκαλεσμένη, θα βρισκόταν και καθισμένη κοντά στους Atsalovits, που ήταν τα τιμώμενα πρόσωπα και κανείς δεν μπορούσε να τους πλησιάσει.

Το πρόβλημα βέβαια δεν ήταν από τα ανυπέρβλητα. Τι διάολο άλλωστε; Τόσες και τόσες εμπειρίες είχε αποκτήσει στην KGB. Ξεμοναχιάζοντας, λοιπόν, κάποια από τα μέλη της ασφάλειας του Πατριάρχη και ανεμίζοντας μπροστά στα ορθάνοιχτα ρουθούνια τους κάμποσα ευωδιαστά χαρτονομίσματα, τους άφησε να μυρίζουν το άρωμά τους, ενώ εκείνη ευλαβικά πήγε και στάθηκε δίπλα στον Igor Atsalovits. Στη συνέχεια, βάζοντας σε εφαρμογή την αλάνθαστη μέθοδο «ή ταν ή επί τας», επέλεξε το «επί τας» και το διέπραξε. Σωριάστηκε χαμαί λιπόθυμη !

Για την ακρίβεια, όχι εντελώς χαμαί, γιατί κατά τη διάρκεια της εφαρμοσθείσης πτώσης, με μία αριστουργηματική κλίση, κατάφερε να λιποθυμήσει στο ακριβώς σωστό σημείο: Στην αγκαλιά του εμβρόντητου Igor, που απροόπτως βρέθηκε να κρατάει στα χέρια του, όχι χωρίς κάποια υπερηφάνεια, τη γυναικεία αδυναμία αυτοπροσώπως!

Όλα ήταν εύκολα στη συνέχεια. Ο Igor ήταν ένας πανέξυπνος και ικανότατος επιχειρηματίας. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι επειδή μπορούσε να λυγίσει το ατσάλι, το ίδιο αποτελεσματικά μπορούσε να χειρισθεί και την Εύα. Πόσο μάλλον τη Μεσσαλίνα. Έτσι έπεσε αμέσως θύμα της θανατηφόρας γοητείας της Angelovna, η οποία, πλην των άλλων ατού, είχε με το μέρος της και τη σκανδαλώδη εύνοια της τύχης. Ο Igor δεν είχε παιδιά και η αυτοκρατορία διάδοχο. Ανεπίτρεπτο κενό φυσικά, που η Angelovna φρόντισε γρήγορα και ευχαρίστως να καλύψει, αποφασισμένη όχι μόνο παιδιά να γεννήσει αλλά και γατάκια -αν αυτό κρινόταν απαραίτητο. Τοιουτοτρόπως, οι Atsalovits πλήρεις ευγνωμοσύνης έπεσαν στα πόδια της.

Το μόνο πρόβλημα που απέμεινε ήταν ο Τάρανδος, πρώην σύζυγος της Angelovna, ο οποίος δεν σταματούσε να φωνάζει και να απειλεί προς πάσαν κατεύθυνσιν. Μέχρι  κάποιο βράδυ, που σύμφωνα με πληροφορίες, ήρθε αιφνιδίως η Παναγία στον ύπνο του και τυλιγμένη μέσα σε ένα ωραιότατο,μακρύ ατσάλινο χιτώνα του είπε:

«Ηρέμησε, αγαπητό μου ζώο. Οι Τάρανδοι πάντοτε είναι δυστυχισμένοι πριν να γίνουν ευτυχισμένοι. Φέρνουν μήπως την ευτυχία τα εκατομμύρια»;

«Την φέρνουν», απάντησε ο Τάρανδος.

«Και πόσα εκατομμύρια, δηλαδή, νομίζεις ότι τη φέρνουν»;

«Τόσα», απάντησε ο Τάρανδος.

«Ωραία», είπε με κατανόηση η Παναγία, ευλόγησε τα εκατομμύρια που άκουσε και έγινε καπνός, αφήνοντάς τον Τάρανδο ήρεμο πια.

Τέλος καλό όλα καλά, που λένε και οι Κινέζοι. Το παιχνίδι ήταν πλέον διεθνές για την Angelovna. Οι ίντριγκες της Μόσχας και τα μίζερα πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια της την άφηναν πλέον παγερά αδιάφορη. Ως εστεμμένη αυτοκράτειρα του οίκου των Atsalovits έμαθε πολύ γρήγορα ότι κύριος στόχος της οικογένειας ήταν η διεθνής ελίτ. Και η καλύτερη ευκαιρία για να πείσουν τους πάντες ότι δικαιωματικά ανήκαν εκεί - και άρα είχαν εκ νόμου συμφέρον στις αντίστοιχες χρηματοοικονομικές απολαβές ‑ ήταν να χρηματοδοτήσουν τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1994.

Το τίμημα, βέβαια, λέγεται πως ήταν τελικά πολύ μεγάλο για τους Atsalovits, οι οποίοι, όπως επίσης λέγεται, εκταμίευσαν ούτε λίγο ούτε πολύ 4 δισεκατομμύρια για το σκοπό αυτό.

Το επόμενο αίνιγμα που έπρεπε να λύσει ο δαιμόνιος ντετέκτιβ ήταν το εξής: Αν 4 δισεκατομμύρια ήταν τα έξοδα τους, πόσα δισεκατομμύρια ήταν τα έσοδα τους;

Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο συγκλονιστική. Αφού έσωσε το όνομα της Μόσχας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες  η Angelovna αποφάσισε να σώσει και την υπόλοιπη Ρωσία. Αποφάσισε έτσι να ιδρύσει ένα κόμμα με την ονομασία Τρίτος Πόλος και μια εφημερίδα για να το στηρίξει. Αλλά γι αυτά η συνέχεια την επόμενη φορά.

(η ιστορία δεν έχει φυσικά καμία σχέση με υπαρκτά πρόσωπα)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. KP avatar
    KP 25/06/2009 04:32:33

    Kalo, alla palio.... Pou to Qymamai?
    www.inout.gr 02-01-09 A Christmas story :)
    Swsta?

  2. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 25/06/2009 08:12:45

    Μόνο που ξέχασες να αναφέρεις πως οι υπήκοοι ήταν τόσο ενθουσιασμένοι με την εν λόγω πουτάνοβα που μέχρι και Πρόεδρο της δημοκρατίας εσκέπτοντο να την κάνουν.

  3. δημος . avatar
    δημος . 25/06/2009 10:03:47

    Strange Attractor -xaxaxa

  4. Silencer avatar
    Silencer 25/06/2009 10:20:59

    Ξέχασες να αναφέρεις ότι η Angelovna αποφάσισε, μαζί με την δημιουργία του κόμματος και της εφημερίδας να αγοράσει την μεγαλύτερη ομάδα της Ρωσίας, την Gauroun. Μία τέτοια αγορά θα την παρείχε τεράστια ισχύ και κύρος. Όμως, ο τότε πρόεδρος της ομάδας ήταν της ίδιας σχολής-πάστας με αυτήν και θα ήταν αδύνατον, στην παρούσα φάση, να τον υπερκεράσει. Έτσι η αγορά της ομάδας έγινε το plan B σε περίπτωση που αποτύγχανε η δημιουργία του κόμματος ή σε περίπτωση που η δημιουργία της εφημερίδας δεν έφερνε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

  5. Serios avatar
    Serios 25/06/2009 10:39:24

    ΧΑχΑΧΑΧΑχα, πραγματικά πολύ καλό!!!

    Και ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτι δεν έχει σχέση με υπαρκτά πρόσωπα, αλίμονο δηλαδή!

  6. Ανώνυμους avatar
    Ανώνυμους 25/06/2009 16:53:41

    Πολύ ωραίο! Ενδοιαφέροντα πράγματα! :D
    Α και έτσι πληροφοριακά, αν και δεν υπάρχει καμία σχέση βέβαια!
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.