Politico: Η Τουρκία παρενοχλεί την αποδυναμωμένη Ελλάδα
24/07/2015 13:29
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Politico: Η Τουρκία παρενοχλεί την αποδυναμωμένη Ελλάδα

Τα τουρκικά τζετ και τα στρατιωτικά ελικόπτερα έχουν αυξήσει δραματικά τις παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της Ελλάδας, σύμφωνα με στοιχεία από τον ελληνικό στρατό, αναγκάζοντας τα αερομαχητικά της Ελλάδας να απαντήσουν, παρά τα άδεια ταμεία, γράφει το Politico. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μόνο στις 15 Ιουλίου τα τουρκικά αεροπλάνα παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο 20 φορές.

«Ο βασικός λόγος για αυτό είναι οι φόβοι για την κυριαρχία στο Αιγαίο» τονίζει ο Μουσταφά Κουτλάι επίκουρος καθηγητής Οικονομικών και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Όπως λέει, η Τουρκία και η Ελλάδα αλληλοαναγνωρίζουν την κυριαρχία της ζώνης των έξι μιλίων αλλά η Τουρκία φοβάται ότι η Ελλάδα θα επεκτείνει τη ζώνη στα 12 μίλια. Κάτι τέτοιο θα αποτελέσει πρόβλημα για την Τουρκία, καθώς δεν θα έχει πρόσβαση στο Αιγαίο. Επιπλέον, η Ελλάδα διεκδικεί 10 μίλια εναέριου χώρου γύρω από τα νησιά, ενώ η Τουρκία αναγνωρίζει μόνο έξι μίλια και εκτιμά ότι πετά σε διεθνές εναέριο χώρο.

«Οι Τούρκοι προσπαθούν να ενδυναμώσουν την κυριαρχία τους επί διάφορων διαφιλονικούμενων νησιών και επιθυμούν να σύρουν την Ελλάδα στο τραπέζι των συζητήσεων» σχολιάζει ο Θάνος Ντόκος, Γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι ότι τα τουρκιά αεροσκάφη, κυρίως ελικόπτερα, πετούν σε χαμηλό ύψος πάνω από αυτά τα νησιά.

Πολλά από αυτά τα περιστατικά συμβαίνουν τέσσερα μίλια κοντά στις τουρκικές ακτές, περιοχή που η Αθήνα θεωρεί δική της, ενώ η Άγκυρα την έχει βαφτίσει «διεθνή εναέριο χώρο». Η περιοχή περιλαμβάνει ένα σύμπλεγμα 16 νησιών τα οποία η Αθήνα θεωρεί πως βρίσκονται υπό την κυριαρχία της. Το τελευταίο διάστημα, η Τουρκία αρνείται ανοιχτά πλέον τη θέση της Ελλάδας. Διόλου τυχαίο ότι κατά τον Ιούνιο και τον Ιούλιο τουρκικά μαχητικά πέταξαν πάνω από το Φαρμακονήσι, τον Κουνελονήσι και το Αγαθονήσι.

Σύμφωνα με τα στατιστικά που διατηρεί ο οικονομολόγος Χρήστος Κόλλιας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας, πέρυσι οι Τούρκοι παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο 2.244 φορές, ενώ μόνο τον περασμένο Μάιο είχαμε 361 περιστατικά. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως το 2013 είχαν εισχωρήσει μόλις 636 φορές, ενώ το 2009 είχαν μπει στον ελληνικό εναέριο χώρο 1.678 φορές.

Από την αρχή της δεκαετίας τα τουρκικά αεροσκάφη έχουν εισέλθει στον εναέριο ελληνικό χώρο εκατοντάδες φορές ανά έτος, σημειώνοντας το ρεκόρ των 636 φορών το 2013. «Η πολιτική επαναπροσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών στις αρχές του 2000 και η οικονομική κρίση συνέβαλαν στην μείωση των αερομαχιών. Αλλά οι αλλαγές στην γεωπολιτική ασφάλεια της περιοχής έχουν χτυπήσει ευαίσθητη φλέβα και οι δύο γείτονες χώρες έχουν γίνει πολύ πιο ευαίσθητες η μία απέναντι στην άλλη όσον αφορά το Αιγαίο» τονίζει ο Κουτλάι.

Η δεινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας έχει επιτείνει την τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο, γράφει το άρθρο, καθώς είναι φανερό πως η Ελλάδα δεν έχει τις δυνάμεις πλέον να προβάλει ισχυρή αντίσταση. Κάθε πτήση ελληνικού αεροπλάνου που πρέπει να σηκωθεί για να αναχαιτίσει τα αντίστοιχα τουρκικά κοστίζει πολλά ευρώ, σε μια χώρα που τα ταμεία της είναι άδεια.

Σημαντικός όμως είναι και ο ρόλος των υδρογονανθράκων στην Κύπρο, που δείχνουν ότι υπάρχουν κερδοφόρες δυνατότητες στην Μεσόγειο. Τη ίδια στιγμή, η Ελλάδα εξετάζει το ενδεχόμενο να αυξήσει την ΑΟΖ της κατά 200 ναυτικά μίλια. Αν γίνει κάτι τέτοιο, η Ελλάδα, που ελέγχει τα περισσότερα νησιά του Αιγαιου, θα μετέτρεπε το πέλαγος σε ελληνική λίμνη, σχολιάζει το δημοσίευμα. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία βρίσκεται στη μέση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αναδόμησης του στρατού της. Ήδη, διαθέτει 100 νέα F-16, ενώ τον Ιανουάριο παράγγειλε 4 νέα F-35 Lockheed και 5 ελικόπτερα Boeing.

Γεγονός είναι πάντως ότι οι δύο χώρες προσπαθούν να ενισχύσουν τους επιχειρηματικούς δεσμούς τους. Η Τουρκία προσφέρθηκε ακόμα και να βοηθήσει στην ελληνική κρίση. Όμως, πίσω απ' τις φιλικές κινήσεις, φαίνεται ότι ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα μπορούν να αποδεχθούν μια υποχώρηση στο θέμα του Αιγαίου, καταλήγει το άρθρο.

politico.eu

ΣΧΟΛΙΑ

  1. airman avatar
    airman 24/07/2015 14:21:00

    Τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια, η ελληνική πλευρά επιχειρεί με ομολογουμένως αγχώδεις προσπάθειες να αντιμετωπίσει τις επιθυμίες και τις απαιτήσεις της Άγκυρας, οι οποίες στοχεύουν στον περιορισμό της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην ακύρωση κάθε στρατηγικής παρουσίας της στην ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα η Τουρκία, με το πρόσχημα του ελληνοτουρκικού διαλόγου αλλά και μέσω του Κυπριακού, επιδιώκει ξεκάθαρα τη συρρίκνωση της ελληνικής παρουσίας σε αυτούς τους χώρους και τη διαστολή της δικής της παρουσίας. Σημειωτέον ότι η Άγκυρα μέσα από το διάλογο έχει μόνο οφέλη να αποκομίσει ακόμα και εάν δεν υπάρξει συμφωνία, καθόσον όταν οι μονομερείς της διεκδικήσεις γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης, μετατρέπονται στα μάτια της διεθνούς κοινότητας σε πολιτικά "νομιμοποιημένες" διμερείς διαφορές. Απέναντι σε αυτή την τακτική της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής από ελληνικής πλευράς προβάλλονται η ανάγκη περί διασφαλίσεως κλίματος "μη πολέμου" ή "μείωσης της έντασης στο Αιγαίο" καθώς και η ανάγκη περί μιας γενικώς "αναγκαίας" ελληνοτουρκικής φιλίας η οποία θα αποτελέσει τη βάση για "βήμα προς βήμα" βελτίωση των σχέσεων. Με την τακτική του διαλόγου μπορεί να επιτυγχάνεται η απώθηση απειλητικών καταστάσεων που δημιουργεί σταθερά και επίμονα η Τουρκία, πρέπει όμως στο πλαίσιο του υπόψη διαλόγου να καταστούν σαφή δύο καίρια ζητήματα. Αφενός τι θα συνιστούσε ελληνική επιτυχία σε έναν πολιτικό διάλογο με την Τουρκία, αφετέρου δε ποια θα ήταν η αποδεκτή από την Αθήνα εικόνα των ελληνοτουρκικών πραγμάτων και κυρίως ποια η θέση της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο μετά τον τερματισμό ενός "επιτυχούς" διαλόγου Αθήνας - Άγκυρας. Η συμμετοχή σε ένα πολιτικό διάλογο με την Τουρκία απαιτεί καθαρό σχέδιο για έναν καλά υπολογισμένο "συμβιβασμό" καθώς και ένα συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, ώστε να αποκλεισθεί κάθε περίπτωση υποχώρησης ή εμπλοκής σε χρονοβόρες και αδιέξοδες συνομιλίες, οι οποίες επιδεινώνουν τη θέση της Ελλάδας αλλά ουδόλως ζημιώνουν την τουρκική πλευρά. Τα ζητήματα των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας και της χάραξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, εφόσον λύνονταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επηρέαζαν καθοριστικά τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας από τα Δαρδανέλια ως την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα έχει να αντιμετωπίσει μια νέα "ναυτική στρατηγική" εμπνεύσεως του κ. Νταβούτογλου, δια της οποίας η Άγκυρα θέλει να παγιώσει μια "ζώνη ασφαλείας" στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, να επιβάλει σταδιακά (με πολιτικά αλλά και στρατιωτικά μέσα) μια "συγκυριαρχία" με την Ελλάδα ως τον 25ο Μεσημβρινό στο Αιγαίο και να αρνηθεί την υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου, μέσω της οποίας ενώνονται οι ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου. Ο διάλογος για το Αιγαίο είναι μια υπόθεση κρίσιμη για τα εθνικά συμφέροντα, σε μια ευρεία έκτασή τους. Αποτελεί πάγια τακτική της τουρκικής διπλωματίας η καλλιέργεια ενός κλίματος διευθέτησης των διμερών προβλημάτων, χωρίς όμως να κάνει ούτε βήμα πίσω από τις πάγιες επεκτατικές θέσεις της. Στην κλιμακούμενα δυσμενή για την Ελλάδα οικονομική συγκυρία, η αναζωπύρωση της προσπάθειας να καλλιεργηθεί ευνοϊκό κλίμα σε ότι αφορά την προοπτική συμφωνίας συνεκμετάλλευσης των πιθανολογούμενων υδρογονανθράκων στο Αιγαίο φαίνεται δελεαστική, λαμβανομένου υπόψη του συνεπαγόμενου οικονομικού οφέλους. Πριν από κάθε κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή είναι απαραίτητο κατά πρώτον να ξεκαθαριστεί το εύρος των εκατέρωθεν χωρικών υδάτων, ώστε να καταστεί σαφές ποια είναι τα διεθνή ύδατα, και κατά δεύτερον στα διεθνή ύδατα να οριοθετηθούν οι ΑΟΖ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Το γεγονός και μόνο ότι τίθεται υπό διαπραγμάτευση η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια (όπου αυτό είναι εφικτό λόγω εγγύτητας με τις τουρκικές ακτές), συνιστά υποχώρηση και εμμέσως απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας, αφού τα χωρικά ύδατα θεωρούνται επικράτεια. Από την άλλη πλευρά η Άγκυρα αμφισβητεί, πιέζει και διεκδικεί, αρνούμενη παγίως ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα (με τον αυθαίρετο γεωλογικό ισχυρισμό ότι επικάθονται στην υφαλοκρηπίδα της Μικράς Ασίας), αποφεύγοντας επιμελώς να μιλάει για ΑΟΖ και επιχειρώντας να υποκαταστήσει την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου από διμερείς πολιτικού χαρακτήρα διαπραγματεύσεις. Όσον αφορά τον εναέριο χώρο του Αιγαίου, εθνικό και διεθνή, ο εθνικός έχει καθοριστεί στα 10 ναυτικά μίλια, όπου αυτό είναι εφικτό λόγω εγγύτητας με τις τουρκικές ακτές. Η αρμοδιότητα για τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας στον εναέριο χώρο του Αιγαίου έχει δοθεί από τον ICAO στην Ελλάδα (FIR Αθηνών), χωρίς το Αιγαίο να είναι με τη νομική έννοια ελληνική θάλασσα, αλλά επειδή συνδέει τμήματα της ελληνικής επικράτειας. Για το λόγο αυτό τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, που μπορούν να εισέρχονται και να ασκούνται στο διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου, οφείλουν να καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην Αθήνα, καθόσον εισέρχονται στο FIR Αθηνών, ενέργεια στην οποία κατά πάγια τακτική δεν προβαίνουν. Πρόταση της Τουρκίας δια στόματος του κ. Ερντογάν είναι τα τουρκικά μαχητικά που πετούν στον εναέριο χώρο του Αιγαίου να καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην Αθήνα και τα ελληνικά αντίστοιχα να καταθέτουν σχέδιο πτήσεως στην Άγκυρα, καταργώντας τη γεωγραφία και το υφιστάμενο νομικό καθεστώς και αποσκοπώντας να υποκαταστήσει το FIR Αθηνών από ένα σύστημα ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης και συνελέγχου. Επιπλέον προτείνει τα μαχητικά αεροσκάφη να πετούν στον εναέριο χώρο του Αιγαίου άοπλα, επιχειρώντας να εξισώσει ανόμοιους ρόλους, δεδομένου ότι τα ελληνικά μαχητικά πετούν στο Αιγαίο με σκοπό να καλύψουν τις ανάγκες της αεροπορικής άμυνας των νησιών, ενώ εάν τα τουρκικά που πετούν δυτικότερα της γραμμής Σαμοθράκη - Ρόδος είναι άοπλα, δεν δημιουργείται κενό στην αεροπορική άμυνα της τουρκικής επικράτειας. Στην κρίσιμη για τη χώρα περίοδο που διανύουμε, η διαχρονική πρόθεση της Τουρκίας για δημιουργία "de facto" καταστάσεων μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετουσιωθεί σε πράξη. Πόσο μάλλον όταν μπορεί να αποτελέση "εκτόνωση" προς δυσμάς της έντονης "πίεσης" που δέχεται στα νοτιοανατολικά σύνορά της με τη Συρία, όπου η "Κουρδική ζώνη" αρχίζει να σφίγγει.

    • George N avatar
      George N @ airman 24/07/2015 15:21:59

      "...συνεκμετάλλευσης των πιθανολογούμενων υδρογονανθράκων στο Αιγαίο φαίνεται δελεαστική, λαμβανομένου υπόψη του συνεπαγόμενου οικονομικού οφέλους" Αυτή η σκέψη είναι κάπως προβληματική μια και οι υδρογονάθρακες αν υπάρχουν δύσκολα θα είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμοι. Πέρα από την Ατλαντική ανάγκη ανακοπής της πορείας προς δυσμάς της αρκούδας, έχουμε το σχιστολιθικό, το Ιραν που ξαναμπαίνει στο παιχνίδι και την Κίνα που πατάει φρένο (ή τραβάει χειρόφρενο θα δείξει) οπότε το λογικό είναι να μην γίνουν καν έρευνες τα προσεχή χρόνια (όπως έδειξαν οι πρόσφατες προσπάθειες στο Ιόνιο) και να κλείσουν υπάρχοντες εξορύξεις. Η Τουρκία έχει γεωπολιτική θεώρηση των πραγμάτων κι όχι κλεφτοκοτάδικη. Δεν πάει για τα πετρέλαια αλλά για το Αιγαίο πράγμα λογικό μια και στριμώχτηκε. Από την στιγμή που η Ελλάδα δεν μπορεί/δεν θέλει να το κρατήσει αναμενόμενο είναι να προσπαθήσει να ικανοποιήσει τις επιδιώξεις της. Επίσης λογικά η κατάλληλη στιγμή δεν είναι τώρα αλλά σε ένα με δύο χρόνια που οι συνεχείς περικοπές σε OPEX θα έχουν κάνει την δουλειά τους.

    • victoria (true) avatar
      victoria (true) @ airman 24/07/2015 16:35:23

      Σωστά. Σημείωση το FIR Αθηνών είναι μέρος και του Single European Sky, που στοχεύει σε ευρωπαϊκό FIR (EUIR). Αν φύγουμε από ΕΕ..., δεν θέλω να ξέρω. Στο Eurocontrol δε, μετέχει και η Τουρκία, δεν είναι μόνο τα Κράτη-Μέλη οπότε θέλει προσοχή. h**p://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=uriserv:l24046 h**ps://www.eurocontrol.int/sites/default/files/field_tabs/content/documents/nm/cartography/08012015-firuir-upper-airspace-ectl.pdf

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.