Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας
24/06/2014 10:26
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας

Μιας κοινωνίας σε κρίση, οικονομική, πολιτική, κοινωνική, αξιακή. Που δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι και παλεύει με ψευτιές να αναδειχθεί...

Έχουμε γράψει στο παρελθόν ότι η ποδοσφαιροποιήση της πολιτικής ζωής δεν είναι και το καλύτερο για μια χώρα. Υπάρχει ωστόσο και κάτι άλλο. Η πολιτικοποίηση και η κοινωνικοποίηση του ποδοσφαίρου.

Τι είναι αυτό δηλαδή που ενώνει τη μπάλα με την κοινωνία γενικότερα και τι εκπροσωπεί στο Μουντιάλ. Και πρόκειται για πολύ μεγάλη κουβέντα. Ρίξτε μόνο μια ματιά σε χώρες που λατρεύουν σαν Θεό τη μπάλα και ξεχνάνε ακόμη και να φάνε. Στη Βραζιλία για παράδειγμα που έπειτα από λίγα επεισόδια ξέχασαν τα προβλήματα και πήραν όλοι μια μπάλα αποθεώνοντας το Νεϊμάρ. Ή σε χώρες όπως η Αλγερία, η Γκάνα, το Καμερούν που πανηγυρίζουν όλοι σα μικρά παιδιά για την εκτόνωση που δίνει μια νίκη ή ένα γκολ.

Καλώς ή κακώς το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα και το Μουντιάλ μια γιορτή που επηρεάζει όλο τον πλανήτη. Μέχρι και… αποχή από το σεξ κάνουν οι άνδρες αρκεί να μη χάσουν κανένα ματσάκι.

Ως εκ τούτου ο σημερινός αγώνας της Εθνικής ομάδας με την Ακτή Ελεφαντοστού θα μπορούσε να πάρει και… εθνικό ενδιαφέρον αλλά και να γίνει αντικείμενο κοινωνικο-πολιτικής ανάλυσης. Και δυστυχώς δεν θα αρέσει σε πολλούς.

Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο βουλιάζει στην απαξίωση, στη λάσπη, στα «στημένα», στον μόνιμο πρωταθλητή με το έτσι θέλω ή με τον παρά. Βουλιάζει και από την οικονομική κρίση που αναγκάζει ποδοσφαιριστές ακόμη και επαγγελματικών ομάδων να μην έχουν να φάνε και να μην πληρώνονται το μηνιάτικό τους. Από την άλλη, τι βλέπουν οι Έλληνες φίλαθλοι; Εδώ και πολλά χρόνια ένα υπανάπτυκτο ποδόσφαιρο, χωρίς φαντασία, χωρίς ουσία. Τεχνικά το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι δεκαετίες πίσω. Όταν οι περισσότερες ομάδες «πετάνε», όταν ακόμη και χώρες του επιπέδου της Ελλάδας σε πληθυσμό και οικονομία, παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομάδες, εμείς πολλές φορές λέμε να κλείσουμε την τηλεόραση για να μη βλέπουμε αυτό το ποδόσφαιρο.

Και δυστυχώς η χώρα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να αναπτύξει το ποδόσφαιρό της, όπως χάνει ευκαιρίες σε όλα τα επίπεδα. Το 2004 όπως όλοι ομολογούν, «κοιμήθηκε ο Θεός», υπήρχε και ο… Γερμανός και η Ελλάδα πήρε το Ευρωπαϊκό. Κι αντί να υπάρξουν οι κινήσεις αυτές που θα οδηγούσαν σε ακόμη καλύτερες ημέρες το ελληνικό ποδόσφαιρο βουλιάζει, όπως βουλιάζει και η ελληνική κοινωνία.

Και προσπαθεί με κάθε τρόπο να επιβιώσει σε ένα παγκόσμιο ποδόσφαιρο που αλλάζει εντυπωσιακά. Το ποδόσφαιρο είναι η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας σε κρίση, οικονομική, πολιτική, κοινωνική, αξιακή. Που δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι και παλεύει με ψευτιές να αναδειχθεί. Ελπίζοντας ότι ο… Θεός Έλληνας θα έλθει ξανά με το μέρος τους. Και δυστυχώς όλο αυτό το πράγμα δεν είναι καθόλου ελκυστικό. Ποδόσφαιρο δεκαετιών πίσω, με γιόμες, δύναμη, καθυστερήσεις. Με το γνωστό σύστημα «πούλμαν», όλοι πίσω δηλαδή και άμα γίνει η στραβή να βάλουμε κανένα γκολάκι και να νικήσουμε. Πόσες φορές τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έβαλε περισσότερα από 2 γκολ, έπαιξε εντυπωσιακά, τράβηξε τους φιλάθλους οι οποίοι τους αποθέωσαν γιατί έπαιξαν μπαλίτσα ακόμη κι αν έχασαν; Μετρημένες στα δάχτυλα. Αυτό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο που πολλές φορές δεν στηρίζεται στο ταλέντο που αναμφισβήτητα υπάρχει, αλλά στο πάθος και σ’ αυτό που λέμε «ελληνική ψυχή». Μόνο αυτή, όμως, δε φτάνει, άσε δε που είναι εντελώς αποπροσανατολιστική αυτή η προσέγγιση. Άμα περιμένουμε τον «Θεό που είναι Έλληνας» ή την «Ελληνική ψυχή» που τέτοια δεν υπάρχει στη Γη τότε… ζήτω που καήκαμε.

Το ποδόσφαιρο είναι η εικόνα της κοινωνίας μας. Που βουλιάζει αλλά που δίνει και αγώνα επιβίωσης. Που χάνεται αλλά που ταυτόχρονα προσπαθεί να γαντζωθεί απ’ όπου μπορεί. Όμως, όπως στο ποδόσφαιρο έτσι και σε όλη τη χώρα χρειάζονται πολλά περισσότερα.

Κατ’ αρχάς απαιτείται σύστημα. Οι γιόμες και οι καθυστερήσεις δεν αρκούν. Το κλάμα και η γκρίνια του Καραγκούνη και φτάνουν για να μας λυπηθούν. Χρειάζεται σχέδιο που θα εκσυγχρονίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όπως ακριβώς και την ελληνική κοινωνία δηλαδή. Χωρίς μεταρρυθμίσεις, χωρίς να πάμε μπροστά και να το θέλουμε η Ελλάδα δεν έχει μέλλον.

Απαιτείται επίσης και αυτογνωσία. Πρέπει να παραδεχθούμε κάποτε πως ούτε ο «περιούσιος λαός» είμαστε, ούτε «θα κοιμηθεί ξανά ο Έλληνας Θεός». Αν δεν αγωνιστούμε με νύχια και με δόντια, αν δε θυσιάσουμε τα πάντα για να γίνουμε καλύτεροι να μην περιμένουμε θαύματα. Ούτε στο ποδόσφαιρο, ούτε στην κοινωνία.

Δεν μας φταίνε οι άλλοι για το χάλι μας, ας κάνουμε την αυτοκριτική μας. Το ποδόσφαιρο το καταστρέφουμε εμείς οι ίδιοι. Οι φίλαθλοι που τσακώνονται σαν τα κοκόρια για την ομάδα, οι οπαδοί που ακόμη σκοτώνονται στις κερκίδες, οι επιχειρηματίες – λαμόγια που χρησιμοποιούν τη μπάλα για να βγάλουν φράγκα ή για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή.

Ε, λοιπόν. Και για το χάλι της οικονομίας και της κοινωνίας δε φταίνε οι άλλοι. Δεν φταίει ο κακός Σόιμπλε και η μέγαιρα Μέρκελ, ούτε οι κακοί πολιτικοί. Φταίμε κι εμείς που φτιάξαμε ή ανεχθήκαμε να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια αποκρουστική χώρα ενώ είναι η ομορφότερη του κόσμου. Φταίμε που ανεχθήκαμε και ανεχόμαστε την κομματοκρατία, την ψηφοθηρία, το βόλεμα, τη λαμογιά, τη ρεμούλα, τη λογική του «εμείς να είμαστε καλά και ο γείτονας ας καίγεται». Ας μην αναλύουμε όλες τις παθογένειες του ελληνικού μεταπολιτευτικού μοντέλου, τα έχουμε ξαναγράψει.

Και βεβαίως μια άλλη… σύμπτωση είναι ότι όπως και στο ποδόσφαιρο τις όποιες επιτυχίες τις σημειώνουμε μόνο με… εξωτερική βοήθεια. Με τον Γερμανό Οτο που ποτέ δεν χωνέψαμε γιατί μας έβαλε σε τάξη. Με τον αμίλητο Σάντος που επειδή δεν λέει ανοησίες δεν τον έχουμε και σε εκτίμηση. Και με τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που πήγαν στο εξωτερικό, έφυγαν από το χάλι του ελληνικού πρωταθλήματος, έπαιξαν σε προηγμένες χώρες και φέρνουν έναν άλλο αέρα στην Ελλάδα.

Βεβαίως, έχουμε και πλεονεκτήματα. Οι Έλληνες παλεύουν πάντα, είναι λιοντάρια και στις κρίσιμες στιγμές τα δίνουν όλα. Έστω κι αν ηττηθούν. Τουλάχιστον δεν παραδίνονται εύκολα. Ελπίζουμε και απόψε το βράδυ να κάνουν το ίδιο. Αν νικήσουν και περάσουν στον επόμενο γύρο ας είναι αυτό μια ακόμη ευκαιρία για να γίνει κάτι καλύτερο στο ποδόσφαιρο και τη χώρα. Ας μη γίνει μια επιτυχία, όμως, το χαλάκι κάτω από το οποίο θα κρυφτούν όλα τα προβλήματα που υπάρχουν. Όπως γίνεται δηλαδή και στην οικονομία. Δύο χρόνια θυσιών και μόλις είδαμε φως και πρωτογενές πλεόνασμα αποφασίσαμε ότι γίναμε προηγμένη χώρα και μοιράζουμε λεφτά που δεν υπάρχουν.

Ας αφήσουμε επιτέλους τον κακό μας εαυτό στο παρελθόν.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καβαλιώτης avatar
    Καβαλιώτης 24/06/2014 11:47:32

    Διαφωνώ με το πνεύμα του άρθρου, στο μέτρο που συγχέει ελληνικό πρωτάθλημα και εθνική ομάδα. Το κοινό τους στοιχείο είναι ούτε η εθνική παίζει, ούτε στο ελληνικό πρωτάθλημα παίζεται, ωραίο ποδόσφαιρο. Όμως: H εθνική είναι αποτελεσματική και φέρνει επιτυχίες. Οι ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος (στις οποίες αγωνίζονται πάρα πολλοί ξένοι), καμμία. Κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος η κριτική στην εθνική, ότι επειδή (πράγματι) παίζει με τρόπο που δεν σου κάνει αίσθηση να την παρακολουθείς, δεν είναι καλή ομάδα. Η ταύτιση καλή ομάδα = ωραία μπάλα είναι αφελής και παιδιάστικη. Αν ήταν έτσι, η Ιταλία π.χ., η οποία, όσο τη θυμάμαι, ουδέποτε έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο, δεν θα είχε κατακτήσει τέσσερα παγκόσμια. Από την άλλη, η Βραζιλία θα τα είχε κατακτήσει όλα, όχι μόνο πέντε. Παλαιότερα, όταν η εθνική είχε καλύτερους τεχνικά παίκτες και έπαιζε ωραιότερο ποδόσφαιρο δεν είχε καμία διάκριση -πέραν της πρόκρισης στο Euro 1980. Από το 2003 και μετά έχει προκριθεί σε 3 Euro, έχει κατακτήσει το ένα, και έχει πάει σε 2 μουντιάλ. Μέσα σε μια δεκαετία. [Tην πρόκριση στο παγκόσμιο του 1994 δεν την κατατάσσω σε καμία από τις δύο αυτές περιόδους, διότι, κατά τη γνώμη μου, ούτε τότε παίζαμε καλή μπάλα]. Εδώ και δέκα χρόνια είμαστε συνεχώς στην 20άδα της παγκόσμιας κατάταξης, ενώ πριν αρχίσει το μουντιάλ της Βραζιλίας ήμασταν στη θέση 12. Επίσης, δεν κατανοώ το κόμπλεξ με τους ξένους προπονητές και με το ότι πολλοί έλληνες αγωνίζονται σε ξένες ομάδες. Πάμπολλες εθνικές έχουν ξένους προπονητές, ενώ επίσης στην χώρα τους αγωνίζονται οι περισσότεροι παίκτες μόνο των χωρών που έχουν πολύ δυνατά πρωταθλήματα (εξαιρούνται παίκτες χωρών, που δεν τους θέλει κανείς). Γι' αυτό, άλλωστε, καλό πρωτάθλημα και καλή εθνική ομάδα είναι πράγματα, εν πολλοίς, άσχετα μεταξύ τους. Οι καλύτεροι Βραζιλιάνοι και Αργεντίνοι, π.χ., αγωνίζονται στην Ευρώπη, ενώ, στο τρέχον μουντιάλ, οι Ολλανδοί συνέτριψαν την Ισπανία, παρ' ότι το ισπανικό πρωτάθλημα είναι πολύ ανώτερο του ολλανδικού. Εν ολίγοις: H εθνική Ελλάδος είναι μια πολύ δυνατή και αποτελεσματική ομάδα, που παίζει άσχημο ποδόσφαιρο.

  2. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 24/06/2014 12:18:02

    Είναι μάλλον ατυχής η σύγκριση της εθνικής Ελλάδος με την ελληνική οικονομία καθώς και το συμπέρασμα ότι και τα δύο είναι για πέταμα...

  3. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 24/06/2014 13:03:21

    Καταρχήν,εάν συγκρίνουμε την επιτυχία του 2004 με αυτήν του 1987 στο Eurobasket,θα δούμε ότι μοιάζουν αρκετά οι μετέπειτα εξελίξεις στα δύο αυτά αθλήματα. Και η Εθνική Μπάσκετ και η Εθνική ποδοσφαίρου,κατάφεραν και καθιερώθηκαν στο Παγκόσμιο (του μπάσκετ),στο Ευρωπαϊκό (του ποδοσφαίρου) στερέωμα,με συνεχείς προκρίσεις σε τελικές διοργανώσεις,αλλά με μία βασική διαφορά: η Εθνική μπάσκετ βρίσκεται στην ελίτ παίζοντας ελκυστικό παιχνίδι,με συνεχή πλασαρίσματα στην κορυφή ή κοντά σ'αυτήν,ενώ η Εθνική ποδοσφαίρου,απλά δε βλέπεται... Σε συλλογικό δε επίπεδο,πιστεύω ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά: σε όποιες ομάδες πέφτουν τα φράγκα,έρχονται ξένοι,που κάνουν τη διαφορά,και οι ομάδες είναι κάπως πιό ανταγωνιστικές στην Ευρώπη. Στην Εθνική ομάδα,τί λείπει όμως και παίζουμε τέτοιο ποδόσφαιρο; Είδα το Καμερούν εχθές,ακόμη και με τη Βραζιλία μέσα στην έδρα της,πόσες επιθέσεις έκανε,δε κλείστηκε,έβαλε και ένα γκόλ. Εμείς στη θέση τους; Η μικρή περιοχή μας θα ήταν απροσπέλαστη... Η γνώμη μου,είναι ότι υπάρχει συνδιασμός περιπτώσεων. Όχι υψηλού επιπέδου φυσική κατάσταση,υψηλότερο του αναμενόμενου άγχος, αγωνία για την εικόνα που θα δείξουν στους έλληνες και στους δημοσιογράφους,κακή νοοτροπία στην ανάπτυξη,λίγη εμπιστοσύνη στα νέα παιδιά. Πού θέλω να καταλήξω; Πολύ σωστή η επισήμανση του άρθρου ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας,αλλά το συλλογικό ελληνικό ποδόσφαιρο εντός των συνόρων,όχι η Εθνική Ομάδα. Άλλα τα σύνδρομα που κατατρέχουν την Εθνική-που δεν έχουν σχέση με την ηθική και οικονομική κατάντια μας- και άλλα των ελληνικών ομάδων και των οπαδών τους...

    • Μάθε μπαλίτσα avatar
      Μάθε μπαλίτσα @ Κυθήριος 24/06/2014 14:22:05

      Σύμφωνα με το άρθρο η Ισπανία που τα τελευταία χρόνια σάρωσε τα πάντα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ θα έπρεπε να είναι χώρα πρότυπο και διαμάντι. Ή το Ισραήλ που είναι άμπαλο θα πρέπει να είναι κράτος της πλάκας. Που να πάμε σε Μεξικό, Κόστα Ρίκα, κ.λπ. Ατυχές το άρθρο έως εκτός θέματος.

  4. takis 400 avatar
    takis 400 24/06/2014 15:08:35

    μακαρι η ελληνικη οικονομια να ηταν στο επιπεδο της εθνικης ομαδας,με καποιον τροπο ισως οχι τον ενδεδειγμενο,θα τους ειχαμε παρει το σκαλπ,τωρα ολο τριπλιτσες και τακουνακια,αλλα το κοντερ γραφει 5-0 και θελει κανα τεταρτο να ληξει. ΥΓ.εχει καταντησει εκνευριστικο να γραφετε ολοι και οι αθλητικοι δημοσιογραφοι,οτι κοιμηθηκε ο θεος το 2004,ε λοιπον δεν κοιμηθηκε,ειχαμε ΟΜΑΔΑΡΑ και προπονηταρα,ο θεος κοιμαται για ενα παιχνιδι,οχι για εξι και εφτα.Ειμαστε η καλυτερη ομαδα και τους καναμε μια απο χορτα και ακομα δεν μπορουν να το χωνεψουν,α και παιζαμε την μεγαλη ανακαλυψη του φετινου παγκοσμιου.Ποια ειναι?για μαντεψτε,3-5-2 το οποιο αυτη η διανοια της προπονητικης φαν-γκααλ ανακαλυψε φετος.Το 2014 οτι πιο μοντερνο,το 2004 αναχρονιστικο.

    • Jimakos avatar
      Jimakos @ takis 400 24/06/2014 18:19:09

      Τι 3-5-2 και πρασινα αλογα, ο ανθρωπος εχει τον Ρομπεν που τρεχει σαν καθαροαιμο. Ολα σχεδον τα γκολ ειναι δικα του.

  5. ΚΤ avatar
    ΚΤ 24/06/2014 15:26:31

    Εξαιρετικό σχόλιο, που δε "μασά τα λόγια του". Τα υπόλοιπα είναι περί διαγραμμάτων. Η εθνική μας μοναξιά, στην κοινωνία, την πολιτική και το ποδόσφαιρο, έχει μόνο άσχημο πρόσωπο, δυστυχώς.

  6. εναςάσχετος avatar
    εναςάσχετος 24/06/2014 16:24:50

    Πείτε το απλά. Η μπάλα είναι το όπιο το λαού στη σύγχρονη εποχή!

  7. jim avatar
    jim 24/06/2014 18:55:02

    Συμφωνώ γενικά με το άρθρο άλλα μόνο σε ότι αφορά γενικότερα το ελληνικό ποδόσφαιρο και όχι τόσο στο θέμα εθνικής .. η εθνική είναι καλή ομάδα , έχει κάνει υπερπροσπάθεια να στέκεται σε τέτοιες διοργανώσεις , έχει νέους παίκτες να ανανεωθεί , έχει σταθερή απόδοση στα προκριματικά , παίζει συμπαθητικό ποδόσφαιρο αρκετά συχνά , δηλάδη αν το συγκρίνουμε πχ με τον δείκτη διαφθράς που αν δεν κάνω λάθος είμαστε κάπου στο 94 (ούτε στα προκριματικά δεν θα παίζαμε!!) ε δεν μας χαλάει να πάμε στους 32 και να γκρινιάζουμε αν δεν πάμε στους 16..

  8. μελιτίνη avatar
    μελιτίνη 25/06/2014 00:03:45

    Το ΣΑΜΑΡΑΣ είναι πλέον brandname νίκης. Σειρά του Αντώνη να σκοράρει δυνατά στους ξένους...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.