Μπερντές του Καραγκιόζη το αντιρατσιστικό
23/08/2014 11:42
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μπερντές του Καραγκιόζη το αντιρατσιστικό

Όσο θα υπάρχει μισαλλοδοξία και διχασμός στην ελληνική κοινωνία τόσο θα χρειαζόμαστε αντιρατσιστικά νομοσχέδια. Και τόσο περισσότερο θα διχαζόμαστε ως κοινωνία.

Όλο αυτό το θέμα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι απλά μια αστειότητα. Ένα καραγκιοζιλίκι που αποδεικνύει πως ούτε και για τα αυτονόητα δε μπορεί να συνεννοηθεί αυτός ο τόπος. Ένα νομοσχέδιο που θα έπρεπε να είναι μια απλή διαδικασία έχει καταντήσει ο μπερντές του Καραγκιόζη από τον οποίο περνάνε όλοι και κάνουν το κομμάτι τους. Πολιτικοί που το παίζουν ευαισθητούληδες με τους ομοφυλόφιλους. Βουλευτές που ασχολούνται με τη γενοκτονία των… Βησιγότθων, άλλοι που τρέμουν στην ιδέα ότι θα θιγούν τα ιερά και τα όσια της Αριστεράς και οι παπάδες που βγήκαν πάλι στο κουρμπέτι και ζητούν συγκυβέρνηση απαιτώντας να καούν στην πυρά οι… παλιοαδερφές.

Μα είναι αυτό σοβαρό κράτος; Φτάσαμε στο σημείο να εκδώσουν ανακοίνωση μέχρι και οι… Δωδεκαθεϊστές και να απαιτήσουν από την κυβέρνηση να βάλει διάταξη που θα αναγνωρίζει ως γενοκτονία τις σφαγές των Ελλήνων από Χριστιανούς.

Αν μάλιστα η κυβέρνηση που ανέβαλε τη συζήτηση για να ρίξει τους τόνους, καθυστερήσει μία – δύο εβδομάδες τότε πάμε χαμένοι. Θα βγει ο Σύλλογος προστασίας της… τσίχλας και θα απαιτήσει να αναγνωριστεί ως γενοκτονία η κυνηγετική περίοδος.

Θα βγουν τα αγριογούρουνα και θα μιλήσουν για σφαγή και τα προβατάκια για την πασχαλινή τους περιπέτεια. Αφήστε που ξέρουμε κάνα – δύο Ινδιάνους που ζουν στην Ελλάδα και θα απαιτήσουν αναγνώριση της γενοκτονίας των προγόνων τους από τους Αμερικανούς.

Αυτά λοιπόν για ένα νομοσχέδιο που δεν θα έπρεπε να λέγεται αντιρατσιστικό αλλά… αντι-μισαλλόδοξο. Αυτό πρέπει να πολεμήσουμε σ’ αυτή τη μίζερη χώρα αδέρφια. Τη μισαλλοδοξία που μας κατατρώει. Που σε κάθε μας βήμα βλέπουμε εχθρούς, αριστερούς, δεξιούς, χριστιανούς, αντίχριστους, αδερφές και παλικάρια.

Έλληνες είμαστε όλοι και κυρίως άνθρωποι που γνωρίζουμε το αυτονόητο. Ποιο είναι αυτό; Ότι κάθε σφαγή ενός ανθρώπου είναι καταδικαστέα και δεν χρειάζονται βούλες και βουλοκέρια. Ότι κάθε άνθρωπος που σκοτώνεται άδικα έχει τη συμπάθειά μας, πόσω μάλλον όταν σκοτώνονται εκατοντάδες, χιλιάδες. Εβραίοι, Αρμένιοι, Ινδιάνοι ή Πόντιοι όλοι είναι το ίδιο και οι εγκληματίες το ίδιο. Τι νόημα έχει να έχουμε και νόμο που θα καταδικάζει τα ολοκαυτώματά τους;

Και τι νόημα έχει να παίζουμε τις κουμπάρες με τα σύμφωνα συμβίωσης και την αναγνώριση της γενοκτονίας των… ομοφυλόφιλων;

Επιτέλους, μπορούμε κάποτε να σοβαρευτούμε; Πάρτε για παράδειγμα τον ΣΥΡΙΖΑ. Ρωτάνε τα στελέχη του «συμφωνείτε με την καταδίκη της γενοκτονίας των Ποντίων, Αρμενίων κ.λπ.» και τι απαντάνε λέτε: «Να αναγνωρίσουμε και τη γενοκτονία των Ελλήνων από τα Μνημόνια». Κι αυτό το κόμμα θα κυβερνήσει τη χώρα. Και θα φέρει δικό του αντιρατσιστικό. Πάει, καήκαμε και μόνο με τη σκέψη.

Σύντροφοι όλων των χώρων και παρατάξεων, ο ρατσισμός δεν έχει χρώμα. Και κόκκινος είναι και γαλάζιος, και πράσινος και μαύρος. Και το αντιρατσιστικό δεν είναι τράπουλα να τραβάμε από έναν Ρήγα όποτε θυμηθούμε τι άλλο πρέπει να χωρέσουμε στο νομοσχέδιο. Ας τα ξεκαθαρίσουμε αυτά. Καταδικάζουμε ότι είναι ρατσιστικό. Δε θα μάθουμε τώρα την έννοια της λέξης ρατσισμός. Αυτό το έχει λύσει υποτίθεται η ελληνική παιδεία και δημοκρατία. Αν και πολύ αμφιβάλλουμε τελευταία για τη δουλειά που έχουν κάνει και τα δύο.

Όσο, λοιπόν, θα υπάρχει μισαλλοδοξία και διχασμός μέσα στην ελληνική κοινωνία τόσο θα χρειαζόμαστε αντιρατσιστικά νομοσχέδια. Και τόσο περισσότερο θα διχαζόμαστε ως κοινωνία.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Chr avatar
    Chr 23/08/2014 13:17:31

    Δεν είμαι νομικός.Μπορεί ένας νομικός να εξηγήσει για ποιό λόγο να έχουμε αντιρατσιστικό?Τι θα αλλάξει επί της ουσίας ? Εαν κάποιος κάνει ένα έγκλημα ρατσιστικού χαρακτήρα θα τιμωρηθεί με την ποιό επιβαρυντική ποινή .Συνήθως οι ποινές έχουν μια κλίμακα πχ 10-20 χρόνια.Θα φάει 20 . Επομένως δεν αλλάζει τίποτε επι της ουσίας.Η δε νομοθεσία καλύπτει όλες τις πλευρές του βίου μας . Οταν είμουν φοιτητής δεν με έβαζαν σε ένα κλαμπ επειδή δεν συνδευόμουν .Πήρα τηλέφωνο ένα φίλο που σπούδαζε νομική ,μου βρήκε τον νόμο και αφου κάλεσα εναν αστυνομικό που φυλούσε παρακείμενο δημόσιο κτίριο ,μπήκα μετα βαίων και κλάδων .(Και κέρδισα και το στοίχημα που είχα βάλει ) Εαν είχα μια ιδιαιτερότητα και δεν με έβαζαν θα έκανα το ίδιο πράγμα.Νομίζω ονομάζεται "άρνηση παροχής υπηρεσιών". Θέλω να πώ ότι ο νόμος καλύπτει όλες τις περιπτώσεις.Εκεί που όντως υπάρχει πρόβλημα είναι για τις ευπαθείς ομάδες το κατοστάρικο για την μήνυση .Και φυσικά η έλλειψη αστυνόμευσης. Το αντιρατσιστικό είναι εκ του πονηρού ,κατά την γνώμη μου ,για να περιορίσει την ελεύθερη έκφραση.

    • Φίλτατος Αγαπητός avatar
      Φίλτατος Αγαπητός @ Chr 23/08/2014 15:39:14

      Μα ειδικά στο θέμα των ομοφυλοφίλων θέλουν να μας περιορίσουν την δυνατότητα να ειρωνευόμαστε και σε κάποιο βαθμό να περιθωριοποιούμε –όσο, κι εκεί που μπορούμε- την αρρώστια και το στρεβλό όταν επιχειρεί να προβληθεί ως υγιές. Εγώ δεν λέω οτι δεν είναι φυσιολογική η ομοφυλοφιλία, είναι πράγματι. Το ίδιο φυσιολογική όμως, αφού το πάμε έτσι, είναι και η αποστροφή σε αυτήν. Όλα φύση είναι.. Ειδικά σε περιβάλλον Πτώσης όπου προσεβλήθει ολόκληρη Ηθική Τάξη από την ανθρώπινη αυθάδεια και επιμολύνθηκε όλη η πλάση με αμαρτία. Άλλους λοιπόν η φύση μέσω γονιδίων και ανατροφής, τους βγάζει ομοφυλόφιλους ή αμφισεξουαλικούς άλλους τους βγάζει ετεροφυλόφιλους κι άλλους τους θέλει να εχθρεύονται ενεργά (αλλά πάντως στα όρια του νόμου) τις σεξουαλικές παρεκκλίσεις από ένα σημείο και ύστερα. Ο καθένας τον ρόλο του μέσα στην κοινωνία. Κι αν εγώ με νόμιμο τρόπο θέλω μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής διεργασίας και ισορροπιών να προκαλέσω αρνητικό συναίσθημα ντροπής και αισχύνης σε έναν ομοφυλόφιλο παιδίατρο ή καθηγητή που διανοείται να εκφράσει ανοιχτά την σεξουαλική του ταυτότητα, γιατί να μου απαγορευτεί; Ποιος θα φυλάει τα έρμα και πώς θα διασφαλιστεί πως η κοινωνία μας δεν θα γίνει μια μεγάλη «ανοιχτή κοινωνία» σαν τις υπόλοιπες δυτικού τύπου –κυρίως Σκανδιναβικές- πολιτισμικές κατάντιες του πλανήτη; Αν περάσει ο περιορισμός ελευθερίας έκφρασης της αποστροφής απέναντι στην ομοφυλοφιλία, αυτό θα είναι το πρώτο βήμα ώστε μετά να έχουμε σύμφωνα, γάμους, βαφτίσια και υιοθεσίες. Όπως ακριβώς έγινε με το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, την νομιμοποίηση των διαζυγίων, την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων κλπ. Όπου αντί να βρεθούν φόρμουλες για να λύνονται επί μέρους προβλήματα με χειρουργική ακρίβεια όταν προκύπτουν, πήραμε την χατζάρα και λύσαμε με γόρδιο τρόπο θέματα αρκετά πολύπλοκα, συνεπώς σε βάθος χρόνου είχαμε και τα γνωστά σημερινά αποτελέσματα σε τόσες και τόσες πλευρές της καθημερινότητάς μας. Δυστυχώς μπορεί να γκρινιάζουμε συνεχώς για την Νέα Τάξη και να καμωνόμαστε οτι δήθεν είμαστε φορείς και συνεχιστές μιας κάποιας βυζαντινής παράδοσης και πολιτισμικής συνέχειας, αλλά τελικά στην πράξη δεν διστάζουμε να φλερτάρουμε με ευθυγράμμιση μαζί με ότι πιο συχαμερό έχει να επιδείξει η ανθρωπότητα μετά από τον λεγόμενο «διαφωτισμό» (ο Θεός να τον κάνει).

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ Chr 23/08/2014 20:31:00

      Aπλά είναι ευρωπαική οδηγία.

  2. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 23/08/2014 17:12:45

    Σχολίασα πρόσφατα στό Antinews, στήν ανάρτηση «Αντιρατσιστικό αλά καρτ ή όχι;» καί ξανααποδίδω γραπτώς τόν σχολιασμό μου μέ τήν θερμή παράκληση νά προσεχθεί η (τεχνηέντως δημιουργηθείσα) ειδοποιός διαφορά μεταξύ γενοκτονίας καί «τό Ολοκαύτωμα». Παραθέτω τόν σχολιασμό: «... θα αντιμετωπίζεται ρητώς με την τελική διαμόρφωση της σχετικής διάταξης, ως αδίκημα, όπως το ολοκαύτωμα ή οι γενοκτονίες που διεθνή ή ελληνικά δικαστήρια έχουν αναγνωρίσει με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις.» Ώ, θράσος απύθμενον. Ύβρις στήν κοινή λογική. Τί μάς λέγει ο κ. Αθανασίου; 1. Διαχωρίζει τίς κάθε είδους γενοκτονίες (εκατοντάδες, άν όχι χιλιάδες) μέ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ !!!, τό οποίο τό «παραχωρεί» ώς άλλη έννοιολογική έκφραση τής κάθε γενοκτονίας, αποκλειστικά στούς Εβραίους. Βλέπετε, από τό 1955 καί μετά δημιουργήθηκε η «βιομηχανία τού Ολοκαυτώματος» -όπως εύστοχα καί μέ πολύ πόνο καταγγέλει στά βιβλία του ο Finkelstein (Εβραίος ο ίδιος, μέ τήν συντριπτική πλειοψηφία τής οικογένειάς του νά έχει εξοντωθεί στό Dachau). Αυτή η «βιομηχανία τού Ολοκαυτώματος» πέρασε παγκόσμια καί τόν όρο «Τό Ολοκαύτωμα», ώς διεθνές copyright αποκλειστικά γιά τήν εβραϊκή γενοκτονία (ώς μία από τίς πολλές πού έγιναν στόν κόσμο), κατά παράβαση (καί όχι υπέρβαση) κάθε ανθρώπινης κοινής λογικής, μέ σκοπό νά υπηρετήσει ευτελή καί ιδιοτελή συμφέροντα, σκυλεύοντας αυτήν καθ'εαυτήν τήν εβραϊκή γενοκτονία. Ο κ. Αθανασίου -ώς εξέχων νομικός- θά έπρεπε νά τό γνωρίζει. 2. Δεν είναι δυνατόν σε ένα ελεύθερο καθεστώς, να ποινικοποιείται η άποψη. Η Ιστορία γράφεται με επιχειρήματα και όχι με εισαγγελείς. Στήν Γερμανία καί Αυστρία ποινικοποιήθηκε η δημόσια άρνηση «τού Ολοκαυτώματος» γία πολιτικές αιτίες, επιβλήθηκε από τίς δυνάμεις κατοχής καί αποτέλεσε - καί αποτελεί - μιά ισχυρή παράμετρο τής «αποναζιστοποίησης» τού γερμανικού πληθυσμού, έτσι τουλάχιστον, όπως τό θεώρησαν σωστό οι δυνάμεις κατοχής καί τήν επέβαλαν σέ μιά χώρα πού παραδόθηκε άνευ όρων. Σωστά σχολιάζει πιό μπροστά Σπαθάριος: «Αγαπητέ, η ομοφιλοφιλία είναι μεγιστο αμάρτημα κατα την ορθόδοξη πίστη. Η λεκτική της καταδίκη λοιπόν είναι υποχρέωση καθε κληρικού ή απλού πιστού. Κανένας νόμος δεν μπορεί να περάσει στην Ελλάδα, που θα παρεμποδίζει την Εκκλησία μας να ομολογεί την ορθόδοξη πίστη και να διαφυλάτει τα ιερά και όσιά της.» Θά ήθελα μόνον νά προσθέσω στόν σχολιασμό αυτό, ότι, όπως τουλάχιστον φαίνεται, η κοινοβουλευτική Δημοκρατία τείνει νά καταντήσει τό φύλλο Συκής ενός έρποντος «δηκρατικοφανούς» ολοκληρωτισμού. 3. Επί της ουσίας. Άν ψηφιστεί αυτός ο νόμος, όποιος στήν ελληνική επικράτεια αμφισβητεί δημόσια τό «Ολοκαύτωμα» τόν Εβραίων ή κάποια άλλη γενοκτονία που αναγνωρίστηκε από διεθνές ή ελληνικό δικαστήριο, θα τιμωρείται. Η απόλυτη γελοιότητα έγκειται στό γεγονός ότι η δημόσια άρνηση τών γενοκτονιών των Ελλήνων τού Πόντου καί τής Μικράς Ασίας, τών Αρμενίων, Ασσυρίων, κ.λ.π. ( Θεοδωρίδης, Ρεπούση, κ.λ.π.) δέν θά διώκονται ποινικά, αφού οι γενοκτονίες αυτές δεν έχουν αναγνωριστεί από ελληνικό ή διεθνές δικαστήριο! Τό ότι τήν γενοκτονία τών Ποντίων τήν αναγνώρισε μέ ψήφισμά της η ελληνική βουλή είναι αδιάφορο.

  3. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 23/08/2014 18:32:39

    αυτό το έτρωμα δεν είναι "αντιρατσιστικό" αλλά θεσμοθετημένη απόπειρα φίμωσης της σκέψης. όσοι το διαβάσαμε φρικιάσαμε με τις απειλές και τις "προβλέψεις' κατά της ελεύθερης σκέψης. κε σαμαρά, καταργήστε το. δεν χρειαζόμαστε έξωθεν υπαγορευμένα "αντιρατσιστικά" που εξυπηρετούν ξένες πολιτικές και συμφέροντα. οι ελλαδικοί νόμοι επαρκούν. καταδικάζονται οι πράξεις, όχι οι σκέψεις!

  4. Φίλτατος Αγαπητός avatar
    Φίλτατος Αγαπητός 23/08/2014 19:26:57

    Η αντιπαράθεση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι πάντως μια άριστη ευκαιρία να γίνει ευκρινέστερη η ποιοτική διαφορά των δυο αντιπαραβαλλόμενων πολιτικών μεγεθών. Εμείς από την δική μας πλευρά έχουμε την Εκκλησία, τις Ένοπλες Δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας, τον σκληρό πυρήνα των Κρατικών Υπαλλήλων, μεγάλη μερίδα του υγιούς επιχειρηματικού κόσμου και φυσικά την συντριπτική πλειοψηφία του ηλικιακά ώριμου και κοινωνικά αξιοσέβαστου ελληνικού λαού. Από την άλλη βρίσκονται συμπτυγμένοι οι υπέρμαχοι της σεξουαλικής ασυδοσίας, των μαλακών ναρκωτικών, των λαθρομεταναστών, του «μαθητικού κινήματος» της αυθάδειας και της υποκουλτούρας, ένας χώρος όπου κάθε λογής πνευματικώς ανώριμο και εγκεφαλικά υποανάπτυκτο λούμπεν στοιχείο βγαλμένο κατευθείαν από τον κατιμά της κοινωνικής διαστρωμάτωσης βρίσκει εκεί καταφύγιο. Έτσι όπως έχει μεταβληθεί το πολιτικό σκηνικό θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα σε ενδεχόμενη εκλογική αναμέτρηση η παράταξη να επενδύσει επικοινωνιακά πάνω σε αυτό το σχήμα υπενθυμίζοντας στην βάση μας ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι οι απέναντι που ορέγονται μάλιστα την διακυβέρνηση του τόπου.

  5. toxo avatar
    toxo 23/08/2014 19:49:55

    Θυμίζω την"εχθροπάθεια"που τιμωρούσε κάποια προηγούμενη απόπειρα ψηφίσεως "αντιρατσιστικού"και θυμηθείτε τους υποστηρικτές του τότε νομοσχεδίου.

  6. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 23/08/2014 19:53:03

    Επειδή οι απόψεις μου (επί τού συγκεκριμένου) δέν απέχουν πολύ από τίς απόψεις τής συγχωρεμένης Oriana Fallaci ( Γιά τούς αμνήμονες, σύντροφος τού Αλέκου Παναγούλη), άν τίς δημοσιεύω καί τίς αναπαράγω δημόσια θά εμπίπτω στήν δικαιοδοσία τού Εισαγγελέα, αφού ο νέος αντιρατσιστικός νόμος γίνει νόμος τού κράτους. Ξεπέσαμε πολύ. Πάρα πολύ μάλιστα. Νά χαίρεσται όλοι οι «αντιρατσιστές» τό «πολυπολιτισμικό» κράτος πού σάς επιβάλλεται. Μέ τά Τζαμιά σας καί τόν νόμο τής Σαρίας πού μελλοντικά θά διέπει τίς κοινωνικές μας σχέσεις. Θά τόν επιβάλλουν μέ τό ζόρι οι φουκαράδες «παράτυποι» μετανάστες. Γιατί ένα δεξιό κόμμα κάνει τά πάντα, ώστε νά οδηγηθούμε σέ εμφύλιες συρράξεις στό μέλλον, προικοδοτώντας μάλιστα τόν μεγάλο του πολιτικό αντίπαλο Χ.Α.; Καί μετά θεωρούμε τούς Νεαντερτάλιους κατώτερο ανθρώπινο είδος πού εξαφανίστηκε από τόν ανταγωνισμό του μέ τόν Homo sapiens. ΟΛΑ ΟΣΑ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Καί οι 999 από τούς χίλιους νά επιμένουν, δέν σημαίνει ότι η άποψή τους είναι σωστή. Θέλω ελευθερία τού ΝΟΥ. αλλιώς θά σκάσω. Της OrianaFallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003) Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής: Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οιπεριοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας, στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο. Δεύτερον: Για έναν ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα, οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει πλούτος του, και γι’ αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την HomesteadAct. Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής γης. Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο, στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά... Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε μονάχα τους Αμερικανούς. Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους, οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά 480 τ.μ. γης. Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια, να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. Ακολουθώντας τα σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι. Ο αριθμός των μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς. Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη «Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς, δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας, αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε πίσω. Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει να κατοικηθούν. Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να εκτοπίσουμε. Τρίτον: Ακόμη κι η Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν. Το 1875, για παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. Το 1882, ένας δεύτερος νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες). Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι, έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα, πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω. Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους! Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες σημαίες). Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές, έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ... Δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί καραγκιόζηδες! Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ’ ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους στείλετε πίσω στις πατρίδες τους. Όσο για τον τελευταίο λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει. Η Αμερική είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής. Επίσης, είναι ένα έθνος μεταναστών. Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη. Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία.Γι’ αυτό, η πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο. Αντίθετα, η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. Σ’ αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ’ όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ’ όλες τις εισβολές που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ’ όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες. Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Κανένα από τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν την οντότητά μας. Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το σφουγγάρι. …. Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία. Και, παρ’ όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. Με κανέναν τρόπο δεν έχει επηρεαστεί από αυτόν. Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός. Σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία... Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα: «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ’ έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. Τι καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι. Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση. Χάρη σ’ αυτήν άρχισα κάποτε ν’ αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό... Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». Παρ’ όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ’ όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε, Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού. Χριστέ μου... Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Παρ’ όλο που ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με πρωταρχικό εκείνο της γαμ..ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ’ όλ’ αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου. Μου αρέσουν. Επίσης, μ’ αρέσουν όλες αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ’ αυτά. Και, εν τέλει, ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων. …. Όλ’ αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή. Στον δικό μου πολιτισμό. Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη, υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη. Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. Παρά τις αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη. (Και βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει εκμυστηρευτεί, Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών...). Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια υπηκοότητα.Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν’ αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ εμάς... Και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν’ αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους. Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι’ αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα τη χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση. * Η Οριάνα Φαλλάτσι (OrianaFallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το “TheRageandThePride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης 2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “TheForceofReason” (“LaForzadellaRagione”) δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό bestseller. Εκεί η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας. http://redskywarning.blogspot.gr/2013/04/blog-post_7932.html?showComment=1365364811367

    • άλυτη εξίσωση avatar
      άλυτη εξίσωση @ Ιαπετός 23/08/2014 20:36:16

      Έτσι ακριβώς και όχι ...περίπου. Το τάχα ...''αντιρατσιστικό'', είναι ο βρώμικος φερετζές του νεοφασισμού που μας επιβάλλεται, ώστε να μετατραπεί ο άνθρωπος σε πειθήνιο και τρομοκρατημένο δούλο.

    • κοινός νούς avatar
      κοινός νούς @ Ιαπετός 23/08/2014 20:56:50

      Αψογος . Ο νόμος γίνεται γιά να ικανοποιηθούν οι αυθέντες , αλλά και γιά μικροκομματικούς λόγους , μήπως η ΝΔ στριμώξει την ΧΑ , ο Σύριζα στριμώξει την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κλέψει ψήφους και από τους δύο . Αλλά είναι απλά εκτός πραγματικότητας και αυτά που γίνονται στην Μέση Ανατολή δείχνουν στον κόσμο τι πρέπει να κάνει . Πράγματι , Μωραίνει Κύριος ......

    • sender avatar
      sender @ Ιαπετός 23/08/2014 21:47:15

      Σ'ευχαριστούμε Ιαπετέ,που μας ξαναθύμισες το προφητικό αυτό κείμενο της Φαλλάτσι,που αν ζούσε σήμερα θα είχε διωχθεί,όπως κάποτε η προγιαγιά της.Η πολιτική ''ορθότης''εναντίον του ορθού λόγου.

  7. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 23/08/2014 20:56:19

    Η όλη ιστορία, όπως και άλλες, μου θυμίζει εκείνον τον φοβερά αδέξιο τύπο, που κουβαλά ένα τεράστιο κουβά γεμάτο κόλλα και προσπαθεί κάτι να κάνει με αυτή κουνώντας τον κουβά σαν εκκρεμές: να την χρησιμοποιήσει την κόλλα, αλείφοντας έναν τοίχο, ή να ξεφορτωθεί τον κουβά πετώντας τον μαζί με το περιεχόμενο;;; - θα σας γελάσω τι κάνει, αλλά δεν έχει και τόση σημασία. Η ουσία είναι ότι έχει πασαλειφτεί πατόκορφα με την κόλλα. Με κάθε "ζειμπεκιά" τυλίγεται όλο και πιό πολύ στο παχύρρευστο, λευκό γλοιώδες περιεχόμενο. Σε λίγο θα είναι αγνώριστος, ένα άσπρο γλοιώδες πράμα και όλοι θα νομίζουν ότι απο κάτω είναι ο "άνθρωπος από μάρμαρο" (για όσους θυμούνται την ταινία του Αντρέι Βάιντα). Δεν έχι νόημα να μιλήσω για τα υπέρ και τα κατά. Η όλη διαδικασία είναι τόσο "γκαγκά", μέσα σε έναν δημόσιο διάλογο ακόμη πιό "γκαγκά" όπου είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις ποιοί είναι οι πιό "γκαγκά", οι "υπέρ" ή οι "κατά". Τα έχουν αυτά οι αποτυχημένες κοινωνίες και τα αποτυχημένα κράτη: Έλλειψη αξιολογικών κριτηρίων λέγεται το ψυχαναλυτικό πρόβλημα. Η θεραπεία είναι μία και λέγεται αυτοανάλυση. Με απλά λόγια: Κύτταγμα στον καθρέφτη αφενός, μαθήματα από σοφούς Έλληνες και Ελληνίδες αφετέρου - "εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω" (Γαλάτεια Καζαντζάκη) = "που είσαι νιότη πού 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος" (Κώστας Βάρναλης).

    • Ιαπετός avatar
      Ιαπετός @ Uncle Stgm 23/08/2014 21:25:03

      «Τα έχουν αυτά οι αποτυχημένες κοινωνίες και τα αποτυχημένα κράτη: Έλλειψη αξιολογικών κριτηρίων λέγεται το ψυχαναλυτικό πρόβλημα.» Θείε. Νομίζω ότι η προτεσταντική σου «διαπαιδαγώγηση» στά γερμανικά συνδικάτα συμβαδίζει μέ τήν προτεσταντική «διαπαιδαγώγηση» πού έχει λάβει καί η πολιτικοοικονομική ελίτ πού μάς κυβερνά. Ακόμα καί η προτεσταντικοποίηση τού κλήρου καί τής κοινωνίας (ιδιαίτερα τού πνευματικού κόσμου) είναι προχωρημένη σέ μεγάλο βαθμό. Οι γνώσεις δέν είναι κακές. Η γνωριμία τού τρόπου σκέπτεσθαι (ιδιαίτερα τής ελίτ τών εξουσιαστικών κρατικοεθνικών μορφωμάτων) είναι ουσιαστική γιά τήν ουσιώδη ανάπτυξη καί προσαρμογή στό δικό μας αξιακό σύστημα-τρόπο ζωής. Ο μιμητισμός όμως προτύπων καί η αυταρέσκεια εκφοράς τών αρχών τους σέ πολιτισμούς μέ πολύ βαθιές ρίζες, αρμόζει σέ πιθήκους καί σέ ανδράποδα. Όχι σέ ανθρώπους, πού θέλουν (ανεξάρτητα άν συνειδητά τό καταλαβαίνουν, αλλά υποσυνείδητα τό αισθάνονται) νά είναι ελεύθεροι.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Ιαπετός 23/08/2014 21:35:24

        Για τον προτεσταντισμό δεν ξέρω.Το σίγουρο είναι ότι η εδώ αναρχο-αυτονομία (στον τρόπο σκέψης και κυρίως στις κοινωνικές αξίες - για την πράξη δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι), οδηγεί σε τελευταία ανάλυση σε φαινόμενα όπως το θλιβερό της Μεσσηνιακής Μάνης. Και προσωπικά, με ενδιαφέρει πιο πολύ να είναι καλά τα παιδιά μας. Και τα εγγόνια μας. ¨Οταν λοιπόν ακούω γι αυτού του είδους την "ελευθερία", ναι, σαφώς, τραβάω "προτεσταντικό Καλάσνικωφ". Αρκετά αυτοδηλητηριαζόμαστε με ανορθολογικά ιδεολογήματα. Το βλέπεις, με αυτά τα αντινομικά - αναρχικά ιδεολογήματα ο περίγυρος καταρρέει - απο Λιβύη, Αίγυπτο, Ιράκ, Ισραήλ Παλαιστίνη, μέχρι τα σύνορα Ουκρανίας - Ρωσίας. Την ώρα που το "μέλλον αόρατον", πρέπει να διαλέξουμε "κοινή τύχη". Ιησούν ή Βαρραβάν; Τόσο απόλυτα, οι καιροί ου μενετοί/

        • Ιαπετός avatar
          Ιαπετός @ Uncle Stgm 23/08/2014 21:46:08

          «... Και προσωπικά, με ενδιαφέρει πιο πολύ να είναι καλά τα παιδιά μας. Και τα εγγόνια μας. ¨Οταν λοιπόν ακούω γι αυτού του είδους την "ελευθερία", ναι, σαφώς, τραβάω "προτεσταντικό Καλάσνικωφ". Αρκετά αυτοδηλητηριαζόμαστε με ανορθολογικά ιδεολογήματα. ... Τόσο απόλυτα, οι καιροί ου μενετοί» Αυτό εννοώ μέ προτεσταντισμό Θείε. Ή άσπρο ή μαύρο. Μετάνοια καί συγχώρεση είναι άγνωστη. Υπάρχει μόνο η «σωστή» επιλογή καί η τιμωρία. Ή μέ τόν Poroschenko καί τό Χαλιφάτο ή μέ τόν Putin καί τόν Assad (προσώρας, γιατί αύριο τό δίπολο μπορεί νά αλλάξει).

          • Uncle Stgm avatar
            Uncle Stgm @ Ιαπετός 23/08/2014 21:58:47

            Ναι αγαπητέ Ιαπετέ, η μετάνοια είναι άγνωστη στις ελίτ μας. Είδες ποτε καννιβαλο να μετανοεί για τα καζάνια που έβρασε; Όχι όμως η συγχώρεση. Καθόλου άγνωστη. Μέχρι και οι κλέφτες των δημοτικών επιχειρήσεων συγχωρήθηκαν. Δικαστικά. Το αμάρτημα το φορτώθηκαν "ορθόδοξα", ως σταυρόν Μαρτυρίου, οι συνηθεις φορολογούμενοι. Να μιλήσω για τη συγχώρεση στους πιθανούς φοροφυγάδες της "λίστας Λαγκάρντ". Με κάτι τέτοια, όχι "προτεσταντικό Καλάσνικωφ", αλλά "Λουθηρανικός όλμος" χρειάζεται. Ανεκτικοί και συγχωρητικοί είμαστε. Βλάκες όχι.

          • άλυτη εξίσωση avatar
            άλυτη εξίσωση @ Uncle Stgm 24/08/2014 09:02:28

            '' Και προσωπικά, με ενδιαφέρει πιο πολύ να είναι καλά τα παιδιά μας. Και τα εγγόνια μας. ¨Οταν λοιπόν ακούω γι αυτού του είδους την "ελευθερία", ναι, σαφώς, τραβάω "προτεσταντικό Καλάσνικωφ". Να το βάλετε πίσω στη θήκη του το ... "προτεσταντικό σας Καλάσνικωφ" Θείε, τουλάχιστον όταν θα βρίσκεστε ή θα αναφέρεστε στην Ελλάδα. Δεν φτουράει εδώ. Η Ελευθερία, πάντα θα κρατά τον ανίκητο κεραυνό του Δία και την άτρωτη ασπίδα της Αθηνάς. (Ακόμα κι όταν η επικρατούσα παρακμιακή θολούρα, εμποδίζει τους αρνητικά σκεπτόμενους, να το διακρίνουν). Όσο για τα γεγονότα της Μεσσηνιακής Μάνης, είναι το αποτέλεσμα της απουσίας ουσιαστικής παιδείας, κρίσης και καλλιέργειας, για τα οποία σκόπιμα φροντίζει χρόνια τώρα, η αρπακτική και φασίζουσα ‘’πολιτικοοικονομική ελίτ’’ πού (ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ να) μάς κυβερνά. Δε θα αποτελέσει όμως αυτό, το χρήσιμο πρόσχημα ώστε για να φιμωθούμε, να τρομοκρατηθούμε, να απειληθούμε για τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το λόγο μας. Οι εγκληματικές πράξεις και μόνον, τιμωρούνται. Η σκόπιμη ταύτιση της απαίτησης για Ελευθερία λόγου και έκφρασης με ‘’ ανορθολογικά -αντινομικά - αναρχικά ιδεολογήματα’’, παραπέμπει στον απάνθρωπο νεοφασισμό, που εφορμά από παντού με χίλια προσωπεία και λογικοφανείς υποκριτικές αιτιάσεις, για να μας καταπιεί και να μας αφανίσει. Βλάκες όμως, σίγουρα δε θα είμαστε για πολύ ακόμη....

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Ιαπετός 23/08/2014 21:51:24

        Η πολιτικοοικονομική ελίτ πού μάς κυβερνά είναι τυπική αναρχοφιλελεύθερη. Βολεύουν και τα δύο μέταλλα του κράματος γιατί είναι και τα δύο εγωιστικά και αντικοινωνικά. Μισούν την κοινωνική συνοχή. Πουλούν στον κοσμάκη αναρχοελευθερία και "πλούσια ζωή", και μετά, εντελώς "φιλελεύθερα", του χώνουν το χέρι βαθια στην τσέπη. Για την Ελλάδα ρε γαμώτο...

  8. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 23/08/2014 21:01:17

    Η ελληνική κοινωνία πράγματι έχει μισαλλοδοξίες διάφορες.Αλλά ΦΟΝΟΥΣ έχουν κάνει συγκεκριμενες μισαλλοδοξίες που ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο και φορείς τους ψεύτικα και υποκριτικά ζητουν να ποινικοποιήσουν τις μισαλλοδοξίες των άλλων.75 νεκροί στη μεταπολίτευση από τις οργανώσεις της άκρας αριστεράς και κανείς από τη ΧΑ πριν το Φύσσα. Γράφει για "οπισθοδρομική κομπανία" που δεν θέλει το νόμο σήμερα η "Ελευθεροτυπία" - η εφημερίδα του ΜΙΣΟΥΣ και της ΕΧΘΡΟΠΑΘΕΙΑΣ των προκηρύξεων της 17Ν.Που υπερασπιζόταν τη δημοσίευση του μίσους με το επιχείρημα της ελευθεριας του τύπου που θέλει να το στερήσει τώρα από τους "ρατσιστές". Εμφανίζονται ως κέρβεροι του αντιρατσιστικού οι πολιτικοι του ΠΑΣΟΚ που σιγόνταραν για δεκαετίες την ελευθερία των προκηρύξεων των δολοφόνων. Οι διωγμοί εθνικών και χριστιανών έγιναν πριν δυο χιλιάδες χρόνια.Σήμερα,στην ελληνική μεταπολίτευση σκότωνε μόνο το μισος της τρομοκρατίας για 40 χρόνια. Και το μίσος της τρομοκρατίας,το μίσος της 17Ν,του ΕΛΑ,του Επαναστατικού Αγώνα,της Σέχτας Επαναστατών δεν ήταν φυλετικο,δεν ήταν εθνικό,δεν ήταν θρησκευτικό.Άλλο ήταν.Και ξέρουν όλοι τι ήταν και μέσα στη ΝΔ. Και η ευρωπαική οδηγία γράφει ότι μπορεί να ποινικοποιηθεί και το μίσος λόγω της κοινωνικής θέσης. Πως είπατε;Για βάλτε το και αυτό να δείτε πως θα τρέχουν οι προοδευτικοί.

    • κοινός νούς avatar
      κοινός νούς @ ψυχραιμια 23/08/2014 21:07:10

      Σωστά . Και μην ξεχνάμε ότι ο θάνατος του άτυχου Φύσσα έγινε σε καυγά και όχι στοχευμένα , όπως ήταν οι δολοφονίες των άλλων . Ακόμα μην ξεχνάμε ποιοί εκδότες ωφελήθηκαν από τις στοχευμένες δολοφονίες όλων των δεξιών εκδοτών από την 17Ν .

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ ψυχραιμια 23/08/2014 21:25:53

      Η πολιτική τρομοκρατία κάθε μορφής είναι κοινωνικά εξοβελισμένη σε όλη την Ευρώπη. Το ότι στην Ελλάδα υπάρχουν κοινωνικοί θύλακες που ωραιοποιούν ή και αποδέχονται την τρομοκρατία, είναι μια ακόμη εκδήλωση του αποτυχημένου κράτους (failed state) σε μια αποτυχημένη κοινωνία (την μετεμφυλιακή). Ακόμη και εδώ μέσα διατυπώθηκε ούκ ολίγες φορές, συγκαλυμμένα ή και ανοιχτά ή άποψη ότι "το καθεστώς", δηλαδή το σημερινό μας πολίτευμα, θα πέσει με ένοπλο αγώνα. Ποια άλλη απόδειξη χρειάζεται; Αυτο είναι πολιτικό πρόβλημα. Δεν έχει να κάνει με νομολογία. Η δημοκρατία για να είναι βιώσιμη, αφού εξασφαλίσει πρώτα πρώτα νομιμοποίηση, πρέπει να είναι και μάχιμη. Οι ΑΠΟΨΕΙΣ εκτός συνταγματικού φάσματος καταπολεμώνται πολιτικά. Οι εγκληματικές ΠΡΑΞΕΙΣ διώκονται απο τη δικαιοσύνη. Το πρόβλημα είναι ακριβώς, ότι στην Ελλάδα, οι απόψεις εκτός συνταγματικού φάσματος ΔΕΝ καταπολεμήθηκαν και δεν καταπολεμώνται πολιτικά. Ούτε το 1980 ούτε το 2014.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Uncle Stgm 23/08/2014 21:42:42

        Τι λέω ο αφελής; Πως είναι δυνατον με καταπολεμήσεις πολιτικά τις απόψεις εκτός συνταγματικού φάσματος, με ανθρώπους της συγκρότησης του κ. Μπαλτάκου σε θέσεις - κλειδιά; Ή αύριο, με άλλη κυβέρνηση, που θα έχει στην κοινοβουλευτική της πλειοψηφία π.χ. θαμώνες γουρουνάδικων και γουναράδικων; Με αυτό το πολιτικό προσωπικό και αυτό το κομματικό σύστημα, η μάχιμη δημοκρατία είναι εντελώς ανέφικτη.

        • my way avatar
          my way @ Uncle Stgm 23/08/2014 21:58:01

          Μα, η Δημοκρατία είναι μια αδιάκοπη πάλη. Μάχεσαι συνεχώς να μην είναι ο κ. Μπαλτάκος σε θέση κλειδί. Μάχεσαι συνεχώς να μην αποτελεί μέλος του κοινοβουλίου ο κάθε φαιδρός. Νικάς πάντα; Όχι, βέβαια. Αλλά δεν εγκαταλείπεις, το παλεύεις. Ενίοτε, σου κάθεται. Και βέβαια, δεν ξεχνάς ποτέ, ότι αυτό που σε σένα φαίνεται αλλοπρόσαλλο, για κάποιον άλλο είναι το ιδανικό. Παλεύεις να πείσεις αλλά κρατούσα, η γνώμη των πλειόνων.

          • Uncle Stgm avatar
            Uncle Stgm @ my way 23/08/2014 22:07:06

            Στο Σύνταγμά μας υπάρχουν μη αναθεωρητέα άρθρα. Απο αυτά που οι κύριοι αυτοί θέλουν να καταργήσουν. Στην ιστορία αυτό έγινε πολλές φορές. Με ή χωρίς συνενοχή των πλειόνων. Όχι δεν νικας πάντα στη μάχη αυτή. Αλλά ξερεις τι γίνεται, άν τη χάσεις: Μετά, πρέπει ή να σκύψεις το κεφάλι ή να γίνεις σαν τους αδελφούς Σολ του "Λευκού Ρόδου" και να χάσεις το κεφάλι σου ή να τριγυρνας χρόνια με μια βόμβα στη βαλίτσα σαν τον φον Σταουφενμπεργκ (και πάλι να χάσεις το κεφάλι σου, άν σταθείς άτυχος). Προτιμώ λοιπόν να μη χάσω τη μάχη στην αρχή. Γι αυτό και το πολεμώ ανυποχώρητα αυτό το "κακό" απο την αρχή.

          • my way avatar
            my way @ Uncle Stgm 23/08/2014 22:11:31

            Πού διαφωνούμε;

          • Uncle Stgm avatar
            Uncle Stgm @ my way 23/08/2014 22:13:21

            Μακάρι να συμφωνούμε, το ελπίζω. Πολλά έχουν δεί τα μάτια μου τελευταία...

    • άλυτη εξίσωση avatar
      άλυτη εξίσωση @ ψυχραιμια 23/08/2014 22:26:36

      Άντε πάλι με την ....αγία Ευρωπαϊκή οδηγία! Όποιος επιλέγει να είναι απλά εκτελεστικό όργανο των έξωθεν ''οδηγιών-διαταγών'' χωρίς να λαμβάνει υπ΄όψη του τη γνώμη των έσωθεν, που επί προθεσμία τον εξουσιοδότησαν να ασκεί εξουσία, δεν είναι άξιος να την ασκεί και πολύ γρήγορα, τη χάνει. Δικαίως.

  9. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 23/08/2014 21:14:36

    Μετά την κοινωνική ψυχανάλυση, θα είναι ευνόητο τι μπορεί να είναι ένας τέτοιος νόμος: Πρώτον να έχει βάση πάντα τη νομολογία, τις δικαστικές αποφάσεις και μόνον αυτές. Και όχι να μετατρέπει όλη την Παγκόσμια Ιστορία σε τεράστια αίθουσα δικαστηρίου (ή μάλλον στούντιο ιδιωτικού TV-δικαστηρίου). Δεύτερον να είναι παιδευτική διαδικασία της δικής μας κοινωνίας. Ακριβώς όπως οι αντίστοιχοι νόμοι στη Γαλλία και στη Γερμανία, αρχικά τουλάχιστον, φτιαχτηκαν γι αυτό και μόνον: Ως επανεκπαίδευση μιας κοινωνίας που ακολούθησε ή ανέχθηκε τον Χίτλερ και στην άλλη χώρα το Βισύ. Επανεκπαίδευση; Ναι, λόγου χάρη η άρχουσα τάξη της Θεσσαλονίκης "έδωσε" με χαρά τους Εβραίους συμπολίτες της Έτερον ουδέν. Η άποψη που εμπλέκει στην διαδικασία επανεκπαίδευσης άσχετα πράγματα π.χ. τους ...γκέη, είναι τουλάχιστον αποπροσανατολισμός. Ο κοινωνικο-πολιτικός (αναρχο)φιλελευθερισμός - "δεξιάς" ή "αριστερής" απόχρωσης - με την ψηφοθηρική εμμονή του σε συγκεκριμένa target group και την περιφρόνηση του συνήθους μέσου πολίτη, αυτοκαταστρέφεται: μόνος του διαλύει κάθε ίχνος δικής του δημοκρατικής νομιμοποίησης.

  10. κοινός νούς avatar
    κοινός νούς 23/08/2014 22:05:11

    Συγκρίνουμε μιά χώρα που είναι στο μέσον των εξελίξεων της Ιστορίας που έχει περάσει πολύ πρόσφατα εμφύλιο , με χώρες μεγάλες , η με χώρες που οι μόνοι που μπορούν να εισβάλλουν σε αυτές , είναι τόννοι , σολωμοί και σαρδέλλες .

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ κοινός νούς 23/08/2014 22:11:28

      Λάθος. Ξέρετε τι έπαθε η Νορβηγία απο τους Ναζί - όταν εισέβαλαν - και τους δικούς της Κουίσλιγκ; Ξέρετε πόσα θύματα είχε, αντάρτες και άμαχους; Η Δανία; Ρωτήστε να μάθετε. Ανίσττροφα: Ξέρετε τι ειρηνική και σχετικά ευημερούσα χώρα ήταν το Ιράν την περίοδο του 20ού αιώνα μέχρι το 1956; Το κακό μπορεί να χτυπήσει παντού.

      • κοινός νούς avatar
        κοινός νούς @ Uncle Stgm 23/08/2014 22:16:15

        Νομίζω ότι αντιστάθηκαν περί τα 20-30 λεπτά η κάθε μία . Α και μετά μιά χαρά συμβίωσαν και ουδέν έπαθαν . Ενώ εδώ .... Το ότι το κακό χτυπάει παντού , το βιώνουμε ήδη .

        • Uncle Stgm avatar
          Uncle Stgm @ κοινός νούς 23/08/2014 22:31:29

          Η Νορβηγία είχε σκληρή αντάρτικη αντίσταση παρόμοια με του ΕΛΑΣ για όλα τα χρόνια της κατοχής. Βοηθούσε βέβαια το ορεινό έδαφος, φιόρδ κτλ Η καταστροφή απο την Νορβηγική ένοπλη αντίσταση της Γερμανικής εγκατάστασης βαρέως ύδατος στο Vermok ήταν αντιστασιακή πράξη μείζονος σημασίας για όλη την Ευρώπη, δεδομένου ότι ακυρωσε το ναζιστικό πυρηνικό πρόγραμμα. Τα αντίποινα ήταν τρομακτικά για αυτή και άλλες αντιστασιακές πραξεις στη Νορβηγία. Το χωριό Telavåg που ξεκληρίστηκε (αντίποινα για το φόνο 2 αξιωματικών της Gestapo) είναι το "Νορβηγικό Δίστομο". Η Δανία τι να σου κανει με ψηλότερη κορυφή 400 μέτρα. Δίκρυο πληροφοριών στις πόλεις

          • κοινός νούς avatar
            κοινός νούς @ Uncle Stgm 23/08/2014 22:38:27

            2000 στρατιώτες και 7000 πολίτες έχασαν οι Νορβηγοί κατά την διάρκεια του Β'ΠΠ . Σχεδόν 20000 στρατιώτες εμείς και 325000 πολίτες . Οποία η σύγκριση ;

  11. ΤΟΡΑ avatar
    ΤΟΡΑ 23/08/2014 22:18:42

    Το αντιρατσιστικο λεγομενο αυτο εκτρωμα δεν πρεπει να περασει. Αποκαλυπτει ομως κατι. Δειχνει πως τελικα ο σαυριζα δεν ειναι τιποτα αλλο , παρα πολιτικοι απαταιωνες,.Κατηγορουν την κυβερνηση πως παιρνει λεει αντισυνταγματικα μετρα και αυτο ειναι φασισμος.Ωραια λοιπον,Να υπενθυμισουμε λοιπον στους πολιτικους απαταιωνες του συριζα , πως και το αντιρατσιστικο εχει βγει αντισυνταγματικο αλλα το στηριζουν φανατικα. Ας σταματησουν επιτελους να κοροιδευουν τον κοσμο.

  12. valia avatar
    valia 23/08/2014 23:37:46

    Ποπό, τους φοβήθηκε το μάτι μου τους ατρόμητους βουλευτές μας! Έχουν ψηφίσει τα μύρια όσα και εξακολουθούν να ψηφίζουν σαν κότες και ξαφνικά έγιναν κλέφτες και αρματολοί.. Οι δεσποτάδες έχουν ανάψει τα δαδιά έτοιμοι να ρίξουν στην πυρά όποιον δεν είναι φανατικός άντρας και ο καθένας ό,τι θυμάται χαίρεται και θέλει να το συμπεριλάβει στο αντιρατσιστικό. Με συγχωρείτε, αλλά οι όψιμες παλικαριές δε συγκινούν κανέναν. Τιμάς τους προγόνους σου, όταν σέβεσαι τους αγώνες τους με τη δική σου συνέχεια. Όταν έχεις κατεβάσει τα παντελόνια και δηλώνεις ότι σου αξίζει κιόλας, διαμαρτύρεσαι για τον ενφια πχ. αλλά δέχεσαι ότι πρέπει να σε στύψουν για να βρεθούν τα λεφτά και το ζήτημα είναι απλά ποιος θα τα πληρώσει, ε τότε όλα τα υπόλοιπα είναι τζάμπα πατριωτισμοί.

  13. sender avatar
    sender 25/08/2014 14:10:32

    Χίλιοι λαθρομετανάστες μέσα σε τρεις ημέρες στην Χώρα μας;;συγχρόνως με το αντιρατσιστικό;;Θα ζήσουμε τις ''χίλιες και μια νύχτες''.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.