Μνημείο αναβλητικότητας Καμίνη το μουσείο «ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ»
06/04/2014 08:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μνημείο αναβλητικότητας Καμίνη το μουσείο «ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ»

Προεκλογικό έργο σε μακέτες

«Μουσείο χρονοτριβής και αναβλητικότητας Γ. Καμίνη» θα μπορούσε να είναι η εναλλακτική ονομασία για το μουσείο που παρουσίασε ως μελέτη ο δήμαρχος Αθηναίων προς τιμήν της Μαρίας Κάλλας, με την υπόσχεση να λειτουργήσει στο τέλος του 2015 στην οδό Μητροπόλεως.

Στην προσπάθειά του να εμφανίσει προεκλογικά έργο έστω και σε «μακέτες», ο κ. Καμίνης οργάνωσε τελετή παρουσίασης μέσα στο κτίριο, που, αν και βρίσκεται από το 2010 στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων, έμεινε όλα αυτά τα χρόνια κλειστό, προσθέτοντας λίγη περισσότερη σκοτεινιά στο πολύπαθο κέντρο της πόλης.

Ο κ. Καμίνης έχει επιλέξει το τελευταίο διάστημα να καταγγέλλει όπου σταθεί και όπου βρεθεί γενικώς τη γραφειοκρατία σαν να είναι ένα τέρας που ζει σε κάποια σπηλιά και από εκεί εμποδίζει το μεταρρυθμιστικό έργο. Ποιο ήταν όμως το τέρας που εμπόδισε όλα αυτά τα χρόνια να λειτουργήσει στο κτίριο της Μητροπόλεως 44 ένα μουσείο για τη Μαρία Κάλλας; Μια σύνοψη των διαφορετικών αποφάσεων που έλαβε και διαφοροποίησε στη συνέχεια ο δήμος δίνει, ίσως, μια απάντηση.

1) Η διοίκηση Καμίνη πρωτοασχολήθηκε με το συγκεκριμένο μουσείο για την παγκόσμια ντίβα σε μια ιστορική συνεδρίαση, εκείνη της 28ης Φεβρουαρίου 2011. Ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της τότε παράταξής του ήταν η εικαστικός Ευφροσύνη Δοξιάδη που είχε εκλεγεί σε πολύ υψηλή θέση και είχε τοποθετηθεί πρόεδρος στην «Τεχνόπολη» (Γκάζι). Παίρνοντας το λόγο, η κ. Δοξιάδη είχε τότε αποκαλέσει «μουσείο-φάντασμα» και «μουσείο-μαϊμού» την έκθεση της συλλογής των αντικειμένων για τη Μαρία Κάλλας που είχαν συγκεντρωθεί από την προηγούμενη διοίκηση Κακλαμάνη και είχαν τοποθετηθεί σε χώρο της «Τεχνόπολης». Οι χαρακτηρισμοί προκάλεσαν την αντίδραση του Ν. Κακλαμάνη αλλά η κ. Δοξιάδη επέμεινε ότι η ίδια είναι «απολύτως ειδική» να αξιολογήσει τα αντικείμενα της συλλογής και να χαρακτηρίσει το αποτέλεσμα «μουσείο-μαϊμού». Η Ευ. Δοξιάδη χαρακτήρισε επίσης «αμφισβητούμενης γνησιότητας» τα αντικείμενα που ήθελε να πουλήσει ιδιώτης έναντι 300.000 ευρώ στο δήμο ως εκθέματα που αφορούν στη Μαρία Κάλλας, ενώ μίλησε και για άλλες πιέσεις που δεχόταν για αντίστοιχες προσφορές. Η γνωστή καλλιτέχνις ανέφερε ότι θα αναζητηθεί άλλος καταλληλότερος χώρος για να οργανωθεί μουσείο, χωρίς να αναφέρει τη Μητροπόλεως, είτε το σπίτι της Κάλλας στην Πατησίων είτε το Εθνικό Ωδείο της οδού Φειδίου. Τον Ιούνιο του 2011, όμως, η κ. Δοξιάδη παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος μπαίνοντας από τους πρώτους σε μια μακρά σειρά στελεχών που απομακρύνθηκαν, ανεξαρτητοποιήθηκαν ή απομονώθηκαν. Όσο για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση, η ιστορικότητά της αναδεικνύεται και από τις πρόσφατες εξελίξεις καθώς ήταν εκείνη στην οποία αποπέμφθηκε από την αίθουσα ο Ηλίας Κασιδιάρης που εμφανιζόταν ως εκπρόσωπος Τύπου και βιντεοσκοπούσε το δημοτικό συμβούλιο χωρίς την άδεια του τότε προέδρου του, Τάκη Μπέη...

2) Για το πού θα λειτουργήσει τελικά το Μουσείο «Μαρία Κάλλας» δεν έγινε ουσιαστικά καμία δημόσια συζήτηση στα δύο χρόνια που πέρασαν μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2013. Τότε και μόνο τότε, ο δήμαρχος Γ. Καμίνης εισηγήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο να γίνουν μεταφορά και «προσωρινή αποθήκευση» των αντικειμένων που υπήρχαν από το Γκάζι στο υπόγειο του κτιρίου της οδού Μητροπόλεως 44. Όταν μάλιστα τον ρώτησαν αν υπάρχει χώρος για όλα τα αντικείμενα της συλλογής, απάντησε αφοπλιστικά: «Σιγά τα πολλά! Φυσικά και χωράνε»…

Την περασμένη Τετάρτη, πάντως, που έγινε η παρουσίαση των σχεδίων για το μελλοντικό μουσείο, ο κ. Καμίνης έγραψε με καμάρι στην προσωπική του σελίδα στο facebook ότι η συλλογή του μουσείου «βασίζεται κυρίως σε εκθέματα που είχε στην κατοχή της η “Τεχνόπολη” από δωρεές και αγορές».

Το κτίριο της οδού Μητροπόλεως είχε αγοραστεί το 2009 από το Δήμο Αθηναίων, που είχε πληρώσει «ζεστά» 7 εκατομμύρια ευρώ. Τότε, το σχέδιο ήταν να στεγασθούν εκεί τα εκθέματα του Θεατρικού Μουσείου, που όμως, ακόμη και σήμερα, παραμένουν στο υπόγειο του Πνευματικού Κέντρου του δήμου και τα τρώνε τα ποντίκια καθώς οι υποδομές έχουν πάψει να λειτουργούν και το προσωπικό έχει αποχωρήσει. Με αυτά τα δεδομένα, το κτίριο της Μητροπόλεως θα μπορούσε να δώσει τη λύση αλλά και πάλι ο κ. Καμίνης προτίμησε τα ημίμετρα, μιλώντας για χρήση μόνο του υπογείου ως χώρου προσωρινής φύλαξης.

3) Χρειάστηκε να περάσουν δέκα ακόμη μήνες πριν τελικά έρθει η ώρα, τον Δεκέμβριο του 2013, να αποφασίσει το δημοτικό συμβούλιο την... ακύρωση της απόφασης που είχε λάβει τον Φεβρουάριο του 2013. Το θέμα δηλαδή ήταν να ακυρωθεί η χρήση του υπογείου ως χώρου φύλαξης των αντικειμένων της συλλογής της Μαρίας Κάλλας και να αποφασισθεί η χρήση ολόκληρου του κτιρίου ως μουσείου. Πολλά ακούστηκαν και σε εκείνη τη συνεδρίαση αλλά αξιοσημείωτη είναι η παρατήρηση του προέδρου του συμβουλίου και μηχανικού, Φώτη Προβατά, που είπε: «Θα γίνει και μια στατική μελέτη πριν βάλουμε τον κοσμάκη μέσα, ε; Πριν βάλουμε τον κοσμάκη μέσα, θα την κάνουμε και τη στατική μελέτη που λέμε κάθε φορά, ε;». Ο ίδιος ο δήμαρχος πάντως, αν και όχι μηχανικός, έγραψε την περασμένη Τετάρτη χωρίς επιφυλάξεις στο twitter: «Το κτίριο είναι έτοιμο - το νέο Μουσείο “Μαρία Κάλλας”, σε λίγο καιρό, περιουσία της Αθήνας».

Άρης Χατζηγεωργίου, στον «Τύπο της Κυριακής»

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Επισκέπτης avatar
    Επισκέπτης 09/04/2014 17:00:00

    Έχει τα δίκια του και ο Καμίνης. Δεν ήταν δα και καμιά λαθρομετανάστρια! Αν ήταν, θα τής το είχε φτιάξει το μουσείο στο πι και φι. Πώς και δεν έστησε ακόμη Μνημείο του Αγνώστου Λαθρομετανάστου και να καθιερώσει ημέρα του λαθρομετανάστη, κατά την οποία θα κατατίθεται στεφάνι εκεί;

  2. η Dimi avatar
    η Dimi 17/09/2014 16:53:50

    “Guardian: H Kάλλας βίωσε σαν τραγωδία τον χωρισμό της από τον Ωνάση Η Μαρία Κάλλας, η Ελληνίδα ντίβα της όπερας, που είχε τόσο πάθος στη ζωή της, όπως και στην τέχνη, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα το 1977. Ήταν 53 ετών. Η «ντιβίνα Κάλλας» ήταν το διεθνές σύμβολο της πριμαντόνα, τόσο για την ασύγκριτη φωνή της, όσο και για τη μακρά ερωτική της σχέση της με τον Έλληνα μεγιστάνα, Αριστοτέλη Ωνάση. Η βρετανική εφημερίδα Guardian, ξεθάβει από το αρχείο του ό,τι αφορά τη ζωή της σπουδαίας ερμηνεύτριας. «Δεν είχε εμφανιστεί στη σκηνή τα τελευταία τέσσερα χρόνια (σ.σ. πριν από το θάνατό της). Φίλοι έλεγαν ότι η εμμονή με το βάρος της και οι συνεχείς δίαιτες την οδήγησαν στον πρόωρο θάνατο. Βασανιζόταν από προβλήματα βάρους σε όλη της τη ζωή. Στα 20 της ζύγιζε 95 κιλά. Στα 50 της έπρεπε να χάσει πάνω από 25 κιλά σε λίγες εβδομάδες, για να μπορεί να παίξει ρομαντικούς ρόλους», σημειώνει. Ο στενός της φίλος λόρδος Χέαργουντ, διευθυντής της Εθνικής Όπερας της Αγγλίας, περιέγραψε χθες ιστορίες για τις «υπερβολικές» εκρήξεις του ταμπεραμέντου της. Αλλά πρόσθεσε ότι «ο θρύλος της θα συνεχίσει να ζει. Ήταν πραγματικά μία σπουδαία καλλιτέχνης. Αμφιβάλλω, αν ποτέ θα υπάρξει άλλη σαν αυτή στις μέρες μας. Ήταν μοναδική. Ήταν πολύ καλύτερη στο πρόσωπο, από ό,τι στις ηχογραφήσεις. Οι ηχογραφήσεις δεν τη δικαιώνουν». Όπως είπε η Κάλλας ποτέ δεν τραγούδησε ιδιωτικά, ήταν «καλλιτέχνης της μεγάλης σκηνής». Στη Βαρκελώνη, η σοπράνο Βικτόρια ντε λος Άνχελες ξέσπασε σε κλάματα στην είδηση του θανάτου της Μαρίας Κάλλας, συμπληρώνει ο Guardian. «Κάτι πολύ πολύ σημαντικό έφυγε, για τον κόσμο της μουσικής, την τέχνη, παρά τα όσα λέγονταν για εκείνη», είχε πει η Λος Άνχελες. Η Μαρία Κάλλας, κόρη ελληνοαμερικανού χημικού που λεγόταν Καλογερόπουλος, άρχισε τα πρώτα μαθήματα τραγουδιού στην ηλικία των 8 ετών. Ήταν 15 όταν οι γονείς της χώρισαν. Τότε γύρισε στην Ελλάδα με τη μητέρα της και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών. Από το ντεμπούτο της στην Βασιλική Όπερα της Αθήνας φαινόταν ότι παρά την εξαιρετική φωνή της, το βάρος της αποτελούσε εμπόδιο για τους πρώτους οπερετικούς ρόλους. Η μεγάλη της επιτυχία οφείλεται εν μέρει και στην ενθάρρυνση του τότε συζύγου της, του Ιταλού βιομηχάνου Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο χώρισαν το 1959, έπειτα από 11 χρόνια. Η φωνή της, με έκταση πάνω από τρεις οκτάβες, συνέπαιρνε τους λάτρεις της μουσικής, ενώ ήταν και εξαιρετική δραματική ηθοποιός, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα το 1970, όταν πρωταγωνίστησε στη «Μήδεια» του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αλλά η φήμη της ενισχύθηκε και μέσα από μία σειρά δραματικών γεγονότων, τόσο επί σκηνής, όσο και στη ζωή της, ιδιαίτερα λόγω της πολύχρονης σχέσης της με τον Αριστοτέλη Ωνάση -«τη μεγάλη αγάπη της ζωής μου», όπως η ίδια έλεγε. «Έχανε κάποιες φορές τη φωνή της και κατέρρεε στη σκηνή, η μία μάλιστα ήταν και ενώπιον του ιταλού προέδρου. Δεν παντρεύτηκε ποτέ τον Ωνάση, γιατί όπως έλεγε "η αγάπη είναι πολύ καλύτερη όταν δεν είσαι παντρεμένος», τονίζει το άρθρο. Δεν ένιωσε ποτέ κακία για τη Τζάκι Κέννεντυ και "πήρε απόφαση" τον γάμο του Ωνάση με εκείνη. Όμως, ο Χάρολντ Ρόζενταλ, διευθυντής του περιοδικού «Opera», ανέφερε ότι το τέλος της σχέσης της με τον Ωνάση και ο γάμος του με την Κέννεντυ την «επηρέασε πολύ ψυχολογικά». «Την επηρέασε πάρα πολύ. Ήταν μία περίπτωση της μουσικής της ζωής που επισκιάστηκε από τη προσωπική της. Ήταν μία μεγάλη τραγωδία γιατί στη δεκαετία 1952 - 1962 λίγο πολύ είχε αναζωογονήσει την ιταλική όπερα», σημείωσε ο Ρόζενταλ. Παρόλα αυτά, η κοκκινομάλλα ντίβα έμεινε στην επικαιρότητα και διατήρησε τη δημοφιλία της και κατά την απόσυρσή της από τη σκηνή για 8 χρόνια, μέχρι το 1973. Η σύντομη περιοδεία της στην Ευρώπη, όταν τραγούδησε στο κοινό για τελευταία φορά στο Παρίσι, ήταν ένας θρίαμβος, παρά τα προβλήματα στη φωνή της», τονίζει ο Guardian. Η τελευταία εικόνα της Μαρίας Κάλλας δόθηκε από τον καλλιτεχνικό της διευθυντή, Μισέλ Γκλότζ, μετά την κατάρρευσή της στο μπάνιο της και τον θάνατό της στο κρεβάτι. «Ήταν μία φωτογραφία από την Τραβιάτα την οποία είχε παίξει το 1956 στη Σκάλα του Μιλάνο. Το πρόσωπό της δεν είχε ούτε μία ρυτίδα...», είχε πει.” Preview • MSN Eιδήσεις | 17 Σεπτεμβρίου, 2014 http://bbc.in/1r10P8N

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.