22/10/2013 16:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γι' αυτούς που θεωρούν το δημόσιο κτήμα τους

Αν κάτι δεν έλειψε ποτέ από αυτή τη χώρα είναι οι εξυπνάκηδες. Λένε λοιπόν οι εξυπνάκηδες στους διοικητικούς υπαλλήλους που υποχρεούνται να απογραφούν, ότι δεν χρειάζεται να δηλώσουν τα προσόντα τους στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Υπουργείου "Οδυσσέας". Υποστηρίζουν ότι η τροπολογία που έχει κατατεθεί στη Βουλή και προβλέπει κυρώσεις δεν θα περάσει απόψε.

"Αν δεν απογραφείτε δεν θα πάθετε και τίποτε" λένε οι εξυπνάκηδες. Δεν έχουν προφανώς υπ’ όψιν τους ότι ο Ν.4172 στο άρθρο 107 προβλέπει ρητά ότι υπάλληλοι που αρνηθούν να χορηγήσουν στοιχεία σε διοικητικές αρχές τίθενται σε αργία. Αλλά είπαμε ποτέ δεν υπήρχε έλειμμα εξυπνάκηδων!

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Valantis avatar
    Valantis 22/10/2013 17:39:45

    Για όλες αυτές τις νοοτροπίες και όλες αυτές τις συμπεριφορές, υπάρχει λέξη η οποία τις αντικατοπτρίζει πλήρως και επιπλέον δεν μεταφράζεται σε καμία ευρωπαϊκή γλώσσα (ούτε καν σε κάποια υποσαχάρια διάλεκτο)...
    Τυχαίο;

  2. CHRIS avatar
    CHRIS 22/10/2013 18:30:32

    Για ποιο λόγο πρέπει οι υπάλληλοι υπό απεργία να ακολουθήσουν τις οδηγίες της διοίκησης; Η απεργία έχει το νόημα ότι δεν κάνω τίποτα από όσα υποχρεούμαι να κάνω και γι αυτό χάνω το μεροκάματο.

    • Valantis avatar
      Valantis @ CHRIS 22/10/2013 19:58:41

      H απεργία στο Δημόσιο απαγορεύεται στις πολιτισμένες χώρες διότι λόγω της μονιμότητας θεωρείται εκ της ουσίας καταχραστική και εκβιαστική.
      Ας αρθεί η μονιμότητα στην Ελλάδα και ας κάνουνε μετά απεργίες...

      • CHRIS avatar
        CHRIS @ Valantis 22/10/2013 20:13:39

        Στην Ελλάδα δεν απαγορεύεται.

        • Valantis avatar
          Valantis @ CHRIS 22/10/2013 21:27:26

          Είναι κι αυτός ένας από τους χίλιους λόγους για τους οποίους έχουμε καταντήσει να πηγαίνουμε να επαιτούμε στο Ευρωπαϊκό τραπέζι να μας ρίξουνε κανένα κόκκαλο...
          Να το γλύφουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και να κοιτάζουν τα άλλα εννιά εκατομμύρια...

  3. Γεώργιος avatar
    Γεώργιος 22/10/2013 21:49:27

    Μπράβο Βαλάντη!!!Είπες την πικρή αλήθεια μέσα σε τρεις αράδες. Σε κάθε μας συνδιαλλαγή με το αθάνατο ελληνικό δημόσιο, σκεφτόμαστε μήπως ο υπάλληλος που μας "εξυπηρετεί:
    - Είναι αγουροξυπνημένος
    - Στραβογ-----
    -Στραβοκοιμήθηκε, και πόσα άλλα...
    Τελικά είμαστε όλοι εξαρτημένα άτομα...απ΄τα κέφια τους φυσικά!

    • Valantis avatar
      Valantis @ Γεώργιος 22/10/2013 22:39:44

      Γεώργιε,

      γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω όλη τη ζωή μου σε ευρωπαϊκές χώρες (ως γιος Ελλήνων μεταναστών).
      Συναλλάσσομαι με το Δημόσιο σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (σαν απλός πολίτης όχι κάτι παραπάνω).
      Μόνο στην Ελλάδα έχω δει εγώ να πηγαίνεις στις δημόσιες υπηρεσίες και οι υπάλληλοι να σε αντιμετωπίζουν με ένα βαριεστημένο ύφος σαν να σου κάνουν χάρη!
      Πραγματικά θλιβερό...

  4. η Dimi avatar
    η Dimi 23/10/2013 13:26:35

    Άλλες *πολιτισμένες* ευρωπαϊκές χώρες, επί 486 (Τετρακόσια Ογδόντα Έξι) συναπτά έτη, ΔΕΝ γνώρισαν: Τι σημαίνει Στυγνός Οθωμανισμός, τ’ απότοκα του οποίου, μέχρι και σήμερα και μέχρι μυελού οστέων τα βιώνουμε οι Έλληνες. (ιδέ, Αρνησιδικία, Κεφαλικοί Φόροι (Χαράτσια), Άφιλο Κράτος-Δυνάστης/ Φοροεισπράκτορας κατά του Πολίτη-Υποτακτικού-Αδύναμου ν’ αποδείξει τ' αυταπόδεικτα Δίκαιά του). Με τον σουλτάνο-πορθητή και συχνό σουλατσαδόρο στην Ελλάδα Ερντογάν (επί ημερών αλήστου Πρωθυπουργού ΔΝΤ, Γιώργου Ανδρέα Παπανδρέου), να κομπάζει ότι με το τηλεοπτικό σκουπίδι-*σουλεϊμάν*, κατάφερε και πάλι και μπήκε σε όλα (Οπωσδήποτε Όχι σε Όλα!), τα ελληνικά σπίτια. Ναι, ο αρσενοκοίτης σουλεϊμάν, στην αμνήμονη μνημονιακή Ελλάδα, προμοτάρεται ως ο ροδόλφος βαλεντίνο της μαντζουρίας-μογγολίας. Και δυστυχώς, υπάρχουν σήμερα ανεγκέφαλοι οι οποίοι δεν χάνουν επεισόδια, οι οποίοι ορέγονται οδαλίσκες, οι οποίοι νοσταλγούν χαρέμια και πολυκαμψίες.

    Τι σημαίνει να χάνεις τις ρίζες σου; Tι σημαίνει *Η Ελληνική Ρίζα που έγινε Γκρίζα* (~Λίνα Νικολακοπούλου, στιχουργός και *γεννημένη ποιήτρια*). Τι σημαίνει να χάνεις τα τραίνα της Ανάπτυξης και της Προόδου της πατρίδας σου; Tι σημαίνει Εξισλαμισμός; Απαξία; Ομαδικοί βιασμοί-σφαγές ανδρών και γυναικών, δολοφονίες ελληνόπουλων από τους αρνητές της μαύρης ιστορίας τους Πεντάκις Γενοκτόνους του Ελληνισμού, μογγόλους; Τι σημαίνει ο Χορός του Ζαλόγγου της Μάνας Σουλιώτισσας, *Το Ξάφνιασμα της Φύσης*, η οποία απονεύρωσε τους δυνάστες της: *Eχθρέ! γιατί δεν ρώτησες Ποιόν πάς να κατακτήσεις*; Τι σημαίνει Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου στο Ρέθυμνο Κρήτης; Ηρωϊκή Έξοδος της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου, ένα από τα πλέον συγκλονιστικά, παγκόσμια ιστορικά γεγονότα το οποίο άλλαξε, υπέρ της Ελλάδας, τον ρου της Επανάστασης του 1821; Τι σημαίνει πυρπολισμοί πόλεων, εκκλησιών και άστεγων κατοίκων της Ματωμένης Γης, *Της Γης το Δαχτυλίδι*; Τι σημαίνει Το Κρυφό Σχολειό; Η Δίψα για μάθηση και άσβεστη φλόγα για *Καθάριο της Λευτεριάς Αγέρα*; Και ΠΩΣ γίνεται να είναι νικηφόρος ο κλεφτοπόλεμος κατά των πάνοπλων οθωμανών με μπαρούτι και βόλια φτιαγμένα από *γιδοπροβατοκούραδα*; Tι σημαίνει Παιδομάζωμα Ελληνόπουλων; Ατίμωση; Παιδολόγι; Γενιτσαριά 3χρονων αγοριών; Τι είναι ο Φόρος Αίματος; Το Παλούκωμα; Ο Ξεριζωμός; Η *Μετανάστευση* στην ίδια σου τη Χώρα; Tι σημαίνει μια χούφτα *αγράμματων και ξυπόλητων* με περιεχόμενο όμως στις βράκες τους αντρίκιο και βαρύ, να ξευτιλίζουν την τότε πιο ισχυρή αυτοκρατορία του κόσμου, την Οθωμανική; Και με το πολύτιμο αίμα τους να γράφουν παγκόσμια ιστορία χρυσή, συγκλονιστική; και μέχρι σήμερα οι νέοι της Ελλάδας, με τις υπεράνθρωπες θυσίες τους και τον αλτρουϊσμό τους σε τωρινούς πρωτόγνωρης (επίπλαστης) Ένδειας καιρούς, καθημερινά ν’ αποδεικνύονται Αξιόμαχοι, Αποτελεσματικοί, Ανθρωποκεντρικοί;

    Για να μην αναφερθούμε στην απρόκλητη, μαρτυρική Χιτλερική Σταύρωση, από την οποία μέχρι και σήμερα η Ελλάδα ΔΕΝ συνήλθε (89 (Ογδόντα Εννέα!) τα παγκοσμίως ΑΓΝΩΣΤΑ Ολοκαυτώματα Πανελλαδικά, από τα Τάγματα Θανάτου των SS). Και ΔΕΝ αποζημιώθηκε από τη Τιμητή των Πάντων, την από (Α’+Β’ ΠΠ) της Ελλάδας Μεγαλο-Οφειλέτη και νυν Μεγαλο-Δανειστή-Εκβιαστή (με της Ελλάδας το κλεμμένο χρήμα, τις ράβδους χρυσού, το κατοχικό δάνειο υπέρ του *Σταυρωτή*, με τους φυγαδευμένους Ελληνικούς πολιτιστικούς θησαυρούς/ μουσειακά εκθέματα-αριστουργήματα…), Γερμανία.

    Η σύγκριση άλλων *πολιτισμένων* ευρωπαϊκών χωρών με την Ελλάδα, είναι τουλάχιστον ατυχής.

    • Γιαδικιάρογλου avatar
      Γιαδικιάρογλου @ η Dimi 23/10/2013 20:48:19

      Καλή μου τί σε έχει πιάσει με τους αστερίσκους και το τηλεγραφικόν του γραπτού λόγου; Αδυνατώ να σε παρακολουθήσω.

      • η Dimi avatar
        η Dimi @ Γιαδικιάρογλου 23/10/2013 22:24:29

        @ Γιαδικιάρογλου Το word 2010 φαίνεται να έχει κάποιο θέμα αλλοίωσης των συμβόλων. Ζητώ συγγνώμη. Oι αστερίσκοι ή τα ερωτηματικά, δεν τοποθετούνται από πρόθεση. Εμφανίζονται αντί του συμβόλου των εισαγωγικών.

  5. Ρηνα avatar
    Ρηνα 24/10/2013 07:48:21

    Μπραβο Dimi!! Oταν μια Ελληνικη καρδια παλλεται, θα φανει, πανω απο κομματα και πανω απο προσωπικα συμφεροντα.
    Ελληνας ειναι αυτος που ποναει περισσοτερο αν πατησουν οι Τουρκοι τα νησια παρα αν του παρει η Εφορια το σπιτι του......

  6. η Dimi avatar
    η Dimi 24/10/2013 21:09:19

    Καλησπέρα, Ρήνα. Σε 12 ημέρες, στις 8 Νοεμβρίου 2013, συμπληρώνονται 147 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου στη Κρήτη, το δεύτερο ’21, όπως Τιμητικά ονομάζεται και το οποίο άνοιξε τον δρόμο για την Ένωση της Κρήτης με την Ελεύθερη Ελλάδα.

    «Εκπαιδευτικό Σεμινάριο του Πανεπιστημίου Κρήτης: Hράκλειο/Αρκάδι/ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ:

    Διακόσια πενήντα χρόνια βρίσκονταν οι Τούρκοι στην Κρήτη που ο τόπος της ήταν αιματοβαμμένος από τις συνεχιζόμενες επαναστάσεις όπως του Δασκαλογιάννη το 1770, έπειτα κατά των Γενιτσάρων το 1821 και του αιγυπτιακού στρατού το 1822, της Γραμβούσας το 1828, του Χαιρέτη το 1811 και τελευταία η μεγάλη επανάσταση το 1866 που μαζί με τις επαναστάσεις του 1878 και 1895 έδωσαν τέλος στον τουρκικό ζυγό. Στους σκληρούς αυτούς χρόνους των ιερών αγώνων κυριαρχούσε στα πνεύματα του Κρητικού λαού ο πόθος και η ιδέα της Ενώσεως με την Eλεύθερη Ελλάδα.

    Ειδικότερα η Κρητική Επανάσταση του 1866, έφερε πλήγμα κατά της τουρκικής αυτοκρατορίας, σημαντική οικονομική φθορά και κυρίως διάσειση του στρατιωτικού της γοήτρου. Η μονή Αρκαδίου από την πρώτη κιόλας στιγμή της Επαναστάσεως υπήρξε το επίκεντρο των αγώνων ένεκα της σπουδαίας στρατηγικής της σημασίας. Έτσι την πρώτη Μαΐου του 1866, 1500 επαναστάτες απ΄ όλη την Κρήτη συγκεντρώθηκαν κάτω από τη φωτεινή ηγεσία του αρχηγού της Κυδωνίας Χατζή Μιχάλη Γιάνναρη για να αντιδράσουν στις ενέργειες των Τούρκων. Κατά την συγκέντρωση εξέλεξαν πληρεξουσίους για τις διάφορες επαρχίες της Κρήτης. Πρόεδρος της Επιτροπής Ρεθύμνης εξελέγη ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης από το χωριό Μαργαρίτες της επαρχίας Μυλοποτάμου. Μεγαλοπρεπής στην εμφάνιση και με αθλητικό παράστημα χαρακτηρίζονταν σαν εξέχουσα και επιβλητική προσωπικότητα. Ήταν τότε σαράντα χρόνων.

    Ο Ισμαήλ Πασάς πληροφορήθηκε τα γεγονότα και παρήγγειλε στον ηγούμενο, με τον επίσκοπο του Ρεθύμνου Καλλίνικο Νικολετάκη, να διώξει την Επαναστατική Επιτροπή από το μοναστήρι, γιατί θα το καταστρέψει. Ο ηγούμενος αρνήθηκε να υποταχθεί στην παραγγελία του πασά. Τον Ιούλιο ο Ισμαήλ έστειλε δύναμη να τους διαλύσει αλλά εγκαίρως είχαν απομακρυνθεί κι έτσι αφού αρκέστηκαν να σπάσουν τις εικόνες και τα ιερά σκεύη της Εκκλησίας, έφυγαν. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ο πασάς ξαναμήνυσε του ηγούμενου να διώξει την Επιτροπή από το μοναστήρι αλλιώς θα το αφανίσει! Το μήνυμα του Ισμαήλ έφερε κάποια διχογνωμία στη σύσκεψη του ηγούμενου με τους συμβούλους του. Ένας κατάλευκος γέροντας και ο ηγούμενος Γαβριήλ αλληλοκοιτάχτηκαν παράξενα.

    Ο μοναχός Χατζή – Νεόφυτος έτσι ονομάζονταν ο σεβάσμιος εκείνος γέροντας μίλησε πρώτος:
    • Να φύγει Γούμενε η Επιτροπή! Να φύγει ευθύς! Γιατί θα μας κατηγορήσουνε πως κάψαμε το μοναστήρι εξ’ αιτίας τσης.
    • Ο ηγούμενος τον κοίταξε ήρεμα και σοβαρά και του είπε:
    • Φύγε του λόγου σου αν φοβάσαι. Η Επιτροπή δε φεύγει!
    • Ο γέροντας Νεόφυτος όμως επέμενε στην άποψή του κι ο ηγούμενος Γαβριήλ τον κοίταξε κατάματα λέγοντάς του:
    • Νεόφυτε, Νεόφυτε για άνοιξέ με καλά και αφουγκράσου μου! Θωρείς τα κείνα τα μαύρα κάρβουνα πού ‘ναι από το εικοσιένα κει πάνω στα μεσοδόκια;
    • Θωρώ τα.
    • Με κείνα τα μαύρα κάρβουνα τα τσοι μουντζώσω εκείνους που θα με κατηγορήσουν πως έκαψα το μοναστήρι για τη λευτεριά της Κρήτης και το μεγαλείο του γένους μας.
    • Ε σαν είναι ετσά ηγούμενε βάσταξέ το γερά κι εκειά που θα ποθάνεις εσύ θα ποθάνω κι εγώ κι ας είναι μαγάρι αύριο!

    Αμέσως μετά την απόφαση άρχισε η προπαρασκευή της άμυνας. Στις 24 Σεπτεμβρίου αποβιβάζεται στο Μπαλή ο Πάνος Κορωναίος και πηγαίνει αμέσως στο Αρκάδι όπου ανακηρύσσεται Γενικός Αρχηγός Ρεθύμνου. Οργανώνει τη στρατιωτική άμυνα και εκφράζει τη γνώμη ότι το Αρκάδι δεν προσφέρεται για άμυνα. Ο ηγούμενος όμως με τους μοναχούς και τον οπλαρχηγό Δασκαλάκη είχαν αντίθετη γνώμη όπως και τα γυναικόπαιδα των πολεμιστών που έλεγαν:

    • Ό,τι θα γίνουν οι άντρες μας θα γίνομε κι εμείς.
    • Ο Κορωναίος όμως και πάλι επέμενε και προβλέποντας την έκβαση του αγώνα τους είπε:
    • Ήλθα να θυσιαστώ για την Πατρίδα αλλά όχι να πιαστώ εδώ μέσα.

    Συνέστησε μάλιστα αφού επέμεναν να μείνουν εκεί, να χαλάσουν τους σταύλους ώστε να μη χρησιμοποιηθούν από τον εχθρό. Ακόμη να συγκεντρώσουν μέλισσες για να εις εξαπολύσουν ώστε να καθυστερήσουν τον εχθρό. Διορίζοντας μετά τον Ιωάννη Δημακόπουλο, ένα παλικάρι από τη Γορτυνία της Πελοποννήσου φρούραρχο, έφυγε με τους άνδρες του. Στο μοναστήρι εκτός από τους μάχιμους άνδρες είχαν καταφύγει από τα γύρω χωριά πολλά γυναικόπαιδα μεταφέροντας μάλιστα και την κινητή περιουσία τους για να τη γλιτώσουν από τους Τούρκους. Έτσι στις 7 Νοεμβρίου μέσα στο μοναστήρι υπήρχαν 964 ψυχές, 325 άνδρες από τους οποίους 259 με όπλα και τα υπόλοιπα γυναικόπαιδα.

    Το Αρκάδι είχε γένει κέντρο επαναστατικής δράσης και γι’ αυτό ο Μουσταφά Πασάς προκειμένου να το προσβάλει έφυγε από το Ρέθυμνο στις 7 Νοεμβρίου το βράδυ με 15000 τακτικό στρατό και 30 κανόνια. Τα ξημερώματα της 8ης Νοεμβρίου του 1866 όλος αυτός ο στρατός με αρχηγό το γαμπρό του Μουσταφά Σουλεϊμάν Βέη, βρέθηκε μπροστά στο Αρκάδι. Ο ίδιος ο Μουσταφάς είχε παραμείνει στο χωριό Μέση.

    Τα χαράματα της ίδιας μέρας βρήκαν τους πολεμιστές και τα γυναικόπαιδα στη Θεία Λειτουργία. Ο ηγούμενος Γαβριήλ όταν ιερουργούσε τιμώντας τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ έφθασε η είδηση ότι οι Τούρκοι βρίσκονται στα υψώματα γύρω από το μοναστήρι. Ο Γαβριήλ τότε ύψωσε τα χέρια του σε στάση προσευχής, έκαμε το σταυρό του και είπε με συγκινημένη φωνή:

    • Παιδιά μου θάνατος δεν υπάρχει. Ας πολεμήσωμεν ηρωικά κι ας πάμε στον Πλάστη με καθαρό μέτωπο. Ζήτω ο Πόλεμος, ζήτω η Ελευθερία.
    • Ζήτω! Φωνάζουν όλοι, μ’ όλη τη δύναμη που είχαν.
    • Μετά ακολούθησε δέηση στο Θεό και ο φρούραρχος Δημακόπουλος συμπλήρωσε: Εις τας θέσεις σας πολεμισταί, εις τας θέσεις σας παιδιά!

    Σε λίγο ο Σουλεϊμάν Βέης καλεί από το λόφο Κορέ τους Κρήτες πολεμιστές να παραδοθούν. Την απάντηση την έδωσαν τα όπλα των πολιορκούμενων.
    Το λάβαρο της Μονής που εικόνιζε τη Μεταμόρφωση του Χριστού φυλάσσεται στο Μουσείο της Μονής. Στη ΒΔ γωνιά του περιβόλου κυματίζει η γαλανόλευκη σημαία του αρχηγού Γιώργη Δασκαλάκη. Πολλές φορές έσπασαν οι σφαίρες τα κοντάρια αλλά και πάλι οι Χριστιανοί μαχητές τις αναστήλωσαν στη θέση τους.
    Οι γυναίκες που ήσαν μέσα στο μοναστήρι βοήθησαν πολύ παίρνοντας μέρος στη μάχη. Κουβαλούσαν στους πολεμιστές πολεμοφόδια και νερό. Οι Τούρκοι προσπαθούσαν να καταστρέψουν την Πύλη αλλά οι πολιορκούμενοι με τα πυρά τους δεν τους άφηναν να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους. Η μάχη συνεχίστηκε όλη την ημέρα με αποτέλεσμα να γεμέσει ο τόπος σκοτωμένους γύρω από τη Μονή. Στον ανεμόμυλο είχαν κλειστεί επτά (7) Κρήτες γιγαντομάχοι οι οποίοι προξένησαν τη μεγαλύτερη φθορά στους Τούρκους. Όμως μέχρι το βράδυ και οι επτά είχαν πέσει ηρωϊκά για την Πίστη τους και την Πατρίδα.
    Η σκοτεινή νύχτα που έφτασε με βροχές εσίγασε τα όπλα. Κάθε στιγμή που περνούσε περιόριζε και τις ελπίδες των πολιορκουμένων να σωθούν. Οι Τούρκοι έφεραν τη νύχτα από το Ρέθυμνο δυο βαριά κανόνια. Το ένα το ονόμαζαν- «κουτσαχείλα» και το τοποθέτησαν μαζί με το άλλο στους σταύλους που στο μεταξύ τους είχαν καταλάβει. Την ίδια νύχτα αποφασίζεται από τους πολιορκούμενους σε πολεμικό συμβούλιο να ζητήσουν βοήθεια από τον Κορωναίο και τους άλλους Καπετάνιους του Αμαρίου. Για το σκοπό αυτό ο παπά Κρανιώτης από την Κράνα του Μυλοποτάμου και ο Αδάμ Παπαδάκης από το Πίκρι του Ρεθύμνου αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τα σχετικά γράμματα στο Κλησίδι Αμαρίου όπου ήταν ο Κορωναίος. Με σχοινιά, τους κατεβάζουν από το παράθυρο που είναι πάνω από τη μικρή πόρτα του νότου και προσποιούμενοι τους Τούρκους, πέρασαν από τις τάξεις τους και κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν την αποστολή τους. Τα μεσάνυχτα της ίδιας νύχτας επιστρέφει ο Παπαδάκης και ξαναμπαίνει στο μοναστήρι με τη βεβαιότητα πως πηγαίνει στο βέβαιο θάνατο. Αναμφισβήτητα είναι ο ηρωικότερος των ηρώων του Αρκαδικού Δράματος, γιατί με τη θέλησή του, ενώ είναι ελεύθερος, μακριά από την κόλαση της φωτιάς έξω από τον ανοιχτό τάφο που τον περιμένει, βαδίζει σταθερά προς τον τάφο μέσα από το εχθρικό στρατόπεδο.

    Το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου η καμπάνα κάλεσε για τελευταία φορά τους πιστούς σι συγκέντρωση για την περιφρούργση της πίστης τους και την απόχτηση της ελευθερίας τους. Πολεμιστές, γέροι, γυναίδες και παιδιά πλησιάζουν στο Θυσιαστήριο του Θεού και μεταλαμβάνουν των Αχράντων Μυστηρίων. Ο ηγούμενος για τελευταία φορά τους ενθαρρύνει για του Χριστού την πίστη την αγία και για τη δική τους τη θυσία. Ακόμη και τα παιδιά είχαν καταλάβει ότι ήταν οι τελευταίες στιγμές της ζωής τους. Και κανείς δεν είναι εκείνος που μπορεί να περιγράψει τον ηρωϊσμό που έδειξαν οι ελεύθεροι πολιορκημένοι της Μονής Αρκαδίου. Είχαν νικήσει το θάνατο και αγωνίζονταν για την Πίστη τους, την Θρησκεία του και την Πατρίδα τους.

    Η ενάτη Νοεμβρίου είχε ξημερώσει πιά και η μάχη είχε αρχίσει. Τραντάζει συθέμελα το μοναστήρι από τις κανονιές και η δυτική Πύλη υποχωρεί. Μέσα στη Μονή βρυχώνται λέοντες και έξω ωρύονται τίγρεις. Οι κραυγές των γυναικόπαιδων, ο μεγάλος κρότος των κανονιών και οι άγριοι αλαλαγμοί των Τούρκων συγκλονίζουν την περιοχή. Ο ηγούμενος τρέχει παντού, δίδει οδηγίες και θάρρος και λέει: «Όσοι ζουν όταν θα μπουν οι Τούρκοι να τρέξουν στην πυριτιδαποθήκη, στην Καστρινή πόρτα, για να δώσουν φωτιά στο μπαρούτι και να θυσιαστούν για να μην πιαστούν ζωντανοί.»

    Η μάχη συνεχίζεται ανελέητα. Οι Τούρκοι αποκρούονται με μεγάλες απώλειες και οι αμυνόμενοι σκοτώνονται ο ένας μετά από τον άλλο. Η Δασκάλαινα τρέχει στους σκοτωμένους παίρνει όσα πολεμοφόδια των αμυνομένων εξαντλούνται. Οι Τούρκοι βρίσκουν την ευκαιρία και μπαίνουν στον περίβολο της Μονής, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί εκεί η γιγαντομαχία. Γιαταγάνια, λόγχες, κρητικά μαχαίρια και άλλα αιχμηρά αντικείμενα χτυπούν πάνω στις ανθρώπινες σάρκες. Γυναίκες και παιδιά με γοερές κραυγές τρέχουν έξαλλα προς την πυριτιδαποθήκη για την τελευταία θυσία. Σ’ όσους πολεμιστές είχαν τελειώσει τα πολεμοφόδια κατεβαίνουν στην αυλή και μάχονται σώμα με σώμα με τους πρώτους Τούρκους που είχαν καταφέρει να μπουν στον περίβολο. Τότε ένα κορίτσι γυρίζει τρέχοντας στην αυλή και επαναλαμβάνει αυτά περίπου που είχε φωνάξει πριν λίγο και ο Γιαμπουδάκης. «Ποιος θέλει να έρθει στο λαγούμι (πυριτιδαποθήκη);»
    Εκείνη τη στιγμή, πολλά κορίτσια και γυναίκες τρέχουν στην πυριτιδαποθήκη για να παραδώσουν τα κορμιά τους στις φλόγες παρά στις θηριωδίες των Τούρκων. Άλλες γυναίκες που είχαν παιδιά στην αγκαλιά τους τρέχουν να υπερασπιστούν τους άνδρες τους με τα νύχια τους και με τα δόντια τους αφού δεν είχαν άλλα όπλα να πολεμήσουν. Η εικόνα της απεγνωσμένης πάλης είναι ολοφάνερη. Τότε, δόθηκε το σύνθημα της γενικής εφόδου με αποτέλεσμα να γεμίσει ο περίβολος από τούρκικα φέσια. Ο Δημακόπουλος και άλλοι πολεμιστές που μέχρι εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στις θέσεις τους ορμούν με τα ξίφη και θερίζουν κυριολεκτικά πολλούς Τούρκους από εκείνους που ήταν στην αυλή. Μετά από λίγο τα ξίφη σπάζουν κι όσοι πολεμιστές δεν εχουν σκοτωθεί κλείνονται στα Μεσοκούμια. Οι Τούρκοι εξακολουθούν να μπαίνουν από παντού αφού η αντίσταση είχε υποχωρήσει από όλες τις πλευρές.

    Είχε πιά βραδιάσει και τα περισσότερα γυναικόπαιδα είχαν συγκεντρωθεί στην Πυριτιδαποθήκη. Ο Κωνσταντίνος Γιαμπουδάκης με την πιστόλα στο χέρι είναι έτοιμος. Εκείνη τη στιγμή ειδοποιεί τα γυναικόπαιδα που βρίσκονται στο ανώγιο της Πυριτιδαποθήκης και των πλησιέστερων κελιών των ιερομονάχων Ζαχαρίου και Νεόφυτου να απομακρυνθούν αν ήθελαν ενώ συγχρόνως φωνάζει προς τους πολιορκούμενους Χριστιανούς: «Αποφάσισα να δώσω φωτιά στο μπαρούτι για να μην πέσουμε ζωντανοί στων σκυλιών τα χέρια. Όσοι θέλουν να βγουν όξω, να βγουν για να μην έχω το κρίμα τους.»

    Τότε ακριβώς είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες Τούρκοι στην είσοδο της Πυριτιδαποθήκης και προσπαθούσαν να μπουν μέσα να σφάξουν τους Χριστιανούς. Περιμένει όμως για λίγα δευτερόλεπτα για να συγκεντρωθούν κι άλλοι Τούρκοι στην είσοδο την οποία προσπαθούν έντονα να ανοίξουν. Τότε ακριβώς, ο Γιαμπουδάκης κάνει το σταυρό του και σημαδεύει καλά τα βαρέλια με το μπαρούτι και χτυπά. Μια θεόρατη λάμψη φάνηκε κι ένας τεράστιος κρότος ακούστηκε. Το δράμα είχε συντελεστεί. Πέτρες, κορμιά, κεφάλια, βαρέλια και χώματα βρέθηκαν σ’ ένα παράξενο ανακάτωμα όπως τονίζει το λαϊκό τραγούδι:

    Και μέσα στον αναβρασμό, που ο χάρος εβρουχάτο,
    βροντή, σεισμός εγίνηκε κι ο κόσμος άνω κάτω,
    φωτιά, καπνός και κτίρια, κορμιά κομματιασμένα,
    άντρες και γυναικόπαιδα στ’ ανέφελ’ ανεβαίνα.
    Τρόχαλος έγιν’ η Μονή κι εσείστ’ ο Ψηλορείτης
    κι αντιλαλούνε τα βουνά κι απ’ άκρ’ ως άκρ’ η Κρήτη.»
    http://youtu.be/Nl60zIbEAOI
    = = = =

    Γι αυτό σου λέω Ρήνα μου, ΠΩΣ είναι δυνατόν Εμείς, οι Απολίτιστοι Έλληνες, με τόσο βαριά κληρονομιά, αιώνων σκλαβιά, με τόσους ήρωες παπάδες, πολεμιστές-λιοντάρια άνδρες, μαζί με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, το αίμα τους και τη ζωή τους και για τη Λευτεριά να δίνουν. Και ΠΩΣ είναι ποτέ δυνατόν να συγκριθούμε Εμείς, με τις Πολιτισμένες «Φούστες του Ευρωκοινοβουλίου» (το 2010, ο Κλωντ αναφέρθηκε στις συγκεκριμένες Φούστες), να συγκριθούμε με τις ανηκέστου βλάβης τρελλαμένες ευρωπαίες αγελάδες (διττό είναι το νόημα), και με τους κούκους-ξυπνητήρια της ουδέτερης λέει, Ελβετίας. Η οποία αν και δεν συμμετέχει ενεργά σε πολέμους, εν τούτοις, τα προϊόντα θανάτων κι εγκλημάτων πολέμων, ευχαρίστως και εντόκως αποδέχεται για να θησαυρίζει χυδαία επί πτωμάτων. Πιό Πολιτισμένος, πεθαίνεις!

    Γεγονός παραμένει ότι των Ελλήνων τα χνώτα ΔΕΝ ταιριάζουν με αυτά των Πολιτισμένων. Οι Έλληνες, και μες τη παρακμή μας και με τα λάθη τα πολλά και τα μεγάλα της πολύ ιδιαίτερης φυλής μας, παραμένουμε Αξιόμαχοι, Αποτελεσματικοί και κυρίως, ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Οι Έλληνες, ΔΕΝ βουλιάζουμε βάρκες μ’ εξαθλιωμένους, μ’ ετοιμόγεννες λαθραίες και βρέφη με υποθερμία, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι Πολιτισμένοι. Και σ’ αυτήν ακριβώς την Ανθρωπιά μας ποντάρουν, για την εκ των Έσω Άλωσή μας, όλα αυτά τα Πολιτισμένα Μιάσματα-Αθύρματα-Δουλέμποροι Σωμάτων και Ψυχών. Όλα αυτά, όμως, μέχρι τη στιγμή που ο Έλληνας ο κουζουλός, θα πάρει ανάποδες και ο συσσωρευμένος θυμός του θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά. Και τότε, αλλοίμονο στους Πολιτισμένους.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.