Άγιος ανακηρύχθηκε ο Γέροντας Παΐσιος
13/01/2015 19:09
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Άγιος ανακηρύχθηκε ο Γέροντας Παΐσιος

Σε αγιοκατάταξη του μακαριστού Παΐσιου, προχώρησε με σημερινή της ομόφωνη απόφαση η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ύστερα από σχετική εισήγηση της Κανονικής Επιτροπής.

Ο Όσιος Παΐσιος o Αγιορείτης, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης -γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας και «έφυγε» τον Ιούλιο του 1994- ήταν Έλληνας μοναχός που έγινε ευρέως γνωστός για τον βίο και το έργο του. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος, ήταν πρόεδρος των Φαράσων, και η μητέρα του Ευλαμπία. Είχε ακόμη 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924, μια εβδομάδα πριν οι Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα, βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας Αρσένιο, τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε ως άγιο. Ο Αρσένιος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως είχε πει.

Πέντε εβδομάδες μετά τη βάπτιση του μικρού τότε Αρσένιου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1924 η οικογένεια Εζνεπίδη, μαζί με τους υπόλοιπους πρόσφυγες, έφτασε στον Άγιο Γεώργιο στον Πειραιά και ακολούθως πήγε στην Κέρκυρα. Εκεί, τα μέλη της οικογένειας έμειναν για ενάμιση χρόνο. Κατόπιν μετέβησαν στην Ηγουμενίτσα και κατέληξαν στην Κόνιτσα, όπου ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο και πήρε το απολυτήριο του με «εξαίρετο διαγωγή». Από μικρός, δε, σημείωνε τα θαύματα του Αγίου Αρσενίου. Είχε ιδιαίτερη κλίση προς τον μοναχισμό και επιθυμούσε να μονάσει.

Ο Αρσένιος μπήκε για να μονάσει στο Άγιο Όρος το 1949, αμέσως μετά την απόλυσή του από τον στρατό, αλλά επέστρεψε στα κοσμικά για ένα χρόνο ακόμα, προκειμένου να αποκαταστήσει τις αδελφές του, και επέστρεψε στο ιερό άβατο. Έμεινε για ένα βράδυ στη Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στις Καρυές και ακολούθως κατέλυσε στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος, στο κελί των Εισοδίων της Θεοτόκου, όπου γνώρισε τον πατέρα Κύριλλο, ηγούμενο της μονής, και τον ακολούθησε πιστά. Ύστερα από αρκετές «περιπλανήσεις» σε διάφορα ησυχαστήρια του Αγίου Όρους και στο Σινά, μετακινήθηκε στη Μονή Κουτλουμουσίου έως ότου αρρώστησε σοβαρά και «εκοιμήθη» το καλοκαίρι του 1994.

Ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην επέτειο της κοίμησής του, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών.

Συνέγραψε 4 βιβλία, τα οποία έχουν εκδοθεί από το Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» (Σουρωτή Θεσσαλονίκης). Τιτλοφορούνται:

Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1991)

Ο Γέρων Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης, 1809-1886 (1986)

Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα (1993)

Επιστολές (1994).

www.imerisia.gr

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
    ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ 13/01/2015 20:42:00

    Η πιο ωραία είδηση των ημερών. Μεγάλη η χάρις του. Να πρεσβεύει στον Θεό υπερ ημών και της Ελλάδας ιδιαιτέρως, αυτές τις ώρες.

  2. cep avatar
    cep 13/01/2015 21:07:17

    ...Αγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών...

  3. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 13/01/2015 21:32:10

    Βοήθεια μας

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ Μεγάλες στιγμές 14/01/2015 00:36:35

      Ενας μεγαλος Αγιος της εποχης μας, που πολλοι τον γνωρισαν απο κοντα, εζησαν τα θαυματα του, τις προορησεις του, γνωριζουμε επακριβως τη μορφη του και το you tube ειναι γεματο απο τη φωνη του, εχει προβλεψει επακριβως αυτα που μας συμβαινουν σημερα και αυτα που ερχονται......Αξιωθηκε γι αυτο απο τη μεγαλη του αγαπη για τον Θεο, για τον συνανθρωπο και για την Ελλαδα. Ας πρεσβευει για ολους και για τη πατριδα.....

  4. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 14/01/2015 08:43:18

    Τις πρεσβείες σου να έχουμε Άγιε Παΐσιε! Τεράστια χαρά για τους Ορθόδοξους Έλληνες που περίμεναν χρόνια αυτή τη μέρα.

  5. 3V4NG3L05 avatar
    3V4NG3L05 15/01/2015 01:36:58

    'Ωντας ουδέτερος στη διαμάχη περι Παισίου, διάβασα τα παρακάτω προφανώς απο πολέμιους και με προβλημάτησαν. Είμαι Χ.Ο. και τιμώ και σέβομαι την Χριστιανική Ορθόδοξη Πίστη. - Δίδασκε την ταπείνωση. (είχε άποψη για τα πάντα) - Γνώριζε τα πάντα. (Στις 2 λέξεις που έγραφε οι 3 ήταν λάθος) - Προφήτευσε την καταστροφή της Τουρκίας. (Καταστράφηκε η Ελλάδα) - Θεράπευε τον καρκίνο. (έφυγε απο καρκίνο)

    • KM avatar
      KM @ 3V4NG3L05 15/01/2015 05:28:26

      Ποιά «διαμάχη» ρε τρολάκι «ουδέτερο»;

    • Κυθήριος avatar
      Κυθήριος @ 3V4NG3L05 15/01/2015 07:27:53

      Αν επιτρέπεις αδελφέ, να αποτολμήσω μια απάντηση για αυτά που διάβασες που αντιθέτως,εμένα δε με προβληματίζουν καθόλου,διότι εκτός των άλλων,τον γέροντα τον είχα συναντήσει εν ζωή λίγο πρίν κοιμηθεί και είχα τη μεγάλη ευλογία να πάρω την ευχή του. Πραγματικά δίδασκε την ταπείνωση.Όσα έλεγε σε ανθρώπους,τα έλεγε κατ' ιδίαν χωρίς ίχνος έπαρσης και μόνο όταν πίστευε ή διέβλεπε ότι ήταν πρός ωφέλεια της ψυχής τους και πρός διόρθωση στη ζωή τους. Άλλωστε εκ των πραγμάτων πάντοτε επιβεβαιωνόταν. Λάθη ορθογραφικά σαν άνθρωπος που λόγω των καταστάσεων και του ξεριζωμού της οικογένειάς του από τα πάτριά του εδάφη δεν μπόρεσε να μορφωθεί κατά κόσμον,έκανε. Όσα βιβλία όμως έγραψε,τα υπαγόρευσε και όσες διδαχές του διασώζονται τις απομαγνητοφώνησαν και άλλοι τις εξέδωσαν. Προείπε για την καταστροφή της Τουρκίας. Ποιός είπε ότι αυτή η πρόβλεψη εκπληρώθηκε ήδη και ήταν λάθος;... Τέλος,δεν εθεράπευε τον καρκίνο,αλλά είπε ότι η θεραπεία του καρκίνου,τό φάρμακο γι' αυτήν την αρρώστια ήταν τόσο κοντά μας,αλλά ο Θεός δεν επιτρέπει ακόμη να το βρούμε,διότι μ' αυτήν την βασανιστική ασθένεια σώζονται πολλοί άνθρωποι και κερδίζουν τον Παράδεισο,αφού ξεχρεώνουν μικρές ή μεγάλες αμαρτίες που τυχόν έπραξαν στον επίγειο βίο τους. Τί καλύτερο παράδειγμα όσων έλεγε,η επιβεβαίωση με τον δικό του παρόμοιο θάνατο;

      • Ρηνα avatar
        Ρηνα @ Κυθήριος 15/01/2015 10:37:45

        Να προσθεσω αγαπητε Κυθηριε οτι προσευχοταν διακαως να ασθενησει απο καρκινο! για να μπορει να καταλαβαινει καλυτερα τους καρκινοπαθεις που τον επισκεπτονταν κατα χιλιαδες.....Οταν δε, οντας ηδη αρρωστος, καποιος του ειπε-γεροντα γιατι δεν παρακαλας το Θεο να σε θεραπευσει; απαντησε:-τωρα θα κοροϊδευομαστε, αφου ο ιδιος το ζητησα..... Η Αγιοτητα απεχει παρασαγγας απο τα δικα μας μετρα γι αυτο και δεν την κατανοουμε.

        • Γεώργιος Τ. avatar
          Γεώργιος Τ. @ Ρηνα 15/01/2015 14:57:30

          Μπράβο! Αυτό το περιστατικό ήταν συγκλονιστικό και ήθελα να το γράψω αλλά το έγραψες εσύ.

        • Κυθήριος avatar
          Κυθήριος @ Ρηνα 15/01/2015 15:06:34

          Μπράβο αγαπητή Ρήνα,έτσι είναι. Υπέρλογη λογική,που εμείς οι απλοί άνθρωποι δε μπορούμε να φτάσουμε με τη σαρκική μας σκέψη...

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ 3V4NG3L05 15/01/2015 10:58:32

      Μια απάντηση από κάποιον που εδώ και 10 χρόνια ξεκίνησε να ψάχνει την περίπτωση του Αγίου Παϊσίου και τον θεωρεί μετά από όσα έχει διαβάσει και ακούσει από αυτόπτες μάρτυρες θαυμαστών περιπτώσεων όχι μόνο Άγιο, αλλά Μέγα. Και σε λίγα χρόνια θα λέγεται επίσημα προφήτης λόγω επαλήθευσης όσων έχει πει. 1) Δίδασκε την ταπείνωση επειδή ενώ σε έβλεπε και ήξερε ποιος είσαι, τι θες να ρωτήσεις και πως θα λυθεί το πρόβλημα, όταν εσύ πάθαινες πλάκα από το χάρισμά του, αυτός έλεγε "το Θεό να δοξάζουμε για όλα", δεν δεχόταν επαίνους και δώρα ανταπόδοσης και ευγνωμοσύνης αλλά τα επέστρεφε πίσω. Ήταν απόλυτα ακτήμων. 2) Το ότι έκανε ορθογραφικά λάθη ήταν μια απλή απόδειξη της δύναμης του Θεού που ενώ δεν κάνει τον 5ης Δημοτικού να γνωρίζει ορθογραφία μιας που δε του χρειάζεται τόσο, όταν πήγαν καθηγητές Πανεπιστημίου για να ρωτήσουν απορίες και προβλήματα μετά από έρευνες δεκαετιών, αυτός ο "αμόρφωτος" κατά κόσμον τους απαντούσε μέσω της γνώσης που του χάριζε ο Θεός μέσα σε λίγα λεπτά και έλυνε τα άλυτα για τους ειδήμονες. 3) Για την Ελλάδα μας έχει πει προ του 1990 ότι θα έρθει πείνα, όταν όλοι νόμιζαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση. Για την Τουρκία έχει πει ότι θα χάσει τους συμμάχους της, ακόμη και την Γερμανία. Βλέπεις κάτι άλλο; Και ότι κάποια στιγμή που θα μας βρει αδύναμους θα επιτεθεί και επειδή η Ρωσία θέλει να έχει πρόσβαση μέσω του Βόσπορου στην ανατολική Μεσόγειο, θα χτυπήσει και θα καταστρέψει ενετελώς τους Τούρκους οι οποίοι ενισχύουν το ISIS αυτή τη στιγμή και δε θα τους προστατεύσει κανείς τότε. 4) Ο Άγιος είχε πει κάποτε σε κάποιον που του ζητούσε να προσευχηθεί για έναν καρκινοπαθή φίλο του, ότι για να γίνει το θαύμα σε δύσκολες καταστάσεις όπως του καρκίνου, πρέπει να ζητάμε να πάρουμε εμείς τον καρκίνο του άλλου. Όταν λοιπόν υπάρχουν υόσες μαρτυρίες περί θεραπείας καρκίνου από τον Άγιο Παΐσιο που προσευχόταν να πάρει αυτόν την ασθένεια πάνω του, κάποια στιγμή ο Θεός του τον έδωσε για να πεθάνει με μαρτύριο και να γίνει ακόμη τελειότερος και μεγαλύτερος, μοιάζοντας στον Χριστό μας και στο θάνατο, όταν Αυτός πέθανε για χάρη μας στο Σταυρό. Και όποιος θέλει να ψάξει πρέπει να ρωτήσει και να μάθει από ανθρώπους που τον είδαν από κοντά και άκουσαν να μιλάει για την κακή ζωή κάποιου που ήταν εκεί και που δεν ονομάτιζε από διάκριση για να μην τον εξευτελίσει αλλά να τον διορθώσει με ένα "ηλεκτροσόκ" σαν καλός πατέρας. Και ο συγκεκριμένος άνθρωπος μόνος του ομολογούσε ότι ήταν ο ίδιος και ουσιαστικά έκανε δημόσια αξιολόγηση καθαρίζοντας την ταλαίπωρη ψυχή του και ξεκινώντας μια νέα ζωή κοντά στην αλήθεια του Χριστού. Δε συνεχίζω να παραθέτω περιστατικά αφού υπάρχουν τόμοι με μαρτυρίες, επώνυμες και ανώνυμες για όσα είπε και έκανε αυτός ο γίγας της Ορθοδοξίας.

  6. ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
    ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ 15/01/2015 15:58:10

    Εκτός όλων αυτών, που σωστά επισημαίνετε όλοι εδώ, είχε και ανατρεπτικές ιδέες που πήγαζαν από την βαθειά του Πίστη στο Θεό και την εξίσου βαθειά του αγάπη προς τον συνάνθρωπο, και παραξενευαν. Οπως οι νέοι οι οποίοι του ζήτησαν να προσευχηθεί για να βρούν καλές κοπέλλες να νυμφευθούν κι εκείνος τους είπε να βρούν κακές κοπέλλες γιατί έτσι οι τελευταίες θα βρουν ανθρώπους να τις σώσουν και δεν θα χαθούν. Αυτός ηταν ο Αγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης. Η επιτομή της ταπεινώσεως, αγάπης και λατρείας προς τον Κύριο και τον συνάνθρωπο.

  7. Kώστας Ν. Δ. avatar
    Kώστας Ν. Δ. 15/01/2015 16:16:00

    Τι να πω, αν πιστεύετε πως ένα δύστυχο και ασυνάρτητο γεροντάκι που παρίστανε τον προφήτη και του φόρτωσαν μετά το θάνατό του μυριάδες προφητείες, τα είχε μισοχαμένα και δεν ήξερε ούτε ορθογραφία είναι εκπρόσωπος του θείου, είστε τυφλοί τα τ'ώτα, τον τε νουν τα τ'όμματα ή απλά αθεόφοβοι.

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ Kώστας Ν. Δ. 15/01/2015 17:33:51

      Αδικαιολόγητος. Λόγω άγνοιας ή λόγω καθαρής κακίας; Για προβληματίσου. Και έτσι για να βοηθήσω να σκεφτείς, παραθέτω άλλο ένα εκπληκτικό περιστατικό 6 χρόνια προ του θανάτου του Αγίου (πρόσεξε αυτό που λέω για τα 6 χρόνια, θα καταλάβεις διαβάζοντας παρακάτω): "Φθινόπωρο 1988. Με ένα μικρό σακίδιο στον ώμο και ένα χαρτί διπλωμένο στην πάνω τσέπη …της καρδιάς ο Γιώργης… Μαζί με τον Δημήτρη ανέβηκαν στο λεωφορείο για την Αθήνα . Ζεστό το αχάραγο ξύπνημα , θύμιζε όλα τα πνιγηρά πρωινά του Αυγούστου , εκείνου και του προηγουμένου καλοκαιριού , με τους λίβες , τους καύσωνες και τα πρωτόγνωρα δυσκολέματα για πολλούς ανθρώπους . Για τους άλλους ήταν έτσι …Για τα δυο Αργειτόπουλα αλλιώς φαινόταν ο καιρός …Σαν ένα φρέσκο, απαλό αεράκι να ύγραινε τα νεανικά πρόσωπα και τις φλογερές ψυχούλες τους . Μα δεν ερχόταν απ τα παράλια μέρη του Αργολικού… Αν τους ρωτούσες σίγουρα εκείνο το πρωινό θα σου απαντούσαν πως η αρμυρωμένη δρόσος ερχόταν απ τα μέρη του Σιγγιτικού κόλπου !! Κι ας ήταν τόσο μακριά ακόμα ο προορισμός τους .. Το τέρμα του ταξιδιού ή καλύτερα η αρχή του ! Απ την Αθήνα ως την Ουρανούπολη αμέτρητες οι ώρες μα τόσο γαλήνιες ! Σε λίγες ώρες θ αξιώνονταν να πατήσουν τα χώματα του περιβολιού της Κυρίας Θεοτόκου , θα γνώριζαν επιτέλους τους Αγιορείτες Μοναχούς που τόσο πολλά είχαν ακούσει να λέγονται για αυτούς . Τόσα που στο μυαλό τους είχαν πλάσει τις φιγούρες τους , τα πρόσωπά τους , τις κινήσεις τους , τις φωνές τους… Έτσι τους περίμεναν και λαχταρούσαν την πρώτη τους συνάντηση μαζί τους . Στην Ουρανούπολη δέος τους κατέβαλε το επόμενο πρωινό , μόλις αντίκρισαν τον πρώτο, που περίμενε όρθιος τραβώντας το κομποσκοίνι του να μπει στο καραβάκι της επιστροφής στην μετάνοιά του . Εκείνος αλήθεια ήταν μέσα στις προσδοκίες τους …Αμίλητος , σοβαρός με κάτι παλιά ράσα και ένα ταγαράκι περασμένο με σπάγκο σταυροειδώς επάνω του … Το βλέμμα του στην θάλλασσα και κάθε αφημένος κόμπος πρόδιδαν την ανυπομονησία του για τον γλυκό γυρισμό στην σωτήρια υπακοή του . Τώρα οι ώρες είχαν αρχίσει να επιβραδύνονται . Λεπτό το λεπτό , κύμα το κύμα, ευχή την ευχή ξεπρόβαλλαν οι αγιασμένοι τόποι της άσκησης . Άκουγαν από τους άλλους να τους αναγγέλλουν και ο ενθουσιασμός τους μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο ! Δοχειαρίου , Ξενοφώντος , Παντελεήμονος …Στη Δάφνη η χαρά τους μεγάλη ! Πλήθος αεικινήτων Μοναχών πηγαινοέρχονταν , οι Λαϊκοί αναζητούσαν το λεωφορειάκι για Καρυές. Κούραση δεν καταλάβαιναν …ήταν τέτοια η θέλησή τους να βρεθούν το συντομότερο στο τέρμα του ταξιδιού ή καλύτερα στην αρχή του … Ναι , ήταν αποφασισμένοι …Ο Πρώτος Αθωνικός προορισμός τους θα ήταν και ο πλέον διάσημος εκείνον τον καιρό , μα και για πολλούς κατοπινούς …Στην Παναγούδα πήγαιναν ..Στον Γέροντά της …τον Πάτερ Παϊσιο …Να τον ρωτήσουν , να μάθουν , να γλυκαθεί κι άλλο το μέσα τους , να ζεσταθεί ο πόθος ο ιερός τους … Να ανταμώσουν τον Θεό επί γης ! Στο πρόσωπο αυτού του περίφημου ασκητή με την τεράστια διαδρομή από τα μέρη της Καππαδοκίας ως την ταπεινή Κόνιτσα , το ευλογημένο Σινά και τα Αγιορείτικα λημέρια , ήταν σίγουροι πως θα έβρισκαν να λάμπει το Φως του Ζωοδότη Κυρίου , Εκείνου που είχε κατακτήσει τις καρδιές τους αφού ήταν ο μόνος που τις γνώριζε τόσο καλά … Σχεδόν τρέχοντας , μόλις το λεωφορείο τους κατέβασε στην πλατεία , αφού πρώτα ρώτησαν τα σχετικά για τον δρόμο , πήραν την κατηφόρα της Κουτλουμουσίου , αφήνοντας πίσω υπόσχεση πως σε λίγο θα επέστρεφαν να μετανίσουν ,μπροστά στην Φοβερά προστασία μα και στο Άξιον Εστί του Πρωτάτου . -Συγχώρα μας Παναγία μουψιθύριζε ο Γιώργης όταν περνούσαν από μπροστά τους , μα πρέπει να βρούμε τον Γέροντα ! Πρέπει να τον ρωτήσω για τόσους αδελφούς μας, μα και για μένα τον ταλαίπωρο ! έλεγε και ασυναίσθητα έφερνε το χέρι του στο ύψος της καρδιάς , στην τσέπη του πουκαμίσου του , βλέποντας ολοένα αν το χαρτί το διπλωμένο ήταν εκεί …Πάνω σε κείνο το χαρτί γραμμένες με λεπτομέρειες μια-μια ερωτήσεις και προβλήματα αναγκαιμένων αδελφών του . Μυστήρια άλυτα που σε λίγο αν έδινε ο Θεός , θα απαντούσε ο Καλόγερος με την ξεχωριστή Σοφία χαρισμένη απ τον Δωρεοδότη Δημιουργό των απάντων , χαρίζοντας λύτρωση και ανακούφιση σε ανθρώπους ταραγμένους από πάθη και κινδύνους. Η μορφή του άγνωστη ως τότε για τους δυο συνοδίτες. Δεν υπήρχαν τότε τα σημερινά μέσα , μα η φήμη του Γέροντα από στόμα σε στόμα είχε προηγηθεί κατά πολύ και έτσι όσοι κατηφόριζαν προς τα μέρη του ακόμα κι αν δεν τον είχαν ματαδεί νιώθανε ότι τον γνώριζαν καλά . Έτσι και ο Γιώργης με τον Δημήτρη τον είχαν φτιαγμένο στην όψη . Αυστηρό , λιγομίλητο , επιβλητικό και αγέρωχο … Φτάσαν επιτέλους στο τέρμα του ταξιδιού τους ή καλύτερα στην αρχή του ! Κατά παράδοξο τρόπο δεν υπήρχαν άλλοι εκείνη την ώρα στα έδρανα του Πανεπιστημίου της Παναγούδας … -Μάλλον τρέξαμε και φτάσαμε πρώτοι! είπε ο Δημήτρης βλέποντας άδεια την αυλή με τους κορμούς των δέντρων για καθίσματα …Χτυπήσαν το κουδουνάκι και περίμεναν…Κοίταζαν αχόρταγα γύρω τους το φτωχικό κελί με την παλιά πόρτα και τον σκουριασμένο τσίγκο για χαγιάτι ..Σε λίγο άνοιξε και ξεπρόβαλλε η μορφή ενός ισχνού και μικρόσωμου Μοναχού … -Καλώς τα παληκάρια ! -Ευλογείτε ! -Ο Κύριος ! – Τον Γέροντα Παϊσιο ζητάμε Πάτερ! του είπαν με μια φωνή … -Του λόγου μου είμαι βρε λεβέντες ! Καθίστε να σας στείλω το κλειδί !Τους είπε και από ένα συρματόσχοινο που ξεκινούσε εκεί δίπλα του τους έστειλε το κλειδί της εξώπορτας της αυλίτσας του . Έκπληξη τους κυρίευσε ..Μα είναι δυνατόν να ναι αυτός ο Γέροντας ! Αλλιώς τον περίμεναν !Εκείνος τους μίλαγε απλά και μάλιστα άρχισε να χαμογελά και ν αστειεύεται μαζί τους… -Άντε βρε Αργειτάκο ! λέει στον Γιώργη ..Θα πεινάτε ε ; Καθίστε να σας κάνω το τραπέζι …Μα τα δικά μου πορτοκάλια είναι πιο γλυκά από τα δικά σου !! Δεν χρειάστηκαν άλλη απόδειξη στην δύσπιστο αρχικό ξάφνιασμά τους. Ο Γέροντας χωρίς να του έχουν πει σχεδόν κουβέντα μαρτύρησε απ την αρχή την θαυμαστή διόρασή του … Μόλις τα θαυμάσια ξεκινούσαν στης Παναγούδας τον τόπο τον παντευλόγητο ! Τους πήγε πρώτα να προσκυνήσουν στο μικρό Εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου . Μακάρια φτώχεια και απλότητα . Πορφυρά χρώματα και ολοζώντανες εικόνες πάνω στο ξύλινο τέμπλο με την χαραγμένη ταπείνωση , χώριζαν το μικρό Ιερό απ τον Ναΐσκο … Τους έδωσε ευλογίες , από ένα μικρό σταμπωτό εικόνισμα της Παναγιάς της Ιεροσολυμίτισας στον καθένα . Τους φίλεψε έπειτα ψωμί και ντομάτες γλυκές από τις λιγοστές του ρίζες , που πάντα όμως έφταναν για να χορτάσουν τους εκζητούντες τον Κύριον . Βγήκαν έξω …Ησυχία ανόθευτη με τους ήχους του Θεού μόνο να την αγιάζουν πιότερο . Ακόμα δεν είχε φανεί κανείς ! Μα ήταν δυνατόν ; Συνήθως όλα τα σκαμνιά της αυλής , οι μικροί κορμοί της δίψας για Θεό , ήταν γεμάτοι …Πως έγινε σήμερα τούτο το ανήκουστο ; Ο Γιώργης συνεπαρμένος απ όλα τούτα τα πρωτόγνωρα ένιωθε να μην πατά στη γη … -Λοιπόν Αργειτάκο άκουσε να σου πω …άρχισε να λέει ο Ασκητής : - Πες στην Μ. ότι άδικα περιμένει τον Σ. να την πάρει .Αυτός παιδί μου δεν είναι για οικογένεια…Δεν έχει το μυαλό του για τέτοια πράγματα . Ο Ευλογημένος δεν πρόκειται να δει προκοπή ..Μακάρι να τον ελεήσει ο Κύριος ! Στην εξαδέλφη σου την Δ. πες της να κάνει υπομονή και όλα θα διορθωθούν . Θα κάνουμε προσευχή και όλα θα σιάξουν … Μίλαγε ο Γέροντας και ο Γιώργης συμφωνούσε κουνώντας το κεφάλι του συγκαταβατικά . Του είπε για όλους όσους ήταν γραμμένοι στο χαρτί του , το χαρτί το διπλωμένο στην πάνω τσέπη …της καρδιάς …Το έβγαλε έπειτα μαζί με ένα στυλό που είχε μαζί του και λέει στον Πάτερ Παϊσιο : -Λοιπόν Γέροντα για να μην τα ξεχάσω όλα τούτα …Να συνοψίσουμε …Λοιπόν , η Μ. είπαμε άδικα τον περιμένει τον Σ ….και άρχισε να σημειώνει …Μα απότομα σήκωσε το κεφάλι και με έκπληκτα μάτια αποκρίθηκε του Γέροντα … -Μα πως …αφού το χαρτί τώρα το έβγαλα …αφού δεν …Θεέ μου !Μόλις μέσα στο γλυκό πνευματικό του μεθύσι , ο Γιώργης κατάφερε να προσγειωθεί στην αντίληψη των Θείων ακαταλήπτων …Ο γέροντας σαν να τους γνώριζε όλους από καιρό , του είχε αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια όλα αυτά που γύρευαν να μάθουν εκείνοι που είχε στην λίστα του , εκείνο το ιδιότυπο δίπτυχο υπέρ υγείας και Θείου Φωτισμού που είχε διπλώσει απ το σπίτι … Έμεινε να κοιτάει τον Γέροντα με θαυμασμό και δέος … Ο Δημήτρης και εκείνος έμοιαζε αποσβολωμένος και ανήμπορος να αρθρώσει το παραμικρό ... –Αχ βρε Αργειτάκο! συνέχισε ο Πατήρ Παϊσιος … -Δοξάζετε τον Θεό βρε ! Για όλα ! Δικά του όλα ! Κοίταξε τον Γιώργη στα μάτια και συνέχισε . –Να πούμε και για τα δικά σου τώρα … - Ναι Γέροντα …Ξέρετε έχουμε πρόβλημα με τη γυναίκα μου και δεν μπορούμε να κάνουμε παιδί …καιρό τώρα … Ο Γέροντας χαμήλωσε το βλέμμα του και η φωνή του ακούστηκε και πάλι … -Μπορείς να αντέξεις παιδί μου όποιον Σταυρό ο Κύριός μας σου οικονομήσει ; -Τι να σας πως Πάτερ …Εγώ λέω συνέχεια : Ό, τι δώσει ο Κύριος , μα δεν ξέρω αν μπορώ να τον σηκώσω …δεν ξέρω αν αντέξει η πίστη μου… -Άκου λοιπόν παιδάκι μου …Η γυναίκα σου στο Άργος είναι έγκυος ! – Μα πως είναι δυνατόν Πάτερ μου ! είπε ο Γιώργης χαμογελώντας . -Από εκεί έρχομαι λέτε να μην ξέρω ; Δεν υπάρχει περίπτωση το έχουμε ελέγξει ! -Αχ βρε Αργειτάκο άκου τι σου λέω ! Είναι έγκυος η Κυρά σου μα …το παιδάκι που θα γεννηθεί θα …θα γεννηθεί ανάπηρο ! Γι αυτό σε ρώτησα πριν αν μπορείς να αντέξεις τον Σταυρό ! Ο Γιώργης ένιωσε έναν κρύο ιδρώτα να κατεβαίνει από το πρόσωπο . Ξεροκατάπιε …Τώρα που το καλοσκεφτόταν , αποκλείεται ο Γέροντας να έκανε λάθος σε αυτό που έλεγε . Όλα τούτα τα υπερκόσμια που μπροστά τους τόση ώρα ξετυλίγονταν , μαρτυρούσαν την θαυμαστή διόραση και τα χαρίσματά του τα υπερφυή…Δεν μπόρεσε να βγάλει λαλιά... Συνέχισε ο Γέροντας Παίσιος να μιλά : - Άκου Αργειτάκο αφού δεν είσαι σίγουρος αν θα αντέξεις θα σου προτείνω κάτι άλλο ! Βγάλε το κομποσκοίνι σου και πάμε μέσα στην Εκκλησία να κάνουμε Προσευχή στον Χριστό μας και Εκείνος θα φροντίσει για όλα …Εσύ Δημήτρη περίμενέ μας εδώ και κέρασε αυτούς που θα ρθουν ! –Έλα να κάνουμε προσευχή Γεώργιε ! Μπήκαν ξανά μέσα και γονάτισαν μπροστά στην ωραία πύλη . Άρχισαν να τραβούν καθ υπόδειξη του Γέροντα κόμπους , επαναλαμβάνοντας την μονολόγιστη ευχή … Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με ! Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με ! Συχνά πυκνά ο Γέροντας έπαυε για λίγο και σιωπηλά δεόταν …Με το ένα του χέρι κρατούσε το χέρι του Γιώργη …δυναμώνοντας έτσι τις σιωπηλές προσευχητικές τους καρδιές , σε μια ένωση που όμοια ο νέος δεν είχε αξιωθεί ποτέ του ξανά …Κάτι ένιωθε σαν απερίγραπτη ζεστασιά να έχει τρυπώσει από τους πόρους του στα κατάβαθά του …Έχασε την αίσθηση του χρόνου …Δεν πέρασαν όμως παρά μόνο δεκαπέντε μόλις λεπτά της ώρας … -Σήκω Αργειτάκο ! Ευλογημένο το όνομα του Χριστού μας ! – Τι έγινε Γέροντα ; -Θα οικονομήσει ο Κύριος και η γυναίκα σου θα αποβάλλει αμέσως το παιδί … Καινούρια έκπληξη , νέοι λογισμοί αμφιβολίας κυρίευσαν τον Γιώργη …Είπε ένα : -Να ναι ευλογημένο Γέροντα …μα μετά που το ξανασκεφτόταν δεν το χε πει ποτέ του πιο μηχανικά και άψυχα . Στην αυλή πλέον υπήρχαν αρκετοί προσκυνητές . Καρτερούσαν με αγωνία τον Γέροντα . Ο Δημήτρης μαζί τους κρατώντας το κουτί απ τα λουκούμια , μόλις είχε τελειώσει το κέρασμα . –Άντε Αργειτάκο είπε ο Πάτερ Παίσιος στον Γιώργη . -Όλα θα πάνε καλά …Να χεις υπομονή και πίστη ! Και σε λίγα χρόνια που θα είμαι στην Σουρωτή ενταφιασμένος να έρθεις και να μου κάνεις ένα τρισάγιο ! -Με ποιόν Ιερέα να ρθω Γέροντα ; -Είπα εγώ για Ιερέα ρε παιδάκι μου; -Aκατάλαβα θα έχει εκεί ! -Τίποτα δεν κατάλαβες ακόμα ! Μόνος σου θα είσαι ! Άντε στην ευχή της Παναγίας ! Καλή επιστροφή ! Πήραν να ανηφορίσουν προς τις Καρυές …Στην διαδρομή ο Γιώργης εξιστόρησε όλα όσα έζησε ενωμένος προσευχητικά με τον Γέροντα …Ο Δημήτρης θαύμαζε , μα όπως και ο φίλος του έδειχνε δύσπιστος με όλα τούτα …Το προσκύνημά τους ήταν αναπάντεχα συνταρακτικό ..Αληθινή δοκιμασία του λογικού …Ψηλάφηση της αγιότητας . Είχαν ακούσει πως κάποιοι Άγιοι δεν χρειάζονταν παρά ελάχιστο χρόνο ώστε να συνδεθούν με τον Ουρανό ...Είχαν αξιωθεί να συναντήσουν λοιπόν έναν τέτοιον Άγιο; Στην Ουρανούπολη ο Γιώργης πήρε τηλέφωνο στο σπίτι .. -Έχω να σου πω κάτι πολύ ευχάριστο ! άκουσε την γυναίκα του να λέει ..Πιάσαν οι προσευχές μας ! Είμαι έγκυος ! Μα δεν σ ακούω …Γιατί δεν λες τίποτα ; Δεν χαίρεσαι ; Αυτό δεν θέλαμε ; - Άκουσέ με …δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα …ο Γέροντας μου είπε πως το παιδί θα γεννηθεί με πρόβλημα … Η γυναίκα με κλάματα άρχισε να φωνάζει .. -Ποιός Γέροντας ; Και που ξέρει ; Μην πιστεύεις ό, τι σου λένε …Αντί να χαρείς … -Καλά ησύχασε της είπε με ήρεμη φωνή …Θα σε ξαναπάρω σε λίγες ώρες μόλις κάνει στάση το λεωφορείο …. Όλα πλέον είχαν πάρει μια απίστευτη τροπή … Το μόνο σίγουρο ήταν ότι πλέον είχε καταλάβει με τόσο αδιάψευστο τρόπο το πώς ο Θεός και μόνο Αυτός κουμαντάρει τις ζωές των ανθρώπων…-Γεννηθήτω το θέλημά Σου ! ..ψέλλισε μα δεν ήταν προσευχή αυτό … Μάλλον διαπίστωση ήτανε … Όμως έμενε ακόμα κάτι από εκείνα που ο Γέροντας είπε για να συμπληρώσει το διπλωμένο χαρτί …στο μέρος της καρδιάς του… Λίγες ώρες μετά η γυναίκα του κλαίγοντας, του εξιστορούσε ότι μόλις είχε επιστρέψει από το Νοσοκομείο… Είχε αποβάλλει το παιδί … Λίγα χρόνια μετά ο… Πατήρ Γεώργιος τα θυμόταν όλα τούτα μπροστά στο μνήμα του Γέροντα …Φορώντας πετραχήλι , με θυμίαμα και δάκρυα ευωδιαστά έψελνε το τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής Μοναχού Παϊσίου και υπέρ του συγχωρηθήναι αυτού παν πλημμέλημα εκούσιον τε και ακούσιον… Έστεκε μόνος του …Όπως του το χε πει ο Άγιος του Θεού , εκείνο το Φθινοπωρινό μεσημέρι στην Παναγούδα … Το μόνο που δεν του είχε πει, ήταν πως θα περίμεναν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια από τότε με την παπαδιά του, για να φέρουν στον κόσμο τα δυο Αγγελούδια τους … Ή μήπως είχε ξεχάσει τούτο το θαύμα να το σημειώσει , στο διπλωμένο χαρτί στο μέρος της Καρδιάς του ;" Αν συνεχίζεις να σκέπτεσαι όπως πριν, καλύτερα να μη σχολιάσεις το θέμα ξανά. Ο Θεός κάνει υπομονή με τα λάθη μας αλλά μέχρι ενός σημείου. Κάποιες φορές ρίχνει χαστούκια σε κάποιους επιδεικτικά ασεβείς για να αλλάξουν με ηλεκτροσόκ. Και αυτή είναι η τελευταία τους ευκαιρία. Ξαναδιάβασε το κείμενο του περιστατικού και σκέψου λογικά λοιπόν. Μόνο η δύναμη του Θεού μπορούσε να κάνει τέτοια πράγματα μέσω του Παΐσίου.

      • Κυθήριος avatar
        Κυθήριος @ Γεώργιος Τ. 15/01/2015 18:41:02

        Πολύ συγκινητικό Γεώργιε! Κάτι μου πέρασε φευγαλέα από το μυαλό...

        • Ρηνα avatar
          Ρηνα @ Κυθήριος 16/01/2015 21:37:41

          Εξαιρετικη μαρτυρια!! Τη σκεπη του να εχετε και μαζι και η πατριδα μας.....

  8. Δήμητρα Μ. avatar
    Δήμητρα Μ. 25/08/2015 14:09:22

    Κυπαρίσσι βάζει "μετάνοια" στον Τάφο του Αγίου Παϊσίου | Kυριακή, 23 Αυγούστου, 2015 μ.Χ. Το πρώτο στη σειρά από τα τρία κυπαρίσσια που είναι σχεδόν δίπλα στον τάφο του Αγίου Παϊσίου, στο Μοναστήρι της Σουρωτής Θεσσαλονίκης, δείχνει να βάζει "μετάνοια" στον Γέροντα μέσα στο Αυγουστιάτικο ζεστό μεσημέρι της Κυριακής, 23 Αυγούστου 2015 μ.Χ., ενώ ο ήλιος καίει και δεν κουνιέται ούτε φύλλο! Παράλληλα, τα άλλα δύο πλαϊνά κυπαρίσσια, παραμένουν ολόισια, αποδεικνύοντας πως δεν φυσσάει! http://tinyurl.com/nrco5nv Παλαιότερες φωτογραφίες που παραθέτουμε συγκριτικά, δείχνουν τα ίδια δεντράκια να είναι ολόισια π.χ. τον Ιανουάριο και τον Ιούλιο του 2015, ενώ δίπλα, στη πρόσφατη φωτογραφία, φαίνεται το πρώτο κυπαρίσσι να σκύβει κυριολεκτικά από τη μέση και πάνω, σαν κάποιος να το σπρώχνει με πολύ μεγάλη δύναμη! http://tinyurl.com/pt9yc5w NOIAZOMAI

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.