#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/03/2013 08:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

The Spectator: Γιατί ο Μπέπε Γκρίλο είναι ο νέος Μουσολίνι



Ο κωμικός Μπέπε Γκρίλο, όπως και ο φασίστας δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, είχαν την επιθυμία να κατακτήσουν τις πλατείες και να μαγέψουν τα πλήθη. Εκεί που κάποτε νέοι Ιταλοί φώναζαν το σύνθημα «Ντού-τσε! Ντού-τσε!» τώρα φωνάζουν «Μπέ-πε! Μπέ-πε». Αλλά δεν είναι μόνο η κοινή ανάγκη κομπασμού και παραληρήματος μπροστά σε πολλούς αγνώστους που ο τριχωτός Μπέπε και ο  φαλακρός Μπενίτο έχουν κοινά. Ανησυχητικό είναι το γεγονός, για την Ιταλία αλλά και για την Ευρώπη (όπου η δημοκρατία φαίνεται ανίκανη να λύσει την υπαρκτή κρίση), ότι υπάρχει κάτι πολύ περισσότερο σε αυτό, γράφει ο Nicholas Farrell.

Ο Μπέπε Γκρίλο ίδρυσε το Movimento 5 stelle (M5S) στο Μιλάνο, στις 4 Οκτωβρίου 2009. Το κεφαλαίο «V» σημαίνει το σύνθημα- υπογραφή του «Vaffa!», το οποίο εν ολίγοις σημαίνει «άντε γαμηθείτε!». «Παραδοθείτε! Είστε περικυκλωμένοι» μούγκριζε ξανά και ξανά στις συγκεντρώσεις του. Η φράση αυτή ήταν παραδοσιακά πολύ δημοφιλής με τους Ιταλούς φασίστες. Αναφερόταν σε όλους τους πολιτικούς της Ιταλίας, εκτός από το κόμμα του.

Τώρα, λιγότερο από τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή του, το κίνημά του είναι το μεγαλύτερο ενιαίο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, την Κάτω Βουλή, αφού εξασφάλισε 26% εκατό της ψηφοφορίας στις ιταλικές εκλογές. Δεν είναι, επιμένει ο φασίστας του δάσους, ένα κόμμα. Είναι ένα κίνημα. Τα κόμματα, επιμένει, είναι το πρόβλημα, δεν είναι η λύση.

Ο Μουσολίνι ίδρυσε το Fasci di Combattimento του στο Μιλάνο, στις 23 Μαρτίου 1919 και σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια ήταν πρωθυπουργός. Ο φασισμός δεν ήταν, επέμενε, ένα κόμμα, αλλά ένα κίνημα. Τα κόμματα, επέμενε, ήταν το πρόβλημα, δεν ήταν η λύση. Ο φασισμός θα ήταν ένα «αντι-κόμμα» με ελεύθερα πνεύματα που αρνήθηκαν να παγιδευτούν στον ζουρλομανδύα των κομμάτων με τα δόγματα και τις θεωρίες. Αυτό είναι ακριβώς ό,τι λέει και ο Γκρίλο για το δικό του κίνημα.

Ο Μουσολίνι ήταν το ανερχόμενο αστέρι στο μαρξιστικό κόμμα της Ιταλίας μέχρι την απέλασή του, το 1914, επειδή - όπως οι γάλλοι και οι γερμανοί μαρξιστές, αλλά σε αντίθεση με τους Ιταλούς - ήταν υπέρ της ιταλικής παρέμβασης στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Φαινόταν προορισμένος να αποτύχει.

Ο Γκρίλο, ένας πρώην κομμουνιστής, είχε απαγορευτεί από την εθνική τηλεόραση στα τέλη της δεκαετίας του 1980, εξαιτίας των δυσφημιστικών παραστάσεών του. Τα πράγματα δεν φαίνονταν ρόδινα ούτε γι’ αυτόν. Αναγκασμένος να δίνει παραστάσεις σε πλατείες και θέατρα, άρχισε να γελοιοποιεί και να δαιμονοποιεί τους πολιτικούς, και στη συνέχεια, το 2005, ίδρυσε ένα blog που γρήγορα έγινε το πιο δημοφιλές στην Ιταλία και ένα φόρουμ για τους οργισμένους και δυσαρεστημένους, κυρίως νέους, για όλους εκείνους τους οποίους η πνευματική κατάσταση ορίζεται από τη λέξη «Vaffa!». Άρχισε την κατάλληλη στιγμή μια εθνική «Ημέρα Vaffa»  ή «Ημέρα V» το 2007.

Λίγο πριν ιδρύσει το κίνημά του, προσπάθησε να γίνει ηγέτης του κύριου κόμματος της αριστεράς της Ιταλίας - του πρώην κομμουνιστικού Partito Democratico (PD). Στις πρόσφατες εκλογές, ο συνασπισμός του PD ήταν ο νικητής κατά κάποιο τρόπο, με την πλειοψηφία των εδρών στην Κάτω Βουλή, χάρη στον τελευταίο ιταλικό εκλογικό νόμο που δίνει την πλειοψηφία των εδρών στο κόμμα με τις περισσότερες ψήφους –παρότι λίγες. Ο συνασπισμός του PD είχε μόλις 29,6% στις δημοσκοπήσεις σε σύγκριση με το 29,1% του κεντροδεξιού συνασπισμού του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Παρόλα αυτά, ο συνασπισμός του PD παίρνει 340 έδρες και ο Μπερλουσκόνι 121. Στη γερουσία, όμως, όπου ισχύουν διαφορετικοί κανόνες, κανείς δεν έχει την πλειοψηφία.

Αν, όμως, το PD είχε αφήσει τον Γκρίλο να βάλει υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, αναμφίβολα θα το είχε οδηγήσει σε συντριπτική νίκη. Αντ 'αυτού, επέλεξε τον μνημειακά αυτάρεσκο και κουραστικό πρώην κομμουνιστή Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι. Αλλά δεν έχουμε δει τα τελευταία του Μπέπε.

Αυτό που έδωσε στο Μουσολίνι δημοτικότητα είναι και αυτό που δίνει στον Γκρίλο: ένα μέγα μίσος για το κοινοβούλιο και τους πολιτικούς που το μολύνουν. Ο δικτάτορας είχε πει το περίφημο ότι θα μπορούσε να μετακινήσει το μπιβουάκ του σε «αυτούς τους κωφούς και γκρι θάλαμος», αλλά επέλεξε να μην το κάνει. Ο κωμικός χρησιμοποιεί την ίδια γλώσσα. Εκεί που ο Μουσολίνι διακήρυττε το λόγο του μέσα από τη μαζική καθημερινή εφημερίδα Il Popolo d'Italia, και τον επέβαλε με τους μελανοχίτωνες, ο Γκρίλο το κάνει μέσω της ιστοσελίδας του, Il Blog di Beppe Grillo, και τη βίαιη λεκτική κακοποίηση και εξοστρακισμό των αντιπάλων. Εκεί που ο Μουσολίνι ταξίδευε με τρένο για την εκστρατεία του, ο Γκρίλο ταξιδεύει με το βαν του.

«Δεν εφηύρα τον φασισμό», είπε ο Μουσολίνι. «Τον απέσπασα από τον ιταλικό λαό». Ο Γκρίλο δεν εφηύρε το κίνημά του, λέει, απλώς παρέχει τον χούμο - το φόρουμ στο Ίντερνετ - στο οποίο μεγάλωσε. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, δεν έδωσε ούτε μια συνέντευξη σε κανάλι ή εφημερίδα, επειδή οι δημοσιογράφοι, όπως και οι πολιτικοί, είναι ο εχθρός. Τόσο ο Μουσολίνι όσο και ο Γκρίλο προσεγγίζουν περισσότερο το πνεύμα και την ψυχή και όχι το πορτοφόλι και το μυαλό των Ιταλών. Ο φασισμός ήταν μια θρησκεία των πολιτών με θεό τον Ντούτσε. Το Movimento 5 Stelle είναι μια αίρεση, με γκουρού τον Γκρίλο και όπως όλες οι καλές αιρέσεις δεν έχει γραφεία. Τα αρχηγεία του δεν είναι πραγματικά, αλλά εικονικά: το blog του Μπέπε.

Ο ιταλικός φασισμός, αν και κανείς δεν επιτρέπεται να το λέει, ήταν ένα αριστερό επαναστατικό κίνημα που ίδρυσε ο Μουσολίνι, επειδή ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι το προλεταριάτο είναι πιο πιστό στο έθνος του παρά στην τάξη του. Στις εκλογές τον Μάιο του 1921 οι φασίστες κέρδισαν τις πρώτες έδρες τους στο ιταλικό κοινοβούλιο (μόνο 35). Ωστόσο, μόλις 18 μήνες αργότερα, μετά τον Μάρτιο στη Ρώμη τον Οκτώβριο του 1922, ο βασιλιάς Βιτόριο Εμανουέλε Γ’ όρισε πρωθυπουργό τον Μουσολίνι.

Σε αυτές τις εκλογές, κανένας συνασπισμός, πόσο μάλλον κόμμα, δεν πήρε περισσότερο από το 30% των ψήφων. Κάθε κυβέρνηση που με κάποιο τρόπο θα προκύψει από την πανωλεθρία είναι βέβαιο ότι θα είναι βραχύβια. Η ιστορία επαναλαμβάνεται πρώτα ως τραγωδία, έγραψε ο Καρλ Μαρξ, και στη συνέχεια ως φάρσα: η βερσιόν του Γκρίλο για την Παρέλαση στη Ρώμη του Μουσολίνι μπορεί να είναι μόνο θέμα μηνών.

Ο φασισμός μπορούσε να ανθίσει χάρη στην ανικανότητα και τη διαφθορά της ιταλικής δημοκρατίας, ιδιαίτερα στις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, που την κατέστησαν ανίκανη να αντιμετωπίσει μια υπαρξιακή κρίση – την απειλή της κομμουνιστικής επανάστασης. Το 1945, με την πτώση του φασισμού και της μοναρχίας, η Ιταλία επέστρεψε σε μια σύγχρονη μορφή της ίδιας ανίκανης και διεφθαρμένης δημοκρατίας. Με το φόβο των δικτατόρων, το νέο σύνταγμα περιόρισε  σημαντικά τις εξουσίες του πρωθυπουργού, του υπουργικού συμβουλίου και του προέδρου και οι πολύπλοκες εκδοχές της αναλογικής εκπροσώπησης κατέστησαν αδύνατο για οποιοδήποτε κόμμα να αποκτήσει την πλειοψηφία των εδρών.

Αυτό ήταν εντάξει, περισσότερο ή λιγότερο, στους καλούς χρόνους. Όχι πια. Η Ιταλία έχει το τρίτο υψηλότερο δημόσιο χρέος στον κόσμο, ως ποσοστό του ΑΕΠ, η οικονομία της είναι σε μόνιμη ύφεση, η φορολογική επιβάρυνση και η γραφειοκρατία πνίγουν ασφυκτικά τις επιχειρήσεις, και η αγορά εργασίας της παραλύει από ένα δάσος νόμων που καθιστούν σχεδόν αδύνατο το να προσληφθείς με πλήρη απασχόληση ή να απολυθείς.

Όπως και με το φασισμό, ο Γκρίλο και το κίνημά του άκμασαν χάρη στην ανικανότητα και τη διαφθορά του ιταλικού κοινοβουλίου για την αντιμετώπιση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης - η απειλή της κατάρρευσης που προκαλείται από το ευρώ. Ο μη εκλεγμένος καθηγητής οικονομικών Μάριο Μόντι, ο οποίος αντικατέστησε τον Μπερλουσκόνι ως πρωθυπουργός σε ένα πραξικόπημα παλατιού το Νοέμβριο του 2011, απλώς αύξησε τους φόρους και επινόησε καινούργιους.

Η λιτότητα όμως δεν είναι μόνο η αύξηση των φόρων. Είναι η μείωση των δαπανών. Ο Μόντι δεν έκανε τίποτα για να μειώσει το τερατώδες χρέος (που αυξήθηκε από 120%  σε 129%). Δεν έκανε τίποτα για την τόνωση της ανάπτυξης. Η ανεργία των νέων είναι στο 35% και η συνολική ανεργία είναι πολύ υψηλότερη από το επίσημο 12%, αν συμπεριλάβουμε και τις εκατοντάδες χιλιάδες που εξακολουθούν να απασχολούνται τεχνικά αλλά πληρώνονται από το κράτος για να μην δουλεύουν. Όπως και ο φασισμός, το κίνημα του Γκρίλο είναι ουσιαστικά αριστερό και υπέρ της κρατικής τακτοποίησης των θεμάτων - του ιταλικού κράτους. Αλλά αυτό είναι ενάντια στο ευρώ και την Ευρώπη - και τη Γερμανία ειδικότερα.

Ο Μουσολίνι έγραψε αμέσως μετά την ίδρυση του φασισμού ότι «είναι δύσκολο να τον ορίσει». Ο φασισμός δεν έχει «καταστατικό» ή «υπερβατικά προγράμματα». Ως εκ τούτου «είναι φυσικό» ότι θα πρέπει να προσελκύει «τους νέους» και όχι τους μεγάλους που είναι πιθανό να αρνηθούν την «φρεσκάδα» του.

Το μανιφέστο του Γκρίλο ονομάζεται «Il non statuto». Στο blog του, λέει, «Είμαστε όλοι νέοι ... Είμαστε ένα κίνημα πολλών ανθρώπων που είναι ενωμένοι από τη βάση προς την κορυφή. Δεν έχουμε δομές, ιεραρχίες, αφεντικά, γραμματείς ... Κανείς δεν μας δίνει εντολές.

Καλώς ήρθατε στο νέο φασιστικό μέλλον.

spectator

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. mimikos avatar
    mimikos 04/03/2013 08:59:33

    διακρινω μια προσπαθεια απορριψης του Grillo ?...ισως να ειναι γελοιος ...ισως φασιστας ....αλλα δεν θα επρεπε να πειτε κ τι εχει δηλωσει κ υποστηριξει για να το καταλαβουμε μονοι μας αυτο ?

    • euagelos avatar
      euagelos @ mimikos 04/03/2013 10:56:46

      Θέλει να βγάλει την Ιταλία από τη Δημοκρατική ΕΕ-ΟΝΕ οπότε τι θα είναι? Φασίστας. Απλά πράματα

      • Κώστας Π. avatar
        Κώστας Π. @ euagelos 04/03/2013 17:55:33

        Σε λίγο όμως θα βγούν όλοι οι "φασίστες" απο τη Δημοκρατική ΕΕ-ΟΝΕ και θα μείνουν μόνοι τους οι Γερμανοί με τους Αυστριακούς που εδώ στα Καλάβρυτα ξέρουμε πολύ καλά τι είναι...Δεν πέρασαν και πολλά χρόνια άλλωστε.

        • euagelos avatar
          euagelos @ Κώστας Π. 04/03/2013 18:50:19

          Οι Γερμανοί με τους Έλληνες θα μείνουν τελευταίοι αυτή τη φορά.

          • ΕκΑτΗ avatar
            ΕκΑτΗ @ euagelos 04/03/2013 22:34:18

            Επειδή ΔΕΝ είναι φασίστες. Γι αυτό.

  2. cp avatar
    cp 04/03/2013 11:58:42

    Ελεος ποια! Ελεος!
    Στην αρχή κλόουν, τώρα φασίστας επειδή δεν ανήκει στο μαντρί !
    Αντιγράφω από το φασιστικό ΒΗΜΑ:
    Η «Wall Street Journal» (που δεν είναι όργανο του Γκρίλο ούτε του ΣΥΡΙΖΑ…) έγραφε προχθές με απόλυτη ακρίβεια:
    «Με άλλα λόγια, η Ιταλία, η Ελλάδα ή η Ιρλανδία μπορούν να έχουν όση δημοκρατία θέλουν. Αρκεί οι νικητές (των εκλογών) να μην παίρνουν τις εντολές τους από τους ψηφοφόρους, αλλά από τις Βρυξέλλες ή το Βερολίνο».
    Λυπάμαι αλλά αυτοί είναι οι πραγματικοί κλόουν. Αυτοί είναι που επιτρέπουν στον Μπερλουσκόνι και στον Γκρίλο, και στον Τσίπρα, και στον Μιχαλολιάκο, να υπάρχουν και να ευδοκιμούν.
    Αυτοί είναι που κόβουν τα εισιτήρια στο τσίρκο. Διότι αυτοί ανέβασαν το έργο.
    Κι αν δεν τους αρέσουν οι κλόουν που χειροκροτεί ο κόσμος, δεν έχουν παρά να αλλάξουν παράσταση.
    Προτού τους πάρουν οι κλόουν με τις κλωτσιές!

  3. Φοιτητης avatar
    Φοιτητης 04/03/2013 13:03:44

    "Γιατί ο Μπέπε Γκρίλο είναι ο νέος Μουσολίνι"

    Γιατι παει να χαλασει την ακρως δημοκρατικη ΕΖ και ΕΕ και να στεναχωρεσει τους τραπεζιτες για να χαροποιησει τους μπαναλ βιομηχανους. Ειναι υπερβολικα απλο.

  4. Νικόλας avatar
    Νικόλας 04/03/2013 15:41:26

    Κάποιους τους έχει τσούξει ΠΟΟΟΛΥ αυτό που έγινε στην Ιταλία. Αυτό δεν μπορεί παρά να μας χαροποιεί :-)

    • Κώστας Π. avatar
      Κώστας Π. @ Νικόλας 05/03/2013 07:51:00

      O εχθρός του εχθρού μας είναι φίλος μας. Πόσο μάλλον οταν είναι και "ούνα φάτσα ούνα ράτσα"...

  5. Κωνσταντίνος Σπ avatar
    Κωνσταντίνος Σπ 05/03/2013 02:28:37

    αν κι ο Λάκης Λαζόπουλος στα καθ' ημάς δεν ήταν διαπρύσιος προπαγανδιστής του ΣΥΡΙΖΑ και κατερχόταν με δικό του κόμμα στις εκλογές θα σάρωνε....
    Ο ίδιος, όμως, προτιμά να είναι υμνεί τον Αλέξη Τσίπρα χωρίς ποτέ να ακουμπά η σάτυρά του το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ/VILLAMALIA....

    • Κωστας Π. avatar
      Κωστας Π. @ Κωνσταντίνος Σπ 05/03/2013 15:26:36

      Μην του βάζεις ιδέες, γιατί βλέπω το ΣΥΡΙΖΑ να μή χρειαστεί καν τη ΔΗΜΑΡ...

  6. IOKLOS ZARAS avatar
    IOKLOS ZARAS 05/03/2013 08:37:56

    Φαντάζομαι να είναι κατανοητό που γράφουν τη δημοκρατία του Ακη και του Παπαγεωργόπουλου 1.300.000 άνθρωποι. Αυτοί δυσκολεύονται να ζήσουν και συνεπώς αδιαφορούν γι τους θεσμούς και δή τους τόσο επιβλαβείς θεσμούς της δημοκρατίας τους. Υπάρχουν και πολλοί ακόμα που δεν ανήκουν στο γκρούπ αυτό που μισούν την "δημοκρατία" αυτή γιατί έστειλε την πλειονότητα των 1.300.00 στην αγκαλιά των σαλτιμπάγων του σύριζα και γιατί εξευτέλισε την Πατρίδα.
    Η δημοκρατία αυτή (που στο μέλλον θα γράφεται "δειμοκρατία" από τον γιο του Αρη και όχι ¨δημοκρατία" απο το δήμος) βολεύει μόνο τους μπολεβίκους, τους καπιταλιστές, τα λομόγια, τους βολεμένους και κάτι μορμολύκια που θυμούνται την Μακρόνησο (αλλά ξεχνούν τους λόγους για τους οποίους πήγαν εκεί- κακώς γιατί οι πράξεις τους επέσυραν ποινή θανάτου )
    Οι ελεύθεροι άνθρωποι ασφυκτιούν και σε τέτοιες περιπτώσεις η λογική υποχωρεί. Εκείνος που θα μειώσει τους ανέργους, που θα κλείσει φυλακή ισοβίως (και οταν λεμε ισόβια εννούμε ισόβια) τα κατακαθια, που θα στερήσει δικαιώμτα και απολαβές από λαμόγια, που θα κρεμάσει κλεφτες και φονιάδες γερόντων, που θα αλλάξει το αστικό δίκαιο του οψιγάμιου μιγα, που θα κόψει τον αέρα στους ολετήρες μπολσεβίκους, που..., που...., θα είναι ο Κυβερνήτης της Πατρίδας. To σιγουρο είναι οτι δεν θα ανήκει στη φαρα των "δημοκρατών"
    ΥΓ: 1. και βέβαια ο Λαός είναι πιο πιστός στην Πατρίδα παρά οι μπολσεβίκοι και οι καπιταλιστές μεγαλοαστοί. Οπότε μη δαιμονοποιείτε τον φασισμό γιατί δεν αποτελεί πια φόβητρο για κανέναν πλην των κατ΄επάγγελμα δημοκρατών και των μορμολυκίων που ειπαμε πιο πανω και μπορεί να θεωρηθεί λυση από απελπισμένους
    2. η συμπεριφορά του δικού μας πολιτικού κόσμου στον μεσοπόλεμο και στην κατοχή επιβεβαιώνει την διαχρονική ανικανότητα των "δημοκρατών", οπότε σε συνδυασμό με τη γνώση για αναλογες καταστάσεις στην Ιταλία του καιρού εκείνου (αλλά και Γαλλία και Ισπανία για όσους ξέρουν) και σε συνδυασμό με τα όσα γίνονται σήμερα μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή λύσεων αναλόγων με του καιρού εκείνου

    • Siegfried avatar
      Siegfried @ IOKLOS ZARAS 05/03/2013 16:01:56

      Από το παραπάνω σχόλιο προκύπτει το εξής παράδοξο:

      Αν αφαιρέσουμε από τους έλληνες "τους μπολεβίκους (εννοεί φαντάζομαι τους αριστερούς), τους καπιταλιστές (εννοεί φαντάζομαι τους χορηγούς και ευνοουμένους της ΝΔ), τα λομόγια (εννοεί φαντάζομαι τους μεγαλοπρομηθευτές που δεν χρειάζονται πια φορολογική ενημερότητα, στους οποίους παραχωρούνται μεταλλεία χωρίς διαγωνισμό και τους δημοσιογράφους υμνητές τους), τους βολεμένους (εννοεί φαντάζομαι τους πρασινοφρουρούς και τα γαλάζια "δικά μας παιδιά" των ΔΕΚΟ, τους υπαλλήλους σε δημόσιο και δήμους που μπήκαν εκτός ΑΣΕΠ, τους προσληφθέντες της Αγροφυλακής, της βουλής, του Μετρό και της Αγρογής), και κάτι μορμολύκια που θυμούνται την Μακρόνησο (εννοεί φαντάζομαι τους γηραιούς ψηφοφόρους του ΚΚΕ)" αυτοί που απομένουν ίσως είναι πλέον μειοψηφία (και κάποιας άλφα ηλικίας, όπως έδειξε η ανάλυση των αποτελεσμάτων στις πρόσφατες εκλογές, άρα φθίνοντες σε αριθμό), τότε θα πρέπει "οι ελεύθεροι άνθρωποι που ασφυκτιούν" να υποκύψουν στη θέληση των υπολοίπων.

      Άρα; Αδιέξοδο!

  7. Παν Αρκάδιος avatar
    Παν Αρκάδιος 05/03/2013 14:49:33

    Η διεθνής κοινότητα μένει έκπληκτη και αναρωτιέται πώς ένας κωμικός (χωρίς να είναι ιδιαίτερα διάσημος), σατιρίζοντας στις πλατείες το σάπιο πολιτικό σύστημα, έπιασε στις πρόσφατες εκλογές τα ποσοστά των δύο μεγάλων συνασπισμών. Μόλις πέρσι ο εν λόγω γελωτοποιός πλησίαζε το 3%. Εάν οι εκλογές καθυστερούσαν ακόμα λίγο μπορεί να διεκδικούσε και την πρώτη θέση.
    Ακούγεται ότι ο κωμικός συγκέντρωνε εκατοντάδες χιλιάδες θεατές χωρίς εμφανείς χρηματοδότες χρησιμοποιώντας μόνο το Διαδίκτυο. Εμείς πιστεύουμε ότι κατ’ εντολή τον πρόβαλαν όλα τα media και όλο αυτό είχε μια σκοπιμότητα. Ο Μπέπε Γκρίλο να λειτουργήσει ως μια βαλβίδα ασφαλείας σε ένα καζάνι που βράζει, αποτρέποντας έτσι την ανάπτυξη ενός φασιστικού κόμματος που έχει ζήσει έντονα στο παρελθόν η γειτονική Ιταλία. Άλλωστε είναι προνόμιο των κωμικών από τους αρχαίους χρόνους, με πρωτοδάσκαλο το δικό μας Αριστοφάνη, να διακωμωδούν τα πολιτικά δρώμενα. Τότε ήταν μια ανδρική υπόθεση, αφού τις κωμικές παραστάσεις τις παρακολουθούσαν μόνο άνδρες, ενώ αντιθέτως επιτρεπόταν στις γυναίκες να παρακολουθούν τις τραγωδίες που μιλούσαν για τα ανθρώπινα πάθη και σπάνια για την πολιτική. Ήταν τόσο καταλυτική στο κοινό η αρχαία κωμωδία που έφθανε η διακωμώδηση του φιλόσοφου Σωκράτη (στο έργο Νεφέλες) για να έχει τραγικό τέλος και να καταδικαστεί σε θάνατο.
    Ο Μπέπε Γκρίλο κατηγόρησε ως διεφθαρμένο και σάπιο το πολιτικό σύστημα της χώρας του, τους θεωρεί νεκρούς που κινούνται και μιλάνε και αν τους πλησιάσεις κινδυνεύεις να πάθεις σήψη κι ο ίδιος. Επίσης τους κατηγορεί ότι υπέκυψαν στη θέληση της Γερμανίας, ανεχόμενοι ένα σκληρό ευρώ που θεωρείται βασική αιτία της ανεργίας, της ακρίβειας και του υπερδανεισμού των αδύνατων χωρών του νότου. Το ιταλικό κράτος ζητάει από τους πολίτες να δικαιολογήσουν πού και πώς καταναλώνουν τα 1.000 ευρώ το μήνα. Και ο Γκρίλο ρωτάει εάν οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς το άσωτο κράτος διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων.
    Η μεταπολεμικη εξέλιξη της Γερμανίας θυμίζει την περίπτωση βιασμένης γυναίκας όπου στο τέλος ερωτεύεται και δίνεται ψυχή και σώματι στο θύτη. Μετά την μεταπολεμικη καταστροφή, η Γερμανία, αφού διαιρεθεί προς χάριν του Ψυχρού Πολέμου, θα επιλεγεί από το ισχυρό τραπεζικό σύστημα ως ένα σταθερό σημείο αναφοράς, θα την καταστήσουν προτεκτοράτο εγκαθιστώντας ισχυρές βάσεις για το φόβο των Ιουδαίων, θα επενδύσουν τεράστια ποσά και θα φτιάξουν το γερμανικό θαύμα. Θα υποχρεώσουν το 1953 όλες τις χώρες να της μηδενίσουν τα χρέη, μη εξαιρουμένου και του δικού μας δανεικού χρυσού. Με την επανένωση των δύο Γερμανιών αθόρυβα θα συμβάλουν οικονομικά όλες οι χώρες που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
    Σήμερα η χώρα που ευεργετήθηκε πολλαπλώς απειλεί ως άλλος Βεληγκέκας, μαζί με τους δορυφόρους της, όλες τις αδύναμες χώρες του νότου, ένας πιστός στρατιώτης στα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων. Στη γειτονική Ιταλία έγινε η αρχή (μπορεί ο κωμικός Μπέπε Γκρίλο να μην έχει σχέδιο για να κυβερνήσει την Ιταλία ασκώντας μόνο κριτική, παρ’ όλα αυτά όμως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη εποχή, η αιτία να απομακρυνθεί η λαιμητόμος που στέκεται πάνω απ’ τα κεφάλια των Ιταλών, κάτι που δεν κατάφερε να κάνει η αδύναμη και άβουλη δική μας χώρα). Φτάνει να ενωθεί όλος ο νότος παίρνοντας ως σύμμαχο και τη Γαλλία, που οσονούπω έρχεται η σειρά της, και να αντισταθούν όλοι μαζί στις ορέξεις του ερπετοειδούς τέρατος, ενός τεχνικού κατασκευάσματος που διψάει να καταπιεί ολόκληρα έθνη καθιστώντας τους λαούς ανελεύθερους και σύγχρονους δούλους.

  8. Κωστας Π. avatar
    Κωστας Π. 05/03/2013 15:44:27

    Αγαπητέ Αρκάδιε ,
    Ταυτιζόμαστε απόλυτα και μάλιστα προεκτείνεις την σκέψη μου γιατί δεν το είχα ψάξει ιδιαίτερα σ' αυτή τη κατεύθυνση, οσον αφορά το ρολο της Γερμανίας που εγώ θεωρούσα απλά εξαγορασμένη απο τους Τραπεζίτες μετά το 2007 με σκοπό να απομυζήσουν μαζί την Ευρωζώνη με την εσωτερική υποτίμηση, απαγορεύοντάς της να τυπώση Ευρώ όταν τους την έφερε ο Bernanki στις ΗΠΑ, κάνοντάς το μέσω της FED. Η δική σου θέση είναι πιο προχωρημένη, αλλά προυποθέτει οτι προέβλεψαν την κρίση του 2007 τόσο νωρίς? Η οτι απλώς εγκατέστησαν το Τραπεζικό τους προτεκτοράτο "δια παν ενδεχόμενον"? Οπως και να το σκέφτηκαν, το αποτέλεσμα της λειτουργίας της Γερμανίας ως προτεκτοράτου των Υπερτραπεζών στην Ευρώπη είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός και ξέρουμς όλοι πλέον οι "Νότιοι" ποιό είναι το Τέρας που μας έχει βάλει στο μάτι...Το αγωνιώδες ερώτημά μου είναι θα έλθει μαζί μας η Γαλλία, ή θα μας "πουλήσει" για να σώσει το δικό της τομάρι?
    Διότι αν έλθει μαζί μας, το τέρας θα γίνει φιδάκι και θα ξαναπαρακαλέσει γονατιστό (Αλλά Paulson στον Ομπάμα) να μην του κόψουμε την ουρά...

  9. Dimitris avatar
    Dimitris 10/03/2013 00:44:12

    Θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά μέχρι την στιγμή που θα τελειώσει αυτή η κρίση........................

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.