In Memoriam
16/11/2014 13:38
Του Akenaton
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

In Memoriam

Ξέρω πως είναι κοινοτυπία αλλά δεν μπορώ να μην το γράψω: ο χάρος βιάζεται αναίτια να βάλει στόχο τους καλούς και τους χρήσιμους ανθρώπους. Ένας από αυτούς και ο Βασίλης Ζήσης, ο δικός μας «Φάκτορ Χ», που είχε ακόμη πολλά να δώσει στην αληθινή δημοσιογραφία, στην Πατρίδα και στους δικούς του ανθρώπους.

Στα πενήντα μου σχεδόν, όταν γνώρισα τον Βασίλη, δεν πίστευα πια πως υπήρχαν άνθρωποι σαν κι αυτόν.

Κι όμως, είχα λάθος. Ο Βασίλης, ο «αγαπητός φάκτορας» όπως τον προσφωνούσα στα πρώτα μου μέηλ προς αυτόν, ήταν ένας ευφυής, δίκαιος, δοτικός, φιλικός και ακέραιος άνθρωπος. Ένα σπάνιο είδος ανθρώπου, από αυτούς που αισθάνεσαι τυχερός όταν τους γνωρίζεις και νιώθεις ένα οδυνηρό αίσθημα ορφάνιας όταν τους χάνεις αδόκητα από το πλάι σου.

Αυτή την αίσθηση απώλειας προσπαθώ να ξορκίσω «χτυπώντας» με μανία τούτες τις λίγες γραμμές στο πληκτρολόγιο του παλιού μου λάπτοπ. Δεν μπορώ να μην θυμάμαι την παραγωγική αγωνία που με συνείχε, καθώς πληκτρολογούσα στο ίδιο λάπτοπ όλα αυτά τα κείμενα που επέτρεψε η γενναιόδωρη κρίση του Βασίλη να δουν την δημοσιότητα μέσα από το «παιδί» του, το Antinews. Μια αγωνία, κυρίως για το αν θα του άρεσε το κομμάτι. Όσες φορές δε, άκουγα εκείνον τον περίφημο ενθουσιώδη βρυχηθμό «κομματάρα μεγάλε» στο κινητό, ένιωθα πραγματική αγαλλίαση, πανηγύρι σωστό εντός μου.

Ξέρω πως είναι κοινοτυπία αλλά δεν μπορώ να μην το γράψω: ο χάρος βιάζεται αναίτια να βάλει στόχο τους καλούς και τους χρήσιμους ανθρώπους. Ένας από αυτούς και ο Βασίλης Ζήσης, ο δικός μας «Φάκτορ Χ», που είχε ακόμη πολλά να δώσει στην αληθινή δημοσιογραφία, στην Πατρίδα και στους δικούς του ανθρώπους.

Τέτοιους ανθρώπους δεν ωφελεί να τους κλαίμε παθητικά. Δεν τους ταιριάζουν θρήνοι και επικήδειοι. Βάζω στο youtube ένα βαρύ, αντρίκιο, περιφρονητικό του θανάτου ηπειρώτικο κλαρίνο και στέκομαι ακίνητος, με τον μακρόσυρτο ήχο, ανεβάσματα, κατεβάσματα, σιωπές, όλα μια μυστική αλληλουχία, μια λειτουργία ιερή που δε γνωρίζουμε, αλλά μας μαγεύει, μας σηκώνει, ανάλαφρους, σκιερούς, βουνήσιους, μας σηκώνει και μας πετάει ψηλότερα, στον ήλιο, στον αγέρα, στη γκρίζα πέτρα. Και λάμνουμε όλοι μας παρέα με τον Φάκτορα στους δροσερούς ουρανούς αυτής της Πατρίδας που τόσο πολύ αγάπησε: ο Πάνος, ο Φαήλος, ο μικρός, ο αριστερός, από κοντά ο Δαναός με τους «βόρειους», πιο πίσω οι άλλοι εμείς, ένα κουβάρι ζωντανοί και «ταξιδεμένοι», ένα πύρινο μπαλόνι Antinews που το κρατάμε ψηλά, ίδιο κι απαράλλαχτο στο διηνεκές, ακριβώς όπως το ζήτησε ο αρχηγός από τον Πάνο λιγάκι πριν μας αποχαιρετήσει.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει Βασίλη …

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 16/11/2014 17:20:03

    Συνεχίστε Akenaton. Αυτό θέλει κι ο Βασίλης. Η Ελλάδα μας χρειάζεται αγωνιστές. Έρχονται μεγάλες μέρες και πρέπει να κρατηθούμε όρθιοι για τον αγώνα υπέρ βωμών και εστιών...

  2. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 17/11/2014 09:40:53

    Συνέχισε Ηλία να τιμάς με τα άρθρα σου το Βασίλη και τον αγώνα του.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.