FactorX: Πώς η Ανάγκη γίνεται Ιστορία
21/11/2014 06:00
Του Προφήτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

FactorX: Πώς η Ανάγκη γίνεται Ιστορία

Oι μαχητές δεν πρέπει να ελεεινολογούν τη μοίρα τους επειδή πάλεψαν όχι γιατί τους εξανάγκασε κανείς, αλλά γιατί το θέλησαν οι ίδιοι συνειδητά. Αντόνιο Γκράμσι

Όταν στις αρχές του 2013 πέθανε η Αριστέα Μπουγάτσου, έγραψα ένα κείμενο στη μνήμη της. Μόλις το ανάρτησε, πήρε τηλέφωνο. «Προφήτα, συγκίνησες», είπε κοφτά.

«Λένε πως είμαι καλός στα κατευόδια – εφόσον βέβαια γουστάρω το μακαρίτη», απάντησα στον ίδιο τόνο.
«Θα γράψεις και για μένα, άμα τύχει;…» ρώτησε δήθεν αδιάφορα μετά από μια στιγμή σιωπής.
«Εσύ φρόντισε μόνο να πεθάνεις, τα υπόλοιπα άστα πάνω μου, θα κλάψουν και τα τσιμέντα!» απάντησα με επιτηδευμένο κυνισμό που γνώριζα ότι θα αντιληφθεί. Ξεσπάσαμε σε γέλια.
Μόνο που τότε δεν πίστευα επ’ ουδενί ότι η στιγμή θα ερχόταν τόσο σύντομα.

Οι μεγάλοι αντιλαμβάνονται πότε η Ιστορία βρίσκεται «στην κόψη». Δρουν ακριβώς τότε. Και με τη δράση τους στρέφουν τη ροή των ιστορικών γεγονότων προς αυτή ή την άλλη κατεύθυνση. Εδώ ακριβώς ψηλαφούνται τα στοιχεία μεγαλοσύνης τού Βασίλη Ζήση. Υπερβάλλω; Πάμε μια βόλτα στο πρόσφατο παρελθόν.

Το 2007 η ελληνική κοινωνία βρισκόταν σε ανήσυχη ραστώνη. Η δύναμη της αδρανείας εξακολουθούσε πανίσχυρη να υπαγορεύει τις (μη) εξελίξεις. Η δημοσιονομική κραιπάλη εικοσιπέντε χρόνων συνεχιζόταν ανέγγιχτη. Στην ΕΕ, η Γερμανία «έκανε τα στραβά μάτια» για τα ελληνικά δημοσιονομικά, συμψηφίζοντας την απροθυμία της Ελλάδας να συμμετάσχει σε τυχόν μέτωπο των Νοτίων για το κοινό, φλέγον πρόβλημα του χρέους.

Παχυλοί μισθοί και συντάξεις καταβαλλόντουσαν από το Δημόσιο, δημιουργώντας μια ζήτηση που τροφοδοτούσε με κύκλο εργασιών τον, σε ένα ποσοστό παρασιτικό, ιδιωτικό τομέα.

Κρατικές προμήθειες, δημόσια έργα και κάθε μορφής καταβαλλόμενα από το Δημόσιο κονδύλια εγγραφόντουσαν ως δημόσιες δαπάνες που αύξαναν το συσσωρευόμενο δημόσιο χρέος ενώ, κατ’ εκτίμηση, το ήμισυ τού ποσού εγγραφής στην πραγματικότητα αύξανε τους τραπεζικούς λογαριασμούς εργολάβων, μεσαζόντων και των πολιτικών/γραφειοκρατών που υπέγραφαν τις συμβάσεις.

Ο Καραμανλής είχε διαγνώσει τις παθογένειες και με την καταγγελία τους είχε γίνει κυβέρνηση. Όμως η διακυβέρνηση του είχε ηττηθεί στα δυο εσωτερικά ζητήματα που είχε αναδείξει ως κρισιμότερα, την πολυδιακηρυχθείσα αλλά ουδέποτε δρομολογηθείσα «επανίδρυση του κράτους» και τον ακυρωθέντα «βασικό μέτοχο». Κάθαρση δεν φαινόταν πουθενά στον ορίζοντα.

Η καταστροφή ή η εξαγορά της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας, συνέπεια του πλήρους ανοίγματος της στην ευρωπαϊκή υπερδομή, είχε ολοκληρωθεί, μεταμορφώνοντάς την σε έρημο υπηρεσιών με σποραδικές, ανώδυνες για τους «εταίρους», οάσεις παραγωγής. Το γεγονός ότι έπρεπε να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα σκουπιζόταν κάτω από το χαλί των κοινοτικών κονδυλίων που εισέρρεαν, γινόντουσαν πρώτα υπερτιμολογημένα έργα και «επενδύσεις», κατόπιν πολυτελής κατανάλωση, και τέλος δια των εισαγωγών επέστρεφαν κατά μεγάλο μέρος εκεί από όπου είχαν ξεκινήσει.

Τα καθεστωτικά ΜΜΕ αποκοίμιζαν γλυκά το πόπολο με μπαράζ καταναλωτικής προπαγάνδας και υποσχέσεις ευζωίας - με δανεικά. Το πολιτικό blogging μετρούσε λίγα χρόνια ζωής, αλλά κυρίως εκτόνωνε πολιτικά εξοργισμένους χαμηλής διανοητικής στάθμης που είχαν βρει μέσο για να βρίζουν ανώνυμα.

Η ατμόσφαιρα ήταν ασφυκτική από την απουσία κάθαρσης για μια απύθμενη διαφθορά που όλοι γνώριζαν όμως κανείς δεν κατήγγειλε, για να μη θέσει σε κίνδυνο το λιγότερο ή περισσότερο εύθραυστο προσωπικό του καθεστώς.
Όμως η αλήθεια ήταν εκεί, η Κρίση ήταν εκεί –όχι ακόμα διακηρυγμένη, και αυτοί που «πνιγόντουσαν» από την μαγική εικόνα που κυριαρχούσε στον δημόσιο λόγο είχαν γίνει μια κρίσιμη μάζα με ανάγκη έκφρασης. Ήταν η «μαγιά» για ένα φόρουμ πολιτικής ενημέρωσης και διαλόγου.

Τότε, έκανε ο Βασίλης την κίνηση.Και εγένετο antinews. Και εγένετο FactorX. Και εγένοντο όλα τα ευφάνταστα ψευδώνυμα που έκτοτε απέκτησαν για όλους μας (εκτός από εκείνους που τα αλλάζουν τακτικά …) ισχύ επώνυμης υπογραφής. Και εγένετο ένας κύκλος όχι χαμένων ποιητών αλλά αιχμηρών σχολιαστών, ο οποίος κάποια στιγμή έφτασε στο σημείο να λαμβάνεται υπ’ όψιν από τον στενό κύκλο της ύπατης πολιτικής εξουσίας.

Δεν τού το συγχώρεσαν. Τον είχαν, βλέπετε, πολιτογραφήσει οριστικά ως παρία μετά τη θέση του στο περιθώριο από τις διώξεις λόγω των αποκαλύψεών του για τις ανομίες τους, και είχαν αποκλείσει κάθε πιθανότητα «ολικής επαναφοράς» του (το ίδιο και κάποιον άλλο που έφτασε ώς την πρωθυπουργία…)
«Ποιοι είναι αυτοί οι ημιπαράφρονες;» έκρωζαν ευγενέστατα ο κ. Παπαχελάς και άλλοι συστημικοί κήνσορες για τους αρθρογράφους και τους σχολιαστές του antinews.

Ωραία, κάλυψε μια ανάγκη στην αγορά της ενημέρωσης, θα αντιτείνει κάποιος, από πού κι ως πού «μεγάλος»; Λίγη υπομονή.

Το φθινόπωρο του 2009 βρίσκει το antinews ένα εργαστήριο πολιτικού διαλόγου, μοναδικό στο ελληνικό διαδίκτυο, που τα συστημικά μέσα αγνοούν επιδεικτικά αλλά οι πολιτικοποιημένοι χρήστες γνωρίζουν, εμπιστεύονται και συμμετέχουν.

Η 5η Οκτωβρίου 2009 βρίσκει τη Ντόρα Μπακογιάνη (Να ζήσει το εγγόνι!) το απόλυτο φαβορί για την ανάληψη της ηγεσίας της ΝΔ. Πενήντα έξι μέρες μετά, τις πρώτες πρωινές ώρες της 30ης Νοεμβρίου 2009, παραδέχεται την ήττα της.

Τι έχει μεσολαβήσει; Μέχρι την 10η Οκτωβρίου 2009 έχει ριχτεί από το antinews το σύνθημα «κίνημα για την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά», σε έναν πολιτικό χώρο όπου η λέξη «κίνημα» προκαλεί αποπληξία, που δημιουργεί όμως ενθουσιασμό μετά την «παγωμάρα» της εκλογικής ήττας. Ο ενθουσιασμός αυτός διαχέεται και τελικά προκρίνει την εκλογή του αρχηγού από τη βάση, αντί τής μέχρι τότε προδιαγεγραμμένης εκλογής από εκλεκτορικό σώμα, τους βουλευτές και πιθανόν στελέχη. Ακολουθούν συμμαχίες κορυφής και στηρίξεις στελεχών, θερμός διαδικτυακός πόλεμος-στην κυριολεξία και τέλος η πρωτοφανής κινητοποίηση της 29ης Νοεμβρίου 2009. Ο Αντώνης Σαμαράς γίνεται αρχηγός της ΝΔ και εξ αυτού το 2012 πρωθυπουργός.

Δεν γνωρίζω αν η κ. Μπακογιάνη εφόσον γινόταν αρχηγός τής ΝΔ θα γινόταν κατόπιν πρωθυπουργός, ούτε αν τότε θα ήταν καλύτερη πρωθυπουργός από τον κ. Σαμαρά, αυτά ανήκουν στα «αν» της Ιστορίας. Γνωρίζω μόνο τι έγραψε η Ιστορία.

Και γνωρίζω ότι στις εξελίξεις το antinews διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο (όσο και αν κάποιοι δεν θα ήθελαν να αναγνωρίσουν την βαρύτητα αυτού τού ρόλου). Αν αυτή δεν είναι παρέμβαση στην ροή των ιστορικών γεγονότων τότε ποια είναι;

Έτσι η Ανάγκη έγινε Ιστορία.
Και ο στίχος του Αλκαίου πραγματικότητα.

Μέχρι τότε, ισχύ να επηρεάσουν τις εξελίξεις σε επίπεδο κορυφής στα δύο ελληνικά κόμματα εξουσίας είχαν μόνο τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ πανίσχυρων επιχειρηματιών, όχι ένας outsider απ’ την Καρδίτσα. Που όμως υπήρξε ένα από τα καθαρόαιμα «πολιτικά ζώα» που γέννησαν αυτά τα χώματα τις τελευταίες δεκαετίες, είμαι σίγουρος ότι και στον βαρκάρη που τον πέρασε απέναντι έπιασε κουβέντα για το αν η Βουλή αυτή θα εκλέξει Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Γράφτηκαν πολλά γι’ αυτόν τις τελευταίες μέρες – του άξιζαν και περισσότερα.
Ήταν ένας γενναίος άντρας και πατριώτης.
Ένας παθιασμένος εραστής του ωραίου κειμένου.
Ένας «επίμονος κηπουρός».Η σχέση μας υπήρξε ακατάπαυστα συγκρουσιακή. Τσακωνόμασταν διαρκώς, ενίοτε απολαμβάνοντάς το, για μια διατύπωση, για μια λέξη, για ένα σχόλιο, για την αποτίμηση της πολιτικής συγκυρίας, για τον πολιτικό προσανατολισμό τού antinews.

Αλλά…
Αλλά μοιραζόμασταν κοινούς κώδικες που μας έκαναν να συνεννοούμαστε ακαριαία.
Μοιραζόμασταν την αγάπη για τον John le Carre, το Ράλλυ Ακρόπολις και το εξεζητημένα ακριβόλογο κείμενο.
Μοιραστήκαμε απογεύματα στο Κολωνάκι -που πλέον έγιναν ακριβές θύμησες- με ιστορικές αναδρομές, πολιτικές αναλύσεις, προσωπικές εκμυστηρεύσεις.
Μοιραζόμασταν το πάθος για σύγκρουση με όποιον και ό,τι ομονοούσαμε ότι βύθιζε αυτή τη λατρεμένη πατρίδα.

Και πάνω απ’ όλα, μοιραζόμασταν την πίστη σε αυτό που είχε διακηρύξει ο Samuel Adams (1722-1803) : «Δεν απαιτείται πλειοψηφία για την επικράτηση, αλλά μάλλον μια οργισμένη, ακούραστη μειοψηφία, παθιασμένη να βάζει φωτιές ελευθερίας στα μυαλά των ανθρώπων».

Από την πεποίθηση αυτή προκύπτει το, κατ’ εμέ, επόμενο στοίχημα τού antinews. Το βάρος του οποίου δεν πέφτει μόνο στον Πάνο αλλά σε όλους.Αν το 2007 η ελληνική κοινωνία βρισκόταν σε ανήσυχη ραστώνη, το τέλος του 2014 βρίσκεται σε ασύγγνωστη απόγνωση. Ασύγγνωστη διότι η πλημμυρίδα δημοσιευμάτων, απόψεων, θεωριών με την οποία έχει βομβαρδιστεί η κοινή γνώμη δεν είχαν στόχο να την ενημερώσουν για το «τι συνέβη», «τις πταίει» και «τι δέον γενέσθαι».
Είχαν στόχο
α) να καλύψουν ιστορικές ευθύνες κομμάτων και πολιτικών
β) να κολακέψουν το εκλογικό σώμα ως μη έχον ευθύνη για τις επιλογές του
γ) να αποκρύψουν τη δράση της εγχώριας οικονομικής ελίτ σε βάρος των νοουμένων εθνικών συμφερόντων
δ) να ουδετεροποιήσουν το ρόλο και τις επιδιώξεις του ξένου παράγοντα.
Ακόμη δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς μας έχει συμβεί, γι’ αυτό και δεν εμφανίζονται καινούριες ηγετικές φυσιογνωμίες που θα εκφράσουν την ιστορική ανάγκη να περάσει το έθνος σε νέα εποχή, υπερασπίζοντας βωμούς και εστίες αλλά ανατρέποντας την καθεστηκυία τάξη της τελευταίας 40ετίας.
Η πραγματική κρίση είναι ότι προσπαθούμε να προχωρήσουμε δίχως κάθαρση, με την έννοια της αποβολής του ακαθάρτου.Αν επιβιώσει ο εσμός πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων που συναπάρτισαν, επέβαλαν και στήριξαν το καθεστώς της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας, ένιοι στεφανωμένοι με φανταστικές δάφνες αντιδικτατορικής δράσης, θα παραμείνουμε σε ιστορικό τέλμα – δεν πιστεύω να φαντάζεστε ότι θα λύσουν το πρόβλημα αυτοί που το δημιούργησαν.

Όσο στον δημόσιο λόγο κυριαρχεί η ιδεολογικοπολιτική ηγεμονία της Αριστεράς και όσο ως μοναδικό αντίπαλο σε αυτήν δέος προβάλλεται το απεχθές δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, που έχει εκπεφρασμένο στόχο την επιστροφή των κοινωνιών στην φεουδαρχία, το πολιτικό σύστημα θα αναδεικνύει ως επίδοξους ηγέτες Δούρου, Θεοδωράκηδες και Κυριάκους. Ημιμαθείς, ανεκδιήγητους και γόνους.
Λένε, παραστατικά, πώς «όταν βρίσκεσαι σε παρακμή δεν βγάζεις κέρατα», δηλαδή δεν συμβαίνει κάτι πανηγυρικά χαρακτηριστικό που να δηλώνει την κατάστασή σου. Αυτό που συνιστά την παρακμή είναι η έκλειψη της αξιοκρατίας, το ότι οι φαύλοι έχουν αναλάβει τα ηνία της κοινωνίας και οι υγιείς δυνάμεις της δεν μπορούν να επικρατήσουν.
Το ότι βρήκαν το δρόμο προς την Ευρωβουλή άνθρωποι όπως π.χ. η Μαρία Σπυράκη (Περαστικά!) αλλά όχι άνθρωποι όπως π.χ. ο Φαήλος Κρανιδιώτης δηλώνει τα όρια των εφικτών σήμερα παρεμβάσεων στην πολιτική εκπροσώπηση. Αυτό ακριβώς οφείλει να ανατραπεί.

Η χώρα χρειάζεται κάτι σαν Σχολή Ευελπίδων πολιτικών, αλλοιώς οι μελλοντικές ηγεσίες θα αναδειχθούν από τους σημερινούς καταληψίες του Καποδιστριακού.

Η μετά Βασίλη Ζήση εποχή θέτει στο antinews, πάντα κατά την προσωπική μου άποψη, δυο επιταγές :
Α. Κείμενα έγκυρα, διεισδυτικά, αφυπνιστικά, διαφωτιστικά.
Β. Ανάδειξη και προβολή νέων πολιτικών παραγόντων που θα ενσωματωθούν στις υπάρχουσες πατριωτικές δυνάμεις.

Και το καλύτερο μνημόσυνο για τον Φάκτορα -έτσι τον φώναζα- θα ήταν η πραγματοποίηση του στόχου που εξέφρασε σε ένα από τα τελευταία του σχόλια : «Η σχολιογραφία στο antinews θα ξαναγίνει εστέτ. Για σχολιογράφους και προβληματισμό υψηλού επιπέδου».
Φίλε, ταξίδεψες νωρίς.
Όμως στο χαμό ενός μαχητή δεν ταιριάζει μόνο θρήνος αλλά και εξύμνηση του θριάμβου μιας ζωής που δεν πήγε στα χαμένα.
Γι’ αυτό παραφράζω τη διαθήκη του Γ.Ε. Διακογιάννη:

Ταξίδεψες, αγάπησες, σε αγάπησαν, συγκρούσθηκες, έχασες-κέρδισες. Ήσουν τυχερός !

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 21/11/2014 07:23:22

    Η προσυπογραφή είναι περιττή. Η καλημέρα σε ένα φίλο επιβεβλημένη. Καλημέρα φίλε μου Προφήτη.

  2. Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
    Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 21/11/2014 08:05:39

    Υποκλίνομαι...

  3. Άλυτη Εξίσωση avatar
    Άλυτη Εξίσωση 21/11/2014 09:28:18

    Θαυμάσιο κείμενο Προφήτη! Απόδοση σεβασμού, αγάπης και αναγνώρισης, με τρόπο που δεν καταδέχεται ν΄αφήσει ζωτικό χώρο στη θλίψη, ούτε ν' αναγνωρίσει νίκη στην απώλεια. Ακριβής σημείωση της αφετηρίας, ξεκάθαρη και λακωνική χαρτογράφηση της διαδρομής, ανάλυση της προοπτικής, σαφής εξήγηση του προορισμού. Σίγουρα πολύ θα του αρέσει του Φάκτορα, σε λίγο που θα το διαβάσει......

  4. Θανος avatar
    Θανος 21/11/2014 09:55:32

    Εγώ να προσθέσω, ότι η αριστερά παλιά χαρακτηριζόταν από τη διανόηση. Τώρα απλά βρίζουν και μεμψιμοιρούν. Η δεξιόστροφη διανόηση γεννιέται, όχι άλλο ΛΑΟΣ πχ, νέες τάσεις θέλουμε αλλά σαν το Τζήμερο. Ο Σαμαράς μπορεί να ενώσει μεγάλο κομμάτι των υγιώς σκεπτόμενων Ελλήνων...

    • Γιάννης Κιαπέκος avatar
      Γιάννης Κιαπέκος @ Θανος 21/11/2014 10:26:58

      «νέες τάσεις θέλουμε αλλά σαν το Τζήμερο.» για ποιον Τζήμερο μιλάς ; τον ίδιο που αποκάλεσε "Εξοχοτάτη" την Μέρκελ ή αυτόν που πρότεινε να βομβαρδίσουν με πυρηνικά το ISIS;

      • in medias res avatar
        in medias res @ Γιάννης Κιαπέκος 21/11/2014 14:14:01

        Μπορεί να λέει γι' αυτόν που βρήκε κιτς τις Καρυάτιδες της Αμφίπολης ...

        • Γιάννης Κιαπέκος avatar
          Γιάννης Κιαπέκος @ in medias res 21/11/2014 14:26:22

          Σωστά ! αυτό μου διέφυγε. Εξάλλου ο συγκεκριμένος κατά καιρούς έχει πει τόσες μ.....ες που έχασα τον λογαριασμό.

    • Θανος avatar
      Θανος @ Θανος 21/11/2014 16:36:26

      Ο Τζήμερος δεν έχει το αλάθητο και στην τελική εγώ προτιμώ ανθρώπους να λένε ελεύθερα την άποψη τους και ας είναι και λίγο αιρετική. Ο άνθρωπος είναι χωρίς παρωπίδες, έχει ένσημα στην αγορά και θαρραλέες απόψεις.

  5. Κατερίνα avatar
    Κατερίνα 21/11/2014 10:17:34

    Τα είπατε όλα,
    "Η πραγματική κρίση είναι ότι προσπαθούμε να προχωρήσουμε δίχως κάθαρση" Ακριβώς έτσι προχωράμε....... "Αν επιβιώσει ο εσμός πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων που συναπάρτισαν, επέβαλαν και στήριξαν το καθεστώς της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας", Οχι απλά επιβιώνει, αλλά καθοδηγεί τις εξελίξεις........ Για το ιδεολογικό υπόβαθρο της Δεξιάς και το οραματικό του περιεχόμενο, ουδέν σχόλιο..... Δεν θεωρώ το Συριζα αριστερά, αλλά ενα τυχοδιωκτικό μόρφωμα απόκοτο της οικονομικής και ιδεολογικής καταβαράθρωσης του ελληνικού λαού. Εαν γίνει κυβέρνηση απλά θα αρχίσει τις κωλοτούμπες ......
    Ισως πρέπει να γίνει κυβέρνηση, γιατί μόνο τότε θα μηδενίσει το κοντερ της μεταπολίτευσης και θα μπούμε σε μια μακριά, επίπονη, διαδικασία αυτοπροσδιορισμού σαν πολίτες συνολικά. Σε κάθε περίπτωση θεωρώ πως τίποτε δεν είναι χειρότερο μέσα σε αυτή την κρίση, από τις ζωές των νέων ανθώπων που ξοδεύονται και θα ξοδεύονται άδικα για πολλά χρόνια ακόμη..........

  6. ΚΠ avatar
    ΚΠ 21/11/2014 10:55:45

    Μοναδικό ψυχογράφημα ενός ανθρώπου και μιας ολόκληρης κοινωνίας. Ευχαριστούμε. Καλό ταξίδι Φάκτορα.

  7. blue nile avatar
    blue nile 21/11/2014 11:05:56

    Προφήτη ...ανάμικτα τα συναισθήματα μου. Σε μια στιγμή λύπης χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. Όπως πιστεύω χαίρονται και άλλοι εδώ μέσα. Μη χάνεσαι.

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ blue nile 21/11/2014 12:13:48

      Καιρό είχαμε να δούμε κείμενό του. Μας έλειψε αλλά ήταν αναμενόμενο.

      • Βασιλική Κ. Σ. avatar
        Βασιλική Κ. Σ. @ ψυχραιμια 21/11/2014 16:21:16

        διόλου αναμενόμενο, να διαβάζω σχόλια του ψυχραιμία μόνον και όχι σχόλια του Προφήτη. μην παίρνεις θάρρος γιατί το ίδιο είχες και τον οκτώβρη του 09 και είδες στις 29 πως πήγαν τα πράγματα. τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα, κούλαρε (σιγά μη στο χάριζα, εννοείται)

  8. Η επόμενη κίνηση avatar
    Η επόμενη κίνηση 21/11/2014 12:17:37

    «Δεν απαιτείται πλειοψηφία για την επικράτηση, αλλά μάλλον μια οργισμένη, ακούραστη μειοψηφία, παθιασμένη να βάζει φωτιές ελευθερίας στα μυαλά των ανθρώπων». Aκριβώς έτσι Προφήτη.

    • cep avatar
      cep @ Η επόμενη κίνηση 22/11/2014 01:05:30

      πεφωτισμένη δεσποτεία ;

      • Η επόμενη κίνηση avatar
        Η επόμενη κίνηση @ cep 22/11/2014 09:18:48

        Όχι. Πεφωτισμένη διανόηση, ικανή να μεταλαμπαδεύσει τη φλόγα στις ψυχές.

  9. Ανδρέας avatar
    Ανδρέας 21/11/2014 12:44:25

    "Η χώρα χρειάζεται κάτι σαν Σχολή Ευελπίδων πολιτικών, αλλοιώς οι μελλοντικές ηγεσίες θα αναδειχθούν από τους σημερινούς καταληψίες του Καποδιστριακού." Συγχαρητήρια για την παραπάνω φράση σας. Δυστυχώς αυτή ειναι η σκληρή αλήθεια! απο αυτή την επισήμανση κρίνεται το μέλλον της Ελλάδας. Μακάρι να είμαστε τυχεροί.....

  10. karenin avatar
    karenin 21/11/2014 12:44:29

    Ο λόγος στον Αντόνιο Γκράμσι: «Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη; Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου. Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους.

  11. η Dimi avatar
    η Dimi 21/11/2014 13:28:36

    Κυνηγήθηκε από πολλούς, Δεν νικήθηκε από κανένα. Αγαπήθηκε πολύ, Παρέμεινε πιστός στο Ένα.

  12. Άλφα του Κενταύρου avatar
    Άλφα του Κενταύρου 21/11/2014 13:59:47

    Μιάς και ανέφερες αγαπητέ Προφήτη τον Αντόνιο Γκράμσι, ας τον αφήσουμε να μας πεί λίγα πολύτιμα ακόμη.... Στις 3 Απριλίου 1917 ο Antonio Gramsci δημοσίευε ένα κείμενο, πετσοκομμένο από τη λογοκρισία. : "Η αλήθεια που μοιάζει παράδοξο"˙- Επίκαιρο διαχρονικά! "……….."Η επιστημονική δραστηριότητα είναι φτιαγμένη κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος από προσπάθεια φανταστική (επινόηση)˙ όποιος είναι ανίκανος να χτίσει υποθέσεις, δεν θα 'ναι ποτέ επιστήμονας. Και στην πολιτική δραστηριότητα μεγάλο μέρος κατέχει η φαντασία˙ αλλά στην πολιτική, η υπόθεση δεν προέρχεται από αδρανείς πράξεις, από ύλη κουφή στη ζωή˙ η φαντασία στην πολιτική έχει ως παράγοντα τον άνθρωπο, την κοινωνία των ανθρώπων, τους πόνους, τα αισθήματα, τις ανάγκες ζωής των ανθρώπων. Αν ένας επιστήμονας λαθέψει στην υπόθεσή του, μικρό το κακό κατά βάθος: θα χαθεί μια κάποια ποσότητα πλούτου πραγμάτων˙ μια λύση κατέρρευσε, μια μπάλα έσκασε. Αν ο πολιτικός κάνει λάθος στην υπόθεσή του, είναι η ζωή των ανθρώπων που μπαίνει σε κίνδυνο, είναι η πείνα, είναι η εξέγερση, είναι η επανάσταση για να μην πεθάνεις από πείνα. Στην πολιτική ζωή η φαντασιακή δράση πρέπει να φωτίζεται από μια ηθική δύναμη: την ανθρώπινη συμπάθεια˙ και επισκιάζεται από τον ερασιτεχνισμό, ακριβώς όπως ανάμεσα στους επιστήμονες. Ερασιτεχνισμό που σε αυτή την περίπτωση συνιστά έλλειψη πνευματικού βάθους, έλλειψη συναισθήματος, έλλειψη ανθρώπινης συμπάθειας. Προκειμένου να γίνει πρόβλεψη προσαρμοσμένη στις ανάγκες των ανθρώπων μιας πόλης, ενός νομού, μιας χώρας, είναι απαραίτητο να νιώθεις αυτές τις ανάγκες˙ είναι απαραίτητο να μπορείς να δεις στη φαντασία σου συγκεκριμένα αυτούς τους ανθρώπους σε ό,τι βιώνουν, σε ό,τι κάνουν καθημερινά, να νιώσεις τις ταλαιπωρίες, τους πόνους, τις στενοχώριες της ζωής που είναι υποχρεωμένοι να ζουν. Αν δεν κατέχεις αυτή τη δύναμη δραματοποίησης της ζωής, δεν μπορείς να διαισθανθείς τα γενικά και ειδικά μέτρα που να εναρμονίζουν τις ανάγκες της ζωής με τις διαθεσιμότητες του Κράτους. Ρίχνεις μια δράση στη ζωή: πρέπει να ξέρεις να προβλέπεις την αντίδραση που θα προκαλέσει, τον αντίκτυπο που θα έχει. Ένας πολιτικός είναι μεγάλου βεληνεκούς στο μέτρο της ικανότητας πρόβλεψης που έχει, ένα κόμμα είναι ισχυρό στο μέτρο των πόσων ανθρώπων με αυτή την ικανότητα διαθέτει…… ……Λοιπόν: οι ιταλικές αρχές, κυβερνητικές, νομαρχιακές, δημοτικές, ως τώρα δεν έχουν θεσπίσει ένα μέτρο που να μην υπήρξε καθυστερημένο, δεν έστυψαν το μυαλό τους για ένα μέτρο που να μην χρειάστηκε να τροποποιηθεί, να ακυρωθεί νωρίτερα ή αργότερα διότι, αντί να προβλέψει ερχόταν να χειροτερέψει τις κακουχίες. Δεν κατάφεραν να εναρμονίσουν την πραγματικότητα γιατί, πρωτύτερα, στάθηκαν ανίκανες να εναρμονίσουν, στη σκέψη, τις παραμέτρους της ίδιας της πραγματικότητας. Αγνοούν την πραγματικότητα, αγνοούν την Ιταλία στο βαθμό που αποτελείται από ανθρώπους που ζουν δουλεύοντας, υποφέροντας. πεθαίνοντας. Είναι ερασιτέχνες: δεν έχουν καμιά συμπάθεια για τους ανθρώπους. Είναι ρήτορες γεμάτοι συναισθηματισμό, όχι άνθρωποι που νιώθουν συγκεκριμένα. Υποχρεώνουν σε άσκοπο παιδεμό την ίδια ώρα που υμνούν την αρετή, τη δύναμη της θυσίας του ιταλού πολίτη. Το πλήθος αγνοείται από τους κυβερνητικούς άνδρες, από τους τοπικούς γραφειοκράτες. Το πλήθος, στο βαθμό που αποτελείται από άτομα, όχι ως λαός, είδωλο των δημοκρατιών. Αγαπούν το είδωλο, κάνουν να υποφέρει το διακριτό άτομο. Είναι άσπλαχνοι γιατί η φαντασία τους δεν φαντάζεται τον πόνο που η ωμότητα καταλήγει να προξενεί. Δεν ξέρουν να βλέπουν τον πόνο των άλλων, γι' αυτό είναι ανώφελα άσπλαχνοι. …..Δεν ξέρουν να εναρμονίσουν τη στενάχωρη πραγματικότητα με τη δυνατότητα μικρότερης στέρησης για όλους. Δεν σκέφτονται ότι όπου υπάρχει φαγητό για πενήντα, μπορούν να ζήσουν εκατό, αν εναρμονιστούν οι ανάγκες…."

    • Silvestro avatar
      Silvestro @ Άλφα του Κενταύρου 21/11/2014 14:12:58

      Πραγματικά, καταπληκτικό. Σαν να γράφτηκε σήμερα.

  13. bob o mastoras avatar
    bob o mastoras 21/11/2014 14:06:31

    Πρώτη φορά ρε φάκτορα, το όνομά σου σε τίτλο... +1 στην ανάρτηση του Προφήτη και το σχόλιο του karenin. Η μεγαλύτερη ύβρις στην αρχαία Αθήνα ήταν «ιδιώτης» (idiot). Αυτός που δε συμμετέχει στα κοινά...

  14. Πάρης ο όμορφος avatar
    Πάρης ο όμορφος 21/11/2014 14:27:25

    Μπράβο Προφήτη! Ωραίο, περήφανο και ελπιδοφόρο αντίο....

  15. beniz avatar
    beniz 21/11/2014 14:34:13

    εξαιρετικο κειμενο ...ΚΥΡΙΕ....υποκλινομαι...

  16. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 21/11/2014 14:46:01

    "Η χώρα χρειάζεται κάτι σαν Σχολή Ευελπίδων πολιτικών, αλλοιώς οι μελλοντικές ηγεσίες θα αναδειχθούν από τους σημερινούς καταληψίες του Καποδιστριακού." Συμφωνώ απολύτως με τον υγιή ελιτισμό σου Προφήτη. Και προπαντός χρειαζόμαστε εκπαίδευση που να παράγει παιδεία, να ενσταλλάζει αξίες που πρεσβεύουν το καλό για ΟΛΗ την κοινωνία και όχι μόνο για ημέτερους. Χαιρετισμούς από την Βαλτιμόρη.

  17. Να΄χαμε να λέγαμε avatar
    Να΄χαμε να λέγαμε 21/11/2014 15:28:41

    Ωραίο κείμενο Προφήτη! ''Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον.'' Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι! Θουκυδίδης (Από τον Επιτάφιο του Περικλή)

  18. Βασιλική Κ. Σ. avatar
    Βασιλική Κ. Σ. 21/11/2014 16:10:32

    Προφήτη μου αναλαμβάνω το βάρος και από το υστέρημα του χρόνου μου πλέον θα δηλώνω παρούσα με τα συνήθη κολυβοσχόλιά μου και το κρισιμότερο με το αίσθημα δικαίου και ήθους που με κατατρύχει συνεχώς κι εδώ βρίσκει απαντοχή. Ενστερνίζομαι όλους τους στόχους που θέτεις. είμαστε εδώ, οι εστέτ της αγωνίας και της λαχτάρας για την προκοπή της πατρίδας μας, για το καλύτερο μέλλον των επόμενων γενηών μας. όλοι μαζί....

  19. Προφήτης avatar
    Προφήτης 21/11/2014 16:12:23

    Χαιρετώ όλες τις φίλες και τους φίλους στο antinews!
    Ιδιαίτερα τους ξενιτεμένους μας - Γιάννη, Νίκο θερμούς χαιρετισμούς.
    Κι εγώ χάρηκα που βρισκόμαστε blue nile, είναι μεν αυτονόητο, ωστόσο τα αισθήματα πρέπει και να δηλώνονται, η ζωή γίνεται ομορφότερη.

    Χαιρετώ και ευχαριστώ όλους σας ανεξαιρέτως για το σχολιασμό, τις παρατηρήσεις σας και τα ωραία κείμενα που καταθέσατε.

    Λόγω στενότητος χρόνου επιτρέψτε μου να μην απαντήσω σε καθένα/καθεμία ξεχωριστά, αλλά να σας μεταφέρω δυο σκέψεις μου, μία προσωπική - μία πολιτική.

    Πρώτον, ο Φάκτορας μου είχε πει κάποτε ότι όσο περνούσε ο καιρός μετά τον θάνατο της μητέρας του, η απώλεια γινόταν πιο έντονη. Έχω την αίσθηση ότι το ίδιο θα συμβεί και με αυτόν. Θα μας λείπει διαρκώς και περισσότερο…

    Δεύτερον, πριν λίγες μέρες ο πρωθυπουργός με την επιδεικτική παραίτηση Ψυχάρη πήρε ένα ηχηρό μήνυμα από τη Διαπλοκή ότι απώλεσε την εμπιστοσύνη τους και, τουλάχιστον ο ΔΟΛ, ανοίγουν πανιά για ΣΥΡΙΖΑ.

    Την ίδια σχεδόν μέρα απώλεσε έναν πιστό φίλο και υποστηρικτή, τον Φάκτορα. Πέρα από την τραγική ανθρώπινη διάσταση, η απώλεια του Φάκτορα, ως πολιτική σημειολογία, παράλληλα με την παραίτηση, ελπίζω να έστειλε στον κ. Σαμαρά το μήνυμα σε ποιους μπορεί να στηρίζεται. Και ότι οι παρατεταμένες παραλείψεις στην υποστήριξη αυτών που τον αγάπησαν και τον στήριξαν ανιδιοτελώς, δηλαδή της μεσαίας τάξης, οδηγούν στην απώλειά τους. Αν συνεχίσει έτσι, δύσκολα θα τους ξανακερδίσει.

    • Άλυτη Εξίσωση avatar
      Άλυτη Εξίσωση @ Προφήτης 21/11/2014 17:31:09

      H τελευταία σας παράγραφος Προφήτη πραγματικά πολύτιμη και ο νοών, νοείτω.....

  20. CC avatar
    CC 21/11/2014 16:38:30

    Aγαπητέ Προφήτη, Κρίμα που έπρεπε να φύγει ο φάκτορας για να ξαναρχίσεις να γράφεις στο antinews. Και εγώ όπως και οι περισσότεροι σχολιαστές ανακάλυψα το site το 2009 με άρθρα και σχόλια, που για πρώτη φορά μετά το 86 που έφυγα από την Ελλάδα μου έδωσαν την πίστη ότι κάτι αρχίζει και αλλάζει στον τόπο μας. Πάντα πίστευα ότι οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα έχουν χαμηλή εκπαίδευση και λειτουργούν με συμφέροντα (την εποχή που έφυγα υπήρχε ο αυριανισμός), αλλά ο φάκτορας κατάφερε με το antinews να με προσελκύσει πάλι πίσω και να με κάνει να το ξανασκεφτώ. Δεν τον ήξερα, μόνο ανταλλάξαμε μερικά emails, αλλά τον «γνώρισα» τις τελευταίες μέρες. Κρίμα που δεν τον γνώρισα προσωπικά… Θα ήθελα να σταθώ όμως στον στόχο: «Η σχολιογραφία στο antinews θα ξαναγίνει εστέτ. Για σχολιογράφους και προβληματισμό υψηλού επιπέδου». Το antinews είναι επικίνδυνο σε πολλούς και γι’αυτό θα το πολεμούν. Γι’αυτό βλέπεις τόσα πολλά trolls τα τελευταία 2 χρόνια. Ανώφελο graffiti, ίδια φρασεολογία, ίδιος τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς, σταθερά μηνύματα για κανα 3-4 εβδομάδες και μετά εξαφανίζονται και εμφανίζονται καινούργιοι. Παλιά υπήρχε moderation, και τα μηνύματα κοβόντουσαν, γι’αυτό και ήταν απόλαυση ένα printout όπου διάβαζες ολοκληρωμένα θέμα και σχόλια υψηλού επιπέδου. Το εστέτ θα ξαναγίνει αν το antinews κάνει επιτέλους επίθεση στο καθημερινό graffiti.

  21. ΔΜΗΤΡΗΣ ΣΧΟΙΝΟΧΩΡΙΤΗΣ avatar
    ΔΜΗΤΡΗΣ ΣΧΟΙΝΟΧΩΡΙΤΗΣ 21/11/2014 16:58:41

    Η χωρα χρειαζεται σχολη Ευελπιδων πολιτικων... Φτερουγιζει η ψυχη του Billy και γελαει απο ψηλα.ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΠΑΛΕΨΤΕ .....

    • Troll. avatar
      Troll. @ ΔΜΗΤΡΗΣ ΣΧΟΙΝΟΧΩΡΙΤΗΣ 21/11/2014 18:12:32

      Στη Γαλλία υπάρχει και λέγεται ΕΝΑ. Την 'ιδρυσε ο Ντε Γκώλ ταυτόχρονα με την επανίδρυση του Γαλλικού κράτους που έκανε τον Δημόσιο τομέα της Γαλλίας πολύ πιο αποδοτικώτερο απο τον ιδιωτικό,(τουλάχιστο απο το 1960 ως το 1990), αφού για να πετύχεις στις εξετάσεις τύπου ΑΣΕΠ που εφαρμόζονται μεταξύ διπλωματούχων σε ΟΛΕΣ τις κρατικές υπηρεσίες, πρέπει να είσαι άριστος, με καλύτερο μισθό, και ο τίτλος πχ. πολιτικός μηχανικός ή καθηγητής ή γιατρός του Δημοσίου σημαίνει αυτομάτως ικανώτερος του αντιστοίχου του Ιδιωτικού τομέα στον οποίο καταλήγουν αναγκαστικά οι αποτυχόντες του ΑΣΕΠ, αλλά και διαρκή επαναξιολόγηση ικανοτήτων, χωρίς μονιμότητα και με μεταθέσεις κατα βούλησιν της υπηρεσίας, ακόμα και 1000 χλμ μακρυά απο το σπίτι σου.

  22. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 21/11/2014 17:23:38

    Αγαπητέ Προφήτη καλώς ήλθες και πάλι. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που γράφεις ότι το 2009 το antinews έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κίνηση για την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά και μάλιστα από τη βάση. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς ένα νεότευκτο ηλεκτρονικό μέσο θα έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Το λέω βέβαια αυτό σαν νεότερος αναγνώστης (από το 2011),του antinews από πολλούς από εσάς εδώ και χωρίς καθόλου πρότερη εμπειρία από bloggs και internet γενικότερα... Αν λοιπόν είχατε τη δύναμη το 2009,γιατί να μην γιγαντωθείτε τώρα μετά από τόσα χρόνια αγώνα; Αυτό βέβαια προϋποθέτει θυσίες και συχνή παρουσία από εσάς πρώτα... Εμείς πάντοτε θα είμαστε κοντά σας.

  23. Ο Κούκος που θα φέρει την Άνοιξη avatar
    Ο Κούκος που θα φέρει την Άνοιξη 21/11/2014 18:09:35

    Πολλοί δεν γνωρίζαμε την Ιστορία του Antinewς ούτε και κάτι σχετικό με την προσωπικότητα του Βασίλη Ζήση. Διακρίναμε όμως το πάθος στα σχόλια και στα άρθρα του, αφού δεν γινόταν να περάσει ...απαρατήρητο. Δυστυχώς τώρα, μετά το χαμό του, είδαμε πλήρως και την εικόνα του, μέσα από τα μάτια και τις αφηγήσεις όλων εσάς, που τον γνωρίσατε, τον εκτιμήσατε και τον αγαπήσατε. Έτσι, είναι σαν να τον γνωρίζουμε καλά πια κι εμείς..... Σας ευχαριστούμε όλους γι αυτή την έστω εκ των υστέρων ''γνωριμία'', αλλά εσάς ειδικά αγαπητέ Προφήτη, οφείλω να σας εκφράσω ιδιαιτέρως τη χαρά μου για την επιστροφή σας! Μη χαθείτε ξανά....

  24. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 21/11/2014 20:27:09

    Αντινιούζ για πάντα! Φάκτορα μου λείπεις ήδη. Φιλιά στον Δαναό...

  25. Φωτινή avatar
    Φωτινή 21/11/2014 21:26:21

    ῞Ενας φίλος ἦλθε ἀπ᾿ τά παλιά! Χαίρομαι πού σέ διάβασα καί πάλι, Προφήτη. Σημασία δέν ἔχει τό ἀποτέλεσμα, ἐμεῖς ἐξακολουθοῦμε τήν μάχη.

  26. η Dimi avatar
    η Dimi 21/11/2014 21:29:49

    Η εστέτ αρθρογραφία Προφήτη: “Αριστέα Μπουγάτσου: “Κληρονομιά Αξιοπρέπειας (1964-2013)” http://www.antinews.gr/POLITIKE/Aristea-Mpougatsou-Kleronomia-Axioprepeias-1964-2013/

  27. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 21/11/2014 22:26:36

    Καλησπέρα Προφήτη, θα χαιρόμουν πολύ για την επανεμφάνιση σου με τέτοιο ωραίο κείμενο, αλλά δεν μπορώ. Λυπημένος είμαι, τόσες μέρες, για τον Βασίλη Ζήση. Σχολιάζω χρόνια στο antinews, σχεδόν όσα κι εσύ. Δεν είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά τον Φάκτορα. Όμως ο βασικός λόγος που επιμένω τόσα χρόνια σ' αυτή την "ανταγωνιστική συνεργασία", ΚΑΙ με πνεύματα που μεταφέρουν τόσο διαφορετικές ιδέες από τι δικές μου, (ένα απο αυτά, εκλεκτό, είναι και ο "Προφήτης"), είναι οι αρχές που εμφύσησε στο antinews και έκανε μόνιμη πράξη ο Βασίλης Ζήσης. Το έγραψα αυτό ήδη και το επαναλαμβάνω. Ασκούσε το λειτούργημά του ως ένας πραγματικά ριζοσπαστικός και λαϊκός δημοκρατικός άνθρωπος του δημοσιου λόγου, ένας τύπος δημοσιογράφου που στην Ελλάδα είναι στην "κόκκινη λίστα" των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών. Ξέρω καλά ότι, παρ' όλα όσα λέγονται, άτομα τέτοιων προδιαγραφών στη χώρα μας δεν είναι αποδεκτά από τις "υψηλές εξουσίες". Σε κανένα πολιτικό χώρο. "Χαλάνε" την τρισάθλια "πιάτσα". Έτσι δεν θέλω και δεν χρειάζεται να πω άλλο τίποτε. Μόνον να επαναλάβω αυτό που έγραψε ο Βόλφ Μπίρμαν για έναν μεγάλο ριζοσπαστικό δημοκράτη της δικής του χώρας, που έφυγε κι εκείνος πολύ πρόωρα από τον κόσμο, αλλά μετά από ζωή γεμάτη πράξεις: "Μιλούσε, άκουε όμως πιο πολύ, φανέρωνε το πρόσωπό του. Αγαπήθηκε και μισήθηκε κι αυτό τον κρατούσε σε ισορροπία" ("Τραγούδι για το θάνατο του Ρούντι Ντούτσκε") Να τα λέμε, Προφήτη

  28. panas avatar
    panas 22/11/2014 00:45:44

    Με αυτή την ενδοσκόπηση που ξεκίνησε με αφορμή τον θάνατο του Φάκτορα, συνειδητοποίησα το λόγο που τα τελευταία χρόνια πρέπει να μπω απαραίτητα στο antinews, να διαβάσω απόψεις αντικρουόμενες αλλά στοιχειοθετημένες και να σχολιάσω και εγώ κάτι που με "καίει". Κρίμα που είμαι μετανάστης και δεν μπόρεσα να τιμήσω τον εκλιπόντα στην κηδεία...

  29. Πάρης ο όμορφος avatar
    Πάρης ο όμορφος 22/11/2014 16:34:16

    Πάντα ακριβά και πολύτιμα τα άρθρα σου Προφήτη. Όπως κι η παρουσία σου στο Antinews. Να περνάς πολύ συχνά πια.... Ευχαριστούμε

  30. Νικήτας (Πλούς) avatar
    Νικήτας (Πλούς) 23/11/2014 03:40:21

    Εύγε! Καίριος, Ακέραιος!

  31. victoria (true) avatar
    victoria (true) 23/11/2014 13:42:55

    Γεια σου Προφήτη.Τελικά κι αν δεν είμαστε πάντα εδώ, είμαστε πάντα εδώ... Για τη Σχολή Ευελπίδων της πολιτικής που ανέφερες, λίγες μπορούν να ειναι οι εξετάσεις αλλά βασικές: προτείνω βιωματική κατανόηση κειμένου των μεγάλων μας ποιητών (αρκεί για το ψυχογραφικό του υποψηφίου), αίσθηση καθήκοντος που ξεπερνά την αίσθηση της απόκτησης (αγαθών) και απέχθεια προς τη βία και την επίδειξη. Πόσοι θα περνούσαν..; Σε χαιρετώ!

  32. Ανδρέας avatar
    Ανδρέας 23/11/2014 18:47:41

    Ο καλύτερος αποχαιρετισμός, είναι η υπόσχεση της συνέχισης του Antinews. Πολύ δυνατό το κείμενό σας Προφήτη.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.