2014 λέξεις για το χρόνο που φεύγει
30/12/2014 07:20
Του Μικρού Οδυσσέα
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

2014 λέξεις για το χρόνο που φεύγει

Ένα παράξενο, δύσκολο, ατέλειωτο έτος, που μέχρι και διάλυση Βουλής είχε για επιδόρπιο.

Το 2014 υπήρξε μια μαύρη χρονιά για το Antinews και τη μαχητική δημοσιογραφία. Ο ιδρυτής του, ένας εργάτης του διαδικτύου και δημιουργός μιας μάχιμης και πλέον «ιστορικής» ομάδας από δημοσιογράφους και ερασιτέχνες, ο πιο ρομαντικός κυνικός, ο μετρ του ρεπορτάζ και της ανάλυσης της εκάστοτε πολιτικής συγκυρίας, βαρέθηκε τα εγχώρια τεκταινόμενα και αναχώρησε για άλλες πολιτείες, «λυτρωτικές». Την «ημέρα σύμβολο» της Μεταπολίτευσης, την 17η Νοέμβρη, θα μεταβεί στην τελευταία του κατοικία και από κάπου μακριά θα μειδιά με τα τεκταινόμενα, θα βαριέται τα εκλογικά, αλλά θα είναι ευχαριστημένος που ο φυσικός διάδοχος διαψεύδει τις Κασσάνδρες και κρατά γερά το τιμόνι της Διεύθυνσης του site.

Δίχως να το συνειδητοποιήσουμε το 2014 ήταν μια «οριακή» χρονιά για τα ελληνικά πράγματα.

Ένα ακόμη έτος Μνημονίου και με τον όρο -για να συνεννοηθούμε- εννοούμε την κυριαρχία του διεθνούς οικονομικού ελέγχου στη χώρα και όχι τόσο τη συμφωνία αυτή καθεαυτή.

Γιατί όσοι είναι ένθερμοι υποστηρικτές του, μας βάζουν σε σκέψεις: για να βλέπουν με τόσο θαυμασμό τους στόχους, τα χρονοδιαγράμματα και τα προαπαιτούμενα μεταρρυθμίσεων, φανταζόμαστε τι «κατσαπλιάδικη» λογική είχαν και έχουν για τη δημόσια πολιτική: «οράματα ηγετών-Μεσσιών», ρουσφέτια και στο βάθος αναπαραγωγή όλων των κακώς κειμένων.

Παρότι λοιπόν ο αντικειμενικός στόχος ήταν να απαλλαγούμε από όλο αυτό το «πράγμα» που λέγεται Μνημόνιο εντός του 2014, μετά από τόσες θυσίες, δάκρυα κι ιδρώτα, ενώ μας έχει τσακίσει τα κόκκαλα , τα όνειρα και τη ψυχολογία, η διεθνής συγκυρία, τα λάθη αλλά κυρίως η μη μεταστροφή της πολιτικής των «Μεγάλων Συμμάχων» απέναντι μας, φέρνουν την παράταση της συμφωνίας (μία είναι και επικαιροποιείται) με ενδεχόμενη διαιώνιση κάποιας μορφής ελέγχου.

Ο κόσμος δεν εξεγέρθηκε με τη συνεχιζόμενη βαριά άμεση και έμμεση φορολογία, αλλά έγινε χαμός με τον ΕΝΦΙΑ. Το «κεραμίδι πάνω από το κεφάλι» του Έλληνα απειλεί να τον πλακώσει. Λίγο οι παλινωδίες των αρμοδίων, λίγο το κρασί, λίγο η θάλασσα και το νέο αγόρι στην Καραγιώργη Σερβίας, παραλίγο το 2014 να έμενε στη συλλογική μνήμη ως έτος ΕΝΦΙΑ: Έλληνες, Νέοι Φόροι Ιδιαιτέρως Ακατάλληλοι.

Ήταν και μια καθαρά εκλογική χρονιά, με δημοτικές-περιφερειακές ,ταυτόχρονα ευρωεκλογές και προκήρυξη εθνικών εκλογών λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου! Σαν τη διαφήμιση που ταυτόχρονα τελούνται ένας γάμος, μία αλλαγή χρόνου-κοπή πίτας και το μνημόσυνο του θείου, τρία σε ένα, νοικοκυρεμένα.

Στις εκλογές για την Ευρώπη καταγράφηκε μια καθαρή πρωτιά για τον αντιευρωπαϊκό ΣΥΡΙΖΑ, που πήγε καλύτερα από αυτό που μπορούν αντικειμενικά να διαχειριστούν στην Κουμουνδούρου. Κι αφού τα ποσοστά δύνανται να τους δώσουν το μεγάλο κομμάτι της πολιτικής εξουσίας, οι εμφανείς και αφανείς σχέσεις και επαφές με τους «ολιγάρχες», πύκνωσαν, έγιναν βαθύτερες, συστηματικές και ειλικρινείς.

Άλλωστε, ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα παλιά και νέα τζάκια, τους εκδότες, τους εργολάβους και τα λοιπά συγκροτήματα δεν έχει προηγούμενο. Μάχες επί μαχών, παρασκηνιακές ζυμώσεις, δημόσιες αψιμαχίες και σύναψη νέων συμμαχιών, συνθέτουν ένα ρευστό επιχειρηματικό περιβάλλον, με απρόβλεπτες συνέπειες, εξελίξεις και νέες διαπλοκές.

Το λεγόμενο «αντιμνημονιακό τόξο», το οποίο φαίνεται ότι δεν έχει ούτε μία ρεαλιστική πρόταση να καταθέσει πέρα από «κρεμάλες» και «διαγραφές χρεών», μπορεί και να εφαρμόσει σκληρότερα του υπάρχοντος προγράμματα με πλάτες μεγάλα συμφέροντα. Παρά την ευνοϊκή συγκυρία, περισσότερο σέρνεται, παρά καλπάζει προς την εξουσία…

Λογική η μείωση των ποσοστών των κομμάτων της συγκυβέρνησης στις εκλογές αλλά και στις μετέπειτα δημοσκοπήσεις, αλλά αυτή που καταποντίστηκε ήταν η ΔημΑρ που διατηρούσε παράλληλη σχέση με συμπολίτευση και αντιπολίτευση.

Τα πρόσωπα που επελέγησαν για να μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο, ήταν οι αναγνωρίσιμοι, οι τηλεμαϊντανοί, τα «σύμβολα» και κυρίως οι εκλεκτοί των κομματικών μηχανισμών. Σωρεία αξιόλογων ανθρώπων από όλο το πολιτικό φάσμα, έμειναν με τη χαρά της συμμετοχής και τις προεκλογικές αποδείξεις εξόδων.

Για τις Περιφερειακές τα κόμματα ακόμη διαπραγματεύονται καρέκλες και ρόλους αλλά η επιτυχία έχει ονοματεπώνυμο και ξανθιά φυσική κώμη: Ρένα Δούρου, Περιφερειάρχης Αττικής, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον άφθαρτο Γιάννη Σγουρό, σε μια μάχη ανάμεσα στο παρελθόν που θέλουμε να ξεχάσουμε και στο μέλλον που δεν θέλουμε να ζήσουμε.

Οι δημοτικές ήταν η χαρά του φίλου, του κουμπάρου, του ξάδελφου και του παράνομου έρωτα. «Φιλικές εκλογές» με σωρεία μη προβλέψιμων αποτελεσμάτων, σε αντιδιαστολή με την κεντρική πολιτική σκηνή, όπου οι «άφιλοι» παρτάκηδες και οι μεταλλαγμένοι Μαυρογιαλούροι κυριαρχούν.

Ο Ανασχηματισμός που έλαβε χώρα μετά τις τριπλές εκλογές, έμεινε στην πολιτική ιστορία για τα ανάμεικτα συναισθήματα που προκάλεσε: τα κύματα ενθουσιασμού που δημιούργησε η είδηση των ονομάτων που αποχώρησαν, τα διαδέχτηκε ο σκεπτικισμός για τους διαδόχους.

Η περιβόητη ανάπτυξη καταγράφηκε με όλες τις επισημότητες προς το τέλος του έτους, αλλά οι μόνοι που την πήραν χαμπάρι ήταν οι εργαζόμενοι στην ΕΛΣΤΑΤ, οι λίγες εναπομείνασες υγιείς επιχειρήσεις, οι …ρουμστουλετάδες, οι ιδιοκτήτες καφέ και τα γυρόπιτα, που γνωρίζουν μέρες δόξας, στη χώρα που φαλίρισε μόλις έμαθε να τρώει σούσι.

Η οικονομική καταστροφή πολλών «επωνύμων» συνεχίστηκε και κατά το τρέχον έτος, ενώ η δίωξη Καρατζαφέρη για μίζες στα εξοπλιστικά έκανε πάταγο.

Ο Ολυμπιακός πήρε το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο, αλλά θα είναι είδηση όταν αυτό δεν θα συμβεί, ο ΠΑΟ κυριάρχησε στο μπάσκετ (δεν είχαμε όμως ελληνική παρουσία στο φάιναλ-φορ), η ΑΕΚ έρχεται με φόρα για τα σαλόνια, ο ΠΑΟΚ πάει για ψηλά, αλλά τις εντυπώσεις τις κλέβει ο Αστέρας Τρίπολης.

Στη Γιουροβίζιον η Κοντσίτα θα διχάσει: ο σεβασμός προς τη διαφορετικότητα θα βρει απέναντι όσους τη θεωρούν «μια λάθος κυρία με γνήσιο μούσι». Εκατοντάδες άρθρα, χιλιάδες σχόλια για μια διοργάνωση-συνώνυμο του κιτς και του μπανάλ, ένα πανηγύρι που λατρεύουμε να κράζουμε.

Τελευταία αλλά κρίσιμη εκκρεμότητα του έτους, που την έκλεψε από το 2015 για να το κάνει πιο εντυπωσιακό φινάλε, η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τη «Βουλή των Οργίλων». Μεγάλο στοίχημα, αλλά το αποτέλεσμα- με την παρούσα κατανομή δυνάμεων των κοινοβουλευτικών ομάδων- ήταν προδικασμένο.

Το πλοίο της Ελλάδας με έντεκα εκατομμύρια επιβάτες κινείται φλεγόμενο, ακυβέρνητο, αλλά θα σκίσει όλα τα Μνημόνια, αναμένοντας τα ρυμουλκά.

Διότι δυστυχώς, η τρίτη ψηφοφορία στη Βουλή για την εκλογή Προέδρου διεξήχθη ενώ εξελισσόταν μια αληθινή τραγωδία στην Αδριατική στο πλοίο Norman Atlantic. Οι νεκροί είναι δέκα, ενώ αγνοείται άγνωστος αριθμός επιβατών. Μια σειρά ατυχών συμπτώσεων και εγκληματικών λαθών οδήγησαν στο γεγονός που θα σημαδέψει μια για πάντα το 2014.

Εκλογές λοιπόν χειμερινές, στις 25 Ιανουαρίου, με το αποτέλεσμα να μην έχει «κλειδώσει» και το Παπανδρεϊκό σόι να αναπολεί τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964, τη σαρωτική νίκη του Γεωργίου Παπανδρέου και να επιθυμεί να κατέβει αυτόνομο.

Γιατί πέρα από την πρωτιά για την οποία θα μονομαχήσουν ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, τα μικρότερα κόμματα επιθυμούν διακαώς το ρόλο του ρυθμιστή των μετεκλογικών εξελίξεων.

Τα υπόλοιπα στον «Καζαμία 2015», από τον οποίο ούτε φέτος θα γλιτώσετε…

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 31/12/2014 23:19:07

    Καλή χρονιά φίλε Μ.Ο. Εύχομαι ούτε το '15 να έχεις ειδήσεις για το πρωτάθλημα...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.