#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
17/10/2012 17:05
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

18 Οχτώβρη 2012: Νεκρολογία για Μεταπολιτεύσεις



Η κουβέντα για το «τέλος της Μεταπολίτευσης» σέρνεται πολλά-πολλά χρόνια τώρα, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο δικαιολογημένα. Όμως η σημερινή επέτειος δεν είναι σαν τις άλλες: η επέτειος της ανάβασης του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία βρίσκει το κόμμα του, για πρώτη φορά στην ιστορία του από το '81 και μετά, με 11% στο κοινοβούλιο και μονοψήφιο ποσοστό στις δημοσκοπήσεις, και το γενικότερο πολιτικό σκηνικό εκπληκτικά αλλαγμένο: ένα μέχρι πρότινος θεωρούμενο ως ακραίο κόμμα της «ριζοσπαστικής» Αριστεράς να διεκδικεί την εξουσία, και ένα νεοναζιστικό κόμμα να διεκδικεί -για πρώτη φορά- όλο και βασικότερη θέση στην αντιπολίτευση. Σεληνιακό τοπίο, πραγματικά αγνώριστο: ναι, αυτή η συγκεκριμένη επέτειος σηματοδοτεί ότι κάτι έχει πεθάνει ανεπιστρεπτί.

 

Στο παρόν σημείωμα δεν εξετάζουμε τόσο το ΠΑΣΟΚ ως κομματικό μόρφωμα αλλά ως κοινωνικό-πολιτικό φαινόμενο, ως πρόταση διακυβέρνησης (αλλά και ως πρόταση νοοτροπίας υπηκόων) που συναντάται, υιοθετείται και εφαρμόζεται από περισσότερα του ενός κομμάτων (και παραμένει ανοιχτό σε αυριανές υιοθετήσεις, π.χ. από τον ΣΥΡΙΖΑ). Για την ακρίβεια, δεν θα «εξετάσουμε» καν τίποτα: το «φαινόμενο ΠΑΣΟΚ» έχει αναλυθεί εξαντλητικά, από όλες τις πλευρές και οπτικές γωνίες και με όλες τις πιθανές ιεραρχήσεις προτεραιοτήτων. Θα επιχειρήσουμε ακριβώς αυτό υποσχεθήκαμε: νεκρολογία.

 

Διάφοροι παράγοντες έδωσαν στον Ανδρέα Παπανδρέου και στο κόμμα του την ηγεμονία της Μεταπολίτευσης: η σχεδόν πλήρης απορρόφηση (ή έστω συμπάθεια των μη απορροφημένων) του ΕΑΜογενούς σκέλους της Ελλάδας, η προηγούμενη καταπίεση αυτού του σκέλους κλπ. Το ενδιαφέρον όμως είναι με ποιά υπόσχεση αναρριχήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην εξουσία επί μιας ολόκληρης πολιτικής περιόδου της σύγχρονης Ελλάδας: υποσχέθηκε «Αλλαγή» και «μετασχηματισμό της κοινωνίας». Και τα πέτυχε αμφότερα. Δυστυχώς!

 

Ο Παπανδρέου δεν άλλαξε απλώς τους θεσμούς του κράτους, ή τα μισθολογικά επίπεδα κλπ.: πέτυχε την αλλαγή της νοοτροπίας της ελληνικής κοινωνίας, την σχεδόν συνολική μεταβολή, ανατροπή και μεταστοιχείωση των αξιών του λαού, των κριτηρίων του. Δεν θυμίζουμε συχνά την φράση «να κάνει κανείς ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια» λόγω κάποιας αλλόκοτης εμμονής, αλλά λόγω του γεγονότος ότι με αυτήν την φράση το ίδιο το κράτος δίνει το έναυσμα για την καταλήστευσή του και αίρει το οποιοδήποτε κατακριτέο χαρακτηριστικό αυτής της καταλήστευσης: υπονοείται ότι όσο ευχερέστερα επιτύχει κανείς να ασχημονήσει εναντίον του κράτους, του συνόλου, του Κοινού, της κοινωνίας, τόσο πιο «μάγκας» είναι. Ο «εργάτης του μήνα» άλλων σοσιαλιστικών καθεστώτων, ο επιβραβευόμενος για την εξαιρετική παραγωγικότητά του, έγινε στο δικό μας ιδιότυπο σοσιαλιστικό καθεστώς το «λαμόγιο του μήνα»: εν μέρει ή εμμέσως πλην σαφώς, ο «Ακάλυπτος» ήταν ο νέος εθνικός ήρωας: μπαγαποντιά, ασύδοτη κατανάλωση με κλεμμένα/ακάλυπτα/αέρα, ηδονοθηρία όπως του «λεβέντη Αρχηγού», γιουρούσι στο κράτος και προοδευτιλίκι. Είναι καίριας σημασίας να αντιληφθούμε ότι στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, η διαπλοκή, η διαφθορά και εν ολίγοις η κλοπή δεν έγινε απλώς επιτρεπτή, αλλά εμμέσως κοινωνικός στόχος για τον πολίτη, τον οποίον έθετε η ίδια η Πολιτεία. Βέβαια, με την φράση ο Ανδρέας θέτει και έναν πήχυ στην ασυδοσία: πήχυ που βρίσκεται τόσο ψηλά, που ανάθεμα κι αν έχει κανείς την δυνατότητα να τον φτάσει - και ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, είναι σαν να μας κλείνει το μάτι λέγοντας «βέβαια, αν φτάσετε τα 500 εκατομμύρια χωρίς να σας πάρουμε χαμπάρι, μαγκιά σας».

 

Δεν διατεινόμεθα φυσικά ότι το ΠΑΣΟΚ «εφηύρε» την διαπλοκή, την διαφθορά, την καταλήστευση του κράτους, εν τέλει την αλητεία, χωρίς να υφίστανται ήδη εν σπέρματι αυτά τα στοιχεία στον ελληνικό λαό. Όμως, αυτό που άλλοτε ήταν κατακριτέο και ο αυτουργός του απορριπτέος έγινε στόχος, εθνική αξία, εθνικό όραμα. Από τα πεντακόσια εκατομμύρια μέχρι την Μιμή στο αεροπλάνο, το μήνυμα του καθεστώτος ήταν «κλέψτε, φάτε, ηδονοθηρήστε διότι η ζωή είναι ωραία». Εν μέρει στήθηκε αλλά εν μέρει προέκυψε εκ φύσεως και μια ιδιότυπη εκδοχή «ιδεολογικού στρατού» που φρόντισε για τον περαιτέρω προπαγανδισμό του παπανδρεϊκού ευαγγελίου: «η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή», νέο πρότυπο άνδρα, νέο πρότυπο γυναίκας, νέο πρότυπο οικογένειας .

 

Το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ είναι ενιαίο, η εκσυγχρονιστική του φάση δεν αναιρεί τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του. Ο «εκσυγχρονισμός» έχει μεγάλο ενδιαφέρον, διότι παρά την ευρωπαϊκή του, δυτική, αντι-λαϊκιστική και σύγχρονη λεοντή, αποτελεί τον μόνο τρόπο επιβίωσης του «τρόπου ΠΑΣΟΚ» στις νέες τότε συνθήκες. Το φαινόμενο αναλύει με ιδιοφυή ακρίβεια ο Αρίστος Δοξιάδης, ο οποίος συνοψίζει την «συνταγή εξουσίας» της συνέχισης του κράτους ΠΑΣΟΚ και υπό τον εκσυγχρονισμό ως εξής: «(1) έλεγχος των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας μέσω οικονομικών μηχανισμών (δάνεια, αγγελιόσημο, προσωρινές άδειες, διαπλεκόμενη ιδιοκτησία), (2) μια αριστερίζουσα εκσυγχρονιστική ελίτ (εν πολλοίς μέσα στα Πανεπιστήμια) που δεν είναι πολύ εξοικειωμένη με τους θεσμούς της αγοράς και δεν καταλαβαίνει τη σημασία του ανταγωνισμού, όπως και δεν ενοχλείται αν κάποιες αρχές παραβιάζονται (π.χ ‘διαφθορά υπάρχει σε όλο τον κόσμο’ κ.α.), (3) μια σοβαρότητα στο λόγο, ένας αντι-λαϊκισμός, που προσελκύει το ‘μεσαίο χώρο’, μαζί με (4) ενσωμάτωση και έλεγχο των ιστορικών στελεχών του αριστερού λαϊκισμού.»

 

Το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ είναι ενιαίο, η νεοδημοκρατική του εκδοχή δεν αναιρεί τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του. Το δράμα, η πραγματική τραγωδία είναι ότι σε αυτόν τον «μετασχηματισμό της κοινωνίας» δεν υπήρξε ποτέ αντιπρόταση (όπως θυμίζει συχνά ο Χρ. Γιανναράς). Η Νέα Δημοκρατία επιχειρούσε ανέκαθεν την μίμηση, την αντιγραφή της πασοκικής φαυλότητας, για να γευθεί κι εκείνη την ηδονή αυτού του τρόπου διακυβέρνησης. Έψαχνε τον «Αντι-Ανδρέα», δηλαδή ουσιαστικά τον... δεύτερο Ανδρέα, και νόμιζε πως τον βρήκε στο πρόσωπο του Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος είχε τόση σχέση με τη δεξιά παράταξη όση έχω εγώ με την βιολογική σύσταση των ακτινιδίων. Νέα πράξη του δράματος, η άρθρωση του συνθήματος της αντιπρότασης με την «Επανίδρυση του Κράτους» - επαγγελία που φάνηκε να προδίδει κατανόηση του τί συνέβη στη χώρα, και του μόνου τρόπου θεραπείας της. Οι ελπίδες προδόθηκαν με τον χειρότερο τρόπο, και ο «τρόπος ΠΑΣΟΚ» συνέχισε να αποτελεί την απόλυτη εξουσία στην Ελλάδα.

 

«Μετα-μεταπολιτευτική υποτροπή»

Βέβαια, η περίοδος της Μεταπολίτευσης δεν ήταν μόνον η περίοδος της διαφθοράς, της διαπλοκής, του λαϊκισμού, της καταλήστευσης του κράτους. Η Μεταπολίτευση ήταν επίσης η εποχή των κοινοβουλευτικών θεσμών, του ευρωπαϊσμού, της ελευθεροτυπίας, της ισότητας των φύλων, του κοινωνικού κράτους, της ιδεολογικής αναζήτησης και λοιπά. Η δόμηση μιας επόμενης περιόδου μετά την κατάρρευση της Μεταπολίτευσης δεν ενδέχεται να είναι μόνο μια γυαλιστερή υπέροχη «Νέα Μεταπολίτευση» με αξιοκρατία, ήθος και υγιή παραγωγικότητα, αλλά και το «σενάριο βήτα», μια αντιδραστική αντιμεταρρύθμιση που θα επέβαλε ένα αυταρχικό καθεστώς. Θα ονομάζαμε αυτό το ενδεχόμενο «μετα-μεταπολιτευτική υποτροπή» και αναγνωρίζουμε σαφώς την πιθανότητα επιβολής του από την απολύτως πρωτοφανή και ταχύτατη άνοδο και αποδοχή της Χρυσής Αυγής (αυτό δεν σημαίνει ότι ένα τέτοιο καθεστώς θα επιβαλλόταν κατ’ ανάγκην από την Χρυσή Αυγή: η άνοδός της και η αποδοχή της σηματοδοτεί το φιλόξενο υπόστρωμα για να κυριαρχήσουν τέτοιες τάσεις, είτε από την ίδια την Χρυσή Αυγή είτε από κάποιον άλλο μελλοντικό φορέα ή πρόσωπο). Όσο κανείς δεν μεθοδεύει δυναμικά μια «Νέα Μεταπολίτευση», όλοι καθίστανται συνυπεύθυνοι στον όλο και εκτενέστερο ρεαλισμό του «σεναρίου βήτα».

Αξιακά, δεν είμαστε ακόμη στον δρόμο για μια «Νέα Μεταπολίτευση». Η ελληνική κοινωνία στέκεται απλώς έντρομη μπροστά στο γεγονός ότι το «καύσιμο» της προηγούμενης περιόδου τελείωσε (και των άνομων αλλά και των τίμιων, έννομων εκδοχών της), χωρίς να έχει λάβει χώρα η καταλυτική στιγμή για την μεταστροφή των αξιών της κοινωνίας, ή η έμπνευσή της από κάποιο πολιτικό υποκείμενο. Η αντίληψη ότι από μόνη της η έλλειψη του «καυσίμου» επαρκεί για να μας οδηγήσει σε μια «Νέα Μεταπολίτευση» είναι, βεβαίως, αφελέστατη. Οι κοινωνικοί μετασχηματισμοί δεν λαμβάνουν χώρα μόνον επειδή η προηγούμενη περίοδος «κουράστηκε»: χρειάζονται καταλύτες, ρήξεις, άγρια μάχη και πάλη με το παλιό, συγκεκριμένη και όχι γενικόλογη σπορά του καινούργιου. Με φορείς τα πρόσωπα αλλά και το πολιτικό υποκείμενο με την ηθική νομιμοποίηση για την επαγγελία οποιασδήποτε πραγματικά «νέας σελίδας». Σε κάθε περίπτωση, όσο δεν ξεμυτίζει η «Νέα Μεταπολίτευση», τόσο καθίσταται όλο και πιο πιθανή η «μετα-μεταπολιτευτική υποτροπή». Προσδεθείτε.

Σωτήρης Μητραλέξης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΕΛΙΑΣ avatar
    ΠΕΛΙΑΣ 17/10/2012 17:25:13

    Νεα μεταπολίτευση θα υπάρξη ΜΟΝΟ όταν δικάζονται οι πολιτικοί για τα λάθη και παραλήψεις τους και μάλιστα αναδρομικά.
    Η επικρατούσα ατιμωρησία ,η συνεχιζόμενη αδικία και οι παπαραργιές περι πολιτικού κόστους κ.λ.π. είναι πλέον για ηλίθιους.

  2. pasokos avatar
    pasokos 17/10/2012 17:34:34

    Νέα Μεταπολίτευση δεν μπορεί ακόμα να υπάρξει διότι πολύ απλά η Μεταπολίτευση δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει τον κύκλο της. Θα πρέπει πρώτα να κυβερνήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ (Κυριακή κοντή γιορτή άραγε;). Είτε μας αρέσει είτε όχι, πρέπει να κυβερνήσει. Είναι αναγκαίο, όσο και αν κάποιοι ανατριχιάζουν και μόνο στην σκέψη. Πρέπει ο κόσμος να τους δει. Με την άνοδο και την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ (ελπίζω όχι και της χώρας) θα κλείσει ο κύκλος που άνοιξε το 1974. Και μετά θα έρθει στην εξουσία μια "σκληρή" Δεξία που θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους από το χάος που θα έχει προκύψει (εφαρμογή των νόμων και της τάξης). Τώρα, για το τι θα συμβεί μετά και από αυτό το στάδιο, "άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου". Αλλά, λογικά, θα υπάρξει μια επιστροφή στην ομαλότητα που την έχουμε όλοι τόσο ανάγκη.

    • ΕΛΛΗΝ avatar
      ΕΛΛΗΝ @ pasokos 19/10/2012 00:23:14

      ''..........Και μετά θα έρθει στην εξουσία μια “σκληρή” Δεξία που θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους............''

      Λέγε με Ντόρα - Μάνο - Ανδριανό..........

  3. τις avatar
    τις 17/10/2012 17:34:57

    Στην αναφερομένη περίοδο μάθαμε να ντρεπόμαστε γιατί εργαζόμαστε, ενώ οι φίλοι μας απασχολούνται (γιά τις ίδιες αμοιβές) και επίσης να ανεχόμαστε πως αυτό που υποσχόμαστε είναι ντροπή και να το τηρούμε.

  4. Ζ1 avatar
    Ζ1 17/10/2012 17:46:28

    Το κλείσιμο του κύκλου που άρχισε το 74 θα γίνει μόλις ξεκινήσει ο καθοριστικός παράγοντας, αυτός που ανοιγοκλείνει τους ιστορικούς κύκλους: η ροή του αίματος στους δρόμους των πόλεων της χώρας. Μέχρι τότε, παραμένουμε στον κύκλο του 74.

    • Εμμανουήλ Πρόιος avatar
      Εμμανουήλ Πρόιος @ Ζ1 17/10/2012 18:45:50

      Φοβάμαι ότι έχεις απόλυτο δίκιο.

      • pasokos avatar
        pasokos @ Εμμανουήλ Πρόιος 18/10/2012 01:17:50

        χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα :)

        • pasokos avatar
          pasokos @ pasokos 18/10/2012 01:19:43

          Ουπς. Σε σχολιο πιο πανω πηγαινε αυτο. Ignore

  5. pasokos avatar
    pasokos 17/10/2012 18:04:21

    Ενδιαφέρουσα η επιλογή του Ο"χ"τώβρης. Βάρναλης να υποθέσω;

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ pasokos 17/10/2012 22:22:33

      Οχι, ΠΑΣΟΚ!

      • pasokos avatar
        pasokos @ Σωτ Μητραλ 18/10/2012 01:18:50

        χαχαχαχαχαχαχαχαχα :)

  6. theo1611 avatar
    theo1611 17/10/2012 18:21:14

    et preterea censeo Carthago delenda est.

    Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή αγνοούμε πλήρως ποιός θα επιζήσει της επερχόμενης (επελθούσας?) καταστροφής (γιαυτό και κάνουμε ο καθένας μας τις τελευταίες ατομικές σπασμωδικές κινήσεις).

    Τουλάχιστον ας αναλάβουμε να προστατεύσουμε ο καθένας κάποιους άλλους που θεωρεί ότι πρέπει να επιζήσουν για να ξαναχτίσουν κάτι που θα αντέξει στις επόμενες κακουχίες και δεν θα επαναλάβει τα σφάλματα που μας κατέστρεψαν.

  7. GO avatar
    GO 17/10/2012 19:16:12

    "Η Νέα Δημοκρατία επιχειρούσε ανέκαθεν την μίμηση, την αντιγραφή της πασοκικής φαυλότητας, για να γευθεί κι εκείνη την ηδονή αυτού του τρόπου διακυβέρνησης. Έψαχνε τον «Αντι-Ανδρέα», δηλαδή ουσιαστικά τον… δεύτερο Ανδρέα, και νόμιζε πως τον βρήκε στο πρόσωπο του Κ. Μητσοτάκη".

    Η συγκεκριμένη αναφορά σας πάσχει χρονικά. Συγκεκριμένα στο "ανέκαθεν".
    Την αναζήτηση, την εύρεση αλλά και την καθιέρωση του "Αντι-Ανδρέα", έκανε ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Προ του Αβέρωφ και ειδικά επί Καραμανλή, η φαυλότητα στη Ν.Δ περιοριζόταν σε χαμηλόβαθμα κομματικά στελέχη και όταν προέβαλε σε υψηλότερο επίπεδο αποκεφαλιζόταν επί τόπου.

  8. ορεσείβιος avatar
    ορεσείβιος 17/10/2012 20:14:38

    Αυτοί που έφεραν την μεταπολιτευση, και δεν ήταν φυσικά τα κόμματα και οι κομματάνθρωποι που έπαιζαν τους αρχηγούς, οι εξαποδώ ήταν,
    θα ετοιμάσουν και την μετα-μεταπολίτευση.
    Οσο ήξεραν οι πολίτες στις 20 Ιουλίου 1974 τι αποφασίζονταν στις συσκέψεις των τάχα υπουργών και υπουργίσκων με τους πρεσβευτές και τους απεσταλμένους των εξαποδώ , άλλο τόσο ξέρουν και σήμερα τι τους ξημερώνει.
    Οση ισχύ είχαν οι στρατάρχες του ιωαννίδη και οι επισκέπτες υπουργοί, οι "αντιστασιακοί " κλπ τόση έχουν σήμερα και οι στυλωβάτες του καθεστώτος χρυσόαυγοι και συν αυτώ αριστεροί και δεξιοί.

    Είναι αστείο να θεωρούμε ότι ο κόσμος θα χαθεί, και κυριολεκτώ, επειδή ο καραισκάκης και ο καιάδας μαζί με τον δραχμαζάνη απειλούν ότι θα μας κυβερνήσουν.
    Καλώς να ορίσουν αν επιθυμούν.
    Οι τσιριζαίοι μπορούσαν αν ήθελαν πριν λίγους μήνες και την έκαναν γυριστή με ελαφρά πηδηματάκια.
    Ας συνεχίσουν το πάιχνίδι τους λοιπόν όλοι, είναι πολλά χρήσιμοι στην παρούσα συγκυρία για την εξουσία μας..Οταν τελειώσει ο ρόλος τους θα χαθούν όπως εμφανίστηκαν.
    Ούτε η πρώτη φορά θα είναι ούτε η τελευταία..

    Ή υπόθεση δραχμή έχει οριστικά τελειώσει, το μέτωπο έχει ξακαθαρίσει και όσοι άτυχοι παραμένουν στην νεκρη ζώνη με τις σημαίες της επανάστασης θα μείνουν μονάχοι.
    Οταν αποφασίσουν οι εξαποδώ ότι δεν χρειάζονται κάποιους είναι πανεύκολο να τους τελειώσουν...
    Μια λίστα με ονοματα αρκεί....Μια αναφορά ...

    Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε παλληκάρια.Ολος ο αγώνας των δικών μας γίνεται να πείσουν τους εξαποδώ ότι μπορούν να πουλάνε το ίδιο παραμύθι με τα δανεικά και τον δράκο, όμως δεν περνάει πιά.
    Το ξέρουν και οι δικοί μας και οι εξαποδώ.
    Στο τέλος θα πρέπει να κλείσει ο οργανιμισμός διεκδίκησης ολυμπιακών αγώνων 2004.Ομως με το έτσι και γιουβέτσι περάσαν 2-3 χρόνια και το παντεσπάνι δεν κόπηκε στους τυχερούς.
    Οσο ζω ελπίζω.
    Ελπίζουν...

    • kitsos avatar
      kitsos @ ορεσείβιος 17/10/2012 22:35:52

      Υποκλινομαι

  9. Κάνω ότι δεν βλέπω avatar
    Κάνω ότι δεν βλέπω 17/10/2012 20:56:00

    κ. Μητραλέξη, το δόκιμο είναι "άνοδος" ή "ανάρρηση" στην εξουσία. Το "ανάβαση" στην εξουσία δεν υπάρχει, παραπέμπει σε άλλα συμφραζόμενα και υπονοούμενα. Φάκτορα, αν θέλεις, το βάζεις το γλωσσικό σχόλιο.

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ Κάνω ότι δεν βλέπω 17/10/2012 22:28:02

      Επιτηδες και εκουσιως επιλεγω το "αναρριχηση". Σιγα σιγα, απο το ΠΑΚ που θα γινοταν ΠΑΣΟΚ, ακομα πολυ πιο πριν με την "ξαφνικη" σωρεια επιθεσεων στη Φρειδερικη για να προσεταιριστει τυς αριστερους, η "αντιποιηση" του ΕΑΜογενους κοσμου για την αναρριχηση στηνεξουσια ηταν σταδιακη, προσεκτικα προγραμματισμενη διαδικασια - σαν αναρριχητικο φυτο.

  10. Τιγράνης avatar
    Τιγράνης 18/10/2012 00:15:57

    Έξοχη η νεκρολογία.

    Από εκεί και πέρα, η ζωή ως συλλογικότητα προχωρά όταν οι άνθρωποι μπορούμε να επιτύχουμε ένα τουλάχιστον μίνιμουμ πλαίσιο συνεννόησης. Τα «ζωή σε λόγου μας» από μόνα τους δεν γεννούν ελπίδα, παραμένουν απλές πιστοποιήσεις του θανατικού∙ με μόνη κατάφαση ίσως την ταύτιση της πιστοποίησης με τη μη νέκρωση - ακόμα, έστω. Το αμέσως επόμενο κρίσιμο σημείο βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στον καθορισμό των «λόγων μας». Εκεί όπου η ποιοτική αξιολόγηση των υποκειμένων γεννά πραγματική απελπισία: θεμελιωδώς διαφορετικοί άνθρωποι δηλώνουν (φωνολογικά) με τη γλώσσα τα ίδια εννοώντας (σημαίνοντας) δραματικά διαφορετικά – συνθέτοντας δηλαδή το πρελούδιο της, κατά τα φαινόμενα, αναπόφευκτης ολικής σύγκρουσης . Με την ετερογένεια στο κόκκινο, το όνειρο της νέας μεταπολίτευσης θα οριοθετεί (αυτοαποκλειόμενο) την αδυσώπητη πραγματικότητα, με κίνδυνο μάλιστα να μετατραπεί η ονειροπόληση σε νάρκη, σε βολική χαύνωση, σε χωρίς τύψεις παραίτηση. Όσο ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων αυτής της χώρας, ή ακόμα και ένα μέρος του ίδιου μας του εαυτού, θα βρίσκει «φρικώδη ζέστη εις την χιόνα» της μεταπολιτευτικής απάτης, το αύριο απλώς δεν θα μας αξίζει. Προσδεθείτε λοιπόν, ή έστω λύστε τα ζωνάρια. Κάντε κάτι τέλος πάντων, μόνο μη μένετε αμέτοχοι στην κρισιμότερη μάχη, όσο ακόμα υπάρχει καιρός∙ πριν η χιών να γίνει σινδών, σάβανον.

  11. Παρατηρητής + Κυάλια avatar
    Παρατηρητής + Κυάλια 18/10/2012 00:31:38

    Το ερὠτημα είναι : το νέο θα γεννηθεί μια φορά έστω στην κοιλιά της ελληνικής κοινωνίας ή πάλι θα κάνουμε πάλι εισαγωγή σπέρματος για υβρίδια σκέψεως ;

  12. κύριος Χ avatar
    κύριος Χ 18/10/2012 02:56:49

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ...
    Και τα σχόλια όλων όσων σχολίασαν.

    • ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ avatar
      ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ @ κύριος Χ 18/10/2012 20:42:02

      Συμφωνώ απόλυτα . Το "αντινιούς" με τους φίλους σχολιαστές εξελίσσεται από πολιτικής απόψεως , σχεδόν σε ότι "ο φιλολογικός Παρνασσός" , της τότε εποχής !

      • Factorx avatar
        Factorx @ ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ 18/10/2012 20:53:04

        !!!!

  13. ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
    ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. 18/10/2012 11:10:11

    18 Οκτωβρίου 1981. Η ελληνική Οκτωβριανή Επανάσταση.

  14. GO avatar
    GO 18/10/2012 13:02:13

    Λόγω της φωτογραφίας (από το πλάνο με τον Καφετζόπουλο) απαιτείται και ένα ρέκβιεμ για τα σαμπουάν.

  15. Νιόβη avatar
    Νιόβη 18/10/2012 13:30:54

    «Διάφοροι παράγοντες έδωσαν στον Ανδρέα Παπανδρέου και στο κόμμα του την ηγεμονία της Μεταπολίτευσης: η σχεδόν πλήρης απορρόφηση (ή έστω συμπάθεια των μη απορροφημένων) του ΕΑΜογενούς σκέλους της Ελλάδας, η προηγούμενη καταπίεση αυτού του σκέλους κλπ.»

    Και επιπλέον, το ευρύτερο ιστορικό μας παρελθόν. Είναι θαρρώ αδύνατον να επιχειρηθεί επαρκής ανάλυση οποιασδήποτε πτυχής της Νεοελληνικής πραγματικότητας, είτε πρόκειται για κομματικό σχηματισμό είτε για την κουλτούρα των Ελλήνων οδηγών εντός και εκτός εθνικών οδών, εάν δεν γίνει σαφής αναφορά στους επτά αιώνες κατοχής των Ελλαδικών εδαφών του Ελληνικού έθνους, τα οποία αργότερα οριοθετήθηκαν ως «Ελληνικό κράτος», καθώς επίσης και στα δεινά που ακολούθησαν, τα οποία κάθε φορά επέτειναν τα ήδη προβληματικά σημεία του συλλογικού Ελληνικού DNA.

    Δεν έχω σκοπό να προβώ σε πιο σύνθετη ανάλυση. Για τη συγκεκριμένη παράθεση από το άρθρο αρκεί η αναφορά στο προφανές απότοκο του παρελθόντος αυτού: την ένδεια, το αδιαλείπτως υποβαθμισμένο βιοτικό επίπεδο της συντριπτικής πλειονότητας του λαού και την άνιση κατανομή και απόλαυση των αγαθών προς όφελος μιας ελαχιστότατης αριθμητικά ομάδας του πληθυσμού. Η ένδεια αυτή (πρωτίστως οικονομική για τους πολλούς και πολιτική και πολιτισμική για όλους) ήταν κατά τη γνώμη μου ο βασικότερος λόγος της απήχησης του ΠΑΣΟΚ στην Ελληνική κοινωνία. Η μεγαλύτερη έλξη που άσκησε το ΠΑΣΟΚ στον Ελληνικό λαό αφορούσε την εκ μέρους του «δωρεά» πόρων. Ένας λαός ουσιαστικά στερημένος για πολλούς αιώνες, με διαφόρων ειδών συμπλέγματα και ανεπάρκειες ως απότοκο των ίδιων αιώνων και απαίδευτος πολιτικά και πολιτιστικά μιας κι η επιτακτικότερη ανάγκη του ήταν αυτή της επιβίωσης δεν θα μπορούσε να αντισταθεί. Θα έπρεπε να ήταν άλλος. Θα έπρεπε να ήταν χορτασμένος. Θα έπρεπε η διαβίωσή του στα εδάφη του κι αργότερα στο οριοθετημένο κράτος του να ήταν ειρηνικότερη και ευχερέστερη. Θα έπρεπε να είχε προλάβει να αποβάλει το σύνδρομο του κατσαπλιά και της αρπαγής για την επιβίωσή του. Θα έπρεπε να έχει διδαχτεί και αποδεχθεί έννοιες όπως η ομόνοια, η συλλογικότητα και το εθνικό (συλλογικό) συμφέρον. Θα έπρεπε να θυμάται το παρελθόν του χωρίς αμηχανία και να έχει συνειδητοποιήσει τι φορτίο κουβαλά εξ αιτίας του. Θα έπρεπε να έχει τον χρόνο και την απαραίτητη αρωγή για να το πετάξει.

    Εν ολίγοις, το ΠΑΣΟΚ έστησε για τους πεινασμένους έναν μπουφέ με χαβιάρι και αστακό. Τον έστησε όμως σε λάθος τόπο και σε λάθος χρόνο και τον έστησε πολύ γρήγορα, προτού οι καλεσμένοι εκπαιδευτούν στην κατανάλωση με μέτρο. Ποιός μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι οι πεινασμένοι και επιπλέον βαθιά τυραννισμένοι από πλήθος πολιτιστικά και εθνικά σύνδρομα ήταν έτοιμοι για τέτοιο φαγοπότι; Δεν είχαν την κατάρτιση, δεν είχαν τους τρόπους, δεν είχαν τις απαραίτητες αντιστάσεις για να κάνουν πίσω. Δεν μας δίνω άφεση αμαρτιών, πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι δεν θα μπορούσαμε να συμπεριφερθούμε καλύτερα δεδομένου του ποιοί ήμαστε και από πού ερχόμαστε. Αν νομίζει κανείς ότι οι πεινασμένοι θα στήνονταν ευγενώς και υπομονετικά στον μπουφέ, θα έκαναν χώρο στον διπλανό τους, θα γέμιζαν με μπουκίτσες τα πιάτα τους και στο τέλος θα έτρωγαν κομψά με μαχαιροπήρουνο, πλανάται βαθιά. Οι πεινασμένοι θα έκαναν αυτό που στο τέλος έκαναν: θα ορμούσαν σαν τα πιράνχας και θα καταβρόχθιζαν τα πάντα.

    Και στο τέλος θα τα ξερνούσαν.

  16. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 18/10/2012 14:04:27

    Η Μεταπολίτευση του '74 (επίσης η κυβερνητική αλλαγή του '81) ήταν γεγονότα σχεδόν αποκλειστικά εντοπισμένα στο λεγόμενο "πολιτικό εποικοδόμημα".
    Κατά τα άλλα, ο Ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός, με την όποια τοπική -εθνική του αυτονομία στο Ευρωπαικό και παγκόσμιο Όλον, τόσο ως οικονομικό-κοινωνικό σύνολο, όσο και ως αξιακό - νοοτροπιών, βάδιζε στον ίδιο "ευθύ" μεταπολεμικό δρόμο, που ξεκίνησε από τη "στροφή" στο τέλος του Εμφυλίου.
    Οι "ατμομηχανές της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής" φρόντιζαν για την κινητήρια δύναμη, στο τιμόνι αγρυπνούσε ακοίμητο το "δαιμόνιο της φυλής", με τα προσφάτως εμπεδωθέντα δόγματα του μετεμφυλιακού εγωισμού, κορπορατισμού και οικογενειοκρατίας, "Ο καθένας είναι άξιος της τύχης του" και "Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων".
    Τελικά, ο δρόμος αυτός, ο μετεμφυλιακός και μεταπολεμικός, στον καιρό της Ευρωπαικής κρίσης οδήγησε τη χώρα μας στο πιό βαθύ από τα βάραθρα.
    Έτσι, μιά νέα αλλαγή τύπου "νέας Μεταπολίτευσης", πάλι αποκλειστικά εντοπισμένη στο λεγόμενο "πολιτικό εποικοδόμημα", εκτός από πολύ δύσκολη, μάλλον ανέφικτη, είναι και αναποτελεσματική, αχρείαστη.
    Πάμε λοιπόν, αναγκαστικά, για τομή βαθειά στις "μηχανές", στην οικονομική-κοινωνική και την αξιακή - νοοτροπιών (μιλώντας πιό πολύ Βεμπεριανά παρά Μαρξιανά). Και αφού η δεύτερη τομή χρειάζεται μια-δυό γενεές για να δώσει αποτέλεσμα, το αναγκαίο και εφικτό είναι μια όσο γίνεται γρήγορα οικονομική - παραγωγική αναδιάρθρωση και μεταρρύθμιση.
    Πέσαμε μόνοι μας στη θάλασσα, τώρα οι εταίροι μας αντί να μας ανεβάσουν στη βάρκα, βουτούν το κεφάλι μέσα, μας "εκβιάζουν" να μάθουμε κολύμπι. Έπρεπε να το είχαμε μάθει μόνοι μας.

  17. Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
    Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 18/10/2012 15:11:30

    ...Ζωή σε μᾶς!

  18. πολιτης avatar
    πολιτης 18/10/2012 15:45:21

    το πασοκ τις δυο δεκαετιες που κυβερνησε διελυσε μεθοδικα το κρατος ως λειτουργια και το αντικατεστησε με τις κλαδικες. αυτο δυστυχως εκτοτε διαφεντευει την χωρα. μετεξελιχθηκε σε ρουσφετι,κολητηλικι,ο εχων τους ανθρωπους ( τα περιβοητα"κονε"), τις ακρες.....κοκ...ουδεις απο τη νδ θελησε πραγματικα να διαλυσει αυτο το μαυρο πεπλο και να επαναφερει την χωρα σε τροχια κρατικης λειτουργικης οντοτητας. διαπιστωνουμε ολοι μας καθημερινα με εκπληξη τις συνεπειες του επιτευγματος πασοκ απο την μεταπολιτευση και μετα. οπου και να στεψουμε την προσοχη μας γινομαστε μαρτυρες αποβλητων του συστηματος.
    δυστυχως πολυ φοβουμαι οτι δεν υπαρχει πραγματικη βουληση και ικανοτητα να σπασει το καρκινωμα πασοκ. με συμψηφισμους στην κυβερνητικη τροϊκα δεν θα υπαρξουν αποτελεσματα. με μια κυβερνηση μεσα στην οποια συμμετεχουν το πασοκ και η αριστερα (που ειναι μαζι στο κολπο αλλωσης του κρατους) το αποτελεσμα της παρουσας διακυβερνησης ειναι καταδικασμενο να ειναι αρνητικο. τουλαχιστον ας κανει οτι μπορει ο σαμαρας να κατεδαφισει οσα πιο πολλα δημιουργηματα της εικοσαετιας, μηπως και μεχρι το 2020 γινουμε και παλι ευνομουμενη και παραγωγικη χωρα που σεβεται τους πολιτες της.

  19. arcane avatar
    arcane 18/10/2012 20:06:09

    Αμάν πιά με τη μεταπολίτευση! Η μεταπολίτευση του 1974 τελείωσε στις 10 Οκτωβρίου 1993 όταν επέστρεψε το ΠΑΣΟΚ στη κυβέρνηση και έχασε η Νέα Δημοκρατία την εξουσία που είχε ανακτήσει το 1990.
    Ποιό ήταν το ζητούμενο της μεταπολίτευσης του 1974; Ηταν τα εξής 3 ζητήματα:
    1. Αποκατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αυτό έγινε με τις εκλογές του 1974 από τον Καραμανλή.
    2. Επίλυση του πολιτειακού. Αυτό έγινε με το δημοψήφισμα του 1974, επίσης από τον Καραμανλή.
    3. Κατάλυση της μονοκομματικής δημοκρατίας (ή του "κράτους της δεξιάς" αν προτιμάτε) και καθιέρωση της εναλλαγής των κομμάτων στην εξουσία. Αυτό ξεκίνησε το 1981, αλλά η "αλλαγή" δεν εξασφάλιζε αυτόματα την "εναλλαγή". Επρεπε να χάσει το ΠΑΣΟΚ, να "παλλινοστήσει" η ΝΔ και μετά να ξαναχάσει η ΝΔ γιά να καθιερωθεί στη πράξη ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να εξασφαλίσει διαρκή μονοκρατορία. Αυτό έγινε το 1993 και από τότε είχαμε ένα σταθερό σύστημα δικομματικής εναλλαγής στην εξουσία. Αυτό κατέρρευσε με το μνημόνιο.

    Αυτά βέβαια ισχύουν αν ορίζουμε "μεταπολίτευση" την αλλαγή τρόπου διακυβέρνησης της χώρας μετά τη δικτατορία. Αν ορίσουμε ως μεταπολίτευση την κατάσταση που φέρνει σε όλους την αιώνια ευτυχία, αυτό έχει άλλο όνομα, λέγεται "δευτέρα παρουσία" και δεν ήρθε ακόμα.

    • GO avatar
      GO @ arcane 19/10/2012 10:27:36

      Τι λέτε στο #3#;
      Προ Χούντας, οι δύο παρατάξεις (με όποια κομματική ονομασία) δεν εναλλάσσονταν στην εξουσία;

  20. Stratis avatar
    Stratis 19/10/2012 04:45:33

    Είναι τόσ πολλά και εύστοχα τα σχόλια και τόσο εύστοχο το άρθρο που σας βγάζω το καπέλο μόνον σε ένα σημείο θα διαφοροποιηθώ, Σε αυτό το περί κυβερνήσεως Σύριζα, όχι στο ότι θα κυβερνήη αλλά στο ότι παραλείψατε τον ρόλο της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης που θα είναι η Χρυσή Αυγή που θα αναδειχτεί σε σκοτινή νύχτα για να μπορέσουν και οι δυο αυτοί κατσαπλιάδες να εξαφανιστούν. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει αλλά μόνον οι Έλληνες γίνονται πότε Ρωμιοί, πότε Ραγιάδες, πότε χριστιανοί και στο τέλος θα γίνουν ή Τροϊκανοί ή και Μουσουλμάνοι Ένας Αυστραλός

  21. arcane avatar
    arcane 19/10/2012 13:06:29

    Δεν εναλλάσονταν με την ομαλότητα που εναλλάσονταν στην Αμερική και στη Δυτική Ευρώπη. Είχαμε ανένδοτους, αποστασίες, απειλές στρατιωτικού πραξικοπήματος αν δεν έβγαινε το "σωστό" κόμμα και στο τέλος προς επιβεβαίωση της γενικής ανωμαλίας είχαμε και το πραξικόπημα.
    Μετά το 1974 είχαμε πιά δεδομένο πως ότι μπεί στη κάλπη θα βγεί και όποιος βγεί θα κυβερνήσει. Αυτή ήταν η μέγιστη κατάκτηση της μεταπολίτευσης, αλλά το σύστημα έπρεπε να δοκιμαστεί και να λειτουργήσει σε βάθος χρόνου. Επρεπε να περάσει τη δοκιμασία ότι η νίκη ΠΑΣΟΚ δεν θα δημιουργούσε αντίστοιχο "κράτος ΠΑΣΟΚ", έπρεπε να περάσει τη δοκιμασία ότι η επάνοδος της ΝΔ δεν θα έφερνε εκδίκηση και την επαναφορά του προχουντικού καθεστώτος. Μόλις το 1993 όλα αυτά εκπληρώθηκαν και η μεταπολίτευση τελείωσε.

    • GO avatar
      GO @ arcane 19/10/2012 13:20:44

      Ας είναι.
      Ο προηγούμενος επισχολιασμός μου είχε να κάνει με την αναφορά σας περί κατάλυσης του "κράτους της δεξιάς" το 1981.
      Ποιού κράτους της δεξιάς, της συνθηματικής ρητορείας του Ανδρέα, του περίφημου αστικού μύθου;
      Μόλις το 1982, διεξήχθησαν οι πρώτες συλλογικές εκλογές στο Δημόσιο με ξεχωριστά παραταξιακά ψηφοδέλτια (πριν ήταν καθιερωμένο το ενιαίο).
      Τα αποτελέσματα, στο σύνολο της ΑΔΕΔΥ, ήταν περίπου ΠΑ.ΣΟ.Κ 65%, Ν.Δ 25%, Κ.Κ.Ε 10%.
      Οι ίδιες, πάνω - κάτω, αναλογίες έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.