#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/02/2013 06:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Υπόθεση Πιστόριους: «Πείτε στα παιδιά σας να θαυμάζουν τον οδοντίατρο, το δάσκαλο, το δικηγόρο, αλλά όχι αθλητές»



Είναι πρότυπα οι αθλητές στην εποχή μας; Ο Philip Hensher γράφει στον Independent  γιατί θα πρέπει να θαυμάζουμε «τον οδοντίατρο, το δάσκαλο, το δικηγόρο, ακόμα και τον τραπεζίτη, αλλά όχι αθλητές».

Μπορείτε να διασκεδάσετε με την απαρίθμηση ορισμένων από τις εκπαιδευτικές στρατηγικές που βασίζονται επί του παρόντος στον αθλητισμό. Αν κοιτάξετε μεμονωμένες οργανώσεις, θα δείτε ότι ο αθλητισμός μπορεί να μειώσει τις εγκληματικές συμμορίες (Nottingham Unity). Μπορεί να μειώσει το ρατσισμό (Sport Against Racism Ireland).

Μπορεί, όπως αναφέρει το Spectator αυτή την εβδομάδα, να βελτιωθούν οι επιδόσεις στα μαθηματικά  «μέσα από τη σωματική δραστηριότητα και τον αθλητισμό» (Active Learning Programme), ή να θέσει τέλος στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των γυναικών (Women Win).

Οι αθλητές παρουσιάζονται συνήθως ως «πρότυπα» ή, όταν δεν επαρκούν, θεωρούνται τα άτομα που έχουν πέσει απότομα και δεν είναι τα «πρότυπα», που σίγουρα θα μπορούσαν να είναι. Ο αθλητισμός είναι το κέντρο του ηθικού μας σύμπαντος και ατομικά και μαζικά, οι αθλητές είναι μια δύναμη για το καλό. Ο καθένας θα πρέπει να τους θαυμάζει και να τους μιμείται.

Λίγες μέρες πριν, μια γυναίκα πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στο σπίτι του φίλου της στη Νότια Αφρική. Φαίνεται ότι η ίδια και ο φίλος της ήταν μόνοι τους εκεί. Ο φίλος, ένας διάσημος Ολυμπιονίκης ονομάζεται Όσκαρ Πιστόριους και δήλωσε αθώος για τη δολοφονία. Οι άνθρωποί του εξέδωσαν μια δήλωση λέγοντας ότι ο Πιστόριους «έχει γράψει ιστορία ως Ολυμπιονίκης και Παραολυμπιονίκης και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους άλλους σε όλο τον κόσμο». Μπορεί να είναι κι έτσι. Έχει επίσης ανακοινώσει στο παρελθόν ότι κοιμάται με ένα πιστόλι στο κρεβάτι του και ένα πολυβόλο στο περβάζι του παραθύρου του. Έχει κατηγορηθεί και στο παρελθόν για επίθεση σε γυναίκα.

Θαυμάζουμε έναν τέτοιο άνθρωπο που κρατά ένα πολυβόλο στο σπίτι, έστω και αν σκότωσε τη φίλη του κατά λάθος ή επίτηδες; Περιορίζοντας την κρίση μας από τη συμπεριφορά του στο στίβο, πολλοί άνθρωποι έχασαν τον θαυμασμό τους γι ‘αυτόν στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου. Είχε ηττηθεί δίκαια από ένα Βραζιλιάνο αθλητή και η άμεση αντίδρασή του ήταν να κατηγορήσει τον αντίπαλό του ότι έκλεψε. Δεν υπήρξε καμία εξαπάτηση. Μετά από μερικές κουβέντες από την ομάδα του, που αναμφίβολα του ανέφερε για το 1εκατ. δολάρια χορηγίες το χρόνο, υπαναχώρησε και ζήτησε συγγνώμη. Αλλά κάποιοι από εμάς αναρωτήθηκαν γιατί, ακριβώς, θα πρέπει να θαυμάσουν αυτό το πρόσωπο.

Θα ήταν εύκολο να πούμε ότι άνθρωποι όπως  ο Πιστόριους είναι σπάνιοι: ότι οι περισσότεροι αστέρες του αθλητισμού αποτελούν μεγάλα πρότυπα για τους νέους. Στη συνέχεια, όμως, υπάρχει ο Λανς Άρμστρονγκ, ο οποίος μόλις απολογήθηκε για τη χρόνια χρήση ναρκωτικών και τις βίαιες απειλές εναντίον των ποδηλατών που ήταν ελάχιστα  περίεργοι.

Ο Τάιγκερ Γουντς απεικονίζει τις οικογενειακές αξίες για τα χρήματα. Υπάρχει και ο  Τζον Τέρι, ο οποίος ήταν αρχηγός της ομάδας ποδοσφαίρου της Αγγλίας, όταν αποκαλύφθηκε ότι αποκάλεσε τον Αντον Φέρντιναντ έναν «γαμημένο μαύρο μ...ί» -η άμυνα του Τέρι ήταν ότι δεν είναι ρατσιστής, αλλά είπε ένα ρατσιστικό σχόλιο. Οι τεράστιες αμοιβές που καταβάλλονται στους ποδοσφαιριστές έχουν οδηγήσει σε μια περισσότερο ή λιγότερο ανοικτή κουλτούρα εθισμού στα τυχερά παιχνίδια. Το ποδόσφαιρο είναι θεσμικά ρατσιστικό και ομοφοβικό. Πού είναι όλοι οι γκέι ή οι ασιάτες παίκτες; Και τι γίνεται όταν τελειώνει η καριέρα του ήρωα; Το πρότυπο μπορεί να μοιάζει με τον Πολ Γκασκόιν.
Φυσικά, ο αθλητισμός είναι πλήρης, επίσης, από αξιοπρεπείς και έντιμους ανθρώπους. Η συμπεριφορά του σερ Μπράντλεϊ Γουίγκινς είναι μια συνεχής απόλαυση και ακόμα κι αν δεν έχουμε ανέβει ποτέ σε ποδήλατο, μπορούμε να φιλοδοξούμε ότι θα συμπεριφερόμαστε όπως αυτός όταν κερδίζουμε, καθώς και όταν χάνουμε. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ σκέφτεται σαφώς πώς μπορεί  να συμπεριφέρεται καλά, στην κοινωνία αλλά και στην οικογένειά του. Αξίζει τον θαυμασμό μας. Στη συνέχεια, όμως, σοβαρά – τι γίνεται με τον Μάικ Τάισον ή με τον Ντιέγκο Μαραντόνα;

Το να προσπαθούμε να βρούμε πρότυπα στον αθλητισμό είναι μια επικίνδυνη επιχείρηση. Οι αθλητές δεν φαίνεται ότι έχουν συμπεριφερθεί καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο του θεάματος, με τη διαφορά ότι οι στρίπερς, στο σύνολό τους, δεν μιλάν ευλαβικά για την υποχρέωσή τους να είναι «πρότυπα» ή για το πόσο τους θαυμάζουν, όταν έχουν συλληφθεί για τη δολοφονία τους συντρόφου τους.

Αλλά ακόμη και αν το θέμα του θαυμασμού μας είναι τόσο καλοπροαίρετο όσο θα θέλαμε, είναι πραγματικά το καλύτερο για να παρουσιάζουμε στα παιδιά μας ως πηγή έμπνευσης;

Οι αναγνώστες του κλασικού βιβλίου του Τζόναθαν Ρόουζ «The Intellectual Life of the British Working Classes» θα θυμούνται ότι πριν από εκατό χρόνια, η εργατική τάξη ενθαρρυνόταν να πηγαίνει σε βιβλιοθήκες, σε εξ αποστάσεως σπουδές, στο να μελετά επαναστάτες, ποιητές, ζωγράφους, φιλοσόφους, γιατρούς, επαγγελματίες ως ήρωες που άξιζαν τις προσδοκίες τους. Πολλοί μεταμορφώθηκαν. Οι περισσότεροι οδηγήθηκαν σε μια χρήσιμη και παραγωγική ζωή.

Αυτό πλέον έχει εκλείψει, και αυτό που έχουμε τώρα είναι ο αθλητής ως πρότυπο. Στο δρόμο όπου ζω, ένα αγόρι που μένει κοντά ενθαρρυνόταν από την μάταιη οικογένειά του να παίζει ποδόσφαιρο κάθε ώρα της ημέρας, συχνά φεύγοντας από το σχολείο για να εξασκηθεί. Ήταν σίγουροι ότι θα έκανε δοκιμαστικά στην Τσέλσι και θα έκαναν την τύχη τους. Εγκατέλειψε το σχολείο και τώρα δεν έχει  προσόντα. Δεν έκανε ποτέ δοκιμαστικά με την Τσέλσι. Μαζεύει μπουκάλια από τη  γωνιακή παμπ. Η σημερινή κουλτούρα, η οποία ενθαρρύνει τους απλούς ανθρώπους να έχουν μόνο τους νικητές των λαχειοφόρων αγορών και τα αθλητικά αστέρια ως πρότυπα, είναι ένα επιτυχημένο στοιχείο για την καταστολή της κοινωνικής κινητικότητας.

Τι θα είχε συμβεί αν, αντί να θεωρούμε τον Τζον Τέρι  ήρωα, αυτός και η οικογένειά του  διάβαζαν βιβλία και εφημερίδες και τους ενδιέφεραν οι τρέχουσες υποθέσεις – θα ήταν πρότυπα που θα άξιζαν τον θαυμασμό μας; Αυτό μπορεί να ακούγεται παράλογα μη ρεαλιστικό. Οι απλοί άνθρωποι διαβάζουν βιβλία και διαφωνούν για την πολιτική; Αλλά μόνο το 2013. Το 1913, όλοι θα συμφωνούσαν ότι αυτό ήταν ρεαλιστικό και εφικτό.

Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι ιδιαίτερα λυπητερή - μια νεαρή γυναίκα έχασε τη ζωή της χωρίς κανένα λόγο. Ίσως, καθώς η ιστορία ξετυλίγεται και το δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμά του, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε εάν θέλουμε πραγματικά να παρουσιάσουμε αυτή την κουλτούρα ως κάτι που αξίζει να θαυμάζουμε, ή ακόμη και να μας ενδιαφέρει. Πείτε στα παιδιά σας να θαυμάζουν τον οδοντίατρό τους, τον δάσκαλό τους, έναν δικηγόρο, έναν πολιτικό ή έναν ζωγράφο. Ακόμα και έναν τραπεζίτη. Επειδή δεν θα θεωρεί λαμπρή ιδέα το να έχει ένα πολυβόλο στο περβάζι του παραθύρου του.

Independent

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Σεραφείμ avatar
    Σεραφείμ 17/02/2013 22:42:47

    Εξαιρετικό από τη πρώτη λέξη μέχρι τη τελευταία τελεία!

  2. Βρούτος avatar
    Βρούτος 17/02/2013 23:31:34

    Είναι εντελώς τριτοκοσμική η προβολή αθλητικών προτύπων. Το είδαμε και στην περίπτωση μας που κάναμε ανθρώπους που είχαν περάσει την ζωή τους στα γυμναστήρια ήρωες, βουλευτές, αξιωματικούς κ.λπ. Δηλαδή τι έχει προσφέρει στην κοινωνία κάποιος ο οποίος από τα 13 του προπονείται για να πηδάει μέσα σε ένα σκάμμα ??? (!!!) Και γιατί πρέπει να τον πληρώνουμε αυτόν τον κύριο είτε επιδοτώντας αθλητικούς συλλόγους / ομάδες / αποστολές κ.λπ. είτε διορίζοντάς τον μετά και φορτώνοντάς τον πλούτη και αξιώματα ? Και γιατί πρέπει ο φορολογούμενος να πληρώνει για το φαραωνικών διαστάσεων μέγαρο της "Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής" επί της Κηφισίας και τα κομματικά βύσματα που σιτίζονται εκεί?

    • Μικρασιάτης avatar
      Μικρασιάτης @ Βρούτος 18/02/2013 00:06:11

      Σωστος 100%.

    • m.s avatar
      m.s @ Βρούτος 18/02/2013 08:49:12

      Τώρα μεταξύ μας , μια και ο αρθρογράφος συμβουλεύει για αναζήτηση προτύπων στους δασκάλους, γιατρούς , δικηγόρους, πολιτικούς , καλλιτέχνες , τραπεζίτες (!!!!!) τι πιθανότητες έχει ένας πιτσιρικάς με τις εδώ προσλαμβάνουσες να μην καταντήσει λαμόγιο ...

  3. ΝΕΚΚ avatar
    ΝΕΚΚ 18/02/2013 04:16:19

    Δυστυχως σε εναν κοσμο "εικονικης πραγματικοτητας", τα παιδια κλεισμενα σε ενα σπιτι εχουν προτυπα της τηλεορασης και των playstation.

  4. lemur avatar
    lemur 18/02/2013 06:35:38

    όπως λέμε: φτερωτός (οδοντο)γιατρός ...

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ lemur 18/02/2013 13:21:35

      ....με φτερωτά λεφτά.
      Συγχαρητήρια για το ασορτί nick, άν δεν είχα, θα έμπαινα στον πειρασμό να διαλέξω "saxon".
      Πρετόρια και Πανόραμα, "υπεράνθρωποι" και "ατσαλάκωτοι".
      "Τράγοι και μαιμούδες", που έλεγε ο ποιητής.

  5. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 18/02/2013 13:18:24

    Sic transit gloria mundi.
    Υφιστάμεθα την τυραννία των celebrities και του θεάματος πάσης φύσεως. Και όχι μόνον των αθλητών - celebrities (γιατί υπάρχουν και οι αθλητές "χωρίς lifestyle", που δεν προτιμούν μοντέλα, αλλά το κορίτσι της γειτονιάς τους).
    Και στο τέλος, τόσο συχνά, έρχεται αυτό ή κάτι παρόμοιο...
    Το χρήμα και η φήμη καταστρέφουν, το πολύ χρήμα και η πολλή φήμη καταστρέφουν απόλυτα.

  6. ΜΙΧΑΛΗΣ avatar
    ΜΙΧΑΛΗΣ 18/02/2013 19:21:38

    Ο αθλατισμός είναι όμορφο πράγμα.Ο καθένας από εμάς έχει ασχοληθεί έστω και στο ελάχιστο.¨Ολοι γνωρίζουμε ότι για να κάνεις πρωταθλητισμό πρέπει να ντοπαριστείς!Απλά υποκρινόμαστε όταν μαθαίνουμε για κάποιον ρέκορντμαν ότι έχει κάνει χρήση αναβολικών.Είναι δυνατόν να επιτυνχάνονται τέτοια ρεκόρ!¨Οσο αφορά για το τι θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο στη ζωή μας αλλά και σε αυτή τον παιδιών μας είναι ο ίδιος ο Χριστός και όχι οι άνθρωποι.....

  7. Ζ avatar
    Ζ 18/02/2013 19:40:52

    Από τη στιγμή που ο αθλητισμός έγινε επάγγελμα όλα τελείωσαν.
    Βράβευσέ τους με ένα κλαδί ελιάς να δούμε πόσοι θα γίνουν αθλητές.
    Χρήμα ,money, τα πάντα όλα! Ο παγκόσμιος Θεός, η παγκόσμια θρησκεία! Τέλος.

  8. νεφέλη avatar
    νεφέλη 21/02/2013 14:58:15

    Ο αθλητισμός,φυσικά και πρέπει να είναι πηγή έμπνευσης για τα παιδιά μας και να θαυμαζουμε όλοι μκροί και μεγάλοι,τους αθλητές.Μην ισοπεδώνετε τα πάντα.Όταν κάποιος πέφτει από το βάθρο,όπου τον έχουμε στήσει εμείς οι ίδιοι,αμέσως,τον "στήνουμε'στα τρία μέτρα,έτοιμοι να τον κατασπαράξουμε.Γινόμαστε όχλος και αρέσκεται ο καθένας να λέει όποια αρλούμπα του ρθει στο μυαλό.Πείτε μου,δεν θέλει δύναμη ψυχής ,να φτάσει κανείς ,εδώ που έφτασε ο Πιστόριους,ως αθλητής?Σε μας, με το παραμικρό,πάει "περίπατο"ό,τι θετικό μέσα μας, ένας ύποπτος πόνος,μια αδιαθεσία και πάει κατα διαόλου η καλή μας διάθεση και όχι μόνο.Διάβασα κάποια σχόλια,λίαν επιεικώς,τα χαρακτηρίζω,απάνθρωπα,για τον Πιστόριους ,χαρακτηριζοντας τον σακάτη και άλλα..ας προσέχουμε τα λόγια μας,επειδή,κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει.Το να έχεις όπλο στο σπίτι σου στις χώρες αυτές,είναι σαν έχεις ένα κουζινικό σκεύος.σκέψου,αν ήσουν στη θέση του,βγάζοντας τα πρόσθετα μέλη,για να κοιμηθείς,ανήμπορος πια,θα μπορούσες να νιώσεις ασφαλής και θα αρνιόσουν να οπλοφορείς,τη στιγμή που η ίδια πολιτεία σου δίνει αυτό το δικαίωμα? Μπορούμε να σηκωθούμε και να τρέξουμε και χωρίς παπούτσια,παντόφλες..όταν αιφνιδιασούμε για οποιοδήποτε λόγο..αναλογίστηκες ποτέ τί σημαίνει να είσαι χωρίς πόδια?ότι πρέπει να φορέσεις τα "πόδια"σου?Μήπως θύτης είναι η ίδια η πολιτεία?Και ποιος δεν έχει βρεθεί σε καταστάσεις εκνευρισμού,θυμού..δεν δικαιολογώ μια δολοφονία,αλλά όταν διαβάζω,πως η πρώην γκόμενα κατέθεσε ότι έτρεχε πολύ με το αυτ/το και δεν της επέτρεπε να φοράει τακούνια ή σκουλαρίκια,έ μου ρχεται μια αναγούλα..έλεος,ποιος δεν έχει, κάποιες παράλογες ή μη "απαιτήσεις"ενδυματολογικές για την/τον σύντροφο του?όποιος δεν..πρώτος τον λίθον βαλέτω.Εξάλλου πυροβόλησε σε κλειδωμένη πόρτα,σκεφτήκατε και την ατυχία της κοπέλας,να βρίσκεται ακριβώς πίσω από την πόρτα και όχι πιο πέρα? Ναι, να τιμωρηθεί,αλλά,μην σβήνουμε όλα όσα πρόσφερε και πάνω από όλα αυτή τη ψυχική δύναμη και το κουράγιο και τη θέληση για ζωή που έχει δώσει σε παρα πολλούς με αναπηρία και όχι μόνο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.