13/11/2008 03:48
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το χρώμα της μελλοντικής πολιτικής παρέμβασης

Αναφερόμενοι στο χρώμα, ενώ πάντοτε γνωρίζουμε τον τρόπο που αυτό προκύπτει, σπάνια αναλογιζόμαστε την πραγματική του υπόσταση. Το θεωρούμε αυθόρμητα στη σκέψη μας ιδιότητα  που παράγεται από τα σώματα, ενώ αυτό είναι σύμφητη υπόσταση του φωτός, που περιέχει όλα τα χρώματα. Τα σώματα απορροφώντας κάποιες από τις συχνότητες του φάσματος της ίριδος, αντανακλούν τις υπόλοιπες, αποκτώντας την ιδιαίτερο χρωματικό τους προσδιορισμό.

Η προσληπτική ικανότητα του οφθαλμού, διοχετεύει τα ορούμενα στα κέντρα επεξεργασίας εικόνας του εγκεφάλου, όπου η καταγραφή των χρωμάτων υφίσταται συγκεκριμένη αξιολόγηση. Τα διαφορετικά χρώματα συνδέονται με γενικότερες ψυχικές καταστάσεις ή διαθέσεις. Είναι γνωστή η εντύπωση με την οποία συνδέονται τα συγκεκριμένα χρώματα, όπως είναι και αυτονόητο πχ. το κυανό χρώμα να ταυτίζεται στη συνείδησή μας με κάτι που συνδέεται με την Ελλάδα ή την Ελληνικότητα.

Η πολιτική έκφραση στα πλαίσια του κοινοβουλευτισμού προϋποθέτει την ύπαρξη των κομμάτων. Το κάθε κόμμα απευθυνόμενο με το πρόγραμμα, τα μηνύματα, τις αξίες και τα οράματα που προβάλλει στην κοινωνία αποσκοπεί να εξασκήσει επιρροή σε τμήμα της κοινωνίας. Τα κόμματα επιλέγουν κάποια σύμβολα, ως μινιμαλιστικές αναφορές, που συμπυκνώνουν την ιδεολογία και την συνθηματολογία τους. Τα σύμβολα που επιλέγονται συνδέονται με την επιλογή ενός ή περισσότερων χρωμάτων. Η επιλογή των αριστερών κομμάτων προς κόκκινο είναι σχεδόν πάντοτε αυτονόητη και ιστορικά προδιαγεγραμμένη. Το ίδιο των οικολόγων προς το πράσινο. Κάποια κόμματα που εμφανίζονται χρονικά όψιμα, στο ποσοστό που τα βασικά χρώματα είναι από συμβολικής πλευράς ήδη κατειλημμένα, υποχρεώνονται να επιλέξουν συνδυασμούς. Η επιλογή από το "ΛΑΟΣ" για παράδειγμα του μπλέ του λευκού και του κόκκινου, είναι ευνόητη, εάν αναλογισθούμε την πολιτική, που ακολουθεί.

Το ερώτημα του χρώματος που μπορεί να έχει η πολιτική στο μέλλον, δημιουργεί εύλογες απορίες ή και αμηχανία, στο ποσοστό που όλα τα χρώματα έχουν υποστεί ταλαιπωρία, από τη συγκεκριμένη χρήση των κομμάτων, ειδικά στη σημερινή φάση, που χαρακτηρίζεται από κρίση της πολιτικής και της παραδοσιακά ισχύουσας αξιοπιστίας των κομμάτων. Ποιός μπορεί να είναι η μελλοντική αναδιάταξη της παλέτας, όταν η ακατάσχετη χρωματική μίξη των χρωματικών δεδομένων θυμίζει σε αρκετούς πολίτες κάποιες αποχρώσεις του γκρίζου;

Προσωπικά πιστεύω ότι πλησιάζουμε προς την αποκατάσταση των χρωμάτων με την πολτική έννοια.

Η αποκατάσταση αυτή δεν μπορεί να αποσκοπεί κύρια στην απορροφητική/αντανακλαστική ιδιότητα των υλικών οντοτήτων, αλλά στην εν τέλει ιδιότητα και σύσταση των χρωμάτων, που αποτελούν συστατικές συχνότητες της μιας και σπουδαιοτάτης ενότητας, που λέγεται φως. Διότι η οπτική ίνα δεν έχει συγκεκριμένο χρώμα. Αποτελεί μέσο προσπέλασης ηλεκτρομαγνητικής ροής, που είναι σε θέση να παράγει ολόκληρο το χρωματικό φάσμα.

Η ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ



Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την ιστορικά πρωτόγνωρη ταχύτητα στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Αυτή συντελείται με τόσο ταχύτατους ρυθμούς, που συχνά αδυνατούμε να τους παρακολουθήσουμε. Η τεχνολογία ανέκαθεν έπεξε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική συγκρότηση της κοινωνίας και κατ΄ακολουθία στην κοινωνική οργάνωση. Όχι βέβαια με την έννοια της δημιουργίας και της συστηματοποίησης των ιδεών σε θεωρήσεις, αλλά στη διάδοση τους. Η χειραφέτηση από τις μεσαιωνικές θρησκευτικές προκαταλήψεις θα ήταν αδύνατη, χωρίς την εφεύρεση της τυπογραφίας. Πώς θα ήταν εξάλλου ο κάθε πιστός σε θέση, να κρίνει με βάση τη δική του πνευματική ιδιοκρισία, τα όσα αναφέρει, σύμφωνα με τη Λουθηρανή Μεταρρύθμιση, η Αγία Γραφή, εάν δεν ήταν σε θέση να διαθέτει κάποιο αντίτυπό της; Πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας, η αναπαραγωγή των ιερών κειμένων, γινόταν από μοναχούς σε μοναστήρια. Αντίστοιχοι ήταν και οι κάτοχοι, που είχαν στα χέρια τους ένα αντίτυπο, με αποτέλεσμα οι γραφές να βρίσκουν αποκλειστικά μοναστικές ή ιερατικές ερμηνείες, αποκλείοντας από αυτή τη διαδικασία το μεγαλύτερο ποσοστό των πιστών.

Η τυπογραφία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου όσον αφορά την ανάπτυξη του κινήματος του αστικού διαφωτισμού, με αποτέλεσμα το κορδόνι της χειραφέτησης να ξεκινήσει μεν από το Λούθηρο, αλλά να φτάσει στο Ρουσό και το Βολταίρο.

Οι Μαρξ-Ένγκελς ήταν αυτοί που συνεπαρμένοι από τα επιτεύγματα της τεχνολογικής προόδου έπλεξαν το εγκώμιο της αστικής τάξης στο "Κομμουνιστικό Μανιφέστο", στηρίζοντας την αισιοδοξία του σκεπτικού τους στην επιστήμη, με το λεγόμενο "Επιστημονικό Σοσιαλισμό". Και όσο και εάν απέχουν οι οραματισμοί της κάθε εποχής, από την συγκεκριμένη οδό που ακολουθεί η εξέλιξη, χωρίς τα τεχνικά επιτεύγματα σε επίπεδο επικοινωνίας, αυτά δεν θα μπορούσαν να βρουν κοινωνική διάδοση.

Νομίζω ότι το κίνημα της σύγχρονης εποχής, που σφράγισε όσο κανένα άλλο τον τρόπο που ζούμε, τη σκέψη και τη συμπεριφορά μας είναι αυτό που συνδέεται με την μουσική ποπ αρχικά και τη μουσική ροκ ως μετεξέλιξή της. Αναμφίβολα δεν πρόκειται αποκλειστικά για συγκεκριμένο μουσικό τύπο, αλλά για γενικότερο ρεύμα εποχής. Τα  "παιδιά των λουλουδιών", ως συγκεκριμένη έκφραση αυτής της μουσικής, εξουδετέρωσαν στη κυριολεξία το πουριτανικό μοντέλο, που είχε επικρατήσει μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 60 του περασμένου αιώνα. Και όσο θυμάμαι την εφηβία μου  διαπιστώνω το ρόλο που έπαιξε η ανακάλυψη του τρανζίστορ στη διάδοση αυτής της μουσικής και της αντίστοιχης νοοτροπίας. Η αντικατάσταση της λυχνίας από το τρανζίστορ μίκρυνε δραστικά τόσο το μέγεθος, όσο και το κόστος αγοράς του ραδιοφώνου, αλλά και την απαιτούμενη παροχή ενέργειας. Ο κάθε νεολαίος είχε τότε ένα τρανζιστοράκι στο χέρι, όπου και εάν βρισκόταν, που έπαιζε με μπαταρίες και άκουγε τους Μπητλς, τους Στόουνς ή τους Άνιμαλς. Αλλά και οι δικοί μας Ολύμπιανς, οι Τσαρμς και ο Τόνυ Πινέλι σφράγισαν τη ζωή του κάθε τινέϊτζερ. Ίσως χωρίς την ανακάλυψη του τρανζίσταορ, η επίδραση αυτών των πραγμάτων να ήταν πολύ μικρότερη.

Το σύστημα πήρε τη ρεβάνς απέναντι στό το κίνημα αμφισβήτησης των νέων με τη διάδοση της τηλεόρασης, που στην πορεία της ολοκληρωτικής επιβολής της χαρακτηρίστηκε, ως το κατ΄εξοχήν μέσο κοινωνικής χειραγώγησης. Η τηλεόραση εκτιμήθηκε ως μέθοδος μιντιακού υποβιβασμού. Ειδικά η διάδοση της έγρωμης τηλεόρασης συνέπεσε χρονικά με την κάθοδο του κινήματος, που είχε δημιουργηθεί τη περίοδο της μεταπολίτευσης. Η πολιτική άρχισε βαθμηδόν να αντικαθίσταται από την επικοινωνιολογία. Τα κοινωνικά υποκείμενα διάβαζαν και συζητούσαν όλο και λιγότερο, έχοντας μετατραπεί σε καταναλωτές ήχου και εικόνας, περιορισμένοι στο χώρο ιδιώτευσης, όπου βρισκόταν το γυάλινο κουτί.

Στην πορεία και οι εφημερίδες, ως φορείς της εγγράφου ενημέρωσης, ακολούθησαν τη μέθοδο αυξημένης διάδοσης με τα DVD που ενσωμάτωναν στα φύλλα τους, κύρια αυτά του Σαββατοκύριακου, όπου και οι αγοραστές είχαν περισσότερο χρόνο να ασχοληθούν. Συχνά αγοραζόντουσαν οι εφημερίδες κύρια ή και αποκλειστικά για τα οπτικοακουστικά μέσα που είχαν ενσωματωθεί στα φύλλα, μεταφέροντας τον παραδοσιακό αναγνώστη στο κόσμο της φαντασίας. Η πραγματικότητα αποκτούσε ολοένα τις διαστάσεις καταστάσεων που σχετίζονται μόνο με προβλήματα, όπως η εργασία, ενώ ο ιδιωτικός χρόνος κατευθυνόταν ολοένα και περισσότερο προς το ονειρώδες και εξωπραγματικό. Αυτό είχε άμεσες συνέπειες και στην ορμονική συγκρότηση των ατόμων, από τη στιγμή που η παραγωγή αδρεναλίνης ήταν συνδεδεμένη με κάποια οθόνη. Το σύστημα αυτό είχαν προγραμματίσει και διαδόσει οι δεξαμενές σκέψεις της εξουσίας. Ο Μπρεζίνσκι είχε διακυρήξει στην δεκαετία του ογδόντα το λεγόμενο "Titytainment". Ο όρος αποτελεί συνδυασμό των λέξεων της Αγγλικής, που αναφέρονται στο γυναικείο στήθος (tits) και τη διασκέδαση (Entertainment).

Το διαδίκτυο αποτελεί μια εξαίρεση στην αλυσίδα των μιντιακών μέσων. Όσο και εάν παρέχει την πλήρη αστυνόμευση όσο λαμβάνουν χώρα μέσω αυτού και όσο και εάν αυξάνει την ιδιωτικοποίηση και την απομόνωση στα όρια τού ισχυρού εθισμού, περιέχει τη διαδράση, σαν ένα αναμφίβολα επαναστατικό στοιχείο. Με αυτή την έννοια το  διαδίκτυο, εάν αξιοποιηθεί σωστά, μπορεί στην κυριολεξία να αποτελέσει μέσο ανατροπής. Με τον όρο ανατροπή δεν εννοώ την ανατροπή του κοινωνικού καθεστώτος, την ανατροπή του οικονομικού συστήματος και τα τοιαύτα. Ο εντοπισμός μου αφορά κύρια κάποια στερεότυπα στη σκέψη και τη νοοτροπία, που οικοδόμησαν εν πολλοίς κάποια από τα σημερινά αδιέξοδα.

Τέτοια αδιέξοδα είναι η παθητικοποίηση, η καλλιέργεια πνεύματος αντιπαλότητας και όχι συνεργασίας στα κοινωνικά δρώμενα και η το ιδιότυπο αντικοινωνικό μιντιαλιστικό τοπίο, που έχει ακούσια-εκούσια επιβληθεί ολοκληρωτικά.

ΔΙΑΔΡΑΣΗ: ΜΙΑ ΘΥΡΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ



Κάποιες από τις χρήσεις που αναφέρονται στο διαδίκτυο μπορεί να είναι παθητικές. Το διαδίκτυο όμως χαρακτηρίζεται από την αισθητή πτώση του κόστους. Η πρόσβαση στους περισσότερους διαδικτυακούς τόπους είναι δωρεάν. Αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο προτέρημα. Ταυτόχρονα εκμηδενίζει το διαδίκτυο και τις γεωγραφικές αποστάσεις, προσφέροντας πρόσβαση σε πληθώρα υλικού παγκόσμιας πληροφόρησης. Με αυτή την έννοια η αναζήτηση και η πρόσβαση στη πληροφορία, όσο αυτή υπηρετεί κάποιον γνωσιολογικό εμπλουτισμό, έχει ενεργό χαρακτήρα. Εκεί όμως που πράγματι δικαιώνεται η ενεργός πλευρά του διαδικτύου είναι η διαδράση. Οι περισσότεροι ιστότοποι παρέχουν τη δυνατότητα κατάθεσης άποψης και αξιολόγησης του παρεχόμενου υλικού από τους χρήστες. Επανάσταση στη διαδράση αποτέλεσαν στην κυριολεξία τα μπλογκς, που σε συνδυασμό με τα ψηφιακά πολυμέσα, όπως τα στούντιο ηχογράφησης σε μέγεθος τσέπης, οι φτηνές κάμερες και τα προγράμματα επεξεργασίας φωτογραφίας και βίντεο, άνοιξαν πρωτοφανείς δυνατότητες στη δημιουργικότητα του καθημερινού χρήστη, που αναζητούσε δυνατότητα για να εκφραστεί και να προβάλει το αποτέλεσμα της δημιουργίας του.

Το διαδίκτυο μείωσε αισθητά την ψαλίδα μεταξύ αυτών που ήθελαν και αυτών που μπορούσαν να εκφραστούν, εγκαθιδρύοντας εκ των πραγμάτων νέα αντιεξουσιαστικά δεδομένα ροής της πληροφορίας, των απόψεων και του όποιου δημιουργικού αποτελέσματος.

Χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν βήμα έκφρασης και επικοινωνίας μέσα από τα προσωπικά ιστολόγια. Στα φόρα ηλεκτρονικού διαλόγου πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις ανθρώπων, που όχι σπάνια μετεξελίχθηκαν σε επαφές που ξεπερνούσαν τη λεγόμενη εικονική πραγματικότητα, που μπορούσαν να βρίσκονται μόνο στη σφαίρα της φαντασίας παλιότερα.

Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο πολιτικός προβληματισμός, που πρόβαλλαν οι πολιτικές ιστοσελίδες. Η Ελλάδα μπορεί να είναι από γεωγραφική σκοπιά μια σχετικά μικρή χώρα. Διακρίνεται όμως για το μέγεθος και την ποιότητα του πολιτικού της προβληματισμού. Οι Έλληνες τόσο μέσα στην Ελλάδα, όσο και αυτοί της διασποράς ανέπτυξαν στο παρελθόν αξιόλογες πολιτικές πρωτοβουλίες. Το διαδίκτυο τους έφερε πολύ πιο κοντά, απ΄ότι ήσαν πριν, δημιουργώντας λειτουργικά ένα νέο αμάλγαμα. Αναμφίβολα η διαδράση στάθηκε μια θύρα μεσα από την οποία πέρασε και αυτή η διαδικασία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ - ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ



Όταν πρωτοήλθα σε επαφή με το ιστολόγιο του http://www.antinews.gr/ εκτίμησα αμέσως το κριτικό πνεύμα και την παρρησία του. Αυτές ήταν βέβαια αρετές που διέκριναν προηγουμένως και το περιοδικό «Αντί», και τις γνώριζαν άριστα και οι παλαιοί και οι νέοι φίλοι του. Το Μπλογκ όμως είχε το προτέρημα της άμεσης χρονικής παρέμβασης με το ξεπέρασμα της δέσμευσης σε μια περιοδική προβολή. Η χρονική άμεσότητα, πρόσδιδε σε αυτή την ιστοσελίδα, που είχε σοβαρή και μόνιμη ενημέρωση, ένα μόνιμα ενδιαφέροντα  χαρακτήρα. Στην πορεία διαπίστωσα ότι η σελίδα, πέρα από τον κριτικό της προσανατολισμό, όχι μόνο είχε κρατήσει το ανοιχτό και φιλελεύθερο πνεύμα του περιοδικού, αλλά το είχε αναβιβάσει. Ήταν επόμενο μια τέτοια ιστοσελίδα να κυριαρχήσει στις προτιμήσεις πολλών ανθρώπων, που αναζητούσαν ένα χώρο ενημέρωσης και επικοινωνίας.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον αναδείχθηκε και ο χώρος σχολιασμού της σελίδας, που επισυνάπτεται στις αναρτήσεις. Μια πληθώρα σχολιαστών, από τους οποίους πλείστοι όσοι έχουν μόνιμο χαρακτήρα, βρήκε επικοινωνιακή στέγη στα σχόλια του ANTINEWS. Κάποιοι από τους σχολιαστές τυχαίνει να διατηρούν και προσωπικά μπλογκς. Άσχετα όμως από τον συγκεκριμένο τύπο διαδικτυακής παρέμβασης, που έχει επιλέξει ο κάθε σχολιαστής, τα σχόλια στις αναρτήσεις αποτελούν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον υλικό, που συνθέτουν μαζί με την κάθε ανάρτηση ένα οργανικό σύνολο. Το σπουδαιότερο είναι ότι οι σχολιαστές εκπροσωπούν ένα πολυποικίλο σύνολο απόψεων, συχνά τελείως ετερογενές, όπου όμως στα πλαίσια του διαλόγου δημιουργούν ένα πολύτιμο καταστάλαγμα σύνθεσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε φορά καταλήγει ο διάλογος σε συγκεκριμένα συμπεράσματα.

Καταδεικνύεται όμως στην πράξη ότι στόχος είναι ο δρόμος. Γιατί τόσο οι διαχειριστές όσο και οι σχολιογράφοι πιστεύουν στην αξία του διαλόγου και οικοδομούν πάνω σε αυτή την αρχή. Αυτή η ζωντανή διαδικασία βρίσκεται σε αντιδιαμετρική σχέση με την επιβολή ενός μονόπλευρου μιντιαλισμού, που έχει επιβάλει το κατεστημένο και στην ουσία το αμφισβητεί με την συγκεκριμένη του ανάπτυξη.

Μια παρατηρητική ματιά στο ANTINEWS καθιστά ορατή τη διαπίστωση, ότι πίσω από την εικονική παρουσία του FactorX βρίσκονται κάποιοι βετεράνοι της δημοσιογραφίας, που πέτυχαν να καταξιωθεί αυτή η ιστοσελίδα όχι μόνο μέσα στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα, αλλά στα συνολικά δεδομένα της επικοινωνίας. Τέτοιοι άνθρωποι διαφαίνονται ως μανιώδεις και δαιμόνιοι δημοσιογράφοι. Και οι δύο χαρακτηρισμοί σχετίζονται με την έννοια του ιερού. Η μανία υπάρχει πρώτα και κύρια σαν ιερή μανία. Σαν οίστρος θεουργίας, που επιταχύνοντας την ανθρώπινη λογική συντελεί να ξεπερνάει αυτή τα ανθρώπινα όρια της, ελκούμενη προς τη μεριά κάποιου θείου παράλογου παρεμβατισμού. Αλλά και το δαιμόνιο, αποτελεί σύμφωνα με το Σωκράτη την ακολουθία στις παραινέσεις κάποιας εσωτερικής φωνής, που ενώ βρίσκεται μέσα μας ξεπερνάει τα όρια μας. Είναι επόμενο σε τέτοιες συνθήκες να λειτουργεί και η έμπνευση, σαν απόκάλυψη της Θεάς Μούσας. Η φαεινή ιδέα του FactorX για δημοσιογραφία της βάσης είναι μεγαλειώδης. Μόνο ένας μανιώδης και δαιμόνιος υπηρέτης, που τα δίνει όλα και χωρίς όρους στη δημοσιογραφία, στο σκοπό της ειλικρινούς και χωρίς προσκώματα ενημέρωσης μπορεί να συλλάβει κάτι αντίστοιχο, ανταποκρινόμενος στις δυνατότητες που ανοίγει σήμερα η τεχνολογία.

Το ANTINEWS διαθέτει πράγματι ένα ισχυρό δυναμικό σχολιαστών, που αν δουν την παρέμβασή τους περισσότερο συνειδητά, υπεύθυνα και οργανωμένα μπορούν να ανταποκριθούν στο συγκεκριμένο όραμα. Διότι εάν κάποιοι κατάντησαν την πολιτική να είναι επικοινωνιολογία, εμείς μπορούμε να συμβάλουμε συγκεκριμένα να γίνει η επικοινωνία βάση πολιτικής. Με τον διάλογο και την πολυφωνία. Διότι το μέλλον της πολιτικής δεν είναι απαραίτητο να έχει το χρώμα που επέλεξαν τα κόμματα στα συμβολά τους, αλλά να αγκαλιάζει στα όρια της σύνθεσης όλα τα δυνατά χρώματα. Η οπτική ίνα από τη φύση της είναι σε θέση να προάγει το φώς, όποτε αυτό αποτελεί την επιλογή μας.

Δεν έχει νόημα να επιζητούμε την κατάργηση των κομμάτων. Τα κόμματα είναι συνυφασμένα με την κοινωνική και συνειδησιακή πολυχρωμία της πραγματικότητας που μας περιβάλει. Σε όλα τα κόμματα υπάρχουν άνθρωποι με καλή θέληση και ευγενείς προθέσεις. Αλλά υπάρχουν και βερίδια εξίσου. Πρόοδος είναι νομίζω η επικράτηση των ευγενών και αρίστων σε όλους τους χώρους. Αυτών που έχουν αγνές προαιρέσεις και ουσιαστικές ικανότητες.

Ο Νήπιος Γέρων, ώς έμπειρος, δόκιμος και εφυής σχολιαστής, πρότεινε στις επόμενες εκλογές να μην δοθεί ψήθος στα κόμματα, για να φανεί η αποδοκιμασία της κοινωνίας στις συγκεκριμένες επιλογές τους και να αρθεί το άλλοθι της νομιμοποίησης που διαθέτουν στην άσκηση πολιτικής. Ίσως μια σκληρότερη τιμωρία των κομμάτων να περνάει από την αντίστροφη πρακτική. Ίσως μπαίνοντας στα κόμματα και παρεμβαίνοντας στη διαδικασία, οικοδομηθούν εκείνα τα δεδομένα, που μπορούν να επαναπροσανατολίσουν το τοπίο. Εδώ πρόκειται για μια ενεργό παρέμβαση, που θα μπορούσε να πετύχει περισσότερα από την αποδοκιμασία.

Μια τέτοια παρέμβαση όμως δεν μπορεί να περιορίζεται στα ευτελή πλαίσια του κομματικού οπαδού, που χειροκροτεί και συμβαδίζει άκριτα. Προϋποθέτει πρωτοβουλία και ενεργητικότητα. Και απαίτηση συγκαθορισμού σε πλαίσια δημοκρατίας.

Μια ανάλογη προσπάθεια θα μπορούσε να υποστηρίξει η δημοσιογραφία της Βάσης. Γιατί δημοκτρατία σημαίνει πριν απ΄όλα συστηματοποίηση και διάδοση των δημοκρατικών ιδεών και ιδεωδών. Όχι μίντια κατεστημένου, αλλά πληροφόρηση για την κοινωνία και από την κοινωνία.

Μποτίλια στο πέλαγος

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 13/11/2008 07:51:39

    Πολύ καλό κείμενο. Είμαι σχετικά καινούργιος εδώ αλλά νιώθω ήδη σαν στο σπίτι μου. Το Ίντερνετ είναι μαχαίρι για όσους ήλεγχαν την πληροφόρηση. Είναι μαχαίρι όμως δίκοπο, διότι υπάρχουν και περισσότερες δυνατότητες ανεύθυνων διαδόσεων και προβοκατσιών. Η ανωνυμία έχει πλεονεκτήματα, αλλά έχει και μειονεκτήματα. Στη φάση που είμαστε τώρα κυριαρχούν τα πλεονεκτήματα, αλλά πρέπει να προσέξουμε πολύ.

    Καλή συνέχεια στο antinews.

  2. KaryID avatar
    KaryID 13/11/2008 08:22:33

    Είχα χάσει τη μποτίλια αλλά διαπιστώνω ότι είχε αποσυρθεί απλώς προς πλήρωση.
    Πολύ ωραίο, από μια πρώτη διαγώνια ανάγνωση, λόγω έλλειψης χρόνου.

  3. ρομαντικος avatar
    ρομαντικος 13/11/2008 11:19:49

    Αγαπητέ μποτίλια στο πέλαγος σε απόλαυσα πάλι.αααααααααααχ πέστα χρυσόστομε.
    Σε ένδειξη σεβασμού στην εγκυρότητά σου και τις ευστοχες τοποθετήσεις σου,απο τούδε και στο εξής θα σε αποκαλώ -ΦΑΡΟ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ-.
    Καλή σου μέρα.

  4. spyros avatar
    spyros 13/11/2008 12:38:51

    Με αφορμή το εξόχως ενδιαφέρον κείμενο του μποτίλια θα ήθελα να κάνω ένα παραλληλισμό, που ίσως θα πρέπει να μας απασχολήσει άμεσα. Πολύ σωστά αναφέρθηκε η τηλεόραση ως μια ρεβάνς στο ¨κίνημα¨ του τρανζίστορ. Η εμφάνιση ενός ανίερου μέσου χειραγώγησης σαν αντίμετρο στην επαναστατική διάθεση που απέπνεε το τρανζίστορ. Ποια μπορεί να είναι η ρεβάνς του ¨συστήματος¨ στα μπλοκ, που προάγουν το διάλογο, την ελεύθερη έκφραση και το δημιουργικό προβληματισμό;

  5. KaryID avatar
    KaryID 13/11/2008 12:45:25

    Η διείσδυση, η διάβρωση, η τρομοκράτηση με τρόπους που ίσως ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε.

  6. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 13/11/2008 13:41:58

    @Μποτίλια στο πέλαγος:

    "..ΓΙΑΤΙ ο Δρόμος ειν' Αλήθεια,
    χίλια κι ένα παραμύθια,
    είναι το Σπίτι μας,
    δεν έχει τέλος,
    ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ..."- Παύλος Παυλίδης


    YΓ. Ωραία πρωτοβουλία, e-φίλε! Μπράβο σου!
    Πιο πολύ απ' όλα με εξέπληξε το ύφος γραφής, σε σύγκριση με το των σχολίων! Θα επανέλθω, όμως, αναλυτικά, αργότερα. Γιατί θέλει προσοχή και, κυρίως, Χρόνο το θέμα...

    ***

    Η ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, ΠΛΕΟΝ

    "NO HOPE WITHOUT ...BLOGG"!

  7. Μακρης Κ. avatar
    Μακρης Κ. 13/11/2008 14:44:10

    Αγαπητη Μποτιλια στο Πελαγος,
    Πολλες πρωτοβουλιες ηδη βλεπω ,συστασεις κινησεων ,ρευματων, νεων κομματων, τα οποια, αλλα, μπορει να είναι βασισμενα σε αγνες προθεσεις, αλλα, βασισμενα σε σκοπιμοτητες.
    Δεν εχει αξια να εξετασουμε τις προθεσεις τους ,αξια πρωτευουσα εχει, εάν πραγματι θα μπορεσουν να επιτελεσουν πρωτα τον κυριο σκοπο δημιουργιας τους που είναι να αντικαταστησουν η να φερουν νεα πνοη ιδεες και οραματα στο πολιτικο σκηνικο.
    Θα τολμησω να ισχυρισθω, ότι δεν θα τα καταφερουν.
    Τολμω να το ισχυρισθω αυτό, όχι γιατι δεν το επιθυμω η οτιδηποτε άλλο, αλλα βασιζομενος σε εμπειρια ζωης.
    Και η ζωη εδιδαξε ,διδασκει και θα διδασκει παντα, ότι εάν δεν αντιμετωπισεις τα προβληματα όταν σου τιθενται , οσο και να το αναβαλεις αυτό, οσο και να προσπαθεις να το αποφυγεις αυτό, με οποια μεσα και να χρησιμοποιησης και οποιες μεθοδους αποφυγης των ,καποια ημερα θα ξαναβγουν ορμητικα στην επιφανεια και θα απαιτουν απαντηση με πιο πιεστικο τροπο..
    Και αυτό συμβαινει σημερα στο πολιτικο συστημα της Χωρας. Η οικονομικη κριση Διεθνης η Εσωτερικη (λιγη σημασια εχη να ασχοληθουμε εδώ για την προελευσης της) είναι στην ουσια η αφορμη και όχι η κυρια αιτια της πολιτικης και οικονομικης κρισης που περναει η Χωρα.
    Μια Χωρα η οποια (θα τολμησω αυτό να το πω), δεν εχη κατακτησει ακομη τις Αρχες και τις Δομες της Γαλλικης Επαναστασης και επιδερμικα και εισαγωμενα βιαιως ,εζησε και ενστερνισθηκε , τις κοινωνικες πολιτισμικες πολιτικες οικονομικες διεργασιες του Συγχρονου κοσμου και τις απωλεσε κατά τον ιδιο τροπο, αφηνοντας όμως πισω, αναπαντητα ερωτηματικα και προβληματα.
    Από αγροτικη Χωρα με βιαιο και αναρχο τροπο μεταβληθηκαμε σε Βιομηχανικη , από βιομηχανικη σε βιαιη και αναρχη Χωρα υπηρεσιων. Τι εμεινε από όλα αυτά; αγροτικος πληθυσμος που μετατραπηκε βιαια σε αστικο και ακριβως γι αυτό, αδυνατει να συνηδητοποιησει το νέο περιβαλλον και τις απαιτησεις του. Ζουν στην πολη και κρατανε τα εκλογικα δικαιωματα στο Χωριο τους, και με τον πολιτικαντη του χωριου τους και με τα ιδιαιτερα και γνωστα μας χαρακτηριστικα αυτου , πανε να αντιμετωπισουν τον συγχρονο παγκοσμιοποιημενο κοσμο.
    Απειρα παραδειγματα μπορω να σου φερω αλλα ειμαι σιγουρος ότι δεν τα χρειαζεσαι τα ξερης καλυτερα από εμενα.
    Η προταση του Νηπιου Γεροντα, η οποια είναι ακρως ενδιαφερουσα πολιτικη προταση διεξοδου , και εκει θα τολμουσα να προτεινω την περαιτερω επεξεργασια της και διαμορφωση της ,γιατι το να συμμετασχεις στα υπαρχοντα κομματα είναι ματαιοπονια.
    Και αυτά ΕΙΝΑΙ ΕΡΜΑΙΑ αυτων των καταστασεων ,(ασχετως εάν εχουν συμβαλλει παθητικα η ενεργητικα σε αυτην την καταληξη, ασχετως καλων η κακων προθεσεων τους). Το να συμμετασχεις σε αυτά τα νεα η υπο ιδρυση κομματα; το ιδιο, για τον απλουστατο λογο, ότι ο κοσμος και η κατασταση σημερα απαιτει ανιδιοτελεια ,εντιμοτητα προθεσεων και επαναπροσδιορισμο αρχων και αξιων, αυτό χρειαζεται τωρα και όχι συμμετοχη σε ένα «στημενο» κακοφορμισμενο πολιτικο συστημα, γιατι θα σε παρασυρει στην δινη του .
    Ο περρισοτερος κοσμος στην κριση αντιδρα φοβικα και ενστικτωδως αναζητα λυσεις παλιες, ξεπερασμενες μεν, αλλα οικειες του. Λαθος μεν, αλλα το διαπρατει.
    Με την καταρευση του Ανατολικου μπλοκ δεν ζητησε την λυση παλι στην Θρησκεια; Με την καταρευση του Καραμανλισμου και του Παπανδρεισμου δεν ανεζητησε καταφυγιο στα κληρονομικα προτυπα τους;
    Αναλογα θα ζηταει και στα νεα κομματα, σε αλλα δεν θα το βρισκει, σε αλλα, εάν τους δωσουν τον Βγενοπουλο η την Γιαννα, ισως δουν τους αντικαταστατες αυτων των προτυπων, αλλα κατά την ταπεινη μου γνωμη οι προσδοκιες ολων αυτων θα διαψευσθουν παταγωδως.
    Η μονη απαντηση και λυση από το διεξοδο βρισκεται «εντος των τοιχων» ακομη και στο οικονομικο πεδιο. Τα 28 Δις πχ. Που θα δωθουν ενώ είναι σημαντικο ποσο που μπορουσε να βγαλει την χωρα από την Στενωπο, αλλα, επειδη ακριβως δεν υπαρχουν οι υποδομες θα χαθουν μεσα στον λαβυρινθο και τελικο αποτελεσμα θα είναι να μεγιστοποιηση τα υπαρχοντα προβληματα. Τα δινεις στις Τραπεζες; μα αυτές δεν στηριξαν την δηθεν αναπτυξη τοσα χρονια ; με αυτές όταν στηριξαμε πανω τους την οικονομια εκει που ειχαμε μονο χρεωμενο κρατος αποκτησαμε και χρεωμενους πολιτες; Και χρεωμενους για λουσα και μπιχλιμπιδια; τα διοχετευεις μεσω Δημοσιου ,θα συνθλιβουν μεσα στα γραναζια της γραφειοκρατιας και της συνναλαγης. Ακομη και αυτό το παραδειγμα, φωτιζει τον δρομο που πρεπει να ακολουθησει καποιος.
    Ναι λοιπον σε ένα κινημα , ρευμα, κομμα, γιατι όχι; ΤΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΨΗΦΟΥ ,για να αποδειξη ότι δεν επιζητα τον σφετερισμο ,ψηφου, εξουσιας, χρηματος. Και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με αυτό ομως, συγκεκριμενα αιτηματα, διαμορφωση προτασεων ,θεσεων και ιδεων και όχι στειρα αρνηση.
    Μονο εάν νοιωσει ο λαος ότι τα κινητρα μας είναι ευγενη ,τιμια και ηθικα, μπορει να μας ακουσει αλλιως, θα μας παρασυρει η λασπη. Μονον εάν απαιτησουμε εντιμους ,ηθικους κανονες συμμετοχης στο «πολιτικο παιχνιδι» και τα συνδυασουμε με κρουστες, οραματικες και με γνωση προτασεις συγκεκριμενες θα μας αποδεχθει.
    Αλλιως καθηστε σε μια «γωνια» και περιμενετε να δειτε να ξεπεταγονται «ηγετες» και «αντικαταστατες πολιτικοι» η σαν αυτους που ανεδειχθησαν από το Πολυτεχνειο η από τους κομματικους σωληνες. Και η Χωρα να κατρακυλα ολο και πιο βαθεια προς το τελμα της.
    Αυτή είναι η δικια μου προταση. Δηλωνω, εάν συμφωνειται και εσεις, την συμμετοχη μου, με την ρητη προυποθεση όμως ότι δεν δεν θα εχω ποτε, καμμια θεση,υποψηφιοτητα, μονον ως απλο μελος ,ας προσφερουμε επιτελους και καποιοι, σε αυτην την Χωρα ανιδιοτελως.

  8. Νἰκος avatar
    Νἰκος 13/11/2008 16:42:31

    " Τι γλωσσα μου μιλανε αυτοι που μου ζητανε να χαμηλωσω τα φτεραααα!..."

    Ο στοιχος, που εχω να ακουσω 20 χρονια και, του αειμνηστου Ξυλουρη ειναι επικαιρος οσο ποτε.

    Εξοχο κειμενο Μποτιλια και ΠαραγονταΧ.

    Προσυπογραφω και ας μην ειμαι "τακτικος". Παντως (ασ)τατουλης δεν προκειται να γινω ποτε.

  9. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 14/11/2008 14:55:12

    Το ακριβές κείμενο έγραφε:

    "Μια καλή πρόταση θα ήταν να μην πάμε να ψηφίσουμε, ή, καλύτερα, να ψηφίσουμε λευκό και άκυρο, ώστε να μην έχει η όποια κυβέρνηση λαϊκό έρεισμα. Έτσι, θα αισθάνεται ευάλωτη και δεν θα μπορεί να παίρνει αντιλαϊκά μέτρα, αφού η όποια δυναμική αντικυβερνητική συγκέντρωση θα την ανέτρεπε.

    Το ποιος θα κινητοποιήσει προς αυτόν τον Σκοπό τον κόσμο, και πριν και μετά τις εκλογές, δεν είναι απαραίτητο να ειπωθεί, ε; Ειδικά μετά τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε το Διαδίκτυο στην εκλογή προέδρου των ΗΠΑ".

    Η δεύτερη παράγραφος αναφέρεται στο Χρέος, την δουλειά που έχουμε να κάνουμε. Θέλω να πω ότι, δεν είναι μια πρόταση απλής αποδοκιμασίας και τέρμα. Και πριν και μετά, θέλει πολύ δουλειά. Αν αυτή γίνει σωστά, τότε, η δυναμική της δεν μπορεί παρά να είναι ανυπολόγιστη...

  10. Μακρης Κ. avatar
    Μακρης Κ. 14/11/2008 21:09:24

    @ νήπιος γέρων"
    Και βεβαια από το Ιντερνετ, μπορει να μην εχουμε τις δυνατοτητες του Ompama, αλλα σας υποσχομαι το μηνυμα να παει σε εκατονταδες χιλιαδες ελληνες, σε ολη την Ελλαδα, δεν θελω να πω εδώ πραγματα που μπορουν να τα διαβασουν διαφοροι. Ειμαστε λιγοι τωρα; θα γινουμε πολλοι. Ξεκιναμε;
    ΥΓ.που είναι γραμμενο το σχολιο σου αυτό για να το διαβασω;

  11. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 20/11/2008 03:28:51

    Επειδή έλειψα μερικές ημέρες στην Ελλάδα, δεν μπόρεσα να ανταποκριθώ στα σχόλια της σύντομης αυτής προσέγγισης, που αναφέρεται όμως σε ένα γενικότερης σημασίας θέμα. Τα σχόλια που έγιναν από όλους τους φίλους είναι εξόχως ενδιαφέροντα, επειδή βαθαίνουν την προβληματική και πιστοποιούν την προοπτική που προβάλει η αναφορά. Κρίνοντας ότι θα ήταν παραγωγική μια συγκεκριμένη και σχετικά διεξοδική τοποθέτηση σε όλα τα ζητήματα που θέτουν τα σχόλια, προτίμησα να επιχειρήσω να την αναπτύξω με καλύτερη άνεση κατά την επάνοδο μου.
    Ευχαριστώ εγκάρδια όλους τους φίλους σχολιαστές, τόσο για την ευγενική και ενθαρρυντική αντιμετώπιση του παρόντος κειμένου, όσο και για την ανάπτυξη της προβληματικής που προάγουν με αυτή την ευκαιρία.
    Επειδή δεν είχα άμεση πρόσβαση στο διαδίκτυο κατά την απουσία μου, ασχολήθηκα κύρια με αυτό το συγκεκριμένο κείμενο, στο οποίο όπως σωστά εντοπίζεται, περισσότερο κατέγραψα κάποιον άξονα προβληματικής, παρά κυοφόρησα. Είναι εξάλλου γνωστό ότι η πατρότητα του συγκεκριμένου οραματισμού προέρχεται από τον FactorX, από τη συγκεκριμένη αναφορά του σε σχετική ανάρτηση.
    Με το παρόν κείμενο συνέπεσε χρονικά και η εκτενής ανάλυση της "Μηνιαίας Επιθεώρησης", αναφορικά με την προοπτική πολιτική παρέμβασης που ανοίγουν τα μπλογκς και που πραγματοποιείται ήδη στο διαδίκτυο, δίνοντας έμφαση και ευρεία δημοσιότητα στο θέμα. Ο έντονος σχολιασμός που έτυχε η αντίστοιχη ανάρτηση στο ANTINEWS, κατέγραψε το γενικότερο ενδιαφέρον που υπάρχει. Έτσι νομίζω ότι αξίζει να επιμείνουμε σε αυτή τη συζήτηση, τόσο για να προσπαθήσουμε να συστηματοποιήσουμε τις εμπειρίες μας, όσο ίσως και για να θέσουμε το θέμα της συγκεκριμενοποίησης, που θα μπορούσε να προσλάβει κάποια στόχευση.
    Πέραν αυτού προσπάθησα να δομήσω και μια αναφορά, με θέμα το συσχετισμό των θρησκειολογικών καταβολών κάποιων πολύ σημαντικών πολιτικών επιλογών στη διεθνή σκηνή, που θέτει και η ταινία "ZEITGEIST" και που σκοπεύω να παρουσιάσω σύντομα στον Κόσμο των Ιδεών.

  12. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 21/11/2008 04:23:39

    1. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΕΙΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΣΩΠΟ - ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ ΜΠΡΑΤΣΑ ΚΑΙ ΠΟΔΙΑ.

    Στην ουσία αυτός ο σχολιασμός θα μπορούσε να
    αποτελέσει το δεύτερο μέρος της ανάρτησης που προηγήθηκε. Προτιμώ όμως την καταγραφή του υπό μορφή σχολίου, διότι συνάγεται ακριβώς από τα συγκεκριμένα σχόλια, με τα οποία τίμησαν οι φίλοι σχολιαστές την ανάρτηση. Και επί του προκειμένου η αναφορά σε απόδοση τιμής δεν γίνεται για λόγους συναδελφικής ευγένειας. Διότι αφ΄ενός μεν κυριολεκτεί, αφ΄εταίρου προτίθεται να εντοπίσει τις συνέπειες που προκύπτουν. Ο Αριστοτέλης κάνοντας αναφορά στα "Πολιτικά" στους "έντιμους" πολίτες, εννοεί αυτούς που προσφέρονται να ενδυθούν τιμές, να αναλάβουν δηλαδή δημόσια αξιώματα και υποχρεώσεις. Και ας μην ξεχνάμε ότι η τιμή κατά κανόνα συνεπάγεται τίμημα. Έντιμος, σύμφωνα με την κλασσική πολιτική ορολογία, δεν είναι όποιος δεν κλέβει, ή δεν λέει ψέματα, αλλά όποιος ασχολείται με τα κοινά.

    Κατ΄αρχήν ευχαριστώ όλους τους σχολιαστές, που εκφράστηκαν θετικά ή και εγκωμιαστικά για το κείμενο μου. Είμαστε άνθρωποι και όλοι επιζητούμε ενδόμυχα ή και συνειδητά την αποδοχή μας από τους άλλους, κάτι που σε τελευταία ανάλυση αναπαράγει την πρωταρχική εμπειρία της θέρμης που ενστικτωδώς αποδίδει η άνευ όρων αποδοχή της μάνας προς το παιδί. Όμως η αποδοχή ενός κειμένου περί δημοσιογραφίας της βάσης, δεν μπορεί - από τη φύση του θέματος - να αφορά κύρια τον συγγράψαντα, δεδομένου ότι η προοπτική, στην οποία αυτό προσβλέπει, μας αφορά όλους. Όχι μόνο συλλογικά - ως κοινωνική κίνηση επικοινωνιακής παρέμβασης - αλλά και τον καθένα μας προσωπικά, ως συγκεκριμένο φορέα δημιουργίας προβληματικής και άποψης. ΚΑΙ ΕΔΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ: Το ιστολογείν απαιτεί ΠΡΟΣΩΠΟ, ενώ τα κόμματα καλούν τα μέλη τους κύρια στην προώθηση της κομματικής γραμμής, που επεξεργάζονται κάποιοι ειδικοί. Στην περίπτωση των κομμάτων, έχουμε να κάνουμε κύρια, όσο αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία μελών και οπαδών με διεκπεραιωτές προώθησης κάποιων ιδεών, μηνυμάτων, προγραμμάτων και επιλογών, που αποτελούν άνωθεν σταθερές. Οι αναφορές σε δημοκρατικές διαδικασίες λειτουργούν προσχηματικά. Όχι με την έννοια ότι δεν διεξάγονται συνέδρια, που αποφασίζουν για την στόχευση και καθορίζουν τα διοικητικά όργανα. Η παρεμβολή όμως των ισχυρών συμφερόντων στις αντίστοιχες διαδικασίες, εγκαθιδρύουν κατεστημένα, που περιθωριοποιούν την μεμονωμένη άποψη και την προσωπική πρωτοβουλία. Ο μόνος τρόπος απόκτησης επιρροής και ανέλιξης είναι ο κομφορμισμός απέναντι στην κομματική γραμμή. Δεν είναι τυχαίο, ότι τα κόμματα, ως οργανισμοί εκλογικής διεκπεραίωσης και προώθησης ομαδοποιημένων συμφερόντων, αποκρυσταλλώνονται συμβολικά στο πρόσωπο του αρχηγού. Τα ανώτατα στελέχη που τυγχάνουν δημόσιας προβολής, αποτελούν είτε την καμαρίλα του "αρχηγού", είτε είναι προκαθήμενοι ή σημαντικά μέλη του ομαδισμού.
    Απεναντίας η συμμετοχή σε ένα ιστολόγιο απαιτεί πρόσωπο. Ακόμη και στην περίπτωση που αυτή γίνεται στα πλαίσια της έκφρασης μιας αυστηρά κομματικής γραμμής, στην ουσία αναφέρεται στο πρόσωπο, διότι καταγράφει κάποια αλλοίωση του. Με αυτή τη διαπίστωση δεν αποσκοπώ να υποβιβάσω, η να μηδενίσω την προσωπικότητα όσων μετέχουν, ή εκφράζονται υπέρ κάποιου κόμματος. Νομίζω ότι αναμφισβήτητα τουλάχιστον ο κορμός της σύνολης πολιτικής πρακτικής κινήθηκε μέχρι σήμερα από τα κόμματα. Παρά τις μεγάλες ή και τεράστιες συχνά διαφορές που χαρακτηρίζουν τις επιλογές τους, αυτά χαρακτηρίζονται σχεδόν πάντοτε από τον πάγιο χωρισμό, όσων συμμετέχουν σε αυτά σε διευθυντές και διευθυνόμενους. Η αντίληψη της δημοκρατίας που αυτά προάγουν είναι ποσοτική. Αναφέρεται σε ποσοστά, προβάδισμα σε δημοσκοπήσεις, επικράτηση σε περιφέρειες με βάση το υπάρχον εκλογικό σύστημα και τα τοιαύτα. Τα αριστερού προσανατολισμού κόμματα συμπληρώνουν τις πατερναλιστικές διαδικασίες που προανάφερα, με κάποιες δημόσιες διαμαρτυρίες και προσπάθεια απόκτησης επιρροής στα συνδικάτα, με στόχο την παρέμβαση στις διαπραγματεύσεις των λεγόμενων κοινωνικών εταίρων. Στην ουσία αυτοί οι οργανισμοί, είτε σαν κόμματα "εξουσίας", είτε σαν κόμματα "διαμαρτυρίας" αναπαράγουν το σύστημα και την "δημοκρατική" του βιτρίνα. Το κυριότερο όλων όμως, είναι ότι πιστοποιούν το δικαίωμα στο πρόσωπο ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ενώ οι υπόλοιποι αποτελούν τη "ΜΑΖΑ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ". Για τους δεύτερους η παραγωγή πολιτικής σημαίνει τελικά κατανάλωση.
    Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να ισχύσει για ένα θέσει επικοινωνιακό χώρο, όπως τα μπλογκς, όπου κυριαρχεί το πρόσωπο. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αυτά αποτελούν αυτόματα κάποιο κίνημα αμφισβήτησης, έστω και εάν στην πλειοψηφία τους εκφράζουν αντιπολιτευτικές απόψεις. Μια τέτοιου είδους απλοποίηση, που συχνά μπαίνουμε στον πειρασμό για λόγους παρηγοριάς να πιστεύουμε, είναι αφελής. Η αξία και η συνεισφορά τους βρίσκεται στο ότι προάγουν το υποκείμενο. Και ας μου επιτραπεί η διαπίστωση ότι το υποκείμενο αποτελεί το σκόπιμο επίπεδο που καλείται να κινηθεί η πολιτική.

    Εδώ βεβαίως ίσως ξεφεύγουμε αρκετά από την πάγια θεώρηση της αριστεράς, που θεώρησε την προβολή του ατόμου ως μικροαστικό σύμπλεγμα, εμμένοντας στην προβολή κάποιας συλλογικότητας, που ποτέ όμως δεν επιχείρησε να αποσαφηνίσει λειτουργικά, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Αν εξαιρέσουμε τις γνωστές αναφορές του Λένιν για το "κόμμα νέου τύπου", το οποίο ανάγεται στην πολιτική κυριαρχία κάποιων μικροαστών διανοούμενων, προσβλέποντας σε μια συγκεχυμένη "δημιουργική ικανότητα των μαζών" και τις πρωτότυπες, αλλά εξ ίσου συγκεχυμένες ιδέες, που κατέγραψε ο Μάο στην μπροσούρα "Για το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό", αναιρώντας τις πάγιες λενινιστικές-γραφειοκρατικές απόψεις σε μια απόπειρα κοντοπρόθεσμου συμβιβασμού με τα δεδομένα που δημιούργησε η Πολιτιστική Επανάσταση, δύσκολα θα μπορέσουμε να βρούμε κάποιες προσπάθειες περισσότερο η λιγότερο συγκεκριμένης ταξινόμησης των στόχων της ποιότητας στην οποία προσβλέπει η αριστερή συλλογικότητα.
    Αντίθετα ο Χρήστος Γιανναράς, με την πρωτότυπη εκκλησιολογική αναφορά του στην έννοια του προσώπου ως βάση της μεταφυσικής κοινωνίας, πήρε αφορμή από το άμεσα πολιτικό δεδομένο της Εκκλησίας του Δήμου. Έτσι, παρότι η θεώρηση του παραμένει από πρακτικής πλευράς έντονα ιντιβιντουαλιστική, παρά τις κατά κόρον αναφορές στο θέμα της κοινωνίας, στην ουσία χτύπησε μια φλέβα χρυσού. Αντίστοιχες ήταν και οι αναφορές του Κορνήλιου Καστοριάδη στο θέμα θέμα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Αναμφίβολα ανάμεσα στους δύο πολύ σημαντικούς αυτούς διανοούμενους υπάρχει αμοιβαίος επιρρεασμός. Τις αναφορές που έκαναν στο θέμα δεν τις προχώρησαν σε πολιτικό βάθος, με τρόπο που να διεκδικεί την ποιότητα της συστηματοποιημένης (πολιτικής) άποψης, έτσι ώστε να είναι σε θέση ορίσει συστηματικά μια νέα συλλογικότητα με τον συνακόλουθο τρόπο παρέμβασης. Στην ουσία όμως οι εντοπισμοί τους αποκαθιστούν στη συνείδηση μας μια στοιχειώδη πραγματικότητα και με αυτή την έννοια η προσφορά τους είναι καφαλαιώδης. Αυτή η διαπίστωση ηχεί ως ταυτολογία, στην ουσία όμως έχει πολύ ενδιαφέρουσες προεκτάσεις. Θα μπορούσε ίσως να συνοψίζεται στο σχήμα: "Βάση της κοινωνίας είναι η κοινωνία". Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Βάση της ανθρώπινης κοινωνίας δεν μπορεί παρά να είναι η ανάγκη μιας βαθύτερης και ουσιαστικής επικοινωνίας τόσο στα καθημερινά, όσο και στα λεγόμενα "μεγάλα" θέματα. Αυτού του είδους η "επικοινωνία" αναφέρεται στην ανάγκη που διακηρύσσει ο Ηράκλειτος να "κοινωνήσουμε" με βάση τον "κοινό λόγο".
    Αυτές οι έννοιες υπέχουν σπουδαίο βάθος. Αν επιτύχουμε να τις αποκωδικοποιήσουμε, θα καταστεί ίσως δυνατό να μπουν οι βάσεις για μια πολιτική παρέμβαση ριζικά διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε και που ίσως είναι σε θέση να αμφισβητήσει εκ βάθρων κάποια αναχρονιστικά εξουσιαστικά μοντέλα, που κυριαρχούν και αναπαράγονται μεταλλασόμενα.


    2. ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

    Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνηση, που ίσως αναφέρεται σε κάτι αυτονόητο: Στόχος της ανάρτησης δεν ήταν να καταδειχθεί η αξία των ιστολογίων στην επικοινωνιακή διαδικασία (κάτι που αποτελεί συχνή αναφορά) αλλά η αναγκαιότητα της ανάδειξης της βάσης σε συγκεκριμένο επικοινωνιακό υποκείμενο. Εδώ βεβαίως δεν μπορώ παρά να θέσω το θέμα με τη μορφή προτροπής. Κατ΄αρχήν ίσως σε επίπεδο προβληματισμού. Πέρα από τη συχνή ανάρτηση σχολίων που γίνεται με πρωτοβουλία του FactorX, το ANTINEWS με την καθιέρωση του κόσμου των ιδεών, παρέχει συγκεκριμένα και το αντίστοιχο βήμα, μετατρέποντας τελικά τη συγκεκριμένη περιοχή του Μπλογκ σε ανοιχτό ιστολόγιο, κάνοντας πρόκληση και πρόσκληση στη δημιουργικότητα όλων μας. Φυσικά τέτοιου είδους διαδικασίες απαιτούν χρόνο ωρίμανσης. Όμως δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη διαπίστωση, ότι η διαφορά μιας ανάρτησης από ένα σχόλιο, βρίσκεται στο ότι η ανάρτηση είναι κάπως περισσότερο συνειδητή, υπεύθυνη και προσεγμένη, αναπτύσσοντας περισσότερο το πνεύμα και την προβληματική που μπορεί να προβάλει ένα σχόλιο.

    Διακόπτοντας προσωρινά εδώ, θέλω να εντοπίσω επιγραμματικά τα βασικά θέματα, που νομίζω ότι εντοπίζουν τα σχόλια:
    α) Κίνδυνοι που μπορούν να προέρχονται από το διαδίκτυο
    β) Με ποιο τρόπο αναμένεται να αντιδράσει το κατεστημένο στην πρόκληση των μπλογκς; (Νομίζω ότι αυτό το θέμα βρίσκεται σε άμεσο συσχετισμό με το προηγούμενο).
    γ) Σκόπιμη αντιμετώπιση των κομμάτων
    δ) Πρακτικά θέματα

    Τα θέματα αυτά είναι σημαντικά και ελπίζω τις επόμενες μέρες να αναφέρω την άποψή μου.

  13. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 22/11/2008 15:30:37

    "Μποτίλια στο πέλαγος",

    χαίρε, -το ελάχιστον, όσο χαιρόμαστε και μεις οταν σε βρίσκουμε!

    ***

    ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΗ, -και πάλι...

    ΑΝ δεν υπάρξει οργάνωση, δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΑ. Από τον λόγο πρέπει να περάσουμε στην πράξη. Αλλιώς, θα γίνουμε ""Speakers' corner". Παρατήρησε πώς φουντώνουν μόλις αναρτούνται όλα τα ποστ που καλούν σε διάλογο για "να δούμε τι θα κάνουμε" σαν μπλόγκερ, και πώς ξεφουσκώνουν μετά. Το πρόβλημα, το "ζητούμενον", είναι, πώς θα κρατηθεί η επαφή μεταξύ αυτών των ανθρώπων, για να γίνουν ΟΜΑΔΑ ΟΜΙΛ-ΟΥ ΣΥΝ-ΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝ-ΖΗΤΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝ-ΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ, -εν τέλει.

    ΕΠΕΙΔΗ,

    και όλοι οι "δεν πάει άλλο!" μπλόγκερ ανήκουν σε όλο το πολιτικό φάσμα, και

    ΕΠΕΙΔΗ,

    καμία υπάρχουσα πολιτική ιδεολογία ΔΕΝ μπορεί να εκφράσει την νέα Εποχή, του Διαδικτύου, της "Θεωρίας του Χάους" και του "IMAGINE",

    η πρόταση προς συν-σπείρωση πρέπει να είναι πολιτικά α- κομματική (!). Κάτι, δηλαδή, πολύ απλό και έντονο. Κάτι που να "γράφει", να "λέει", σε όλους.

    Η πρότασή μου αυτό το νόημα είχε: ΟΛΟΙ θέλουν να εκφράσουν την ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑ τους στο νυν πολιτικό κατεστημένο, ή "ΣΥΣΤΗΜΑ". Η συντριπτική πλειοψηφία τους, προφανώς, αμφιταλαντεύεται μεταξύ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Εκεί είναι και η μεγάλη έως και τεράαααστια δεξαμενή που μπορείς να αντλήσεις ψηφοφόρους του "λευκού". Διότι οι των μικρών κομμάτων, θα είναι κατα- πολωμένοι. Και με το δίκιο τους, αφού παρουσιάζεται μεγάλη ευκαιρία ανόδου. Επίσης, οι αμφιταλαντευόμενοι των δυο μεγάλων κομμάτων, δεν θα θέλουν την κρίσιμη ώρα να πριμοδοτήσουν τον έναν ή τον άλλον ΕΞ ΙΣΟΥ άχρηστο στα μάτια τους και θα είναι καλή, ως ΤΙΜΙΑ διέξοδος γι' αυτούς το "λευκό" της διαμαρτυρίας και του "σας έχουμε στην τσίλια". Και μιλάμε για αξιοπρεπείς ανθρώπους. Άρα, πρώτο τους κριτήριο, η ΤΙΜΗ.

    Τώρα, τι γίνεται με το αξίωμα που λέει ότι, ΤΟ ΛΕΥΚΟ- ΑΚΥΡΟ πριμοδοτεί το κατεστημένο και, κυρίως, τον νικητή. Απλούστα, ΔΕΝ ισχύει, ΑΝ η ψήφος είναι πολιτικά καθοδηγούμενη, όπως στην περίπτωση μας, και, το κυριότερο, υπόσχεται συνέχεια πολιτικής δράσης ΚΑΙ μετά την κάλπη. Δεν πάει ο καθένας για πάρτη του και ρίχνει "λευκό" στην κάλπη, σαν ...να γράφει στο χιόνι και να πετροβολάει την άβυσσο:

    "Το ποιος θα κινητοποιήσει προς αυτόν τον Σκοπό τον κόσμο, και ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ τις εκλογές, δεν είναι απαραίτητο να ειπωθεί, ε;..."

    Επίσης,
    με μια καμπάνια στοχευμένη ΙΔΕΟ-ΛΟΓΙΚΑ στο "λευκό", ο ΚΑΘΕΝΑΣ ψηφοφόρος του, αλλά και όλοι ΜΑΖΙ, θα περιμένουμε να δούμε με ενδιαφέρον τι απήχηση είχε το μήνυμα στον κόσμο, πόσοι πολλοί ή λίγοι ακολούθησαν. Πόσοι είμαστε ΕΜΕΙΣ, τελικά. Μπορεί να είμαστε αρκετοί και να αξίζει τον κάθε κόπο ώστε να πάμε πιο πέρα. Μπορεί και να μην γεμίζουμε ...ταξί, οπότε, κατεβαίνουμε και από τον ...αιθέρα, -προσγειωνόμαστε.

    Καταλήγω στο λευκό και όχι στο άκυρο, γιατί είναι καλύτερα μετρήσιμο: τα άκυρα, ως επί το πλείστον, είναι κατόπιν λάθους. Τα λευκά όχι. Γνωρίζοντας το κάθε φορά ποσοστό του λευκού εν Ελλάδι, μπορούμε να προσδιορίσουμε ικανοποιητικά την αύξησή του ή όχι. Άσε που υπάρχουν και τα έξιτ- πόλ, όπου σίγουρα θα υπάρχουν σχετικές απαντήσεις, και θα μπορούμε να βγάλουμε και περαιτέρω ασφαλή συμπεράσματα για τους e- "λευκούς" ψηφοφόρους.

    Πιστεύω,
    ότι μπορεί να υπάρξει πολιτική παρουσία των μπλόγκερ στις ευρωεκλογές. Και μόνο η παρουσία θα είναι είδηση, αδερφέ! Από κει και πέρα, ΕΜΕΙΣ, δεν είμαστε ...Βεργής, Κόμμα Κυνηγών ή "Χριστοπιστία". Epstain είμαστε στην Παραγωγή και την Προώθηση! "Θα πουν τον δεσπότη Παναγιώτη" και "θα δουν τον Χριστό φαντάρο". γιατί "λέμε", λέμε!

    Το δύσκολο, λοιπόν, όπως πάντα, είναι το πρώτο μισό: η αρχή! Τα άλλα έρχονται, με λίγο "σήκωμα των μανικιών": για ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΗ, -και πάλι, βεβαίως βεβαίως. Υπέροχη ήταν η εποχή του "μαλλί, γυαλί και πανελόνι Lee", ΑΛΛΑ, δυστυχώς ή ευτυχώς, "μας τελείωσε", (: και με τις δυο έννοιες το τελευταίο!)...

    ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ
    και
    ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ:

    «Κανένας,

    όσον κι αν είναι ευγενής και αλτρουιστής,

    δεν θα δεχόταν ποτέ να αναμειχθή στην πολιτική,
    ΕΑΝ δεν έβλεπε πως τον κυβερνούν οι κακοί.
    Με την δική του ΑΠΟΧΗ ο στίβος μένει ελεύθερος για τους ανίκανους, τους συμφεροντολόγους, τους δημοκόπους που αναρριχώνται στις υψηλές κυβερνητικές θέσεις,
    με ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ α υ τ ο ί,
    ΠΛΕΟΝ,
    να κ ρ ί ν ο υ ν τη τύχη του και την τύχη του κράτους …

    Βοηθώντας, ΕΠΟΜΈΝΩΣ, τους άλλους να σωθούν,
    βοηθείς τον εαυτόν σου»,

    (Ευάγγ. Παπανούτσος, «Πρακτική Φιλοσοφία»)

  14. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 24/11/2008 00:09:52

    @νήπιος γέρων
    Ο εντοπισμός σου ότι πρέπει να περάσουμε σε δράση είναι πολύ σωστός. Οι μεγάλες αλήθειες είναι απλές και συμφωνούμε πάρα πολλοί. Χαίρομαι που εκφράζεις αυτή την ετοιμότητα. Βέβαια και ο διάλογος είναι δράση, απαραίτητη στη φάση της ζύμωσης. Οι προτάσεις σου πάντοτε με βρίσκουν σύμφωνο, γιατί νομίζω ότι συμφωνούμε όσο αφορά τους βασικούς άξονες αξιολόγησης. Αν κάποιες φορές στην εξειδίκευση φαίνεται να παρουσιάζεται σχετική απόκλιση από εμένα, αυτό γίνεται για να προβληθούν οι βασικές διαπιστώσεις και να συζητήσουμε στην συγκεκριμενοποίηση. Αυτή ποτέ δεν μπορεί να παίζει κυριαρχικό ρόλο. Στρατηγική αξία έχει η συμφωνία, που καταγράφεται σε τόσα βασικά πράγματα - όχι μόνο από εμάς - και η αξιοποίηση της. Εγώ βρίσκομαι στο πλευρό σου.

  15. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 24/11/2008 02:01:38

    Κι εγώ στο δικό σου, e- αδερφέ! Και δεν θα ξεχάσω, ποτέ, ότι πρώτος "ανοίχθηκες". Με συν-κίνησες. Δύο είναι, ΗΔΗ, ομάδα!

    Είμαι κουρασμένος, για να γράψω, τώρα. Θα το κάνω το πρωί, -πρώτα ο Θεός, οι Θεοί, το Θείον! Μόνο μια σημείωση για τώρα:

    Η εξειδίκευση μας είναι άχρηστη και αντίπαλος αυτήν την στιγμή. Γιατί διαχωρίζει, αφ' ενός, και δεν υπάρχουν οι κατάλληλες γνώσεις ώστε να αξιολογηθεί, να κριθεί και να κατανοηθεί οριζόντια- μαζικά, αφ' ετέρου.

    ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ!

    ΥΓ1. Έχω γεννηθεί Πέμπτη, 19:15΄, στην Αθήνα. Και στην άλλη θέλω να είμαι παράγοντας του νόμου της φωτοσύνθεσης. ΤΙ ...πρέπει να κάνω;

    ΥΓ2. Την τελευταία συνέντευξη ο Λέννον την έδωσε στο Πλέυ-μπόυ. Είχε ανακοινώσει ότι θα δώσει μία και μόνο έντυπη συνέντευξη επ' ευκαιρία της κυκλοφορίας του καινούργιου του δίσκου και είχε ζητήσει απ' όλους τους ενδιαφερομένους δημοσιογράφους να στείλουν το ...ωροσκόπιό τους. Είχε τρεις προσωπικούς αστρολόγους, εκτός του ότι ήξερε κι αυτός τα σχετικά. Ή, μάλλον, ακριβώς γιατί "ήξερε κι αυτός τα σχετικά". Γνώριζε ότι διέτρεχε θανάσιμο κίνδυνο εκείνη την χρονιά, διότι, αν θυμάμαι καλά, υπήρχε μια σύνοδος την χρονιά που γεννήθηκε, 1940, που επαναλαμβανόταν το 1980. Και ήταν και τεσσαρακονταετία, ε; Έτσι, λοιπόν, επέλεξε έντυπο.

    Το "DOUBLE FANTASY" κυκλοφόρησε τρεις εβδομάδες πριν τον θάνατό του: 17 ΝΟΕΜΒΡΗ (!!!) 1980...

    ΥΓ3. Διάβασες τον e- φάκελο που σου έστειλα;;;

  16. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 24/11/2008 16:31:22

    "Της νύχτας τα καμώματα", φίλε!. Ξανά: "Έχω γεννηθεί Πέμπτη, 15-1-53, στις 19:15΄, στην Αθήνα".

  17. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 25/11/2008 02:42:33

    Αγαπητέ e-αδελφέ νήπιε γέρων:
    Δεν νομίζω ότι έκανα κάποιο άνοιγμα. Απέναντι σε ένα άνθρωπο που είναι αποφασισμένα προοδευτικός, ελληνοπρεπής, πνευματώδης, αξιοπρεπής και μειλίχιος, δεν βρίσκω τι θα ΄ταν αυτό που θα μπορούσε να με εμποδίσει να εκφράσω τη συμπάθειά μου, και ότι συμμερίζομαι τους πόθους του και βρίσκομαι στο πλευρό του.
    Αναμφίβολα είμαστε ως ταμπεραμέντα διαφορετικοί τύποι, με σημαντικά όμως σημεία τομής. Η ταύτιση μας δεν προέρχεται από τους κεντρικούς άξονες, αλλά από τα σημεία. Εάν υπήρχε εξ άλλου ταύτιση εκ προοιμίου, τότε δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε καμία ευκαιρία στην σύνθεση.
    Από ένα πρώτο "διάβασμα" του ωροσκοπίου σου, εντόπισα ότι εάν διαφωνήσεις με κάποιον, που δεν έχει διάθεση να εμβαθύνει, τότε δεν έχεις ενδιαφέρον να συνεχίσεις. Εάν όμως αυτός που εκφράσει διαφωνία, επιδιώξει τον διάλογο, τότε ανταποκρίνεσαι με μεγάλη ευχαρίστηση, γιατί πιστεύεις στην αμοιβαία συμπλήρωση.
    Παίρνω το θάρρος να σου αναφέρω κάποια συμπεράσματα από την πρώτη ανάγνωση του ωροσκοπίου, παρότι ο συγκεκριμένος χώρος είναι δημόσια προσβάσιμος, από τη στιγμή που έχεις αναφέρει την συγκεκριμένη ώρα. Αυτά που ακολουθούν αποτελούν εξ άλλου προσωπική ερμηνεία αστρολογικών δεδομένων και δεν σημαίνει ότι ισχύουν. Η ερμηνεία ενός ωροσκοπίου είναι κάπως πολύπλοκο ζήτημα και απαιτεί χρόνο. (Στην περίπτωση μου χρειάζεται τουλάχιστον μια ζωή με γνώμονα το "γνώθι σαυτόν").
    Τα σημεία στα οποία διαφέρουμε ρυθμίζονται κατ΄αρχήν από τη θέση του Ηλίου. Εσύ, ως ανήκων στον αστερισμό του Αιγόκερου είσαι ρεαλιστής, μεθοδικός με περφεκτιονιστική διάθεση, εργατικός, ευσυνείδητος, με πολύ συγκεκριμένη αντίληψη για το τι είναι τάξη και πως πρέπει αυτή να τηρείται. Η εμμονή σου σε αυτή τη δεοντολογία συχνά υπερσκελίζει άλλες ανάγκες σου και σε οδηγεί σε σχετικό ασκητισμό.
    Εγώ ως ανήκων στο αστερισμό των διδύμων είμαι αιθεροβάμων και χαοτικός. Επειδή όμως έχω τον Άρη στον Αιγόκερο, οι ιδιότητες της δικής σου γενικής φυσιογνωμίας ταυτίζονται με τον τρόπο, που εγώ διοχετεύω την ενέργεια μου, οπότε εκεί συναντιόμαστε. Σαν δίδυμος με τον Ερμή στους διδύμους είμαι έντονα επικοινωνιακός. Το ίδιο ισχύει και για σένα, στη βάση ότι θωρείς αναγκαίο να προβάλεις δημόσια τις συγκεκριμένες απόψεις σου.
    Το σημείο που συναντιόμαστε όμως, αν και αυτό δεν μπόρεσα να το διακρίνω σε τόσο έντονο βαθμό στα σχόλια σου, όσο από το ωροσκόπιο, είναι ο άνευ όρων συναισθηματισμός. Είσαι πρόσωπο με πολύ μεγάλο συναισθηματισμό, που αναζητεί το τέλειο και την αρμονία στο βάθος της ψυχής, ακόμη και τον τέλειο έρωτα, χωρίς να διστάζει ακόμη και να δημιουργεί ένα κόσμο παραμυθένιο, όσο αφορά τα συναισθήματα και την αναζήτηση. Είσαι άνθρωπος που του αρέσει να δίνει και όχι να παίρνει, αλλά πάνω από όλα να δίνεται, με αποτέλεσμα συχνότατα να μένεις στον άσσο. Τον αλτρουισμό και το δόσιμο το έχεις γράψει με μεγάλα γράμματα στη σημαία σου και προφανώς το περιβάλλον από το οποίο προέρχεσαι διακρίνεται και αυτό για τον αλτρουισμό του.
    Η μητέρα σου και ο πατέρας σου πρέπει να ήσαν άνθρωποι που βρισκόντουσαν πάρα πολύ κοντά ο ένας στον άλλον, με μια πρωτοφανή ταύτιση. Ίσως η μητέρα σου να μην εύρισκε πάντοτε τον απαραίτητο χρόνο, που εσύ θα ήθελες για σένα. Ίσως επίσης να αντιμετωπίζεις κάποιο συχνό ή μόνιμο πρόβλημα υγείας ή αυτό να ισχύει για κάποιον άνθρωπο από το άμεσο περιβάλλον σου.
    Οι εξαρτήσεις σε ενοχλούνε και έχεις την τάση να σπας το κλουβί. Το περιβάλλον σου σε εκτιμά και σε σέβεται. Σε διακρίνει μια έντονη αίσθηση αξιοπρέπειας. Χωρίς να είσαι ιδιαίτερα δυναμικός, με την τρέχουσα έννοια, αποσκοπείς στο βάθος των πραγμάτων. Η δύναμη της θέλησης όμως συχνά σε οδηγεί να επιβάλλεσαι. Είσαι άνθρωπος που μπορεί να δρα και να αυτοφροντίζεται. Όμως πολύ σπάνια διεκδικείς αυτό που σου ανήκει. Έχεις την τάση να μην επιτρέπεις σε επιθετικότητα, που μπορεί να προκύψει να εξωτερικεύεται, με αποτέλεσμα σε τέτοια περίπτωση να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Παρ΄όλα αυτά επιζητείς σεβασμό και αναγνώριση από το περιβάλλον σου.
    Η κοινωνική σου παρέμβαση πηγάζει από αίσθηση ευθύνης. Ο ασκητική σου διάθεση και ο προσανατολισμός σου προς το εκάστοτε κύριο και σημαντικό όμως, συχνά παραβιάζει τις ισορροπίες επιβίωσης.
    Τα άκρα σου και τα δάκτυλα σου είναι μάλλον λεπτά. Η κινησιολογία αποτελεί βασικό μέρος της εκφραστικότητας σου. Μπορείς να διεισδύεις στο βάθος της ψυχής των άλλων και στα μυστικά τους, τα οποία αυτοί ευχαρίστως σου εμπιστεύονται.
    Η ρομαντική φύση σου μπορεί να αιστανθεί ότι καταπιέζεται εάν δεν ανταποκρίνεται το περιβάλλον.
    Στόχος σου είναι ο εντοπισμός της αρμονίας μέσα σου.
    Ένα τετράγωνο του Κρόνου στον Ήλιο δηλώνει πεπρωμένο με αρκετές δυσκολίες τόσο στον επαγγελματικό, όσο και στον συναισθηματικό τομέα, που πρέπει να υπερνικηθούν. Ότι κερδίζεται απαιτεί κόπο. Ίσως αυτό να δημιουργεί κάποια μελαγχολία. Στην περίπτωση σου η ώρα του θερισμού αργεί. Όταν αυτή όμως έλθει θα είναι πλουσιοπάροχη.

    Αυτές ήσαν κάποιες πρώτες ερμηνείες. Άσχετα εάν ισχύουν ή όχι, μπορείς να θεωρείς ότι βρίσκομαι πραγματικά δίπλα σου και θα χαρώ εάν μπορέσω να σου φανώ χρήσιμος.
    Όπως ανέφερα, υποθέτω ότι κάποιες "αρρώστιες" τις έχουμε πολύ κοινές. Όλα είναι ένα σχολείο. Ένα από τα αναγκαία διδάγματα είναι να βοηθάμε ο ένας στα βάρη του άλλου.

  18. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 25/11/2008 18:02:36

    @Μποτίλια στο έλαγος: Πολύ ωραίο! Ευχαριστώ για τον Χρόνο σου! Μετά από δεύτερη σκέψη, δεν θα απαντήσω εδώ, παρ' ότι έγραψα απάντηση, για να μην χαλάσει το ποστ. Αν θες, πάρε το μέιλ μου απο τον Φάκτορα.

  19. Μπτίλια στο πέλαγος avatar
    Μπτίλια στο πέλαγος 25/11/2008 22:32:54

    @νήπιος γέρων
    Ευχαρίστως θα το κάνω.
    Το δικό μου μέιλ είναι: botiliastopelagos@gmail.com

  20. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 26/11/2008 02:46:11

    Ευχαριστώ!

    ΥΓ. Ερημιά, ε; κρύο πράμα... Είπαμε:

    "ΑΝ δεν υπάρξει οργάνωση, δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΑ. Από τον λόγο πρέπει να περάσουμε στην πράξη. Αλλιώς, θα γίνουμε “”Speakers’ corner”. Παρατήρησε πώς φουντώνουν μόλις αναρτούνται όλα τα ποστ που καλούν σε διάλογο για “να δούμε τι θα κάνουμε” σαν μπλόγκερ, και πώς ξεφουσκώνουν μετά. Το πρόβλημα, το “ζητούμενον”, είναι, πώς θα κρατηθεί η επαφή μεταξύ αυτών των ανθρώπων, για να γίνουν ΟΜΑΔΑ ΟΜΙΛ-ΟΥ ΣΥΝ-ΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝ-ΖΗΤΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝ-ΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ, -εν τέλει".

    Μά'στα...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.