«Το φάντασμα του κομμουνισμού πλανάται πάνω από την Ευρώπη»
07/02/2015 17:43
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Το φάντασμα του κομμουνισμού πλανάται πάνω από την Ευρώπη»

«Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο» (έκδοση 2015)

Στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, ο Καρλ Μαρξ έγραψε ότι «ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού». Αυτή η εικόνα έχει προσαρμοστεί πολύ. Τα φαντάσματα που στοιχειώνουν την Ευρώπη του σήμερα περιλαμβάνουν την αμερικανοποίηση, την ιδιωτικοποίηση, την ακροδεξιά και τη διάλυση του ευρώ, μεταξύ άλλων. Ο Mark Carney, διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, δήλωσε πρόσφατα ότι το φάντασμα που κατατρέχει το σήμερα είναι «η οικονομική στασιμότητα», τολμώντας να επικαλεστεί τον Μαρξ από την καρδιά του City στο Λονδίνο.

Αλλά τώρα, το αρχικό φάντασμα του 1848, που περιπλανιόταν απαρατήρητο για πολλές δεκαετίες, επέστρεψε, και πλανάται και πάλι πάνω από τη Γηραιά Ήπειρο. Ο κομμουνισμός στοιχειώνει ξανά την Ευρώπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που κέρδισε τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές τον περασμένο μήνα και είναι το κυρίαρχο κόμμα στην κυβέρνηση συνασπισμού της χώρας, είναι ένα πολυεπίπεδο επινόημα, κυρίως από σκληροπυρηνικά αριστερά κόμματα, επιζώντες - και πολεμιστές – των διασπάσεων, των πολέμων και των προδοσιών μιας ελληνικής αριστεράς της οποίας τα μέλη είχαν τεθεί, κατά τη διάρκεια των ετών μετά τον πόλεμο, εκτός νόμου, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, περιθωριοποιήθηκαν.

Ο νέος πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ήταν ηγέτης της νεολαίας ενός από τα κομμουνιστικά κόμματα. Ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, λέει ότι είναι ένας ελευθεριακός μαρξιστής. Το κόμμα έχει υποσχεθεί να αυξήσει τους μισθούς, να ξαναπροσλάβει τους εργαζομένους του δημόσιου και να κρατικοποιήσει τομείς της οικονομίας. Σε μια συνέντευξη στο βρετανικό Channel Four, ο Βαρουφάκης δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα αντιμετωπίσει το «ολιγαρχικό σύστημα» στην Ελλάδα - το μείγμα πολιτικών ηγετών, πλούσιων επιχειρηματιών και ιδιοκτητών μέσων ενημέρωσης - και θα το «καταστρέψει».

Αποκομμένοι από κάθε είδους εξουσία, οι νέοι άνδρες και γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ κοιτάζουν στο μεταπολεμικό παρελθόν της χώρας τους, με τις περιόδους της αυταρχικής στρατιωτικής διακυβέρνησης και του πολιτισμού της τεράστιας διαφθοράς, σα να μην έχουν καμία σχέση, και ως εκ τούτου να μην είναι υπεύθυνοι για συμφωνίες που έχουν συναφθεί πριν αναλάβουν την εξουσία. Ο Τσίπρας είπε στα πλήθη μετά τη νίκη του ότι «η Ελλάδα έχει αλλάξει σελίδα. Η Ελλάδα αφήνει πίσω της την καταστροφική λιτότητα, το φόβο και τον αυταρχισμό. Αφήνει πίσω πέντε χρόνια ταπείνωσης και πόνου».

Φαίνεται η τέλεια αντιπαράθεση. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν θα συμφωνήσει με την αποφασιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ να περικόψει δραστικά τις υποχρεώσεις του χρέους. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε στην εξουσία μέσα από ένα μαξιμαλιστικό πρόγραμμα, έχει «μαλακώσει» κάποια από τα αιτήματά του, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει απότομα και να αποδεχθεί τον απλό αισθητικό ανασχηματισμό των υποσχέσεών του. Ωστόσο, προς το παρόν, πριν ξεκινήσουν τα πραγματικά παζάρια, δεν υπάρχει μήνας του μέλιτος, αλλά μια περίοδος κατά την οποία οι σχολιαστές και ορισμένοι πολιτικοί έχουν προσφέρει προτάσεις για το πως θα μπορούσαν να βρεθούν συμβιβαστικές λύσεις.

Ο Hugo Dixon του Breakingviews υποστήριξε ότι η καθυστέρηση της πίεσης στη νέα κυβέρνηση «θα μειώσει τον κίνδυνο μιας χρηματοοικονομικής και πολιτικής αντίδρασης στην υπόλοιπη ευρωζώνη, σε περίπτωση που η Αθήνα φύγει». Ο Martin Woolf, στην εφημερίδα Financial Times, το θέτει ωμά: «η δημιουργία της ευρωζώνης είναι η δεύτερη χειρότερη νομισματική ιδέα που τα μέλη της θα μπορούσαν να έχουν. Η διάλυσή της είναι η χειρότερη. Ωστόσο, εκεί μπορεί να οδηγήσει η πίεση στην Ελλάδα να αποχωρήσει. Ο σωστός δρόμος είναι να αναγνωρίσουμε την υπόθεση για την ελάφρυνση του χρέους, που εξαρτάται από την επίτευξη των επιβεβαιωμένων μεταρρυθμίσεων. Οι πολιτικοί θα απορρίψουν την ιδέα. Οι πολιτικοί θα πιαστούν από αυτήν».

Εκείνοι που οι Έλληνες φοβίζουν περισσότερο είναι οι «καλοί» αριστεροί: οι σοσιαλδημοκράτες, όπως το γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στον κυβερνητικό συνασπισμό με το κεντροδεξιό κόμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Άνγκελα Μέρκελ, η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Γαλλίας και, πάνω απ 'όλα, το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα στην Ιταλία – οι οποίοι παραμένουν στην κεντρώα συναίνεση. Γκρινιάζουν, κάνουν ελιγμούς και ζητούν λιγότερη λιτότητα, αλλά μένουν εντός των περιορισμών που τόσο η γερμανική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και ο παγκοσμιοποιημένος κόσμος, όπου το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας είναι πολύ φθηνότερο και λιγότερο προστατευμένο από ό, τι στην Ευρώπη, έχουν επιβάλει. Τώρα, ένα κόμμα ακροαριστερό καταγγέλλει αυτούς τους περιορισμούς και την μετριοπάθειά τους, και υπόσχεται, με μία δέσμευση, να απαλλαγεί από αυτά.

Δείτε - ως παράδειγμα του τι σημαίνει αυτό για εκείνους που βρίσκονται στις βασανιστικές θέσεις εξουσίας – τη μορφή του Τζουλιάνο Πολέτι, υπουργού Εργασίας στην ιταλική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ματέο Ρέντσι. Ο 63ρονος Πολέτι με τα γκρίζα γένια, σε ένα υπουργικό συμβούλιο 30άρηδων και 40άρηδων (ο Ρέντσι έγινε 40 τον περασμένο μήνα), πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του ως ένας από τους ηγέτες του ισχυρού συνεταιριστικού κινήματος, με ισχυρούς δεσμούς στα συνδικάτα και την αριστερά. Στην κυβέρνηση, βρέθηκε αντιμέτωπος – χωρίς αυτό να αποτελεί έκπληξη- με μια στενόμυαλη αγορά εργασίας, όπως και οπουδήποτε στην Ευρώπη. Η Ιταλία, όπως διαπίστωσε, είχε κάνει μια επιλογή μετά τον πόλεμο, η οποία είχε την συγκατάθεση τόσο των κοσμικών αριστερών όσο και των κεντρώων-επηρεασμένων από τον Καθολικισμό. Αυτή η επιλογή ήταν ότι οι θέσεις εργασίας πρέπει να προστατεύονται και όταν οι εργαζόμενοι απολύονται θα πρέπει να αποζημιώνονται με υψηλά επιδόματα ανεργίας, μερικές φορές για πολλά χρόνια. Σκοπός ήταν να είναι ανθρώπινη επιλογή, αλλά είχε χάσει το νόημα σε έναν κόσμο όπου η ευελιξία είναι το παν. Ο Πολέτι διαπίστωσε ότι η προστασία των θέσεων εργασίας, όπως ήταν, σταματούσε την δημιουργία θέσεων εργασίας για το μέλλον και άφηνε έξω τους νέους εργαζόμενους. Στην πρώτη νομοθεσία του, εισήγαγε στοιχεία ευελιξίας στις συμβάσεις εργασίας, προσπάθησε να αυξήσει την απασχόληση των γυναικών (η χαμηλότερη στην Ευρώπη) και να δημιουργήσει μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης σε σχολεία και πανεπιστήμια. Είναι μετριοπαθής, μέχρι τώρα. Αλλά ακόμα και αυτό προκάλεσε απεργίες από τις μεγάλες ενώσεις, οι οποίες απειλούν και με περισσότερες.

Όταν τον επιπλήττουν επειδή κάνει τη δουλειά των καπιταλιστών, σκέφτεται: Τι είδους αριστερά θα ήμασταν αν δεν είχαμε αντιμετωπίσει μια αγορά εργασίας, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη για την οποία οι νόμοι της μεταπολεμικής Ιταλίας - συμπεριλαμβανομένου του συντάγματος - συντάχθηκαν; Ωστόσο, στην Ελλάδα, ο Βαρουφάκης ρωτά: Τι είδους αριστερά θα ήμασταν αν δεν δίναμε αμέσως πίσω στους ανθρώπους που πηγαίνουν για ύπνο πεινασμένοι τις δουλειές τους, και, συνεπώς, την αξιοπρέπειά τους;

Ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης, οι οποίοι έκαναν μια σύντομη περιοδεία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να εξασφαλίσουν ότι οι ηγέτες τους λαμβάνουν σοβαρά υπόψη και να μαλακώσουν την εχθρότητά τους για τη διαγραφή του χρέους, πρέπει να εισβάλουν στο φρούριο - δηλαδή, πρέπει να πείσουν τους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν δώσει τα περισσότερα και περιμένουν τα περισσότερα. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ακλόνητος στην αντίθεσή του σε περαιτέρω παραχωρήσεις, συναντήθηκε με τον Βαρουφάκη αυτή την εβδομάδα και είπε στα ΜΜΕ ότι «συμφώνησαν ότι διαφωνούν». Ο Βαρουφάκης, ξινισμένος, είπε ότι «δεν συμφωνήσαμε καν ότι διαφωνούμε».

Τα ευρωπαϊκά κόμματα της κεντροαριστεράς έχουν μειώσει τους προϋπολογισμούς, απελευθέρωσαν τους εργασιακούς νόμους και τα έβαλαν με τα συνδικάτα – επιδιώκοντας μια επιστροφή στην προ της κρίσης ανάπτυξη. Η άκρα αριστερά κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει εντολή από έναν απελπισμένο έθνος και προτείνει ένα άλμα στην ελευθερία, έχοντας ένα σαγηνευτικό όραμα ακτιβισμού και ανυπακοής για τις λεγεώνες των ανέργων νέων. Το φάντασμα περπατά ξανά.

blogs.reuters.com

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ξενοφώντας avatar
    Ξενοφώντας 07/02/2015 21:51:29

    Η αταξική κοινωνία δεν είναι μόνον ουτοπία, κυρίως είναι αδικία ακόμη και εάν ήταν δυνατόν να συμβή. Ο Μάρξ ξεπεράσθηκε από τά πράγματα σε όλες τις ιστορικές οικονομικές εξελίξεις. Ούτε στα σοσιαλιστικά καθεστώτα, όταν αυτά δημιουργήθηκαν με την πραξικοπηματική αναρρίχηση των κομμουνιστικών κομμάτων, επαληέύθηκε η δήθεν νομοτελειακή πρόβλεψή του για το πώς θα κερδηθή από τους οπαδούς του η εξουσία. Σε όλες τις περιπτώσεις δημιουργήθηκε ένα γραφειοκρατικό καθεστώς και μία δικτατορία επί του προλεταριάτου. Ο συγκατηγορούμενος του Μπελογιάννη Τζεφρώνης είχε την μεγαλειώδη ψυχική δύναμη να ομολογήση το 1984, με βιβλίο του σχετικό με τον Ελληνικό Εμφύλιο, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΧΑΣΑΜΕ !!! Εάν οι Δημοκρατικές δυνάμεις στην Ελλάδα είχαν στοιχειώδη συναίσθηση της προαιώνιας ιστορικής ευθύνης πού φέρουν ως Ελληνικές, θα έκαναν μονίμως ιδεολογικές αναφορές και διάλογο επιχειρημάτων. Δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. Αντί αυτού, οι άκαπνοι ετερόφωτοι αστέρες βολεύονταν σε καρέκλες, κάνανε τις καριέρες τους εις βάρος των υπολοίπων, και να τά χάλια μας...

  2. Ξενοφώντας avatar
    Ξενοφώντας 07/02/2015 23:04:52

    Συγγνώμην έκανα λάθος, δεν ήταν ο Τζεφρώνης αλλά ο Τάκης Λαζαρίδης.

  3. Άσχετος avatar
    Άσχετος 08/02/2015 00:06:07

    Εγω που εχω διαβασει το κομμουνιστικο μανιφεστο πανω απο 500 φορες γιατι το μονο φαντασμα που βλεπω πανω απο την Ελλαδα ειναι του.. Εθνικοσοσιαλισμου... Ενταξει με την Ελληνικη εκδοχη Συριζα -Καμμενου.

  4. Antonis avatar
    Antonis 08/02/2015 20:04:08

    παιδιά, έγιναν κομμουνιστές και οι Αμερικανοί! Δείτε εδώ: February 8, 2015 2:15 pmWashington urges eurozone leaders to compromise with Athens Peter Spiegel in Brussels and Shawn Donnan in Washington http://www.ft.com/intl/cms/s/0/ef32b0d2-af8d-11e4-b42e-00144feab7de.html?siteedition=intl#axzz3R2O7R9GQ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.