#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/11/2010 16:11
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το «τέλος του δικομματισμού» και η κρίση του πολιτικού συστήματος



Αυτό που ονομάζεται «τέλος του δικομματισμού», πολλοί το επικαλούνται, αλλά λίγοι το καταλαβαίνουν:

Δεν σημαίνει «να διαλυθούν τα μεγάλα κόμματα και να επικρατήσουν πολλά μικρότερα»…

Όταν αυτό συμβαίνει, δεν έχουμε «τέλος του δικομματισμού». Έχουμε κρίση του πολιτικού συστήματος. Με κενό εξουσίας. Το οποίο το καλύπτει, τελικά, κάποιο μεγάλο κόμμα. Παλαιότερο που «αναμορφώθηκε», ή νέο…

Κάθε μεγάλη μεταρρύθμιση έγινε από μεγάλο κόμμα εξουσίας, όταν βρέθηκε με απόλυτη ηγεμονία και συνήθως χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση.

Αυτό ισχύει για τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Αλέξανδρο Παπάγο στην Ελλάδα.
Αυτό ισχύει, πολύ περισσότερο, για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στην Ελλάδα την περίοδο 1956-61 (βρέθηκε απέναντι σε μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση),
για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή επίσης, την περίοδο 1974-81 (και τότε είχε απέναντί του μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση),
για τον Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο 1981-88 (απέναντί του ήταν μια αντιπολίτευση ασθενική και στη συνέχει κατακερματισμένη).

Εντός κι εκτός Ελλάδος, μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές, έγιναν πάντα από μεγάλα ηγεμονικά κόμματα στα οποία κυριαρχούσε μια ηγετική προσωπικότητα. Ποτέ από «συνασπισμούς μικρών κομμάτων» που… μοίραζαν υπουργεία.

Τέτοιοι συνασπισμοί μικρών κομμάτων, φρενάρουν κάθε απόπειρα αλλαγής υπό την πίεση των έξω-θεσμικών συμφέροντων που συνήθως τα ελέγχουν.

Για να σπάσεις τη διαπλοκή των «έξω-θεσμικών» πρέπει να έχεις ισχυρή λαϊκή εντολή από το λαό, αδιαμεσολάβητη σχέση μαζί του και ισχυρό έλεγχο πάνω στο κόμμα σου. Αλλιώς δεν σε αφήνουν να κάνεις τίποτε…

Άρα η κρίση του πολιτικού συστήματος δεν λειτουργεί «λυτρωτικά» όταν διαλύει όλα τα μεγάλα κόμματα…

Λειτουργεί αληθινά λυτρωτικά, όταν διαλύει το ένα μεγάλο πόλο του πολιτικού συστήματος και αλλάζει θεμελιωδώς τον άλλο, ώστε να διευρύνει τα όριά του, να κερδίσει το λαό μαζί του και να αλλάξει τα πάντα.

Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, τον Οκτώβριο του 2009, είχε ανοίξει ο δρόμος να γίνει το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου «το νέο ηγεμονικό κόμμα». Για την ηττημένη Νέα Δημοκρατία οι συστημικές δυνάμεις επιφύλασσαν την εξής μοίρα:

Είτε να την πάρει η κα. Ντόρα Μπακογιάννη και να την αναδείξουν σε «εφεδρεία», αν το ΠΑΣΟΚ τα θαλάσσωνε ή προσπαθούσε να το παίξει «ανατρεπτικά»…
Είτε να την περιθωριοποιήσουν και να την κατακερματίσουν, προσφέροντας στο Γιώργο Παπανδρέου πλήρη ηγεμονία, αν αυτός ο τελευταίος πολιτευόταν με «ελεγχόμενο τρόπο».

Όμως όταν μια κοινωνία βρίσκεται σε γενικευμένη κρίση, τότε και οι σχεδιασμοί των «συστημικών» δυνάμεων συχνά πέφτουν έξω

Ο Αντώνης Σαμαράς το Νοέμβριο του 2009 πήρε τη Νέα Δημοκρατία (με αληθινά κινηματικό τρόπο) και οδήγησε σε χρεοκοπία το πρώτο σκέλος αυτού του σχεδίου…
Και το Νοέμβριο του 2010 ο Αντώνης Σαμαράς ανέδειξε τη Νέα Δημοκρατία – υπό τον απόλυτο έλεγχό του πλέον – «ισοδύναμο πόλο» με το ΠΑΣΟΚ. Ούτε κατακερματισμένη, ούτε περιθωριοποιημένη. Οπότε κατέρρευσε και το δεύτερο σκέλος του σχεδιασμού…

Πριν ένα-δύο μήνες, όποιος έλεγε ότι η Νέα Δημοκρατία θα άθροιζε σε όλη την Ελλάδα λιγότερο από δύο μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ θα τον χαρακτήριζαν «τρελό». Κι όμως, αυτό μέτρησαν οι κάλπες.

Καμιά δημοσκόπηση δεν έδινε τη Νέα Δημοκρατία πάνω από 21% πανελλαδικά. Κι έβγαλε άνετα πάνω από 31%! Δηλαδή μιάμιση φορά περισσότερους…
Καμία δημοσκόπηση δεν έδινε στο ΠΑΣΟΚ λιγότερο από 37%. Κι έβγαλε μόλις και μετά βίας 33%...
Καμία δημοσκόπηση δεν έδινε στη Νέα Δημοκρατία πάνω από τρείς περιφέρειες ως το Σεπτέμβριο. Και διεκδικεί σήμερα από 6 ως 8!
Καμία δημοσκόπηση δεν έδινε στο ΠΑΣΟΚ λιγότερες από 10 περιφέρειες. Και διεκδικεί σήμερα από 5 ως 7.

Ποτέ κόμμα που έχασε τις εκλογές δεν κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο να εκμηδενίσει ουσιαστικά την ψαλίδα. Η Νέα Δημοκρατία είναι πολύ κοντά στο να την αντιστρέψει.
Και το χειρότερο για το ΠΑΣΟΚ: τα δύσκολα βρίσκονται από δω και μπρος!
Τώρα το πρόβλημα είναι τι εσωτερική κρίση θα ξεσπάσει μέσα στο ΠΑΣΟΚ μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Και πού θα καταλήξει…

Ξέρουμε ότι η Πολιτική του Μνημόνιου για την Οικονομία «δεν βγαίνει». Δεν «έσωσε» την Ελλάδα. Έσωσε, μόνο προσωρινά, τους δανειστές της.

Σύντομα θα αναγκαστούν να αλλάξουν πολιτική. Κι αυτό δεν το αντέχουν όσοι ταυτίστηκαν με το «αλήστου Μνήμης» Μνημόνιο.

Κάθε μεγάλη πολιτική στροφή χρειάζεται κάποιες «ανθρωποθυσίες». Οι επιφανείς υποστηρικτές του Μνημονίου προσφέρουν πολλούς υποψηφίους για το ρόλο της «Ιφιγένειας».

Την αλλαγή πολιτικής – και την έξοδο της χώρας από την κρίση - θα την αναλάβει πολιτικός ηγέτης ανερχόμενος, ο οποίος δεν ταυτίστηκε με το Μνημόνιο, εφ’ όσον πληροί τρείς προϋποθέσεις:

Εφ’ όσον προσφέρει Ελπίδα στον Ελληνικό λαό.

Εφ’ όσον προσφέρει εμπιστοσύνη εντός κι εκτός Ελλάδας.

Κι εφ’ όσον καταφέρει να αναδιοργανώσει το κόμμα του.

Ποιος λέτε να είναι αυτός;

Ν.Ζ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. αντισταση avatar
    αντισταση 13/11/2010 16:20:58

    http://www.youtube.com/watch?v=ct10-OVocRE
    30 ΕΩΣ 50 % ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ
    Δε το λέει η αριστερά.Το λέει ο εκπρόσωπος των τραπεζών,γνωστός δημοσιοκάφρος,Μπάμπης Παπαδημητρίου.Ποιά η διαφορά με τη στάση πληρωμών με την οποία μας σκιάζουν τόσον καιρό;
    Απλά στη μία περίπτωση οι Ελληνες θα έχουν ελπίδα ενώ στη δεύτερη θα δουλεύουν εξαθλιωμένοι για τις τράπεζες,εγχώριες και διεθνείς χωρίς ΚΑΜΜΙΑ ελπίδα.Δε μένει παρά να διαλέξουμε...

  2. Δημήτρης avatar
    Δημήτρης 13/11/2010 16:33:27

    Τα μικρά κόμματα μπορούν να σώσουν τη χώρα;

    Εξαρτάται από το αν η 'ιδεολογική καθαρότητα' τα ενδιαφέρει περισσότερο ή λιγότερο από τη Χώρα. Βέβαια αυτά τα λέω ως άπιστος οπότε θα είναι ακαταλαβίστικα σε μερικούς.

  3. ένας Άμλετ avatar
    ένας Άμλετ 13/11/2010 16:46:03

    Κρίση ξεσπάει και στην Όχι-στο-Μνημόνιο-Ναι-στο-Πασόκ «αριστερά»
    …………

    Η «Αυγή» φιλοξενεί άρθρο του υποψηφίου δημάρχου Αθήνας κ. Καμίνη, με τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Μαζί στον δήμο και στις γειτονιές»!
    Ο κ. Καμίνης αναφέρει τα σημεία όπου συμπίπτουν με την «Ανοιχτή Πόλη» (ΣΥΝ) και υπόσχεται (ως αντάλλαγμα για τη στήριξη) αναβάθμιση της εξουσίας «των άλλων δημοτικών παρατάξεων», συμπληρώνοντας: «είναι νομίζω προφανές ποιες δημοτικές παρατάξεις μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της πόλης».
    Προφανέστατο!!!!!!!
    Εν τω μεταξύ, τη διαφωνία του με την πρόταση για «ψήφο κατά συνείδηση» (στο ΠΑΣΟΚ) εκφράζει ο Π. Λαφαζάνης προτρέποντας σε άκυρο ή λευκό στον δεύτερο γύρο. Η «Αριστερή Ανασύνθεση» κατακεραυνώνει την ηγεσία για «λανθασμένες επιλογές», όπως αυτή του Αλ. Μητρόπουλου. Καταγγέλλει επίσης ότι «η ηγεσία του κόμματος κινήθηκε - και κινείται - αλαζονικά και αυτάρεσκα με κριτήρια κλειστής στελεχιακής αναπαραγωγής και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών», εκφράζει τη διαφωνία της με την πρόταση για ψήφο «κατά συνείδηση», και ζητά έκτακτο συνέδριο…

  4. Κάποιος avatar
    Κάποιος 13/11/2010 17:30:36

    Οσο δεν εφαρμόζεται η απλή αναλογική δεν πρόκειται τα μικρά κόμματα να μεγαλώσουν και να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο στην διακυβέρνηση του κράτους.
    Ο εκλογικός νόμος ευνοεί κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ σήμερα, να κυβερνάει αυτοδύναμα με την ψήφο τριών από τους δέκα έλληνες πολίτες με δικαίωμα ψήφου.
    Οσο συντηρείται αυτή η κατάσταση θα βλέπουμε ηγεμονικά κόμματα και αντίστοιχες αλαζονικές πολιτικές.

  5. netos avatar
    netos 13/11/2010 17:38:43

    Δεν μπορούμε να μιλαμε για ποσοστά κομμάτων με... 50% αποχή, άκυρα και λευκά.

  6. http://chomatery.blogspot.com avatar
    http://chomatery.blogspot.com 14/11/2010 18:37:36

    αν την 29/11/2009 είχε εκλεγεί η Μπακογιάννη στην ηγεσία της ΝΔ, τότε θα είχαμε το τέλος του δικομματισμού διότι οι πολίτες δεν θα είχαν εναλλακτική λύση ή ΓΑΠ ή Ντόρα και τότε θα ήταν η χαρά του Καρατζαφέρη. Σήμερα, όμως, εναλλακτική πρόταση εξουσίας υπάρχει και γι' αυτό ο Καρατζαφέρης έχει πέσει σε μαύρη κατάθλιψη.... η ΝΔ έχει αρχίσει την πορεία προς την εξουσία και τα γιουσουφάκια του μνημονίου έχουν τελματώσει...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.