#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
02/03/2011 06:51
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το μεγάλο κόλπο των καπιταλιστών



Το απόσπασμα που ακολουθεί, είναι από το διάσημο βιβλίο του Ιρλανδού Robert Tressell,  «The Ragged Trousered Philanthropists»,  το οποίο εκδόθηκε το 1914, και θεωρείται ως κλασικό έργο της εργατικής τάξης. Στο συγκεκριμένο λοιπόν απόσπασμα,  ένας από τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος εξηγεί πολύ έξυπνα το πώς το χρήμα λειτουργεί άνισα μέσα σε συνθήκες καπιταλισμού.

Επειδή μου αρέσει πολύ, νομίζω πως αξίζει να το θυμηθούμε. (Η μετάφραση είναι δική μου).

 

«Τα χρήματα είναι η πηγή της φτώχειας, γιατί αποτελούν το εργαλείο των τεμπέληδων, προκειμένου να κλέψουν το προϊόν της εργασίας όσων κοπιάζουν».

«Απόδειξέ το μου», λέει ο Crass.

«Εντάξει», απάντησε ο Owen, «θα σου δείξω πως λειτουργεί το μεγάλο κόλπο με τα λεφτά».

Στη συνέχεια άνοιξε το καλάθι του, και έβγαλε από μέσα δυο φέτες ψωμί, που επειδή δεν έφταναν, ζήτησε από όποιον άλλον έχει ψωμί, να του δώσει λίγο. Μαζεύτηκαν αρκετές φέτες, τις οποίες στοίβαξε πάνω σε ένα καθαρό κομμάτι χαρτιού, και έχοντας δανειστεί τους σουγιάδες τους, είπε:

«Αυτές οι φέτες ψωμιού αντιπροσωπεύουν τους φυσικούς πόρους, ή τις πρώτες ύλες που διαθέτει η γη, για να τις χρησιμοποιεί ο άνθρωπος. Δεν τις έφτιαξε κάποιος άνθρωπος, αλλά τις δημιούργησε το μεγάλο πνεύμα για το καλό όλων μας, όπως ακριβώς δημιούργησε τον αέρα και το φώς του ήλιου... Τώρα, ας υποτεθεί ότι είμαι κεφαλαιοκράτης, ή μάλλον εκπροσωπώ τη καπιταλιστική τάξη των ιδιοκτητών. Δηλαδή όλοι αυτοί οι φυσικοί πόροι, μου ανήκουν. Για λόγους διευκόλυνσης της συζήτησης, δεν μας νοιάζει το πώς και το γιατί είναι δικοί μου. Το μόνο που έχει σημασία είναι, ότι όλες αυτές οι ύλες που χρειάζονται για την επιβίωσή μας, ανήκουν στην καπιταλιστική τάξη. Έχουν ιδιοκτήτη. Εγώ είμαι αυτή η τάξη, άρα ανήκουν σε εμένα».

Και συνέχισε: «Εσείς οι τρεις εκπροσωπείτε την εργατική τάξη. Δεν έχετε τίποτα. Εγώ, αν και διαθέτω τους φυσικούς πόρους, μου είναι άχρηστοι. Το μόνο που χρειάζομαι είναι αυτό, μέσα από το οποίο οι πρώτες ύλες θα μετατραπούν σε κάτι, δηλαδή την εργασία. Αλλά επειδή είμαι τεμπέλης, εφηύρα το μεγάλο κόλπο του χρήματος, ώστε να δουλεύετε εσείς για μένα. Πρώτα όμως, να σας εξηγήσω, πως πέρα από τους φυσικούς αυτούς πόρους, δεν διαθέτω τίποτα άλλο. Αυτοί οι τρεις σουγιάδες είναι τα μέσα παραγωγής: Τα εργοστάσια, οι σιδηρόδρομοι, τα εργαλεία, κλπ. Χωρίς αυτά, δεν μπορούν να παραχθούν σε ικανό αριθμό τα απαραίτητα προς το ζην. Και τέλος, αυτά τα τρία νομίσματα που βγάζω απ τη τσέπη μου, αντιπροσωπεύουν το χρηματικό μου κεφάλαιο».

Σταμάτησε και τους κοίταξε.

«Πριν συνεχίσουμε, να θυμίσω ότι δεν είμαι απλά ένας καπιταλιστής. Εκπροσωπώ εδώ ολόκληρη τη καπιταλιστική τάξη. Και εσείς δεν είσαστε απλώς τρεις εργαζόμενοι, αλλά ολόκληρη η εργατική τάξη».

Στην συνέχεια έκοψε τι φέτες του ψωμιού σε κύβους.

«Αυτοί εδώ οι κύβοι ψωμιού αντιπροσωπεύουν τα προϊόντα της εργασίας, που παράγονται με τη χρήση μηχανημάτων, από τις αρχικές πρώτες ύλες. Ας υποθέσουμε ότι αυτοί οι τρεις κύβοι είναι το προϊόν  μιας εβδομάδας εργασίας. Ας υποθέσουμε επίσης ότι μια εβδομάδα εργασίας πληρώνεται με μια λίρα. Αυτά τα νομίσματα που έβγαλα από τη τσέπη μου, τα θεωρούμε ως μια λίρα το καθένα. Δείτε τώρα πως γίνεται το μεγάλο κόλπο», είπε.

«Εσείς θέλετε δουλειά, και εγώ από τη καλή μου καρδιά, επενδύω τα χρήματά μου σε διάφορους τομείς, έτσι ώστε να έχετε απασχόληση. Θα σας πληρώνω λοιπόν μια λίρα την εβδομάδα, και για κάθε εβδομάδα θα πρέπει να κατασκευάζετε από τρεις κύβους. Μόλις το κάνετε, θα πληρωθείτε. Τα χρήματα θα είναι ολόδικά σας, ενώ ότι παράγετε θα είναι δικό μου. Θα πάρετε από ένα μηχάνημα, και μόλις κάνετε τη δουλειά μιας εβδομάδας, θα πληρωθείτε».

Η εργατική τάξη συμφώνησε και ξεκίνησε την εργασία της, και ο καπιταλιστής έκατσε κάτω, και τους παρακολουθούσε. Μόλις τελείωσαν, έδωσαν τους 9 κύβους στον Owen, κι αυτός τους τοποθέτησε επάνω σε ένα κομμάτι χαρτί, και τους πλήρωσε το μισθό τους.

«Αυτοί οι κύβοι αντιπροσωπεύουν τις αναγκαιότητες της ζωής. Δεν μπορείτε να επιβιώσετε χωρίς μερικές από αυτές, αλλά μιας και μου ανήκουν, θα πρέπει να τις αγοράζετε από εμένα. Η τιμή που βάζω, είναι μια λίρα ο κάθε κύβος».

Και αφού η εργατική τάξη δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτές τις αναγκαιότητες, μιας και δεν μπορούσε να τρώει ή να πίνει τα άχρηστα χρήματα, συμφώνησε με τους όρους του «φιλεύσπλαχνου» καπιταλιστή. Αμέσως λοιπόν, αγόρασαν και κατανάλωσαν το 1/3 του προϊόντος της εργασίας τους.

Η καπιταλιστική τάξη άρπαξε και έφαγε με τη σειρά της δυο από τους κύβους, και έτσι το αποτέλεσμα μιας εβδομάδας εργασίας ήταν πως ο καλός κεφαλαιοκράτης κατανάλωσε προϊόντα που έγιναν με τη δουλειά των άλλων αξίας 2 λιρών, και με βάση την αγοραστική αξία του κάθε κύβου, κατάφερε και διπλασίασε το κεφάλαιό του, αφού  είχε ακόμη στα χέρια του τρεις λίρες σε χρήματα, και επιπλέον προϊόντα αξίας τεσσάρων λιρών.

Όσο για την εργατική τάξη, ο Philpot,  ο Harlow και ο  Easton, αφού κατανάλωσαν τα προϊόντα που αντιστοιχούσαν στο βδομαδιάτικό τους, βρέθηκαν στην ίδια ακριβώς κατάσταση που ήταν και στην αρχή, πριν πιάσουν δουλειά. Δεν είχαν δηλαδή τίποτα.

Αυτή η διαδικασία επαναλήφθηκε αρκετές φορές. Κάθε εβδομάδα, οι εργαζόμενοι έπαιρναν το μισθό τους. Αλλά  όλο δούλευαν, και μετά αναγκαστικά ξόδευαν ολόκληρο το μεροκάματο τους.

Ο καλοπροαίρετος καπιταλιστής κατανάλωνε τα διπλάσια από αυτούς, και παράλληλα  ο πλούτος του όλο και αυξάνονταν. Σε λίγο καιρό, η περιουσία του (σε κύβους) άξιζε πάνω από 100 λίρες. Η εργατική τάξη όμως, συνέχιζε να βρίσκεται στην ίδια κατάσταση. Δεν είχε τίποτα. Κι όμως οι τρεις φίλοι συνέχιζαν να εργάζονται σκληρά, αφού η ζωή τους εξαρτάτο  από αυτό.

Και αυτό συνεχίστηκε, μέχρι που οι διάφοροι παριστάμενοι άρχισαν να γελάνε.

Το γέλιο τους αυξήθηκε, όταν ο καλόκαρδος καπιταλιστής, που μόλις  είχε πουλήσει από ένα κύβο στον καθένα, ξαφνικά τους αφαίρεσε τα σουγιαδάκια  (τα μέσα παραγωγής), και τους ενημέρωσε ότι εξαιτίας της υπερπαραγωγής, όλες του οι αποθήκες ξεχείλιζαν από προϊόντα (αναγκαιότητες της ζωής) και για αυτό αποφάσισε … να κλείσει το εργοστάσιο.

«Και εμείς τώρα τι θα κάνουμε;», ρώτησε επιτακτικά ο Philpot.

«Αυτό δεν με ενδιαφέρει» απάντησε ο καλός καπιταλιστής. «Εγώ πλήρωσα τους μισθούς σας, και σας έδινα σταθερή δουλειά για αρκετό διάστημα. Τώρα όμως, δεν έχω δουλειά να σας προσφέρω. Ελάτε ξανά σε μερικούς μήνες, και θα δω τι μπορώ  να κάνω».

«Και τι θα γίνει με τα απαραίτητα της ζωής; Πρέπει να έχουμε να τρώμε…», είπε αγριεμένος ο Harlow.

«Ναι πράγματι, χρειάζεται να τρώτε. Για αυτό είμαι διατεθειμένος να σας πουλήσω μερικούς κύβους».

«Μα αφού δεν έχουμε καθόλου χρήματα…».

«Δεν πιστεύω να έχετε την απαίτηση να σας τους δώσω τσάμπα. Άλλωστε, δεν δουλεύατε τσάμπα. Σας πλήρωνα καλά, και θα έπρεπε να έχετε βάλει αρκετά χρήματα στην άκρη, Έπρεπε να κάνατε οικονομία, όπως εγώ. Είδατε πως έχω πετύχει, με τις οικονομίες που έκανα;»

Οι τρεις άνεργοι φίλοι αλληλοκοιτάχθηκαν με απορία. Οι υπόλοιποι όμως όλοι,  ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Τότε, οι τρεις άνεργοι άρχισαν να αγριεύουν, και να απαιτούν από τον καπιταλιστή να τους δώσει μερικά από τα προϊόντα που είχε κρυμμένα στις αποθήκες του, ή έστω να τους επιτρέψει να δουλέψουν, έτσι ώστε να παράγουν μερικά για τις ανάγκες τους. Τον απείλησαν μάλιστα ότι θα του τα πάρουν δια της βίας, αν δεν συμφωνούσε με τους όρους τους.

Όμως ο φιλεύσπλαχνος καπιταλιστής τους είπε να μην είναι τόσο θρασείς, και άρχισε να τους μιλάει για την εντιμότητα και την αρετή. Τους προειδοποίησε μάλιστα, ότι αν δεν προσέξουν, θα τους σπάσει τα μούτρα η αστυνομία, ή αν κριθεί αναγκαίο, θα καλέσει το στρατό, ο οποίος  και θα τους πυροβολήσει σαν σκυλιά.

Το ίδιο ακριβώς δηλαδή, που είχε κάνει και άλλες φορές, σε πολλά άλλα μέρη,

 

Strange Attractor

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. kiki avatar
    kiki 02/03/2011 07:11:37

    Εχεις κεφια ,
    και εδωσες ακριβως την ουσια του προβληματος .
    Η εκμεταλευση , η εξαπατηση , της εργατικης ταξης.
    Λυση ομως .

    • SAVAS avatar
      SAVAS @ kiki 02/03/2011 16:56:17

      Το εργοστάσιο το δουλεύουν οι εργάτες (αυτό δεν αλλάζει), αλλά το εργοστάσιο θα ανήκει στους εργάτες. Αυτό δηλαδή που θα αλλάξει είναι ότι το εργοστάσιο δεν θα κλείσει ποτέ και πάντα ο εργάτης θα έχει να φάει. Αλλά επειδή έτρωγε το 1/3 τώρα θα τρώει το 1,5/3 και το υπόλοιπο 1,5 θα πηγαίνει στο νέο εργοστάσιο που εκεί θα δουλεύουν τα παιδιά του..................

  2. alone avatar
    alone 02/03/2011 08:23:03

    Λοιπόν εδώ θα βρείτε μια πολύ καλύτερη σύνοψη των
    αντιφάσεων της καπιταλιστικής παραγωγής που δείχνει
    πως η λύση στο πρόβλημα υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευσης
    μεταθέτει το πρόβλημα

    h**p://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=705105

    1) ΕΝΑΣ ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ

    Έχω ένα εργοστάσιο με 5 δισ. υπαλλήλους. Το εργοστάσιο φτιάχνει όλα τα προϊόντα που μπορεί να φανταστεί κανείς, υλικά και άυλα, έχει ακόμη μέχρι και ξενοδοχεία και όλες τις υπηρεσίες. Φτιάχνει όλο το προϊόν της Γης. Την πρώτη μέρα το μεσημέρι πλήρωσα τους εργαζόμενους. Τους έδωσα 100 ευρώ, 20 οι μισθοί για τα προϊόντα και 80 ως δαπάνη για την επένδυση (έφτιαξαν και το εργοστάσιο παρέλειψα να πω). Το απόγευμα τους πουλάω τα προϊόντα στο παζάρι και εισπράττω τα 100 ευρώ που τους έδωσα.

    Τη δεύτερη μέρα παράγουν τα ίδια προϊόντα. Τους δίνω 80 ευρώ μισθό γιατί τα 20 οφείλουν να είναι το κέρδος του κεφαλαίου μου. Το απόγευμα όμως πώς με 80 ευρώ εισόδημα θα αγοράσουν τα προϊόντα σε τιμή τέτοια ώστε να έχω τον ίδιο τζίρο; Αυτό ΕΙΝΑΙ Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ.

    Θα εισπράξω 80 ευρώ (ουκ αν λάβεις 100 ευρώ από τους έχοντες 80 ευρώ) και τότε με αδιάθετα προϊόντα ή θα μειώσω τους μισθούς σε 62 ευρώ (διατηρώντας το 20% κέρδους) ή θα απολύσω και θα φτιάξω λιγότερα προϊόντα. Όμως το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Την άλλη μέρα θα επανέλθει γιατί η διαφορά πάλι θα υπάρχει. Θα προκαλέσω ύφεση και μείωση κερδών σε μορφή σπιράλ.

    2) ΛΥΣΗ ΠΡΩΤΗ Δαπανώ το κέρδος μου ως καταναλωτής. (Μακάρι να γινόταν)

    Επιστρέφω τα 20 ευρώ πριν το απόγευμα, αγοράζοντας ένα μέρος των προϊόντων, ή αγοράζοντας πρόσθετη εργασία. Μπορούν να μου βάψουν το σπίτι, να μου χτενίσουν τη γυναίκα, να μου φτιάξουν ένα γιοτ... Έτσι το απόγευμα αυτοί έχουν 100 ευρώ (=80 μισθοί +20 καταναλωτική δαπάνη δικιά μου), τα προϊόντα πουλιούνται , ο τζίρος είναι πάλι 100 ευρώ. Έχω περάσει σαν πασάς, αλλά ανακαλύπτω ότι ο λογαριασμός μου δεν αυξάνει. Πιο πολύ μοιάζω με φεουδάρχη παρά με κεφαλαιούχο.

    3) ΛΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ (εποχή ανοίγματος αγορών) Δαπανώ το κέρδος ως νέα επένδυση

    Επιστρέφω τα 20 ευρώ ως δαπάνη επένδυσης. Πληρώνω έξτρα εργασία και αυτοί επεκτείνουν το εργοστάσιο. Τώρα έχουν 100 ευρώ διαθέσιμα για να τα πάρω το απόγευμα αλλά.

    Τις επόμενες μέρες πρέπει να έχω περισσότερο κέρδος κάτι που θα επιτείνει τον γόρδιο δεσμό γιατί τώρα αν ο τζίρος δεν είναι ακόμη μεγαλύτερος από το διαθέσιμο εισόδημα η απόδοση των δαπανηθέντων κεφαλαίων (των 20 ευρώ) δεν θα είναι συμφέρουσα. Και αν ψυλλιαστώ κάτι τέτοιο, κόβω και τις επενδύσεις και όλα (δεκαετία 1990 και πρόβλημα υπερεπενδύσεων).

    Βρίσκω μια λύση. Κέρδη από νέες αγορές. Συνεχίζω κάποια χρόνια βάζοντας και άλλους στο σύστημα αυτό, (Αφρικάνους, Κινέζους, πρώην αυτόχθονες). Αλλά και αυτοί δεν είναι ατελείωτοι. Άσε που πρώτα χρειάζεται να «εξάγω τη δημοκρατία» και αυτό θέλει χρόνια, πολέμους και διάφορα τέτοια. Ενώ εδώ βιαζόμαστε...

    4) ΛΥΣΗ ΤΡΙΤΗ Δανεισμός (δεκαετία 2000)

    Το μεσημέρι της δεύτερης ημέρας, πληρώνω 80 ευρώ σε μισθούς και τους δίνω και τα 20 ευρώ του κέρδους μου ως δάνειο. Μένω άφραγκος, αλλά το απόγευμα αυτοί αγοράζουν τα προϊόντα επιστρέφοντάς μου τα 100 ευρώ και το κέρδος μου το έχω σε μορφή χρεογράφων για τα οποία μου εγγυάται ο τραπεζίτης (αυτός μεσολάβησε). Συνεχίζω λίγες μέρες ακόμη. Τώρα υπάρχει πολύ χρήμα. Και ο τζίρος και τα χρεόγραφα. Εγώ έχω 100 ευρώ σε χρήμα και 20 λογιστικό, το χρέος τους. Το σύστημα δουλεύει και όλοι είναι ευτυχείς.

    Βέβαια πρέπει να πληρώνονται τόκοι και αυτό θα μειώσει και το διαθέσιμο εισόδημα και τον τζίρο, γιατί από πού αλλού θα βρεθούν. Βάζω λίγο νερό στο κρασί μου, δανείζω φτηνά (εποχή Greenspan) και τσουλάνε κάποια χρόνια.

    Κάποια στιγμή αποκαλύπτουν στον τραπεζίτη ότι δεν θα μπορέσουν να δώσουν το χρέος (είναι φυσικό αφού μου τα έχουν δώσει ήδη υπό μορφή τζίρου!).

    5) ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

    Όταν αρχίζω να το ψυλλιάζομαι με λούζει κρύος ιδρώτας. Ο τραπεζίτης μου τα μασάει (α΄ εξάμηνο 2008). Σκάει το κανόνι και με πιάνει πανικός (Φθινόπωρο 2008). «Τα λεφτά μου, τα λεφτά μου... καταρρέει το τραπεζικό σύστημααααα!!!»

    «Δεν πρόκειται να ξαναδανείσω τίποτε. Πάρτε τα 80 ευρώ και κανονίστε να μου κάνετε τζίρο 100 ευρώ» και άλλα τέτοια παράλογα.(έλλειψη ρευστότητας).

    Οι νεοφιλελεύθεροι ξύνουν το κεφάλι τους και αναρωτιούνται. «Πως πριν, βρε παιδί μου αυτό γινόταν και τώρα δεν γίνεται»;

    Αποφασίζω να βάλω τα αυτοκίνητα στα τάνκερ παρκαρισμένα. Θα μειώσω την παραγωγή, θα περικόψω τους μισθούς... το φάντασμα της ύφεσης πλανάται. Αλλά, μήπως με την ύφεση θα λύσω το ΒΑΣΙΚΟ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ?
    Σκέφτομαι λίγο πιο ψύχραιμα πριν τις αμερικάνικες εκλογές και ψηφίζω τον Ομπάμα. Έρχεται αυτός.

    «Τι γίνεται βρε παλικάρια;»

    «Το και το», του λέω εγώ (Ο τραπεζίτης είναι στην άκρη και κάνει πως μυξοκλαίει).

    «Άσε φίλε τα κάνατε σκ... α. Εν πάσει περιπτώσει θα σου δώσω εγώ τα λεφτά σου.»

    Παίρνει το ρόλο του μεσίτη-τραπεζίτη.

    «Και που θα τα βρεις εσύ;» τον ρωτάω.

    «Κοίτα δεν έχω, αλλά αν θες δάνεισέ μου εσύ το ποσό που σου χρωστάνε αυτοί οι άφρονες και εγώ σου δίνω τα λεφτά σου, από αυτά που θα μου δανείσεις.»

    «Έτσι εντάξει, εσύ μου φαίνεσαι αξιόπιστος άνθρωπος», λέω και αγοράζω ομόλογα του Αμερικάνικου κράτους ενώ αυτός παίρνει τα χρεόγραφα.

    6) Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ

    «Το κράτος υπερχρωστάει... Βοήθεια!!!... Βοήθεια!!!... Τα λεφτά μουυυυυυ...!!!!!»
    (Εδώ θα είμαστε και θα τον κάνουμε χάζι...)

    Αρκας

    • alone avatar
      alone @ alone 02/03/2011 08:29:21

      Προσέξτε την ημερομηνία που γράφτηκε 30/03/2009 και πως
      προφητεύει την μετάλλαξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης σε κρίση δημοσιων χρεών.

  3. Έρεβος avatar
    Έρεβος 02/03/2011 10:06:44

    Διδακτική ιστοριούλα. Για να δίνουμε την πρέπουσα αξία στα πράγματα.

  4. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 02/03/2011 10:31:48

    Καλόόόόό!

  5. s54elas avatar
    s54elas 02/03/2011 13:18:52

    .. μπραβο ρε στρειντζ ατρακτορ .. εχεις νευρο .. δεν εχω ακουσει για τον κυριο Ρομπερτ Τρεσελ .. που τον φερεις σαν διασημο .. χωρις αυτο να καταφερνετε κατα του Τρεσελ .. αλλα στο συστημα που εχει κυριολεκτικα κυριευσει ολο τον κοσμο ..και εχει καταφερει να εισχωρησει βαθεια μεσα στις ζωες των ανθρωπων .. εκμεταλευεται την δημοκρατια .. χαλκευει την θεληση των λαων .. δεν μπορει να εμπιστευθει τις κυβερνησεις που βγαζει .. για αλλα πραγματα τους βαζει στις καρεκλες και αλλα κανουν ..

    αυτο το συστημα τετοια πονηματα .. τα καταχωνιαζει στα αζητητα .. δεν ειμαι κοροιδο λεει .. να προβαλω αυτα που ειναι εναντιον μου .. να σκαψω λακκο κατω απο τις καρεκλες μου ..

    βαζει το ολο θεμα για το χρημα .. στις σωστες του βασεις .. που μεσα στον ορυμαγδο που μας σερβιρουν με την σεσουλα ... χρηματα, δανεια, επενδυσεις, πλουτος, προοδος, ευημερια .. φανταζουν σαν πρωτογνωρες ..

    και αμα σκεφτει κανεις .. οτι εβγαλε το βιβλιο του απο το 1914 .. εχει δει κανεις καμμια απο τις ιδεες του .. να υπερισχυει; .. ακομα και ο Μαρξ, Λενιν .. τα κομμουνιστικα καθεστωτα .. μεσα απο το χρημα δουλευουν .. αντι να εχουμε καπιταλιστες .. να εχουμε τα μελη του κοματος .. που αν και στη Ρωσσια το συστημα εχει πεσει .. και εχει ηδη αλλαξει .. εδωσε τα ηνια απο τα μελη του κοματος στους καπιταλιστες ..

    στην Κινα που δεν επεσε .. τα μελη του κοματος .. συνεχιζουν να παιζουν τον ρολο των καπιταλιστων ..

    αυτο που ειναι πεποιθηση μου .. ειναι οτι, οτι θα ακολουθησουν οι κοινωνιες στο μελλον .. εχει ηδη σκεφτει .. και εχει καταγραφει .. καταχωνιασμενα η οχι .. τριγυριζουν γυρω-γυρω σαν μαυροι κυκνοι .. που μιλαει και ο Νασιμ Ταλεμπ .. για κατι μαγκες σαν εσενα .. να τα βγαζουν στην φορα ..

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ s54elas 03/03/2011 14:48:34

      Το βιβλίο λέω διάσημο, όχι τον συγγραφέα.

  6. gram avatar
    gram 02/03/2011 13:44:02

    Εσεις είσθε αυτό το S.A. που βλέπω κάθε τόσο κι' εγώ νόμιζα τόσον καιρό ότι σήμαινε Soviet Affairs...

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ gram 02/03/2011 13:58:21

      Χμμμμ....
      Νάχα και κρυμμένα ρούβλια πουθενά, καλά θάταν...

  7. ΗΛΙΑΣ ΠΑΓΩΝΑΚΗΣ avatar
    ΗΛΙΑΣ ΠΑΓΩΝΑΚΗΣ 07/03/2011 22:07:27

    Προφανώς αυτό κατά νουν θα είχε και ο Αργείος Φείδων εφευρέτης του νομίσματος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.