#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
10/02/2013 08:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το κρυφό κίνητρο της Ευρώπης



Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλό θα ήταν να εξετάσει τις ιδιωτικές επενδύσεις ως μέσο για να ωθήσει τη στάσιμη οικονομία της Ευρώπης. Με τους συνήθεις δείκτες  ανάπτυξης του ΑΕΠ να περιορίζονται σε όλη την Ευρώπη, ο μοναδικός οικονομικός τομέας που μπορεί  να ξοδέψει είναι οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, υποστηρίζει ο Eric Labaye, πρόεδρος του McKinsey Global Institute.

Πράγματι, οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ευρωπαϊκές εταιρείες είχαν πλεόνασμα των ταμειακών διαθεσίμων ύψους  750 δις ευρώ το 2011, πολύ κοντά στο υψηλό εικοσαετίας. Η απελευθέρωση αυτών των μετρητών θα έδινε στην Ευρώπη ένα πολύ μεγαλύτερο πακέτο στήριξης από αυτό που μπορεί να προσφέρει οποιαδήποτε κυβέρνηση. Το 2011, για παράδειγμα, οι ιδιωτικές επενδύσεις στην Ευρώπη ανήλθαν  σε περισσότερα από 2 τρις ευρώ, σε σύγκριση με τις δημόσιες επενδύσεις που ήταν λιγότερο από 300 δις ευρώ.

Και όμως, ενώ οι τάσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών έχουν μεταβληθεί, οι ιδιωτικές επενδύσεις ήταν, σε γενικές γραμμές, η συνιστώσα του ΑΕΠ που επλήγη περισσότερο κατά τη διάρκεια της κρίσης, πέφτοντας πάνω από  350 δις ευρώ - δέκα φορές περισσότερο από την πτώση της ιδιωτικής κατανάλωσης και τέσσερις φορές περισσότερο από την μείωση του πραγματικού ΑΕΠ - μεταξύ 2007 και 2011. Το μέγεθος της ύφεσης στις ιδιωτικές επενδύσεις ήταν, στην πραγματικότητα, άνευ προηγουμένου - και βρίσκεται στην καρδιά της οικονομικής δυσπραγίας της Ευρώπης.

Επίσης, με βάση τα ιστορικά πρότυπα, η ανάκαμψη της ιδιωτικής επένδυσης προχωρά αργά. Σε περισσότερες από 40 περιπτώσεις στο παρελθόν, κατά τις οποίες το ΑΕΠ μειώθηκε και οι ιδιωτικές επενδύσεις μειώθηκαν κατά 10%, χρειάστηκαν κατά μέσο όρο πέντε χρόνια για την ανάκαμψη. Η Ευρώπη έχει τέσσερα χρόνια από την έναρξη της ύφεσης, αλλά οι ιδιωτικές επενδύσεις το 2011 ήταν σε ακόμη χαμηλότερο επίπεδο από του 2007 σε 26 από τα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για να βεβαιωθούμε, το γεγονός ότι οι εταιρείες κρατούν τα μετρητά τους, αντί να τα πληρώνουν σε μερίσματα, δείχνει ότι αναμένουν επενδυτικές ευκαιρίες για να επιστρέψουν -μια πολύ πιο θετική κατάσταση από ό,τι στην Ιαπωνία, για παράδειγμα, όπου οι εταιρείες δεν έχουν μετρητά να επενδύσουν. Αλλά οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εξακολουθούν να διστάζουν, παρά τα χαμηλά επιτόκια, διατηρώντας τις ιδιωτικές επενδύσεις πολύ πιο κάτω από το προηγούμενο ανώτατο όριό τους. Οι κυβερνήσεις μπορούν να συμβάλουν ώστε να πεισθούν οι εταιρείες να απελευθερώσουν τα μετρητά τους με την άρση των ρυθμιστικών φραγμών, όπως οι ρυθμίσεις ζωνών στον τομέα της λιανικής και η πληθώρα των απαιτήσεων στον τομέα των κατασκευών σχετικά με τα πάντα, από το ύψος των ανωτάτων ορίων ως  το μέγεθος των χαμηλότερων ορίων. Θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ενιαίων προτύπων εντός των εσωτερικών συνόρων της Ευρώπης. Για παράδειγμα, υπάρχουν 11 διαφορετικά συστήματα σηματοδότησης σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών στην περιοχή EU-15.

Αφότου η Σουηδία διευκόλυνε το σχεδιασμό νόμων στο χώρο της λιανικής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η χώρα σημείωσε την ισχυρότερη αύξηση της παραγωγικότητας της λιανικής στην Ευρώπη (και ξεπέρασε εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών) μεταξύ 1995 και 2005. Η προτυποποίηση και η απελευθέρωση των ευρωπαϊκών τηλεπικοινωνιών ενισχύθηκε κατά 9% επί της προστιθέμενης αξίας και της παραγωγικότητας κατά την περίοδο αυτή, σε σύγκριση με αύξηση 6% στις ΗΠΑ.
Το μεγαλύτερο πεδίο για την ανανέωση των ιδιωτικών επενδύσεων είναι οι τομείς έντασης κεφαλαίου στους οποίους η κυβέρνηση έχει μια σημαντική παρουσία ως ρυθμιστής. Ακόμη και αν οι ευρωπαϊκές χώρες έπρεπε να κλείσουν μόνο το 10% της διακύμανσης του μετοχικού κεφαλαίου ανά εργαζόμενο σε επίπεδο υποτομέα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι περισσότερα από 360 δις ευρώ σε πρόσθετες επενδύσεις –αντισταθμίζοντας τη διαφορά των 354 δις ευρώ των ιδιωτικών επενδύσεων, μεταξύ των ετών 2007 και 2011.
Πολλά έργα, από τα αεροδρόμια ως τις πανεπιστημιουπόλεις, ωφελούνται από την απόδοση δεκαετιών, γεγονός που σημαίνει ότι η αδύναμη ζήτηση βραχυπρόθεσμα θα έχει περιορισμένο αντίκτυπο στη συνολική βιωσιμότητά τους. Ακόμη και μεταξύ των πιο βραχυπρόθεσμων  έργων, μερικά - για παράδειγμα, η μετασκευή κτιρίων με πιο ενεργειακά αποδοτικά χαρακτηριστικά - θα μπορούσαν να γίνουν βιώσιμα με πολιτική δράση. Κάποιος βαθμός επένδυσης θα προσθέσει στη ζήτηση, η οποία μπορεί να πείσει κι άλλους να επενδύσουν – ένας λειτουργικός κύκλος.

Αυτή η προσέγγιση δεν είναι για «να διαλέξουμε νικητές και ηττημένους». Αφορά τις μικροοικονομικές μεταρρυθμίσεις που μειώνουν ή άρουν τα εμπόδια για τις ιδιωτικές επενδύσεις, ενθαρρύνοντας έτσι τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις να προωθήσουν την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Αλλά είναι σημαντικό να γίνει αυτός ο πολιτικός ακτιβισμός σωστά.

Κατ’ αρχήν, οι κυβερνήσεις πρέπει να επικεντρωθούν σε τομείς στους οποίους η δράση αυτή είναι πιθανόν να προκαλέσει νέες επενδύσεις σε μια κλίμακα αρκετά μεγάλη για να δώσει ώθηση στο ΑΕΠ - και αρκετά γρήγορα για να μπορέσουν οι ιδιωτικές επενδύσεις να οδηγήσουν στην ανάκαμψη. Οι κυβερνήσεις συχνά ερωτεύονται τους καινοτόμους τομείς, όπως οι ημιαγωγοί, που αντιπροσωπεύουν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό της συνολικής επένδυσης. Οι πολιτικοί μπορεί να θέλουν να αναπτύξουν αυτούς τους τομείς ως καταλύτη για την καινοτομία, αλλά δεν θα πρέπει να αναμένουν ότι οι πρωτοβουλίες αυτές μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα μόνο μια ανάκαμψη των ιδιωτικών επενδύσεων.

Στην πραγματικότητα, οι κατασκευές και τα ακίνητα είναι οι πιο πολλά υποσχόμενοι υποψήφιοι, καθώς αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο των ευρωπαϊκών επενδύσεων πάγιου κεφαλαίου και πάνω από 17 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Παρά το γεγονός ότι οι τομείς αυτοί είναι απίθανο να ανακάμψουν στα προ της κρίσης επίπεδα στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Ισπανία, για πολλά χρόνια, άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Σουηδία, καθώς και ορισμένες οικονομίες της Ανατολικής Ευρώπης, έχουν περιθώρια για περαιτέρω επενδύσεις.

Για να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι ενεργειακοί στόχοι της Ευρώπης για το 2020, η μετασκευή υφισταμένων κτιρίων και η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης νέων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των πιο ενεργειακά αποδοτικών υλικών και εξοπλισμού, μπορεί να οδηγήσει σε περίπου 37 δις ευρώ σε επιπλέον ετήσιες επενδύσεις, από τώρα και έως το 2030. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα μέτρα για την τόνωση των ιδιωτικών επενδύσεων σε τοπικές υπηρεσίες και μεταφορές - δύο μεγάλους τομείς.

Οι κυβερνήσεις, όμως, πρέπει να κατανοήσουν τα εμπόδια στις επενδύσεις: ρυθμιστικές αποτυχίες, αδύναμα κίνητρα, συμπεριλαμβανομένων του οικονομικού και ανθρώπινου κεφαλαίου, φτωχές υποδομές και υποβαθμισμένη τεχνολογία. Και πρέπει να αναλαμβάνουν αυστηρές αναλύσεις κόστους-οφέλους, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε παρέμβαση μεταφράζεται σε ιδιωτικές επενδύσεις που προωθούν την αύξηση της παραγωγικότητας. Στο επίπεδο της εκτέλεσης, οι κυβερνήσεις έχουν συχνά χαμηλή απόδοση. Πάρα πολύ συχνά, δαπανούν χρήματα για την υποστήριξη έργων του ιδιωτικού τομέα που αποτυγχάνουν να παρέχουν μια θετική απόδοση για την ευρύτερη οικονομία.

Τρία συστατικά είναι ζωτικής σημασίας για να γίνουν τα πράγματα σωστά: η υποστήριξη πρωτοβουλιών σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο, η συμμετοχή όλων των  βασικών ενδιαφερόμενων φορέων στην απόφαση για τη λήψη μέτρων και την εφαρμογή τους και η ίδρυση μικρών, υψηλής ισχύος μονάδων παράδοσης με σαφείς εντολές να συντονίσουν τις επεμβάσεις.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να θέσουν τις ιδιωτικές επενδύσεις στο επίκεντρο της στρατηγικής για την ανάπτυξη, με την εκπόνηση πολιτικών που θα ανοίξουν τις πύλες στη ροή μεγάλου δυναμικούς.

project-syndicate

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προφήτης avatar
    Προφήτης 10/02/2013 11:38:56

    Μπλα μπλα μπλα
    μπλα μπλα μπλα
    μπλα μπλα μπλα
    Κακοχωνεμένη, ουτοπική παπαγαλία

    Το κεφάλαιο έχει πλέον απο-εθνικοποιηθεί και δεν δίνει πεντάρα για κινήσεις που αποτυπώνονται σε αποτελέσματα εντός εθνικών οικονομιών.

    Οι ιδιώτες δεν είναι ηλίθιοι να βάζουν τα χρήματα τους για να προκαλέσουν οικονομική δραστηριότητα, που θα μειώσει την ανεργία, που θα διατηρήσει την κοινωνική συνοχή, που θα επενεκλέξει τους πολιτικούς.

    Γι' αυτό ανέκαθεν ήταν οι δημόσιες επενδύσεις που ανακινούσαν ή "ανέσταιναν" την οικονομία..

    Όταν υπάρχουν τα παράγωγα και τα απίθανα, άϋλα, χρηματοοικονομικά προϊόντα πρέπει να είναι κάποιος βλάκας για να κάνει υλικές επενδύσεις - οποιασδήποτε μορφής.

    Όταν εκείνος ο τύπος έβαλε 500 εκατ. $, αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα κοψοχρονιά (κάπου στο 15-20% της ονομαστικής), και έβγαλε κέρδος 500 εκατ $ σε πρώτη φάση ενώ περιμένει άλλο 1 δις $ μελλοντικά ...περιμένετε τον Γκοντό και τους ΚΑΤΑΡαμένους.

  2. σταρατα avatar
    σταρατα 10/02/2013 15:08:33

    Αγαπητέ Προφήτη, πάντα άξιος του προσωνυμίου σου!!! Με πέντε κουβέντες κάλυψες ΟΛΟ το antinews οσον αφορά την πολυλογία για την ανάπτυξη...Υποκλίνομαι!!!...

  3. dim avatar
    dim 10/02/2013 15:49:55

    Καλά, δεν είναι έτσι μονοδιάστατα τα πράγματα…

    Ανάπτυξη σημαίνει αύξηση του ΑΕΠ… Άρα αύξηση του παραγόμενου προϊόντος και μετριέται ως άθροισμα τριών πραγμάτων: κατανάλωση + επενδύσεις + δημόσιες δαπάνες…

    Η κατανάλωση είναι συνυφασμένη με την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, και άρα το εισόδημα τους… Ας την αφήσουμε για την ώρα έξω από την εξίσωση…

    Οι δημόσιες δαπάνες είναι συγκεκριμένες και περιγράφονται στον εκάστοτε προϋπολογισμό… Σιγά – σιγά και μέσα από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα αρχίζει πάλι και μεγαλώνει το κομμάτι αυτό της εξίσωσης…

    Πάμε και στις επενδύσεις τώρα… Εκεί μιλάμε για ιδιωτικές επενδύσεις είτε με κεφάλαια αμιγώς από τον ιδιωτικό τομέα, είτε μέσα από προγράμματα της Ε.Ε και Τραπεζών… Οι ιδιωτικές επενδύσεις επίσης χωρίζονται σε επενδύσεις μεγάλων fund του εξωτερικού και σε επενδύσεις ιδιωτών της χώρας μας…

    Αυτό που περιγράφεται στο σχόλιο του προφήτη συνεπώς αφορά μόνο έναν παράγοντα από τους τόσους που επηρεάζουν την ανάπτυξη…. Επίσης δεν αφορά ούτε καν όλους τους επενδυτές τους παγκοσμιοποιημένους… Δε σκέφτονται όλοι με τη λογική να επενδύσουν κάπου για γρήγορο χρήμα… Υπάρχουν και αυτοί που εκπροσωπούν επενδυτές που έχουν ως λογική τις μακροχρόνιες τοποθετήσεις των κεφαλαίων τους, με καλή και μακροχρόνια απόδοση… Αυτοί οι επενδυτές, καθώς και οι εγχώριοι που έχουν καταχωνιάσει τα λεφτά τους σε σεντούκια και περιμένουν μπορούν να κάνουν τη διαφορά… Μιλάμε για δεκάδες δις που μπορούν να επενδυθούν αλλά χρειάζονται οι παρακάτω εξής προϋποθέσεις:

    Α. Σταθερό Πολιτικό Περιβάλλον
    Β. Ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο (1. Σταθερό, και 2. Χαμηλοί συντελεστές)
    Γ. Ευνοϊκό περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα (Μηδενική γραφειοκρατία, μηδενική διαφθορά)
    Δ. Χαμηλό Κόστος λειτουργικών δαπανών (Χαμηλό εργατικό κόστος, χαμηλά ενοίκια κλπ.)

    Κανένας δεν επενδύει αν δε ξέρει τι του ξημερώνει αύριο, ή αν οι υψηλοί φόροι, η γραφειοκρατία και τα υψηλά λειτουργικά κόστη συνεπάγονται μηδενικά κέρδη… Όταν φτιαχτούν αυτά τα τέσσερα, θα δεις πως θα μπουν δισεκατομμύρια στην ελληνική αγορά… Απογείωση θα έχουμε… Και οι μεγάλοι επενδυτές θα έρθουν για να αξιοποιήσουν μεγάλα επιχειρηματικά projects (λιμάνια, μαρίνες, αεροδρόμια, δρόμοι, υποδομές, φυσικός και ορυκτός πλούτος, ενέργεια, τουρισμός, ναυτιλία κλπ), αλλά και οι εγχώριοι Έλληνες μεσαίοι κεφαλαιούχοι θα ξαναρίξουν τα χρήματα τους στην Ελληνική αγορά, για μεσαίες επιχειρήσεις που θα σχετίζονται με την παραγωγή, το εμπόριο, υπηρεσίες, τουρισμό κλπ…

    Και φυσικά, όταν γίνουν αυτές οι επενδύσεις, περισσότερο χρήμα θα κυκλοφορήσει στην αγορά (νέες θέσεις εργασίας, αγορές για επενδύσεις που για άλλους είναι έσοδο κλπ κλπ) και άρα θα ανέβει και ο πρώτος παράγοντας της εξίσωσης η κατανάλωση… Θα έχουμε έτσι έναν πολλαπλασιαστή της οικονομίας που θα μας εκπλήξει όλους θετικά, αρκεί να γίνουν τα 4 που ανέφερα παραπάνω…

    • Αντίθεσις avatar
      Αντίθεσις @ dim 11/02/2013 13:11:43

      Το πολύ αυξημένο κόστος ενέργειας και μεταφορών και οι (άγνωστοι εν πολλοίς) φόροι στα ακίνητα ανεβάζουν τις λειτουργικές δαπάνες. Έτσι δεν γίνεται δουλειά...

    • Φοιτητης avatar
      Φοιτητης @ dim 11/02/2013 23:12:35

      Πως και θα αυξηθει η καταναλωση και θα κρατησεις την προύποθεση Δ (χαμηλοι μισθοι);

      • dim avatar
        dim @ Φοιτητης 12/02/2013 00:24:20

        α) τα χρήματα που επενδύει κάποιος, για κάποιον άλλον είναι έσοδο

        β) ο τζίρος της νέας επιχείρησης πάει σε μισθούς, αγορές πρώτων υλών, ενοίκια κλπ. Μέσα από την διαδικασία αυτή, η προστιθέμενη αξία για κάποιους σημαίνει και αύξηση της καταναλωτικής τους δυνατότητας...

        Ειδικά αν μέρος του τζίρου έρχεται από εξαγωγές, αυτό το ποσό πάει ατόφιο στη κατανάλωση... Όπως επίσης πάει ατόφιο στη κατανάλωση το α) που είπα, τα χρήματα που επενδύθηκαν...

  4. σταρατα avatar
    σταρατα 10/02/2013 17:20:41

    Σε πόσα χρόνια υπολογίζεις οτι θα αρχίσουν να γίνονται τα Α,Β,Γ,Δ, στην Ελλάδα που όλοι συμφωνούμε οτι και τα ΤΕΣΣΕΡΑ είναι προυπόθεση για επενδύσεις?

    • dim avatar
      dim @ σταρατα 10/02/2013 22:16:51

      Το τέταρτο έχει συντελεστεί ήδη σε μεγάλο βαθμό... Έχουν πέσει οι μισθοί και τα ενοίκια.. Θα πρέπει να μειωθούν βέβαια και οι εργοδοτικές εισφορές... Είναι ήδη άδικο ειδικά για του μισθούς να έχουν πέσει τόσο, ας "αξιοποιηθεί" τουλάχιστον αυτή η μείωση ώστε να έρθει η ανάπτυξη... Αν μείνουμε μόνο στις μειώσεις αυτές χωρίς τα άλλα τρία, θα έχουνε πάει χαμένες όλες αυτές οι θυσίες...

      Το πρώτο για να γίνει (σταθερό πολιτικό περιβάλλον), πρέπει να ξεκαθαρίσει ότι η χώρα στέκεται καλά στα πόδια της και ότι έχει εκλείψει ο κίνδυνος της χρεωκοπίας οριστικά... Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να γίνουν το δεύτερο (φορολογικό) και το τρίτο (γραφειοκρατία και διαφθορά)... Μια αλυσίδα είναι όλα αυτά... Άρα το ερώτημα είναι πότε θα γίνει το σταθερό αναπτυξιακό φορολογικό, και η πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς... Ελπίζω να γίνουν και τα δύο αμεσότατα αλλιώς δεν έχουμε καμία ελπίδα ανάκαμψης, και όλες οι θυσίες που έχουν γίνει θα πέσουν στο κοινό...

      • σταρατα avatar
        σταρατα @ dim 11/02/2013 09:09:11

        Aρα συμφωνείς οτι τα τρία απο τα τέσσερα δεν υπάρχουν και το τέταρτο έχει συντελεστεί εν μέρει.(Οι γειτονικές μας χώρες έχουν ακόμα πολύ χαμηλότερο εργατικό και λειτουργικό κόστος.Επομένως μέχρι να ολοκληρωθούν τα τρία απ' τα τέσσερα τουλάχιστον, θα περάσουν αρκετά χρόνια, ίσως και μετά απο εμάς που είμαστε πλέον εξηντάρηδες..

  5. Φοιτητης avatar
    Φοιτητης 11/02/2013 23:15:54

    Οι μειωσεις μισθων δεν εχουν αυξησει στο ελαχιστο καμια ανταγωνιστικοτητα, για τον απλουστατο λογο οτι χρησιμοποιηθηκαν για την καλυψη αλλων αυξησεων κοστους και φυσικα για την περαιτερω αυξηση των περιθωριων κερδους. Οπως λετε και πιο πανω, αυτο αποδεικνυει το γρηγορο κερδος μεχρι να καταρρευσει τελειως η οικονομια και δεν εχουν σκοπο για "μακροχρονιες τοποθετησεις για καλες αποδοσεις"...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.