07/09/2009 19:17
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Το δόγμα του Νονού» και ο Ομπάμα



Θυμόμαστε όλοι ότι στην ταινία «Ο Νονός», ο Ντον Βίτο Κορλεόνε (Μάρλον Μπράντο), ο οποίος ήταν επικεφαλής της ισχυρότερης οργάνωσης της Μαφίας, χάνει τη ζωή του από 5 σφαίρες, ενώ περπατάει αμέριμνα στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Πώς να αντιδράσω ρωτούσε προηγουμένως τους 3 γιους του, πώς να διατηρήσω την κυριαρχία της οικογένειας απέναντι σε τέτοιες αιφνιδιαστικές επιθέσεις;

 Μέσα σε ένα μικρό και πνευματώδες βιβλιαράκι « Το δόγμα του Νονού», δύο αμερικανοί συγγραφείς, οι John Hulsman και Wess Mitchell κάνουν μία σύγκριση ανάμεσα στην κλασσική πλέον ταινία και στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Θα μπορούσε άραγε η ταινία του Κόπολα να δώσει ορισμένες ιδέες για τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ θα πρέπει να ασκήσουν την πολιτική των διεθνών σχέσεων ; Ναι, απαντούν οι δύο συγγραφείς και παρουσιάζουν το βιβλίο τους.

Υπάρχουν περισσότεροι από ένας παραλληλισμοί ανάμεσα στην επίθεση εναντίον του Βίτο Κορλεόνε και τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου; Και στις δύο περιπτώσεις η κυριαρχούσα εξουσία-σίγουρη για την δύναμή της- δέχεται βίαιη επίθεση και μάλιστα προς έκπληξή της από έναν αντίπαλο που δεν είδε να έρχεται και δεν κατανοεί τα ακριβή κίνητρά του.

Η φιλελεύθερη και θεσμική οπτική

 Οι τρεις γιοι του θέλουν να απαντήσουν με έναν διαφορετικό τρόπο σε αυτή τη νέα πρόκληση. Οι γιοι του αντιπροσωπεύουν στην ουσία τις τρεις επιλογές που έχει η αμερικανική εξωτερική πολιτική: την πίστη στους θεσμούς, τον νεοσυντηρητισμό και τον ρεαλισμό.

 Ο Tom Hagen ο υιοθετημένος γιος γερμανο-ιρλανδικής καταγωγής, είναι ο επίσημος σύμβουλος της οικογένειας. Εκτιμά ότι η απάντηση στην απειλή της οικογένειας Sollozzo θα πρέπει να είναι μία σειρά συμφωνιών και αμοιβαίων δεσμεύσεων, που αντιστοιχεί πάνω κάτω στην φιλελεύθερη οπτική, θεσμοθετημένη από τους Δημοκρατικούς, η οποία εκπροσωπήθηκε στην εποχή του από τον 28ο αμερικανό πρόεδρο Woodrow Wilson.

Αυτό που θέλει στην πραγματικότητα, είναι μετά την επίθεση στον πατέρα του να μπει η οικογένεια γρήγορα και πάλι στο παιχνίδι. Προτείνει λοιπόν μία συμφωνία με τις υπόλοιπες οικογένειες. Το μότο του είναι: « πρέπει να μιλήσουμε μαζί τους», θεωρώντας ως δεδομένο ότι έχουν όφελος να ενισχύσουν μία επιστροφή στην ειρήνη, με την προϋπόθεση ότι θα έχουν καλύτερη πρόσβαση σε ορισμένες πηγές.

Η νεοσυντηρητική προσέγγιση

Ο δεύτερος γιος, ο Sonny, υποστηρίζει μία μονομερή και βίαιη επίθεση εναντίον της οικογένειας των Sollozzo. Επιθυμεί να κανονίσει το πρόβλημα γρήγορα και με τη δύναμη των ανθρώπων που έχει, επειδή θεωρεί ότι αυτή βρίσκεται στο πλευρό του. Αυτή η βιασύνη τον οδηγεί στο να μην αναλύσει την πηγή αυτής της δύναμης.

Είναι στην ουσία η νεοσυντηρητική προσέγγιση. Η απόπειρα του Sonny να δολοφονήσει τον σύζυγο της αδερφής του, που τον υποπτεύεται για προδοσία, αποδεικνύεται παγίδα κατά την οποία δολοφονείται ο ίδιος και είναι βασικά ο πόλεμος του Ιράκ, μία παγίδα στην οποία πιάστηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Η προσέγγιση του Tom δεν μπορεί να επιτύχει, διότι βασίζεται σε μία δύναμη που δεν υπάρχει πλέον, μία δύναμη που μόνο με τη διαπραγμάτευση μπορεί να επιβληθεί. Αλλά ο Sonny δεν είναι πλέον συνεκτικός. Ο ίδιος και η φαμίλια δεν είναι πλέον ικανοί να επιβληθούν μέσω της βίας.

Ο Sonny θα απομονώσει την οικογένεια Κορλεόνε, θα ενώσει τους εχθρούς της και η ανούσια επίδειξη δύναμης θα επιταχύνει την εξασθένηση της φαμίλιας.

Το καρότο και το ραβδί είναι οι σύμβουλοι του Ομπάμα

Ο τρίτος γιος, ο Michael, κατανοεί ότι θα πρέπει να γίνει μια μεγάλη επαναξιολόγηση της στρατηγικής τους. Θα επιλέξει λοιπόν να βγάλει εκτός παιχνιδιού αντιπάλους που δεν μπορεί να φέρει με το μέρος του και να διαπραγματευθεί με εκείνους που θα του κόστιζε πολύ ακριβά να βρεθεί αντιμέτωπος. Αυτό είναι στην ουσία η αρχή ενός «εμφυλίου» (διότι είναι μακριά από τις πρακτικές της οικογένειας και θεωρείται ανήθικη προσέγγιση), όμως είναι αυτός που θα εξουδετερώσει τους αρχηγούς που αρνούνται να έρθουν σε συμβιβασμό μαζί του.

Προτείνει μία ανάμιξη της πολιτικής του ραβδιού και του καρότου. Αυτή θα ανοίξει το δρόμο για μεγαλύτερες διπλωματικές επιτυχίες από την προσέγγιση των θεσμών και θα είναι ένας αποτελεσματικότερος μαχητής από εκείνον που βλέπει ως μόνη εναλλακτική τον πόλεμο. Γνωρίζει ότι η δομή της οικογένειας Κορλεόνε είναι αποδυναμωμένη από την παγκόσμια αλλαγή στην ισορροπία των δυνάμεων. Θα χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα και τη δύναμη και τη διπλωματία.

Την προσέγγιση του Michael συνιστούν στον Ομπάμα οι δύο συγγραφείς. Με αυτή την πολιτική-το ραβδί και το καρότο- πρέπει να συνομιλήσεις με το Ιράν, προτείνοντας επενδύσεις, διπλωματική αναγνώριση των ΗΠΑ, μία δέσμευση για μη εμπλοκή σε εσωτερικά ζητήματα, αλλιώς…την προοπτική ενός παγώματος όλων των επενδύσεων που θα γονατίσουν το Ιράν.

Έτσι όπως και η οικογένεια Κορλεόνε, οι ΗΠΑ θα παραμείνουν πρώτοι μεταξύ ίσων σε έναν κόσμο που έχουν έρθει τα πάνω κάτω, κάνοντας χρήση μαλακής και σκληρής δύναμης εναλλάξ.

Φυσικά, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει πλέον ιδιαίτερη στήριξη σε μία προσέγγιση τύπου Tom Hagen στην Ουάσιγκτον. Οι υποστηρικτές του Sonny είναι επίσης σε κακή κατάσταση. Όσον αφορά στη μέθοδο του Michael, είναι πάνω απ 'όλα ζήτημα δοσολογίας….

Απόδοση Μ. Α.

(από το http://www.rue89.com/)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Shalai avatar
    Shalai 07/09/2009 20:14:16

    Πολύ καλός ο παραλληλισμός των δύο επιθέσεων, αν και θα πρέπει να πούμε για την σημειολογία του θέματος πως ο Ντον Κορλεόνε δεν έχασε την ζωή του "από 5 σφαίρες". Επιβίωσε τελικώς από αυτή την επίθεση...

    Επίσης, θα μπορούσε να προσθέσει κανείς πως "στη μέθοδο του Michael", δεν είναι το παν το "ζήτημα δοσολογίας" ... καθώς κινδυνεύεις πλέον και από το ίδιο σου το σπίτι... Ανεξαρτήτως του τι και πόσα δίνεις, υπάρχει ένας συνεχής πόλεμος... Αλλά μάλλον ζήτημα του να ξέρεις πότε και πώς να σταματάς... Για να μην πεθάνεις, έρημος και μόνος έχοντας χάσει ό,τι αγαπάς.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.