Το Ποτάμι μετατοπίζει τη «θεωρία των δύο άκρων»
08/03/2014 09:30
του Μικρού Οδυσσέα
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το Ποτάμι μετατοπίζει τη «θεωρία των δύο άκρων»

Αν και είναι εξαιρετικά νωρίς για να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα οι μετρήσεις δείχνουν ότι το «Ποτάμι» έχει το κοινό του.

Στη δημοσκόπηση της Alco για το Newsit και σχετικά με την πρόθεση ψήφου στις ευρωεκλογές προκύπτουν τα εξής:

Σύριζα 20.9%, ΝΔ 20%, ΧΑ 6.9%, Το Ποτάμι 5.7%, KKE 5.2%, ΑΝΕΛ 4%, ΠΑΣΟΚ 3.8%.

Ακολουθούν η ΔΗΜΑΡ με 2,8%, οι Οικολόγοι στο 1,5% και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1,1%.

Από την εκλογική διαδικασία των ευρωεκλογών δηλώνει πως θα απέχει το 7,2%, ενώ οι αναποφάσιστοι φτάνουν στο 13,6%.

Αν και οι ερωτώμενοι δηλώνουν μια καταρχήν πρόθεση συμπαράταξης, συμπάθειας αν θέλετε, σε μια κίνηση που συνοδεύτηκε από άριστους επικοινωνιακούς χειρισμούς και παρά το γεγονός ότι έως τις ευρωεκλογές υπάρχει τεράστιος πολιτικός χρόνος, κάποια συμπεράσματα προκύπτουν λογικά:

1.Το Ποτάμι δύναται να αφήσει κάτω από το 3% τη ΔΗΜΑΡ, η οποία προχωρά σε «λίφτινγκ» αλλαγής ονομασίας και στήριξης της από «επώνυμους» πολίτες διαβλέποντας έως και τον αφανισμό της!

2.Συμπιέζει αφόρητα το ΠΑΣΟΚ κι αν η δυναμική που αναπτύσσει έχει συνέχεια θα αφήσει εκτός Βουλής τη Χαριλάου Τρικούπη, μαζί με τη ΔΗΜΑΡ στις επόμενες εθνικές εκλογές.

3.Αναχαιτίζει τη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μοιάζει καθηλωμένος και δεν εισπράττει περαιτέρω από τη φυσιολογική φθορά μιας Κυβέρνησης που εφαρμόζει ένα εξόχως περιοριστικό πρόγραμμα. Παράλληλα όμως προσφέρει στον ΣΥΡΙΖΑ έναν κυβερνητικό εταίρο

4.Επαναφέρει κομψά αλλά πιεστικά στην ατζέντα το περιβόητο «μέλλον της κεντροαριστεράς», με τους αυτοαποκαλούμενους «left liberals» να αναλαμβάνουν τα ηνία.

5.Κάνει ανεπίκαιρο το θυμό, θέτει «εκτός μόδας» την οργή των ψηφοφόρων και δεν είναι τυχαίο ότι οι ψήφοι διαμαρτυρίας προς ΧΑ και ΑΝΕΛ για παράδειγμα περιορίζονται.

6.Η ΝΔ δείχνει ανεπηρέαστη μένοντας στο κλασικό 20%, που επαναλαμβάνεται σε πολλές μετρήσεις από το 2010 και εντεύθεν, αλλά αν το Ποτάμι παγιωθεί ανάμεσα σε αυτήν και τον ΣΥΡΙΖΑ θα συμβεί το εξής: Η «θεωρία των δύο άκρων» θα αλλάξει και η ΝΔ από το κέντρο θα μετατοπιστεί και πάλι δεξιά.

7. Όπως έχουμε ήδη γράψει τι θα συμβεί με τη ΝΔ ως κυβέρνηση αν εξαφανιστούν από την επόμενη Βουλή ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ;

Επαναλαμβάνουμε ότι είναι μια συγκυριακή εικόνα, για μια κίνηση όμως που αφήνει υποσχέσεις. Το γενικό κλίμα αμφισβήτησης, περιορισμού της οργής και αγωνίας για το μέλλον, την ευνοεί.

Πάει ένα βήμα παραπέρα και ασχολείται με το ερώτημα που δεν έχει θέσει ουδείς από την Αντιπολίτευση: «μετά το Μνημόνιο, τι;».

Αν στην εξίσωση προσθέσουμε την άρτια επικοινωνιακή διαχείριση και τους συμβολισμούς του νέου κόμματος, σίγουρα δεν θα στοιχηματίζαμε υπέρ της αποτυχίας του.

Με στυλ «επιμελώς ατημέλητο» το Ποτάμι λέει απλά στο εν δυνάμει κοινό του ότι θα τα κάνει «όλα διαφορετικά».

Έχει μπροστάρη, «ηγέτη» και αφήνει τις αυταπάτες των συλλογικών οργάνων στην άκρη.

Έχει λογότυπο που παραπέμπει ευθέως στο ευρώ και δεν κρύβει τον φεντεραλισμό του ως προς την ΕΕ. Ένα ομοσπονδιακό κράτος δηλαδή, μια άποψη που είχε μεγάλη απήχηση εντός του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια.

Είναι το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης που δεν επενδύει στις επιπτώσεις της κρίσης, αλλά διεκδικεί την ψήφο θετικά.

Οι εν δυνάμει ψηφοφόροι του είναι το 45% του ΓΑΠ στις εθνικές του 2009. Μια τεράστια δεξαμενή, από την οποία αν πάρει το 20% θα αφήσει παρασάγγας (και «παγωτό») ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Και να μην τρώτε το κουτόχορτο που σερβίρουν τα ΜΜΕ. Κολλητός του ΓΑΠ και της οικογένειας ήταν από την αρχή ο κυρ Σταύρος.

Υπάρχει και ένα επιπλέον κρίσιμο στοιχείο που δημιουργεί προϋποθέσεις επιβίωσης του εγχειρήματος: στην τηλεόραση θα έχει χρόνο, στις εφημερίδες χώρο, ενώ στο διαδίκτυο η ναυαρχίδα της κίνησης ,το “protagon” ενσωματώνει όλη την πιθανή και απίθανη κριτική προς το νέο κόμμα.

Θέτουν πρώτοι και μόνοι τους τις εύλογες ενστάσεις, αναπτύσσουν μια συλλογιστική, αναλύουν την κατάσταση στα σοβαρά όταν δεν τη διακωμωδούν.

Προσθέτουν απόψεις, δεν αφαιρούν στη λογική του «ενιαίου κομματικού δόγματος». Δημιουργούν σε όλους την αίσθηση του χτισίματος με νέα και όχι «ανακυκλωμένα» υλικά.

Δεν βγήκαν με θυμιατά να λιβανίσουν, δεν έγραψαν επιστολές με κολακείες και νουθεσίες προς τον «Ηγέτη», δεν έδρασαν με τη γνωστή αριστερή μονολιθικότητα.

Παραμένουν ψύχραιμοι και μοιάζουν αληθινοί. Αυτό οι πολίτες και όταν δεν το κατανοούν, το διαισθάνονται.

Το Ποτάμι λοιπόν είναι πιθανόν να αλλάξει τους συσχετισμούς. Στην κεντροαριστερά και όχι μόνο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Vesper avatar
    Vesper 08/03/2014 10:15:29

    Εύστοχη ανάλυση. Μια διαφωνία μόνο. Το Ποτάμι δεν μετατοπίζει τη ΝΔ προς τα Δεξιά. Το Ποτάμι επαναπροσδιορίζει τα όρια της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς. Καταλαμβάνοντας (το Ποτάμι), το μερίδιό του στην κεντροαριστερά, δίνει την ευκαιρία στη Νέα Δημοκρατία να κυριαρχήσει στην κεντροδεξιά.

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 08/03/2014 16:08:18

    Τα δύο άκρα υπάρχουν και θα υπάρχουν. Το "ποτάμι", αν πιάσει (δεν είμαι τόσο σίγουρος, αλλά δεν αποκλείεται κιόλας), απλώς θα ενισχύσει την περιοχή μεταξύ των δύο άκρων υπέρ της "απολιτίκ" κεντροαριστεράς, αν υπάρχει κάτι τέτοιο (υπάρχει). Εύστοχα ο Μητσικώστας στο παραδιπλανό άρθρο, όπου και το δεύτερο σατυρικό του βίντεο για τον Θεοδωράκη, κάνει ένα λογοπαίγνιο με τα λόγια της κοπέλας υποψήφιας ψηφοφόρου του "Ποταμιού" και λέει κάπως "ψηφίζεις ΔΗΜΑΡ, δηλαδή λευκό". Ναι, δεν έχει διαφορά. Το να ψηφίζεις ΔΗΜΑΡ - όπως και "Ποτάμι" - είναι σαν να ψηφίζεις λευκό: Είναι όλα μαζί και τίποτε ταυτοχρόνως. Αυτή η τάση λοιπόν είναι υπαρκτή σε έναν καιρό πολιτικής αμηχανίας της κοινωνίας. Μετά τον θρίαμβο της δεξιάς στον Ψυχρό πόλεμο το 1990 και την αποχώρηση Μητσοτάκη και Παπανδρέου, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990, τα πράγματα άλλαξαν και οι διαχωριστικές γραμμές ξεθώριασαν. Η "μάχη των ταυτοτήτων" το 2000 και στο Σχέδιο Ανάν το 2004 ανέδειξαν νέες υπερκομματικές διαχωριστικές γραμμές στην κοινωνία. Το Μνημόνιο κι αν δεν ήταν μετά καταλύτης νέων διαχωριστικών γραμμών. Με την (δημοσιονομική) επιτυχία της πολιτικής Σαμαράς οι διαχωριστικές γραμμές σχετικοποιούνται εκ νέου, η δε ύφεση των εθνικών ζητημάτων (διαπιστώνοντας ότι και αυτό ακόμη το Κυπριακό που είναι σε κρίσιμη φάση δεν διεγείρει το ενδιαφέρων των Ελλαδιτών) καταργεί στην πράξη και τις υπερκομματικές διαχωριστικές γραμμές της δεκαετίας του 2000. Τι αλλάζει σε όλα αυτά το "Ποτάμι"; Κατά τη γνώμη μου, τίποτα. Το πρώτο κόμμα των επόμενων εκλογών, είτε είναι η ΝΔ του Σαμαρά (ή ένα νέο κόμμα Σαμαρά), είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα βρει εύκολα κυβερνητικούς συνεργάτες. Η απολιτίκ έκφραση της κεντροαριστεράς που επιχειρεί το "Ποτάμι" πιθανόν να έχει απήχηση διαρκέστερη από αυτή που είχε η αντίστοιχη προσπάθεια στην κεντροδεξιά με το "ΚΕΠ" του Αβραμόπουλου, αλλά δεν θα έχει ποτέ την λαϊκότητα που έχασε το ΠΑΣΟΚ - και την οποία το τελευταία είχε υφαρπάξει από πάλαι ποτέ λαϊκή Δεξιά του 1936-1981. Ποιο είναι λοιπόν το στοίχημα; Η επόμενη λαϊκή παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ που κυριάρχησε ως λαϊκή παράταξη το 1981-2010 άφησε πίσω του έναν ολόκληρο κόσμο ορφανό που διψάει για ελπίδα και πολιτική έκφραση. Το ίδιο και η κατάρρευση της καραμανλικής ΝΔ το 2009-2012. Οι σημερινοί ψηφοφόροι της ΝΔ, πέρα από μια μικρή μειοψηφία συνειδητών ψηφοφόρων (στην οποία κατατάσσει και ο γράφων τον εαυτό του), αποτελείται είτε από παραδοσιακούς ψηφοφόρους που σταδιακά εκλείπουν βιολογικά (συνταξιούχοι), είτε από "μνημονιακούς φιλελέδες" που θέλουν συνέχιση της σημερινής οικονομικής πολιτικής. Δεν είναι αρκετό αυτό. Όχι μόνον δεν είναι αρκετό, αλλά δεν αποτελεί καν ούτε υποψία, έστω, πρόσκτησης του λαϊκού στοιχείου, που έχει ανάγκη η ΝΔ ή το μελλοντικό κόμμα Σαμαρά για την απόκτηση πολιτικής υπεροχής. Αυτό το λαϊκό στοιχείο είναι σε κάποιο βαθμό προσωρινά σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, σε μονιμότερο ίσως βαθμό στη Χρυσή Αυγή (στα "δύο άκρα"), διότι δεν βρίσκει την παραμικρή λαϊκότητα στα "μη άκρα". Ούτε το "Ποτάμι", ιντελλεκτουέλ από τη φύση του, μπορεί να έχει αξιώσεις λαϊκότητας. Άρα, η πραγματική μετατόπιση από τα άκρα προς τα μη άκρα θα υπάρξει όταν ένα κόμμα του μη άκρου καταφέρει να ενσωματώσει τόση λαϊκότητα, όση χρειάζεται ώστε να μην είναι αναγκαίο για τον πολίτη να ψάχνει λαϊκότητα στα άκρα. Ο καταλληλότερος (ο μόνος, με τα σημερινά δεδομένα) ηγέτης για να το πράξει αυτό είναι ο Σαμαράς. Δεν είναι βέβαιο ότι θα το κάνει, διότι δεν είναι γνωστό εάν θα του αφήσει πολιτικό χρόνο η υπερπροσπάθεια εξόδου από το Μνημόνιο για να προλάβει να πάρει πίσω κάποιες λαϊκές μάζες πριν από τις επόμενες εκλογές. Και πρέπει να το πετύχει αυτό πριν από τις επόμενες εκλογές, ώστε να είναι αυτοδύναμος μετά από αυτές και να μην είναι πάλι σε μια συγκυβέρνηση με "ζόρικα" χαρακτηριστικά, όπως αυτή με το ΠΑΣΟΚ. Πάλι έχει ελπίδες ακόμη και εάν δεν είναι αυτοδύναμος, αλλά ασφαλώς μετά αλλάζουν οι κανόνες. Θα είναι κρίμα να μην κερδίσει την λαϊκή ψυχή ο άνθρωπος που βγάζει τη χώρα από την θανατηφόρα μέγγενη του Μνημονίου. Κρίμα όχι για αυτόν και την υστεροφημία του, αλλά για την χώρα. Είναι ανάγκη να δημιουργθεί "σαμαρισμός", όπως λέμε καραμανλισμός, παπανδρεϊσμός, βενιζελισμός, γκωλισμός κλπ. Αυτό δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη. Αργεί να δημιουργθεί ακόμη. Για να δημιουργηθεί πρέπει να κερδίσει τη λαϊκή ψυχή. Και τότε θα είναι ένα βιώσιμο κίνημα, που θα μπορεί αύριο να αναζητήσει νέους ηγέτες με τα χαρακτηριστικά του Σαμαρά, χαρακτηριστικά που χρειάζεται η χώρα για να κυβερνηθεί σωστά. Θα είναι πραγματικά κρίμα να κερδίσει την λαϊκή ψυχή πάλι κάποιος πολιτικός απατεώνας από την κεντροαριστερά. Ο Ελληνισμός αξίζει ιστορικά κάτι καλύτερο. Και χωρίς τους κατάλληλους ηγέτες (δεν αρκεί ένας Σαμαράς μόνον) θα παραμένει στο σημερινό πολιτικο-κοινωνικό και ηθικό χάλι. Πρέπει να βάλει σιγά σιγά τις ιδεολογικές προϋποθέσεις, η χώρα να κυβερνιέται και στο μέλλον με το στιβαρό και ικανό χέρι, που κυβερνήθηκε μέχρι σήμερα από αυτόν. Και για να θεμελιωθούν αυτές οι προϋποθέσεις, πρέπει ο Σαμαράς να προλάβει να κερδίσει τη λαϊκή ψυχή.

  3. Ποταμίσιος Χάνος - νέο είδος avatar
    Ποταμίσιος Χάνος - νέο είδος 08/03/2014 19:28:14

    Επί τέλους δημιουργήθηκε το κόμμα των ονείρων μου! Δε χωρά αμφιβολία, ο Σταύρος είναι ο Ηγέτης που θα μας σώσει οπωσδήποτε όλους εμάς τους αμετανόητους...Χάνους. ' ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ. Ούτε ένας από το κοπάδι να μη λείψει.

  4. Μεγάλες στιγμές. avatar
    Μεγάλες στιγμές. 08/03/2014 22:13:16

    Σιγά ρε παιδιά,τελικά τόσο απλό ήταν...; Με ενα εκλέγεσθαι απο τα 18 και με ενα 200 στη Βουλή καταφερε να αλλάξει τους πολιτικούς όρους και συσχετισμούς;

  5. τοξο avatar
    τοξο 09/03/2014 17:19:51

    Ας περιμένουμε τις δημοσκοπήσεις μετά την 25/3 ,που θα κατακαθίσει ο κουρνιαχτός.

  6. Μαύρος Καβαλάρης avatar
    Μαύρος Καβαλάρης 10/03/2014 13:17:13

    Πρώτη προσπάθεια η Ελιά (γη), δεύτερη το ποτάμι (θάλασσα) οπότε η τρίτη προσπάθεια μάλλον θα είναι το σύννεφο (αέρας).

  7. ο τριτος πόλος avatar
    ο τριτος πόλος 10/03/2014 18:50:26

    Πότε πρόλαβε με γενικότητες και νεφελώματα ο Σταύρος να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα(ας μη μιλάμε για ανατροπή), είναι απορίας άξιο. Τέτοια θαύματα ούτε ο Ιησούς Χριστός δεν έκανε. Προφανώς πρόκειται για μια ακόμα πλατφόρμα-σωσίβιο διάσωσης πολιτικών, ώστε να (ξανα)πιάσουν στασίδι στο ¨νέο¨ πολιτικό σκηνικό που θα διαμορφωθεί κλπ κλπ κλπ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.