#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
22/12/2012 13:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα απαξιωμένα αμερικανικά πανεπιστήμια



Η σχέση ποιότητας-τιμής των αμερικανικών πανεπιστημίων δεν είναι όπως ήταν. Η ανώτατη εκπαίδευση των ΗΠΑ νοσεί. Και παρά το γεγονός ότι στην παγκόσμια κατάταξη με τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια περισσότερα από τα μισά είναι αμερικάνικα, και οκτώ από τα δέκα πρώτα, ενώ οι περισσότεροι νομπελίστες προέρχονται από αυτά, τα αυξημένα δίδακτρα και η φτωχή αποπληρωμή του πτυχίου υποβιβάζουν την άποψη ότι το πανεπιστήμιο είναι μια καλή επένδυση, γράφει ο Economist.

H ανησυχία πηγάζει από μια σειρά στοιχείων: τις απότομες αυξήσεις των διδάκτρων, την αύξηση των επιπέδων χρέους τόσο των φοιτητών όσο και των πανεπιστημίων, καθώς και την υποβάθμιση της ποιότητας των αποφοίτων. Όσον αφορά τα δίδακτρα, το κόστος ανά φοιτητή πανεπιστημίου έχει αυξηθεί κατά σχεδόν πέντε φορές ως προς το ποσοστό του πληθωρισμού από το 1983. Μεταξύ 2001 και 2010 το κόστος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης αυξήθηκε από 23% των μέσων ετήσιων αποδοχών σε 38%. Κατά συνέπεια, το χρέος ανά μαθητή έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 15 χρόνια. Τα δύο τρίτα των αποφοίτων πλέον παίρνουν δάνεια. Εκείνοι που πήραν πτυχία πανεπιστημίου το 2011 όταν αποφοίτησαν είχαν κατά μέσο όρο 26.000 δολάρια χρέος, σύμφωνα με το Πρόγραμμα για το Χρέος των Σπουδαστών. Περισσότερα χρέος σημαίνει μεγαλύτερος κίνδυνος χωρίς να  είναι καθόλου βέβαιη η αποφοίτηση. Οι πιθανότητες να ολοκληρώσει ένας  αμερικανός φοιτητής ένα τετραετές πτυχίο μέσα σε έξι χρόνια είναι μόλιςι 57%.
Ταυτόχρονα, τα πανεπιστήμια έχουν ξοδέψει περισσότερα ​​από τις δυνατότητές τους. Πολλά έχουν αναλάβει μεγάλα χρέη και έχουν δει μια πτώση στους υγιείς ισολογισμούς τους. Παρά τα τόσα καλά χρόνια, τα πανεπιστήμια έχουν κάνει ελάχιστα για τη βελτίωση των μαθημάτων που προσφέρουν. Οι πανεπιστημιακές   δαπάνες καθοδηγούνται από την  ανάγκη ανταγωνισμού σε πίνακες πρωταθλήματος που έχουν την τάση να κατατάσσουν σχεδόν τα πάντα, εκτός από το δύσκολο να καταγραφεί επίπεδο των αποφοίτων που παράγουν. Και τα πανεπιστήμια δεν μπορούν να προσβλέπουν σε διάσωση από το κράτος.

 

Άσκοπη συζήτηση
Το 1962 ένα σεντ από κάθε δολάριο που δαπανούταν στην Αμερική πήγαινε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σήμερα ο αριθμός αυτός έχει τριπλασιαστεί. Ωστόσο, παρά τις δαπάνες ενός μεγαλύτερος ποσοστού του ΑΕΠ  για τα πανεπιστήμια από ό, τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, η Αμερική έχει μόνο το 15ο μεγαλύτερο ποσοστό των νέων με πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Απ’ όπου και αν προέρχονται τα χρήματα και όπως και να έχουν δαπανηθεί, η ρίζα της κρίσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (και η απόδειξη ότι οι επενδύσεις στα πανεπιστήμια μπορεί να είναι φούσκα) προκύπτει από το γεγονός ότι η πρόσθετη αξία δεν έχει δημιουργηθεί για να ταιριάζει με αυτή η επιπλέον δαπάνη. Πράγματι, τα στοιχεία από την πτώση στην ποιότητα των φοιτητών και των αποφοίτων δείχνουν ότι ένας βαθμός μπορεί να σημαίνει τώρα λιγότερα από ό,τι στο παρελθόν.
Για παράδειγμα, μια ομοσπονδιακή έρευνα έδειξε ότι η παιδεία της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης των πολιτών μειώθηκε μεταξύ του 1992 και του 2003. Μόνο το ένα τέταρτο κρίθηκαν ικανοί, υπό την έννοια ότι «χρησιμοποιούν τις έντυπες και γραπτές πληροφορίες για τη λειτουργία τους στην κοινωνία, για την επίτευξη των στόχων τους και την ανάπτυξη των γνώσεων και  δυνατοτήτων του». Σχεδόν το ένα τρίτο των φοιτητών αυτές τις μέρες δεν παίρνουν μαθήματα που περιλαμβάνουν περισσότερες από 40 σελίδες σε ένα ολόκληρο εξάμηνο. Επιπλέον, οι μαθητές ξοδεύουν λιγότερο χρόνο μελετώντας και περισσότερο για αναψυχή.
Ωστόσο, ούτε η έλλειψη επενδύσεων στην εκπαίδευση, ούτε το έλλειμμα προσοχής φαίνεται να είχε αρνητικό αντίκτυπο στους βαθμούς. Ένα αξιοσημείωτο 43% όλων των βαθμών σε πανεπιστήμια τετραετούς φοίτησης είναι Α, μία αύξηση 28% από το 1960. Σε αυτό το σημείο ένας σκεπτικιστής μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα αυτά τα θέματα δεν έχουν μεγάλη σημασία, καθώς το πτυχίο αποπληρώνει και σου δίνει πίσω την επένδυση κατά τη διάρκεια της ζωής. Ενώ αυτό παραμένει αλήθεια, υπάρχουν μια σειρά από σημαντικές προειδοποιήσεις. Μία είναι ότι είναι εύκολα δυνατή η υπέρβαση του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση κάποιου: απλά ρωτήστε τις εκατοντάδες χιλιάδες των αποφοίτων νομικής που δεν έχουν βρει εργασία ως δικηγόροι. Και αυτή η πριμοδότηση είναι μια μικρή παρηγοριά για το 9,1% των δανειοληπτών, που το 2011 είχαν αθετήσει τα ομοσπονδιακά φοιτητικά δάνεια τους εντός δύο ετών από την αποφοίτησή του.

Ένα άλλο θέμα είναι ότι το μισθολογικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που έχουν δίπλωμα Λυκείου και πανεπιστημίου έχει δημιουργηθεί από την κατακόρυφη πτώση της αξίας του πτυχίου και όχι από τη ραγδαία αύξηση των πτυχιακών μισθών τους. Επιπλέον, η υπόσχεση ότι ένα ακριβό πτυχίο σε ένα παραδοσιακό πανεπιστήμιο θα αποπληρώσει βασίζεται σε ορισμένες αμφισβητήσιμες υποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει φθηνότερος τρόπος για την επίτευξη αυτής της εκπαιδευτικής πριμοδότησης. Ωστόσο, υπάρχει ένας ανεμοστρόβιλος αλλαγής στην εκπαίδευση, που θα μπορούσαν να το αμφισβητήσουν, είτε μέσω της τεχνολογίας, είτε μέσω προσπαθειών για τη βελτίωση τους διετούς πτυχίου των κολεγίων. Μια άλλη υπόθεση, η οποία έχει αποδειχθεί λάθος στην περίπτωση του 40% των φοιτητών, είναι ότι όλοι θα αποφοιτήσουν. Πράγματι, σχεδόν το 30% των φοιτητών που πήραν δάνεια τελικά έπεσε έξω (ποσοστό μεγαλύτερο κατά 25% απ’ ότι πριν από μια δεκαετία). Οι φοιτητές επιβαρύνονται με ένα χρέος που δεν είναι ρεαλιστικό να το ξεπληρώσουν.
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι τα πανεπιστήμια παραμένουν προσκολλημένα σε μια μεσαιωνική αντίληψη της εκπαίδευσης στην εποχή της μαζικής εγγραφής. Σε ένα πρόσφατο βιβλίο, «Ανακαλύπτοντας εκ νέου την Ανώτατη Εκπαίδευση», ο Ben Wildavsky και οι συνεργάτες του στο Kauffman Foundation, προσθέτουν ότι υπήρξε μια αποτυχία στην καινοτομία.

 

Ψηφιακά διλήμματα
Για να δούμε πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η τριτοβάθμια εκπαίδευση, ας δούμε το νέο online Western Governors University (WGU). Τα δίδακτρα κοστίζουν  λιγότερο από 6.000 δολάρια το χρόνο, σε σύγκριση με περίπου 54.000 δολάρια στο Χάρβαρντ. Οι μαθητές μπορούν να μελετήσουν και να δώσουν τις εξετάσεις τους όποτε θέλουν. Ο μέσος χρόνος ολοκλήρωσης είναι μόλις δυόμισι χρόνια.
Τα MOOCs (online μαθήματα) είναι πλέον πολύ διαδεδομένα. Προσφέρουν δωρεάν μαθήματα  κολεγιακού επιπέδου που διδάσκονται από διάσημους ομιλητές σε όλους τους συμμετέχοντες. Δύο εταιρείες, η Coursera και η Udacity, και μια μη κερδοσκοπική επιχείρηση, η edX, είναι επικεφαλής.
Η ευρύτερη σημασία των MOOCs είναι ότι αποτελούν μέρος μιας τάσης προς το διαχωρισμό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτό θα ταρακουνήσει πολλά ιδρύματα, των οποίων το επιχειρηματικό μοντέλο βασίζεται σε μια τετραετή αμοιβή με βάση το πρόγραμμα σπουδών. Καθώς η online εκπαίδευση διαδίδεται, τα πανεπιστήμια θα πιεστούν να κάνουν άλλου είδους ρυθμίσεις, όπως το να παρακολουθούν οι  φοιτητές μαθήματα στο σπίτι ή ακόμα και στο Λύκειο, ξοδεύοντας πολύ λιγότερο χρόνο στην πανεπιστημιούπολη. Η StraighterLine, μια νεοσύστατη εταιρεία με έδρα τη Βαλτιμόρη, πουλάει ήδη μαθήματα που δίνουν μονάδες στους μαθητές για μερικές εκατοντάδες δολάρια. Το Indiana University ανακοίνωσε καινοτομίες με στόχο την μείωση του κόστους και τη μείωση του χρόνου που χρειάζεται για το πτυχίο. Πρέπει να γίνουν πολύ περισσότερα. Τα πανεπιστήμια το χρωστάν αυτό στους μαθητές τους που έχουν πάνω από 1 τρις. δολάρια χρέος, και στους απόφοιτους που παίρνουν και δεύτερο πτυχίο επειδή το πρώτο είναι  άχρηστο. Έχουν επίσης κάποια ευθύνη για τα 17 εκατ. όσων έχουν περισσότερα προσόντα από αυτά που απαιτεί η δουλειά τους, καθώς και για τις 3 εκατ. κενές θέσεις  των εξειδικευμένων εργατών που δεν μπορούν να βρεθούν. Το οφείλουν επίσης στα 37 εκατ. που πήγαν στο κολέγιο, έπεσαν έξω και κατέληξε στο τίποτα: πολλοί από αυτούς εγκατέλειψαν για οικονομικούς λόγους.
Τα πανεπιστήμια πρέπει να κατανοήσουν ότι η αξία ενός πτυχίου δεν μπορεί να μειωθεί σε ένα απλό οικονομικό αριθμό. Αυτό, όμως, όλο και περισσότερο ακούγεται κυνικό, όταν ο κύριος λόγος που τα πανεπιστήμια αυξάνουν τα έσοδά τους είναι τα δάνεια που χορηγήθηκαν σε φοιτητές, με βάση αυτά που τους λένε ότι θα κερδίσουν μια μέρα.

 

http://www.economist.com/news/united-states/21567373-american-universities-represent-declining-value-money-their-students-not-what-it?fsrc=nlw|pub|12-19-2012|4410262|38080553|

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νικόλας avatar
    Νικόλας 22/12/2012 18:04:30

    Δεν συμφωνώ με το άρθρο. Η Αμερική έχει άπειρα πανεπιστήμια, και όσο και να έχει πέσει η απόδοση/ικανότητα του μέσου αποφοίτου, τα μεγαλύτερα μυαλά πάνε στην Αμερική. Δεν συγκρίνεται το επίπεδο των 2-3 κορυφαίων πανεπιστημίων των ΗΠΑ (MIT/Stanford) με οποιοδήποτε κορυφαίο Ευρωπαικό (Imperial, Cambridge, ETH, Ecole Polytechnique κλπ).

  2. ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
    ΣΤΕΛΙΟΣ 22/12/2012 18:57:15

    Ε ,αμα πήραν τον ΓΑΠ να τους κάνει διαλέξεις....

  3. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 22/12/2012 19:53:15

    Απαξιωμένα δεν θα τα έλεγα αφού σχεδόν όλοι οι συγχρονοι Κυβερνητες της Ελλάδας είναι απόφοιτοι Αμερικανικών σχολών

    • ο Μήτσος avatar
      ο Μήτσος @ Μεγάλες στιγμές 26/12/2012 02:51:35

      Το Amherst θεωρείται απαξιωμένο. Ας είναι απόφοιτοι και δύο κυβερνήτες...

  4. Απόδημος avatar
    Απόδημος 23/12/2012 03:37:57

    Ε, αφού το λέει ο Economist...
    Οπως TIME....

  5. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 23/12/2012 19:33:20

    Η Αμερική ως η χώρα με την ποιο μαζική εκπαίδευση που προσφέρεται σήμερα, προσάρμοσε το απαιτούμενο επίπεδο του αποτελέσματος αυτής (..της μαζικής εκπαίδευσης), χαμηλότερο του επίπεδου του μέσου αμερικάνου. Άρα, η ποιότητα έπεσε, όπως και παγκοσμίως.
    (..στην Ελλάδα δεν έπεσε, κατακρημνίστηκε)

  6. Κουβέλης Κων. (Καμμία σχέση με τον Γνωστό) avatar
    Κουβέλης Κων. (Καμμία σχέση με τον Γνωστό) 27/12/2012 21:24:54

    Οι ΗΠΑ έχουν και 300 εκτ ανθρώπους, εμείς που είμαστε ένα σκατό τι Πανεπιστήμια έχουμε?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.