Τα αδιανόητα λάθη της τρόικας και η «διαπραγμάτευση»
28/11/2014 11:45
Του Διογένη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα αδιανόητα λάθη της τρόικας και η «διαπραγμάτευση»

Ήμουν πεπεισμένος από την αρχή της κρίσης και μέχρι σήμερα, ότι η κρίση ενορχηστρώθηκε από συγκεκριμένα κέντρα αποφάσεων πέραν του Ατλαντικού, προκειμένου να κλονιστεί το ευρώ περισσότερο από όσο είχε κλονίσει το δολάριο η κρίση της Lehman Brothers και η διαχείρισή της με «τύπωμα χρήματος». Το κεντρικό αυτό δεδομένο έχει λογικό του επακόλουθο ότι η κρίση κατευθύνθηκε με τρόπο ώστε να πλήξει την αξιοπιστία του ευρώ μέσω των υπαρκτών δομικών ελαττωμάτων του νομίσματος. Και επειδή η αξιοπιστία του ευρώ εκπορευόταν κυρίως από την χρηματοοικονομική αξιοπιστία της Γερμανίας, ήταν (και είναι) πεποίθησή μου ότι όλο το σκηνικό στήθηκε έτσι, ώστε να πληγεί εντέλει η αξιοπιστία της Γερμανίας.

Για το λόγο αυτό και παρά τις στενές σχέσεις που έχω με τη Γερμανία, έτεινα επί πολύ καιρό να πιστέψω ότι η παράδοση τής μιας ευρωπαϊκής χώρας μετά την άλλη στον «δαίμονα» των Μνημονίων ήταν αποτέλεσμα μιας εξωευρωπαϊκής και πάντως όχι γερμανικής συνωμοσίας. Σκεφτόμουν: Δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν η Γερμανία να ωθεί κάτι που σαφώς στρέφεται εναντίον της ίδιας. Πίστευα λοιπόν ότι όταν π.χ. το καλοκαίρι του 2010 εξηγούσα σε σοβαρούς Γερμανούς το ρόλο του ΓΑΠ και την άποψη που μεγάλη μερίδα του κόσμου είχε για αυτόν στην Ελλάδα, ότι ομιλούσα σε αυτιά ανθρώπων που ενδιαφερόταν να πληροφορηθούν πράγματα σημαντικά για τη χώρα τους.

Έκανα λάθος! Η Γερμανία όχι μόνον άργησε πολύ να καταλάβει ότι όλη η κρίση είχε στηθεί εναντίον της (μόλις το 2012 το αντιλήφθηκε), αλλά, κυρίως, έκανα λάθος στο ότι πίσω από τα Μνημόνια που υπονόμευαν την οικονομική ζωή και την αξιοπιστία της Ευρωζώνης βρισκόταν τάχα κάποια εξωευρωπαϊκή δύναμη. Όχι! Πίσω από τα Μνημόνια βρισκόταν τελικά η Γερμανία! Μια Γερμανία άκρως συμπλεγματική, η οποία υποσυνείδητα θεώρησε την επιβολή ταπεινωτικών όρων δανεισμού προς τις «απείθαρχες» χώρες του Νότου ως ανομολόγητη ευκαιρία για να αποδείξει στον πλανήτη πόσο καλύτερη είναι η ίδια από αυτές τις «άθλιες» χώρες!

Την ίδια στιγμή που η κρίση γονάτιζε την ευρωζώνη και δημιουργούσε προβλήματα και στην ίδια τη Γερμανία, οι ΗΠΑ, που είχαν τα πραγματικά προβλήματα, διήνυσαν πέντε-έξι χρόνια τυπώματος χρήματος χωρίς να βλαφθεί ιδιαίτερα η νομισματική πρωτοκαθεδρία του δολαρίου και, τώρα που το «τύπωμα» τελείωσε, να προβάλουν ξανά ως αδιαφιλονίκητος νομισματικός ηγέτης του πλανήτη: Ακόμη και εάν η συνωμοσία κατά του ευρώ δεν υπήρχε, πάντως χωρίς την κρίση της Ελλάδας και του ευρώ το δολάριο αποκλείεται να είχε μπορέσει να διανύσει την εξαετία 2008-2014, του τυπώματος τρισεκατομμυρίων δολαρίων, με τέτοια άνεση. Και αν δεν τη δημιούργησε το ίδιο την κρίση, πάντως η ευρωπαϊκή κρίση το εξυπηρέτησε θαυμάσια.

Πώς διέφυγε από τους Γερμανούς αυτή η εξέλιξη; Απασχολημένοι καθώς ήταν με την τιμωρία των «απείθαρχων Ελλήνων», βύθισαν στην ύφεση την οικονομία της Ευρώπης, η οποία είχε μικρότερο πρόβλημα από των ΗΠΑ. Και να ήταν μόνον τα δημοσιονομικά; Όχι, πρέπει λέει να δούμε και τις τράπεζές μας αν έχουν προβλήματα. Να κάνουμε «προσομοίωση ακραίων καταστάσεων», stress tests, για να δούμε αν αντέξουν οι τράπεζες σε περίπτωση που καταστραφεί η ζωή στον πλανήτη γη. Και αν έχουν πρόβλημα; Θα τις σώσουμε; Όχι βέβαια. Θα πάρουμε τα λεφτά των καταθετών και θα τις σώσουν οι καταθέτες. Να δανείσουμε λεφτά των φορολογουμένων για τις τράπεζες; Αποκλείεται! Κι αν βλάπτει αυτό την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και το καταδικάζει σε μόνιμη καχεξία; Και τι μας νοιάζει εμάς τους Γερμανούς; Εμάς μας νοιάζει μόνον να τηρείται απαρέγκλιτα ο κανόνας των μηδενικών ελλειμμάτων, που επιβεβαιώνει την ανωτερότητά μας έναντι των λοιπών αθλίων Ευρωπαίων.

Ξεκάθαρα μου είπε έγκριτος (και δεν το λέω ειρωνικά) Γερμανός επιστήμονας ότι «δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο μια οικονομία θα πρέπει να έχει οπωσδήποτε ανάπτυξη». Ως θεωρία, εντάξει, να συζητήσουμε αυτή τη θέση. Όταν όμως αυτό γίνεται τοποθέτηση για την επίλυση της κρίσης;

Με όλα αυτά τα πελώρια γερμανικά λάθη από την αρχή της κρίσης και μέχρι σήμερα, γίνεται αντιληπτό ότι το «λαθάκι του πολλαπλασιαστή» που βύθισε στην ύφεση την ελληνική οικονομία την τριετία 2010-2012 δεν είναι σίγουρα το μεγαλύτερο γερμανικό λάθος. Είναι μεν αυτό που μας έβλαψε περισσότερο εμάς τους Έλληνες, όμως ως «ποιότητα» λάθους έχουμε δει σίγουρα πολύ χειρότερα από τη Γερμανία από το 2010 μέχρι σήμερα.

Συνεπώς, κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι τα Μνημόνια κατέστρεψαν ένα σημαντικό κομμάτι του παραγωγικού ιστού της ελληνικής οικονομίας, βύθισαν στη φτώχεια και στην ανέχεια ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, κόντεψαν να διαλύσουν τη συνοχή και τους θεσμούς της χώρας. και, παράλληλα, δεν έλυσαν ούτε ένα από τα μεγάλα δομικά προβλήματα της Ελλάδας. Τα Μνημόνια ήταν και αυτά άλλη μια αποτυχημένη, γερμανικής εμπνεύσεως «λύση» στην κρίση, από την ίδια λανθασμένη συνταγή που δημιούργησε τα προβλήματα σε όλη την Ευρωζώνη. Και αν δεν ήταν η κυβέρνηση Σαμαρά να φρενάρει την καταστροφή της χώρας με επιδέξια διαχείριση της γερμανικής μνημονιακής αθλιότητας, ποιος ξέρει που θα είχε φτάσει η χώρα μας μέχρι σήμερα...

Ήδη φτάνουμε στο όριο της εξόδου από το Μνημόνιο και η συμπλεγματική Γερμανία επιμένει: Όχι, δεν μπορείτε να καταφέρετε μόνοι σας. Δεν πα να έχουμε πέσει έξω σε όλα; Δεν πα να έχουν αποτύχει όλες οι προβλέψεις μας, θετικές και αρνητικές για τη χώρα σας; Δεν πα να έχουμε πέσει μόνοι μας στην παγίδα που μας έστησε το δολάριο και να μην πήραμε χαμπάρι τι μας συνέβη; Όχι, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μας χρειάζεστε για πάντα ως δεκανίκι. Τι; Δεν πα να λέγαμε πέρυσι ότι έχετε «δημοσιονομικό κενό» και πέσαμε έξω; Όχι, φέτος έχουμε δίκιο, παρά το ότι και πάλι βγάζετε υπερπλεόνασμα για το 2014, παρόλο που πήγανε πίσω δύο δόσεις του ΕΝΦΙΑ περί το 1 δις ευρώ και οι δυο μαζί. Παρόλο που το 2014 κοντεύετε να πετύχετε το στόχο του 2015, όπως το 2013 σχεδόν πετύχατε τον στόχο του 2014. Όχι. Το 2015 θα αποτύχετε, είναι σίγουρο.

Κάποιος λοιπόν πρέπει να πει στη Γερμανία τα εξής: Καλή μου Γερμανία, όταν εσύ εφήρμοσες το 2003-2004 κάποια «πολύ σκληρά μέτρα» (κλάσμα των δικών μας όντως σκληρών μέτρων, τα μέτρα αυτά χρειάστηκαν τρία με τέσσερα χρόνια μέχρι να αποδώσουν ολοκληρωτικά και να φέρουν την πολυπόθητη μείωση των ελλειμμάτων. Όταν το 2005 η Κομισιόν σού είπε να κάνεις πιο γρήγορα, εσύ αδιαφόρησες, διότι ήξερες ότι τα μέτρα σου θα αποδώσουν πλήρως μόνον αργότερα. Είχες δίκιο τότε για σένα, αλλά μήπως και τώρα η περίπτωση της Ελλάδας δεν είναι όμοια;

Το 2010-2014 πήραμε μέτρα δεκάδων δις ευρώ και περιμένουμε να έχουν ολοσχερή απόδοση το 2015-2016; Μα πρέπει πρώτα να αναπροσανατολιστεί το παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας μας. Να δεχτούν οι άνεργοί μας να πιάσουν δουλειές για λιγότερα χρήματα από όσα φανταζόντουσαν ότι μπορούσαν να δεχτούν. Να δεχτεί ο Έλληνας πτυχιούχος που δεν θα θελήσει να μεταναστεύσει να ξεχάσει το «όνειρο» του ΑΣΕΠ, της πάλαι ποτέ ύψιστης προσδοκίας για επαγγελματική αποκατάσταση. Και να αναγκαστεί να βρει μια θέση εργασίας όπου θα δουλεύει σκληρά για το κάθε ευρώ που θα παίρνει. Θα γίνουν αυτά από τη μια μέρα στην άλλη; Δεν μειώνεται έτσι το 26% της ανεργίας.

Ας σκεφτούμε και το παράδειγμα των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990. Στην προεδρική θητεία του Μπους πατέρα επιβλήθηκε σειρά νέων φόρων που στοίχησαν την επανεκλογή του, αφού παραβίασε το προεκλογικό του «read my lips: no new taxes». Αύξηση φόρων επήλθε και στην αρχή της θητείας Κλίντον, που ανέλαβε τον Ιανουάριο του 1993. Οι νέοι φόροι βύθισαν την οικονομία των ΗΠΑ στην ύφεση, αλλά αφού προσαρμόστηκαν στο νέο φορολογικό καθεστώς και πέρασαν και ακόμη έξι χρόνια έκτοτε, το 1999 οι ΗΠΑ εμφάνισαν για πρώτη φορά δημοσιονομικό πλεόνασμα. Το 2000 το πλεόνασμα έφτασε το δυσθεώρητο ύψος των 206 δις δολαρίων. Πλεόνασμα του αμερικανικού κράτους για μία μόνον χρονιά, όσο περίπου είναι το σημερινό ΑΕΠ της Ελλάδος. Το αποτέλεσμα αυτό όμως του 1999-2000 δεν έγινε με μέτρα που ελήφθησαν το 1998. Έγινε με μέτρα που είχαν ληφθεί το 1991-1993.

Κάτι τέτοιο θα γίνει και με την ελληνική οικονομία. Η πλήρης απόδοση των μέτρων του 2010-2014 δεν θα γίνει το 2015-2016, όπως απαιτεί ανόητα, βιαστικά και εκβιαστικά το Μνημόνιο. Θα γίνει σε βάθος χρόνου. Αλλά θα γίνει και με το παραπάνω. Άλλωστε, όλοι συμφωνούν ότι η Ελλάδα σήμερα έχει μακράν το μεγαλύτερο διαρθρωτικό πλεόνασμα στην Ευρώπη. Πώς θα φανεί αυτό σε επίπεδο πραγματικών μεγεθών, εάν δεν αφεθεί η οικονομία ελεύθερη να ανασάνει και να επιστρέψει σε ρυθμούς φυσιολογικής ανάπτυξης; Πώς θα φανεί αυτό όταν κάθε νέα «διαπραγμάτευση» περί τα δημοσιονομικά διαλύει το οικονομικό κλίμα και φέρνει την ανάκαμψη μερικά βήματα πιο πίσω;

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από άλλα μέτρα. Η Ελλάδα έχει ανάγκη απλώς να διατηρήσει την δημοσιονομική προσαρμογή που με πολύ κόπο και αίμα κατέκτησε και να την αφήσει να εκδηλώσει τα όντως εντυπωσιακά της αποτελέσματα όταν η οικονομία, φυσιολογικά και χωρίς νέες καταστροφικές-υφεσιακές παρεμβάσεις, έστω και μόνον λεκτικές, ξαναρχίσει διαδρομή «κανονικής» χρήσης των παραγωγικών της δυνατοτήτων. Όχι 4,5% πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά πολύ μεγαλύτερα θα είναι σε θέση να παραγάγει στο μέλλον η Ελλάδα, εάν το σημερινό εξωφρενικό 26% της ανεργίας γίνει, επί παραδείγματι, ένα φυσιολογικό 9-10% ή και λιγότερο. Και μάλιστα, θα μπορεί να έχει υψηλά πλεονάσματα με παράλληλη εγκατάλειψη της επίσης εξωφρενικής σημερινής υπερφορολόγησης.

Για να γίνουν όμως αυτά πρέπει να σταματήσουν για πάντα οι κραυγές περί δήθεν «δημοσιονομικών κενών», να μην ξαναϋπάρξει καν τέτοια συζήτηση, και να δεσμευθεί η ελληνική πλευρά μόνον σε διατήρηση των δημοσιονομικών «κεκτημένων», με εξαίρεση την σταδιακή κατάργηση της υπερφορολόγησης.

Τότε μόνον θα μπορέσει η ελληνική οικονομία να παραγάγει τα υψηλά πλεονάσματα που πράγματι θα μπορεί να παραγάγει από εδώ και πέρα.

Το παράδειγμα της ίδιας της Γερμανίας κατά την δεκαετία του 2000, αλλά ιδίως των ΗΠΑ κατά την δεκαετία του 1999, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές και δείχνουν το πρακτέο και στην περίπτωση της Ελλάδας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 28/11/2014 13:26:21

    Πολύ δυνατό άρθρο,βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Μπράβο Διογένη!

  2. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 28/11/2014 13:52:32

    Η εξήγηση για τους υπολογισμούς δημοσιονομικού κενού της τρόικας είναι η ύπαρξη αρνητικού πληθωρισμού στην Ελλάδα. Σε ευρώ το ΑΕΠ δεν ανέβηκε φέτος αλλά έπεσε.Αποπληθωρισμένο είναι μεγαλύτερο.Οι τόκοι όμως είναι ίδιοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι η τρόικα δεν μπορεί να πέσει πάλι έξω.Η κυβέρνηση θα μπορούσε να κάνει την αντιπρόταση να αρχίσει η εκτέλεση του προυπολογισμού και εφ όσον υπάρξει υστέρηση να παρθούν μέτρα. Αυτό άλλωστε είχε συμφωνηθεί το 2012 και επειδή βγηκε πλεονασμα είχαμε αντίθετα κοινωνικο μερισμα. Αλλά για να γίνει αυτό τώρα πρέπει να παραταθεί το πρόγραμμα όπως ζητάνε.Δεν μπορεί να λήξει με ασυμφωνία.Η κυβέρνηση όμως θέλει να λήξει το πρόγραμμα για να βγάλει προεδρο.Αυτή είναι η διαφωνία.

    • Διογένης avatar
      Διογένης @ ψυχραιμια 28/11/2014 17:36:09

      Ο αρνητικος πληθωρισμός υπάρχει επειδή έχουμε περιορισμό της προσφοράς χρήματος. Έχουμε αρνητική πιστωτική επέκταση (άνω του 3%), δηλαδή, εξόφληση δανείων χωρίς να δίδονται νέα δάνεια, άρα, φεύγει χρήμα από την οικονομία και δεν επανέρχεται, δεν ξαναδημιουργείται με κάποιο τρόπο. Ή ίσως ξαναδημιουργείται στο ποσοστό της διαφοράς μεταξύ αρνητικής πιστωτικής επέκτασης και αρνητικού πληθωρισμού. Η αρνητική πιστωτική επέκταση είναι συνέπεια της ανοησίας γύρω από τα stress tests. Υποτίθεται ότι οι ελληνικές τράπεζες, σοφά (με δεδομένη τη γερμανική ανοησία), έκαναν από πιο πριν τα stress tests και βγήκαν όλες εξαιρετικά καλά. Έκαναν εγκαίρως και τις αυξήσεις κεφαλαίου και ήταν πανέτοιμες για τα ευρωπαϊκά stress tests. Μάλιστα, για να είναι σίγουρα έτοιμες οι ελληνικές τράπεζες για τα ευρωπαϊκά τεστ, έλαβαν ως βάση πολύ πιο αρνητικές παραδοχές από αυτές που θα ελάμβαναν, υποτίθεται, τα ευρωπαϊκά. Ήταν τόσο καλά τα αποτελέσματα, που Άλφα και Πειραιώς έσπευσαν να αποπληρώσουν και τις προνομιούχες μετοχές του δημοσίου, βέβαιες ούσες ότι δεν θα χρειαζόταν αυτά τα κεφάλαια, ούτε ως εποπτικά κεφάλαια, ούτε ως ρευστότητα. Οπότε, όλοι είπαν, να η ευκαιρία να αρχίσουν τώρα οι τράπεζες να δίνουν πάλι δάνεια. Όοοοχι, είπε το ΔΝΤ, θα δούμε τι θα λένε και τα ευρωπαϊκά τεστ. Τέλος πάντων, άντε, είπαν να το δούμε και αυτό. Βγαίνουν σχεδόν πλήρως επιτυχμένα και τα ευρωπαϊκά, όοοοοχι πάλι, είστε σε κρίση, να μην δώσετε δάνεια. Και αυτό, τη στιγμή που ειδικά η Εθνική έχει πλεόνασμα καταθέσεων έναντι δανείων! Κάτι όχι συνηθισμένο σε όλη την Ευρώπη. Να μην χρηματοδοτήσουν ελληνικά ομόλογα, να μην δώσουν δάνεια, να μην κουνηθούν, μόνον "δικαιούνται" να ζητούν νέες αυξήσεις κεφαλαίου που ως δια μαγείας βρίσκονται κάποια δις και τις καλύπτουν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού κάτι funds με εξωτικά ονόματα. Την ίδια στιγμή που ύποπτες φωνές οπως οι Βαρουφάκηδες διαλαλούν π.χ. ότι είναι κακό πράγμα ο "αναβαλλόμενος φόρος" (που όμως τον προβλέπει ο ευρωπαϊκός Κανονισμός για τα εποπτικά κεφάλαια!) και είναι αέρας κοπανιστός. Και οι εδώ ιθαγενείς τούς πιστεύουν διότι νομίζουν ότι ο Βαρουφάκης έχει δική του άποψη και δεν είναι ντελάλης των funds με τα εξωτικά ονόματα και τους άγνωστους κεφαλαιούχους, που θέλουν να εξαγοράσουν κοψοχρονιά το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Ναι λοιπόν, υπάρχει αρνητικός πληθωρισμός. Ποιος φταίει για αυτό όμως; Ποιος συνέλαβε και επέβαλε την πολιτική της "εσωτερικής υποτίμησης" (για την οποία ευτυχώς σταματήσαμε να ακούμε από την ώρα που εξελέγη ο Σαμαράς - άλλη ευεργεσία αυτής της κυβέρνησης προς τη χώρα, την οποία κανένας δεν πήρε χαμπάρι); Ποιος απαγορεύει στις τράπεζες να δώσουν δάνεια και να δημιουργήσουν ρευστότητα - να δημιουργήσουν χρήμα δηλαδή - ώστε να αυξηθεί η νομισματική κυκλοφορία και να υπάρξει τάση αύξησης των τιμών; Έχει το θράσος η τρόικα να μιλάει για τον αρνητικό πληθωρισμό που η ίδια προκάλεσε και προκαλεί; Ασφαλώς θα πρόκειται για ανέκδοτο! Και οι δικοί μας οι στόκοι κάθονται και τους ακούν;;;

  3. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 28/11/2014 14:24:03

    Πολύ καλό άρθρο γενικά! Αυτό που δεν καταλαβαίνω μόνο είναι πως περασε τόσος καιρός και νόμιζες οτι κάποιος άλλος ήταν πίσω από την κρίση κι όχι η γερμανία! Συνήθως, οι θεωρίες συνωμόσίας είναι λάθος και ο ένοχος είναι ο πιο προφανής. Όλη η αμερικανικη κρίση ήταν ένα μόλις -2,8% του ΑΕΠ το 2008! Αυτό ήταν όλο! Αμέσως μετά και βέβαια πριν το 2008, είχαν σταθερή ανάπτυξη! Δεν ετρωθεί σοβαρά η αμερικανική οικονομία. Ήταν απλά ήπιο συνάχι που όταν πήγε στην ευρώπη, μετατράπηκε σε θανατηφόρα πνευμονία εξαιτίας της πολιτικής της γερμανίας και των satellite states. Η φράση του γερμανού οικονομολόγου ότι δεν καταλαβαίνει γιατί μια οικονομία πρέπει να έχει ανάπτυξη, είναι ότι πιο ηλίθια αρρωστημένο άκουσα τον τελευταίο καιρό...

  4. MCA avatar
    MCA 28/11/2014 14:32:40

    H EE έγινε Γερμανική Αυτοκρατορία. Αυτό που δεν κατάφερε ο Χίτλερ με την βία, το έκανε η Μέρκελ αναίμακτα. Μια χώρα αμελητέα ποσότητα στρατιωτικά, κατάφερε να επιβληθεί μέσα σε λίγα χρόνια στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.....

  5. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 28/11/2014 19:45:09

    Το λάθος του πολλαπλασιαστή το έκανε το ΔΝΤ. Από εκεί ξεκινώντας, ξανασκέψου ποιος ελέγχει και τις μεγάλες τράπεζες ΗΠΑ και Γερμανίας και μετά βλέπεις πως δεν έχει διαφορά η χώρα όσο τα πρόσωπα που την ελέγχουν...

    • Διογένης avatar
      Διογένης @ Γεώργιος Τ. 28/11/2014 20:36:27

      Το ξέρω ότι το ΔΝΤ έκανε το λάθος. Πήγα στην αρχή να το γράψω έτσι, με την πραγματική εκδοχή δηλαδή, αλλά χανόταν κάπως ο ειρμός του άρθρου. Το έγραψα συνειδητά λάθος εντέλει, συγγραφική αδεία, με το σκεπτικό ότι μπορεί το ΔΝΤ να ήταν ο αυτουργός του λάθους, αλλά α) η Γερμανία ποτέ δεν έσπευσε να το διορθώσει και το αποδέχθηκε και εφήρμοσε πλήρως, β) η Γερμανία ήταν που επέμενε να μπει και το ΔΝΤ στην Έλλάδα και την Ευρώπη εν γένει και γ) η Γερμανία ήταν που ζήτησε να είναι "σκληρό" το πρόγραμμα προς παραδειγματισμό και των υπολοίπων. Οπότε, σκέφθηκα, δεν είναι τελείως λάθος να πούμε μέσα στο κείμενο ότι "το έκανε η Γερμανία", ασχέτως εάν το πραγματικά σωστό είναι ότι έκανε το ΔΝΤ. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Η Deutsche Bank ελέγχεται από τέτοια πρόσωπα, αλλά όχι όλες οι άλλες και ειδικά όχι οι κοινοτικές Sparkassen, που έχουν και τη μερίδα του λέοντος των καταθέσεων. Υπάρχει σαφώς κάποια ταυτότητα ελέγχου στο τραπεζικό σύστημα, αλλά όχι πλήρης και υπάρχουν οπωσδήποτε και αντιτιθέμενα συμφέροντα. Λεπτομέρειες μπορεί κανείς μόνον να υποθέσει, οπότε δεν είναι ασφαλή τα συμπεράσματα που βασίζονται σε υποθέσεις. Πάντως δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα αποταμιευτικά ιδρύματα (Sparkassen) διαλύθηκαν στην Ιταλία και έφτιαξαν την Unicredit, ενώ και στην Ισπανία λόγω (δήθεν, λέω εγώ) της κρίσης οι Cajas διαλύθηκαν και αυτές σχεδόν όλες και είτε εξαγοράσθηκαν είτε μετασχηματίσθηκαν. Αυτή η υπερσυγκέντρωση του τραπεζικού συστήματος (που όχι τυχαία έγινε και στην Έλλάδα με τον τρόπο που έγινε) ήταν κατά τη γνώμη μου μία από τις στοχεύσεις της κρίσης. Η Γερμανία είναι ίσως σήμερα "τελευταίο οχυρό" των μικρών τραπεζών, να δούμε πόσο θα αντέξει. Μακάρι να είχε συνειδητοποιήσει το ρόλο της ως αναχώματος στην παγκοσμιοποίηση του ελέγχου του τραπεζικού συστήματος η Γερμανία. Δεν το έχει κάνει και δεν νομίζω να το κάνει. Οι ερμηνείες που δίδει στην κρίση είναι γελοίες. Γελοιωδέστατες. Γι' αυτό πηγαίνουν όλα τόσο στραβά. Είναι απίστευτο το πόσο χαζοί μπορεί να γίνουν οι Γερμανοί. Θυμάμαι μια περίπστωση που περιέγραφε ένας αντιστασιακός της κατοχής της σύλληψή του από τη Γκεστάπο. Μιλούσε γερμανικά και εξέφρασε στον αξιωματικό της Γκεστάπο το θαυμασμό του για τον Γκαίτε. Τότε λέει πήγε καλά η ανάκριση και τον άφησαν τελικά ελεύθερο, διότι ο αξιωματικός σκέφθηκε ότι δεν μπορεί ένας λάτρης του γερμανικού πνεύματος να αντιστέκεται στη γερμανική κατοχή! Κάτι αντίστοιχο, τηρουμένων των αναλογιών, συμβαίνει και σήμερα. Μιλούμε για την απόλυτη α-νοησία με την αρχική έννοια του όρου, από τη γερμανική πλευρά. Μακάρι να βρούμε τον τρόπο να φανούμε πιο έξυπνοι και αυτή την α-νοησία να την κάνουμε διαχειρίσιμη...

  6. η Dimi avatar
    η Dimi 28/11/2014 22:26:51

    “Είσαι 'Ελληνας; Τι προσκυνάς; Σηκώσου απάνω! Εμείς, και στους θεούς, Ορθοί μιλούμε.” ~Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Της Λευτεριάς το Δίζυγο Πυρ, η ευφυΐα του οποίου, μέχρι και σήμερα διδάσκεται στις Στρατιωτικές Σχολές.

  7. Ted avatar
    Ted 28/11/2014 23:47:34

    Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πιο απλά από όσο νομίζουμε. Αυτό που ξεκίνησε ως κρίση του 2008 δεν αφορά μία τράπεζα ή μία χώρα. Αφορά μία αντίληψη ως προς ποιον πρέπει να δανείζουμε. Η λογική μεγάλο ρίσκο -> μεγάλος τόκος κατέρρευσε. Ούτε δάκτυλος Αμερικανών ούτε Γερμανών, απλά κάποια κοράκια επενδυτές βρήκαν την ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν, ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ. Μέσα σε αυτή την αλλαγή νοοτροπίας η Ελλάδα απλά βρέθηκε να είναι ο πιο αδύναμος και ο πιο άκαμπτος δακτύλιος της Ευρωζώνης, που είχε έτσι και αλλιώς εγγενή προβλήματα λειτουργίας.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.