#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/01/2013 12:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σλάβοϊ Ζίζεκ: Η Δύση περνά κρίση δημοκρατίας και όχι μόνο οικονομική



H κρίση της δημοκρατίας στη Δύση δεν αφορά μόνο την οικονομία αλλά και τη δημοκρατία. Και το πνεύμα των δικτατόρων, όπως ο Τσαουσέσκο, αναβιώνει στην αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής ελίτ στην ευρωζώνη, γράφει ο σλοβένος φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ σε άρθρο του στον Guardian.

Σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις πριν από την πτώση του, ο Νικολάε Τσαουσέσκου ρωτήθηκε από έναν δυτικό δημοσιογράφο πώς δικαιολογείται το γεγονός ότι οι πολίτες της Ρουμανίας δεν μπορούσαν να ταξιδεύουν ελεύθερα στο εξωτερικό, αν και η ελευθερία της μετακίνησης κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα. Η απάντησή του βασίστηκε στην καλύτερη παράδοση της σταλινικής σοφιστείας: είναι αλήθεια, το Σύνταγμα εγγυάται την ελευθερία της μετακίνησης, αλλά εγγυάται επίσης το δικαίωμα σε ένα ασφαλές και εύπορο εσωτερικό.  Έτσι, έχουμε εδώ μια πιθανή σύγκρουση των δικαιωμάτων: αν επιτρεπόταν στους πολίτες της Ρουμανίας να φύγουν από τη χώρα, η ευημερία της πατρίδας τους θα μπορούσε να απειληθεί. Σε αυτή τη σύγκρουση κάποιος πρέπει να κάνει μια επιλογή και το δικαίωμα σε μια ευημερούσα, ασφαλή πατρίδα έχει σαφώς προτεραιότητα ...

Φαίνεται ότι αυτό το ίδιο πνεύμα αναβιώνει σήμερα στη Σλοβενία. Τον περασμένο μήνα το συνταγματικό δικαστήριο έκρινε ότι ένα δημοψήφισμα σχετικά με τη νομοθεσία για τη δημιουργία μιας «κακής τράπεζας» και μιας εταιρείας που θα διαχειρίζεται την κρατική περιουσία θα ήταν αντισυνταγματικά. Το δημοψήφισμα είχε προταθεί από τα συνδικάτα, αμφισβητώντας τη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, καθώς η πρόταση πήρε αρκετές υπογραφές για να γίνει υποχρεωτική.

Η ιδέα της «κακής τράπεζας» ήταν για ένα μέρος όπου θα μεταφερθούν όλα τα κακά πιστωτικά από τις κύριες τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια θα διασώζονταν με κρατικά χρήματα (δηλαδή με έξοδα των φορολογουμένων), έτσι ώστε να αποτρέπεται κάθε σοβαρή έρευνα για το ποιος ήταν υπεύθυνος ξ αρχής για αυτή την κακή πίστωση. Το μέτρο αυτό, το οποίο συζητείται εδώ και μήνες, απείχε πολύ από το να γίνει αποδεκτό, ακόμη και από τους ειδικούς της οικονομίας. Γιατί, λοιπόν, να απαγορεύσουν το δημοψήφισμα; Το 2011, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με τα μέτρα λιτότητας δημιουργήθηκε πανικός στις Βρυξέλλες, αλλά ακόμα και εκεί κανείς δεν τόλμησε να το απαγορεύσει άμεσα.

Σύμφωνα με το σλοβενικό συνταγματικό δικαστήριο, το δημοψήφισμα «θα προκαλούσε αντισυνταγματικές συνέπειες». Πώς; Το δικαστήριο δέχτηκε ένα συνταγματικό δικαίωμα σε δημοψήφισμα, αλλά ισχυρίστηκε ότι η εκτέλεσή του θα έθετε σε κίνδυνο άλλες συνταγματικές αξίες στις οποίες θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα εν μέσω οικονομικής κρίσης: στην αποτελεσματική λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, ιδιαίτερα για τη δημιουργία συνθηκών οικονομικής ανάπτυξης, στην πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιώματα, ιδιαίτερα τα δικαιώματα στην κοινωνική ασφάλιση και στην ελεύθερη οικονομική πρωτοβουλία.

Με λίγα λόγια, εκτιμώντας τις επιπτώσεις του δημοψηφίσματος, το δικαστήριο απλώς αποδέχτηκε ως γεγονός ότι η αποτυχία του να υπακούς στις επιταγές των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (ή να ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες τους) μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική και οικονομική κρίση, και ως εκ τούτου είναι αντισυνταγματική. Για να το θέσω ωμά: αφού το να πληρούμε αυτές τις επιταγές και τις προσδοκίες είναι η προϋπόθεση για τη διατήρηση της συνταγματικής τάξης, έχουν προτεραιότητα έναντι του συντάγματος (και eo ipso της κρατικής κυριαρχίας).

Η Σλοβενία ​​μπορεί να είναι μια μικρή χώρα, αλλά η απόφαση αυτή είναι ένα σύμπτωμα μιας παγκόσμιας τάσης προς τον περιορισμό της δημοκρατίας. Η ιδέα είναι ότι, σε μια περίπλοκη οικονομική κατάσταση όπως η σημερινή, η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχει τα προσόντα να αποφασίσει - δεν γνωρίζει τις καταστροφικές συνέπειες που θα προέκυπταν εάν τα αιτήματά τους πληρούνταν. Η επιχειρηματολογία αυτή δεν είναι νέα. Σε μια τηλεοπτική συνέντευξη πριν από δύο χρόνια, ο κοινωνιολόγος Ralf Dahrendorf συνέδεσε την αυξανόμενη δυσπιστία για τη δημοκρατία με το γεγονός ότι, μετά από κάθε επαναστατική αλλαγή, ο δρόμος για τη νέα ευημερία οδηγεί μέσα σε μια «κοιλάδα των δακρύων». Μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, δεν μπορεί κανείς να περάσει άμεσα στην αφθονία μιας επιτυχημένης οικονομίας της αγοράς: περιορισμένη, αλλά πραγματική, η σοσιαλιστική ευημερία και η ασφάλεια πρέπει να διαλυθούν και τα πρώτα βήματα είναι απαραίτητα οδυνηρά. Το ίδιο ισχύει και για τη Δυτική Ευρώπη, όπου το πέρασμα από την ευημερία του κράτους πρόνοιας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια νέα, παγκόσμια οικονομία προϋποθέτει επίπονες αποκηρύξεις, λιγότερη ασφάλεια, λιγότερη εγγυημένη κοινωνική φροντίδα. Κατά τον Dahrendorf, το πρόβλημα εμπεριέχεται στο απλό γεγονός ότι αυτό το οδυνηρό πέρασμα από την «κοιλάδα των δακρύων» διαρκεί περισσότερο από το μέσο όρο της περιόδου μεταξύ των εκλογών, έτσι ώστε ο πειρασμός είναι μεγάλος, για να αναβάλουν τις δύσκολες αλλαγές προς όφελος των βραχυπρόθεσμων εκλογικών κερδών. Γι 'αυτόν, το παράδειγμα εδώ είναι η απογοήτευση των μεγάλων στρωμάτων στις μετα-κομμουνιστικές χώρες με τα οικονομικά αποτελέσματα της νέας δημοκρατικής τάξης: στις ένδοξες μέρες του 1989, ταύτιζαν τη δημοκρατία με την αφθονία των δυτικών καταναλωτικών κοινωνιών. Και 20 χρόνια αργότερα, με την αφθονία ακόμα να αγνοείται, κατηγορούν τώρα την ίδια τη δημοκρατία.

Δυστυχώς, ο Dahrendorf επικεντρώνεται πολύ λιγότερο στον αντίθετο πειρασμό: αν η πλειοψηφία αντέχει τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, δεν θα ήταν ένα λογικό συμπέρασμα ότι, για καμιά δεκαετία, μια φωτισμένη ελίτ θα πρέπει να πάρει την εξουσία, ακόμη και με μη- δημοκρατικά μέσα, να επιβάλει τα απαραίτητα μέτρα και έτσι να θέσει τα θεμέλια για μια πραγματικά σταθερή δημοκρατία;

Σε αυτές τις γραμμές, ο δημοσιογράφος Fareed Zakaria επεσήμανε πώς η δημοκρατία μπορεί να «πιάσει» μόνο σε οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες. Αν οι αναπτυσσόμενες χώρες «εκδημοκρατιστούν  πρόωρα», το αποτέλεσμα θα είναι ένας λαϊκισμός που καταλήγει σε οικονομική καταστροφή και πολιτικό δεσποτισμό - καμία κατάπληξη ότι σήμερα είναι οικονομικά πιο επιτυχημένες χώρες του τρίτου κόσμου (Ταϊβάν, Νότια Κορέα, Χιλή) που υποδέχτηκαν την απόλυτη δημοκρατία μόνο μετά από μια περίοδο αυταρχικής ηγεσίας. Και, επιπλέον, αυτή η γραμμή σκέψης δεν παρέχει το καλύτερο επιχείρημα για το αυταρχικό καθεστώς στην Κίνα;

Αυτό που είναι καινούργιο σήμερα είναι ότι, με την οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008, η ίδια δυσπιστία της δημοκρατίας – που κάποτε περιοριζόταν στις χώρες του τρίτου κόσμου ή τις μετα-κομμουνιστικές, αναπτυσσόμενες χώρες - κερδίζει έδαφος στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο: αυτό που ήταν πριν από καναδυό δεκαετίες μια συγκαταβατική συμβουλή σε άλλους, τώρα μας αφορά.

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η κρίση προσφέρει την απόδειξη ότι δεν είναι οι πολίτες αλλά οι ειδικοί αυτοί που δεν ξέρουν τι κάνουν. Στη Δυτική Ευρώπη, είμαστε μάρτυρες μιας αυξανόμενης αδυναμίας της άρχουσας τάξης - γνωρίζουν όλο και λιγότερο το πώς να κυβερνήσουν. Κοιτάξτε πώς η Ευρώπη ασχολείται με την ελληνική κρίση: ασκεί πίεση στην Ελλάδα για να αποπληρώσει τα χρέη, αλλά την ίδια στιγμή καταστρέφει την οικονομία της μέσω των αυστηρών μέτρων λιτότητας, καθιστώντας έτσι βέβαιο ότι το ελληνικό χρέος δεν θα αποπληρωθεί.

Στο τέλος του περασμένου Οκτωβρίου, το ίδιο το ΔΝΤ κυκλοφόρησε έρευνα που δείχνει ότι η οικονομική ζημία από τα επιθετικά μέτρα λιτότητας μπορεί να είναι έως και τρεις φορές μεγαλύτερη από ό,τι είχε αρχικά υποτεθεί, με αποτέλεσμα να ακυρώνει τις δικές τους συμβουλές για λιτότητα στην κρίση της ευρωζώνης. Τώρα, το ΔΝΤ παραδέχεται ότι αναγκάζοντας την Ελλάδα και άλλες χρεωμένες χώρες να μειώσουν τα ελλείμματά τους πολύ γρήγορα θα ήταν αντιπαραγωγικό, αλλά μόνο αφού έχουν χαθεί εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας εξαιτίας αυτών των «λανθασμένων υπολογισμών».

Και σ ​​'αυτό έγκειται το πραγματικό μήνυμα των «παράλογων» λαϊκών διαμαρτυριών σε όλη την Ευρώπη: οι διαδηλωτές γνωρίζουν πολύ καλά αυτό που δεν ξέρουν. Δεν προσποιούνται ότι έχουν γρήγορες και εύκολες απαντήσεις. Αλλά αυτό που το ένστικτό τους τους λέει είναι παρ' όλα αυτά αλήθεια: ότι αυτοί στην εξουσία επίσης δεν γνωρίζουν. Στην Ευρώπη σήμερα, οι τυφλοί οδηγούν τους τυφλούς.

guardian

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Zame avatar
    Zame 18/01/2013 12:27:43

    -Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η κρίση προσφέρει την απόδειξη ότι δεν είναι οι πολίτες αλλά οι ειδικοί αυτοί που δεν ξέρουν τι κάνουν-
    ..ΚΟΡΥΦΑΙΟ!

  2. kotstak avatar
    kotstak 18/01/2013 12:55:16

    Προτείνει στους οπαδούς του να σαμποτάρουν το σύστημα, προφανώς από τη θέση που έχει ο καθένας στο σύστημα, ούτως ώστε να αποδείξουν ότι ο καπιταλισμός έχει πρόβλημα.
    Ένα πρόβλημα που αυτοί δολίως δημιούργησαν.
    Αυτοί είναι οι σύγχρονοι αριστεροί, "γκρεμίζουν" για να δείξουν ότι έχει και ο καπιταλισμός ερείπια.
    Δεν έχουν την απαιτούμενη ευφυΐα -γι’ αυτό έγιναν αριστεροί- ώστε να αντιληφθούν ότι όταν ένα αυτοκίνητο "στουκάρει" δεν φταίει το αυτοκίνητο αλλά ο οδηγός.
    Μόνον εάν πολλοί και εξαιρετικοί οδηγοί "στουκάρουν" με το ίδιο αυτοκίνητο, αποδεικνύεται ότι φταίει το αυτοκίνητο (πράγμα που έγινε με το σοσιαλισμό).

    • kotstak avatar
      kotstak @ kotstak 18/01/2013 13:08:39

      “Θαυμάστε” τον:
      http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ZtW-ZbqYjqw#!

      http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=_jpjJ8kL5m4

    • Tsaros avatar
      Tsaros @ kotstak 19/01/2013 07:46:04

      Αυτοί είναι οι σύγχρονοι αριστεροί, “γκρεμίζουν” για να δείξουν ότι έχει και ο καπιταλισμός ερείπια.

      Ναι ρε σαίνι, γιατί ο Καπιταλισμός από τους αριστερούς απέκτησε τα ερείπια.

      Στην Γουώλ Στρητ π.χ που ήθελε μπέιλ-άουτ 1 τρισεκατομμύριο, και στην τεράστια κρίση στην Αμερική, φταίνε οι ...αριστεροί...

      Ή νομίζει κανείς στόκος ότι στην Ιρλανδία, την Ισλανδία, την Πορτογαλλία, την Ισπανία, κλπ που βάρεσαν κανόνι έχουν αριστερούς τύπου ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, και αυτοί φταίνε για το πρόβλημα;

      Έλεος με τον επαρχιωτισμό...

    • κανενας avatar
      κανενας @ kotstak 19/01/2013 14:59:00

      ενω εσυ σκιζεις απο ευφυια..

  3. Zame avatar
    Zame 18/01/2013 14:14:02

    ΙΣΩΣ & ΛΑΘΟΣ οδηγος να οδηγει ενα τετοιο "ΑΥΤΟ το αυτοκινητο"
    ΙΣΩΣ ΛΑΘΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ..? τεσπα..

    Μου θυμίζει μια παλιά ατάκα από κάποιον βολεϊμπολίστα..
    που έλεγε για το ψαλίδισμα των κορυφών των δεντρων..
    για να είναι ίδια τα δέντρα..
    και να μην φαίνεται ψιλότερο του γείτονα.
    Sorry & με όλο το σεβασμό..
    πρέπει να μας το πει ο..ταδε..για το πρόβλημα πού-ΠΡΟΕΚΥΨΕ-(?)
    & έχει ο καπιταλισμός ?
    και μετά ..ε δεν είναι και όλα τα δάκτυλα ίδια..ακόμα και όταν κάνουν "βουτες"

  4. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ avatar
    ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ 18/01/2013 14:35:56

    Μιὰ χαρὰ τὰ λέγει ὁ Ζίζεκ, κι ἂς εἶναι κομμουνιστής. Μπορεῖ βεβαίως οἱ ἐκσυγχρονιστικοὶ πνευματικοὶ τιτάνες Πάσχος Μανδραβέλης καὶ Σώτη Τριανταφύλλου νὰ ξεμπερδεύουν μὲ ἕναν διανοητὴ αὐτοῦ τοῦ διαμετρήματος κολλώντας του μιὰ ταμπέλα, «σοσιαλφασίστας», μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ εἶπε ὅτι μερικοὶ λαιμοὶ πρέπει νὰ κοποῦν (καλὴ ἰδέα παρεμπιπτόντως), ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ λαιμὸς τοῦ Ζίζεκ στηρίζει μικρότερο ἐγκέφαλο ἀπὸ τοῦ Πάσχου καὶ τῆς Σώτης.

  5. γιαννης αυλακιωτης avatar
    γιαννης αυλακιωτης 18/01/2013 16:17:09

    Ο Ζίζεκ δεν πρότεινε μεταξύ άλλων και τη βίαιη ανατροπή του συστήματος? Και αναπαράγουμε τις αμπελοφιλοσοφίες του ακόμη?

  6. Zame avatar
    Zame 18/01/2013 18:29:10

    αυτό το δολίως δημιούργησαν..έχει προαπαιτούμενο την απαιτούμενη ευφυΐα..γιατί ΑΝ όντως ..τότε γιατί ο Καπιταλισμός
    (έτσι & αλλιώς δικός του είναι αυτός ο πλανήτης)
    δεν κάνει το μεγάλο ΑΛΜΑ στην ΙΣΤΟΡΙΑ..επανα προσεγγίζοντας ποιό ΦΙΛΙΚΑ την ποθητή τους παγκοσμιοποίηση..αλλά και την Αριστερά από τα Αριστερά της..(αφού ήδη της έχει πάρει & τα σώβρακα)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.