#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
05/09/2012 20:59
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ποιος επιτέλους κυβερνά την Ευρώπη;

Σύνοδος Κορυφής G8 στο Camp David: Mario Monti, Stephen Harper,  Francois Hollande,  Barack Obama, David Cameron, Dmitry Medvedev, Angela Merkel, and Herman Van Rompuy
Αύριο ο Μ. Ντράγκι ανακοινώνει τις πολυαναμενόμενες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Η σημειολογία από μόνη της κραυγάζει.

Μέχρι πρότινος, τις αποφάσεις ζωής ή θανάτου για το ανθρώπινο είδος ανακοίνωναν πολιτικοί.

Σήμερα, τραπεζίτες.

Η ΕΚΤ θα καθορίσει την πολιτική της σχετικά με το δημόσιο χρέος των χωρών της Ευρωζώνης. Εάν θα υπάρξει ή όχι πρόγραμμα επαναγοράς κρατικών ομολόγων, για ποιους και υπό ποιους όρους και προϋποθέσεις.

Οποιαδήποτε κι αν είναι, η επιλογή θα χαράξει την ιστορική πορεία κρατών και εθνών. Κατ' επέκταση, της Ευρώπης και της Ευρασίας.

Και εν τέλει ολοκλήρου του, διασυνδεδεμένου πλέον, κόσμου.

Κάθε πλευρά που εκπροσωπεί συγκροτημένα συμφέροντα έχει πάρει θέση μάχης.

Οι πρώτοι, κυριολεκτικά, κανονιοβολισμοί ρίχτηκαν από το γερμανικό περιοδικό Stern.

Με ένα σκληρό για αγγλοαμερικανούς και συντηρητικούς Γερμανούς άρθρο , ευνοϊκότατο για την Ελλάδα.

Το οποίο συμπυκνώνει με έξοχη διαύγεια και ειλικρίνεια το σημερινό ευρωπαϊκό διακύβευμα.

Και το οποίο παραδόξως δεν έλαβε στην Αθήνα ευρεία δημοσιότητα, ανάλογη της βαρύτητάς του.

Έγραψε το Stern : “Η αποφασιστική υπεράσπιση της Ευρωζώνης με κάθε τρόπο ...αποτελεί σε τέτοιες εποχές μια πάρα πολύ αποτελεσματική συνεισφορά στην καταπολέμηση της κερδοσκοπίας και στον εκπολιτισμό των αγορών. Αντιστρόφως, η φλυαρία περί κατάρρευσης της νομισματικής ένωσης και αποτυχίας της Ελλάδας ευνοεί κυρίως τις δοσοληψίες αγγλοαμερικανών λαφυραγωγών. Αν η Αθήνα βγει από το ευρώ, αυτό θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για αποδυνάμωση της Ευρώπης σε μια ιστορική στιγμή – και κυρίως πρόσκληση προς όλους όσοι περιμένουν να ορμήσουν να κατασπαράξουν την Ισπανία και την Ιταλία, στο τέλος ίσως και τη Γαλλία. Γι' αυτό θα πρέπει να υπερασπιστούμε την Ευρώπη, ολοκληρωτικά και απόλυτα.''

Συνεχίζοντας: ''Δεν πρέπει να τιμωρήσουμε παραδειγματικά την Ελλάδα, αλλά την κερδοσκοπία... Ασφαλώς, οι Έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να αποδείξουν την ικανότητα χειρισμών τους, για να απαλλάξουν τους εταίρους τους από εσωπολιτικές περιπέτειες. Αλλά από τους Έλληνες ζητήθηκαν περισσότερα, απ' ό,τι θα μπορούσε να αντέξει οποιοσδήποτε άλλος λαός της Ευρώπης. Το βιοτικό επίπεδο και η αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώθηκαν περισσότερο από 50%”

 Και καταλήγοντας:Σε περίπου 300 δις ευρώ ανέρχεται το δημόσιο χρέος των Ελλήνων. Μόνο η διάσωση της υπερχρεωμένης Hypo Real Estate (HRE) κόστισε στο γερμανικό Δημόσιο περίπου 200 δις ευρώ. Πιεζόμαστε πέραν των δυνατοτήτων μας; Αυτός είναι ένας χονδροειδής ισχυρισμός. Η Ευρώπη αρχίζει στην Αθήνα - και εκεί θα τελειώσει, αν κερδίσουν όσοι είναι ιστορικά τυφλοί".

 Ακολούθησαν τροχιοδεικτικές βολές από στελέχη τον ΟΟΣΑ.

“Τώρα είναι η ώρα για παρέμβαση υπέρ του ευρώ”, δήλωσε ο επικεφαλής οικονομολόγος .

“Η ΕΚΤ θα έπρεπε να ξεκινήσει να αγοράζει απεριόριστα κρατικά ομόλογα, όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο”, συμπλήρωσε ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ

Άνχελ Γκουρία.

 Ο Μίλαν Κούντερα, θέλοντας να καταδείξει ότι σε εποχές υποτίθεται καθυστερημένες οι απλοί πολίτες είχαν καλύτερη επαφή με την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, είχε γράψει : “ Η γιαγιά μου, στην παλιά, καλή Μοραβία, ήξερε αν και πότε το κράτος πήγαινε καλά. Όταν η τσέπη της ήταν γεμάτη”.

 Σήμερα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Στο δε ευρωπαϊκό πολιτικό πεδίο, βρισκόμαστε πάλι μπροστά στο θρυλούμενο ερώτημα Καραμανλή :

Ποιος επιτέλους κυβερνά την Ευρώπη;

Ήτοι, ποιος θα υπαγορεύσει τις αποφάσεις του Ντράγκι;

 

 Σαστισμένοι οι πολίτες, από έναν ορυμαγδό πληροφόρησης που δεν τους παρέχει ωστόσο την παραμικρή ένδειξη για το “τι συμβαίνει;”

Η διάχυτη φλυαρία των ελεγχόμενων από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα ΜΜΕ στέκεται επιφανειακά στις αποφάσεις των τεχνοκρατών.

Το Διαδίκτυο απελευθέρωσε τη γνώση αλλά, με την ανάρτηση άφθονης, φτηνής, γνώμης, σε ένα βαθμό επέτεινε την σύγχυση.

Έτσι, η συνωμοσιολογία θάλλει. Διοικούν οι Ευρωγραφειοκράτες, οι Εβραίοι, τα κατάλοιπα των μασονικών ταγμάτων, οι Ροδόσταυροι.

Είναι γεγονός ότι ο μέσος πολίτης, που ζητεί απλές απαντήσεις και ξεκάθαρα νοήματα, δεν έχει προσαρμοστεί, ούτε είναι εύκολο, στον πολυπαραγοντικό κόσμο που προέκυψε μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.

Η Αμερικανική Αυτοκρατορία αναδείχθηκε μόνη υπερδύναμη.

Είχε γι' αυτό κύριο συμφέρον και μέλημα να αποτρέψει την ανάδειξη άλλης, μείζονος δύναμης που θα αμφισβητούσε την ισχύ της, ακόμα κι αν τακτικά έχανε μάχες ή πολέμους.

Από την άλλη, η Γερμανία, με ανανεωμένη εθνική αυτοπεποίθηση μετά την ενοποίηση, χωρίς το βάρος στρατιωτικών δαπανών, βάλθηκε σε πρώτο στάδιο να κυριαρχήσει οικονομικά στην Ευρώπη. Φτάνοντας κοντά σε μια “Γερμανική Ευρώπη”.

Όμως η οριζόντια, οικονομική και ψυχολογική, διάσπαση της Ευρωζώνης σε Βορρά και Νότο, η διακινδύνευση αυτών που μέχρι σήμερα έχει κερδίσει και τα μεγέθη της τρίτης οικονομίας της Ευρώπης, της Ιταλίας, την πιέζουν να δώσει λύση.

Αν εξαγγελθεί μαζική αγορά κρατικών ομολόγων, πλέον ο πρώην επιτελής της Goldman Sachs Ντράγκι “κόβει χρήμα”.

Ακολουθεί δηλαδή την κατεξοχήν αμερικανική θεραπεία : “ποσοτική χαλάρωση”. Αλλά και η Μερκελ, ψυχρή πραγματίστρια διασφαλίζει τα κερδισμένα, δίνοντας μερικά πίσω αντί να τα χάσει όλα.

Σε μια τέτοια προοπτική, ο Διοικητής της Bundesbank Βαιντμαν, άνθρωπος του γερμανικού κατεστημένου, βρίσκεται σε κατάσταση νευρικού κλονισμού, ενώ ο Βαυαρός Ντόμπριντ της CSU αποκάλεσε τον Ντράγκι “παραχαράκτη του ευρώ”.

Αν ο Ντραγκι παρατείνει την αβεβαιότητα εξαγγέλλοντας ημίμετρα, η Μέρκελ και το γερμανικό οικονομικό κατεστημένο ακολουθούν την πολιτική “σκληρό ευρώ” μέχρι το χείλος του γκρεμού. Οφείλει ωστόσο να ληφθεί υπ' όψιν ότι εκκρεμεί στις 12 Σεπτεμβρίου η απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Το πιθανότερο, όπως αφέθηκε από τον Ντράγκι να εννοηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, η ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα με διάρκεια ωρίμανσης ως και 3 έτη. Καθησυχάζοντας του Γερμανούς ότι αυτό δεν ισοδυναμεί με τύπωμα χρήματος, αφού τα χρέη αυτά θα αποπληρωθούν βραχυπρόθεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Ιταλία, που αρνείται να υπαχθεί σε καθεστώς μνημονίου, αποδεικνύει την κυνική σοφία της αγοράς :

Όταν χρωστάς 1.000, έχεις εσύ το πρόβλημα. Όταν χρωστάς 1.000.000.000, οι δανειστές σου.

 Προφήτης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. livas avatar
    livas 05/09/2012 21:47:33

    Το τραγικότερο όλων: Το μέλλον εκατομυρίων ευρωπαίων θα αποφασίσει η ΕΚΤ κι όχι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των λαών.
    Αυτά ούτε στο αμέρικα...

  2. Decodex avatar
    Decodex 05/09/2012 21:53:17

    He who controls the "spice" controls the universe...ειπωθηκε στο Dune. Το ειπε και ο ενας των Rothschild´s με αλλα λογια...

  3. apergospastis avatar
    apergospastis 05/09/2012 21:55:40

    Προφήτα, δυστυχώς κι εγώ μέχρι πρότινος πίστευα στο αφήγημα ότι η κρίση της Ευρωζώνης είναι μια μάχη μεταξύ πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, ότι η Ευρώπη (πάνω κάτω) είναι με το μέρος του πολιτικού και ότι οι Αγγλοσάξωνες είναι οι κακοί της υπόθεσης που θέλουν να σαμποτάρουν ένα πείραμα υπερεθνικής πολιτικής ολοκλήρωσης που κάνει την πολιτική εξουσία να ανακτά το χαμένο έδαφος έναντι των διεθνικών οικονομικών δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης. Επομένως κι εμείς πρέπει να μείνουμε με το μέρος της Ευρώπης η οποία σκουντουφλώντας και παραπατώντας θα έβρισκε τον δρόμο τον αληθινό κάποια στιγμή.
    Δυστυχώς το αφήγημα αναδεικνύεται σε παραμύθι, μάλλον για μικρά (και μεγάλα) παιδιά. Η Ευρώπη ως έχει σήμερα δεν θέλει (ή δεν μπορεί; αδιάφορο στην τελική) να κάνει το βήμα παραπέρα. Το χειρότερο είναι ότι η έννοια 'Ευρώπη' έχει γίνει ξεσκονόπανο προς χρήση του κάθε επιτήδειου. Τα 'μετριοπαθή' κόμματα ανά την Ευρώπη μαγαρίζουν την έννοια καθώς μαζεύουν εκλογικούς εξευτελισμούς. Και γραφικοί της γενιάς του '68 και οι επίγονοί τους το παίζουν Ευρωπαίοι για να διατηρούνται σαν ξεκάρφωμα ή σαν οργανικοί διανοούμενοι (βλέπε λούστροι) αλλαγών που ω της σύμπτωσης δεν επέρχονται ποτέ. Ποιοι περισσεύουν; Τα καταραμένα άκρα, οι 'νεοναζί' Λεπέν και Βίλντερς, οι 'Σταλινικοί' Μελανσόν και Λαφοντέν, οι μοναδικοί πλέον που εκφέρουν (χυδαίο, απλοϊκό, άγαρμπο αλλά) πολιτικό λόγο. Ούτε λόγος βεβαίως για πραγματικούς εθνικούς ηγέτες τύπου Ορμπάν - ό,τι κοντινότερο μας έχει απομείνει σε Ντε Γκωλ ή Αντενάουερ στους οποίους ορκίζονται οι υποτιθέμενοι επίγονοί τους. Έχουν πλέον εξοριστεί σαν μολυσμένοι.
    Η μοναδική διέξοδος είναι επιτέλους η επανείσοδος της πολιτικής σε πρώτο πλάνο - δηλαδή μια νέα πρόταση πολιτικής αντιπροσώπευσης, εκπροσώπησης και λαϊκής νομιμοποίησης πρώτα σε εθνικό επίπεδο και μετά (ίσως) σε Ευρωπαϊκό. Παρά τις προσπάθειές τους, τα άκρα του πολιτικού φάσματος διασπούν και απορροφούν το μεγάλο απόθεμα αντίδρασης σε αλυσιτελείς κατευθύνσεις. Χρειάζονται κυβερνητικές προτάσεις εξουσίας που πριν την (αναγκαία) οικονομική προσαρμογή θα βάζουν ένα νέο μοντέλο λαϊκής ενσωμάτωσης στην άσκηση της εξουσίας. Στην περίπτωση της Ελλάδας κατά την γνώμη μου, μόνο με ένα τέτοιο μοντέλο πολιτικής εξουσίας έχει νόημα η λιτότητα - και μόνο αν παρόμοιες τάσεις εμφανιστούν και στην υπόλοιπη Ευρώπη (Ευρωεκλογές ίσως;). Διαφορετικά δεν αξίζει τον κόπο.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ apergospastis 06/09/2012 01:55:34

      Δεν υπάρχουν "καλοί" και "κακοί", ιδίως μετά τη Γιουγκοσλαβία, όταν αποδείχθηκε ότι οι υποτιθέμενοι καλοί Ευρωπαίοι ήταν αυτοί που έσυραν τους υποτιθέμενους κακούς, καουμπόϋδες, Αμερικανούς στους βομβαρδισμούς.

      Όμως η ευρωπαϊκή κρίση χρέους έχει το στοιχείο της αναμέτρησης μεταξύ των εξορμούντων από αγγλοαμερικανικό κυρίως έδαφος "αγορών" και των πολιτικών δυνάμεων της ηπειρωτικής Ευρώπης.

      Ανεξάρτητα του αν η δράση των "αγορών" υποσκάπτει με την διεθνή αποσταθεροποίηση την πολιτική εξουσία στην ίδια την Αμερική, με τον Ομπάμα να ζητά απεγνωσμένα από τους Ευρωπαίους σταθεροποιητικά μέτρα. Ούτε ο ίδιος ελέγχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το παρασιτικό, μετακινούμενο κεφάλαιο, που έχει αυτονομηθεί από εθνικούς περιορισμούς και εθνικές επιδιώξεις.

      Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πολιτικό ή οικονομικό. Είναι η παρακμή. Δεν έχει ενέργεια ούτε για πόλεμο ούτε για ειρήνη. Κατακλύζεται από αφροασιάτες μουσουλμάνους αλλά δεν έχει την αποφασιστικότητα να κηρύξει πόλεμο, περί αυτού πρόκειται. Δεν έχει την ενέργεια να υπερασπίσει την ταυτότητα της και αλλοιώνεται.
      Κι αυτό γιατί ολιγαρχίες και πολίτες έχουν αποχαυνωθεί από τον υλισμό. Αλλά και γιατί οι μνήμες των πολέμων είναι νωπές και απωθητικές.

      Η πρότασή σου θεωρητικά είναι ευκταία αλλά προσκρούει στην αλλοίωση του ανθρώπινου παράγοντα. Ο άκρος ατομισμός έχει εξοβελίσει τη συλλογική δράση. Η ιστορική καμπύλη βουτά προς έναν νέο μεσαίωνα.

  4. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 05/09/2012 23:38:43

    Οι Εξαρτήσεις τού Στέμματος ( Crown dependencies ) είναι αυτόνομες κτήσεις τού Βρετανικού στέμματος, σέ αντίθεση μέ τά υπερπόντια εδάφη τού Ηνωμένου Βασιλείου. Περιλαμβάνουν τά νησιά τού καναλιού τής μάγχης ( Τζέρσεϊ καί Γκέρνσεϊ ) καί τήν νήσο τού Μάν, στήν θάλασσα τής Ιρλανδίας. Τελούν υπό τήν κυριαρχία τού Βρετανικού Στέμματος, ωστόσο είναι ανεξάρτητες διοικητικές περιφέρειες καί δέν αποτελούν μέρος τής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Τα Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη (British Overseas Territories) είναι δεκατέσσερεις πρώην αποικίες τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες είτε δέν απέκτησαν ανεξαρτησία είτε αποφάσισαν νά προσδιορίζονται ώς βρετανικά εδάφη. Δέν αποτελούν τμήμα τού Ηνωμένου Βασιλείου, εμπίπτουν όμως στήν δικαιδοσία του. του Ηνωμένου Βασιλείου τα οποία, αν και δεν αποτελούν τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου τα ίδια, εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του. Αυτά είναι: Ανγκουίλα, Βερμούδες, Βρετανικό Έδαφος Ανταρκτικής, Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Νησιά Καϋμάν, Νήσοι Φώκλαντ, Γιβραλτάρ, Μοντσερράτ, Νήσοι Πίτκαιρν, Αγία Ελένη, Ασενσιόν καί Τριστάν ντά Κούνια, Νότια Γεωργία καί Νότιες Σάντουιτς, Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου καί Δεκέλειας, Τέρκ καί Κάικος.
    Τά Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη (British Overseas Territories) καί οι Εξαρτήσεις τού Στέμματος ( Crown dependencies ) είναι διαφορετικά από τήν Κοινοπολιτεία τών Εθνών, μιά εθελοντική ένωση τών χωρών οι οποίες έχουν ώς επί τό πλείστον ιστορικούς δεσμούς μέ τήν Βρετανική Αυτοκρατορία.
    Τά νησιά αυτά είναι Αποικίες τού Βρετανικού στέμματος καί δέν ανήκουν τόσο στό Ηνωμένο Βασίλειο, όσο στό City of London. Είναι νησιά μέ δικούς τους νόμους, δικές τους κυβερνήσεις - καί είναι ιδιοκτησία τού "στέμματος" τού Ηνωμένου Βασιλείου. Ο κυβερνήτης σέ κάθε ένα από αυτά τά νησιωτικά κράτη αντιπροσωπεύει τό στέμμα.

    Τα νησιά ονομάζονται «offshore»: γιατί βρίσκονται εκτός τής ακτογραμμής τού Ηνωμένου Βασιλείου, τών δικών του νόμων, τού δικού του ελέγχου.Το αντίθετο του "offshore" είναι „onshore“. Η „onshore“ οικονομία αναφέρεται στήν γή, τα προϊόντα ή τίς υπηρεσίες πού είναι χρήσιμα καί κάνουν τήν ζωή μας ευκολότερη. Ο υπεράκτιος "offshore" χρηματοπιστωτικός τομέας βοηθά τήν πραγματική οικονομία να αποφεύγει τήν φορολογία καί κάθε είδους άλλης ενδεχόμενης επιβουλής.

    Η ιστορία τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας είναι κατά κύριο λόγο μιά ιστορία τού χρηματιστικού κεφαλαίου καί τού City of London. Λόγω τής θέσης του στό αποικιακό σύστημα, τό City είναι σέ όλους τούς καιρούς τό προπύργιο της αντίστασης ενάντια σέ κάθε μορφή ελεγχόμενης ρύθμισης τού χρηματοπιστωτικού τομέα τού καπιταλισμού.

    Στήν πραγματικότητα είχαμε δύο ξεχωριστές αυτοκρατορίες, οι οποίες λειτούργησαν υπό τόν μανδύα τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας.Η πρώτη ήταν η αυτοκρατορία τού στέμματος και η άλλη η βρετανική αποικιακή αυτοκρατορία.

    Όλα τα αποικιακά περιουσιακά στοιχεία μέ λευκό πληθυσμό ήταν υπήκοα τού βασιλιά - δηλαδή ήσαν υπήκοοι τής βρετανικής κυβέρνησης. Έθνη όπως η Νοτιοαφρικανική Ένωση, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς διοικούνταν μέ τό αγγλικό δίκαιο. Αυτά όμως αντιπροσώπευαν μόνο τό 13% τού πληθυσμού αυτών πού ανήκαν στήν Βρετανική Αυτοκρατορία.

    Όλα τά άλλα μέρη τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας - έθνη όπως η Ινδία, η Αίγυπτος, οι Βερμούδες, η Μάλτα, η Κύπρος και οι αποικίες στήν Κεντρική Αφρική, η Σιγκαπούρη, τό Χονγκ Κονγκ καί τό Γιβραλτάρ (περιοχές μέ καφέ, κίτρινες καί μαύρες ράτσες) ήσαν αποικίες τού στέμματος. Αυτές δέν βρισκόντουσαν κάτω από αγγλική κυβέρνηση. Τό Αγγλικό Κοινοβούλιο δέν είχε καμία εξουσία εκεί. Ήταν η ιδιωτική περιουσία και τό κτήμα ενός ιδιωτικού κλαμπ στό Λονδίνο της Αγγλίας, γνωστό ώς τό Στέμμα.

    Οι εκπρόσωποι τού Στέμματος σέ αυτές τις περιοχές είχαν απόλυτη εξουσία πάνω στήν ζωή καί τόν θάνατο όλων τών ανθρώπων πού ήταν υπό τήν δικαιοδοσία τους. Δέν υπήρχε ένα εφετείο ή ένας άλλος τρόπος υποβολής ενστάσεως κατά τών αποφάσεων ενός εκπροσώπου τού στέμματος. Ακόμα και ένας βρετανός πολίτης, ο οποίος είχε διαπράξει ένα έγκλημα σέ μιά αποικία, υπόκειτο στό δίκαιο τού στέμματος καί δέν μπορούσε νά καταφύγει σέ ένα αγγλικό δικαστήριο, γιατί αυτό δέν είχε δικαιοδοσία επ' αυτού. Δεδομένου ότι η επιτροπή πού εμφανίζονταν σάν βρετανική κυβέρνηση διορίζονταν από τό Στέμμα, δέν ήταν πρόβλημα νά κληθεί ο άγγλος φορολογούμενος νά πληρώσει γιά τίς ναυτικές και τίς στρατιωτικές δυνάμεις, μέ τήν βοήθεια τών οποίων τό Στέμμα ασκούσε τήν κυριαρχία του σ' αυτές τίς περιοχές. Όλες οι εξεγέρσεις κατεστάλησαν από τό Βρετανικό Ναυτικό μέ ωμή βία, χωρίς αυτό νά κοστίσει στό στέμμα ούτε μια δεκάρα.

    Η City αποκόμισε αφάνταστη κέρδη από αυτές τίς επιχειρήσεις της, οι οποίες γινόντουσαν υπό τήν προστασία τών βρετανικών ενόπλων δυνάμεων. Οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις αγωνίζονταν γιά τό εμπόριο καί τήν ευημερία τού Στέμματος. Οι "International Bankers", πλούσιοι έμποροι καί αντιπρόσωποι της αγγλικής αριστοκρατίας, πού ανήκαν στόν μηχανισμό τού City, συσσώρευαν πλούτο επί πλούτου. Έγιναν οι παγκόσμιοι χρηματοδότες τών πάντων. Έγιναν αυτό πού σήμερα είναι γνωστό ώς οι «αγορές»,

    Ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι τό City of London - η μεγαλύτερη χρηματοοικονομική αγορά τού κόσμου - είναι μια ιδιωτική επιχείρηση καί συγχρόνως ένα κυρίαρχο κράτος μέσα στήν καρδιά τής μητροπολιτικής περιοχής του Λονδίνου (είναι μιά περιοχή ετεροδικίας) καί δέν αποτελεί μέρος τής Μεγάλης Βρετανίας.. Αυτό τό "καθεστώς" απολαμβάνει επίσης καί το Βατικανό καί τό Columbia District (η συνοικία Columbia) στήν Washington. Όταν η Βασίλισσα θέλει νά επισκεφθεί τό City of London - τήν γνωστή „Square Mile" πρέπει νά κάνει όλη τήν διαδικασία πού χρειάζεται όταν επισκέπτεται ανεξάρτητα κράτη. Η Βρετανική νομοθεσία δέν ισχύει στό City, Η City of London Corporation έχει τήν δική της κρατική υπόσταση, τήν δική της νομοθεσία καί τίς δικές της εποπτικές αρχές. Οι εταιρίες τού City εμπορεύονται παγκόσμια τίτλους καί συνάλλαγμα, αλλά κανένα δικαστήριο δέν μπορεί νά τούς διώξει καί καμιά κυβέρνηση νά ελέγξει τίς δουλιές της.

    Μιά οικονομική οντότητα (π.χ. επιχείρηση ) παίρνει επί παραδείγματι πίστωση από μιά υπεράκτια χρηματοοικονομική οντότητα. Η υπεράκτια πίστωση μειώνει τούς εγχώριους φόρους. Εταιρείες ιδιωτικού μετοχικού κεφαλαίου είναι έτσι δυνατόν να χρηματοδοτήσουν εξαγορές με πίστωση, τό χρέος νά τό ξαναφήσουν, πιό διευρυμένο πιά, στά θύματά τους, τά δέ κέρδη τους αφορολόγητα καί ανώνυμα καταλήγουν στούς offshore λογαριασμούς τους. Είναι τό γνωστό „leveraged buyout“ . Μιά, τεχνικά μιλώντας, «μοχλευμένη εξαγορά».

    Σχεδόν τό 90 τοίς εκατό όλων τών διεθνών δανείων χορηγούνται από υπεράκτιες τράπεζες. Είναι αυτό, πού στόν δημόσιο διάλογο ευλαβικά περιγράφονται ώς οι «αγορές». Όλος ο κόσμος τρέμει μπροστά τους. Είναι αυτές οι «αγορές», πού οι πολιτικοί καί όλοι οι οικονομικοί τους σύμβουλοι δέν θέλουν νά ερεθίσουν.

    Η κλίκα πού κυβερνά τό City υπαγορεύει στό βρετανικό Κοινοβούλιο τί και πότε πρέπει κάτι νά κάνει. Θεωρητικά η Αγγλία κυβερνάται από έναν πρωθυπουργό καί ένα μικρό Υπουργικό Συμβούλιο. Αυτή είναι η "βιτρίνα" πού προσπαθούν συνεχώς καί διακαώς νά μάς πείσουν ότι καθορίζει το παιχνίδι που παίζεται. Στην πραγματικότητα όμως είναι απλές μαριονέτες, μέ τά μισοσκότεινα πρόσωπα κρυμμένα πίσω από τήν σκηνή νά τραβούν τα νήματα. Ο Disraeli έγραψε: «Έτσι βλέπετε. . . ο κόσμος κυβερνάται από διαφορετικές φιγούρες από αυτές πού πιστεύουν όσοι δέν στέκονται πίσω από τήν σκηνή" (Coningsby, The Century Co, New York, 1907, σ. 233).

    Τούς συναντήσαμε τά τελευταία χρόνια στό Αφγανιστάν, στήν Γιουγκοσλαβία, στό Ιράκ, στήν Λιβύη, στήν Συρία καί στήν χώρα μας μέ τήν κρίση δανεισμού.


    Τουλάχιστον νά ξέρουμε, όταν μιλάμε γιά «αγορές», ποιούς εννοούμε.

    • Βατάτζης avatar
      Βατάτζης @ Ιαπετός 06/09/2012 01:59:04

      ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ...

    • ορεσείβιος avatar
      ορεσείβιος @ Ιαπετός 06/09/2012 07:08:15

      Εξοχος ιαπετέ..

      • franc avatar
        franc @ ορεσείβιος 06/09/2012 08:46:03

        Σας το έχω ξαναπεί: Διαβάστε The treasure Islands του Nicholas Shaxon. Τα λέει ΟΛΑ ME ANATRIXIASTIKH AKRIBEIA!!!

    • ειδωλοκλάστης avatar
      ειδωλοκλάστης @ Ιαπετός 06/09/2012 10:47:04

      Σέ συνδυασμό, τό κύριο άρθρο τού προφήτη καί ο σχετικός σχολιασμός τού Ιαπετού, δίνουν μιά αντικειμενική εικόνα τής σημερινής παλιοκατάστασης τού δυτικού κόσμου πού, κατά τή γνώμη μου, εισέρχεται σέ νέα φάση καθώς επιχειρείται, από τούς σκιώδεις κυβερνήτες του, μιά μεταφορά τού κέντρου βάρους τών επιχειρήσεών τους ανατολικώτερα τής "Ατλαντικής Συμμαχίας" (Γουόλ Στρήτ καί Σίτυ) προκειμένου νά προλάβουν τήν μεγένθυση τής Κίνας καί τήν ενίσχυση τών εμπορικών σχέσεων τής Ρωσσίας μέ αυτήν (Κίνα) αλλά καί τήν Γερμανία.
      Τό γεωγραφικό πλεονέκτημα τής Ρωσσίας όμως, σέ συνδυασμό μέ τόν πλούτο τού υπεδάφους της καί τίς καλές διπλωματικές επιδόσεις καί λαικό έλεγχο τής εξουσίας Πούτιν, αποτελούν εμπόδιο πού δέν ευννοούν τήν πραγματοποίηση τών σχεδίων τους, σχεδίων πού θά εκτελούνται αναγκαστικά μέ τούς 'δημοκρατικά' αποκοιμισμένους ώς τώρα λαούς τους, σέ οδυνηρή αφύπνιση ανέχειας καί διεκδικήσεων.

  5. η Dimi avatar
    η Dimi 05/09/2012 23:42:45

    Ασχετο με το θέμα. Τεράστιος σεισμός 7.6 της κλίμακας Ρίχτερ διαρκείας 30’’ συγκλόνισε τις βορειοδυτικές ακτές της Κόστα Ρίκα προκαλώντας μέχρι στιγμής τουλάχιστον ένα θάνατο από καρδιακή προσβολή, κατάρρευση σπιτιών, μπλοκάρισμα αυτοκινητοδρόμων. Προειδοποιήσεις για τσουνάμι εκδόθηκαν σε ένα μεγάλο μέρος των ακτών του Ειρηνικού, της Κόστα Ρίκα, του Παναμά, της Νικαράγουα
    http://abcnews.go.com/International/wireStory/powerful-earthquake-reported-costa-rica-17159520

    Η κρίση των καυσίμων στη Κόστα Ρίκα απετράπη
    http://insidecostarica.com/2012/09/05/fuel-crisis-in-costa-rica-averted/
    Eτσι “κλείνουν τις δουλειές” οι goldman sharks.

  6. RIGAKIS avatar
    RIGAKIS 05/09/2012 23:52:10

    Πολύ καλό άρθρο, μπράβο
    Ιστορια και γονίδια
    http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2687.aspx

  7. ιέραξ avatar
    ιέραξ 06/09/2012 00:12:45

    Δυστυχώς ο βάτραχος μπήκε προ πολλού στην κατσαρόλα με δροσερό νερό και αρέστηκε, δεν βγήκε έξω όταν έπρεπε.Τώρα το αόρατο χέρι που δυναμώνει την φωτιά κάνει το κουμάντο. Και ο βάτραχος μουδιασμένος και ανήμπορος περιμένει τον οίκτο μήπως και σωθεί.

  8. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 06/09/2012 00:47:36

    „There are two ways to conquer and enslave a nation,” είπε ο Adam Smith πρίν 250 χρόνια: „One is by sword, the other is by debt”.
    Στήν Ελλάδα διαλέχθηκε ο δεύτερος δρόμος.
    Στήν πραγματικότητα δέν έχει επιλεχθεί αυτή καθ’ εαυτή η Ελλάδα. Η συγκεκριμένη επιλογή έχει νά κάνει μέ τό δολαριακό πιστωτικό σύστημα. Τό City of London καί η θυγατρική του Wall Street ζούν από τήν διεθνή πίστωση σέ δολάρια, όσο τό δολάριο συνεχίζει νά επιβάλλεται καί νά θεωρείται τό παγκόσμιο νόμισμα.
    Τό Ευρώ έχει ένα ελάτtωμα. Είναι η ΕΚΤ τών κρατών μελών τής ευρωζώνης καί δέν είναι τό «τελείως δικό» τους νόμισμα. Όχι ότι η ΕΚΤ δέν ελέγχεται έμμεσα από τούς ίδιους. Δέν φθάνει. Πρέπει νά ελεγχθεί άμεσα. Όποιος έχει τήν ευχέρεια καί διαβάσει τό καταστατικό τού Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM) θά καταλάβει πολλά.
    Ο πλήρης έλεγχος τού παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα είναι ζήτημα ζωής καί θανάτου. Μέσω τού ESM ανοίγουν τελείως οι πύλες ελέγχου καί τού ευρώ ώς συμπληρωματικού καί εναλλακτικού νομίσματος διεθνών συναλλαγών. Η δημοκρατία καί τά ηπειρωτικά ευρωπαϊκά κράτη-έθνη είναι λίγο πολύ σπαστικά. Ποτέ δέν κατάλαβαν τελείως τήν ανάγκη τών εξουσιαστών νά τούς χρησιμοποιούν ώς υποζύγια. Θά τό καταφέρει η ευρωζώνη μέσω τού ESM. Σέ τελική ανάλυση τό ευρώ δική τους επιλογή ήταν. Απλώς πρέπει μέ τόν «τρόπο» τους νά τό φέρουν στά δικά τους μέτρα. Η θνησιγένεια (όπως ποικίλως αναφέρεται) τής γέννησης τού ευρώ ήταν ηθελημένη. Όχι γιά νά πεθάνει, αλλά νά «αναρρώσει» στήν δική τους κλίνη. Η κρίση τού ευρωπαϊκού νομίσματος θά οδηγήσει στήν ευρωπαϊκή τραπεζική δικτατορία τών αφανών εξουσιαστών. Καί άς μήν γελιόμαστε. Πέρα από επιμέρους ευρωπαϊκά κέντρα πού καταλαβαίνουν ότι θά χάσουν μέρος τής ισχύος των πρός όφελος τών διεθνών τραπεζιτών καί αντιδρούν σπασμωδικά, τό παιχνίδι σέ πολιτικό επίπεδο είναι σικέ. Καί η Μέρκελ αυτό τό παιχνίδι παίζει. Ιδιαίτερα η Γερμανία.

  9. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 06/09/2012 00:48:31

    Τελικά,τά χρέη εἶναι σάν τά μικρά παιδιά.
    Ὅσο πιό μικρά εἶναι τόσο πιό πολύ φωνάζουν...

  10. victoria (true) avatar
    victoria (true) 06/09/2012 00:53:32

    Ποιος κυβερνά προφήτη... Όλοι πιόνια να είμαστε και να μην το έχουμε καταλάβει;
    Καληνύχτα, πολύ καλό άρθρο...

  11. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 06/09/2012 02:39:18

    Τις πρωτες βολες σε αυτο το παιγνιδι δεν τις εδωσε το Stern αλλα πριν τρια σχεδον χρονια ο ΓΑΠ και οι οικοι αξιολογησης.Στοχος ηταν και ειναι η Γερμανια.
    Αλλά ποιος ακριβως ηταν ο στοχος;Βραχυπροθεσμος στοχος ηταν η σταθεροποιηση του δολλαριου που επιτευχθηκε.Μακροπροθεσμος στοχος που επισης επιτευχθηκε ηταν το τελος της "φθηνης ηγεμονιας" της Γερμανιας στην ευρωζωνη.
    "Φθηνη ηγεμονια" ηταν η κατασταση που επικρατουσε απο το 2000 ως το 2009 οπου οι Γερμανοι προσφεραν φθηνο χρημα σε σκληρο νομισμα σε ολους τους λαους της ευρωζωνης χωρις να το εγγυωνται πραγματικα.
    Ενω οι κανονες της ευρωζωνης σαφως λενε οτι καθε χωρα ειναι υπευθυνη για τα χρεη της και καμμια χωρα δεν πρεπει να σωζει αλλη οι αγορες υπεθεταν οτι σε περιπτωση κρισης η ισχυροτερη απο αυτες,η Γερμανια θα καλυπτε την ασθενη.
    Ετσι μονο με την υποθεση αυτη δανειζαν και η Γερμανια επωφελειτο μιας ηγεμονικης θεσης χωρις να πληρωνει γιαυτη.
    Με το σαλο που ξεκινησε ο ΓΑΠ η θεση αυτη τεσταριστηκε.Ολοι εμαθαν πια να υπολογιζουν την καθε χωρα ανεξαρτητα και μονη της.Αυτο φυσικα δημιουργησε την κριση χρεους της ευρωζωνης και το διλημμα για τους Γερμανους εαν θα τη διαλυσουν ή εαν θα την πληρωσουν.Παντως η φθηνη ηγεμονια τους τελειωσε.
    Μεσα στην πληρωμη δεν ειναι μονο τα λεφτα αλλά και το διπλωματικο πολιτικο κοστος να ξαναγινουν αντιπαθεις στην Ευρωπη πιεζοντας τις ασθενεις χωρες για περικοπες.
    Η ηγεμονια πλεον για να υπαρξει θα ειναι ακριβη σε χρημα και συμπαθεια,θα κοστισει.Αυτοι που υπαγορευσαν στο ΓΑΠ το κολπο δεν ενδιαφερονταν τοσο για το τι θα επιλεξει τελικα η Γερμανια αλλά απλως να αναγκασθει να επιλεξει και να μην ηγεμονευει τζαμπα και αυτο το πετυχαν.
    Η σημερινη διελκυστινδα ειναι διευρωπαικη υπο την εννοια οι χωρες και θεσμοι παιρνουν θεση στην εσωτερικη γερμανικη διαμαχη για το ποια θα ειναι η τελικη επιλογη και σε ποια αναλογια - ποσο σε χρημα και ποσο σε δεινα των φτωχων και πολιτικο κοστος - αναλογα με τα συμφεροντα τους.
    Αυτοι που την ξεκινησαν παρακολουθουν εχοντας φυσικα ο καθενας τις προτιμησεις του,ισως και τα πονταρισματα του αλλα το κυριο εργο εχει γινει,η ασαφεια εχει τελειωσει μαζι με τη φθηνη ηγεμονια.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ψυχραιμια 06/09/2012 10:59:44

      Ενώ η Αμερική που κυβερνά τον κόσμο με χαρτί και μελάνι ασκεί "ακριβή ηγεμονία".

      Πέρα από την ιδιοτέλεια της, η Γερμανία έστειλε κονδύλια στην Ελλάδα, ας μην εξετάσουμε γενικά τον Νότο.
      Τα οποία αντί για υποδομές έγιναν λούσα, αυτοκίνητα και εξοχικά των βλαχοδημάρχων που ανέθεταν απ' ευθείας και των κολλητών τους, οι οποίοι έφτιαχαν φτηνιάρικες κατασκευές σε έργα πανάκριβα πληρωμένα.

      Βέβαια μεγάλο μέρος των χρημάτων που έστελνε, επέστρεφε στη Γερμανία σαν εισαγωγές υλικών και πολυτελών αυτοκινήτων. Αλλά δεν φταίει μόνο ο εξωτερικός παράγων για την εγγενή σου διαφθορά και για το ότι έβγαλες τους Παπανδρέου πρωθυπουργούς.

      • ψυχραιμια avatar
        ψυχραιμια @ Προφήτης 06/09/2012 12:28:25

        Εσυ ολα τα βλεπεις καθε φορα ελληνοκεντρικα.
        Αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα εδω παρα το τι εγινε και γιατι εγινε.Για πολλους λογους η Ελλαδα ηταν η αχιλλειος πτερνα της ευρωζωνης : α) κακη οικονομια β) αμορφωτη κυριαρχη ταξη που νομιζε οτι ο ΓΑΠ θα φερει λεφτα με τις γνωριμιες του γ) ο ΓΑΠ δ) προιστορια απο τον πολεμο με τους Γερμανους που δεν ειχαν τα άλλα PIGS που θα δυσκολευε ακομη περισσοτερο την κατασταση κλπ.
        Οι Αμερικανοι πισω απο τα χαρτια και τη μελανη εχουν απλα πρακτικα σχεδια οπως αυτο και ικανοτητα εφαρμογης.Παιζει δηλαδη αυτο να εκπονηθηκε απο την εποχη της αρχης της ευρωζωνης.Στηριξαν το Σημιτη που ηταν "γερμανος" για να δελεασουν τη Γερμανια και να μπει ο Δουρειος Ιππος Ελλαδα στην ευρωζωνη αλλα παντα με απαραιτητο Νο2 στο ΠΑΣΟΚ τον ΓΑΠ και νομιμο διαδοχο για να παιξει το ρολο του οταν επρεπε. Κοστος ομως πληρωνουν σε πολεμους.Οι αλλοι εχουν παψει να πολεμουν χρονια τωρα.
        Δεν ωφελει να παιρνεις θεση μεταξυ των ξενων χωρων συναισθηματικα αλλά να παρατηρεις τι κανουν μηπως και παρεις καμμια ιδεα.
        Οι χωρες δεν εχουν μονιμους φιλους αλλα μονιμα συμφεροντα.

        • Προφήτης avatar
          Προφήτης @ ψυχραιμια 06/09/2012 14:56:21

          Ευχαριστώ για τα εύσημα.
          Εσύ είσαι αμερικανοκεντρικός;

          Σωστά αλλά ανεφάρμοστα τα μόνιμα συμφέροντα κλπ κλπ
          Το καίριο ερώτημα είναι γιατί δεν τα υπερασπίζεις;
          Και το μόνιμο πρόβλημα-απάντηση : Επειδή οι πολιτικές ηγεσίες σου λειτουργούν σαν αντιβασιλείς σε προτεκτοράτο.

          Μόνιμο επίσης ζητούμενο είναι η εφαρμογή των άφθονων εγχώριων ιδεών και η αντιγραφή των καλών ξένων (ιδεών), όταν σπάνια δεν υπάρχουν εγχώριες. Αλλά και αυτό προσκρούει στην ενδοτικότητα.

          Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη βοήθειας. Αλλά όταν κάθε πράξη στο δημόσιο είναι κλοπή, από την προμήθεια συνδετήρων μέχρι το Ριο, δεν μπορεί να έχει πρωτογενές πλεόνασμα.
          Με πάταξη της κλεπτοκρατίας και των νταβαντζήδων, μείωση υψηλών συντάξεων και απολύσεις κοιμώμενων ΔΥ, θα είχε 20% πλεόνασμα.

          α) όχι τόσο κακή όσο η Πορτογαλία
          β) κλεπτοκρατική οικονομικοπολιτική ηγεσία και αμόρφωτο/δελεασμένο λαό που την ψήφιζε
          γ) ΑΓΠ
          δ) ο Σρεντερ "τα βρήκε" με τους Ρώσσους που είχαν σφαχτεί χειρότερα στον Β' ΠΠ.

          Βρες άλλο σενάριο.
          Οι Γερμανοί ΔΕΝ μάς ηθελαν στην Ευρωζώνη, ήξεραν πολύ καλά την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Πολιτική ήταν η απόφαση, από πίεση της Γαλλίας που ήθελε μέσα την Ιταλία και γενικά τον Νότο για να αντισταθμίζει, έτσι νόμιζε, την πρωτοκαθεδρία που φοβόταν θα αποκτούσαν οι Γερμανοί στην Ευρωζώνη.

          Αλλά οι Γερμανοί πήραν την ηγεσία λόγω του δυναμισμού της οικονομίας τους, των μεγάλων εισφορών τους στα κοινά ταμεία στήριξης και της βλακείας των Νοτίων που μπήκαν στην ίδια ένωση με κάποιον που δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν, ενώ δεσμέυθηκαν με σκληρό νόμισμα που ήλεγχε η Γερμανία, χωρίς να έχουν μέσα προσαρμογής όπως παλιά οι υποτιμήσεις.

          Κι ύστερα ήρθαν οι Αμερικάνοι με τις γιγάντιες φούσκες του Μπους ΙΙ, που είχαν (1992-2006) σκεπάσει το σκάνδαλο επί Μπους Ι (Savings and loan crisis, h--p://en.wikipedia.org/wiki/Savings_and_loan_crisis).

          Και εννοείται ήθελαν το δολλάριο παγκόσμιο αποθεματικό, για να χρηματοδοτούν τα τεράστια ελλείμματά τους με τις αποταμιεύσεις ΟΛΟΥ του υπολοίπου κόσμου, "κόλπο" που είχε βρει ο Βόλκερ από το 1985.

          Αλλά υπήρχε πλέον το ευρώ, ανταγωνιστικό αποθεματικό. Έπρεπε συνεπώς ή να διαλυθεί η Ευρωζώνη, αλλά αυτό ήταν επικίνδυνο για το παγκόσμιο σύστημα, ή να "τσαλακωθεί" το ευρώ και να γίνουν πάλι πρώτες προτιμήσεις το δολλάριο και η λίρα του Σιτυ.

          Συνεχίζεις εσύ ...

        • Προφήτης avatar
          Προφήτης @ ψυχραιμια 06/09/2012 15:04:33

          Πάντως, όντως οι Αμερικανοί, δηλαδή οι ισπανομαύροι, πολεμούν για τα συμφέροντα (των εταιρειών) τους .
          Οι Ευρωπαίοι τα θέλουν έτοιμα. "Φαγώθηκαν" οι αγγλογάλλοι να χτυπηθεί η Λιβύη και μετά τους κορόϊδευαν οι Αμερικανοί ότι τους τελείωσαν τα πυρομαχικά...

          • ειδωλοκλάστης avatar
            ειδωλοκλάστης @ Προφήτης 06/09/2012 17:51:42

            Τήν build-in θνησιγένεια τού ευρώ, πού έθιξε ο Ιαπετός, δέν τήν σχολίασες:
            Οχι μόνο τήν ήξεραν οι Γερμανοί αλλά μετείχαν τού στησίματος καί ωφελήθηκαν αντίστοιχα, αυτοί καί ο πανταχού παρόν 'Πόρφυρας'.

  12. franc avatar
    franc 06/09/2012 20:13:59

    Διαπιστώνεις εύστοχα αγαπητέ Προφήτη οτι: "Αλλά οι Γερμανοί πήραν την ηγεσία λόγω του δυναμισμού της οικονομίας τους, των μεγάλων εισφορών τους στα κοινά ταμεία στήριξης και της βλακείας των Νοτίων που μπήκαν στην ίδια ένωση με κάποιον που δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν, ενώ δεσμέυθηκαν με σκληρό νόμισμα που ήλεγχε η Γερμανία, χωρίς να έχουν μέσα προσαρμογής όπως παλιά οι υποτιμήσεις. Εχω όμως κάποιες ενστάσεις επ' αυτού...
    Δηλαδή πιστεύεις οτι οι έξυπνοι Γερμανοί έπιασαν "κώτσους" εμάς τους Νότιους και πήραν την ηγεσία της ΕΕ και τώρα είναι ευτυχείς γιατί είναι σίγουροι οτι το βασίλειό τους θα μακροημερεύσει και θα ευημερήσει με τους βλάκες του Νότου Ιταλούς-Ισπανούς (Για να παραλείψω τις αμελητέες ποσότητες των υπολοίων) σε ρόλο σκλάβων που θα δουλεύουν για το "ξανθό γένος" εσαεί, μόνο για ένα κομμάτι ψωμί ? Αυτο λες να είναι το μεγαλοφυές σχέδιό τους? Και δεν σε βάζει σε ενδοιασμούς όσον αφορά την ευφυία τους? Ηταν τόσο βλάκες οι Μιττεράν-Κολ-Σμίτ-Ντελόρ που πίστευαν σε μια πολιτική πραγματική ομοσπονδιακή ένωση, και είναι έξυπνοι οι κομσομόλσκαγια Μέρκελ, ο Σόιμπλε και ο Ασμουνσεν?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.