#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
02/12/2013 10:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ποιος ήταν ο Ιησούς τέλος πάντων;

Τι συμπέρασμα να βγάλεις για έναν, για τον οποίο ούτε καν η Αγία Γραφή δεν είναι απολύτως σαφής; Κάποιος για τον οποίο έχουμε τόσο λίγα στοιχεία; Ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Jay Parini γράφει για το μήνυμα που έχει σημασία στη ζωή και το έργο του Ιησού.


Ποιος ήταν ο Ιησούς τέλος πάντων; Μετά από είκοσι αιώνες, δεν υπάρχουν πολλά για τα οποία μπορεί κάποιος να συμφωνήσει. Τα τέσσερα Ευαγγέλια δεν συγκρίνονται με τα σύγχρονα πρότυπα μιας βιογραφίας και - εκτός αυτού του υλικού- υπάρχουν ελάχιστες σύγχρονες αποδείξεις, εκτός από μερικές σύντομες αναφορές για τον Ιησού ή για το κίνημα του οποίου ήταν το επίκεντρο. Στην πραγματικότητα, ο Ιησούς, στην εποχή του, δεν έτυχε και μεγάλης προσοχής. Αυτό παρουσιάζει στους βιογράφους ένα πρόβλημα. Σε τι μπορείς να βασίσεις την πραγματικότητά του, εκτός από την πίστη;
Το έργο των πρόσφατων Χριστιανών μελετητών έρχεται σε κάθε μέγεθος και σχήμα, με λίγες κοινές παραδοχές. Ο Ιησούς μπορεί ποικιλοτρόπως να θεωρηθεί ως ένας περιπλανώμενος μάγος ή ένας μεσογειακός αγρότης, ένας ριζοσπαστικός επαναστάτης (ένας Ζηλωτής) ή ένα μυστικιστής ή ριζοσπαστικός Εβραίος ή, πράγματι, ως ο  πολυαναμενόμενος Μεσσίας. Μπορούν να συγκεντρωθούν επιχειρήματα από τα αποδεικτικά στοιχεία για την υποστήριξη κάθε είδους θεωρίας για την ταυτότητα και την αληθινή φύση του.

Πολλοί αρκετά πιστοί Χριστιανοί πιστεύουν μόνο στην αλήθεια του ευαγγελίου. Αλλά ακόμη και μεταξύ αυτών των ομάδων, υπάρχουν σοβαρές διαφορές. Μερικές ομάδες φονταμενταλιστών τον βλέπουν ως ένα είδος εκδικητική αγγέλου, έτοιμου να ρίξει μέσα στις φλόγες της κόλασης εκείνους που αρνούνται να «πιστεύουν». Υπάρχουν αμέτρητες ηπιότερες εκδόσεις αυτού του Ιησού, όπως ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτία του κόσμου, ο Υιός του Ανθρώπου που, όπως αυτή η λαμπρή μορφή στο εβραϊκό Βιβλίο του Δανιήλ, στέκεται ενώπιον του Θεού στη θέση μας. Όπως πάντα, αυτό εξαρτάται από το ποια εδάφια στην Αγία Γραφή τυχαίνει να παραθέσετε και την οικοδόμηση μιας θεολογίας γύρω από αυτές τις επιλεγμένες αναφορές, αγνοώντας τυχόν εδάφια που είναι σε αντίθεση με το όραμά σας.
Ένας από τους σπουδαίους θεολόγους του εικοστού αιώνα, ο Rudolf Bultmann, είπε περίφημα το 1935: «Θεωρώ ότι πραγματικά δεν μπορούμε να ξέρουμε σχεδόν τίποτα σχετικά με τη ζωή και την προσωπικότητα του Ιησού». Κατάλαβε ότι τα Ευαγγέλια δεν ήταν καθόλου απλές βιογραφικές καταγραφές, αλλά οιονεί μυθικές ιστορίες που αντανακλούσαν τις απόψεις του Ιησού, τις οποίες προέβαλαν διάφορες χριστιανικές κοινότητες στις δεκαετίες μετά το θάνατό του. Τα ευαγγέλια ήταν, στην πραγματικότητα, γραμμένα από σαράντα έως εκατό χρόνια μετά τον Ιησού και οι συγγραφείς τους προσπάθησαν να αποδείξουν ότι ο Ιησούς θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι εκπληρώνει διάφορες ερμηνείες της Παλαιάς Διαθήκης. Δεν υπάρχει ούτε ένας στίχος του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη χωρίς κάποια προσπάθεια να συνδέσουν ό,τι λέει ή κάνει ο Ιησούς με κάτι στις εβραϊκές γραφές. Ακόμα και τα περίφημα τελευταία λόγια του στο σταυρό -«Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;»- είναι ένα απόσπασμα από τον Ψαλμό 22.

Ωστόσο, πολλά έχουν αλλάξει από τότε που ο Bultmann έκανε αυτή την τρομερή δήλωση. Πολύ αρχαιολογική έρευνα έχει γίνει στη Μέση Ανατολή και έχουμε μια πολύ πιο ξεκάθαρη ιδέα για το πώς έμοιαζε η αρχαία Παλαιστίνη. Η έρευνα στον Ιουδαϊσμό του Δεύτερου Ναού - αυτή τη μαγική περίοδο ανάμεσα στην καταστροφή του πρώτου και του δεύτερου ναού- έχει αποφέρει πολύ καλές πληροφορίες σχετικά με τις αιρέσεις που άνθισαν εκείνη την περίοδο, όπως οι Εσσαίοι, μια ευλαβικά μυστικιστική κοινότητα που ζούσε σε σπηλιές κατά μήκος της Νεκράς Θάλασσας (και αλλού). Τα γραπτά τους, οι πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας, αποκαλύφθηκαν μετά τον πόλεμο: ένας πλούσιος θησαυρός ιερής λογοτεχνίας. Έχουμε επίσης τα Γνωστικά Ευαγγέλια, που αποκαλύφθηκαν το 1947 και πρόσθεσαν πολλές γνώσεις για την χριστιανική σκέψη των πρώτων ετών. Υπήρξε, εν ολίγοις, μια αναγέννηση στη μελέτη του Ιησού κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.
Και όμως, δεν μπορούμε ακόμη να πούμε πολλά για τον Ιησού ως άνθρωπο. Δεν γνωρίζουμε πολλά για τα πρώτα τριάντα του χρόνια, έστω και αν ή πώς μορφώθηκε -αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι γνώριζε πολλά, καθώς τα κηρύγματά του (και οι παραβολές που θεωρούνται και τα πιο αυθεντικά λόγια του) φαίνονται πλούσια υπαινικτικά, ευφυή, και με γνώση των θρησκευτικών ρευμάτων.

Κατά την άποψή μου, ήταν ένα είδος θρησκευτικής ιδιοφυΐας που γεννήθηκε σε ένα εύφορο τόπο και χρόνο: στον Δρόμο του Μεταξιού, όταν οι Ελληνιστικές ιδέες για το σώμα και την ψυχή είχαν αρχίσει να ριζώνουν στη Μέση Ανατολή  και όταν οι άνεμοι του ανατολικού μυστικισμού –με την ιδέα του κάρμα για παράδειγμα- φύσηξαν από την Περσία και ακόμα μακρύτερα. Ο Ιησούς κατανόησε αυτές τις έννοιες και τις συμπεριέλαβε στη διδασκαλία του, ανατρέποντας τις παραδοσιακές εβραϊκές υποθέσεις και παράλληλα χτίζοντας σε κάποιες από αυτές. Η επί του Όρους Ομιλία προσφέρει ένα μοναδικό μείγμα της δυτικής και της ανατολικής σκέψης, συνοψίζοντας τις ιδέες του. Εδώ προβάλλει τις ριζοσπαστικές αντιλήψεις του για την μη βίαιη αντίσταση στο κακό. Στα Ευαγγέλια, μίλησε με προκλητικούς αφορισμούς και παραβολές. Καθώς περπατούσε και δίδασκε στη Γαλιλαία, έγινε υπόδειγμα συμπεριφοράς, συγκλονίζοντας όσους τον γνώρισαν.
Με το θάνατο και τη σταύρωσή του, έγινε υπόδειγμα του πόνου και του θανάτου, αλλά και της ζωής. Κατάλαβε ότι η ζωή του ήταν συμβολική, ακόμη και μυθική. Και με την ανάστασή του -η οποία δεν ήταν η Μεγάλη Αναζωογόνηση, αλλά ένα είδος μαγικής μεταμόρφωσης σε μια νέα μορφή ζωής, στην αιώνια ζωή, πρόσφερε στην ανθρωπότητα ελπίδα. (Είναι ενδιαφέρον ότι οι βασικοί Εβραίοι της εποχής, οι Σαδδουκαίοι- δεν πίστευαν σε κανένα  είδος ανάστασης).

Γράφοντας για τον Ιησού, όπως και στη νέα βιογραφία μου (Jesus: The Human Face of God) μου αρέσει να χρησιμοποιώ τη λέξη μύθος, την ελληνική λέξη για μια ιστορία με συμβολική μορφή. Αυτή η ιστορία έχει τόσο λογοτεχνικό βάρος όσο και ποιητικά επίπεδα συσχετισμών. Ποιος είναι ο Ιησούς λοιπόν; Για μένα, είναι ο κεντρικός χαρακτήρας στην σπουδαιότερη ιστορία που ειπώθηκε ποτέ. Είναι μια ιστορία για ένα σταδιακά συνειδητοποιημένο βασίλειο που βρίσκεται μέσα μας. Μας ενθάρρυνε να εισέλθουμε στο  ευρύτερο μυαλό του Θεού μέσα από την προσήλωση στη διδασκαλία και το παράδειγμά του, αλλά άφησε μία μόνο εντολή: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο όπως σας έχω αγαπήσει». Αυτό το μήνυμα είναι αρκετά απλό, αλλά είναι αρκετό.

http://www.thedailybeast.com/articles/2013/12/01/who-was-jesus-anyways.html

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
    ΣΤΕΛΙΟΣ 02/12/2013 10:19:52

    Ωχ , προβλέπω σχολιαστικό μαλιοτράβηγμα...

    • Κυθήριος avatar
      Κυθήριος @ ΣΤΕΛΙΟΣ 02/12/2013 12:35:27

      Μέσα εἶσαι...

  2. Ξερόλας avatar
    Ξερόλας 02/12/2013 11:47:21

    Όχι δα ήταν ένα ενδιαφέρον άρθρο και ας κρατήσουμε απλά τα όσα δίδαξε .... δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να είναι εναντίον της διδασκαλίας του άσχετα με το τι κάναν φανατισμένοι στη συνέχεια.....

  3. old visitor avatar
    old visitor 02/12/2013 11:51:40

    Ποιος Χριστός;
    Εγώ πιστεύω φανατικά στην ανάπτυξη του κ. Χατζηδάκη, στα διόδια του κ. "δεν διάβασα το μνημόνιο...αλλά το υπέγραψα" περήφανου για τη δημιουργία τεμένους Χρυσοχοΐδη, στην ψυχική ευστάθεια του κ.Στουρνάρα και στην θεωρία του ότι υποφορολογούμαστε (πάντα υπολογίζοντας τις φορολογίες του εξωτερικού, αλλά όχι τις οικονομικές δυνατότητες των πολιτών), στον μεγαλοναπολεοντισμό Βενιζέλου, Αβραμόπουλου, στην προοπτική εξόδου από την κρίση που ευαγγελίζονται οι κυβερνώντες (αυτά είναι ...ευαγγέλια), στην καταλήστευση του μισσθού για εργοδοτικές εισφορές και εισφορές εργαζομένων σε βαθμό που να πηγαίνει όλος ο μισθός σκοτωμένος σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο του κ. Βρούτση, σην προοπτική να μειωθούν οι άνεργοι από το 1,5 εκατομμύριο στο ...1,3
    Στην φοβερή και τρομερή εναλλακτική του σύριζα/ανταρσύα, της χρυσή αυγής, στα κομματίδια τύπου λάοσ, δημαρ, κοινωνική συμφωνία, νέα ελλάδα, στην ,,,σοβιετική επανάσταση του ώριμου φρούτου του κκε κλπ...

    Στον Χριστό πιστεύουν οι αφελείς.
    Εδώ υπάρχει πραγματική ελπίδα, τι λέτε τώρα;

    • Κυθήριος avatar
      Κυθήριος @ old visitor 02/12/2013 12:38:41

      Ἔχουν ὅμως μιά κοινή ἑορτή ὁ Χριστός μέ ὅλους αὐτούς τούς...ἁγίους.
      Τῆς Ἀναλήψεως!...,μισθῶν,ἐλπίδων...

      • old visitor avatar
        old visitor @ Κυθήριος 02/12/2013 13:09:19

        ;)

  4. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 02/12/2013 12:45:35

    Αν διαβάσει κανείς κείμενα του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου και του γέροντος Σωφρονίου (ας ξεκινήσει με τον "Άγιο Σιλουανό"), θα αρχίσει να καταλαβαίνει κανείς τι είναι ο Χριστός. Ή μάλλον, θα αρχίσει να υποψιάζεται...Όσες επιστημονικές βιογραφίες και να γραφτούν, αυτά θα παραμείνουν προσπάθειες σαν του παιδιού να δει το βάθος του ωκεανού από την αμμουδιά που παίζει....

    • old visitor avatar
      old visitor @ ΒΙΣ 02/12/2013 13:10:11

      +++

      • Ρηνα avatar
        Ρηνα @ old visitor 02/12/2013 15:18:22

        Καθε Χριστουγεννα και Πασχα το ιδιο βιολι......
        Δε βαρεθηκαν;
        Παρεμπιπτοντως σημερα 2-12 εορταζει ο Οσιος Πορφυριος ο Καυσοκαλυβιτης ο πασιγνωστος για τους πολλους γεροντας Πορφυριος που η αγιοκαταταξη του εγινε πριν λιγες μερες.
        Ευλογημενοι οσοι τον γνωρισαν.....
        Οι Αγιοι μας παντα θα μας θυμιζουν οτι ειναι ο Χριστος παρατεινομενος εις τους αιωνες. Αυτο σημαινει Αγιοσυνη.

        • old visitor avatar
          old visitor @ Ρηνα 02/12/2013 15:46:25

          Μήπως καταφέρνουν και τίποτα φίλη Ρήνα;
          Όλοι μας έχουμε βιώματα, ευχάριστα, δυσάρεστα, πικρά, μουντά και πάει λέγοντας...
          Άλλοι περισότερο από κάθε τι, άλλοι λιγότερο.
          Περιμένει ο κόσμος, φαντάζονται όλοι αυτοί να επηρεαστεί από τις απόψεις καλοπροαίρετες ή κακοπροαίρετες, τις δικές μου, τις δικές σου, του αρθρογράφου, των σχολιαστών;
          Προσωπικά, σαν έλληνας που ζω μέσα σε αυτό το καθεστώς-χάλι, από το να απελπίζομαι προτιμώ να μένω όρθιος.
          Αν οι υπουργοί οικονομίας, ανάπτυξης, εργασίας, ασφάλειας της καθημερινότητάς μας και πάει λέγοντας..., μου προκαλούν κατάθλιψη και οργή, η πίστη μου στον Θεό με κρατάει ζωντανό και με γεμίζει ελπίδα.
          Θα μου αλλάξουν θαρρείς τα μυαλά οι όποιες ατομικές γνωσιολογίες;
          Ίσα-ίσα αφορμή για να κάνουμε και λίγο χιούμορ είναι, δεν με ενοχλούν καθόλου.
          Να είσαι καλά φίλη Ρήνα, καλό απόγευμα.

  5. Στέργιος avatar
    Στέργιος 02/12/2013 15:40:41

    Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και πρέπει να κλονίσουμε την πίστη των Χριστιανών και πάλι, έτσι δεν είναι;

    Ο Χριστός δεν είναι ούτε φιλόσοφος, ούτε εθνικιστής, ούτε ραββίνος. Ο Χριστός είναι Θεός και Υιός του Θεού, ο Μεσσίας του Ισραήλ, ο οποίος ήρθε στη Γη για να προτείνει στους ανθρώπους μια νέα συμφωνία. Αυτό προκύπτει από τα Ευαγγέλια. Οπότε, ή κάποιος πιστεύει ότι ο Χριστός είναι ο Υιος του Θεού και Θεός, ή πιστεύει ότι ο Ιησούς ήταν ένας τρελλός που νόμιζε ότι ήταν θεός.

    Η Αποκάλυψη, το τελευταίο των βιβλίων της Καινής Διαθήκης, ολοκληρώθηκε κατά το 90 μ.Χ. Όλα τα υπόλοιπα βιβλία γράφτηκαν ανάμεσα στο 33 και το 90 μ.Χ. Δηλαδη, γράφτηκαν από ανθρώπους που είχαν γνωρίσει τον ίδιο τον Ιησού αυτοπροσώπως, ή είχαν γνωρίσει κάποιον μαθητή Του, και διαβάστηκαν από ανθρώπους που ζούσαν στην Παλαιστίνη και ήταν σύγχρονοι τού Ιησού. Τα Ευαγγέλια ΔΕΝ είναι συλλογές θρύλων, αλλά βιογραφίες τού Ιησού. Αν τα Ευαγγέλια έλεγαν παραμύθια, θα τα είχαν απορρίψει οι ίδιοι οι άνθρωποι που είχαν ζήσει μαζί με τον Ιησού. Άρα, τα Ευαγγέλια λένε την ΑΛΗΘΕΙΑ!

    Η Εκκλησία έχει απορρίψει ένα σωρό "ευαγγέλια", τα λεγόμενα "απόκρυφα", όχι επειδή αυτά κρύβουν "μυστικές αλήθειες που το ιερατείο δεν θέλει να μάθουμε", αλλά επειδή τα "ευαγγέλια" αυτά γράφτηκαν 300 και 400 και 500 χρόνια μετά τη Σταύρωση τού Χριστού, και άρα, αποτελούν προϊόντα μυθοπλασίας.

    Οι κακοήθεις δημοσιογράφοι που έγραψαν το άρθρο, σε μια πρωτόγονη επίδειξη αναχρονισμού, ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς δεν "ακούστηκε" πάρα πολύ στην εποχή Του, ίσως επειδή το αρχαίο CNN δεν έδειξε τη Σταύρωση λάιβ από τον Γολγοθά! Τον 1ο αιώνα μ.Χ. οι ειδήσεις δεν ταξίδευαν γρήγορα. Απόδειξη του πόσο γρήγορα εξαπλώθηκε η νέα πίστη, όμως, είναι το γεγονός ότι οι Χριστιανοί πλήθυναν τόσο πολύ, που από εκεί που ήταν φρίσκις για τα λιοντάρια τού Ρωμαίου αυτοκράτορα, μέσα σε 300 μόλις χρόνια αποτελούσαν πια την πλειοψηφία του πληθυσμού σε ένα σωρό χώρες των οποίων οι αυτοκράτορες ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΝ να ανακηρύξουν τον Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία τού κράτους! Αρμενία, Αιθιοπία, Βυζάντιο...

    Φυσικά, κανένας δημοσιογράφος δεν τόλμησε ποτέ να αμφισβητήσει την ύπαρξη τού Μωυσή, του Βούδα, του Σωκράτη ή του Μεγαλέξανδρου, παρά το ότι κανείς τους δεν έγραψε ποτέ τίποτα, και παρά το γεγονός ότι η πρώτη βιογραφία για τον Βούδα ή τον Μεγαλέξανδρο γράφτηκε 3 ή 4 αιώνες μετά που έζησαν. Μόνο τον Χριστό αμφισβητούν, μόνο την χριστιανική πίστη χτυπούν, και αυτό πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις.

    • ΠαναγιώτηςΖΜεσ avatar
      ΠαναγιώτηςΖΜεσ @ Στέργιος 02/12/2013 23:23:38

      +10000000000000

    • Ηλίας avatar
      Ηλίας @ Στέργιος 09/12/2013 12:49:01

      Κάνεις λάθος, Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του ιστορικούς (Αριστόβουλος, Κλείταρχος) που κατέγραφαν τα γεγονότα και κατόπιν έγραψαν την ιστορία του. Για τον Σωκράτη έγραψε ο μαθητής του Πλάτων. Για τον Βούδα δεν έχω κάτι υπόψιν μου.
      Ο Μωυσής είναι μυθικό πρόσωπο (κάτι σαν τον Ηρακλή) και δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία για την ύπαρξή του. Κάτι ανάλογο σου λέει το άρθρο για τον Χριστό. Αμάν με τις θεωρίες συνωμοσίας σας.
      Και ο Μωυσής αλλά και ο Χριστός στα μόνα βιβλία στα οποία αναφέρονται είναι τα θρησκευτικά βιβλία των θρησκειών τους. Αυτό όμως από μόνο του δεν είναι ιστορικό στοιχείο ούτε καν της ύπαρξής τους.

  6. Dyer avatar
    Dyer 02/12/2013 19:12:39

    Κανένας δεν κτυπά την χριστιανική πίστη.
    Η πίστη είναι μια προσωπική υπόθεση που πολλές φορές (κοινώς αποδεκτό) έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική, σαν ένα παραλογισμό. Ο καθένας λοιπόν μπορεί να επιλέξει την λογική ή τον παραλογισμό.
    Ας μη τα μπλέκουμε, είναι λάθος να προσπαθούμε να πείσουμε για τον παραλογισμό χρησιμοποιώντας λογικά επιχειρήματα. Η ζωή του Χριστού έτσι όπως περιγράφεται στα ευαγγέλια είναι γεμάτη με παράλογα συμβάντα (θαύματα) τα οποία όμως αποτελούν για τους πιστούς και την «απόδειξη» της θεϊκής του υπόστασης. Ξεκινώντας δηλαδή από κάτι παράλογο προσπαθούμε να εξάγουμε λογικά συμπεράσματα για να ικανοποιήσουμε τη λογική. Νομίζω ότι είναι ειλικρινέστερο να αποδεχθούμε ότι στην προσωπική πίστη δεν χρειάζονται λογικοί συνειρμοί.

    • Στέργιος avatar
      Στέργιος @ Dyer 02/12/2013 23:56:19

      Η πίστη τού Χριστιανού δεν είναι τυφλή.
      Είναι τουλάχιστον αλαζονικό, για να μην πω ρατσιστικό, όλοι εσείς που δεν πιστεύετε να αποκαλείτε τους πιστούς "παράλογους".
      Οι αρχαίοι Έλληνες που δημιούργησαν τη λογική ζούσαν ΚΑΙ με τον Λόγο, ΚΑΙ με τον μύθο.
      Ακόμη και ο πιο ορθολογιστής επιστήμονας χρειάζεται πολύ μεγάλες δόσεις πίστης για να οδηγηθεί στα επιστημονικά του πειράματα.

      • lotofagos avatar
        lotofagos @ Στέργιος 03/12/2013 07:51:39

        Η μεγαλη διαφορα των αρχαιων Ελληνων ειναι ομως οτι εβαλαν τον ανθρωπο, το εαυτο τους δηλαδη, στο κεντρο, και εφτιαξαν τους θεους τους κατ' εικονα και ομοιωση του εαυτου τους. Τους ειχαν σαν μια αφηρημενη προβολη (abstract model) του εαυτου τους για να κατανοησουν καλυτερα τη ιδια τους τη φυση. Δεν ειχαν ουτε κολασεις ουτε τιμωριες στη λατρεια τους. Μη μπλεκουμε τους αρχαιους με την μετα των Οικουμενικων συνοδων εκδοση των Γραφων.

        • Στέργιος avatar
          Στέργιος @ lotofagos 03/12/2013 21:19:09

          Λωτοφάγε, ο αναχρονισμός πάει σύννεφο. Ερμηνεύετε την αρχαία ελληνική θρησκεία όπως οι Ευρωπαίοι της Αναγέννησης - σαν μια διασκέδαση, μια μυθολογία, και άφθονο υλικό μαλακού πορνό για να ζωγραφίζουμε στα ταβάνια των παλατιών τους.

      • Dyer avatar
        Dyer @ Στέργιος 03/12/2013 14:07:11

        Στέργιε μη γίνεσαι ισοπεδωτικός. Το ότι κάποιος μπορεί να παραλογίζεται σε ένα θέμα δεν σημαίνει ότι είναι συνολικά παράλογος. Ο κάθε άνθρωπος άσχετα με τη επιστημονική μόρφωση (που είναι μια λογική διαδικασία) μπορεί να πιστεύει και στο μύθο του, είναι προσωπική επιλογή.

        • Στέργιος avatar
          Στέργιος @ Dyer 03/12/2013 21:20:03

          Σύμφωνοι.

    • Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
      Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης @ Dyer 03/12/2013 12:27:33

      Ἡ πίστη ΔΕΝ εἶναι «προσωπικὴ ὑπόθεση».

      http://www.ardin.gr/?q=node/184

      • Dyer avatar
        Dyer @ Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 03/12/2013 15:07:02

        Από τη στιγμή που η πίστη του κάθε ανθρώπου βασίζεται σε «προσωπικά βιώματα» δεν μπορεί να είναι αντικειμενική. Είναι καθαρά προσωπική. Το θαύμα ο καθένας μόνος του το αντιλαμβάνεται. Όταν το παρατηρούν πολλοί μαζί ή είναι τέχνασμα επιτήδειου ή έχουν πάθει ομαδική αυθυποβολή.
        Από το λινκ που παραθέτεις ξεχώρισα το παρακάτω
        «Η θρησκεία σχετίζεται με το κοινό καλό και όχι με το ιδιωτικό συμφέρον, εκφράζει τις κοινές ελπίδες της κοινότητας και τους στόχους της και έτσι ενισχύει τους κοινωνικούς δεσμούς μεταξύ των μελών της. Κάθε πράξη λατρείας εκφράζει την ιδέα ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο για τον εαυτό του, αλλά για τους συνανθρώπους του, και αυτή η σύμπτωση (συμμαχία) κοινωνικών συμφερόντων αποτελεί τη σφαίρα στην οποία ζει ο Θεός ή οι Θεοί.»
        Στις θρησκείες, ειδικά στις Αβραμικές, έχουμε χιλιάδες περιπτώσεις που εξυπηρετούνται ιδιωτικά συμφέροντα. Παραβλέποντάς το όμως, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι όταν τυχαίνει να έχουμε εξυπηρέτηση συλλογικότερη, αυτή γίνεται σε βάρος άλλων κοινωνικών ομάδων.

        • Στέργιος avatar
          Στέργιος @ Dyer 03/12/2013 21:21:02

          Αν ρωτήσετε χίλιους Χριστιανούς πώς φαντάζονται τον Θεό, θα λάβετε χίλιες διαφορετικές απαντήσεις. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο κανείς πιστεύει στο υπερβατικό ή όχι.

  7. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 03/12/2013 00:32:57

    Στα 86 του χρόνια, ο καθηγητής Μπαρίς Βίκτοροβιτς Σαπουνόφ είναι ένας θρύλος της παλιάς ρωσικής πρωτεύουσας. Συνεχίζει να πηγαίνει σχεδόν καθημερινά στο γραφείο του στο ιστορικό μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης και να “αναστατώνει” τους νεότερους συναδέλφους του με τα γραπτά και τις μελέτες του. Τελευταίο του πόνημα η μονογραφία “Η γήινη ζωή του Ιησού”, όπου ο συγγραφέας υιοθετεί την άποψη ότι ο Χριστός υπήρξε πιθανότατα γιος... έλληνα λεγεωνάριου των Ρωμαίων.
    ΜΟΣΧΑ
    Της Μαρίας Λινκόβα
    (© περιοδικό “Ελλάδα”)
    agora@inbox.ru

    “Ήταν όνειρό μου να συνεχίσω τον επιστημονικό διάλογο, που είχε ξεκινήσει ο γάλλος ερευνητής Ζοζέφ Ρενάν με τη δική του ʽΖωή του Ιησούʼ και διακόπηκε στη σοβιετική περίοδο, με τη διαφορά ότι δεν ήθελα να έχω ως αφετηρία μου ούτε θεολογικές ούτε αθεϊστικές απόψεις”, μας δήλωσε ο καθηγητής Σαπουνόφ, εκφράζοντας την ικανοποίησή του επειδή η εργασία του ευλογήθηκε τελικά από τη ρωσική εκκλησία. “Η έρευνα της πραγματικής ζωής του Σωτήρα είναι ωφέλιμη τόσο για να αντιμετωπιστούν οι εκατοντάδες αιρέσεις όσο και για να καλυφθεί η ανάγκη εκατομμυρίων συμπολιτών μου να γνωρίσουν καλύτερα τη θρησκεία που εμπιστεύονται”, λέει ο κ. Σαπουνόφ, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι διαφωνεί με τις απόψεις του μητροπολίτη του Ροστόφ Δημητρίου (1651 - 1709). Ο Δημήτριος είχε απαντήσει στο ερώτημα της εθνικής καταγωγής του Χριστού, ως φυσικού και ιστορικού προσώπου, και η γνώμη του ήταν θέσφατο για τη ρωσική εκκλησία: “Φυσικά όχι μόνο ο Χριστός, αλλά και η Θεομήτωρ και οι Απόστολοι ανήκαν στην ιουδαϊκή φυλή”.
    “Δεν θα κατηγορήσουμε τον Δημήτριο για άγνοια της εθνικής ιστορίας της Παλαιστίνης”, μας λέει ο καθηγητής Σαπουνόφ, “όμως οι σύγχρονοι επιστήμονες και θεολόγοι γνωρίζουν ότι από τους δώδεκα μαθητές μόνον ένας, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ήταν Ιουδαίος και ταμίας της ομάδας των Αποστόλων, και αυτός πρόδωσε τον Ιησού”. Κατά την άποψη του ρώσου καθηγητή μάλιστα “στην εθνική καταγωγή του Ιησού κρύβεται και ένας από τους λόγους του επίμονου μίσους προς Αυτόν από τους ορθόδοξους Ιουδαίους της Ιερουσαλήμ και τους θρησκευτικούς και πολιτικούς τους ηγέτες”.
    Πεποίθηση του Σαπουνόφ είναι ότι “υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ο Χριστός, δηλαδή ο ʽχρισμένος και ευλογημένοςʼ, όπως υποδεικνύει και το πλέον διαδεδομένο, ελληνικό, όνομά του -ανήκε στον εθνικό τύπο, που διαμορφώθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο ως αποτέλεσμα των επαφών των Ελλήνων με τον τοπικό πληθυσμό”. Γιʼ αυτό και παραθέτει αναλυτικά στο βιβλίο του την εκδοχή του ρωμαίου συγγραφέα Κέλσου, του ιερού βιβλίου των εβραίων Ταλμούδ, των απόκρυφων Ευαγγελίων, καθώς και άλλων ρώσων μελετητών ότι “σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, στην Ιουδαία φυσικός πατέρας του Ιησού ήταν ρωμαίος λεγεωνάριος, Έλληνας στην εθνικότητα, ο Παντέρα ή Πάνθηρας”. Κατά τον Σαπουνόφ “είναι πολύ πιθανό για τη γενναιότητα και την ταχύτητά του στις επιθέσεις, την ικανότητά του να ελίσσεται και να εξαφανίζεται, οι σύντροφοί του να του έδωσαν αυτό το παρατσούκλι, που αργότερα καθιερώθηκε ως όνομά του”. Ο ρώσος καθηγητής προειδοποιεί ότι η εκδοχή του πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη, καθώς το πρόβλημα του εθνικού προσδιορισμού, ειδικά για την εποχή που εξετάζουμε, είναι εξαιρετικά πολύπλοκη υπόθεση, η οποία περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, εάν αναρωτηθεί κανείς ποια ήταν η εθνικότητα της Θεοτόκου, η οποία, κατά τον Σαπουνόφ, “ανήκε πιθανότατα στη συριακή φυλή” και ήταν ήδη εγκυμονούσα όταν την περιέθαλψε ο Ιωσήφ.
    Ο Σαπουνόφ συνεργάστηκε επί χρόνια με τις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας, ειδικά στην αναζήτηση κλεμμένων από το Ερμιτάζ θησαυρών και μελέτησε συστηματικά τις χριστιανικές αγιογραφίες, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η πιστότερη απόδοση της εικόνας του Θεανθρώπου είναι εκείνη που απαντάται στον περίφημο “Σωτήρα” της μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, λίγες παλαιοχριστιανικές αποδόσεις του Ιησού, αλλά και τη μοναδική ίσως μη αγιογραφική απεικόνισή του, εκείνη που αποτυπώθηκε στην ιερά σινδόνη του Τουρίνου. Ο συγγραφέας και οι συνεργάτες του δεν αμφιβάλλουν ότι οι πρώτοι αγιογράφοι ήταν πιο πιστοί στην απεικόνιση των εθνικών χαρακτηριστικών του Σωτήρα, “στη μορφή του οποίου είναι εμφανή τα σημάδια του ελληνικού ανθρωπολογικού τύπου”.
    Θέλοντας να ενισχύσει τη θεωρία του, ο καθηγητής Σαπουνόφ προχώρησε και σε ένα πείραμα, “αξιοποιώντας” την πολύχρονη συνεργασία του με εγκληματολόγους και ειδικούς φυσιογνωμιστές, από τους οποίους ζήτησε να φιλοτεχνήσουν το “σκίτσο” του Ιησού με βάση τις υπάρχουσες ιστορικές μαρτυρίες, χωρίς όμως να τους αποκαλύψει ποιον πραγματικά “αναζητούσαν”. Το “σκίτσο” του Ιησού, φιλοτεχνημένο με τις πλέον σύγχρονες μεθόδους των υπηρεσιών ασφαλείας, επιβεβαιώνει, κατά τον ρώσο καθηγητή, τις αρχικές εκτιμήσεις του, που θέλουν τον “γήινο Ιησού” να έχει ύψος άνω του 1,85, στενούς ώμους, πρόσωπο λείο, που στενεύει στο πηγούνι, ρόδινα μάγουλα και μύτη λεπτή και ευθεία, φρύδια μαύρα, μάλλον ίσια, μαλλιά σκούρα καστανά, ελαφρώς κατσαρά και γένια σε χρώμα σταρένιο. Τα μάτια του Ιησού, σύμφωνα με το πόρισμα του Σαπουνόφ, ήταν πολύ καθαρά και εκφραστικά, με κόρες σε απόχρωση ανοιχτό μελί. Όπως εκτιμά ο συγγραφέας, η ευθεία μύτη, τα βυθισμένα στις κόχες τους μάτια και τα σχετικά ίσια, παρά κατσαρά μαλλιά είναι χαρακτηριστικά του ελληνικού και όχι του ιουδαϊκού ανθρωπότυπου, ο οποίος χαρακτηρίζεται από καμπυλωτή μύτη, μάτια προεξέχοντα και μαλλιά κατά κανόνα κατσαρά.
    “Εργάστηκα βασισμένος στην αρχή ʽπίστευε, όμως ερεύναʼ”, μας είπε ο καθηγητής Σαπουνόφ, πεπεισμένος ότι η ανθρώπινη ιστορία του Ιησού κρύβει ακόμη πολλά μυστήρια, όπως “η 18χρονη παραμονή του στην πατρίδα των μυστικών τεχνών, την Αίγυπτο, και οι θεωρίες, που αναζητούν τα ίχνη του στην Κεντρική Ασία και την Ινδία μετά την πραγματική ή κατʼ άλλους εικονική θανάτωσή του”. Ως τότε “Χριστός Βασκρέσε (σ.σ. Χριστός Ανέστη) σε όλους τους αναγνώστες σας”, μας είπε ο Μπαρίς Σαπουνόφ, αφήνοντάς μας ακόμη πιο έκπληκτους και προβληματισμένους απʼ ό,τι στην αρχή της συζήτησής μας...
    http://www.makthes.gr/news/reportage/37228/

  8. Στυλιανός Παπαδόπουλος avatar
    Στυλιανός Παπαδόπουλος 03/12/2013 01:43:10

    Παλιά μου δημοσίευση, copy - paste:

    Τζεσούα, ένας επαναστάτης
    Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην ιστορία είναι σίγουρα ο Ιησούς ο επιλεγόμενος και Ναζωραίος ή Χριστός. Επίσης και μια από τις πιο σημαντικές. Η μετεξέλιξη του εθνικιστικού μεσσιανικού ιμπεριαλισμού των Ιουδαίων στον θρησκευτικό μεσσιανικό ιμπεριαλισμό των Χριστιανών δημιούργησε ένα παγκόσμιο κίνημα που ακόμη και σήμερα συνεχίζει να επηρεάζει τις τύχες της ανθρωπότητας.
    Αν εξαιρεθεί από την εξέταση η θρησκευτική ερμηνεία της ζωής και της δράσης του μένουν πολλές εκδοχές που έχουν διατυπωθεί σχετικά και αρκετοί χαρακτηρισμοί που του έχουν αποδοθεί από τους μελετητές της ιστορίας της εποχής. Χαρακτηρισμοί που ξεκινούν από ληστής και τυχοδιώκτης και φτάνουν σε κείνον του κοινωνικού επαναστάτη.
    Η αποκατάσταση της αλήθειας είναι παραπάνω από δύσκολη αν ληφθεί υπ’ όψιν η συστηματική παραποίηση των χειρόγραφων μαρτυριών των συγχρόνων του ιστορικών και χρονικογράφων από τους μοναχούς – αντιγραφείς μετά τον 10ο Νέας Χρονολόγησης αιώνα. Κατά τον Κέλσο, που με διαταγή του αυτοκράτορα Ιουλιανού μελέτησε τα απόρρητα αρχεία της αυτοκρατορικής αλληλογραφίας με τους επαρχιακούς διοικητές και αξιωματούχους, η καταγωγή του ήταν ευγενική αλλά η νομική του κατάσταση ήταν εκείνη του δούλου. Πατέρας του ήταν ο Ιούδας από τα Γάμαλα, απόγονος του Δαυίδ, με δικαιώματα στον βασιλικό θρόνο της Ιουδαίας. Είναι γνωστή η σχολαστική τήρηση των οικογενειακών αρχείων από το Ιουδαϊκό ιερατείο.
    Ο Ιούδας αυτός, ήταν γόνος μιας μακράς σειράς επαναστατών με τελευταίο τον πατέρα του Εζεκία που το 43 Παλαιάς Χρονολόγησης πέτυχε να απελευθερώσει μια σημαντική περιοχή στην βόρεια Παλαιστίνη, αλλά τελικά τον σταύρωσε ο Ηρώδης. Ο ίδιος ο Ιούδας το 6 π.χ. σε συνεργασία με άλλους επαναστάτες ηγέτες δημιούργησε μία αυτόνομη εβραϊκή κυβέρνηση με έδρα τη Σεπφόριδα, έκοψε νομίσματα με την επιγραφή ΕΒΡΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και κυβέρνησε έχοντας δίπλα του ως πνευματικό ηγέτη τον Ζαχαρία, πατέρα του Ιωάννη του αποκαλούμενου Βαπτιστή.
    Οι Ρωμαϊκές λεγεώνες έπνιξαν στο αίμα και αυτή την επανάσταση και σταύρωσαν περίπου δύο χιλιάδες εξεγερμένους. Με αυτοκρατορικό νόμο όλοι οι κάτοικοι της Σεπφόριδας έγιναν δούλοι του Ρωμαϊκού κράτους. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονταν η γυναίκα του Ιούδα, η Μαρία και φυσικά ο ίδιος ο Ιησούς. Πρόλαβαν όμως να δραπετεύσουν και να καταφύγουν στην Αίγυπτο.
    Για να γίνει το ζήτημα περισσότερο κατανοητό πρέπει να λεχθεί ότι η Γαλιλαία δεν ήταν ο ήσυχος και ειρηνικός τόπος που παρουσιάζουν οι γραφές. Ανάμεσα στο 68 π.χ. και το 6 ν.χ. έγιναν σε αυτήν τριάντα έξη πολύνεκρες και καταστροφικές επαναστάσεις. Η σημαντικότερη υπήρξε η εξέγερση της Απογραφής το 6 ν.χ. που οδήγησε και στη συντριβή της δωδεκάχρονης Εβραϊκής Δημοκρατίας του Ιούδα από τα Γάμαλα.
    Τα πολιτικά κόμματα της εποχής, στενά συνδεδεμένα με αντίστοιχες θρησκευτικές αιρέσεις, έπλεκαν αδιάκοπες μηχανορραφίες για την επιβολή τους και δίσταζαν πολύ λίγο μπροστά στη δολοφονία ενός επικίνδυνου αντιπάλου. Σπουδαιότερα από αυτά ήσαν οι Φαρισαίοι, αντίπαλοι του σφετεριστή βασιλέα Ηρώδη αλλά ιδιαίτερα συντηρητικοί, οι Σαδδουκαίοι που εκπροσωπούσαν τους κύκλους των Ευγενών και δεν έδιναν ιδιαίτερη σημασία στους θρησκευτικούς τύπους, οι αυστηροί Εσσαίοι που τηρούσαν με ακρίβεια τον μωσαϊκό νόμο αλλά αρνιόνταν να μετάσχουν στις τελετές και μισούσαν την βία και τέλος οι Ζηλωτές που αποσχίσθηκαν από τους προηγούμενους και βρέθηκαν επικεφαλής στις περισσότερες εξεγέρσεις εναντίον των Ρωμαίων.
    Οι Ζηλωτές ζούσαν μία κοινοβιακή ζωή, πίστευαν στην κοινοκτημοσύνη των αγαθών και είχαν σαν έδρα τους το Qumran στη Νεκρά Θάλασσα όπου βρέθηκε ένας μεγάλος αριθμός από χειρόγραφα που αποκαλύπτει την ιστορία τους, την προηγμένη γνώση τους και τον μεγάλο υλικό πλούτο που είχαν συγκεντρώσει για να χρηματοδοτούν τις επαναστάσεις τους. Η εξουσία στα πλαίσιά τους ήταν πάντα δυαδική περιλαμβάνοντας έναν πολιτικό αρχηγό από την γενιά του Δαυίδ και έναν πνευματικό ηγέτη από τη γενιά του Ααρών. Εταίρος του Ιούδα από τα Γάμαλα ήταν ο Ζαχαρίας ή ραβίνος Σαδώκ. Όταν τον διαδέχτηκε ο γιος του Τζεσούα, εταίρος του υπήρξε ο Ιωάννης που εκτελέστηκε από τον Ηρώδη. Για να εκλείψει και ο μύθος περί ανεξικακίας και μη βίας να σημειωθεί ότι δύναμη κρούσης των Ζηλωτών, ήταν οι περίφημοι Σικάριοι, που με το γυριστό μαχαίρι τους σικά ανελάμβαναν να βγάλουν από την κυκλοφορία τους πολιτικούς αντιπάλους που γίνονταν ιδιαίτερα ενοχλητικοί, τους αρνούμενους να πληρώσουν τον βασιλικό φόρο στους ίδιους και τους φίλους που φαίνονταν διστακτικοί στην υλοποίηση της εκάστοτε γραμμής…
    Ο Ιησούς λοιπόν ήταν ένας πολιτικός ηγέτης που συνέχιζε την παράδοση των προγόνων του, επικεφαλής του κινήματος εθνικής επανασύστασης και ανεξαρτησίας. Υπάρχει η θεωρία, βασιζόμενη σε κρατικά και ιδιωτικά αρχεία αλληλογραφίας των αξιωματούχων της Ρωμαϊκής διοίκησης αλλά και Ιουδαίων πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών, ότι η ίδια η Ρωμαϊκή πολιτική της εποχής είχε εξετάσει την περίπτωση να τον αποκαταστήσει στον θρόνο, καταργώντας τους μικροβασιλείς τετράρχες. Ενδιαφέρονταν για την δημιουργία υπό την νόμιμη ηγεσία του ενός ισχυρού συμμαχικού εβραϊκού κράτους που θα αποτελούσε προμετωπίδα απέναντι στις επιδρομές των Πάρθων οι οποίοι απειλούσαν το ασιατικό τμήμα του Ιμπέριουμ. Φυσικά μια τέτοια προοπτική δεν μπορούσε να γίνει δεκτή από τον Τζεσούα που είχε ανατραφεί με το μεσσιανικό όνειρο της κυριαρχίας του περιούσιου λαού πάνω στον κόσμο, της πρώτης εφαρμογής της ρατσιστικής θεωρίας της Ανώτερης ή Εκλεκτής φυλής, που διατηρείται ακόμη και σήμερα. Η άρνησή του οδήγησε πιθανότατα στην μετέπειτα προδοσία των επιτελών του που βιάζονταν να δουν το εβραϊκό κράτος απεκατεστημένο και δυσαρεστήθηκαν από αυτήν.
    Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από τους χρονικογράφους της εποχής πρέπει να υπήρξαν δύο συλλήψεις του Ιησού, με χρονική απόσταση μερικών μηνών. Τις αιτίες τις βρίσκουμε σε φαινόμενα που έχουν το ανάλογό τους και σήμερα: Οι πόροι του κόμματος των Ζηλωτών προέρχονταν από δύο πηγές. Τις εισφορές των μελών και την βίαιη είσπραξη διάφορων ποσών από τους εύπορους κατοίκους της χώρας. Αυτά τα ποσά θεωρούντο ο νόμιμος φόρος που θα έπρεπε να καταβάλλεται στον πραγματικό βασιλέα και όχι στον σφετεριστή Ηρώδη και τους επικυρίαρχους Ρωμαίους. Αυτόν τον χαρακτήρα είχε και η επίθεση στον Ναό που ακολούθησε την θριαμβευτική είσοδο του Τζεσούα στην Ιερουσαλήμ. Η είσοδος αυτή δεν έγινε την περίοδο του Πάσχα, αλλά έξη μήνες νωρίτερα στη γιορτή της Σκηνοπηγίας.
    Μετά την επιδρομή στον Ναό, η οποία του στοίχησε τις συμπάθειες των κατοίκων της πόλης που αρχικά τον είχαν υποδεχθεί σαν απελευθερωτή και νόμιμο διάδοχο του οίκου του Δαυίδ, ο Ιησούς παρέμεινε κρυμμένος πότε στην Ιερουσαλήμ και πότε σε σπηλιές έξω από αυτήν. Έξη περίπου βδομάδες πριν το Πάσχα και ύστερα από προδοσία του μέλους του επιτελείου του Ιούδα Ισκαριώτη, πιάστηκε στο κτήμα Ιεραχμιήλ από μια δύναμη εξακοσίων περίπου Ρωμαίων στρατιωτών, ενισχυμένων από την φρουρά του Ναού και διοικουμένων από έναν χιλίαρχο. Συνελήφθη, δικάστηκε με όλους τους τύπους που απαιτούσε ο Ρωμαϊκός νόμος και καταδικάστηκε σε σταυρικό θάνατο. (Ένας ακόμη μύθος σχετικά είναι και το ότι ο σταυρός ήταν σημείο καταισχύνης που καθαγιάστηκε από την σταύρωση του Ιησού. Στην πραγματικότητα ήταν αρχαιότατο ιερό σύμβολο θεωρούμενο ότι παρείχε ισχυρή προστασία απέναντι στο Κακό. Για τούτο ακριβώς η ποινή της σταύρωσης επεφυλάσσετο για τους χειρότερους εγκληματίες, ώστε να εξορκιστεί πάνω στον σταυρό η κακότητά τους).
    Χάρις όμως στην παρέμβαση των ισχυρών φίλων του και την ενδεχόμενη δωροδοκία του τοπικού διοικητού Πόντιου Πιλάτου δ ε ν εκτελέστηκε. Η σταύρωσή του διατάχθηκε να γίνει στον λόφο Γολγοθά, αντί για το σύνηθες πεδίο εκτελέσεων που ήταν στο όρος των Ελαιών. Η μικρή φρουρά που τον μετέφερε δέχτηκε την επίθεση Ζηλωτών με επικεφαλής τον γνωστό Σίμωνα τον Κυρηναίο που κατά τα ευαγγέλια μετέφερε τον σταυρό του Ιησού. Και πράγματι τον μετέφερε, αφού στη διάρκεια της επίθεσης πιάστηκε και στη συνέχεια εκτελέστηκε στη θέση του δραπέτη. (‘Άλλος ένας μύθος είναι η κλασσική εικόνα με τον κουρελιασμένο Ιησού να σέρνει έναν τεράστιο σταυρό. Στην πραγματικότητα οι κατάδικοι υποχρεώνονταν να μεταφέρουν το οριζόντιο δοκάρι, ενώ το κάθετο ήταν εκ των προτέρων τοποθετημένο στον τόπο της εκτέλεσης). Το γεγονός της αντικατάστασης του Ιησού αναφέρεται από τον Κέλσο αλλά και στην παράδοση της αίρεσης των Γνωστικών που καταδιώχθηκαν και εξοντώθηκαν από τους ορθόδοξους Βυζαντινούς.
    Προκειμένου να δεχθεί ο Πιλάτος να διευκολύνει την απόδραση του Ιησού είχε απαιτήσει και πάρει τη διαβεβαίωσή του ότι θα σταματήσει την επαναστατική του δράση. Ο τελευταίος όμως αμέσως μετά την απελευθέρωσή του κατέφυγε στη Σαμάρεια όπου ξεσήκωσε τον λαό σε εξέγερση. Η εξέγερση κατεστάλη από τον Ρωμαϊκό στρατό και ο Ιησούς πιάστηκε στην πόλη Λύδδα από τους Σαδδουκαίους και παραδόθηκε στον Πιλάτο. Για την εξέγερση στη Σαμάρεια και τον ρόλο του Ιησού μιλά ο φαρισαίος και φιλορωμαίος ιστορικός Φλάβιος Ιωσήφ. Μετά τη δεύτερη σύλληψή του ο Ιησούς στάλθηκε για αναγνώριση στο Σανχερδίν, το συμβούλιο των Εβραίων αρχιερέων, καθώς και στον Ηρώδη Αντύπα, τετράρχη της Γαλιλαίας. Κατόπιν οδηγήθηκε στο όρος των Ελαιών για εκτέλεση.
    Στο ζήτημα της ταφής και της ανάστασης του Ιησού, τα χριστιανικά κείμενα είναι ολότελα εκτός πλαισίου των γνωστών στοιχείων για την ιστορική περίοδο. Σύμφωνα με τους ρωμαϊκούς νόμους ήταν αδύνατον να θάφτηκε ένας καταδικασμένος σε θάνατο σε κανονικό τάφο. Το πτώμα του πρέπει να πετάχτηκε στον λεγόμενο βουρκόλακκο (Fossa Infamia) όπου κατέληγαν όλα τα σώματα των εκτελεσμένων. Για το ζήτημα της ανάστασης προτείνονται πολλές εκδοχές. Μία από αυτές είναι ότι το περίφημο σφουγγάρι με το οποίο δρόσισαν τον Ιησού ήταν βουτηγμένο σε ένα ισχυρό ναρκωτικό που του προκάλεσε νεκροφάνεια. Στην συνέχεια οι Ζηλωτές ανέσυραν το σώμα του από τον βουρκόλακκο και δίνοντάς του το αντίδοτο τον «ανέστησαν». Κατά άλλη εκδοχή ο Ιησούς πέθανε πραγματικά, αλλά οι οπαδοί του χρησιμοποίησαν τον δίδυμο αδελφό του για να δημιουργήσουν τον μύθο της ανάστασης. Τέλος υπάρχει η άποψη ότι αρχικά δεν είχε μπει καθόλου θέμα ανάστασης μετά την κλοπή του πτώματος του Ιησού, αλλά η υπόθεση αυτή μπήκε σε κυκλοφορία από τους μεταγενέστερους χριστιανούς όπως ο Παύλος που ζητούσαν αντικείμενα προπαγάνδας.
    Η τελευταία αυτή άποψη ενισχύεται από το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας Ιουλιανός διέταξε την καύση των λειψάνων «εκείνου που οι Εβραίοι λατρεύουν σαν θεό που ισχυρίζονται ότι αναστήθηκε». Μετά την δολοφονία του Ιουλιανού διαδόθηκε από τους κυρίαρχους πλέον χριστιανούς ότι τα λείψανα που κάηκαν ανήκαν στον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ποτέ όμως δεν ισχυρίστηκε κανείς ότι ο Ιωάννης αναστήθηκε. Τα λείψανα αυτά κατά πάσα πιθανότητα ανήκαν όντως στον Ιησού και είχαν φυλαχθεί από τους οπαδούς του.
    Το επαναστατικό κίνημα δεν έκλεισε στην Ιουδαία και την ευρύτερη Παλαιστίνη με τον θάνατο του Ιησού. Μέχρι το 135 ν.χ. οι Ζηλωτές δημιουργούσαν εξεγέρσεις και επαναστάσεις. Πολύ συχνά έρχονταν και σε σύγκρουση με κείνους τους οπαδούς του Τζεσούα που δεν ήθελαν να βλέπουν σε αυτόν τον εθνικιστή ηγέτη αλλά την προσωποποίηση του θεού. Κι όμως αυτοί οι τελευταίοι κέρδισαν το παιγνίδι μέσα από τις αμφισβητισιακές ανάγκες της εποχής και αργότερα τις ανάγκες της αυτοκρατορικής πολιτικής. Από τότε και μέχρι σήμερα αποτελούν έναν από τους χειρότερους δυνάστες της ανθρωπότητας και ένα από τα κυριότερα στηρίγματα της κάθε εξουσίας.

    • The Don avatar
      The Don @ Στυλιανός Παπαδόπουλος 05/12/2013 10:09:16

      Κύριε Παπαδόπουλε, θα μπορούσατε να μου πείτε από που έχετε αυτές τις πληροφορίες;

    • Fiscal avatar
      Fiscal @ Στυλιανός Παπαδόπουλος 27/09/2014 17:24:48

      Αυτές τις ανοησίες τις λέει ο Ambelain κύριε Στ.Παπαδόπουλε. Το ξέρετε;

    • Fiscal avatar
      Fiscal @ Στυλιανός Παπαδόπουλος 27/09/2014 17:32:16

      'Ολα όσα γράφετε κ. Παπαδόπουλε είναι παρμένα από το βιβλίο "Ο Γολγοθάς και τα βαριά μυστικά του" του μασόνου-αποκρυφιστή R.Ambelain. Βιβλίο με αναπόδεικτες θέσεις και απόψεις, φανταστικά περιστατικά, χωρίς βιβλιογραφία με προφανή διάθεση να μειώσει το πρόσωπο του Χριστού.

  9. Ρηνα avatar
    Ρηνα 03/12/2013 09:16:00

    Ο Χριστος δεν ανακαλυπτεται μεσα απο επιστημονικες ερευνες.
    "ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ" μονο στους αξιους και στους ταπεινους ακομα κι αν οι γνωσεις τους ειναι της Β' Δημοτικου, οπως ο Αγιος Πορφυριος, ο γεροντας Παϊσιος, ο γεροντας Ιακωβος Τσαλικης, ο γεροντας Αμβροσιος Λαζαρης κ.α.
    Η μορφωση πρεπει απαραιτητα να συνδυαζεται με ταπεινο φρονημα για να γεννησει Αγιοτητα οπως πχ του Αγιου Νεκταριου. Ομως ας μην ξεχναμε οτι εκτος ρασου για μας τους υπολοιπους μαλλον ισχυει το λεχθεν υπο του Αγιου Κοσμα του Αιτωλου:"το κακο θα προελθει απο τους μορφωμενους".....
    Η κοσμικη μορφωση μονη της, μονο υπερηφανεια φερει.

    • Κριτική Σκέψη avatar
      Κριτική Σκέψη @ Ρηνα 03/12/2013 11:42:12

      Συμφωνώ απόλυτα!!!!
      Τώρα ο ολιγόνους, νεοεποχίτης, αγγλοσάξονας δημοσιογράφος γιατί μας τα πρήζει? Δεν υφίσταται απαίτηση από κανέναν να καταλάβει τα νοήματα του Χριστιανισμού, αφού το μυαλό του φτάνει μέχρι τα βαθυστόχαστα του Χάρυ Πότερ ή του άρχοντα των δακτυλιδιών........
      Αλήθεια αυτός ο περισπούδαστος συγγραφέας και δημοσιογράφος καθώς επίσης και οι συναυτώ παρατρεχάμενοί του έχουν τη δυνατότητα να θέσουν αντίστοιχα ερωτήματα αυτής της μορφής στους ισλαμιστές και στους ασπαζόμενους τον ιουδαισμό??? Εδώ νομίζω ότι γελάνε!!!! Ας μας αφήσουν λοιπόν εμάς στην άγνοια του Χριστιανισμού!!! Τι τους κόφτει!!!

    • Στέργιος avatar
      Στέργιος @ Ρηνα 03/12/2013 21:23:18

      Ρήνα, ο Χριστός όταν ήρθε επί της Γης έδωσε στους ανθρώπους τις αποδείξεις ότι είναι Αυτός ο Μεσσίας, και όχι κάποιος άλλος. Ο δικός μας ο Θεός δεν θέλει τυφλούς υπηρέτες, αλλά ελεύθερους ανθρώπους που πιστεύουν σε Αυτόν με όλη τους την ελεύθερη βούληση. "Ερευνάτε τας γραφάς", μας προτρέπει το Ευαγγέλιο.

  10. Ξερόλας avatar
    Ξερόλας 03/12/2013 10:48:01

    Ρήνα έδωσες τη καλύτερη απάντηση ως τώρα....

  11. martios avatar
    martios 03/12/2013 11:51:38

    Aγαπητό μου ANTINEWS αλήθεια αναρωτιέσαι ποιός ήταν ο Ιησούς Χριστός;Η
    απάντηση έχει δοθεί πριν από 2000 χρόνια και έχει επικυρωθεί με το αίμα εκατομ
    μυρίων Μαρτύρων.Ειλικρινά θλίβομαι βαθύτατα που τα ιερά και τα όσια τα υπο
    βιβάζετε στην κατηγορία των ''πιασάρικων''θεμάτων.

  12. stratis avatar
    stratis 04/12/2013 03:50:05

    Την μόνη αλήθεια την είπε ο Στυλιανός Παπαδόπουλος αλλά είναι τόσο δύσκολο να γίνει ευπεπτη από τον λαό του Ισραήλ που σήμερα κατοικεί στον Ελλαδικό χώρο Εγώ ο ίδιος έχω γράψει ένα βιβλίο έρευνα επάνω στις θρησκείες Τετρακοσίων σελίδων με τίτλο σκοτάδι στο φως, το σκοτάδι είναι η κάθε τύπου θρησκευτική εξάρτηση και το Φως είναι η ελεύθερη σκέψη και η διακοίνηση ιδεών Όσο για τον Ιησού δεν τον αναφέρει κανένας ιστορικός της εποχής όπως ο Πλούταρχος αλλά και αυτός ο Ιώσηπος που δεν τον παραδέχτηκαι ούτε για πολιτικό ηγέτη, και μια και μιλάμε για τον Ιησού ήταν τόσο άσημος που κανείς δεν ξέρει το έτος τον μήνα την ημέρα και στις πόσες του όποιου μήνα γεννήθηκε που γεννήθηκε ποιος ήταν ο πραγματικός πατέρας και το ότι για πρώτη φορά πέθανε επί του σταυρού κάποιος σε δυο ώρες και όχι τέσσερις με εννέα ημέρες. Ο Ηρώδης πέθανε το 4 νεας χρονολογίας την θανάτωση των νηπείων την έκανε ο γιός του Αρχέλαος το 7 κοινής χρονολογίας η απογραφή πληθυσμού και αυτήν μόνον στης περιφέρεια της Δαμσκού έγινε το 32 νεας χρονολογίας αλλά όλλα αυτά αποσιωπόνται για τον κάθε έναν παρωπιδιασμένο όπως και ο δύδιμος αδελφός Θωμάς(Ταομάς)τα άλλα πέντε αδέλφια και τις δυο αδελφές που δεν καταποίνονται με κανένα αφέψιμα κουτόχωρτου

    • stratis avatar
      stratis @ stratis 04/12/2013 03:52:38

      Το 4 παλαιάς χρονολογίας

      • Ξερόλας avatar
        Ξερόλας @ stratis 04/12/2013 11:30:43

        Μερικά πράγματα απλά τα δέχεσαι ή όχι όλα τα άλλα είναι αερολογίες σε θέματα πίστης....

    • Κριτική Σκέψη avatar
      Κριτική Σκέψη @ stratis 04/12/2013 21:58:56

      Άποψή σας.. σεβαστή!!! Δεν με πείθετε.

      • Ξερόλας avatar
        Ξερόλας @ Κριτική Σκέψη 05/12/2013 00:00:43

        Το αερολογίες δεν ήταν για εσάς αγαπητέ αλλά για μερικούς από τους στοχαστές που έτρεξαν αμέσως να αραδιάσουν ημερομηνίες και μαρτυρίες για τον Ιησού, εντελώς ανούσιο αν θέλετε τη γνώμη μου. Ή απλά δέχεται κάποιος τον Χριστιανισμό ή όχι όλα τα άλλα τα βρίσκω απλά πλατειασμούς....είναι θέμα θρησκευτικής πίστης όχι ιστορίας.

        • Κριτική Σκέψη avatar
          Κριτική Σκέψη @ Ξερόλας 07/12/2013 00:04:49

          Ο σχολιασμός μου αναφερόταν στον stratis και όχι σε σας. Το δικό σας σχόλιο με βρίσκει σύμφωνο!!!

  13. Κόνδωρας avatar
    Κόνδωρας 05/12/2013 12:44:00

    Ας φανταστούμε, για λίγο, αυτή τη "θρησκευτική ιδιοφυΐα" να ισχυρίζεται σε ένα τσούρμο αγράμματων Εβραίων (οι μαθητές), ότι είναι "Υιός Θεού, που θα αναστηθεί σωματικά σε 3 μέρες από τη Σταύρωση".

    Αν πράγματι Αναστήθηκε σωματικά, τότε ΕΙΝΑΙ Υιός Θεού.
    Αν όχι, οι πρώην μαθητές του θα ήταν οι μεγαλύτεροι διώκτες του, αφού θα καταλάβαιναν ότι τους εξαπάτησε, οπότε θα είχαμε τους"τίτλους τέλους" για τη νέα θρησκεία 3 ημέρες από τη Σταύρωση!

  14. Νίκη avatar
    Νίκη 05/12/2013 13:13:48

    «Συμπονείν τοις κακοπαθούσι.»
    — Πλούταρχος (Αντ.43)
    «Τυφλούται περί το φιλούμενον ο φιλών.» Τυφλώνεται μ’ ότι αγαπά, όποιος αγαπά αληθινά.
    — Πλάτων (Νόμοι,731Ε)
    «Όποιος συνήθισε ν’αντιμετωπίζει ήρεμα ,με καλωσύνη και ευγένεια τα πράγματα της ζωής ,αυτός εύκολα μπορεί εύκολα να συναναστρέφεται τους ανθρώπους με ευγένεια και πραότητα.»
    — Πλούταρχος
    «Έστιν δε βέλτιον το φιλείν ή το φιλείσθαι.» Είναι καλύτερο να αγαπάς από το να σε αγαπούν.
    — Αριστοτέλης (Μεγάλα Ηθικά, 2,11,34,4)
    «…έγω δε κην όττω τις έραται...» Εγώ (λέω ότι είναι το πιο ωραίο πάνω στη γη) αυτό που αγαπάει ο καθένας.
    — Σαπφώ
    «Στοργήν δε στοργή οπώπαμεν.» Γνωρίσαμε την Αγάπη μέσα από την αγάπη.
    — Εμπεδοκλής
    «Η Αγάπη ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα.»
    — Εμπεδοκλής
    «Ένα σπίτι γεμάτο Αγάπη είναι μια ζεστή γωνιά.»
    — Λυσίας
    «Έστι δ η μεν προς γονείς φιλία τέκνοις και ανθρώποις προς θεούς, ως προς αγαθόν και υπερέχον. Ευ γαρ πεποιήκασι τα μέγιστα. Του γαρ είναι και τραφήναι αίτιοι, και γενομένοις του παιδευθήναι.» Η σχέση της Αγάπης των τέκνων στους γονείς είναι όπως ακριβώς των ανθρώπων στους θεούς. Αγάπη δηλαδή που απευθύνεται στο αγαθό και το υπέροχο, γιατί οι γονείς δίνουν στα τέκνα τους τα μεγαλύτερα ευεργετήματα. Γιατί αυτοί τους έδωσαν την ύπαρξη, την διατροφή τους κι όταν μεγαλώσουν την εκπαίδευσή τους.
    — Αριστοτέλης (Ηθ. Νικ. Η. 1162α)
    «Κι αν ακόμα σε βρίσουν ,σε εξευτελίσουν και σε χαστουκίσουν μη θυμώνεις.»
    — Σωκράτης
    «Φιλάλληλον γαρ είναι και κοινωνικόν ζώον τον άνθρωπον.» Ο άνθρωπος είναι είδος που αγαπάει αλλήλους και είναι κοινωνικό.
    — Αριστοτέλης (Στοβαίος, Ανθ. 2,7,13,80)
    «Ουδείς θεός δύσνους ανθρώποις.» Κανείς θεός δεν είναι δυσμενής προς τους ανθρώπους.
    — Ευριπίδης
    «Φίλον γαρ είναι ημίν το σώμα, φίλην δε την ψυχήν, φίλα δε τα τούτων μέρη και τας δυνάμεις και τας ενεργείας, δι ων κατά την πρόνοιαν της σωτηρίας την αρχήν γίγνεσθαι της ορμής και του καθήκοντος και της αρετής.»
    — Αριστοτέλης (Στοβαίος, Ανθ. 2,7,13,42-46)
    «Όλβιοι φιλέοντες επήν ίσον αντεράωνται.» Ευτυχισμένοι όσοι αγαπούν, όταν τους ανταποδίδεται ίση αγάπη.
    — Βίων (Απόσπ.12,1)
    «…τω φρονήματι τω οικείω ότι πάντων κρατεί….Και σοφοί λέγουσιν: τούτο γαρ είπεν και ανωτέρω, ότι οι Πυθαγόρειοί φασιν ως η φιλία το πάν τούτο κρατεί.»
    — Ολυμπιόδωρος In Pl. Gor. Com.
    «Οι νέοι φιλούσι τε άγαν και μισούσιν άγαν.» Οι νέοι αγαπάνε πολύ και μισούν πολύ.
    — Αριστοτέλης
    «Ότι μαθαίνει το παιδί με Αγάπη, το διατηρεί στοργικά μέχρι τα γηρατειά του. Πρέπει λοιπόν να διαπαιδαγωγούνται με καλοσύνη τα παιδιά.»
    — Ευριπίδης
    «Νόμιζε αδελφούς τους αληθινούς φίλους»
    — Μένανδρος (Γνωμ. Μον.)
    «Άριστο σπιτικό είναι εκείνο που ο οικοδεσπότης δεν προκαλεί φόβο, αλλά Αγάπη.»
    — Φωκυλίδης
    «Όπως προείπε η Νύκτα, η Ρέα γέννησε με τον Κρόνο ένα παιδί (τον Δία, πατέρα των Ολυμπίων) αφού έσμιξαν με ισχυρήν Αγάπη (Φιλότητα)»
    — Ορφεύς
    (Οι Θεοί είναι γεννήματα Αγάπης.) «Ο Ζεύς, η Μήτις, ο Έρως, είναι εξ αρχής ενωμένοι ο ένας προς τον άλλον με δεσμούς Φιλίας και Αγάπης.»
    — Πρόκλος
    (Οι Θεοί συνδέονται με σχέση Αγάπης.)

    «Η Αγάπη που έχει κανείς για την πατρίδα του, προέρχεται από την Αγάπη που ένοιωσε για τη μητέρα του στην παιδική του ηλικία.»
    — Πυθαγόρας
    «Η παραφροσύνη της Αγάπης είναι η μεγαλύτερη από τις ευλογίες των ουρανών.»
    — Πλάτων
    «Με τα πρώτα αγγίγματα της Αγάπης όλοι γίνονται ποιητές.»
    — Πλάτων
    «Έρως εστί πάθος ψυχής σχολάζουσης.»
    — Θεόφραστος
    «..άλλοτε μεν φιλότητι συνερχόμεν. Εις έν άπαντα…»
    — Εμπεδοκλής (Διογ.Λαέρτ. Βίοι Φιλ.8,76,11-12)
    «..και τοις χρηστοίς η φιλανθρωπία.»
    — Πλούταρχος (Νικίας,4,3,4-5)
    «Φιλανθρωπία έξις ευάγωγος ήθους προς ανθρώπου φιλίαν. Έξις ευεργετική ανθρώπων. Χάριτος σχέσις. Μνήμη μετ ευεργεσίας.»
    — Πλάτων (Ορισμοί)
    «Φιλία ομόνοια υπέρ καλών και δικαίων. Προαίρεσις βίου του αυτού. Ομοδοξία περί προαιρέσεως και πράξεως. Ομόνοια περί τον βίον. Κοινωνία μετ ευνοίας. Κοινωνία του ευ ποιήσαι και παθείν.»
    — Πλάτων (Ορισμοί)
    «Έστι μεν γαρ και εν τούτοις σύγκρισις των ειδών, και ομοιότης και φιλία και μέθεξις αλλήλων.»
    — Πρόκλος (Στον Παρ. του Πλ. 1048,14-16)
    «..ούτω συμβαίνει και την οικειότητα την προς αλλήλους (τους ανθρώπους)»
    — Αριστοτέλης (Πολιτικά, Bek.1262b, 18-19)

  15. Ξερόλας avatar
    Ξερόλας 06/12/2013 15:55:12

    Χωρίς το σχόλιο σου σε όσα έχεις γράψει Νίκη είναι ημιτελές... έγραψες ότι έγραψες η γνώμη σου πια είναι?

  16. Νικήτας avatar
    Νικήτας 21/12/2013 00:21:03

    Ξέρετε πολλούς τσαρλατάνους που να χώρισαν τον κόσμο στα δύο;
    Πρό Χριστού .
    Μετά Χριστόν .
    Αλήθεια μήπως ξέρετε κανενός επαναστάτη την μάνα ;
    Παναγίτσα μου.
    Ακόμα ποιανού μάρτυρα το όργανο θανάτου του έγεινε παγκόσμιο σύμβολο αντιστρέφοντας όλη την ατιμία του σε τιμή και δόξα;

    Υπάρχει κανείς ;

  17. phsth avatar
    phsth 21/12/2013 13:22:55

    φιλε διαβασε πρωτα την καινη διαθηκη(το τελειο θα ηταν να διαβασεις και την παλαια αλλα αρκει η και καινη αρκει),μαθε τη γνησια φιλοσοφια του Χριστιανισμου(και όχι των παπαδων),και εγω θα περιμενω να ακουσω τοτε προσεχτικα τα συμπερασματα σου!!Καλημέρα!

    • Νικήτας avatar
      Νικήτας @ phsth 21/12/2013 20:12:33

      Μόνος ένας χώρισε τον κόσμο στα δύο
      Ο Ιησούς Χριστός.
      Μόνο σε έναν απο όλα τα πρόσωπα της ιστορίας γνωρίζουμε την μάνα και την λατρεύουμε.
      Του Ιησού Χριστού.
      Μόνο ενός το μέσο θανάτου του έγεινε παγκόσμιο σύμβολο και περιβλήθηκε με ανυπέρβλητη Δόξα και Τιμή.
      Το μέσο αυτό ήταν ο Σταυρός και το πρόσωπο ήταν ασφαλώς του Ιησού Χριστού.
      Θέλω να πώ ότι το πρόσωπο αυτό δεν ήταν ένας απλός επαναστάτης όπως τον θέλουν κάποιοι. Ούτε ένας μάρτυρας τύπου καμικάζι που βολεύει την τακτοποίηση. Και φυσικά όχι ένας απατεώνας , τσαλατάνος που κάποιοι τυφλωμένοι απο την πόρωση τους τον παρουσιάζουν.

      Μάλιστα για να συμβούν όλα τα παραπάνω δεν ήταν αρκούσε η ιδιότητα του σπουδαίου άνθρωπου , σπάνιου και χαρισματικού αφού κανείς απο αυτούς δεν έμεινε στην ιστορία με τέτοια ένταση και πάθος.
      Μόνο σε έναν Θεό θα μπορούσε να γίνουν .

      Και ο Σωτήρας Χριστός ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
      Τίποτα βεβαίως στον χώρο αυτόν δεν κατανοείτε δίχως πίστη και μάλιστα πίστη που υπερβαίνει τον λόγο .

      Μια αφορμή ήθελα να δώσω για προβληματισμό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.