Περί «θεσμικής δυσαρμονίας»
24/07/2015 13:24
Του Κάλχα
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Περί «θεσμικής δυσαρμονίας»

Εξευτελισμός της δημοκρατίας και της λειτουργίας των κοινοβουλευτικών θεσμών...

Το πρόβλημα που λέγεται «θεσμική δυσαρμονία» όπως αυτό διατυπώθηκε από τον Τσίπρα για τη στάση της πρόεδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι ένα το κρατούμενο για τη σημερινή κατάντια της λειτουργίας του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος.

Όμως πίσω από την κόντρα μεταξύ της Κωνσταντοπούλου και του Τσίπρα που παίρνει και χαρακτήρα αντιπαράθεσης μεταξύ εκπροσώπων των θεσμών της δημοκρατίας και μάλιστα ανάμεσα στους δεύτερο και τρίτο τη τάξη ανώτατο πολιτειακό παράγοντα της χώρας που ανήκουν και στο ίδιο κόμμα μάλιστα, κρύβονται πολύ πιο σοβαρά ζητήματα για τη λειτουργία της ίδιας της δημοκρατίας και της σχέσης του κοινοβουλίου με την κοινωνία. Επί της ουσίας έχουμε μια οξύτατη κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης της κοινωνίας σε επίπεδο θεσμικής λειτουργίας της βουλής.

Δεν είναι απλά η αντανάκλαση της εσωκομματικής κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται αντιμέτωπος σε κυβερνητικό επίπεδο με τις αντιφάσεις της στρατηγικής του και πρακτικά έχουμε οδηγηθεί στο παράδοξο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, που για να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους έχει πέσει και απλά υποδυόμαστε ότι υπάρχει μόνο και μόνο γιατί αυτή την κυβέρνηση δεν θέλει να τη ρίξει η αντιπολίτευση και η εσωκομματική αντιπολίτευση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.

Δεν είναι απλά τα διαφορετικά πολιτικά σχέδια και φιλοδοξίες του Τσίπρα και της Ζωής Κωνσταντοπούλου για το πολιτικό τους μέλλον. Είναι κάτι περισσότερο και αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι υπερβαίνει αυτή η αντιπαράθεση τους πρωταγωνιστές της και τα πρόσωπα που μετέχουν σ’ αυτή.

Το γεγονός είναι ότι για πρώτη φορά από την οικονομική κρίση και την επιβολή των μνημονίων έχουμε μια τέτοια αναντιστοιχία ανάμεσα στην στάση της πλειοψηφίας των βουλευτών με την εκφρασμένη θέληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού όπως αποτυπώθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου και ακόμα περισσότερο στο δημοψήφισμα, ότι γνώμη και αν έχει κανείς γι’ αυτό το δημοψήφισμα, για την εγκυρότητά του (μια εβδομάδα προεκλογικής περιόδου κλπ), για το ερώτημα που τέθηκε (ασαφές ή μη κλπ).

Για να είμαστε απόλυτα ακριβείς οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η ελληνική κοινωνία έχει εξουθενωθεί, έχει εξαθλιωθεί από την πολιτική των μνημονίων, όσο και αν αυτά από την άλλη μεριά θα μπορούσε κανείς να τα θεωρήσει αναγκαία για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Η κοινωνία, η πλειοψηφία των πολιτών έχει κουραστεί να φορτώνεται άλλο τα σπασμένα της κρίσης και χωρίς να βλέπει πουθενά φως στον ορίζοντα. Αυτή είναι η πραγματικότητα και πρέπει κανείς να βρει το θάρρος να την παραδεχτεί αν θέλει να παρέμβει αποτελεσματικά και να την αλλάξει.

Ότι και αν πιστεύει κανείς είναι αδιαμφισβήτητο ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν αντέχει άλλο τα μνημόνια και αυτό εξέφρασαν με απόλυτο τρόπο οι 6 στους δέκα Έλληνες, αλλά και οι άλλοι 4 του ΝΑΙ ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, δεν ψήφισαν υπέρ των μνημονίων.

Σε κάθε περίπτωση το κύριο πρόβλημα αυτή τη στιγμή και ασχέτως των τυχοδιωκτισμών του Τσίπρα και της κυβέρνησης είναι ότι ο Ελληνικός λαός πήρε μέρος σε ένα δημοψήφισμα με συμμετοχή μάλιστα τέτοια, που από τη στιγμή που δεν αμφισβητήθηκε εμπράκτως η νομική εγκυρότητά του και η πολιτική του νομιμοποίηση το αποτέλεσμά του θα έπρεπε να είναι δεσμευτικό για τη βουλή και το νομοθετικό της έργο.

Ε, λοιπόν εδώ συμβαίνει το πλέον παράδοξο. Ο Τσίπρας που καλούσε σε υπερψήφιση του ΟΧΙ στις προτάσεις των δανειστών και επί της ουσίας σε ΌΧΙ σε νέο μνημόνιο νομοθετεί, παραβιάζοντας το δεσμευτικό σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας δημοψήφισμα, το ακριβώς αντίθετο. Και εδώ πάνω πατάει η στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου ως προέδρου της βουλής.

Επιπλέον για όσους θέλουν να υπερασπιστούν τον κοινοβουλευτισμό και να μη δίνουν λόγο ύπαρξης στα Χρυσαύγουλα θα πρέπει να παραδεχτούν ότι αυτή η συνεχής επί χρόνια λειτουργία της βουλής με όρους εκτάκτου ανάγκης όπου ο κανονισμός της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και το Σύνταγμα της χώρας θεωρούνται περίπου πολυτέλεια και αποκτούν διακοσμητικό ρόλο και απλά διεκπεραιώνουν και επικυρώνουν την επιβολή της θέλησης των δανειστών δεν μπορεί να τραβήξει για πολύ. Και δεν μπορεί να τραβήξει για πολύ γιατί όχι μόνο οδηγούν σε ένα συνεχές αδιέξοδο τη δημοκρατία αλλά βυθίζουν στο ίδιο αδιέξοδο και την οικονομία και την κοινωνία και πρώτα από όλα τους πολίτες αυτής της χώρας και μάλιστα τους πιο φτωχούς πολίτες της χώρας που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια.

Κάποια στιγμή αυτοί οι πολίτες που είναι η συντριπτική πλειοψηφία θα βαρεθούν να ταλανίζονται μέσα σ’ αυτό το λαβύρινθο και τότε κανείς δεν ξέρει πως θα ξεσπάσει η οργή τους. Το βέβαιο είναι ότι θα ξεσπάσει σε συνθήκες εξευτελισμού της ίδιας της δημοκρατίας και της λειτουργίας των κοινοβουλευτικών θεσμών και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. victoria (true) avatar
    victoria (true) 24/07/2015 14:50:41

    Το όποιο πρόβλημα "θεσμικής δυσαρμονίας", λυπάμαι δεν είναι αυτό. Αυτά είναι εκ των υστέρων αποτελέσματα διαχρονικής και μεγάλης *έλλειψης* θεσμών. Δεν μπορεί να θυμόμαστε τώρα πως δεν λειτουργούν σωστά τα ...δημοψηφίσματα, ή οι κανόνες. 40 χρόνια γκρεμίστηκε, λοιδωρήθηκε, απαξιώθηκε κάθε θεσμός. Πολεμήθηκε κάθε κανόνας, στο όνομα δήθεν των ελευθεριών, ενώ οι κανόνες είναι εκεί για να διασφαλίζουν τις ελευθερίες των αδυνάμων (οι άλλοι τις έχουν!), μην τα ξαναλέμε, όποιος δεν καταλαβαίνει ακατάλληλος για διακυβέρνηση στον 21 αιώνα, πλανήτη Γη, όβερ. Άλλο να ελέγχονται οι θεσμοί, άλλο διαρκώς να μεριμνούμε να ανταποκρίνονται ακριβώς στα υψηλά καθήκοντά τους. Κι άλλο επειδή κάποτε κάποιοι δεν λειτούργησαν να τους τελειώσουμε όλους. Όπως έγινε. Και αυτοί που γκρέμισαν κάθε θεσμό όταν δεν τους βόλευε, είναι επικίνδυνοι. Και αυτοί που κηρύττουν στο όνομα των θεσμών ενώ υπηρετούν τους εαυτούς τους, είναι επικίνδυνοι. 40 χρόνια αντί να φτιάξουμε θεσμούς σωστούς, τους γκρεμίζαμε. Στο τέλος των 40 χρόνων φτάσαμε ο άξιος να την πληρώνει παντού. Να εξαλείφεται, να απαλλοτριώνεται. Στην πολιτική, στην οικονομία, στην επιχειρηματικότητα, στην κοινωνία. Αυτό είναι έλλειψη θεσμών. Τα μνημόνια ήταν αποτέλεσμα, όχι αίτιο. Αποτέλεσμα έλλειψης θεσμών και δημιουργίας/διατήρησης υψηλού παραγωγικού και κοινωνικού επιπέδου, ενώ μας δόθηκαν εργαλεία. Δεν το καταλάβαμε. Θα το ζήσουμε, δεν πειράζει. Δεν βρίσκεις το δίκιο σου στην εφορία, στην πολεοδομία, στο δικαστήριο, στη δουλειά σου δεν έχει αξιοκρατία. Δεν θα το βρεις και στη Βουλή. Δεν θα το βρεις στο ΕΣΡ. Δεν θα το βρεις στον Άρειο Πάγο. Δεν θα το βρεις στον ΠτΔ. ΔΕΝ είναι το πρόβλημά μας η ερμηνεία του δημοψηφίσματος. Απελπισμένα κάποιοι λέγαμε να μη γίνει. Εκεί ένιωσα ότι δεν υπάρχει πια τίποτα. Εκεί που ψάχναμε ποιος μπορεί να σταματήσει αυτά που έρχονται. Όχι για να μην εκφραστεί ο περήφανος ελληνικός λαός, αλλά γιατί βλέπαμε τον εκμαυλισμό του να έρχεται, πάνω σε ένα κύμα ψεκασμένης όψιμης περηφάνιας, περηφάνιας με λάθος τρόπους,για λάθος λόγους. ΝΑΙ το είδαμε όλοι ότι ήταν βλακεία το ερώτημα. ΝΑΙ φυσικά θα είναι βλακεία και η απάντηση. Το ίδιο και η ερμηνεία της. Το ίδιο και η συνέχειά της. Οι θεσμοί είναι εκεί για να σταματούν το step 1. META η κατρακύλα παίρνει φόρα. Κι έχεις για …θεσμό, μία επικίνδυνη νάρκισσο φασιστο-μουρλή. Η συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη. Στις οθόνες μας, προσεχώς. Τώρα αναζητείται ο πάτος. Το βάθος του γκρεμού. Όταν αναπηδήσουμε εκεί, θα ξέρουμε. Αν έχουν απομείνει κάποιοι, να ξαναρχίσουν, κάτι.

  2. Παρατηρητής avatar
    Παρατηρητής 24/07/2015 15:20:35

    Mεχρι τωρα ο Ελληνας αρνειται να αποδεκτει το λαθος που εκανε στις 25 του Γεναρη. Αρνειται να δεκτει την ευθυνη του τη προσωπικη (μικρη ατομικα) αλλα μεγαλη συλλογικα για το τι συνεβηκε. Για αυτη την δυσαρμονια για αυτον τον ξεπεσμο τον ανεπαναληπτο διασυρμο της χωρας. Το εκλογικο σωμα ξεσπασε πανω στον σαμαρα, οπως οι χουλιγκαν ξεσπουν πανω στον προεδρο της ομαδας τους οταν κατι δεν παει καλα οπως το φανταζονται. Ισως πλεον να καταλαβουν το λαθος τους πιο ηρεμα τωρα που δεν υπαρχει ο σαμαρας να τους θυμιζει ποσο καρακιοζηδες ηταν στην 25η του γεναρη. Το προβλημα ειναι οτι δεν υπαρχει κανενας να διαχειριστει την επομενη μερα. Μετα απο ολα αυτα που συμβαινουν ο κοσμος αμεριμνος κανει τα μπανια του και λεει "το ιδιο ειναι αυτοι οπως ηταν αλλοι" "καλυτερα αυτοι ομως παρα οι αλλοι". και η ελλαδα παει καρφωτη στη δραχμη με την συμφωνια ...γεφυρα που εφερε ο τσιπρας.

  3. Σόλοικος avatar
    Σόλοικος 24/07/2015 15:57:15

    Παρακμιακή λαίλαπα και επικράτηση της λογικής Με τους παρανοϊκούς και κοινωνικά απροσάρμοστους χωρίς στοιχειώδεις αξιακές αρχές, δεν μπορείς ούτε να αντιπαρατεθείς ούτε να προβλέψεις. Γι’ αυτό το παρακάτω ποίημά μου, είναι ένας λόγος προβληματισμού, που μπορεί να βοηθήσει με λογικά επιχειρήματα, να αποφύγομε την παρακμιακή λαίλαπα, που σαρώνει ως οδοστρωτήρας τα πάντα….Ευχαριστώ. -------------------------------------------------------------------- Στου κάμπου στη γιορτή των ζώων Άνθρωποι και πολιτικοί. Πολιτικό σκηνικό και πραγματικότητα. Η σαύρα μέσ’ στην καλαμιά, η ακρίδα κάτω από την μουριά, δύο λαγοί στις φτέρες, ------------------------------------- Κοράκια παίζουν μουσική, και έξω χορεύουν ποντικοί, τις πιο καλές ημέρες, -------------------------------------- Τότε που πιάνει ξαστεριά, το αηδόνι πάνω στην ιτιά, αντιλαλεί την ποταμιά, τον κάμπο όλο μαγεύει. ----------------------------------- Ζωύφια, φίδια, ερπετά, με την λαλιά του τα ξυπνά και στη γιορτή μαζεύει, ------------------------------ Και τότε αρχίζει η γιορτή, και τρέχουνε τα ζώα, ομαδικά σαν σε πομπή, περήφανα, μα αθώα. ----------------------------- Μα η αλεπού η πονηρή, κοιτάζει εδώ και βλέπει εκεί, πριν να’ βγει το φεγγάρι δεν πάει στο παζάρι. ------------------------------- Τα ζώα κάνουν εκλογή, γιατί θα στείλουν στη βουλή, όσοι είναι άξιοι και καλοί, να τους εκπροσωπήσουν. --------------------------------- Χωρίς καμιά περιστροφή, για να αποφασίσουν, βγάζουν τον κόκορα αρχηγό, περήφανο και πλουμιστό, και ας έχει λίγο το μυαλό, τους άλλους να νικήσουν. -------------------------------- Καλά που το σκεφθήκανε, να φτιάξουνε και νόμους, τους σκύλους ‘βάλαν φύλακες, τους λύκους αστυνόμους. ------------------------------- Ο κόκορας συμμάχισε, με τα κοτοπουλάκια, τις κότες τις τεμάχισε τις έκανε σουβλάκια --------------------------------- Είναι αυτές που λένε ανίερες, γνωστές σαν συμμαχίες, που κυβερνούν τα πρόβατα, αγύρτες και παρίες. ------------------------------------- Και τότε ξεκινήσανε, μόνοι πομπή να κάνουν, αρίθμησαν τα μέλη τους και είδαν πως δεν φθάνουν. ------------------------------------ Τον κόκορα χειροκροτούν, χρυσό λειρί του βάζουν, όσο μακριά φωνές ακούν, για άλλα αυτά τυρβάζουν -------------------------------------- Στο δρόμο συναντήσανε, δυο, τρία σαλιγκάρια, ούτε τους χαιρετήσανε, ούτε και τα σκαθάρια ------------------------------------------ Η βία για να παταχθεί, θέλει πυγμή και πλάνη, στον κάμπο αμολήθηκαν, χίλιοι λογής ρουφιάνοι. -------------------------------- Στη δεύτερη τη σύσκεψη, έγινε φασαρία, οι λύκοι θέλουν αύξηση, η λέαινα αρχηγία. ------------------------------ Τότε συγκεντρωθήκανε, στην κεντρική πλατεία, τον πρύτανη φωνάξανε και έκαψαν τα βιβλία. ------------------------------ Την άλλη μέρα της γιορτής, ήρθαν οι πελεκάνοι, στους αρχηγούς φωνάζανε, πως είναι τσαρλατάνοι. ----------------------------------- Δυο πασχαλίτσες χόρευαν σφικτά αγκαλιασμένες, πάνω στο άνθος της μυρτιάς, τρελά ερωτευμένες. ---------------------------------- Ο αρχηγός τους κάλεσε, λέει, σοβαρευτείτε, σκεφθείτε όπως οι άνθρωποι, τη λύση για να βρείτε. ---------------------------------- Σε λίγο αυτός τους έπεισε, να παύσει η φασαρία, στον γάϊδαρο φορτώσανε, πάλι την αμαρτία. ------------------------------------- Τότε εμφανισθήκανε, γουρούνια και σκαθάρια, που τα ακολουθούσανε, χιλιάδες σαλιγκάρια -------------------------------------- Τους δρόμους πλημμυρίσανε, με βρώμες και με σάλια, φέϊγ-βολάν μοιράζανε, πως είναι όλοι χάλια. --------------------------------------- Στους αρχηγούς πετάγανε, τα μασημένα φύλλα, και όλα μαζί φωνάζανε πως ήρθε η κατρακύλα. ---------------------------------------- Και η γιορτή τελείωνε, Φύγαν οι πελεκάνοι, άμα θα φύγουν οι καλοί, πάει και το σεργιάνι -------------------------------------- Θέλουν καινούργιο αρχηγό, όχι με παρακάλια, είναι και αλλού πορτοκαλιές, που κάνουν πορτοκάλια. ------------------------------------------- Στη σύσκεψη τους άλλους, τους πιάνει πανικός, και τότε αποφασίσανε να βγει ο αρχηγός. ----------------------------------------- Τους είπε όλα στέγνωσαν, είναι άδεια τα ταμεία, και τότε είναι που σείστηκε, η κεντρική πλατεία. ------------------------------------------ Του κόψανε ενώ μίλαγε, αυτοί το ηλεκτρικό, οι άλλοι φυγαδεύσανε, βουλή και αρχηγό, ------------------------------------- Και κάπως έτσι τέλειωσε η πιο τρελή φιέστα, ακόμη έχει απεργούς, που τους ζητούν τα ρέστα. -------------------------------------------- Για λίγο το σκεφτήκανε, να γράψουν ιστορία, στο λάκκο να τους ρίξουνε, βορά για τα θηρία. --------------------------------------------- Μα η λογική πρυτάνευσε και η δικαιοσύνη, στα θεσμικά τους όργανα έχουν εμπιστοσύνη --------------------------------------------- Η ιστορία θα μας πει, πάλι μια από τα ίδια, άμα δεν έχεις προκοπή, σε τρών’ τα μαύρα φίδια, --------------------------------------------- Για τους ανθρώπους τι να πεις, είναι μεγάλα ζώα, σε ζυγαριά, λόγος τιμής, τα δεύτερα είναι αθώα. -------------------------------------------------

  4. thanos avatar
    thanos 24/07/2015 17:53:03

    να σκέφτηκε ότι ψηφίστηκε σαν ανανεωτής και αποδεικνύεται παλαιοκοματικοτατος

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.