Παίζουν με τη φωτιά στις στάχτες μιας ολόκληρης χώρας
18/03/2015 07:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Παίζουν με τη φωτιά στις στάχτες μιας ολόκληρης χώρας

Τελικά Τσίπρας και Καμμένος είναι ικανοί να κάνουν Κούγκι μια ολόκληρη χώρα για να μην κάνουν Κούγκι τα κόμματά τους.

Τα πράγματα είναι οριακά και οι στιγμές εξαιρετικά κρίσιμες. Οι διαπραγματεύσεις έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο και η κάθε πλευρά ερμηνεύει κατά πως της γουστάρει τη συμφωνία της 20ης του Φεβρουαρίου. Η Ελλάδα οικονομικά βρίσκεται στην εντατική και η θηλιά στην πραγματική οικονομία σφίγγει όλο και πιο επικίνδυνα. Η κίνηση Τσίπρα να ζητήσει πενταμερή συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου Κορυφής με Μέρκελ, Ολάντ, Γιούνκερ, Τασκ και Ντράγκι με μόνο ουσιαστικά αντικείμενο τα παρακάλια για να ανοίξει τις στρόφιγγες της ρευστότητας η ΕΚΤ αποδεικνύουν του λόγου το αληθές για την κρισιμότητα της κατάστασης.

Ένας θεός ξέρει μόνο πως μπορεί να εξομαλυνθεί η κατάσταση όταν στο τραπέζι έχουν πέσει τα πιο ακραία σενάρια που φτάνουν μέχρι και τον κυπριακό εφιάλτη του κουρέματος των καταθέσεων δια στόματος του επικεφαλής του Eurogroup. Η «δημιουργική ασάφεια» μόνο επικίνδυνη αβεβαιότητα συνεχίζει να προκαλεί και ζούμε κωμικοτραγικές καταστάσεις.

Έτσι λοιπόν ξεκινάμε από ένα αλαλούμ όπου από τη μια μεριά οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι «καρφώνουν» τον Τσίπρα ότι είχε συμφωνήσει σε ιδιωτικοποιήσεις ενώ την ίδια ώρα η Βαλαβάνη στη βουλή προσπαθεί να μετατρέψει το ΤΑΙΠΕΔ σε φιλόπτωχο ταμείο και στο μεταξύ ο μισός ΣΥΡΙΖΑ μαζεύει υπογραφές σε όλη την Ελλάδα ζητώντας απόσυρση των διατάξεων που αφορούν στην δημόσια περιουσία και στην ακύρωση υφιστάμενων ιδιωτικοποιήσεων όπως αυτές για τα αεροδρόμια και στο τέλος καταλήγουμε σε ροκ καταστάσεις όπου οι διαφωνίες του ΣΥΡΙΖΑ και της Ευρώπης για το τι συνιστά μονομερή ενέργεια, φτάνουν στο σημείο νομοσχέδια στη βουλή λίγο πριν την ψήφισή τους σχεδόν να «μπλοκάρονται» από τους εκπροσώπους της πρώην τρόικας και να αναγκάζουν υπουργούς να παίρνουν το λόγο στο κοινοβούλιο για να πουν ουσιαστικά ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία θα συνεχιστεί κανονικά, όπως περίπου περιέγραψε ο Νίκος Βούτσης χτες βράδυ.

Τελικά υπάρχει ή όχι συμφωνία στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου. Αν υπάρχει τι φοβάται η κυβέρνηση και δεν τη δίνει στη δημοσιότητα φέρνοντάς τη και στη βουλή; Αν πιστεύει ότι είναι ευνοϊκή για τη χώρα γιατί δεν ενημερώνει τον ελληνικό λαό ώστε να αφαιρέσει τα προσχήματα από τους Ευρωπαίους να την υπονομεύουν όπως ισχυρίζεται ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του σφίγγοντας τη θηλιά στο λαιμό της χώρας; Τι είδους διαπραγματευτική τακτική είναι αυτή; Ή μήπως φοβάται να πει στον ελληνικό λαό τι πραγματικά έχει συμφωνήσει γιατί ξέρει ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα γίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ από 18 χωριά χωριάτες;

Με την ευκαιρία, επειδή καλό είναι το παραμυθάκι με τη δημιουργική ασάφεια αλλά έχει και ένα όριο, ρωτάμε τον Αλέξη Τσίπρα: Τι σχέση έχει με την μετεκλογική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή της κυβέρνησης για αποπληρωμή των δανείων της χώρας, η πρωτοβουλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου να προχωρήσει σε επιτροπή λογιστικού ελέγχου του χρέους από τη βουλή;

Τι ακριβώς επιδιώκει ο Αλέξης Τσίπρας; Θέλει να τινάξει τα πάντα στον αέρα φέρνοντας τη χώρα στα όριά της για να πάει σε εκλογές κατά το καλοκαίρι υπολογίζοντας να πουλήσει περηφάνια πάνω στα αποκαΐδια της οικονομίας και της κοινωνίας για να πάρει αυτοδυναμία και με λυμένα τα χέρια να υπογράψει περήφανα ένα νέο τρίτο μνημόνιο; Έτσι ελπίζει ότι μπορεί να κάνει τη στροφή στο ρεαλισμό και να δικαιολογήσει μια νέα φοροεπιδρομή στη μεσαία τάξη και το πάγωμα των προεκλογικών του υποσχέσεων; Έχει με όλα αυτά κάποια σχέση το γεγονός ότι ξαφνικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε να αποδομήσει την προηγούμενη κυβέρνηση με αφορμή το μειωμένο ποσοστό του πρωτογενούς πλεονάσματος που υπάρχει στα ταμεία, για να πει με άλλα λόγια αυτό το «παραλάβαμε καμένη γη», που χορτάσαμε να ακούμε στο παρελθόν για να δικαιολογούν οι κυβερνήσεις τις κωλοτούμπες τους;

Σε κάθε περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας λούζεται αυτή τη στιγμή το γεγονός ότι υπέγραψε μια συμφωνία στην οποία οι εταίροι την ερμηνεύουν ως συμφωνία συνέχισης του μνημονίου χωρίς να έχουν την υποχρέωση να δίνουν μνημονιακά χρήματα. Και ως …περήφανος διαπραγματευτής ο πρωθυπουργός εκλιπαρεί για πενταμερείς συναντήσεις προκειμένου Μέρκελ και Ολάντ να παρέμβουν στον κατά τ’ άλλα σύμμαχο του ΣΥΡΙΖΑ κατά της λιτότητας Μάριο Ντράγκι για να δώσει κανά φράγκο.

Τελικά Τσίπρας και Καμμένος είναι ικανοί να κάνουν Κούγκι μια ολόκληρη χώρα για να μην κάνουν Κούγκι τα κόμματά τους.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Naruto avatar
    Naruto 18/03/2015 13:27:16

    Το μόνο βέβαιο είναι οτι οι επιδιώξεις του Τσίπρα και των υπολοίπων συνιστουσών διαφέρουν μεταξύ τους οσο η μέρα με την νύχτα . Πρόκειται για μια ιδεολογική Βαβέλ που νομοτελειακά θα έχει την τύχη του γνωστού πύργου . Εκλογές δεν νομίζω οτι θα κάνει, αντιθέτως στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η εγκαθίδρυση ενός κομμουνιστικού συστήματος με δημοκρατική επίφαση . Για την επιτυχία του εγχειρήματος η Ελλάδα πρέπει να μην δεσμέυεται απο Ε.Ε , ΝΑΤΟ ,κλπ έτσι εξηγείται και η χωρίς προηγούμενο και νόημα σύγκρουση με τους πάντες . Αν επιτρέψουμε να οδηγήσει την χώρα στο σημείο που θα είναι αδύνατη η επιστροφή στην ομαλότητα ,τότε καληνύχτα Ελλάδα .

  2. Fotini avatar
    Fotini 18/03/2015 13:28:16

    Παρακαλῶ τόν ΥΠΕΘ πληθωρικό πανάρα νά ἡγηθῆ τῶν ΕΔ στήν ἐπίθεση τῶν γειτόνων κατά τῆς ῾Ελλάδας. Παραμονεύουν οἱ ὀχτροί!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.