#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
22/08/2009 09:39
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ σε συνθήκες διάχυσης της παγκόσμιας δύναμης

 

Του ZBIGNIEW BRZEZINSKI

Στην πορεία των 60 χρόνων ιστορίας του, το ΝΑΤΟ έχει θεσμοποιήσει τρεις θεμελιώδεις μεταλλάξεις στα διεθνή ζητήματα:

Πρώτον, τον τερματισμό του αιώνιου «εμφυλίου πολέμου» μεταξύ των Δυτικών για την κυριαρχία τόσο στον ωκεανό όσο και στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Δεύτερον, την μεταπολεμική δέσμευση των ΗΠΑ να υπερασπιστούν την Ευρώπη απέναντι στον σοβιετικό επεκτατισμό και

Τρίτον, τον ειρηνικό τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου που δημιούργησε τις συνθήκες για τη δημιουργία μιας μεγάλης και δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτές οι επιτυχίες όμως αναδεικνύουν και ένα νέο κρίσιμο ερώτημα: Τι έρχεται μετά;

Το ΝΑΤΟ  σήμερα, έχει  να αντιμετωπίσει κάποιες ιστορικές απειλές παγκοσμίου βεληνεκούς που όμως δεν έχουν ανακύψει  ποτέ στο παρελθόν. Το παράδοξο της εποχής που διανύουμε είναι ότι η υφήλιος, αν και είναι  πολλαπλώς διασυνδεδεμένη και οικονομικά αλληλοεξαρτώμενη, παρόλα αυτά αντιμετωπίζει και μια γενικευμένη κοινωνική αναταραχή. Και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος αποτελεσματικός μηχανισμός παγκόσμιας ασφάλειας που να μπορεί να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη διαρκώς απειλή που ξεπηδάει από την πρόσφατη πολιτική αφύπνιση της ανθρωπότητας.

Ένας παράγοντας που περιπλέκει  περισσότερο τα πράγματα, είναι και η δραματική ανάπτυξη της Κίνας και της Ινδίας καθώς και η ταχύτατη ανάκαμψη της Ιαπωνίας στα τελευταία 50 χρόνια. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν την μετατόπιση του παγκόσμιου πολιτικού και οικονομικού κέντρου βάρους μακριά από τον Βόρειο Ατλαντικό και πιο κοντά στην Ασία και στον Ειρηνικό.

Αυτή η διάχυση παγκόσμιας δύναμης σε συνδυασμό με την επέκταση της κοινωνικής αναταραχής συμβάλλουν στη δημιουργία ενός εκρηκτικού μίγματος. Μέσα σε αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, η πρώτη δουλειά των μελών του ΝΑΤΟ θα πρέπει να είναι η από κοινού εξεύρεση μιας  πολιτικά αποδεκτής κατάληξης στην «εκτός έδρας» στρατιωτική εμπλοκή τους στο Αφγανιστάν. Κάτι τέτοιο  βέβαια, θα πρέπει να επιδιωχθεί μέσα σε κλίμα γνήσιας διανομής και ανάληψης ευθυνών σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο και χωρίς υπεκφυγές  ή υπαναχωρήσεις στην ανάληψη τέτοιων ρόλων τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Πακιστάν. Η δέσμευση όλων στα διατυπωθέντα του  Άρθρου 5, όσον αφορά στην πρώτη ΝΑΤΟϊκή εκστρατεία που βασίζεται σε αυτό, είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να διατηρηθεί η συμμαχική αξιοπιστία.

Παρόλα αυτά, το γεγονός παραμένει, ότι η διατύπωση του Άρθρου 5 επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος να κάνει όσα το ίδιο νομίζει πως είναι  αρκετά και κατάλληλα σε περίπτωση που κάποιο άλλο μέλος δεχθεί επίθεση. Η δε εξάρτηση της Συμμαχίας  στην ανάγκη  απόλυτης ομοφωνίας για την ανάληψη κάποιας  δράσης, επιτρέπει  ακόμη και σε ένα ή δύο μόνο μέλη να θέτουν βέτο σε οποιαδήποτε απόφαση ή αντίδραση του ΝΑΤΟ. Το πρόβλημα αυτό μάλιστα, μεγεθύνθηκε μετά τη πρόσφατη επέκταση της Συμμαχίας, που τώρα αριθμεί 28 μέλη, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κάποια από αυτά τα νέα μέλη είναι τρωτά σε  διάφορους εξωγενείς και εξωτερικούς παράγοντες. Εξαιτίας αυτού,  το ΝΑΤΟ  θα πρέπει να αναθεωρήσει τη σημερινή έννοια της ομοφωνίας σε περιπτώσεις που  αυτή θα συμπεριλαμβάνει μια σημαντική πλειοψηφία κρατών μελών αλλά όχι απαραίτητα όλα εξ αυτών.

Η Συμμαχία θα πρέπει επίσης να καθορίσει έναν νέο γεωπολιτικό ρόλο για τον εαυτό της όσον αφορά στους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς της στόχους απέναντι στη Ρωσία. Η Ρωσία δεν αποτελεί εχθρό, αλλά παραμένει σταθερή στην άποψη της πως το ΝΑΤΟ διάκειται εχθρικά απέναντί της. Συνεπώς, δύο είναι οι στρατηγικοί στόχοι που θα πρέπει να ακολουθηθούν: Να ενδυναμωθεί η ευρωπαϊκή ασφάλεια προσελκύοντας την Ρωσία πιο κοντά στην ευρωατλαντική κοινότητα και να δοθούν περισσότεροι ρόλοι σε αυτήν, αναφορικά με το δίκτυο της παγκόσμιας ασφάλειας έτσι ώστε να «μαραζώσουν» οι τυχόν εναπομείνασες ρωσικές αυτοκρατορικές φιλοδοξίες.

‘Ένα καλό πρώτο βήμα θα ήταν και η σύναψη μιας συμφωνίας σε θέματα ασφάλειας μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Συμμαχίας (CSTO) που δημιούργησε το Κρεμλίνο με την συμμετοχή των: Αρμενία, Λευκορωσία, Καζακστάν, Τατζικιστάν, Κιρτζικιστάν  και Ουζμπεκιστάν. Μια τέτοια συμφωνία είναι εδώ και καιρό διακαής πόθος των Ρώσων. Σαν αντάλλαγμα για τα παραπάνω, θα μπορούσε να ζητηθεί η συναίνεση του Κρεμλίνου για το δικαίωμα οποιουδήποτε τρίτου κράτους να συμμετάσχει σε όποια  από τις δυο αυτές συμμαχίες επιθυμεί.

Καλύτερες σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν επιπρόσθετα να συνεισφέρουν και σε καλύτερη συνεργασία με τις αναδυόμενες ασιατικές δυνάμεις που θα πρέπει και αυτές να προσελκυστούν σε τέτοιες αναλήψεις κοινών αποστολών σχετικά με την παγκόσμια ασφάλεια. Το αποτέλεσμα θα ήταν η σταδιακή επέκταση της συνεργασίας μεταξύ του ΝΑΤΟ και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης που και αυτή θα είχε ως έμμεσο αποτέλεσμα τον επιθυμητό στόχο της συνεργασίας της Κίνας με την Βορειοατλαντική Συμμαχία. Η αλήθεια είναι ότι με πρόσφατες τις αλλαγές των ρόλων στη παγκόσμια σκακιέρα, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά και με τη δημιουργία  επίσημων πλέον σχέσεων και δεσμών με αρκετά κράτη της Ανατολικής Ασίας (κυρίως την Κίνα και την Ιαπωνία) αλλά και την Ινδία.

Για να παραμείνει ο ρόλος του ΝΑΤΟ ισχυρός, δεν αρκεί  (όπως θέλουν μερικοί) η ανάπτυξη του σε μια απλή παγκόσμια συμμαχία δημοκρατικών κρατών. Ένα παγκόσμιο ΝΑΤΟ θα στεκόταν εμπόδιο στη σύνδεση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ και εξάλλου καμία ανερχόμενη δύναμη δεν θα ήθελε να συμμετάσχει σε μια τέτοιου βεληνεκούς συμμαχία. Μια συμμαχία βασισμένη σε ιδεολογικούς προσδιορισμούς περί δημοκρατίας θα είχε επίσης ένα σημαντικά δύσκολο ρόλο όταν θα έπρεπε να αποφασίσει ποιόν να συμπεριλάβει στις τάξεις της, προσπαθώντας να κρατήσει μια ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ ιδεολογικών, δογματικών και στρατηγικών επιλογών.

Το ΝΑΤΟ πάντως διαθέτει την εμπειρία, τους θεσμούς και τα μέσα προκειμένου να αποτελέσει το κέντρο πολλών περιφερειακών συνεργασιών ασφάλειας μεταξύ κρατών που διαθέτουν τη δύναμη να δράσουν. Στην επιδίωξη μιας τέτοιας στρατηγικής αποστολής, το ΝΑΤΟ δεν θα διατηρούσε απλά την πολιτική ενότητα μεταξύ Ευρώπής και Αμερικής αλλά θα ανταποκρινόταν θετικά στις ανάγκες ασφάλειας που προκύπτουν κατά τον 21ο αιώνα.

Απόδοση: Strange Attractor

Ο Zbigniew Brzezinski ήταν Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Προέδρου των ΗΠΑ από το  1977 έως το 1981. Μια ευρύτερη έκδοση αυτού του άρθρου του θα δημοσιευθεί στον τεύχος Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου του  Foreign Affairs.

 http://www.nytimes.com/2009/08/20/opinion/20iht-edbrzezinski.html?_r=2

ΣΧΟΛΙΑ

  1. thouthou avatar
    thouthou 22/08/2009 10:39:36

    Άρα ο κύριος BRZEZINSKI προτείνει:
    1) Το ΝΑΤΟ να πάψει να είναι συμμαχία (κατάργηση βέτο κλπ), και να γίνει παγκόσμιος οργανισμός ασφάλειας, δηλαδή πολιτικός οργανισμος.
    2) Σε αυτό το επίπεδο, να ξεχάσει (το ΝΑΤΟ) την ιδρυτική του ιδεολογία, και να ξανοιχτεί με πολιτικούς όρους σε όλες τις μή δυτικές δυνάμεις, ώστε να τις ελέγξει, και να τις στρατεύσει ("μαράζωμα" κλπ) στον κοινό "παγκόσμιο" σκοπό ασφάλειας....

    Αυτό που δεν μας λέει όμως είναι ποιος θα καθορίζει τον "παγκόσμιο σκοπό ασφάλειας", και αν για να γίνουν αυτά θα πρέπει και τυπικά το ΝΑΤΟ να υπαχθεί στο State Department....
    Είναι φανερό ότι η στρατηγική σκέψη των ΗΠΑ παραμένει ίδια... Απλά βάζει νερό στο κρασί της και στρογγυλεύει την ορολογία της, προσπαθώντας να προσαρμοστεί στην νέα κατάσταση....

  2. αχβαχ avatar
    αχβαχ 22/08/2009 10:49:52

    Αυτό που περιγράφει ο Μπρεζίνσκι είναι η υποκατάσταση του ΟΗΕ από το ΝΑΤΟ, φυσικά υπό την αιγίδα των ΗΠΑ.

  3. perastikos avatar
    perastikos 22/08/2009 11:55:14

    Eμμέσως πλην σαφώς το άρθρο χαρακτηρίζει
    α) απειλή παγκοσμίου βεληνεκούς που χρήζει αντιμετώπισης με στρατιωτικά μέσα (αποτελεσματικός μηχανισμός παγκόσμιας ασφάλειας) τη γενικευμένη κοινωνική αναταραχή στις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αλλα και επειδή οι κοινωνίες είναι πολλαπλώς διασυνδεδεμένες και οικονομικά αλληλοεξαρτώμενες.!

    β) Κατά το άρθρο, η ανάπτυξη της Κίνας, της Ινδίας, η ανάκαμψη της Ιαπωνίας κτλ στην Ασία και στον Ειρηνικό είναι απειλή για τη δύση.
    Η δύση όμως έστειλε χιλιάδες επιχειρήσεις να επενδύσουν τεραστία ποσά στις χώρες αυτές, η δύση επέτρεψε στα προϊόντα mede in asia να κατακλύσουν τον κόσμο με ότι αυτό συνεπάγεται για τις οικονομίες των χωρών της Ευρώπης και της Β Αμερικής.
    Κατά συνέπεια δεν χρειάζεται επέκταση της συνεργασίας χρειάζεται επανακαθορισμός της σχέσης Δύσης- Ασίας,

    Γ) Το άρθρο ζητά, από κοινού (των μελών του ΝΑΤΟ) εξεύρεση μιας πολιτικά αποδεκτής κατάληξης στην «εκτός έδρας» στρατιωτική εμπλοκή στο Αφγανιστάν αλλά και ισομερή διανομή και ανάληψη ευθυνών σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο καθορίζοντας έναν νέο γεωπολιτικό ρόλο για τον εαυτό της.
    Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί εάν καταργηθεί το δικαίωμα από τα κράτη μέλη του βετο. Η αναθεώρηση της σημερινής έννοιας της ομοφωνίας θα δημιουργήσει από το μηδέν ένα νέο status quo, μακροπρόθεσμα θα έχει ως αποτέλεσμα να καταρρεύσουν τα μικρά και αδύναμα, πληθυσμιακά ή οικονομικά κράτη –μέλη , κτλ

  4. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 22/08/2009 11:58:32

    Αυτό δεν ισχύει και σήμερα;

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ Strange Attractor 22/08/2009 12:16:55

      Ασφαλως οχι.Αν ισχυε τα Σκοπια θα ηταν ηδη μελος.Και φυσικα πολυ σπουδαιοτερα πραγματα εχουν μπλοκαρισθει απο ισχυρες χωρες οπως η Γαλλια ή η Γερμανια.
      Οι ιδεες του Μπρεζινσκι ειναι ιδιες με του Μακ Κειν αλλα οι Ευρωπαιοι δεν ενδιαφερονται για μια παγκοσμια συμμαχια.

  5. Χρύσανθος Λαζαρίδης avatar
    Χρύσανθος Λαζαρίδης 22/08/2009 12:13:01

    Ο Μπρεζίνσκι αποτελεί τον πιο γνωστό και πιο αντιπροσωπευτικό αμερικανό "στρατηγιστή" που ΔΕΝ εννοεί να καταλάβει ότι ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε! Εξακολουθεί να βλέπει τη Ρωσία με απόλυτη καχυποψία και την Κίνα ως απαραίτητο στήριγμα της Δύσης για να ελεγχθούν οι "αυτοκρατορικές" φιλοδοξίες της Ρωσίας (αν δεν "μαραζώσουν").
    Δεν διανοείται καν ότι ίσως ο μελλοντικός "εχθρός" (κι όχι μόνο της "Δύσης") είναι η Κίνα και οι δικές της αυτοκρατορικές φιλοδοξίες, αφού εκείνη είναι πλέον η παγκόσμια ανερχόμενη δύναμη. Και την πίεση της την νιώθουν ήδη ή θα τη νιώσουν πολύ σύντομα χώρες όπως η Ινδία, η Ιαπωνία, το Βιετνάμ κλπ.
    Κι από την άποψη αυτή - αν δηλαδή πράγματι η παγκόσμια ανατροπή συσχετισμών συντελείται ήδη ή κυοφορείται στην Άπω Ανατολή - το πρόβλημα είναι να κερδίσουμε εμείς οι Δυτικοί τη Ρωσία με το μέρος μας, όχι να την σπρώξουμε μιαν ώρα αρχύτερα στο πλευρό της Κίνας. Διότι ένας στρατηγικός συνδυασμός Κίνας-Ρωσίας είναι τεράστιο πρόβλημα τόσο για τη Δύση συνολικά όσο και για το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας.
    Το ΝΑΤΟ στο ζήτημα αυτό δεν έχει κανένα ρόλο να παίξει αφού είναι "ατλαντικό".
    * Το βασικό πρόβλημα των ΗΠΑ είναι εξω-ΝΑΤΟικό: πώς θα κερδίσουν τη Ρωσία με το μέρος τους για να συγκρατήσουν μελλοντικά την Κίνα. Αλλά και πως θα αξιοποιήσουν την φυσική αντιπαλότητα της Κίνας για τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, προκειμένου να νικήσουν τελειωτικά το πολεμικό Ισλάμ.
    * Το πρόβλημα της Ευρώπης είναι πολύ πιο σύνθετο γιατί δεν υπάρχουν ενιαίες στρατηγικές προτεραιότητες για τα Ευρωπαικά κράτη. Κι όσο οι προτεραιότητες των ΗΠΑ (που αποτελεί την ηγέτιδα δύναμη του ΝΑΤ0) στρέφονται προς την Άπω Ανατολή, τόσο οι Ευρωπαίοι εταίροι του ΝΑΤΟ στρέφονται στις ιδιαίτερες εθνικές προτεραιότητές τους. Κι έτσι το ΝΑΤΟ αποδυναμώνεται κι απ' αυτή την πλευρά...
    Η Ευρώπαϊκή Αμυντική ενοποίηση πέρα από τα πλαίσια του ΝΑΤΟ είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Γιατί πρέπει να οριστεί ένας κοινός αντίπαλος για να υπάρξει κοινή άμυνα (κοινή στρατηγική άμυνας και κοινή αμυντική δομή).
    Τέτοιος κοινός αντίπαλος, ορατός σε όλους, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Οι "βάρβαροι" (της ΕΣΣΔ) ήταν "μια κάποια λύση", αλλά μας τέλειωσαν προ πολλού...
    Όταν αρχίζει η συζήτηση για ένα ΝΑΤο που δεν θα είναι πια "Ατλαντικό" αλλά θα γίνει "παγκόσμιο", που δεν είναι πια αμυντικό σύμρφωνο" ΄(έναντι ανύπαρκτου εχθρού), αλλά θα γίνει "οργανισμός συλλογικής ασφαλείας", ουσιαστικά συζητάμε πλέον πως θα διαλύσουμε εύσχημα το ΝΑΤΟ χωρίς να πάρουμε την ευθύνη!
    Δηλαδή πως θα ξεφορτωθούμε, ευσχήμως, κάτι που δεν χρειαζόμαστε...
    Αυτά από την πλευρά των Αμερικανών.

    Και κάτι ακόμα: Οι Αμερικανοί (κι όχι μόνο όσοι σκέπτονται ακόμα με τα στερεότυπα του Ψυχρού Πολέμου), βλέπουν πίσω από τη διάλυση του ΝΑΤΟ κι ένα ΠΛΗΓΜΑ στην ενοποίηση της Ευρώπης. Διότι αν το ΝΑΤΟ αποδυναμωθεί ακόμα περισσότερο, τότε οι Ευρωπαϊκές χώρες θα αρχίσουν να δίνουν όλο και μεγαλύτερη έμφαση στις διαφορετικές εθνικές τους προτεραιότητες.
    Το ΝΑΤΟ μέχρι στιγμής "συγκρατούσε" αποτελεσματικά τις διαφορετικές εθνικές στρατηγικές των Ευρωπαίων. Ήταν ίσως το μόνο που έκανε αποτελεσματικά τα τελευταία 20 χρόνια...
    Αν το ΝΑΤΟ εκλείψει με τον ένα ή άλλο τρόπο, οι εθνικές προτεραιότητες των Ευρωπαίων θα έλθουν στην επιφάνεια (καταπιεσμένες εδώ και χρόνια) και τότε μπορεί να προκύψουν πολύ πιο έντονα διαλυτικά φαινόμενα στην Ευρωπαική Ένωση (που δεν διανύει και τις καλύτερες στιγμές της). Και μάλιστα σε τομείς πολύ πέραν την Άμυνας...
    Η σκέψη αυτή υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού πολλών Αμερικανών, αν και σπανίως ομολογείται...
    Το αν έχουν δίκιο ή άδικο, είναι άλλη κουβέντα.

  6. Le canard avatar
    Le canard 22/08/2009 13:37:31

    Ορισμένα σημεία από τον Μπζεζίνσκι στα οποία οι αγαπητοί σχολιαστές μικρή σημασία έδωσαν.

    1.Μιλάει μεν για το ΝΑΤΟ ως διεθνή "πυρήνα" ασφαλείας, αλλά ρίνει το βάρος του στη δημιουργία περιφερειακών και γενικότερα διεθνών συμμαχιών (το ΝΑΤΟ, λέει, ως "κέντρο πολλών περιφερειακών συνεργασιών ασφάλειας").Αρα, αναγνωρίζει σαφώς την πολυπολικότητα.

    2.Στο πλαίσιο της πολυπολικότητας "ασφαλείας" με το ΝΑΤΟ ως τον στρατιωτικό μπροστάρη της Δύσης, ρίχνει ιδιαίτερο βάρος:

    α)Στην αναβάθμιση της συμμαχίας με τη Ρωσία ("Η Συμμαχία θα πρέπει να καθορίσει έναν νέο γεωπολιτικό ρόλο για τον εαυτό της όσον αφορά στους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς της στόχους απέναντι στη Ρωσία. Να ενδυναμωθεί η ευρωπαϊκή ασφάλεια προσελκύοντας την Ρωσία πιο κοντά στην ευρωατλαντική κοινότητα και να δοθούν περισσότεροι ρόλοι σε αυτήν, αναφορικά με το δίκτυο της παγκόσμιας ασφάλειας έτσι ώστε να «μαραζώσουν» οι τυχόν εναπομείνασες ρωσικές αυτοκρατορικές φιλοδοξίες").

    Να σημειωθεί πως ο Μπζεζίνσκι ήταν γνωστός αντισοβιετικός και τώρα αντιρώσος (στήριζε από το 1980 την ανεξαρτοποίηση της Ουκρανίας), αλλά δεν παύει παράλληλα να είναι και ψυχρός αναλυτής της γεωπολιτικής, αναγνωρίζοντας το βήματα ισχυροποίησης που έχει κάνει η Ρωσία. Και, εν πάση περιπτώσει, το μόνο που δνε θέλει, είναι να έχει απέναντί της η Δύση, έναν ακομα αντίπαλο, τη Ρωσία.

    β)Στη "σταδιακή επέκταση της συνεργασίας μεταξύ του ΝΑΤΟ και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης". Ως γνωστόν, στον Οργανισμό της Σανγκάης πρωτοστάτησαν οι Ρωσία-Κίνα, προσελκύοντας μαζί τους Ινδία, χώρες της Κ.Ασίας, ακόμα και -ως παρατηρητή- το Ιράν του Αχμαντινετζάντ. Αλλη μια περιφερειακή συμμαχία λοιπόν, προτείνει ο Μπζεζίνσκι.Εδώ, φαίνεται ότι και πάλι οι αμερικανοί "συνελήφθησαν" να σύρονται πίσω από τις τετελεσμένες εξελίξεις που δημιούργησε η σύσταση και η λειτουργία αυτού του Οργανισμού στη νευραλγικής σημασίας περιοχή της Ασίας-Κ.Ασίας.

    Συμπέρασμα: Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι δεν μπορούν από μόνες τους να τα βγάλουν πέρα ως παγκοσμιος χωροφύλακας. Ρόλο που νόμιζε ο Μπούς ότι μπορούν να παίξουν. Αρα, εμμέσως πλήν σαφώς, ο Μπζεζίνσκι σημειώνει μεν ότι οι ΗΠΑ είναι οι ισχυρότερες διεθνώς, αλλά μόνον με συμμαχίες μπορούν να ανταπεξέλθουν στα τεράστια προβλήματα που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο στον κόσμο.

  7. Νἰκος avatar
    Νἰκος 22/08/2009 17:46:54

    Για να μην χαραμιζουμε τα λογια μας:ο Μπρεζινσκι μιλα και σκεφτεται τα συμφεροντα της Αμερικης, απλα πραγματα.
    Τελος, τι ειδους μεταφραση ειναι αυτη; συνεχιζετε να μεταφραζετε λεξεις και οχι νοηματα. Τι θα πει στα ερμα τα νεοελλαδοκρεολικα "σε συνθηκες διαχυσης!!! της παγκοσμιας δυναμης;". Η ισχυς που προυποθετει την δυναμη των κρατων δεν διαχεεται. και δεν υπαρχει ΜΙΑ παγκοσμια δυναμη. Μηπως το "δυναμη" επρεπε να μεταφραστει ως "ισχυς", διοτι αλλο το ενα και αλλο το αλλο. επι τελους, μη ντυνετε με ελληνικες λεξεις ξενες ιδεες. καντε τις ελληνικες που να παρει. και δεν ειμαι θυμωμενος, απλα δεν μπορουν πια τα ματια μου να διαβαζουν τετοιες ασυναρτησιες, οπως π.χ. βλεπω συνεχεια να γραφετε το παρων!!! αντι το παρον. καλο σαββατοκυριακο. πρεπει να παω στον οφθαλμιατρο και θα σαας στειλω το λογαριασμο. να ειστε καλα.

  8. Χρύσανθος Λαζαρίδης avatar
    Χρύσανθος Λαζαρίδης 22/08/2009 17:53:13

    Στο μοντέλο Μπρεζίνσκι, η Ρωσία παραμένει "εχθρός". Απλά ομολογεί ουσιαστικά ότι "τον φίλο σου τον κρατάς κοντά και τον εχθρό σου ΠΙΟ κοντά"!.
    Θέλει "προσέγγιση" ΝΑΤΟ-Ρωσίας, για να δώσει άλλους ρόλους στη Ρωσία και να "μαραζώσει" τις αυτοκρατορικές φιλοδοξιες της.
    Μια αυτοκρατορία θέλει να μην αφήσει άλλη αυτοκρατορία να υπάρξει!
    Η Ρωσία στο σχήμα Μπρεζίνσκι είναι αποδεκτή μόνο αν παραιτηθεί από ηγεμονικές φιλοδοξίες...
    Επίσης βλέπει το σχήμα ΝΑΤΟ-Σύμφωνο Σαγκάης. Δεν βλέπει εύκολα τις πολύ περισσότερες δυνατότητες συνεργασιών και αντιπαλοτήτων ανάμεσα σε κάποιες συνιστώσες του ΝΑΤΟ (κυρίως τις ΗΠΑ) και κάποιες ξεχωριστές συνιστώσες του Συμφώνου Σαγκαής (Ρωσια, Κίνα, Ινδία κλπ.)
    Για την ακρίβεια, βλέπει τη Ρωσία χωριστά (ώς εχθρό) αλλά όχι την Κίνα χωριστά. Κι έτσι η ανάλυσή του φαινομενικά καλύπτει "όλες τις περιπτώσεις πολυπλοκότητας", αλλά στην πραγματικότητα παραμένει προσκολλημένη σε αντιρωσικά στερεότυπα της ψυχροπολεμικής περιόδου.
    Για παράδειγμα, δεν μπορεί εύκολα να διανοηθεί ότι οι ΗΠΑ εν ονόματι μελλοντικών τους στρατηγικών αναγκών (να συγκατήσουν την Κίνα) προσέυγγιζαν τόσο πολύ τη Ρωσία, ώστε να θυσιάσουν το ΝΑΤΟ (ή τις Βαλιτικές χώρες).
    Ομοίως δεν μπορεί καν να διανοηθεί μια στρατηγική συμμαχί στο μέλλον με τη Ρωσία εναντίον της Κίνας, ή με τη Ρωσία και την Ινδία εναντίον του Πολεμικού Ισπλάμ στην Κεντρική Ασία.
    Στην πρώτην περίπτωση το ΝΑΤΟ θα ήταν αδιάφορο για τις ΗΠΑ, στη δεύτερη περίπτωση εκτός απο αδιάφορο μπορεί να ήταν και επιζήμιο για τις ΗΠΑ.
    Επίσης, η λογική Μπρεζίνσκι δεν μπορεί εύκολα να διανοηθεί με συμμαχία ΗΠΑ-Ρωσίας-Ισραήλ και Σουνητικού Ισλάμ για να χτυπηθεί το Ιράν. Σε αυτή την περίπτωση επίσης το ΝΑΤΟ θα ήταν από αδιάφορο ως επιζήμιο για τις ΗΠΑ.
    Γενικά οι Ανατολικές χώρες τις Ευρώπης είναι αρκετά ΑΝΤΙ-ρωσικές, ενώ οι Δυτικές χώρες της Ευρώπης είνα αρκετά φιλο-ισλαμικές (όσο και η Αμερική είναι φιλοϊσραηλινή) για να αντέξουν τέτοιες συμμαχίες.
    Αν αναλογιστούμε όλα τα ανωτέρω, αντιλαμβανόμαστε ότι η λογική Μπρεζίσκι ΜΟΙΑΖΕΙ αρκετά "πολύπλοκη", αλλά στην πραγματικότητα δεν χωράει καμία από τις μελλοντικές ανάγκες γεωπολιτικών συμμαχιών για τις ΗΠΑ (πραγματικές ή ενδεχόμενες).
    Φυσικά, πολλά από τα σενάρια αυτά μοιάζουν σήμερα "απομακρυσμένα" ή "απίθανα".
    Άλλά εκεί είναι η ουσία: Ότι σε κάθε μεταβατική εποχή, γίνεται πραγματικότητα αυτό που ως τότε έμοιαζε "απίθανο".
    Ο Μπρεζίνσκι προετοιμάζεται μόνο για όλα μοιάζουν "πιθανά" την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

  9. Νἰκος avatar
    Νἰκος 22/08/2009 17:55:41

    Χρυσανθε, το ζητημα για την Ελλαδα ειναι αν η διαλυση του ΝΑΤΟ την ευννοει. Κατα την αποψη μου αυτο δεν εχει διελευκανθει αλλα ισως και να την ευννοει διοτι ετσι δεν θα υφισταται ο "ενιαιος" χωρος του ΝΑ ακρου του που, κατ'εμε, ειναι η κυρια πηγη προστριβων με την Τουρκια. Τουτεστιν, δυο κρατη σε ενα χωρο (ενιαιο) ειναι εξ'ορισμου αντιπαλοι, ειδικα οταν η συνδεση προποντιδας-Αγαιου δεν ελεγχεται απο ενα μονο. Αν η Ελλαδα ηλεγχε τα στενα ισως τα πραγματα να ηταν καπως διαφορετικα. Εκει εγκειται το μεγα λαθος του Βενιζελου το '19. Αντι να καταλαβουν την ανατολικη θρακη και ισως τη Πολη, τελος παντων.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.