#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/05/2013 19:51
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο ευρωπαϊκός κύβος του Ρούμπικ



Του Κώστα Α. Λάβδα*

Ως Ημέρα της Ευρώπης, η 9η Μαϊου συμβολίζει τη δέσμευση για την αναζήτηση ενός κοινού μέλλοντος. Αναφέρεται στην ιστορική ημερομηνία της 9ης Μαϊου 1950 όταν ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν διακήρυξε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) που αποτέλεσε την απαρχή της ενοποιητικής διαδικασίας.

Σήμερα, η Ημέρα της Ευρώπης βρίσκει την γηραιά ήπειρο σε σταυροδρόμι. Μπροστά στα μάτια μας διαδραματίζεται μια ιστορικών διαστάσεων προσπάθεια να ξεπεραστεί η σύγχυση που δημιουργείται από τις διαφορετικές διαστάσεις της ενοποίησης. Διαστάσεις που κινούνται με διαφορετικούς χρόνους και διέπονται από διαφορετικές λογικές.

Εάν θελήσουμε να δούμε πέρα από τις αυτονοήτες – ως κοινότοπες – διατυπώσεις (μια νομισματική ένωση χωρίς πολιτική και οικονομική διακυβέρνηση, ένα πείραμα χωρίς πολιτική πυξίδα, και τα σχετικά) το ουσιαστικό πρόβλημα της Ευρώπης παραμένει αυτό που οδήγησε, πολλά χρόνια πριν, τον Martin Feldstein αλλά και τον Milton Friedman να προβλέψουν πως η νομισματική ένωση θα ενέτεινε τις συγκρούσεις.

Το ουσιαστικό αυτό πρόβλημα έχει, εντελώς σχηματικά, τρεις διαστάσεις αλληλένδετες. Πρώτον, η Ευρώπη πάσχει από διολίσθηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της. Δεύτερον, χαρακτηρίζεται από μια υπερβολικά επιταχυνόμενη τάση αποκέντρωσης της παραγωγής προς την Ασία. Τέλος, η Ευρώπη υφίσταται τις συνέπειες μιας μη βιώσιμης ποικιλίας σχέσεων μεταξύ οικονομίας και διακυβέρνησης ή, αν προτιμάτε, μεταξύ διαφορετικών μοντέλων καπιταλισμού.

Εδώ ο ρόλος της Γερμανίας είναι κρίσιμος. Όχι τόσο γιατί η «νέα» Γερμανία επιχειρεί να ηγηθεί όσο γιατί η χώρα βρίσκεται κυριολεκτικά στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης, η οποία την διαπερνά. Από την μια πλευρά, η διαφαινόμενη αγγλό-γερμανική συνεννόηση με άξονα τα κίνητρα, την προσέλκυση και τον επαναπατρισμό επενδύσεων και τη βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας. Από την άλλη, η μετασχηματιζόμενη γαλλο-γερμανική συνεννόηση με άξονες το ευρώ, τον πολιτικό συντονισμό και τη θεσμική αρχιτεκτονική της Ένωσης.

Για να ταιριάξουν όλα τα κομμάτια του ευρωπαϊκού πάζλ απαιτείται (σαν τον τρισδιάστατο κύβο – πάζλ που επινοήθηκε το 1974 από τον Ρούμπικ) να ξεπεραστεί η σύγχυση που δημιουργείται από κάθε μια διάσταση που κινείται ανεξάρτητα από τις άλλες και να επικρατήσει μια συνολική προσέγγιση στα κενά, τα προβλήματα και τις προοπτικές της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής. Σίγουρα, η πραγματικότητα της Ευρώπης είναι πλήρης αντιφάσεων και διλημμάτων. Αλλά είναι η μόνη ορατή πραγματικότητα.

* Ο Κώστας Α. Λάβδας είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Θεανώ Τσουμπλέκα avatar
    Θεανώ Τσουμπλέκα 09/05/2013 22:58:33

    Πολύ εντυπωσιακό στη συντομία και την σιγουριά του κείμενο. Όσοι κάποτε σπουδάσαμε διεθνείς σχέσεις και ευρωπαϊκά και πασχίζουμε να κρατήσουμε επαφή με το αντικείμενο των σπουδών μας ανεξάρτητα από την εργασία μας, σπάνια πράγματι διαβάζουμε άρθρα που να μας βάζουν σε πραγματική σκέψη. Ο "διπλός άξονας" που σύμφωνα με τον κ. Λάβδα διαπερνά την ίδια τη Γερμανία και την ευρωπαϊκή πολιτική μάλλον θα είναι αντικείμενο μεγάλης συζήτησης στο μέλλον. Συγχαρητήρια για ένα κείμενο που δεν αναμασά τα ίδια και τα ίδια!

  2. roadrunner avatar
    roadrunner 09/05/2013 23:31:18

    Ενδιαφέρουσα άποψη, που επιπλέον μας επιτρέπει να αντλήσουμε αισιοδοξία για μια ευρωπαϊκή λύση, μια που είναι γνωστή και βατή η προσέγγιση, για τους κύβους ρούμπικ.
    Από την άλλη, αν επιτραπεί να γιγαντωθεί ο ρόλος της Γερμανίας, (είτε ως πεδίο αντιπαράθεσης των δυο τάσεων (αγγλική-γαλλική), είτε ως ηγεμονική τάση στην Ευρώπη), τότε ίσως υπάρχει κίνδυνος να προστεθεί και τέταρτη διάσταση στο πρόβλημα, δυστυχώς ...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.