Ο Σαμαράς, η κρίση και οι ευθύνες μας
24/01/2015 07:10
Του Επώνυμου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Σαμαράς, η κρίση και οι ευθύνες μας

Άραγε θα τα καταφέρουμε; Μοίρα αγαθή οδήγησε να κρατηθεί ο Σαμαράς χρυσή εφεδρεία έως τον Νοέμβριο του 2009. Το αν θα αξιοποιήσουμε έως τέλους τη χρυσή αυτή εφεδρεία της χώρας, είναι ακριβώς η δική μας ευθύνη.

Χρωστάμε ως χώρα προ πολλού μια επανόρθωση. Και πρώτος από όλους εγώ.

Το Νοέμβριο του 2011, όντας πλήρως απογοητευμένος από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου, ξεκίνησε η «αντισαμαρική» μεταστροφή μου. Τον Φεβρουάριο του 2012, απηυδισμένος από την υπερψήφιση του PSI, δημιούργησα το «μπλογκ του Επώνυμου» με μόνο σκοπό να αποτινάξω από πάνω μου τη «ρετσινιά» της ανοικτής υποστήριξης στον Αντώνη Σαμαρά από τον Οκτώβριο του 2009 έως τη μνημονιακή στροφή. Ένιωθα δικαιωμένος που απέρριπτα το «εμπιστευθείτε με» του Ζαππείου 2. Δεν ήθελα να συνεχίσω να έχω πολιτική παρέμβαση στο διηνεκές, ούτε επεδίωκα οποιονδήποτε ανταγωνισμό απέναντι στο καλό και φιλότιμο antinews.gr. Μόνον να φύγει από πάνω μου η ρετσινιά του «σαμαρικού». Διέγραψα λοιπόν το «μπλογκ του Επώνυμου» άνευ άλλης προειδοποιήσεως, όταν ο σκοπός του είχε εκπληρωθεί, και όταν πια έθετε σε κίνδυνο τον βιοπορισμό μου από την εργασία μου (τότε συνειδητοποίησα ότι όσοι διατηρούν μπλογκς με διαρκή παρέμβαση και παρουσία στο διαδίκτυο είναι αδύνατον να μην έχουν κάποια φανερή ή αφανή πηγή χρηματοδότησης – όμως αυτό είναι άλλη ιστορία).

Καταψήφισα τον Αντώνη Σαμαρά και στις δύο εκλογές του 2012 και ανέμενα εν συνεχεία την βέβαιη, κατ’ εμέ, αποτυχία των μνημονιακών πολιτικών.

Ξαφνικά όμως τα πράγματα άλλαζαν από τους πρώτους κιόλας μήνες της κυβέρνησης Σαμαρά. Οι αριθμοί βελτιώνονταν με υφή που φανέρωνε μονιμότερη επίλυση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Αναμφίβολα δεν ήταν επίτευγμα Σαμαρά η καλή πορεία ήδη από τον Αύγουστο του 2012, δύο μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Όμως ο Σαμαράς ήταν αυτός που κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει τις δημοσιονομικές επιτυχίες σε μονιμότερη πρόοδο της χώρας. Συνειδητοποίησε ότι σε εκείνη τη φάση απαιτούνταν πλήρης συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της τρόικας, ώστε να συσσωρεύσει κεφάλαιο αξιοπιστίας για τη χώρα. Αξιοπιστίας, που η χώρα είχε πλήρως απωλέσει από την αποφράδα 4η Οκτωβρίου 2009 και μετέπειτα.

Η πλήρης τήρηση των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο του PSI επέτρεψε την απελευθέρωση ενός τεραστίου ποσού ρευστότητας για την ελληνική οικονομία. Η «mega-δόση» του Δεκεμβρίου 2012, σε συνδυασμό με την πραγματική (και όχι ψεύτικη, όπως του PSI) μείωση του χρέους και τη ραγδαία πτώση του ελληνικού επιτοκίου που προκάλεσε η επαναγορά ομολόγων, δημιούργησαν ένα κύμα ενθουσιασμού στους μεγαλοπαράγοντες της ελληνικής οικονομίας και στους γνώστες των παρασκηνίων. Κύμα ενθουσιασμού γεννήθηκε, που δυστυχώς διοχετεύθηκε μόνον ελάχιστα στον απλό λαό.

Παράλληλα, η ρευστότητα που κέρδισε η ελληνική οικονομία επέτρεπε για πρώτη φορά την εξόφληση των συσσωρευμένων οφειλών του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα. Οι οφειλές του κράτους ήταν μια από τις κύριες αιτίες χρεωκοπίας του ιδιωτικού τομέα, αφού ο μεγαλύτερος «παίκτης» της οικονομίας αποδεικνυόταν ένας ανέντιμος, όσο και πανίσχυρος από κάθε άποψη «μπαταχτσής».

Το κυριότερο πολιτικό κέρδος ήταν άλλο: ο Σαμαράς αποδείκνυε ότι η εκτέλεση του Μνημονίου ήταν εφικτή. Ότι το Μνημόνιο «έβγαινε» και, συνεπώς, ήταν αχρείαστη η προσφυγή σε κήρυξη χρεωκοπίας, δραχμή και κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την επίλυση της δολίως μεθοδευθείσας το 2009-2011 ελληνικής κρίσης. Ακόμη περισσότερο: Ο δρόμος της συνέχισης της εκτέλεσης του Μνημονίου ήταν προβλέψιμος, πολύ ομαλότερος και πολύ λιγότερο επώδυνος από τον δρόμο της κήρυξης χρεωκοπίας. Και κυρίως, πολύ ασφαλέστερος για τη χώρα.

Κάπου εκεί όμως η κυβέρνηση ήλθε αντιμέτωπη με τις πελατειακές αγκυλώσεις της χώρας. Ένα πολιτικό σύστημα που είχε εθιστεί στην εξαγορά στήριξης δια της παροχής θέσεων σιτιζομένων στο πρυτανείο, δεν μπορούσε π.χ. να προβεί σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Δεν ήταν ζήτημα πολιτικής βούλησης: Το ελληνικό κράτος και το ελληνικό πολιτικό σύστημα αδυνατούσε να προβεί στην αυτοαναίρεσή του.

Κάπου εκεί, και ενώ η δημοσιονομική πρόοδος και η ανάκτηση αξιοπιστίας στο εξωτερικό ήταν τόσο μεγάλη, που ήδη από τον Μάρτιο του 2013 ξένα funds προσπαθούσαν να πείσουν την ελληνική κυβέρνηση να βγει στις αγορές, ήλθε η κρίση της ΕΡΤ και ο Κουβέλης, μαριονέττα εξαρχής κινούμενη από τους εχθρούς του έθνους, βρήκε την ευκαιρία που έψαχνε για να δώσει το πρώτο χτύπημα στην κυβέρνηση. Ο Ιούνιος του 2013 έφερε μεγάλο πισωγύρισμα στην κυβέρνηση, αποτέλεσε όμως και αφορμή ανασύνταξης και ξεκαθαρίσματος.

Η δημοσιονομική πρόοδος συνεχιζόταν γοργά. Η κυβέρνηση επαληθευόταν στη μία θετική πρόβλεψη μετά την άλλη, ενώ η απαισιόδοξη και καχύποπτη τρόικα διαψευδόταν διαρκώς. Το τέλος του 2013 βρήκε τη χώρα με υψηλό και ανέλπιστο – για τους μη γνώστες της κατάστασης – πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο όμως κανένας δεν πίστευε για πραγματικό! Η κυβέρνηση βρισκόταν στην απίστευτα παράδοξη θέση να έχει ένα μεγάλο δημοσιονομικό επίτευγμα, αλλά σχεδόν κανένας να μην την πιστεύει, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Και ενώ η αμήχανη δυσπιστία των Γερμανών αποδείκνυε τον άθλιο χαρακτήρα τους, η καχυποψία σύσσωμου του ελληνικού λαού αποδείκνυε – πέρα από την απόλυτη πολιτική ανικανότητα της κυβέρνησης – την αχαριστία και την βαθύτατη πολιτική και οικονομική αμορφωσιά του ίδιου του λαού.

Παράλληλα, παράδοξα πράγματα συνέβαιναν σε πολιτικό επίπεδο. Οι πάντες αντιλαμβάνονταν ότι η Ελλάδα μετέβαινε στη μεταμνημονιακή εποχή. Πώς και γιατί, αφού τα μνημόνια δεν είχαν τελειώσει; Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες γίνονταν, παραδόξως, ελάχιστες έως μηδενικές. Πού ήταν το κραταιό και αυθόρμητο κίνημα των «αγανακτισμένων»; Η αξιωματική αντιπολίτευση με το ζόρι μάζευε μερικές εκατοντάδες κόσμο. Ο λαός με το ένστικτό του αντιλαμβανόταν τι συνέβαινε. Όμως το ένστικτο αυτό δεν μετουσιωνόταν σε πολιτική πράξη. Η χώρα που γέννησε τον πολιτικό λόγο αδυνατούσε να αξιοποιήσει την εμπειρική πραγματικότητα για να αντλήσει τα κατάλληλα πολιτικά διδάγματα.

Ο κόσμος, αντιθέτως, εξοργιζόταν με εκφράσεις όπως «success story», νομίζοντας ότι ο Σαμαράς τον κορόιδευε. Οι οικονομολογούντες πάσης φύσεως διαγκωνίζονταν για το ποιος θα βροντοφωνάξει δυνατότερα ότι το ελληνικό χρέος «δεν είναι βιώσιμο», λησμονώντας ότι η βιωσιμότητα ενός χρέους δεν έχει τόσο αντικειμενική, όσο υποκειμενική διάσταση. Όταν στις αρχές του 2014 η κυβέρνηση άρχισε να εντείνει τις προσπάθειες για έξοδο στις αγορές, οι λοιδορίες συνεχίστηκαν. Κανένας δεν πίστευε ότι κάτι τέτοιο ήταν εφικτό. Όσο η έξοδος στις αγορές – και άρα η αρχή του οριστικού τέλους της ελληνικής κρίσης – πλησίαζε, τόσο αναπτύσσονταν αντίθετες, λυσσασμένες και συντονισμένες ενέργειες που σκοπό είχαν την αποτροπή της εξόδου στις αγορές. Λίγες μόνον ημέρες πριν, ΓΑΠ και ΣΥΡΙΖΑ προβαίνουν σε συντονισμένο χτύπημα κατά της κυβέρνησης: Ο ΓΑΠ μαζί με τον «οικογενειακό φίλο» Απ. Κακλαμάνη καταψήφισε κρίσιμη διάταξη (σε συντονισμό μάλιστα και με έναν αντάρτη από τη ΝΔ) και ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε πρόταση μομφής κατά του Στουρνάρα. Η πρόταση μομφής, που με τους κατάλληλους χειρισμούς ευτυχώς δεν συζητήθηκε, θα απέτρεπε και μόνον με τη συζήτησή της την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας και την έξοδο στις αγορές!

Στις 9-10 Απριλίου το όνειρο γίνεται πραγματικότητα: Η Ελλάδα είναι και πάλι στις αγορές χρήματος! Εξακόσιοι θεσμικοί επενδυτές από όλο τον πλανήτη προσφέρουν στη χώρα το εκπληκτικό ποσό των 21,5 δις ευρώ! Οι Έλληνες μένουν με το στόμα ανοικτό. Για πρώτη φορά υποψιάζονται ότι ίσως η χώρα όντως να είναι σε τροχιά εξόδου από την κρίση. Προτού κεφαλαιοποιηθεί όμως πολιτικά αυτή η μεγαλειώδης εξέλιξη, ο Σαμαράς δέχεται εξ οικείων τα βέλη: Εμφανίζεται το βίντεο Μπαλτάκου. Άλλη έκπληξη: Η Χρυσή Αυγή δεν αξιοποίησε το σχετικά παλαιό αυτό υλικό σε περιστάσεις που θα εξυπηρετούσε την ποινική της υπεράσπιση, αλλά το αξιοποίησε όταν ο κόσμος έπρεπε να «ξεχάσει» την έξοδο στις αγορές!

ΓΑΠ, ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή και «αντάρτες» της ΝΔ συντονισμένοι γύρω από την αποτροπή της εξόδου της Ελλάδας στις αγορές και των πολιτικών αποτελεσμάτων αυτής. Ο κόσμος δεν υποψιάζεται τίποτε από τη «σύμπτωση» αυτή. Ούτε η κυβέρνηση κάνει το παραμικρό για να αναδείξει τη συνωμοσία. Όσοι μεθόδευσαν την απώλεια της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας το 2009-2011, φαίνονται να επιδιώκουν και σήμερα, η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα να παραμείνει εσαεί ανύπαρκτη.

Οι ευρωεκλογές είχαν αποτέλεσμα όχι απολύτως αρνητικό για την κυβέρνηση. Ωστόσο, η κυβέρνηση αντέδρασε αμήχανα και σπασμωδικά. Αποφάσισε τότε ότι είχε έλθει η στιγμή να επιχειρήσει μονομερή έξοδο από το Μνημόνιο.

Πολλά αρνητικά ειπώθηκαν για την απόπειρα εκείνη και ούτε ένα θετικό. Αναμφίβολα επρόκειτο για ανεπαρκώς προετοιμασμένη κίνηση. Αυτό όμως έπρεπε να είναι και το μοναδικό στοιχείο κριτικής. Το πολύ θετικό ήταν ότι η κυβέρνηση απέδειξε αυτό που ήταν ήδη φανερό εδώ και καιρό: Ότι είχε την πολιτική βούληση να βγάλει την Ελλάδα από τα μνημόνια!

Αντί να επαινεθεί η κυβέρνηση από τους υποτιθέμενους «αντιμνημονιακούς» εχθρούς της για την πρόθεσή της και να κατακριθεί για τις μεθόδους της και μόνον, είδαμε μια εικόνα άκρως αποκαρδιωτική και για κάθε ειλικρινή αντιμνημονιακό: Την αντιπολίτευση να επιχαίρει (!) για την αποτυχία εξόδου από το Μνημόνιο και να λοιδορεί την κυβέρνηση, όχι μόνον για τους χειρισμούς της, αλλά και για την ίδια την πρόθεσή της να εξέλθει από τα μνημόνια!

Τι «αντιμνημονιακό» είχε να αντιπροτείνει η αντιπολίτευση έναντι της σαφούς κυβερνητικής πρόθεσης εξόδου από το Μνημόνιο; Μόνον το περίφημο «κούρεμα του χρέους». Μια κίνηση απολύτως εξαρτημένη από την βούληση άλλων κρατών. Που, συνεπώς διατηρούσε στρατηγικά την εξάρτηση της Ελλάδας από τα κράτη της ευρωζώνης, την εξάρτηση της Ελλάδας από τους δανειστές της!

Μα τα μνημόνια εδράζονται ακριβώς σε αυτό: στην εξάρτηση της Ελλάδας από τους δανειστές της!

Από τη μια δηλαδή ο Σαμαράς διακήρυττε «απεξάρτηση» (άρα, λήξη των μνημονίων), από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυττε «εξάρτηση» (άρα, συνέχιση των μνημονίων).

Πολλοί διατείνονται ότι μετά τις ευρωεκλογές η πολιτική της κυβέρνησης «σύρθηκε» προς την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν είναι ορθό: Ο ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε εξέφρασε ρητή πολιτική βούληση πλήρους απεξάρτησης από τους δανειστές. Όταν θεωρεί ως κορυφαία προτεραιότητά του το «κούρεμα» του χρέους, είναι φανερό ότι δεν είναι προτεραιότητά του η απεξάρτηση από τους δανειστές – και άρα από τα Μνημόνια.

Βασισμένος στο αναπόδεικτο ιδεολόγημα (δόλιο δημιούργημα του ΔΝΤ) ότι δήθεν το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βρει ευήκοον ους σε μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, ενός λαού πρόθυμου πάντοτε να αυτοϋποτιμηθεί σε βαθμό τέτοιο, ώστε να παίξει πλήρως το παιχνίδι των εχθρών του. Η δήθεν ανάγκη για «κούρεμα» του χρέους είναι άμεσα συνυφασμένη αιτιωδώς με τη δήθεν «μη βιωσιμότητα» του χρέους.

Όμως το ότι το χρέος ήταν και είναι βιώσιμο, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι αγορές χρήματος ήταν πρόθυμες να το χρηματοδοτήσουν, αρκεί να υπήρχε η διασφάλιση ότι η Ελλάδα θα παρέμενε και στο μέλλον δεσμευμένη σε πολιτική εξάλειψης των ελλειμμάτων και, άρα, σταδιακής μείωσης του χρέους.

Η διάθεση αυτή των αγορών χρήματος έναντι της Ελλάδας θα έπρεπε κανονικά να είχε ακυρώσει πλήρως τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, αφού η βασική προϋπόθεση του κεντρικού του πολιτικού μηνύματος, ήτοι η δήθεν «μη βιωσιμότητα» του χρέους, ήταν φανερά εσφαλμένη.

Δεν συνέβη όμως κάτι τέτοιο. Και δεν συνέβη με ευθύνη του ίδιου του λαού!

Ο Σαμαράς αποδείχθηκε στην πράξη ο μοναδικός αντιμνημονιακός πολιτικός. Ο μοναδικός που είχε πολιτική στόχευση και πολιτικό πρόγραμμα απεξάρτησης της Ελλάδας από τον ετεροκαθορισμό τής πολιτικής της από τους δανειστές της, δια των μνημονίων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας κεντρικό πολιτικό του σύνθημα την δήθεν «μη βιωσιμότητα» του χρέους, υιοθέτησε την ψεύτικη ανάγκη δήθεν μόνιμης στήριξης της Ελλάδας από την υπόλοιπη ευρωζώνη. Υιοθετώντας αυτή την ψεύτικη ανάγκη, υιοθετούσε τη λογική της εξάρτησης και, άρα, τη λογική των Μνημονίων.

Αυτή είναι λοιπόν η επανόρθωση που χρωστάμε: Χρωστάμε την επανόρθωση στον Σαμαρά, ότι δεν τον εμπιστευτήκαμε όσο απαιτούνταν.

Και χρωστάμε την επανόρθωση στους εαυτούς μας, να ομολογήσουμε ότι ως χώρα ποτέ δεν ήμασταν πραγματικά αντιμνημονιακή. Από την πρώτη στιγμή που ο ΓΑΠ πήγε να προσπέσει στα πόδια της Μέρκελ, η πλειοψηφία αποζητούσε την εξάρτηση όσο και αυτός.

Έστω και αργά, έστω και δειλά, έστω και κρυφά πίσω από το παραβάν την Κυριακή, ας κάνουμε την προσωπική μας υπέρβαση, την υπέρβαση μας ως χώρα.

Ας ομολογήσουμε ότι ποτέ δεν υπήρξαμε τόσο αντιμνημονιακοί όσο πιστέψαμε.

Ας πιστώσουμε τον Σαμαρά με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι υπήρξε ο μόνος πολιτικός με βούληση και σχέδιο εξόδου από τα μνημόνια.

Και ας αναλογιστούμε την ευθύνη μας να ολοκληρωθεί η έξοδος από την εξάρτηση και τα Μνημόνια, στην οποία φθάσαμε τόσο κοντά μέσα στο 2014, αλλά η πορεία ανακόπηκε λίγο πριν ολοκληρωθεί.

Το οφείλουμε στους εαυτούς μας.

Το οφείλουμε στη χώρα.

Αλλά πάνω από όλα το οφείλουμε στον Σαμαρά: Για να δικαιωθεί η δική του άοκνη προσπάθεια για την χώρα από τις 17 Ιουνίου μέχρι σήμερα.

Και για να πούμε, έτσι, εμπράκτως, το «ευχαριστώ» που ποτέ δεν είπαμε στον άνθρωπο που έβαλε αποτελεσματικό φρένο στην μνημονιακή καταβαράθρωση της χώρας. Που το 2012 έμοιαζε ασταμάτητη.

Άραγε θα τα καταφέρουμε; Μοίρα αγαθή οδήγησε να κρατηθεί ο Σαμαράς χρυσή εφεδρεία έως τον Νοέμβριο του 2009. Το αν θα αξιοποιήσουμε έως τέλους τη χρυσή αυτή εφεδρεία της χώρας, είναι ακριβώς η δική μας ευθύνη.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 24/01/2015 09:00:23

    Kαλή περιγραφή αλλά δεν έχει εντοπίσει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο η πολύ καλή απόδοση Σαμαρά δεν θα έχει αποτέλεσμα.Δεν είναι απλά πολιτικός αλλά βαθύτερα πολιτιστικός.Οι Έλληνες δεν πιστεύουν στην ελεύθερη οικονομία και τους θεσμούς της,άσχετα με το εάν προσωπικά οι ίδιοι μπορεί να είναι ή να μην είναι καλοί επιχειρηματίες.Δεν πιστεύει επίσης στους θεσμούς της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου και κατά βάθος εύχεται την αποτυχία και καταστροφή τους.Παρά τα λεγόμενα του Καραμανλή Α΄η Ελλάδα πλειοψηφικά δεν ανήκει ψυχολογικά και πολιτιστικά στη Δύση. Η λυσσαλέα επίθεση κατά του Σαμαρά οφείλεται στο φόβο πολλών ανθρώπων και συμφερόντων στη χώρα ακριβώς ότι μπορεί και να πετύχαινε και να καθιστούσε τη χώρα μια κανονική δυτική χώρα.Αυτή είναι η αιτία και όχι καμμιά άλλη.Εκεί σκόνταψε η μεταπολίτευση.Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια χώρα που από το 1950 έως το 1975 ήταν η δεύτερη χώρα στον κόσμο σε ρυθμό ανάπτυξης οδηγήθηκε στον υπερδανεισμό και τη χρεωκοπία παρά το μισό τρις που εισέρευσε απέξω επί μεταπολιτεύσεως. Εγώ εννοείται ότι θα ψηφίσω πάλι Σαμαρά όπως το 2012.Δεν έχω όμως ψευδαισθήσεις για τον ελληνικό λαό όπως διάφοροι που τον εξιδανικεύουν και τον λένε υπέροχο και φοβερό. Ο Σαμαράς θα συκοφαντηθεί όπως οι προδικτατορικές κυβερνήσεις που πέτυχαν το μεταπολεμικό οικονομικό θαύμα για τους ίδιους λόγους από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες δυνάμεις και η χώρα θα ξανακυλήσει στη θέση της,στα Βαλκάνια.

    • Φυγόκεντρος avatar
      Φυγόκεντρος @ ψυχραιμια 24/01/2015 12:01:40

      Πολύ φοβάμαι ότι θα αναγκαστώ να συμφωνήσω. Ερχόμαστε και πάλι να διαπιστώσουμε ότι αυτός ο τόπος λειτουργεί πάνω σε ένα αναξιοκρατικό, ανταποδοτικό - συγκαλυπτικό κοινωνικοοικονομικό πλέγμα, το οποίο ανέχεται τόση βελτίωση όση του είναι απλά αρκετή για να μην καταρρεύσει.

    • Σωκράτης avatar
      Σωκράτης @ ψυχραιμια 24/01/2015 12:56:02

      Αγαπητή/ε ψυχραιμια Ψηφίζουμε Σαμαρά χωρίς αστερίσκους. Οι αστερίσκοι φανερώνουν ιδιοτέλεια και μάλλον πρέπει να ληφθούν υπ. όψιν ως προς τη σκοπιμότητά τους Πραγματικός αντίπαλος είναι ο καναπές (η αποχή των δικών της ψηφοφόρων). Εκεί πρέπει να δώσουμε οι ΝΔκράτες τη μάχη. Ο αγώνας τελειώνει με το σφύριγμα της λήξης από τον διαιτητή, με το κλείσιμο της κάλπης την κυριακή το βράδυ.

      • δημης avatar
        δημης @ Σωκράτης 24/01/2015 13:37:58

        ++++++++++++++++++++++++++++ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

  2. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 24/01/2015 14:47:56

    @ Σωκράτης Είπα εγώ για κανένα αστερίσκο;Φυσικά και δεν έχει αστερίσκο.Αλλά τον Επώνυμο τον θυμάμαι από παλιά και απαντώ στις απορίες του για το μίσος άλλων - της ανατολίτικης μούργας κατά την άποψή μου - για το Σαμαρά.

    • Επώνυμος avatar
      Επώνυμος @ ψυχραιμια 24/01/2015 20:24:16

      Γεια σου ρε ψυχραιμία! Λίγοι παλιόφιλοι έχουν μείνει από τον καιρό εκείνο, καθώς και οι επαγγελματίες σχολιαστές σαν και του λόγου σου με ύποπτα κίνητρα. Ως συνήθως, μπλέκεις άσχετα πράγματα μεταξύ τους. Το ελληνικό κράτος έχει πρόβλημα αποδοχής των θεσμών του, διότι ποτέ δεν κάθησε να φτιάξει θεσμούς προσαρμοσμένους στα μέτρα της κοινωνίας. Όταν π.χ. πριν από τον αστικό κώδικα ήταν υπόλογη η περιουσία και των συζύγων, δεν μπορούσες τότε να πεις "κάνω έναρξη στο όνομα της γυναίκας μου" ή "τα γράφω στα παιδιά μου". Μετά ήρθε ο αστικός κώδικας και πλέον όλα τα λαμόγια κάνουν δουλειές χωρίς να έχουν τίποτε στο όνομά τους. Αυτό δεν γινόταν πριν το 1946. Ποιος φταίει λοιπόν που οι ξενόφερτοι θεσμοί δεν αφομοιώνονται; Μα αυτοί που φτιάχνουν ξενόφερτους θεσμούς. Μια χαρά προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες της κοινωνίας μας ήταν προσαρμοσμένο το βυζαντινορρωμαϊκό δίκαιο. Η Ελλάδα ποτέ δεν θα είναι "κανονική δυτική χώρα" διότι δεν είναι δυτική χώρα. Όλοι εσείς τα καθάρματα οι πράκτορες ξένων δυνάμεων πασχίζετε να αναιρέσετε την ιδιοπροσωπία μας και να ισοπεδώσετε τα πάντα και να τα κάνετε έναν άμορφο και ελεγχόμενο χυλό, αλλά δεν σας κάθετε και αναρωτιέστε τι γίνεται και σας φταίνει οι Έλληνες που δεν είναι δυτικοευρωπαίοι ή αμερικανάκια. Ποτέ δεν θα γίνουμε. Και μπορεί να φέρουμε Τσίπρα ή να έχουμε φέρει Ανδρέα, αλλά ούτε Χίτλερ φέραμε, ούτε σφάξαμε μια ολόκληρη ήπειρο για να την κάνουμε αποικία. Θα φτιάξουμε μια μέρα θεσμούς και θα φτιάξουμε και κράτος πολύ καλύτερο από αυτά της Δύσης. Και όσο για την "ανατολίτικη μούργα", ρώτα τα αδέρφια σου τους Άγγλους γιατί καταψήφισαν τον Τσώρτσιλ μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Πολύ απλά είναι ίδιον των ανθρώπων η αχαριστία. Υγίαινε.

  3. Νίκος Α avatar
    Νίκος Α 24/01/2015 15:46:29

    Έξοχο άρθρο. συγχαρητήρια. Αγώνα μέχρι τέλους. Το αξίζει ο Αντώνης Σαμαράς. Ας ματαιώσουμε τα σχέδια των εχθρών της Πατρίδας.

  4. η Dimi avatar
    η Dimi 24/01/2015 16:19:32

    Σεβαστέ Επώνυμε, όλοι οι εν ζωή άνθρωποι κάνουμε λάθη: “to err is human”. Αυτό το οποίο μετράει, είναι η καλή πρόθεση τα λάθη μας ν’ αναγνωρίζουμε και όσο πιο σύντομα γίνεται να τα διορθώνουμε και ν’ αποφεύγουμε την επανάληψή τους. Το άρθρο σας αυτό με άγγιξε, το εκτύπωσα και το διαβάζω προσεκτικά. Και μετά τη χθεσινή Ομιλία(*) του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και Πρωθυπουργού μας Αντώνη Σαμαρά, με ασφάλεια μπορώ να πω: Θα τα καταφέρουμε! (*) Αntinews Άρθρο: “Προσκλητήριο ενότητας και αγώνα για το μέλλον του τόπου από τον Σαμαρά” “Οι θλιβερά προβλέψιμες εταιρείες δημοσκοπήσεων του κυρίου Kώστα Λαλιώτη (πρώην «θείου βρέφους» του ΠΑΣΟΚ), αν πραγματικά σέβονται τον εαυτό τους και ήθελαν να είναι ακριβοδίκαιες, όφειλαν να παρευρίσκονται στις προεκλογικές ομιλίες του Έλληνα Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι και να εντυπωσιαστούν με τον παλμό, τη θέρμη, τα χαμόγελα, την αισιοδοξία, τη δέσμευση στη Νίκη, τον ενθουσιασμό. Με τη θάλασσα από γαλανόλευκες που κυμάτιζαν παντού και το τραγούδι της ΟΝΝΕΔ «Η Ελλάδα είναι Γαλάζια». Η γιορτινή ατμόσφαιρα στο Τάε Κβο Ντο απόψε, θύμιζε 8ο Συνέδριο ΝΔ (6/2010): «Νέα Μεταπολίτευση λοιπόν, είναι η Επανάσταση του Αυτονόητου». Παρών ήταν και ο πρώην Πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής. Και ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας, μιά τεράστια αγκαλιά. Παγκόσμια Ημέρα της Αγκαλιάς, η προχθεσινή. Και Δεν είναι τυχαίο ότι στη σύνθετη λέξη Αγκαλιάζω, υπάρχει το ρήμα Ζω!.” ~ σχόλιο η Dimi 24/01/2015 @00:25

  5. airman avatar
    airman 24/01/2015 19:50:14

    Γυρίζοντας πίσω κοντά τρία χρόνια (5-5-12) θυμάμαι ότι εκείνες τις ώρες δύσκολα έβρισκες από κάπου να πιαστείς. Η προσωπική πεποίθηση τότε είχε συμπυκνωθεί σε λίγες λέξεις: "Αντώνη τη δύναμη που ζήτησες την αξίζεις.
    Από τη Δευτέρα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις για να μην πάει χαμένη.
    Σε εμπιστευόμαστε, συνεχίζουμε τον αγώνα, έχουμε δρόμο μπροστά." Όπως τότε έτσι και σήμερα ο καπετάνιος ξέρει τι πρέπει να κάνει!

    • Fotini avatar
      Fotini @ airman 24/01/2015 21:14:15

      Καί ὅμως πολλοί ἀπό αὐτούς πού στάθηκαν στήν οὐρά τό 09 νά ψηφίσουν ΑΣ γιά πρόεδρο τοῦ κόμματος λύγισαν καί ἀπέσυραν τήν ἐμπιστοσύνη τους στό πρόσωπο του. ῞Ενα ἀπό αὐτούς ἦταν καί ὁ ᾿Επώνυμος. Εἰλικρινά εἶχα στεναχωρεθῆ γι᾿ αὐτήν τήν ἀπόφαση σας ᾿Επώνυμε. Παρ ὅλα αὐτά, ἄρχισα νά μπαίνω τακτικά στήν ἱστοελῖδα σας γιατί ἡ γραφή σας καί ἡ ἀνάλυση τῶν γεγονότων μέ συνέπαιρναν. Πάντως ἐξακολούθησα νά ἔχω ἐμπιστοσύνη στόν ΑΣ. Οἰκονομικά δέν ξέρω, ἀλλά ἡ εἰλικρινής ματιά τοῦ ΑΣ ὅταν μᾶς ζήτησε νά τόν ἐμπιστευτοῦμε ἦταν γιά μένα συμβόλαιο. Καλῶς ἤλθατε! Χρειαζόμαστε τήν γραφή σας τώρα περισσότερο ἀπό ποτέ.

  6. George N avatar
    George N 24/01/2015 21:32:55

    Η στόχευση για έξοδο στις αγορές και του τέλους των μνημονίων ήταν απολύτως σωστή. Και φυσικά το χρέος είναι βιώσιμο. Κουτοπόνηρο λάθος της κυβέρνησης που δεν εξηγήθηκε το πως. Θα έπρεπε να διδαχθούν από τους Ιρλανδούς που απορρίπτουν διάσκεψη για το χρέος. Δεν είναι ηλίθιοι απλά καταλαβαίνουν πως παίζεται το παιχνίδι. Κρίμα που πολιτικοί υπολογισμοί της κακιάς ώρας λήφθηκαν υπόψη για την επιλογή της στιγμής πλήρους εξόδου στις αγορές. Αυτές οι κινήσεις δεν θα έφερναν πολιτικά οφέλη έτσι κι αλλιώς. Αντίθετα η εικόνα ενός καπετάνιου που συνεχίζει στην ρότα που έχει χαράξει νομίζω θα ήταν πολύ πιο εύστοχη. Λεκτικό πολιτικά ατόπημα το "success story". Ο άνθρωπος μιλούσε μακροοικονομικά, οι ακροατές όμως κοιτάγανε την τσέπη τους....

  7. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 24/01/2015 22:55:19

    @ Eπώνυμος Πρέπει να παραδεχθείς όμως ότι αυτό που έγραψα το 2009 βγήκε : είχα πει ότι εγώ θα ψηφίσω τη ΝΔ με Σαμαρά ενώ πολλοί απ όσους τον ψήφισαν για αρχηγό θα φύγουν όπως και έγινε.Και υπάρχει λόγος. Στην πραγματικότητα πολλοί που ψήφισαν αρχηγό το Σαμαρά το 2009 νόμιζαν ότι ψήφιζαν ένα είδος Καμμένου.Κάποιοι που έχουν χρηματοοικονομικές γνώσεις όπως εσύ μπόρεσαν μετά να εκτιμήσουν το έργο του.Άλλοι πολλοί έμειναν στον ΕΝΦΙΑ.

    • Σωκράτης avatar
      Σωκράτης @ ψυχραιμια 25/01/2015 08:21:39

      ψυχραιμια Περιγράφεις το χρόνιο πρόβλημα της ΝΔ, την έλλειψη πολιτικής και στόχων μαζί με τη έλλειψη "συγκολητικής" ουσίας μεταξύ των διαφόρων καπετανάτων. Καταντήσαμε ακόμη και ο ... Αντώναρος και ο Τζιτζικώστας (που τον θυμηθηκα τωρα) να προβάλλονται ως διαμορφωτές γνώμης και πολιτικής γραμμής στη ΝΔ. Καμιά φορά σκόπιμα απο ιδιοτελή ΜΜΕ. Ως "χρήσιμοι ηλίθιοι" Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, αυτά πρέπει να συζητηθούν και να ξεκαθαριθούν από αύριο

  8. Προφήτης avatar
    Προφήτης 25/01/2015 00:14:13

    Μια Καλημερα, πλέον, σ' έναν παλιό φίλο

  9. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 25/01/2015 11:13:52

    @ Σωκράτης Μα αυτό δεν είναι απλά θέμα καπετανάτων ούτε στελεχών μόνο.Δεν υπάρχει Νέα Δημοκρατία ως κόμμα συγκροτημένων ψηφοφόρων αλλά γενικώς και αορίστως "κεντροδεξιά" όπως την καταλαβαίνει ο καθένας. Παράδειγμα ο Επώνυμος που γράφει εδώ και παραδέχεται ότι δεν ψήφισε το 2012 και δεν τρέχει τίποτα.Πολύ απλά όλος αυτός ο όγκος ψηφοφόρων δεν έχει άλλη αρχή εάν βγάλουμε τα προσωπικά συμφέροντα παρά μόνο τον πατριωτισμό αλλά όπως τον καταλαβαίνει ο καθένας.Ανά πάσα στιγμή μπορεί επειδή κάτι δεν του άρεσε να κρίνει ότι ο Α έπαψε να είναι πατριώτης και να φεύγει και μετά να αλλάζει πάλι. Έχει και την γοητεία του αυτό εν σχέσει με τη κομματική πειθαρχία και τη ξύλινη γλώσσα της αριστεράς αλλά και μειονεκτήματα.Δεν αλλάζει όμως.Για να αλλάξει θα πρέπει να αλλάξει η φύση του χώρου και δεν γίνεται.

    • Σωκράτης avatar
      Σωκράτης @ ψυχραιμια 25/01/2015 11:50:37

      ψυχραιμια Ένας "καπετάνιος" με ισχυρή προσωπικότητα και σαφείς αδιαπραγματευτες θέσεις βασισμένες στις αρχές της παράταξης (όπως θέλεις ονόμασέ την) δεν θα άφηνε χώρο και περιθώριο στα διαφορα "καπετανάτα" να ερμηνεύουν τα γραφάς κατά το πως τους συμφέρει. Ασφαλώς και Η ΝΔ είναι πολυσυλεκτκό κόμα αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να έχει ξεκάθαρες θέσεις που να έχουν απήχηση στην πλειοψηφία των πολιτών που χρειάζεται για να κυβερνήσει. Ο Σαμαράς δεν είχε την πίστωση χρόνου που χρειάζοταν, έπεσε να κολυμπήσει αναγκαστικά στα βαθειά με δυσμενείς όρους. (οικονομικούς, συγκυβέρνησης, ακόμη και την εσωτερική αμφισβήτηση από ξεφτέρια της πολιτικής). Ότι δεν αλλάζει πεθαίνει, αλλοίμονο αν δεν αλλάξει η φύση του χώρου όπως λες. Στο χέρι μας, που κρατά και ρίχνει την ψήφο είναι, ακόμα και μέχρι σήμερα το βράδυ

  10. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 25/01/2015 15:06:31

    @ Σωκράτης Δεν έχω κανένα παράπονο από το Σαμαρά που ξεπέρασε την απόδοση που περίμενα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.