Ο Ομπάμα μπορεί να θέλει. Το ερώτημα είναι εάν μπορεί;
07/03/2014 08:00
Του Τόμας Τζέφερσον
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Ομπάμα μπορεί να θέλει. Το ερώτημα είναι εάν μπορεί;

Ο χειρισμός των διαδηλώσεων που ξέσπασαν πριν μήνες στην Ουκρανία και οδήγησαν στη σημερινή κρίση στην Κριμαία, από την κυβέρνηση Ομπάμα, το Βερολίνο και μια σειρά άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν το λιγότερο ερασιτεχνικός. Στήριξαν τις διαδηλώσεις στην πλατεία ελευθερίας στην Κριμαία, οδηγώντας στην εκδίωξη ενός διεφθαρμένου και αντιπαθή, ακόμα και στην ίδια τη Μόσχα και την Κριμαία, Προέδρου, του Γιανουκόβιτς, χωρίς να έχουν σχέδιο για την επόμενη ημέρα και χωρίς να υπολογίσουν ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα αντιδρούσε με τον τρόπο που αντέδρασε.

Όχι μόνο αυτό, αλλά από ότι αποδεικνύεται δεν είχαν ούτε καν κοινή στάση μεταξύ τους.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να βρισκόμαστε σήμερα ενώπιον μια πάρα πολύ σοβαρής κατάστασης με απρόβλεπτες εξελίξεις για το διεθνές σύστημα.

Η σημασία της Κριμαίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι στην πραγματικότητα εξαιρετική. Παρόλα αυτά εάν η Ουάσινγκτον επιτρέψει – αποδεχθεί την προσάρτησή της στη Ρωσία, θα σταλεί ένα πολύ αρνητικό μήνυμα σε όλες τις χώρες της περιοχής, με αποτέλεσμα η γεωπολιτική αξιοπιστία των ΗΠΑ να πληγεί θανάσιμα στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα.

Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Ομπάμα επέδειξε προκλητική απροθυμία να πράξει οτιδήποτε στη σφαγή που λαμβάνει χώρα για πάνω από τρία χρόνια στη Συρία, και σύμφωνα με πολλούς αναλυτές η στάση της απέναντι στο Ιράν είναι απλά αφελής. Σήμερα υπάρχει ο κίνδυνος να αποδεχθεί οικειοθελώς τον εξευτελισμό στην Κριμαία και την Ανατολική Ουκρανία. Με βάση όλο αυτό το σκηνικό δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ουάσινγκτον έχει υποχρέωση να αντιδράσει.

Δυστυχώς όμως οι κινήσεις του Μπαράκ Ομπάμα και της χαμηλών επιδόσεων ομάδας του στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από την απαιτούμενη στην περίσταση στρατηγική.

Ο Αμερικανός πρόεδρος αρέσκεται σε βαρύγδουπες δηλώσεις σχετικά με το ποιο είναι το ρωσικό συμφέρον. Είναι σαφές ότι ο Πούτιν γνωρίζει καλύτερα ποιο είναι αυτό. Το να λέει επίσης ότι η Ρωσία θα έχει κόστος, προφανώς είναι κάτι που η Μόσχα υποθέτει και πιθανώς αναμένει. Η απόφαση να παγώσει τις προετοιμασίες για τη συνάντηση του G8 στο Σότσι, αν και σίγουρα ο Πούτιν θα ήθελε να απολαύσει το πρεστίζ μιας συνάντησης σε δικό του χώρο με τους ηγέτες των επτά πιο ισχυρών οικονομιών του κόσμου, δεν έχει την ίδια βαρύτητα με στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η μόνιμη επωδός τα τελευταία εικοσιτετράωρα για οικονομικές κυρώσεις δεν φαίνεται να έχει σοβαρές πιθανότητες διότι ο κ. Ομπάμα κοιτάει πίσω του και δεν βρίσκει κανένα ουσιαστικό σύμμαχο στην προσπάθεια αυτή. Ο Υπουργός του των Εξωτερικών, Τζόν Κέρι, απέτυχε στη συνάντηση στο Παρίσι και η διάσκεψη κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέδειξε ότι δεν υπάρχει κοινό μέτωπο εντός της Ευρώπης για κάτι τέτοιο.

Μια σοβαρή αντιμετώπιση από την Ουάσινγκτον θα πρέπει να εξετάσει όχι μόνο τι θα μπορούσε να κάνει εναντίον της Ρωσίας, αλλά και το ποια πιθανόν θα είναι η απάντηση της Μόσχας. Είναι βέβαιο ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να προχωρήσει σε ενέργειες που θα έφερνα τη Ρωσία σε δύσκολη θέση διεθνώς και θα την έπλητταν σοβαρά στο οικονομικό πεδίο.

Παρόλα αυτά σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα αποτελούσε έκπληξη, εάν μετά από κάτι τέτοιο το Κρεμλίνο για να απαντήσει προχωρούσε σε μια συμφωνία ασφάλειας με το Ιράν, παρέχοντας του εξελιγμένα όπλα. Η εάν αύξανε δραστικά την ήδη παρεχόμενη βοήθεια προς τον πρόεδρο της Συρίας Άσαντ. Ακόμα χειρότερα, διότι θα προκαλούσε σοβαρότατους τριγμούς στο διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό, δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας ασφάλειας στο Πεκίνο, όταν μάλιστα υπάρχει σοβαρό ενδιαφέρον για κάτι τέτοιο στο Πεκίνο.

Μέχρι στιγμής ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν έχει δείξει τα χαρτιά του σε αυτά τα μέτωπα, αλλά έχει δείξει τα δόντια του στον κρίσιμο για την Ευρώπη τομέα της ενέργειας.

Ούτως ή άλλως η πιθανότητα εξελίξεων όπως οι παραπάνω θα επανέφεραν ένα σκηνικό Ψυχρού Πολέμου και μια κατάσταση που θα θύμιζε πολύ το 1914.

Η ενδεδειγμένη πορεία αυτή τη στιγμή για τις ΗΠΑ, είναι να πέσουν οι τόνοι στη ρητορική και να εξετάσει σοβαρά ποιοι είναι οι στόχοι της στην παρούσα κρίση.

Πολλοί αναλυτές για παράδειγμα, δεν βλέπουν μεγάλο πλήγμα στα στρατηγικά συμφέροντα της Ουάσινγκτον εάν υπάρξει μεγαλύτερη αυτονομία στην Κριμαία. Ίσα, ίσα που μπορεί να είναι και ένας τρόπος να αποκλιμακωθεί η κρίση.

Η μοναδική επιλογή που έχει ο Μπαράκ Ομπάμα, είναι με χαμηλούς τόνους στο παρασκήνιο να πλησιάσει τη Μόσχα και το Κίεβο και να προσπαθήσει να πετύχει μια ολοκληρωμένη συμφωνία. Σίγουρα πρέπει να ξεκαθαρίσει προς το Κίεβο ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να προστατεύσουν την Ουκρανία. Την ίδια στιγμή θα πρέπει να νουθετήσει τη μεταβατική κυβέρνηση λέγοντας της ότι πρέπει να κατεβάσει τους τόνους της ρητορικής της και να αρχίσει να απαντά πιο διαλλακτικά και με σοβαρότητα στα αιτήματα των ανατολικών περιφερειών.

Την ίδια στιγμή η Ουάσινγκτον σε μια κίνηση διατήρησης αξιοπιστίας και πρεστίζ θα πρέπει παρακινήσει μετακινήσεις στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στα σύνορα με τη Ρωσία για να δώσει και ένα μήνυμα στο Κρεμλίνο, των κινδύνων που ελλοχεύουν στην περίπτωση που ξεφύγει η κατάσταση. Στα πλαίσια αυτά η διέλευση του αμερικανικού πολεμικού πλοίου από τα Δαρδανέλια με κατεύθυνση τη Μαύρη Θάλασσα είναι μια έξυπνη κίνηση.

Όπως έλεγε και εφάρμοζε στην εποχή του Προέδρου Νίξον, ο μισητός σε πολλούς αλλά βιρτουόζος στην παγκόσμια διπλωματία, Χένρι Κίσσινγκερ, χρειάζεται φαντασία. Λιγότερη άδεια ρητορική, περισσότερη σκληράδα τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο, αλλά ταυτόχρονα μέσω διαφόρων καναλιών στο παρασκήνιο, ανοικτό διάλογο με το Κρεμλίνο και τον Πούτιν. Συνταγή αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεκαετίας του 1970.

Η ρητορική, ειδικά στις διεθνείς σχέσεις, δεν αποτελεί πολιτική. Το να το παίζεις σκληρός δεν πρόκειται να φρενάρει τον Πούτιν. Δυστυχώς για τον Μπαράκ Ομπάμα και την ομάδα του στον τομέα εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, ήρθε η ώρα να κάνουν κάτι το οποίο δεν έχουν συνηθίσει να κάνουν. Να αρχίσουν να σκέφτονται στρατηγικά.

Λίγα λόγια δημόσια, διάλογο στο παρασκήνιο, ξεκάθαρη θέση όσο αφορά την εγγύηση της ασφάλειας των Βαλτικών χωρών. Ετοιμότητα για ενδυνάμωση του ουκρανικού στρατού σε περίπτωση επιδείνωσης της κρίσης και πάνω από όλα αποφυγή κενών περιεχομένου απειλών, επίδειξη σεβασμού έναντι της Ρωσίας, και σε καμία περίπτωση δημιουργία εντύπωσης ότι η Ουάσινγκτον κινείται σε ένα πλαίσιο τύπου, το δικό μου ή τίποτα. Αυτή τη δυνατότητα την έχει ήδη χάσει, όταν επέτρεψε στον Πούτιν να την πιάσει στον ύπνο και όταν απέτυχε να έχει έτοιμη μια στρατηγική επόμενης ημέρας μετά την πτώση Γιανουκόβιτς.

Και να θέλει, μπορεί ο Μπαράκ Ομπάμα; Μένει να το δούμε

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 07/03/2014 09:53:51

    Δεξιότερα Ομπαμάτκιν....

  2. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 07/03/2014 13:30:34

    Δεν καταλαβαίνω τι πιέσεις μπορούν να ασκηθούν στην Ρωσία. Η ρωσία δεν παράγει τίποτα σχεδόν.Εξάγει κυρίως αέριο, κάτι που η ευρώπη το έχει απόλυτη ανάγκη.
    Θέλω να πω πως από την μια οικονομικά μέτρα κατά της ρωσίας είναι δύσκολο να ληφθούν ενώ στρατιωτικά μέτρα είναι αδύνατον να ληφθουν εφόσον η ρωσία είναι η δεύτερη στρατιωτική δύναμη στον πλανήτη και πρώτη στην ευρώπη με πλούσιο πυρηνικό οπλοστάσιο. Αν κατάλαβα καλά το άρθρο αυτό προτρέπει την Αμερική να δράσει. Μα τι να κάνει; Να κάνει στρατιωτικές ασκήσεις; Και τι θα βγει με αυτό; Να μην δίνει βίζες σε ρώσους; Κακό για τον τουρισμό μας. Να παγώσει καταθέσεις ρώσων; Κάκιστο για μία ευρώπη που προσπαθεί να συνέλθει από την κρίση. Η αμερική θα δίσταζε να ξεκινήσει παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο ακόμη κι αν η ρωσία έστελνε τον σρατό της στην βαρσοβία ή το βερολίνο. Πόσο μάλλον για την κριμαία.

  3. ορεσείβιος avatar
    ορεσείβιος 07/03/2014 13:34:13

    Έχει καταλάβει κανείς τι ακριβώς θέλει? Αν φαντάζονταν ότι χωρίς να στείλει και να χάσει στρατό και χρήμα,σε τεράστιους αριθμούς, η Ρωσία θα παρέδιδε οικειοθελώς τον στόλο της και τα συμφέροντα της, σε μια παρέα φανατικών νεοναζί ,μάλλον είναι μικρός και λίγος για να εκπροσωπεί μια πλανητική δύναμη. Αν θέλει να παραδόσει την Κριμαία στους ρώσους , να δημιουργήσει προβλήματα στην Ευρώπη και να πάρει κάποια ανταλλάγματα αλλού, τότε και θέλει και μπορεί και θα το πετύχει. Καλά το πάει το παραμύθι. Αν ισχύσει θα το ξέρουμε σε λίγους μήνες. Αν ισχύει το πρώτο , τότε έχει δίκιο ένας αναλυτής που είπε στην τηλεόραση τους ότι ο Πούτιν παίζει τριδιάστατο σκάκι και εμείς ντάμα.. Και θα τολμούσα να προσθέσω ,προσπαθούν να μάθουν. Κατά τα άλλα το γελοίο της ιστορίας είναι αυτά τα βαρύγδουπα αγωνιστικά και δημοκρατικά που ακούγονταν από τους δυτικούς για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των κοσοβάρων, των Βόσνιων...Στην Ουκρανία που τα συμφέροντα αλλιώς, δεν ισχύουν...Και ακόμη πιο γελοίο, πόσο εύκολα και γρήγορα τα ξεχνάνε και οι δημοσιογράφοι μας...

  4. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 07/03/2014 13:45:07

    Στις ΗΠΑ δεν σχεδιάζουν την Γαιοπολιτική οι Πρόεδροι. Υπάρχουν δεκάδες θεσμικά και εξωθεσμικά όργανα που μελετούν και εισηγούνται σενάρια επίτευξης του στόχου, που είναι ένας και μοναδικός. Η διατήρηση της παγκόσμιας Ηγεσίας. Αν φαίνεται ότι κάποιες στιγμές οι ΗΠΑ χάνουν μία μάχη, είναι γιατί αποτυγχάνει το συγκεκριμένο σενάριο. Οι ΗΠΑ εντωμεταξύ έχουν το προνόμιο να κάνουν επαναλαμβανόμενα λάθη, που δεν τους στοιχίζουν τίποτα. 'Ετσι έχουν τη δυνατότητα να τα "διορθώσουν" συχνά με ένα νέο λάθος, μέχρι να επιλεγεί η σωστή αντιμετώπιση. Όσο οι ΗΠΑ υπερτερούν δυσανάλογα των αντιπάλων παικτών στην προβολή ισχύος οπουδήποτε στην Υφήλιο, θα είναι η μοναδική υπερδύναμη. Θεωρώ πάντως πως ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία μας κρύβει τη μεγάλη εικόνα. Δεν είναι δυνατόν να μην προέβλεψαν οι ΗΠΑ την ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ για την ασφάλειά της, στάση της Ρωσίας και ειδικότερα του Πούτιν. Ας αναμείνουμε. Θεωρώ ότι η συνέχεια θα ανατρέψει τις τωρινές εντυπώσεις. Δε χάνεται τόσο άδοξα και τόσο εύκολα ο τίτλος από έναν Παγκόσμιο Πρωταθλητή.

    • gikon avatar
      gikon @ ΣΟΝ ΠΕΝ 07/03/2014 15:35:24

      Τα ντέρμπι του παρελθόντος είχαν μια χρήσιμη ισορροπία που, τώρα, λείπει.

  5. Ιεροφάντης avatar
    Ιεροφάντης 08/03/2014 00:12:32

    Καλησπέρα Τόμας, Σήμερα, στις άλλες σκέψεις που έχω μοιραστεί ήδη μαζί σου, θα κάνω και μερικές παρατηρήσεις (αυθαίρετες, όπως πάντα). 1. Η Ρωσία επιδιώκει αργά αλλά σταθερά την επανόρθωση της τεράστιας γεωπολιτικής καταστροφής του 20ου αιώνα, ήτοι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, όπου αμέσως μετά, εκατομμύρια Ρώσοι, ρωσόφωνοι και ρωσόφιλοι, βρέθηκαν από την άλλη πλευρά των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 2. Σε ότι αφορά την Κριμαία, η Ρωσία μάλλον θα πληρώσει τη Δύση με το ίδιο νόμισμα του Κοσσόβου. Δημοψήφισμα για ανεξαρτησία, στρατιωτική παρουσία δικής της στο χώρο, απόσχιση από τον ουκρανικό κορμό. 3. Οι ΗΠΑ αν και όχι εμφανώς, μου φάινεται ότι μάλλον συνηγορούν με αυτή την εξέλιξη. 4. Ο Στρατηγικός Στόχος των ΗΠΑ για περιορισμό της Ρωσίας σε δύναμη της Ευρασίας, αντί για παγκόσμια δύναμη, μάλλον εξυπηρετείται. Ίσως ισχύσει η εξής παραδοχή. Στη γειτονιά της Ρωσίας (Ευρασία), κουμάντο θα κάνει η Ρωσία. Οι ΗΠΑ, μπορούν να προβάλλουν ισχύ και να στέλνουν ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων οπουδήποτε στον υπόλοιπο κόσμο. Για θέματα κοινού ενδιαφέροντος στην Ευρασία θα συνεργάζονται. 5. Η Ε.Ε. είναι γεωπολιτικός νάνος και θα παραμείνει. Την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. την ασκούν τα κυρίαρχα κράτη μέλη της, το καθένα για ίδιο συμφέρον. 6. Τα ευρωπαϊκά κράτη (όλα μαζί και καθένα ξεχωριστά) έχουν πολύ περισσότερα να χάσουν από μια οικονομική σύγκρουση με τη Ρωσία από το να κάνουν τα χατήρια σε κάτι γραφικούς επαναστάτες, μίξη νεοναζί, μποξέρ και ολιγαρχών με ολίγο από πλατεία, που σε τελική ανάλυση προέρχονται όλοι από περιοχές που μέχρι πρόσφατα ήταν υποτελείς σε Πολωνούς, Ούγγρους, Αυστριακούς, κλπ. 7. Οι ΗΠΑ δεν είναι τόσο αδύναμες όσο ενδέχεται να εμφανίζουν τον εαυτό τους ότι είναι. Η πλανητική δύναμη στηρίζεται στο Administration (κυρίως το μη εμφανές, το βαθύ κράτος τους), ακόμη και αν ανεβάζει Προέδρους για κλάματα. Η Ρωσία μετά το δίδυμο Πούτιν - Λαβρώφ, τί έχει να επιδείξει; 8. Οικονομικές κυρώσεις δεν συμφέρουν κανένα. Ούτε την Ευρώπη με τα μισά κράτη μέλη σε προγράμματα επιτήρησης, ούτε τις ΗΠΑ με το τεράστιο χρέος (ακούγεται ότι δυσκολεύονται να χρηματοδοτήσουν τη συμμετοχή τους στο ΔΝΤ) αλλά και το αποθεματικό νόμισμα, ούτε τη Ρωσία που εμπορεύεται τους υδρογονάνθρακές της σε δολαριο, ούτε την Κίνα που διακρατεί τεράστιες ποσότητες αμερικανικών ομολόγων και εσχάτως, χρυσού σε φυσική μορφή. Ιεροφάντης.

    • πΔπ avatar
      πΔπ @ Ιεροφάντης 09/03/2014 21:25:35

      Καλησπέρα! Πάντα σωστός! Να αρθρογραφείς συχνότερα! (και όχι μόνο να σχολιάζεις!!!)

  6. MCA avatar
    MCA 08/03/2014 08:09:38

    Ο Πούτιν τράβηξε το σχοινί μέχρι εκεί που τον παίρνει.Οπότε δεν μπορεί να κάνει και πολλά ο Ομπάμα παρά να περιμένει τυχόν λάθος του Ρώσου.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.