Οδηγούμαστε σε ακυβερνησία;
26/08/2015 11:29
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οδηγούμαστε σε ακυβερνησία;

Αν δεν σοβαρευτούν όλοι η χώρα μετεκλογικά θα βρεθεί ξανά μετέωρη και σε μεγάλο κίνδυνο...

O μπάρμπα Αλέκος Φλαμπουράρης, γνωστός και ως «παππούς» των παιδιών του πρωθυπουργού, μίλησε και μετέφερε τις απόψεις του Τσίπρα ο οποίος κρύβεται τελευταία.

Είπε ότι αν μετά τις εκλογές δεν υπάρξει αυτοδυναμία δεν θα οδηγηθεί η χώρα σε νέες κάλπες. Είπε επίσης ότι ο γίγαντας της οικονομικής επιστήμης Βαρουφάκης είναι αχάριστος και δεν θα είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ. «Ποιος τους το ζήτησε;» αναρωτήθηκε αλλά ομοίως θα μπορούσε να πει κανείς: «Θα τον χάλαγαν τον ΣΥΡΙΖΑ 140 χιλιάδες σταυροί από έναν άνθρωπο που εκπροσωπεί ακριβώς την τρέλα των Ελλήνων ψηφοφόρων που ψηφίζουν ό,τι τους βαρέσει στο κεφάλι;»

Είπε κι άλλα ο μπάρμπα Αλέκος αλλά ας μείνουμε στο ότι δεν θα κάνουμε νέες εκλογές. Είναι μιας σοβαρή προσέγγιση και ταυτόχρονα πονηρή αφού ο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι αυτή τη στιγμή κανένα κόμμα δεν μπορεί να είναι αυτοδύναμο. Πιέζει έτσι τους πολίτες να στηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ για να μην πάμε σε περίοδο ακυβερνησίας. Όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι την ώρα που το Μαξίμου κόβει τις γέφυρες με όλα τα κόμματα, συγκρούεται ακόμη και για αστεία διαδικαστικά θέματα, πολώνει επικίνδυνα το κλίμα με τις εμμονές του, επιμένει να μιλά για κυβέρνηση μετά τις εκλογές έτσι κι αλλιώς.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό και μάλλον ο Τσίπρας έχει κάτι στο μυαλό του. Είναι γνωστός τακτικιστής αν και παντελώς άσχετος και εκτός τόπου και χρόνου με τις προβλέψεις που έχει κάνει. Αλλά για να λέει ότι δεν θα υπάρξει ακυβερνησία μετά τις εκλογές τα εξής έχει στο μυαλό του:

1.Είτε ξέρει κάτι που εμείς δεν ξέρουμε σε ότι αφορά το πολιτικό ρεύμα. Μπορεί να του έχουν πει π.χ. ότι θα πάρει 40% και το πίστεψε μη βλέποντας ότι του έχουν φύγει όλα τα στελέχη από τις τοπικές οργανώσεις. Έτσι πιστεύει ότι θα κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση χωρίς να έχει κανέναν ανάγκη.

2.Μπορεί να έχει κάνει κάποιο κρυφό ντιλ με ένα από τα κόμματα, πλην της ΝΔ θέλουμε να πιστεύουμε και όλη αυτή η πολιτική σύγκρουση να είναι για τα μάτια του κόσμου. Θα μπορούσε δηλαδή να έχει γίνει μια παρασκηνιακή συμφωνία των κομμάτων ώστε να φτιάξουν πάση θυσία μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ανάλογα με τα ποσοστά που θα πάρουν να διαμορφωθούν και οι συσχετισμοί.

3.Το τρίτο είναι ότι ο κ. Τσίπρας έτσι κι αλλιώς θα φύγει μετά τις εκλογές και σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν… σαρώσει, πράγμα δύσκολο. Δηλαδή να έχει πει στα κόμματα ότι χωρίς αυτοδυναμία θα κάτσει στο τραπέζι με τους άλλους αρχηγούς, θα βρουν ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής για πρωθυπουργό και μερικούς ακόμη για το υπουργικό συμβούλιο και θα συγκροτήσουν μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Ο Τσίπρας απλά δεν θα είναι πρωθυπουργός γιατί φτάνει πια που επί επτά μήνες έχει διαλύσει τα πάντα.

4.Υπάρχει και το τέταρτο σενάριο της επικράτησης της ΝΔ αλλά αυτό μάλλον αποκλείεται και σε κάθε περίπτωση πάλι κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα συγκροτηθεί με πρόσωπο κοινής αποδοχής. Ο ίδιος ο Μεϊμαράκης έσπευσε να δώσει τον τίτλο του πρωθυπουργού στον Δραγασάκη, γιατί να μην το ξανακάνει και μετά τις κάλπες;

Σε κάθε περίπτωση, πλην της αδύνατης αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι προσωρινά το κεφάλαιο «Τσίπρας» τελειώνει. Γιατί αν υπάρχουν ψήγματα σοβαρότητας στα κόμματα δεν μπορεί να γίνουν ξανά εκλογές τον Οκτώβριο. Δεν μπορεί να συνεχίζεται η ακυβερνησία και οι πολιτικοί πρέπει να σοβαρευτούν. Όμως για να συμβεί αυτό θα πρέπει να μην υπάρχουν τα «βαρίδια» των πολιτικών αρχηγών. Να επιλεγούν 10 σοβαροί άνθρωποι – ταλιμπάν που θα πάρουν τη χώρα από το χέρι και θα τη βάλουν σε ίσιο δρόμο. Θα πρέπει να στηριχθούν απ’ όλα τα κόμματα, να είναι μια κυβέρνηση που θα έχει συγκεκριμένη αλλά μακροχρόνια ημερομηνία λήξεως και λυμένα τα χέρια της. Αλλιώς και κυβέρνηση να υπάρξει στις 21 Σεπτεμβρίου σε έξι μήνες θα έχουμε ξανά τα ίδια προβλήματα. Επομένως, μακροχρόνια προεκλογική περίοδος, παρατεταμένη πολιτική κρίση και η καλύτερη συνταγή χρεοκοπίας εντός ευρώ.

Αν λοιπόν δεν σοβαρευτούν όλοι η χώρα μετεκλογικά θα βρεθεί ξανά μετέωρη και σε μεγάλο κίνδυνο. Αφού ο λαός επιλέγει τον πολυκερματισμό του πολιτικού συστήματος θα πρέπει κι αυτό να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Μέχρι να βρεθεί ένας πραγματικός ηγέτης που θα μπορεί να συσπειρώσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Τώρα, με τις μετριότητες που υπάρχουν κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Αργά ή γρήγορα η χώρα θα αναγκαστεί να επιλέξει τις πολυκομματικές κυβερνήσεις και ο κόσμος θα πρέπει να το έχει αυτό καλά στο μυαλό του.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. George N avatar
    George N 26/08/2015 12:27:14

    Μπορεί πρωθυπουργός να είναι όποιος θέλει και η στήριξη να δοθεί σε Υπουργό Οικονομικών εκτός πολιτικού συστήματος και κατά προτίμηση εκτός Ελλάδας που θα κάνει την δουλειά. Υπάρχει το προηγούμενο του Kemal Dervis που ανέλαβε ΥΠΟΙΚ τον Μάρτιο του 2001. Εμεινε 1,5 χρόνο στο πόστο, άλλαξε την Τουρκία και την οικονομία της και εκλέχτηκε βουλευτής με την αντιπολίτευση! Οι εξουσίες που είχε όμως ήταν τεράστιες μια και κάθε νομοσχέδιο απαιτούσε την υπογραφή του. Στην ουσία το πολιτικό σύστημα πήγε στην πίσω θέση εθελοντικά, ώστε να συνεχίσει να υπάρχει Τουρκία. Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Η Τουρκία έφυγε από τα προγράμματα του IMF, έγινε μέλος του G-20 και η πρόβλεψη είναι για ΑΕΠ 4,5 τρις το 2050 από 1,5 τρις σήμερα (σε PPP). Στα επίπεδα της Ιαπωνίας δηλαδή. Ακόμα κι αν η πρόβλεψη διαψευστεί, η δυναμική είναι αναμφισβήτητη αν σκεφτούμε ότι στις αρχές του 21ου αιώνα έψαχνε εναγωνίως για δάνεια....20 δις!

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 26/08/2015 13:48:34

    Για μένα το πιθανότερο είναι ο Τσίπρας να έχει βρεθεί σε κενό όχι μόνον στρατηγικής, αλλά και τακτικής, μετά που είδε ότι οι εκλογές δεν του "βγαίνουν". Προσπαθεί να μην κάνει σπασμωδικές κινήσεις, αλλά μάλλον θα τις κάνει, εάν δει ότι δεν του βγαίνει τίποτε. Το βασικό του πρόβλημα είναι, ότι κανένας δεν έχει λόγο να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάμαι πολιτικό της ΕΚ να λέει για τις εκλογές του 1977 "η ΝΔ λέει ναι στην ΕΟΚ και στο ΝΑΤΟ, το ΠΑΣΟΚ λέει όχι στην ΕΟΚ και στο ΝΑΤΟ, εμείς λέμε κάτι ενδιάμεσο - πώς περιμέναμε λοιπόν να ψηφίσει εμάς ο κόσμος;". Κάτι τέτοιο κινδυνεύει να πάθει και ο Τσίπρας μεταξύ ΝΔ και λοιπών μνημονιακών κομμάτων και Λαφαζάνη-ΚΚΕ-Χ.Α. Το σενάριο να βγει πρώτη η ΝΔ δεν αποκλείεται καθόλου. Η ίδια η ΝΔ φαίνεται να μην το θέλει, διότι δεν θα ξέρει τι να κάνει την εξουσία. Ο Σαμαράς αποδεικνύεται ο μόνος που είχε σχέδιο και όραμα. Οι υπόλοιποι, τι θέλουν; Απλώς επιστροφή του σωτήρα και εθνάρχη; Με ποιο όραμα; Με ποιο σχέδιο; Για ποιο λόγο; Μπορεί να διαχειριστεί την πολύπλευρη κρίση που θα προκαλέσει το νέο μνημόνιο; Ασχέτως του τι είχε στο μυαλό του, ο Τσίπρας προκήρυξε εκλογές, αρνούμενος κατά βάθος, υποσυνείδητα, να κυβερνήσει. Τι θα κάνει μετά; Ούτε και ο ίδιος ξέρει, πάντως το βέβαιο είναι ότι δεν ηθελε να στείλει τα εκκαθαριστικά ΕΝΦΙΑ προτού πάρει μια ακόμη εκλογική νίκη. Να την κάνει τι; Νομίζω ότι ούτε και ο ίδιος ήξερε. Από την άλλη, ούτε και η ΝΔ θέλει να κυβερνήσει, διότι δεν θέλει να εφαρμόσει αυτή το Μνημόνιο 3! Θέλει να φθείρει τον Τσίπρα μέχρις ότου τα πράγματα στρώσουν κάπως και όλοι ζητούν πίσω τον εθνάρχη ως σωτήρα. Πώς λοιπόν να μην προκύψει ακυβερνησία; Αφού κανένα από τα δύο κόμματα εξουσίας δεν θέλει να κυβερνήσει. Φαίνεται ότι μόνον το Ποτάμι θέλει διακαώς να κυβερνήσει, γι' αυτό και θα έχει άνοδο στις εκλογές, αλλά μάλλον όχι τέτοια που να απειλήσει ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ. Αν γίνει καμιά "στραβή" και βγει πρώτη η ΝΔ (που κατά τη γνώμη μου, καθόλου δεν αποκλείεται), τότε ο εθνάρχης και σωτήρας θα βρεθεί σε κενό στρατηγικής. Τι θα κάνουν, πώς θα το κάνουν, γιατί θα το κάνουν, ούτε που θα ξέρουν. Μια διαχείριση και βλέπουμε. Σε συνεργασία με ποιον όμως; Ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία ότι ο Τσίπρας δεν πρόκειται να συνεργαστεί, έτσι και βγει πρώτη η ΝΔ. Θα επιχειρήσει να το παίξει σκληρή αντιπολίτευση. Θα ζήσουμε περίοδο 51-52, όταν η χώρα έψαχνε έναν Παπάγο να πάρει το πράγμα πάνω του. Τότε υπήρχε όμως και ένα παλάτι, που ήταν ο "ιδιοκτήτης" της χώρας, υπήρχε και η αίγλη του 40-41 και του 48-49 για τον Παπάγο. Τώρα για να δημιουργηθεί μια τέτοια αίγλη στο πρόσωπο του μόνου ανθρώπου που μπορεί να τη δημιουργήσει, πρέπει ο κόσμος να καταλάβει πολλά πράγματα για το 2012-2014 που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα τα καταλάβει.

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ Διογένης 26/08/2015 16:12:02

      Εξαιρετικός! Και ειδικά το "Ο Σαμαράς αποδεικνύεται ο μόνος που είχε σχέδιο και όραμα." Μόνο κολλημένοι δε το κατάλαβαν ακόμη...

    • Φωτεινή avatar
      Φωτεινή @ Διογένης 27/08/2015 22:24:20

      ῾Η ἐπιστροφή τοῦ "ἐθνάρχη" πρέπει νά ψηφισθῆ ἀπό τήν βάση. ῎Ας μήν εἴμαστε λοιπόν σίγουροι. ῎Ας βάλει ὑποψηφιότητα καί ὁ ΑΣ νά δοῦμε ποιός θά ἐπιστρέψη. Μήν εἶσαι σίγουρος γιά τήν ἐπιστροφή τοῦ "ἐθνάρχη" συμφωνα μέ τό σενάριο σου.

  3. ουδέτερος avatar
    ουδέτερος 26/08/2015 14:07:29

    200 χιλιάδες μετανάστες έχουν μπει το 2015, από τους οποίους οι 100 χιλιάδες μπήκαν το τελευταίο εξάμηνο. υπάρχει περίπτωση σοβαρής αλλαγής της πληθυσμιακής σύστασης της χώρας. με ενοχλεί πολύ αυτή η κατάσταση. και δεν είμαι ο μόνος.πέρα από το Γεωργιάδη δεν είδα κανένα άλλο νυν βουλευτή να πάρει δυνατές θέσεις.

    • Frippertronics avatar
      Frippertronics @ ουδέτερος 26/08/2015 14:15:28

      Πολύ αξία του δίνετετε του Τσίπρα. Απλά να δραπετεύσει θέλει γιατί απέτυχε παταγωδός. Για τον ίδιο λόγο έκανε και το δημοψήφισμα. Στο ΝΑΙ έλπιζε και ΟΧΙ του βγήκε. Τώρα θέλει να γίνει αντιπολίτευση και να ... χαλαρώσει. 8.000 το μήνα για να γκρινιάζει για τα μέτρα που ψήφησε ... με το ζόρι. Καημένο Τσιπράκι...

    • Κανονικός Δεξιός avatar
      Κανονικός Δεξιός @ ουδέτερος 26/08/2015 17:17:32

      Ο Γεωργιάδης είπε το αυτονόητο, ότι δηλαδή θα πρέπει τα σύνορα να φυλάσσονται και στη Συγγρού τρέχανε και δε φτάνανε. ''Προσωπικές του απόψεις'' λέει ο ένας, ''δεν είναι τόσο απλό'' λέει ο άλλος, ''δε γίνονται αυτά τα πράγματα'' λέει ο τρίτος. Για να μην έχεις αγωνία, η αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης του πληθυσμού μας είναι μη αναστρέψιμη. Καλό απόγευμα.

  4. Jim Beam avatar
    Jim Beam 26/08/2015 20:18:34

    Ο Τσιπρας μας ανακοίνωσε ότι θα συνεργαστεί μονο με τον Καμμένο ... Στην περίπτωση που χρειαστεί να σχηματιστεί κυβέρνηση με Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ κλπ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ !!!! Μας ειχε πει πριν το δημοψήφισμα ότι δεν ειναι παντός καιρού ... Εγώ γιατι πιστεύω ότι μετά τις εκλογές θα τα ξαναβρεί με τον Λαφαζάνη ???

    • Βιεννεζος avatar
      Βιεννεζος @ Jim Beam 27/08/2015 12:50:44

      Λαφαζάνωφ.Να μιλάμε καλά Ελληνικά επιτέλους...

  5. Θόδωρος Hellados avatar
    Θόδωρος Hellados 27/08/2015 18:35:54

    Επιτρέψατε μου να παραθέσω σ' αυτό το άρθρο σας την τελευταία πράξη της ιστορικής αναδρομής για τις χαμένες Πατρίδες, την Μικρασία, που κάνω τα τελευταία χρόνια τέτοιον καιρό (Αύγουστο). Για τις μεγάλες στιγμές του Έθνους μας, από εκεί όπου αντλώ κουράγιο για τα μελλούμενα. ------------------------------------------------------------------------------------------- "...Χιλιάδες ήταν οι Τούρκοι αιχμάλωτοι καί οι αραμπάδες μέ τα λάφυρα. Το 12ο Σώμα του τουρκικού στρατού ήταν ένας συρφετός αιχμαλώτων και φυγάδων. Οι ξένοι παρατηρητές έμειναν κατάπληκτοι. Η 13η Μεραρχία δέν ξεκουράστηκε ούτε λεπτό. Ελαβε νέες εντολές του αρχιστράτηγου Παρασκευόπουλου να εξορμήσει προς Προύσα. Αλλά ας απολαύσουμε τόν Γιάννη Κάψη στήν μοναδική αφήγησή του: «Ο ήλιος ανέτειλε πιο φωτεινός, την ημέρα εκείνη - λες κι ήθελε να λαμπρύνει αυτό, που επρόκειτο να συμβεί. Οι χρυσαφένιες ακτίνες του ζωντάνεψαν τον κοιμισμένο κάμπο, τ' άγρια ρουμάνια. Είχε ανατείλει η 15η Ιουνίου. Κι οι σαλπιγκτές μας την χαιρέτισαν μ' ενα χαρμόσυνο σάλπισμα: «Προχωρείτε... εμπρός προχωρείτε». Και τότε, σαν ένας άνθρωπος, σαν μια ψυχή, όρμησαν όλοι προς τα εμπρός - πεζοί, καβαλάρηδες, Τσολιάδες, και πυροβολητές οδηγοί ζώων και γραφειάδες. Δεν περπατούσαν, έτρεχαν και πολεμούσαν. Αχάριστο και δύσκολο το έργο εκείνου, που θέλει να περιγράψει τέτοιες στιγμές. Πώς να δώσει στο άψυχο χαρτί τον παλμό χιλιάδων ψυχών; Πώς να συνθέσουν λίγες γραμμές το μεγαλείο, που σφυρηλατούσαν τα όνειρα της Φυλής για αιώνες; Πρέπει κανείς να κλείσει στη ψυχή του την Ελλάδα για να νιώσει τον ενθουσιασμό, που μετάβαλε τους Ραγιάδες σε λιοντάρια. Ο στρατηγός Ιωάννου, το φαινόμενο εκείνο του ηρωισμού, ξεχνάει ότι είναι διοικητής Σώματος Στρατού - ζηλεύει τη τύχη των πολεμιστών της πρώτης γραμμής. Και αδιαφορώντας για τα επιτελικά σχέδια, φέρνει τη Μεραρχία Σμύρνης προς τη Μαγνησία. Θέλει να καταλάβει το Αξάρι, να προφθάσει τον Πλαστήρα με τους Τσολιάδες του, που, αν και ανήκε στο νότιο συγκρότημα, διατάχθηκε να προσκολληθεί στον Ιωάννου. Το βράδυ βρίσκει την έδρα της Μεραρχίας και τον σωματάρχη στο Μιχαλήτσι. Η μάχη συνεχίζεται με πείσμα, ο εχθρός αντιστέκεται σκληρά. Αλλ' ο Ιωάννου ανυπομονεί:

    - Κάντε γρήγορα, μωρέ... φωνάζει στους αξιωματικούς του. Θα μας το πάρει ο Πλαστήρας το Αξάρι.

    Θα έλεγε κανείς, ότι το 5/42 του Πλαστήρα ανήκε στον ...Κεμάλ!

    Τόσος ήταν ο συναγωνισμός. Αλλ' ο Ιωάννου είχε δίκιο. Την επομένη οι Τούρκοι υποχωρούν και το στρατηγείο ξεπερνά τις προφυλακές και... τρέχει να καταλάβει το Αξάρι. Μεγάλη η απογοήτευση. Στην είσοδο της πόλης τους σταματά ένα απόσπασμα. Κι ο επικεφαλής, ταγματάρχης Μπουρδάρας, αναφέρει ότι το Αξάρι κατέχεται από το 5/42.

    - Πότε, μωρέ, το πήρατε; ρωτά θυμωμένος ο Ιωάννου.

    - Χθες το βράδυ, στρατηγέ μου.

    - Το βράδυ!... Πενήντα χιλιόμετρα σε μια μέρα; Πες στον Πλαστήρα, ότι θα μου κουράσει τους Τσολιάδες μου!

    Αργότερα, η Μεραρχία Αρχιπελάγους εξορμά από τη Πέργαμο, ανατρέπει την 61η τουρκική μεραρχία, συλλαμβάνει 1.500 αιχμαλώτους και μπαίνει στο Σόμα, τον αντικειμενικό σκοπό, που όφειλε να καταλάβει την επομένη. Στα χέρια της Μεραρχίας περιέρχεται άφθονο πολεμικό υλικό - τουφέκια, χειροβομβίδες, 58 πυροβόλα, 20 πολυβόλα κι αμέτρητα φυσίγγια. Τα λάφυρα πρέπει να μεταφερθούν στα μετόπισθεν ν' ασφαλιστούν στις αποθήκες. Κι όμως μένουν στο πεδίο της μάχης. Οι μεταγωγικοί αρνούνται να εγκαταλείψουν τα τμήματα των πρόσω.

    - Μας έχει χαλάσει η όπισθεν, λένε στους αξιωματικούς τους, που άδικα προσπαθούν να θυμώσουν τα παλικάρια εκείνα.

    Αλλ' ο κύριος όγκος του τουρκικού Στρατού δεν έχει συντριβεί ακόμη - έχει οχυρωθεί στη γραμμή Μπαλουκεσέρ - Αδραμυτίου. Είναι οι επίλεκτες μονάδες του Κεμάλ κι ο Παρασκευόπουλος ανυπομονεί να τις τσακίσει. Μήνες περίμενε τη στιγμή αυτή και δεν θέλει να τη χάσει. Διατάζει τον Ιωάννου να μη σταματήσει ούτε στιγμή. Περιττό. Μετά την κατάληψη του Αξαρίου ο Ιωάννου στρέφει όλο τον όγκο των δυνάμεων του προς Βορρά. Ολόκληρο το Σώμα Στρατού Σμύρνης βρίσκεται σε προέλαση, η ημέρα είναι αποπνικτικά ζεστή κι ο κουρνιαχτός σκιάζει τον ήλιο. Και τότε δίνεται μια διαταγή μοναδική στα στρατιωτικά χρονικά. Ο Ιωάννου φωνάζει τον επιτελάρχη του και του λέγει:

    - Θα μας φάει η σκόνη, κ. συνταγματάρχα... Το στρατηγείο να τεθεί επικεφαλής των προφυλακών!

    Ο Σπυρόπουλος, ένας εκλεκτός αξιωματικός, μένει κατάπληκτος. Και τολμά ν' αντιμιλήσει:

    - Μα, στρατηγέ μου, πώς είναι δυνατό;... Αυτό που ζητάτε είναι πολύ επικίνδυνο.

    - Αυτό που σου λέω, Σπυρόπουλε, επιμένει ο Ιωάννου.

    Και σπηρουνίζοντας το άλογο του προχωρεί προς τα εμπρός, ακολουθούμενος από τους επιτελείς του και τους ξένους στρατιωτικούς παρατηρητές, που δεν αισθάνονται καθόλου καλά. Είχε μια δραματική μεγαλοπρέπεια η προέλαση εκείνη. Χιλιάδες στρατιώτες, πεζοί και καβαλάρηδες, έτρεχαν ακάθεκτοι μέσα στον κάμπο. Τα σύννεφα της σκόνης τους προστάτευαν από το φλογερό ήλιο κι η τόλμη τους από τα τουρκικά βόλια. Σαν θύελλα έπεφταν πάνω στον εχθρό. Κι οι Τούρκοι έτρεχαν να κρυφτούν και να κρεμάσουν στα καφασωτά τους λευκά σεντόνια...

    Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Το στρατηγείο έχει κυκλωθεί για καλά, η εξόντωση του είναι σχεδόν σίγουρη. Οι Τούρκοι έχουν αντιληφθεί, ότι δεν παγίδεψαν ένα τμήμα της προφυλακής μόνο, αλλά τον σωματάρχη με το επιτελείο του και εντείνουν τα πυρά τους. Η τύχη της επίθεσης κρίνεται στο πυρακτωμένο κάμπο της Χάρτας.

    Οι αξιωματικοί του στρατηγείου δεν κρύβουν την ανησυχία τους. Ένας μόνο παραμένει τελείως ατάραχος - περήφανος πάνω στ' άλογό του αναζητεί με τα κυάλια τις θέσεις του εχθρού. Είναι ο Ιωάννου, που θέλει ν' απολαύσει μ' όλες τις αισθήσεις του μια πραγματική μάχη - είχε βαρεθεί τους χάρτες και τις διαταγές. Αλλά τις στιγμές εκείνης της τέλειας απόλαυσης έρχεται να τις διαταράξει ένας νεαρός ταγματάρχης, που φτάνει καλπάζοντας:

    - Στρατηγέ μου, ζητώ να μου διατεθούν 20 ιππείς, λέει ενώ με κόπο συγκρατεί το ατίθασο άλογο του.

    - Τι θα τους κάνεις, μωρέ Ναπολέων;

    - Θέλω να καταλάβω το χωριό, εκείνο, στ' αριστερά μας...

    - Θα σκοτωθείς, βρε παιδί μου...

    - Πρέπει να διώξουμε τους Τούρκους, γιατί μας κτυπούν με πολυβόλα. - Πήγαινε κι ο Θεός μαζί σου.

    Κι ο ταγματάρχης Ναπολέων Ζέρβας μετατίθεται προσωρινά στο ιππικό κι ορμά με γυμνό το ξίφος. Ο Ιωάννου παρακολουθεί με θαυμασμό τη μικρογραφία εκείνη της επέλασης - τους ιππείς μας να ορμούν, κραυγάζοντας, μέσα στη κόλαση της φωτιάς. Αλλά δεν ήταν γραφτό ν' απολαύσει την μάχη, που ο ίδιος επεδίωξε. Ένας άλλος ταγματάρχης σκαρφαλώνει, έφιππος κι αυτός, στο λόφο κι αναφέρει:

    - Στρατηγέ μου, ζητώ την άδεια να καταλάβω το χωριό εκείνο προς Ανατολάς.

    Μιλά βιαστικά, σαν να φοβάται μήπως χάσει την ευκαιρία ν' αναμετρηθεί με τον κίνδυνο. Ο Ιωάννου ξαφνιάζεται. Κι ο πολεμικός ανταποκριτής της «Πατρίδος» της Σμύρνης, που ήταν παρών, γράφει:

    Τ' αυλακωμένο άπ' τις κακουχίες του πολέμου πρόσωπό του έχασε ξάφνου την σκληράδα του. Τ' άετήσιο βλέμμα του θόλωσε άπ' τήν συγκίνηση. Κι' οι αξιωματικοί του τόν άκουσαν νά ψιθυρίζει:

    «Που πάτε, βρέ παιδιά μου;... ΄Αμιλλα θανάτου αρχίσατε;»

    Δέν είναι ό στρατηγός, πού μιλά τήν στιγμή εκείνη - είναι ένας πατέρας, πού βλέπει μέ στοργή καί περηφάνεια τούς ήρωες, πού έφτιαξε. Ανησυχεί γι' αυτούς. Αλλά δέν μπορεί ν' άρνηθή στόν ταγματάρχη Λεωνίδα Σπαή τήν εύνοια, πού έδειξε πρός τόν Ζέρβα. Είναι κι' οι δυό γενναίοι τών γενναίων».

    Οι δύο ταυτόχρονες αντεπιθέσεις, του Ζέρβα προς τ' αριστερά, του Σπαή προς τα δεξιά, αποτρέπουν τον άμεσο κίνδυνο. Οι Τούρκοι τρέπονται σε άτακτη φυγή - όσοι προφταίνουν να ξεφύγουν από τις σπάθες των ιππέων μας. 'Αλλ' η κατάσταση παραμένει σοβαρή - οι Τούρκοι στέλνουν ενισχύσεις. Και τότε ακούγεται ένας τρομερός θόρυβος. Στα μετόπισθεν έχουν πληροφορηθεί, ότι το στρατηγείο έπεσε σ' ενέδρα και τρέχουν, όσο μπορούν πιο γρήγορα. Το πεζικό, όμως αργεί. Κι ο ταγματάρχης Μάρκος Δράκος διατάζει τους πυροβολητές του να προχωρήσουν με ταχύτητα επέλασης - τα πυροβόλα τα έσερναν άλογα - την εποχή εκείνη. Και, ξεπερνώντας τους πεζούς, φθάνει πρώτος στο πεδίο της μάχης. Ο Σπυρόπουλος αναπνέει μ' ανακούφιση, αλλ' ο Ιωάννου γίνεται έξω φρενών:

    - Πέστε σ' αυτόν τον τρελό να μη ρίξει, ορύεται. Θα μου τους διώξει τους Τούρκους... Τους θέλω ζωντανούς, μωρέ.

    Αλλ' ο Δράκος κάνει πως δεν ακούει. Οι άνδρες του, πριν ακόμη ξεζέψουν τα πυροβόλα τους, αρχίζουν ομαδικά πυρά. Οι Τούρκοι συντρίβονται κι υποχωρούν, καταδιωκόμενοι από τους εξαγριωμένους ιππείς μας, που θερίζουν κεφάλια σαν στάχια. Η προέλαση συνεχίζεται με καινούργια ορμή κι ο Στρατός μας μπαίνει στο Κιρκ Αγάτς.

    Οι Κεμαλικοί ήταν τόσο βέβαιοι, ότι θα εξόντωναν το στρατηγείο του Ιωάννου, ώστε έτρεξαν ν' αναγγείλουν το... χαρμόσυνο γεγονός, ενώ η μάχη συνεχίζεται ακόμη. Και θρασύδειλοι, όπως ήταν πάντοτε, εκείνοι, που δεν τολμούσαν να σηκώσουν κεφάλι, ξεχύθηκαν στους δρόμους του Κιρκ Αγάτς, τράβηξαν τα μαχαίρια τους κι άρχισαν να απειλούν θεούς και δαίμονες, ενώ οι Χριστιανοί έτρεχαν να διπλομανταλωθούν και να θρηνήσουν τη συμφορά. Κι όταν οι στρατιώτες μας μπήκαν στο χωριό, το βρήκαν τελείως έρημο. Οι Τούρκοι είχαν φύγει αλλ' οι Χριστιανοί παρέμεναν κρυμμένοι, πιστεύοντας ότι, τα ποδοβολητά, που ακούγονταν στο καλντερίμι, ήταν Τσέτες.

    Έξαφνα, μια καμπάνα κτύπησε κι ο ήχος της ακούστηκε σαν χαρούμενο λαχτάρισμα - μια φωνή βροντερή αντήχησε: «Ήρθαν οι Έλληνες, μωρέ χωριανοί...» Για πότε το έρημο χωριό μεταβλήθηκε σε χαρούμενο πανηγύρι; Για πότε οι τρομοκρατημένοι Χριστιανοί ξεχύθηκαν στους δρόμους; Οι παπάδες έτρεξαν να φορέσουν τ' αμφιά τους και βγήκαν ψάλλοντας «Τη Υπερμάχω». Οι γυναίκες άρπαξαν την Παναγία απ' τα εικονοστάσια και βγήκαν να προϋπαντήσουν τον Στρατό μας. Μια καινούργια πατρίδα είχε ξεπεταχθεί ξαφνικά μέσα στα βάθη της Ανατολής, μπρος στους κατάπληκτους Τσολιάδες μας, που δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους - αυτός ήταν ο «αποικιακός πόλεμος», όπως βρέθηκαν χείλη ελληνικά να χαρακτηρίσουν τη μικρασιατική εκστρατεία.

    Αλλ' η προέλαση συνεχίζεται. Και στις 19 Ιουνίου, τέσσερις ημέρες μετά την έναρξη της επίθεσης, ένα απόσπασμα ιππικού, εκτελώντας επιθετική αναγνώριση, φθάνει στα υψώματα του Ομέρκιοϊ - σε βάθος 150 χιλιομέτρων - όταν στον ορίζοντα φαίνεται μια ίλη ιππικού. Ασφαλώς θα είναι Τσέτες. Και τα δύο τμήματα αναπτύσσονται, έτοιμα να κτυπηθούν. Αλλ' όταν οι σαλπιγκτές σαλπίζουν έφοδο, οι πολεμικές κραυγές μεταβάλλονται σε κραυγές θριάμβου, σ' αλαλαγμούς χαράς. Και τα δύο τμήματα είναι ελληνικά - κι εκείνοι, που ήταν έτοιμοι ν' αλληλοσφαγούν, αγκαλιάζονται και φιλιούνται. Τι είχε συμβεί;

    Την προηγούμενη μια ταξιαρχία της Μεραρχίας Ξάνθης είχε αποβιβασθεί, υπό την προστασία του Στόλου, στην Πάνορμο. Η επιχείρηση διεξήχθη υπό την διεύθυνση του συνταγματάρχη Πρωτοσύγγελου - ενός αξιωματικού, που αποδείχθηκε, ότι ήταν από τη πάστα εκείνη των μεγάλων στρατιωτικών. Εξαίρετος επιτελικός, ήταν και ορμητικός πολεμιστής. Κι όταν συμπληρώθηκε η απόβαση πήρε ένα απόσπασμα και ξεκίνησε προς αναζήτηση πολεμικών περιπετειών.

    Η Πάνορμος ήταν και πάλι ελληνική. Στο άκουσμα της χαρμόσυνης αυτής είδησης πολλοί αξιωματικοί ζήτησαν άδειες για να την επισκεφθούν - να περπατήσουν στο μαγευτικό ακρογιάλι της και ν' αγναντέψουν στο βάθος, στην ακτή, τη Βασιλεύουσα. Ήταν ένα πραγματικό προσκύνημα και πολλές φορές τα χείλη των ευλαβών ακούσθηκαν να ψιθυρίζουν: «Ε, τώρα ας μέ πάρη τό τούρκικο βόλι». Ήταν το «νύν άπολύοις τόν δούλόν Σου» της τυραννισμένης Φυλής μας. Κι οι άνθρωποι, που μίλαγαν μ' αυτό τον τρόπο, δεν ήταν εμπνευσμένοι ιεράρχες, ούτε ενθουσιώδεις ιδεολόγοι - απλοί άνθρωποι του Λαού ήταν, που στην αγνή ψυχή τους είχε ανατείλει το λαμπερό όραμα της εθνικής ανάστασης.

    Ήταν ωραία πόλη η Πάνορμος. Κυκλωμένη από απότομα υψώματα, φύλαγε εκπλήξεις στον επισκέπτη της. Οι αξιωματικοί μας περίμεναν να δουν μια τουρκόπολη. Μόλις, όμως, το τραίνο έβγαινε από τη σήραγγα, έβλεπαν ένα συναρπαστικό θέαμα ν' απλώνεται στα πόδια τους - μια ολόλευκη πολιτεία ξαπλωμένη στην ακρογιαλιά κι έναν μεγάλο κόλπο, που το γαλάζιο αντιφέγγισμα του έμπλεκε με το γαλάζιο της Κυανόλευκης σ' ένα αρμονικό σύνολο. Δεκάδες τα πλοία στο λιμάνι της. Και στους δρόμους της οι μαθήτριες του ελληνικού Γυμνασίου, που έρραιναν με ροδοπέταλα τους νικητές. Ο Πλαστήρας, ένας από τους προσκυνητές, μένει κατάπληκτος μπρος στο συναρπαστικό θέαμα, αγναντεύει με συγκίνηση τη Πόλη και ξεσπά: «Καί μόνον γι' αυτές τίς στιγμές άξιζε ή εκστρατεία μας».

    «Προχωρείτε... Προχωρείτε...»

    Οι στρατιώτες μας ξεκουράζονται μετά τη νίκη, αλλ' όχι για πολύ. Ο Παρασκευόπουλος θέλει να φτάσει στη Προύσα. Ο Αγγλος αρχιστράτηγος Μιλν αρνείται αρχικά να επιτρέψει τη προέλαση, λέγοντας ότι η απόφαση θα έπρεπε να ληφθεί από τη Διάσκεψη των Παρισίων. Αλλ' οι Τούρκοι κάνουν ένα σφάλμα: Κτυπούν τους Αγγλους στην Προποντίδα. Κι ο Μιλν, διαπιστώνοντας ότι τα στρατεύματα του κινδυνεύουν, αποφασίζει ν' αποβιβάσει αγήματα πεζοναυτών στα Μουδανιά, συνιστώντας στο ελληνικό στρατηγείο να διατάξει και νέα προέλαση και να καταλάβει τη Προύσα. Η βρετανική Αυτοκρατορία ζητούσε τη βοήθεια της Ελλάδας. Αλλο που δεν ήθελε ο Παρασκευόπουλος. Και το γνώριμο πια σάλπισμα αντηχεί και πάλι: «Προχωρείτε... Προχωρείτε...».

    Η κατάληψη της Προύσας ανατέθηκε στη θρυλική πλέον Μεραρχία Αρχιπελάγους. Επικεφαλής, μαζί με τον μέραρχο, κι ο Ιωάννου. Τις παραμονές της νέας επίθεσης ο Πάγκαλος φαίνεται αποφασισμένος να του αφαιρέσει τη διοίκηση, αγανακτισμένος με τις τρέλες του. Αλλ' ο Πλαστήρας και ο Κονδύλης επεμβαίνουν. Θέλουν σωματάρχη τους τον Ιωάννου. Είναι θαυμάσιος επιτελικός, καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, άλλοτε, και γενναίο π α λ ι κ ά ρ ι . Όσο για τις τρέλες του... χαλάλι. Και ο Πάγκαλος υποχωρεί. Η Μεραρχία προετοιμάζεται πυρετωδώς. Ένας νεαρός ταγματάρχης, εξαίρετος επιτελικός, ζητεί ν' απαλλαγεί των καθηκόντων του, να του ανατεθεί η διοίκηση τμήματος. Ο Ιωάννου δυσανασχετεί, τελικά όμως συμφωνεί. Και ο Κωνσταντίνος Βεντήρης ορμά μεταξύ των πρώτων προς την Προύσα και αναδεικνύεται ένας από τους γενναιότερους πολεμιστές.

    Η προέλαση είναι και πάλι ακάθεκτη. Μπροστά από την Μεραρχία Αρχιπελάγους υπάρχουν δύο τουρκικές Μεραρχίες, η 56 και η 61. Προσπαθούν ν' αναχαιτίσουν την επίθεση, αλλ' είναι αδύνατο. Και τρέπονται σε φυγή αφήνοντας νεκρούς και αιχμαλώτους. Σε κάποια στιγμή, ο Ιωάννου, που ακολουθούσε τις προφυλακές, βλέπει μια μοίρα πυροβολητών να προσπερνά το στρατηγείο.

    - Ποιος είναι αυτός. Σπυρόπουλε; φωνάζει στον επιτελάρχητου.-

    - Τα κανόνια του Βενιζέλου, στρατηγέ. Είναι κι ο ίδιος μαζί.

    - Πώς βρέθηκε εδώ, μωρέ; Να τον τιμωρήσεις.

    Ο ταγματάρχης Σοφοκλής Βενιζέλος νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Σμύρνης, υποφέροντας από τ' αυτιά του, όταν πληροφορήθηκε, ότι θ' άρχιζε η επίθεση στην Προύσα. Χωρίς να διστάσει, δραπετεύει από το νοσοκομείο και τρέχει στη μονάδα του. Υποφέρει πολύ και ταξιδεύει ξαπλωμένος μέσα σε μια άμαξα. Όταν πλησιάζει, όμως, η ώρα της μάχης, πηδά και πάλι πάνω στ ' άλογό του. Τώρα έτρεχε προς τη Προύσα θέλοντας να μπει πρώτος στην ιερή πόλη των Τούρκων. Και σχεδόν τα κατάφερε. Ο γιος του Πρωθυπουργού της Μεγάλης Ελλάδας δεν μπορούσε να λείψει από την πορεία προς τη Νίκη.

    Οι οχυρωμένες θέσεις των Τούρκων καταλήφθηκαν με έφοδο κι ο Στρατός μας μπήκε στη Προύσα στις 3 το απόγευμα. Είναι δύσκολο, όμως, να λεχθεί ποιο τμήμα μπήκε πρώτο. Ήταν τόση η ορμή της επίθεσης, ώστε διάφορα τμήματα μπήκαν σχεδόν ταυτόχρονα, ενώ οι ιππείς μας συνέχισαν την επέλαση. Καταδίωξαν τους πανικόβλητους Τούρκους και συναντήθηκαν με τους Αγγλους στα Μουδανιά». http://www.agiasofia.com/1922/1922e.html ΣΣ. Ίσως σε μερικά σημεία να είναι απλοϊκή η γραφή, αλλά δεν έχει σημασία αυτό αλλά τα συγκινητικά συναισθήματα που εκπέμπει.. "Από το Λαό για το Λαό" δεν υποστηρίζουμε άλλωστε? Ελπίζω να μην χρειαστεί να αναφωνήσουμε κι εμείς στα χρόνια μας: "Εάλω η Πόλις!" Υ.Γ. "Από τον Λαό για τον Λαό" αναφέρω πριν. Αυτό πρέπει να γίνει από δω και πέρα.. Φτάνει οι κατηγόριες για τον "ανόητο Ελλ. Λαό", που εκφράζονται από πολλούς.. Ο Σύριζα βλέπετε δεν το λέει ποτέ αυτό (...) Αυτός είναι -ή καλύτερα εκεί τον κατάντησαν- ο Ελλ. Λαός! Μπείτε μπροστά οι ικανοί και οδηγήστε!

  6. Ελεανα avatar
    Ελεανα 11/09/2015 09:57:19

    συγκινητικό , μας θύμησες ποιοι μπορούμε να γίνουμε

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.