«Μικρή» Οδύσσεια, μισή δεκαετία
07/04/2015 17:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Μικρή» Οδύσσεια, μισή δεκαετία

Η Μεγάλη Εβδομάδα, η Εβδομάδα των Παθών μας γυρίζει νοερά σε όσους έφυγαν από κοντά μας

Μια πενταετία επί ξυρού ακμής.

Διεθνής οικονομικός έλεγχος. Διαρκώς ρευστή πολιτική κατάσταση, η οικονομία στα «κόκκινα», η κοινωνία σε απόγνωση. Κυβερνήσεις «ειδικού σκοπού» κι άλλες φύσει «υπηρεσιακές».

Κράτος, λαός, Έθνος. Έννοιες κοντινές, συγγενείς, αλλά όχι ταυτόσημες. Η πραγματικότητα συνηθίζει να ακολουθεί τους δικούς της κανόνες, έξω από το χώρο των Ιδεών.

Μια μικρή Οδύσσεια καθημερινών και «επωνύμων» ανθρώπων. Και είναι σαφές και αυτονόητο πια ότι δεν είμαστε όλοι στο ίδιο καράβι. Άλλοι με ψαρόβαρκες και άλλοι σε «παντός καιρού» πλοιάρια ή «αντιτορπιλικά». Δεν μιλάμε καν την ίδια γλώσσα. Κι ας είμαστε ομοεθνείς και ομόδοξοι.

Άλλοι για τα «Κύθηρα, (που) ποτέ δεν θα τα βρούμε» κι άλλοι στο ετήσιο κάλεσμα της επίδειξης της χλιδής στη Μύκονο.

Μισή δεκαετία ασκήσεων υπομονής, αληθινών θυμών, οριακών συλλογικών και ατομικών καταστάσεων. Πέντε χρόνια που συμπύκνωσαν εξελίξεις είκοσι πέντε και πλέον ετών.

Χρόνια αναθεώρησης. Της σκέψης, της στάσης, του ρεαλισμού. Και διαφορετικών διαδρομών: στη ζωή, στους φίλους, στους συντρόφους (εντός ή εκτός εισαγωγικών). Άλλοτε με συγκλίνουσες και συνηθέστερα με αποκλίνουσες τροχιές.

Είναι κι αυτοί που έφυγαν εκούσια για την Εσπερία. Αρνήθηκαν να εξακολουθήσουν να ζουν σε ένα περιβάλλον λαϊκίστικου παραλογισμού. Ποιος αλήθεια μπορεί να τους ψέξει;

Αλλά κυρίως είναι αυτοί που χάθηκαν για πάντα στη δίνη της κρίσης. Που αποχαιρέτησαν τα εγκόσμια κι έγιναν φάροι της πορείας όσων, έμψυχων και άυλων άφησαν πίσω.

Η Μεγάλη Εβδομάδα, η Εβδομάδα των Παθών μας γυρίζει νοερά σε όσους έφυγαν από κοντά μας.

Κι αυτό το ηλεκτρονικό «απάτητο λημέρι» βίωσε πριν λίγους μήνες την τεράστια απώλεια του εμπνευστή και δημιουργού του, άντεξε στους κλυδωνισμούς και συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη διαδικτυακή πολιτική επικαιρότητα.

Με προβληματισμούς για «κανονικούς» ανθρώπους, που ζουν, εργάζονται και μοχθούν μέσα ή έξω από τη χώρα.

Ένα φόρουμ που συνειδητά και εκ προοιμίου αποκλείει τα trolls και τους πάσης φύσεως υβριστές.

Ένα site που παραμένει δημοφιλές, που διατηρεί τη φυσιογνωμία του και φέρνει διαρκώς κάτι νέο, κάτι φρέσκο, κάτι πρωτοποριακό.

Ο λαϊκισμός φέρνει εφήμερη αναγνωσιμότητα. Η κριτική γραφή που δεν χαϊδεύει τα αυτιά των πολιτών και των πολιτικών, δημιουργεί και σμιλεύει πολίτες.

Αυτάρκεις, ελεύθερους, νοήμονες. Που ακόμη και με τα λάθη τους πάνε μπροστά. Στη ζωή, στο επιχειρείν, στους μικρούς ή ζωής στόχους τους.

Μετά τη σταύρωση έρχεται πάντα η Ανάσταση. Μετά την Ανάσταση, η λύτρωση.

Αυτές τις ημέρες των «εκούσιων παθών» ας κάνουμε όλοι τον απολογισμό και την αυτοκριτική μας.

Κι ως γνήσιοι Έλληνες, να βιώσουμε τα Πάθη νοερά, μαζί με τους προσφιλείς -πραγματικούς ή φανταστικούς- νεκρούς μας…

Γιώργος Οικονόμου

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 06/04/2015 22:16:44

    Ωραίες σκέψεις. Συγχαρητήρια κ. Οικονόμου.

  2. Diamond Angel avatar
    Diamond Angel 06/04/2015 22:27:23

    Πολύ καλό !!

  3. Διογένης avatar
    Διογένης 07/04/2015 14:47:22

    Αιωνία σου η μνήμη, αγαπημένε Φάκτορα, αγαπημένε Βασίλη Ζήση.

  4. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 07/04/2015 16:12:25

    Εύγε στον αρθρογράφο. Καλή Ανάσταση και όπως είπε ο ίδιος ο Χριστός χθες βράδυ στο Ευαγγέλιο, ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Όποιος έφυγε από την παρούσα ζωή πιστεύοντας σε Αυτόν, απλά κοιμάται.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.