Κριτές μας οι αγέννητοι και οι νεκροί
23/01/2015 07:20
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κριτές μας οι αγέννητοι και οι νεκροί

Η πρόκληση δεν είναι εύκολη: καλείται ο Ελληνισμός, καραβοτσακισμένος και ταλαιπωρημένος, να ιππεύσει με χαλινάρι συνετό και στιβαρό τα άλογα της Ιστορίας που χλιμιντρίζουν από τα βάθη των αιώνων με κατεύθυνση προς το ατελεύτητο μέλλον.

Η σημασία της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης δεν εξαντλείται μόνο στη σφοδρή σύγκρουση μεταξύ δύο κομμάτων· δεν κονταροχτυπιέται απλώς η φιλοευρωπαϊκή Δεξιά με μια νεοκομμουνιστική, αρτηριοσκληρωτική Αριστερά· δεν διασταυρώνουν τα όπλα τους σε μια ιδεολογική και προσωπική –άνευ εν τέλει σημασίας για την πλειονότητα των πολιτών- μονομαχία ο αστισμός του ρεαλιστή Σαμαρά με τον λαϊκισμό του αιθεροβάμονος Τσίπρα.

Την Κυριακή, 25η Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα αναμετράται με το ίδιο της το ανάστημά και οι Έλληνες με τον αυτόν τον ίδιο τους τον εαυτό, με την εσωτερική πανοπλία των διαχρονικών αξιών μας. Η διελκυστίνδα αυτών των εκλογών προσλαμβάνει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα και συνοψίζεται αδρομερώς στο εξής ερώτημα: Ποιο θα είναι το πρόσωπό της, ως χώρας και ως Έθνους, στον κόσμο, σε ένα αενάως μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον τεκτονικών ανακατατάξεων; Ποια η φυσιογνωμία, ποιος ο βηματισμός της τις δεκαετίες που έπονται;

Για την απάντηση που θα κληθεί δια της ψήφου του να δώσει ο ελληνικός λαός θα λογοδοτήσει με τον πιο άτεγκτο και απηνή τρόπο. Ούτε όμως στο ΔΝΤ, ούτε στη Μέρκελ, ούτε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ούτε στους διεθνείς οικονομικούς οίκους αξιολόγησης.

Κριτής του είναι η αξεδιάλυτη ενότητα, η αδιάσπαστη συνέχεια τεθνεώτων και αγέννητων, ο ιδεαλιστικός φάρος που συνυφαίνει τη μεταφυσική και φυσική υπόσταση αυτού του Έθνους: οι παρελθούσες και οι επιούσες γενεές.

Η κατάλληλη επιλογή της ψήφου σε αυτές τις κρίσιμες εκλογές είναι το χρέος που οφείλουν να επιτελέσουν οι Έλληνες προς τους προγόνους και τους επιγόνους τους. Είναι το χρέος της διατήρησης αυτών που εξασφαλίστηκαν με αίμα και ιδρώτα, ιερή και απαράγραπτη παρακαταθήκη, και το χρέος της παράδοσης τους στην επόμενη γενιά. Το εσαεί ανεξόφλητο γραμμάτιο, το πιο βαρύ χρέος εις το διηνεκές.

Το δίλημμα που συγκεντρώνει τις πιο ισχυρές λογικές και συναισθηματικές συνδηλώσεις διατυπώνεται εναργώς στο εάν η Ελλάδα επιθυμεί μέσα από μια διαδικασία με σταδιακούς αναβαθμούς να διεκδικήσει την πλήρη αυτεξουσιότητά της ή αν στο βωμό μιας ψευδαίσθησης, ενός πλατωνικού Σπηλαίου, θα βυθιστεί στα δεσμά της ανελευθερίας, της εξάρτησης και της ταπεινωτικής υποταγής με αιματηρούς όρους.

Την πρώτη επιλογή πρεσβεύει με σύνεση και σωφροσύνη η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς. Η δεύτερη επιλογή προβάλλεται ανερυθρίαστα από το συνονθύλευμα αντιφατικών συνιστωσών του Αλέξη Τσίπρα. Οι εκ διαμέτρου αντίθετες προοπτικές συνθέτουν και την κρισιμότητα του διλήμματος. Η διεισδυτική πένα του εξαίρετου Προφήτη σκιαγράφησε ανάγλυφα τις ορατές αλλά και αφανείς διεργασίες καθώς και τους πρωταγωνιστές που ηνιοχούν τις εξελίξεις απέναντι στις οποίες καλείται να τοποθετηθεί ο ελληνικός Λαός την Κυριακή.

Έχουν ειπωθεί σχεδόν τα πάντα σε αυτήν την προεκλογική περίοδο, οπότε και οι σχοινοτενείς αναλύσεις αυχμηρού ύφους περιττεύουν. Είναι η ώρα της ευθύνης και η προσέλευσή μας στην κάλπη με την βαθιά συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών. Τα ψέματα «σωθήκανε» και η Ελλάδα δεν αντέχει να πυροβολήσει τα πόδια της για έτι μια φορά, δεν βαστάει άλλο «2009» σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Η πρόκληση δεν είναι εύκολη: καλείται ο Ελληνισμός, καραβοτσακισμένος και ταλαιπωρημένος, να ιππεύσει με χαλινάρι συνετό και στιβαρό τα άλογα της Ιστορίας που χλιμιντρίζουν από τα βάθη των αιώνων με κατεύθυνση προς το ατελεύτητο μέλλον.

Ο Νίκος Εγγονόπουλος γράφει κάπου: «Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους, για τους γενναίους, τους δυνατούς/ Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα, τα γενναία, τα δυνατά». Ήρθε η ώρα Συνέλληνες, όχι μόνο για λόγια, αλλά και για πράξεις. Για το καλό της Πατρίδας μας.

Γεώργιος Λ. Κωνσταντόπουλος

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 23/01/2015 07:42:07

    Ρομαντικές ιστορίες εκτός εποχής.Ο "ελληνισμός" έχει απαντήσει ήδη από το 1981.Η εξιδανίκευση του ελληνικού λαού που επιχειρείτα εξακολουθητικά από την παραδοσιακή δεξιά αποβαίνει εν τέλει εις βάρος της.Φαντάζονται ότι υπερασπίζονται κάτι που δεν υπάρχει.

    • η Dimi avatar
      η Dimi @ ψυχραιμια 23/01/2015 12:19:25

      O ακίνητος, πιστός στο καθήκον Τσολιάς, της τραγικής 5ης Μαΐου 2010, υπάρχει, συγκλόνισε και συνεχίζει να μάς συγκλονίζει τους Έλληνες αλλά και τους ξένους σε Ελλάδα και εξωτερικό. Η απίστευτη εικόνα του, έκανε το γύρο του κόσμου. Έλληνας πανάξιος! Παλικάρι! Ευτυχώς η Ελλάδα, έχει πανίσχυρο απόθεμα από Θησαυρούς-Φύλακες http://bit.ly/1uoZXe9

  2. Άλυτη Εξίσωση avatar
    Άλυτη Εξίσωση 23/01/2015 13:59:54

    Αφιερωμένο σε όλους μας. Με πίστη πως στην έσχατη μα και πιο κρίσιμη στιγμή, θα πράξουμε επί τέλους αυτό, που ταιριάζει σε ΕΛΛΗΝΕΣ.
    https://www.youtube.com/watch?v=9hUmthC8zp8 Το μεγάλο μας Τσίρκο Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
    Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
    Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης - Τζένη Καρέζη ''...Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
    περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
    και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
    να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
    Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
    και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
    οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
    Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
    από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
    κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
    αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
    και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
    και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
    κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

    Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
    το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
    Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
    με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
    Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
    και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
    προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
    Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
    ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
    Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
    σαράντα με το λάδι και το ξύδι
    κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
    βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
    τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

    Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
    μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
    Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
    το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
    Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
    η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
    του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί....''

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.