16/08/2009 12:02
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Και τα πήραν και δεν έκαναν την δουλειά



Πανάκριβη αποδεικνύεται η «μεταπολίτευση» στην οποία ο Μιζοφοράκος και οι συνεργάτες του σκάβουν έναν βαθύ λάκκο, στην 35η επέτειο της ακριβώς – εκ παραλλήλου με τους φίλους μας τους Τούρκους θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς.

Έχουμε και λέμε λοιπόν, με βάση το ομολογημένο 2% που όπως φαίνεται καταβάλλεται ανελλιπώς από την δεκαετία του 80 και εντεύθεν: Στα 180.000.000 Ευρώ, περίπου, φτάνουν τα κάθε είδους λαδώματα από την μεριά της Siemens. Χωρίς να υπολογίσουμε τα διάφορα μπαξίσια και λοιπές χορηγίες για γάμους, βαφτίσια, οικοσκευές, ταξιδάκια, μασάζ, Ρωσίδες καλλιτέχνιδες κλπ.  Αυτά μέχρι το 1997.

Για το προηγούμενο διάστημα και για την Ιντρακόμ έχει βγει ως γνωστόν επι ΠΑΣΟΚ σωρεία απαλλακτικών βουλευμάτων και ως εκ τούτου δεν θα είμαι έγκυρος αν υποθέσω το αυτό. Αν όμως θεωρήσουμε ως πιο αξιόπιστη την Βουλή των οργανωμένων με λογιστικά  πρότυπα Γερμανών, τότε πρέπει να καταβλήθηκαν άλλα 200.000.000 για να εκχωρηθεί ο ΟΤΕ στα «ελληνικά τηλέφωνα» made in Stasi and Siemens.

Να μην βάλουμε κι άλλα τόσα συνολική συρμαγιά από τους «επιτυχημένους» Ολυμπιακούς αγώνες για τα πάσης φύσεως έργα που έγιναν (C4I κλπ); Έχουμε λοιπόν από εταιρείες προς κοινοβουλευτικούς και μη περίπου, 760.000.000 ευρώ, για τα παραπάνω.

Το ανταποδοτικό όφελος για τα θηριώδη δημόσια έργα της τελευταίας 20ετίας δεν μπορώ να το υπολογίσω, επειδή μπαίνουν στη μέση τα διόδια, οι παροχές σε «είδος» (πχ. τηλεοπτική προβολή) κλπ κλπ.

Αν τώρα προσθέσουμε σε όλα αυτά και τα έξοδα διατήρησης των κυβερνήσεων, τις μισθοδοσίες των υπουργών και βουλευτών, τα έξοδα παράστασης, τα αυτοκίνητα κλπ, τότε μιλάμε για δισεκατομμύρια ευρώ.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι και μας τα πήραν χοντρά (επειδή και τις μίζες από τις συμβάσεις πάλι εμείς τις πληρώνουμε) και την δουλειά δεν έκαναν, αν κρίνουμε από την κατάσταση στις τηλεπικοινωνίες (ούτε καν ΟΤΕ δεν έχουμε πλέον), τους δρόμους, την ασφάλεια κλπ κλπ – για να μην πω για το C4I που ακόμα το «παραλαμβάνουμε».

Αυτό είναι λοιπόν το πραγματικό πρόβλημα.

Πως λύνεται;

Ας αφήσουμε στην  άκρη τα μεγάλο λόγια και τις θεωρητικές ακροβασίες και να σκεφτούμε πρακτικά. Να θεσμοθετηθεί (πχ) επισήμως ένα 5% ως προμήθεια για κάθε κόμμα – κυβέρνηση με βάση όμως όχι τις συμφωνίες που υπογράφει, αλλά τα έργα που παραδίδει.

Να δείτε τότε πως θα λυθούν όλα τα προβλήματά μας αυτομάτως.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.