17/10/2009 18:18
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Η συμμετοχή των νέων και τα blogs: παραδοσιακή αντίληψη με νέα μέσα;»



Τα τελευταία χρόνια το ζητούμενο για τη συμμετοχή των νέων –στα κοινά αλλά και στη γενικότερη κοινωνική και πολιτική ζωή- έχει σε μεγάλο βαθμό διαφοροποιηθεί.

Αν τις προηγούμενες δεκαετίες η συμμετοχή των νέων διέγραψε μια φθίνουσα πορεία, ξεκινώντας ως βασική προϋπόθεση για την ανανέωση των αντιλήψεων της κοινωνίας και καταλήγοντας στη μικρότερη ή μεγαλύτερη αποστασιοποίηση τους, σήμερα, προσδιορίζεται από δύο νέα χαρακτηριστικά: τη διεύρυνση των μέσων συμμετοχής και την –ταυτόχρονη σχεδόν- απαξίωση των παραδοσιακών μέσων συλλογικής οργάνωσης και έκφρασης.

 Η συμμετοχή των νέων στην κοινωνική και πολιτική ζωή αποτελεί σίγουρα ζητούμενο για κάθε κοινωνία. Η επένδυση μιας κοινωνίας στους νέους αποτελεί κατά κάποιο τρόπο επένδυση στο ίδιο το μέλλον και την εξέλιξή της. Εντούτοις, για να αντιληφθούμε κατά πόσο η συμμετοχή δύναται να αποτελεί βασική συνιστώσα της εξέλιξης της κοινωνίας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εξετάσουμε με ποιο τρόπο συμμετέχουν οι νέοι, σε ποιο βαθμό και για ποιο λόγο.

 Τα δύο νέα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν σήμερα τη συμμετοχή των νέων, έχουν διαφοροποιήσει πλήρως τον τρόπο συμμετοχής. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα συμβούλια νέων και τα new media αποτελούν μερικά από τα παραδείγματα της νέα μορφής οργάνωσης και συμμετοχής των νέων αλλά ταυτόχρονα και τη νέα αντίληψη συμμετοχής, η οποία απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τα λεγόμενα παραδοσιακά μέσα συλλογικής οργάνωσης και έκφρασης.

 Οι περσινές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για τις φωτιές στην Πελοπόννησο, οι οποίες οργανώθηκαν μέσα από blogs, τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου –οι διαμαρτυρίες και η αυθόρμητη αντίδραση των νέων-, η συμμετοχή των νέων σε διαβουλεύσεις σε τοπικό επίπεδο, στα συμβούλια νέων, ακόμη και η οργάνωση διαδικτυακών ομάδων που προσπαθούν να διευρύνουν τη συζήτηση για τα σημερινά προβλήματα των νέων κατέδειξαν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι έχει αποκρυσταλλωθεί στην κοινή αντίληψη για τη συμμετοχή, ο πολλαπλασιασμός και η διεύρυνση των μέσων συμμετοχής με την ταυτόχρονη –φυσιολογική εν πολλοίς- απαξίωση και απομάκρυνση των νέων από τα παραδοσιακά μέσα, όπως οι κομματικές νεολαίες.

 Οι νέοι σήμερα μπορούν να εκφραστούν, τα νέα μέσα υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή τους, η αντίληψη δείχνει να έχει μετασχηματιστεί.

 Τα δυο ποιοτικά χαρακτηριστικά της συμμετοχής εντούτοις -το σε ποιο βαθμό και για ποιο λόγο συμμετέχουν- δείχνουν να μην μπορούν να ακολουθήσουν τη νέα αυτή αντίληψη για τον τρόπο συμμετοχής. Τείνουν να ενισχύουν μάλιστα ένα παράδοξο, το οποίο θα μπορούσε να συνοψιστεί στη φράση «παραδοσιακή αντίληψη με νέα μέσα».

 Τα νέα μέσα οργάνωσης και συμμετοχής δεν έχουν καταφέρει ακόμη να λύσουν το πρόβλημα της επιρροής τους αλλά και της έκφρασης συγκεκριμένων κοινωνικών αιτημάτων. Η παρέμβασή τους και η διαμαρτυρία τους δεν μπορεί να δώσει σε αυτούς που καλούνται να συμμετέχουν την εικόνα των απτών αποτελεσμάτων. Κάτι που οι φοιτητικές οργανώσεις δείχνουν να διατηρούν ακόμη και σήμερα τα ηνία. Με άλλα λόγια, το σε ποιο βαθμό συμμετέχουν οι νέοι και για ποιο λόγο είναι περισσότερο εμφανές στα παραδοσιακά μέσα οργάνωσης και συμμετοχής, τα οποία οικοιοποιούμενα τα νέα μέσα έκφρασης, ξανακερδίζουν σημαντικό έδαφος ως βασικοί μηχανισμοί οργάνωσης.

 Για να εντοπίσουμε αυτό το παράδοξο της συμμετοχής των νέων, όπως διαμορφώνεται σήμερα, πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναλύσουμε ποια είναι τα νέα χαρακτηριστικά της συμμετοχής αλλά και ποιος είναι ο χαρακτήρας της. Επίσης πρέπει να δούμε αν πραγματικά τα νέα μέσα αντικατέστησαν τις παραδοσιακές δομές οργάνωσης ή απλά οι τελευταίες αξιοποιούν τα νέα μέσα.

Σε κάθε περίπτωση η συζήτηση είναι μεγάλη.

 

Κ.Κ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Λάζαρος Χατζηνάκος avatar
    Λάζαρος Χατζηνάκος 17/10/2009 18:58:40

    Ας προσπαθήσουμε να κωδικοποιήσουμε τη "μεγάλη συζητηση":
    1. Μπορούν τα νέα μέσα να υποκαταστήσουν τη ζώσα επικοινωνία;
    Μια πρώτη απάντηση: Όχι. Καθώς, αν μιλάμε για κοινωνικά κινήματα, αυτά επιβιώνουν μέσα πό μια πυκνή και συστηματική αντιπαράθεση ιδεών, επιχειρημάτων κι αντιλήψεων, που αποκρυσταλώνει τον χαρακτήρα τους. Αν δεν οργανωθεί στα social media μια μορφή διαλόγου με κατάληξη, συντονισμό και θρησκευτικό σεβασμό στη δεοντολογία (βλ. κατά κύριο λόγο δημοσιογραφική), τότε η όποια απόπειρα διαμόρφωσης γραμμής και κοινών στόχων είναι καταδικασμένη: απλώς θα τρομάξουμε με το πόσο σήμερα είναι "αδύνατο να συνυπάρξουμε". Μόνο σε ακραία γεγονότα (δολοφονίες και πυρκαγιές) μπορεί να υπάρξει στιγμιαία αντίδραση. Σε καμιά περίπτωση η οικοδόμηση ενός συμπαγούς κινήματος.
    2. Τελικά τα δημοφιλή social media είναι "προεκτάσεις" του συστήματος ή εργαλεία δουλειάς;
    Θα απαντούσα κατ' αρχάς το πρώτο. Ο Αλτουσέρ θα τάλεγε ιδεολογικούς μηχανισμούς, σήμερα ξέρουμε ότι ο big brother κρύβεται από πίσω, ότι ΚΑΙ ΕΚΕΙ κυριαρχεί η ελαφρότητα, οι δύο φράσεις, ο χαβαλές. Μια πρόεκταση των σκυλάδικων του μακαρίτη Γιαννόπουλου.
    Ως νέος χρήστης των social media (γέροντας στο διαδίκτυο) θα εξομολογηθώ ότι ψάχνω για κάποιο εισοδισμό στο σύστημα. Το πως δηλαδή μπορούν να οργανωθούν, μέσα από τις χιλιάδες δωρεάν προσφερόμενες εφαρμογές, ομάδες και γκρουπ, με συντονισμό (σαν ένα διαρκές συνέδριο - Για το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια όχι απλώς αξιοπρόσεκτη πρωτοβουλία, αγγίζει τα όρια της επαναστατικής καινοτομίας) και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: δεν ξέρω αν θάναι για την προστασία της μύγας στα Άνω Τζουμέρκα. Μπορεί νάναι για το "Δια ταύτα" της γενιάς των 700 ευρώ, για το πως θα προχωρήσουν πρωτοβουλίες διαρκούς αμφισβήτησης των ΜΜΕ κλπ.
    3. Για ποιους χρήστες τελικά μιλάμε;
    Έχοντας δυό γιούς με διαφορά 3,5 χρόνων βλέπω κι ανάμεσά τους διαφορές. Ο μικρότερος οργανώνει δεκάδες συναντήσεις με φίλους και όχι μόνο για χαβαλέ, σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο που δεν τα χρησιμοποιεί.
    Θέλω να πω ότι τελικά, ακόμη κι αν θεωρούμε ότι όλοι μας έχουμε στραφεί στα νέα μέσα, δεν έχουμε ταυτόσημη λογική, όταν πατάμε το πληκτρολόγιο. Παλιά λέγαμε στις εφημερίδες ότι αλλιώς γράφουμε στο χαρτί κι αλλιώς στο πισι. Και σας διαβεβαιώ ότι αυτό ισχύει.
    Άρα δεν είμαστε οι "εαυτοί" μας εδώ μέσα. Βλέπουμε κι εδώ στο antinews, αξιολογότατους ανθρώπους να "ξεδίνουν" και ορθά πράττουν. Κι αν βρεθούμε από κοντά -περισσότεροι από 5 (απαγορευόταν επί Χούντας)- θα ...χαίρεται το σύστημα: Ασυνεννοησία, αδυναμία σύνθεσης, εν τέλει παρακμή και χαμένη συλλογικότητα.
    Θα επιμείνω στο σημείο 2, με την προσδοκία ότι κάποιοι θα προχωρήσουν τη μεγάλη συζήτηση.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    Υ.Γ. Παραμένω από τις εποχές που ήμουν "Ελεφαντάκι" (1975) οπαδός του Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού. Δίχως σταλινικές αγκυλώσεις, με αμφίδρομη ροή ιδεών και επιχειρημάτων από τα χαμηλά προς τα ψηλά και στην αντίστροφη διαδρομή. Με σεβασμό στην αυτονομία του τοπικού, τον πειραματισμό στη δράση, την καινοτομία στη σκέψη. Αυτή την Αριστερά σεβαστήκαμε, γι αυτό και διαλύθηκαν τότε (1980) ο Ρήγας Φεραίος και η ΑΑΣΠΕ στην Ξάνθη: για να ΑΥΤΟΝΟΜΗΘΟΥΜΕ. Σήμερα μετά από τόσα χρόνια, αυτό το αίτημα παραμένει δραματικά επίκαιρο.

  2. Βανζέτι avatar
    Βανζέτι 17/10/2009 19:04:32

    Στο τέλος της ημέρας, όλοι με το Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό λειτουργούν...δλδ...αν στο συνέδριο της ΝΔ..σηκώθει ενα σύνεδρος και προτείνει να πάει σε κάλπες η εκλογή...και μετά το υπερψηφίσει η πλειοψηφία...αυτό πως λέγεται??μάλλον δημοκρατικός συγκεντρωτισμός..

  3. Dogis avatar
    Dogis 18/10/2009 10:34:41

    Ποια μεγάλη συζήτηση κύριε Κ.Κ.; Οι δυό σας μείνατε. Ο τρίτος πέρασε κι έφυγε: τα βλέπει όλα μπλε!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.