Η λογική του μίσους
11/01/2015 16:06
Του Αριστερού Ψάλτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η λογική του μίσους

Η λογική του μίσους έχει καταστρέψει την ελληνική κοινωνία και της έχει προκαλέσει αξιακή κρίση πολύ πιο σοβαρή από την οικονομική. Ο αντίπαλος στο γήπεδο γίνεται εχθρός και πρέπει να δολοφονηθεί. Ο αντίπαλος στο πολιτικό πεδίο γίνεται «λαμόγιο», «πιασμένος», «άνθρωπος των επιχειρηματιών», ή απλά «μνημονιακός», «όργανο της τρόικας, της Μέρκελ κ.λπ.».

Τα όσα ζούμε τις τελευταίες ημέρες με το μακελειό στο Παρίσι δεν είναι πρωτόγνωρα. Τα έχουμε ξαναζήσει στη Νέα Υόρκη και τους δίδυμους πύργους, στη Βρετανία, στην Ισπανία, στον μαραθώνιο της Βοστώνης αλλά και στην Ελλάδα με τους ψευτοεπαναστάτες της τρομοκρατίας που αιματοκύλισαν τη χώρα και θέλουν να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.

Αυτή η τρομοκρατία είτε είναι θρησκευτική, είτε είναι πολιτική, είτε ρατσιστική αποτελεί απότοκο μιας λογικής του μίσους που βρίσκεται παντού στην καθημερινότητά μας. Είναι μια λογική που μισεί τον διπλανό γιατί δεν είναι ίδιος. Γιατί δεν πιστεύει στην ίδια θρησκεία, στο ίδιο κόμμα, στην ίδια ομάδα ή απλά γιατί βάζει γκολ στην ομάδα του. Μην ξεχνάμε βεβαίως και τον οπαδικό φανατισμό για τον οποίον έχουμε θρηνήσει δεκάδες θύματα.

Το μίσος αυτό προφανώς και προϋπήρχε της σημερινής κοινωνίας, όμως έχει εξελιχθεί και έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και για όλες τις δραστηριότητες κι εκφάνσεις.

Δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για την τρομοκρατία με βάση τα όσα συνέβησαν στη Γαλλία. Είναι όμως ώρα να μιλήσουμε για το ΜΙΣΟΣ. Αυτό που γεννά την τρομοκρατία σε όποια μορφή κι αν αυτή είναι. Διότι το μίσος για τον αντίπαλο είναι αυτό που οδηγεί τους Χρυσαυγίτες να σκοτώνουν μετανάστες ή Έλληνες όπως ο Παύλος Φύσσας. Το μίσος τους για τη δημοκρατία είναι αυτό που τους κάνει να είναι οι καλικάτζαροι της Βουλής και του πολιτικού συστήματος.

Ομοίως, το μίσος για τον «απέναντι» είναι αυτό που κάνει τους οπαδούς του «κόκκινου» φασισμού να ρίχνουν μολότοφ και να καίνε αθώες ψυχές στη Μαρφίν. Ή να καταστρέφουν ό,τι βρουν στο διάβα τους. Κι όταν δεν ικανοποιούνται με το έργο της καταστροφής μεταπηδάνε στο αντάρτικο πόλης και γίνονται τρομοκράτες.

Ξέρετε και κάτι άλλο; Το μίσος για τον ιδεολογικό αντίπαλο είναι αυτό που κάνει τον «άτεγκτο και αντικειμενικό» δημοσιογράφο Κώστα Αρβανίτη, μίσθαρνο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, να αποκαλεί «μαλάκα» τον Έλληνα πρωθυπουργό. Και που προφανώς θα πάρει μια καλή θέση σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί όχι και υπουργός Τύπου και Προπαγάνδας;

Το ίδιο μίσος είναι αυτό που σπρώχνει ανθρώπους όπως ο Παναγούλης, ο Διαμαντόπουλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, να απειλούν μέσα στη Βουλή με κρεμάλες, λιντσαρίσματα, Ειδικά Δικαστήρια, «γουναράδικα» και εξορίες.

Το μίσος για τον ιδεολογικό αντίπαλο είναι αυτό που φτιάχνει προεκλογικά συνθήματα «να διώξουμε την πιο μισητή κυβέρνηση της μεταπολίτευσης». Δεν την κρίνουν αν είναι καλή, καλή, ικανή ή ανίκανη. Την κρίνουν και την καταδικάζουν με βάση το μίσος που έχουν για τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Θεοδωράκη κ.λπ.

Είναι αυτοί που μισούν τόσο πολύ ή πληρώνονται για να μισούν, που κάνουν σόου μέσα στη Βουλή, στήνουν δωροδοκίες, μιλάνε για ψεκασμούς, εγκληματούν καθημερινά σε βάρος της χώρας αλλά ποτέ δεν τιμωρούνται.

Θα πει κανείς: Πώς κάνεις παραλληλισμούς των δολοφόνων ισλαμοφασιστών της Γαλλίας με τα όσα συμβαίνουν εδώ; Πράγματι, δεν μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά, είναι όμως και τα δύο δημιουργήματα μιας αποκρουστικής συμπεριφοράς που λέει «μόνον εγώ δικαιούμαι να ξέρω την απόλυτη αλήθεια. Ή μόνον εγώ είμαι καθαρός και όλοι οι άλλοι είναι βρόμικοι».

Η λογική του μίσους έχει καταστρέψει την ελληνική κοινωνία και της έχει προκαλέσει αξιακή κρίση πολύ πιο σοβαρή από την οικονομική. Ο αντίπαλος στο γήπεδο γίνεται εχθρός και πρέπει να δολοφονηθεί.

Ο αντίπαλος στο πολιτικό πεδίο γίνεται «λαμόγιο», «πιασμένος», «άνθρωπος των επιχειρηματιών», ή απλά «μνημονιακός», «όργανο της τρόικας, της Μέρκελ κ.λπ.».

Ο ξένος γίνεται απρόσωπα «μετανάστης» και κατ’ επέκταση εν δυνάμει δολοφόνος ενώ ο Έλληνας που αγαπάει την πατρίδα του μετατρέπεται εν μια νυκτί σε «Εθνικόφρονα», «ακροδεξιό», «ρατσιστή».

Ο δημοσιογράφος, συνολικά και χωρίς εξαιρέσεις γίνεται «ρουφιάνος και αλήτης», ο δε γείτονας στο διπλανό σπίτι είναι εκ των πραγμάτων «κουτσομπόλης, ενοχλητικός, κακός».

Ο εργαζόμενος του μεροκάματου και ο οικογενειάρχης γίνεται «συντηρητικός», ενώ η έμμισθη εργασία είναι το… χειρότερο πράγμα στον κόσμο και η «ένοπλη ληστεία» είναι… επαναστατική πράξη (βλέπε Ρωμανός).

Και στην καθημερινότητα; Το γλείψιμο στον βουλευτή για μια θεσούλα στο Δημόσιο είναι αυτονόητη πράξη και δεν είναι μίσος για την πρόοδο και την αξιοκρατία αυτού του βασανισμένου τόπου. Ο αγώνας για την επικράτηση με κάθε μέσο που αγιάζεται προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός δεν είναι κάτι κακό, είναι «νεοελληνική μαγκιά».

Και η κατάληψη της εξουσίας πρέπει να γίνεται με ανήθικους τρόπους, με παιχνίδια στο παρασκήνιο και με deals με επιχειρηματίες που άλλοτε ήταν οι… ταξικοί εχθροί. Δεν είναι μίσος για την πρόοδο και το μέλλον της Ελλάδας όταν υπονομεύονται όλες οι θυσίες του ελληνικού λαού για ένα καπρίτσιο;

Όταν, λοιπόν, το μίσος κυριαρχεί στη ζωή μας δεν έχουμε τύχη για να κάνουμε καλύτερο το μέλλον των παιδιών μας. Αυτή είναι η κατάρα της Ελλάδας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 11/01/2015 16:43:13

    Πολύ ωραίο άρθρο! Κατά τον Erik Hoffer,το μίσος μπορεί να δώσει νόημα και σκοπό μόνο σε μια άδεια ζωή. Εκείνοι που ζούν μια άδεια ζωή όπως βλέπουμε,υποκαθιστούν αυτό το κενό με δυό πράγματα,με την ένταξή τους σε ομάδες-αγέλες,της ίδιας ιδεοληψίας και με το μίσος πρός τους άλλους που δεν ανήκουν στην ίδια με αυτούς ομάδα και δεν πιστεύουν στην ίδια ιδεολογία. Το μίσος γεννά τον φανατισμό,την άτεγκτη δηλαδή προσήλωση σε κάποιες ιδέες,και κάθε τί ή όποιος δεν τις αποδέχεται,αυτομάτως χρίζεται εχθρός που πρέπει αδησώπητα να πολεμηθεί και να εξολοθρευτεί. Μια επισήμανση μόνο.Όταν μιλάμε για θρησκευτικό μίσος,βεβαίως και δεν εννοούμε την Ορθοδοξία και της επιταγές της,διότι είναι το μοναδικό δόγμα που διαδόθηκε,αναπτύχθηκε,επεκτάθηκε βασισμένο επάνω στην αγάπη,τη θυσιαστική αγάπη του ιδρυτή της,των μαθητών του,και των μαρτύρων του. Σε αντίθεση με άλλες θρησκείες και δόγματα,που κι εκείνα μπορεί να διαδίδουν την αγάπη,αλλά μόνο στη θεωρία όχι στην πράξη. Ενώ ο μουσουλμανισμός βέβαια,βασικό εργαλείο για την επέκτασή του έχει το μίσος.

    • Diamond Angel avatar
      Diamond Angel @ Κυθήριος 11/01/2015 18:48:47

      Και πολύ καλό σχόλιο , επίσης !

      • Κυθήριος avatar
        Κυθήριος @ Diamond Angel 11/01/2015 20:43:12

        Σε ευχαριστώ Diamond Angel.

  2. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 11/01/2015 19:22:42

    Η αριστερά βασίζεται στο ταξικό μίσος.Από τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία έχει γεμίσει από αυτό το εξάμβλωμα θα έχει τις αντίστοιχες επιπτώσεις. Βέβαια στον πρόσφατο "αντιρατσιστικό" νόμο ποινικοποιήθηκε το μίσος.Όλα τα μίση εκτός από αυτό που ευθύνεται για το 90% της βίας στην Ελλάδα. Το φυλετικό μίσος,το εθνικό μίσος,το θρησκευτικό μίσος,το σεξουαλικό μίσος,όχι όμως το ταξικό ή κοινωνικό μίσος.Και οι βουλευτές της ΝΔ εξάντλησαν όλη την προσπάθειά τους να ποινικοποιηθούν γεγονότα πριν από ένα αιώνα γιατί ποτέ δεν κατάλαβαν τα στοιχειώδη από πολιτική.

  3. Ο Λούμπεν avatar
    Ο Λούμπεν 11/01/2015 20:18:24

    "Το μίσος τους για τη δημοκρατία είναι αυτό που τους κάνει να είναι οι καλικάτζαροι της Βουλής και του πολιτικού συστήματος" ευτυχώς που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όπως επίσης και τα υπόλοιπα κόμματα, επιτρέπουν στους υπαλλήλους της βουλής να εκμεταλλεύονται τα έσοδα της καφετέριας. Από αγάπη και σεβασμό στην δημοκρατία πάντα...

  4. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 11/01/2015 20:20:20

    Πόσο δίκιο έχεις! Συμπτωματικά, διαβάζω αυτές τις μέρες τον πελοπονησιακό πόλεμο. Είναι απίστευτο πως εξόντωναν ο ένας τον άλλον. Κανείς, αν θυμάμαι καλά, από τους περίπου 22 Αθηναίους και Σπαρτιάτες στρατηγούς δεν πέθανε από φυσικά αίτια. Όλοι είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν στις μάχες. Από τους Αθηναίους: Δημοσθένης, Λάμαχος, Νικίας, Αλκιβιάδης, Χάρης, Κλέων κα. όλοι πέθαναν βίαια. Το ίδιο και οι Σπαρτιάτες. ¨Εναν -ξεχνώ το όνομά του- τον εκτέλεσαν οι Σπαρτιάτες για κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Ειδικά μετά το έγκλημα των Αθηναίων στην Μήλο, την σκυττάλη την πήραν οι Σπαρτιάτες. Ολόκληρρες πόλεις και οικοισμοί καταστράφηκαν, ΟΛΟΙ μαχητές και γυναικόπαιδα εκελέστηκαν. Όταν έπεσαν, μετά από 4! χρόνια πολιορκίας οι ιστορικές Πλαταιές, ο Αρχίδαμος, άνθρωπος "ίσος" του Περικλή στην "σοφία" και στην "σωφρωσύνη", ρώτησε τους εναπομείναντες Πλαταιείς, "τι κάνατε για να βοηθήσετε την Σπάρτη". Όσοι απάντησαν αρνητικά εκτελέστηκαν επί τόπου. Οι υπόλοιποι, όχι πάνω από 250-300, εκτελέστηκαν για παραδειγματισμό. Δεν έχουμε αλλάξει ούτε κατά ένα γιώτα, που λένε οι αγγλόφωνοι. Το αρχαίο (Τωρχαιον) μίσος ζεί στην πολιτική...

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ Νίκος Αργεάδης 12/01/2015 11:50:44

      Έτσι μπράβο! Να ανατρέξουμε στην ιστορία του έθνους μας που διδάσκει πως στα δύσκολα, το θυμικό κάνει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά, ενώ η ενότητα και η ώριμη σκέψη σε συνδυασμό με στροφή της παιδείας προς το ηθικό και το δίκαιο επιταχύνει την έξοδο από την κρίση κάθε είδους, είτε οικονομική, είτε κοινωνική. Λείπει το Ευαγγέλιο από τη ζωή μας και για αυτό γίναμε μαντάρα...

    • Μανιάτης avatar
      Μανιάτης @ Νίκος Αργεάδης 12/01/2015 23:20:01

      Νίκο, πολλή καλή αναφορά! Πηγή προέλευσης του κοινωνικού και πολιτικού μίσους είναι ο κυρίαρχος, ο Ηγεμόνας, η κυρίαρχη δύναμη εξουσίας.

  5. panas avatar
    panas 11/01/2015 22:49:03

    Το μίσος που πηγάζει από συμφέροντα -αν και αυτό κατακριτέο- έχει κάποια έστω λογική βάση. Παλαιότερα με τις οικογένειές τους τα "πράσινα παιδιά" μισούσαν τα "γαλάζια παιδιά" και αντίστροφα, λόγω καθαρών συμφερόντων. Το οπαδικό μίσος, όμως, είναι ακατανόητο και ανοησία. Είναι ευκαιρία τώρα που δεν υπάρχει "μίσος συμφερόντων" λόγω χρεοκοπίας να μαζευτούμε λίγο. Μίσος που προεκλογικά δυναμώνει και καθιστά αδύνατη την όποια μετεκλογική συνεργασία που πρέπει να υπάρξει για τα συμφέροντα της χώρας, αν θέλουμε να υπάρξει μέλλον, πρέπει να περιοριστεί. Στις κραυγές μίσους πρέπει οι μετρημένοι να απαντούν με ήπιο λόγο και σύνεση. Μετεκλογικά μόνο ο μετρημένος λόγος και η λογική μπορούν να δώσουν λύσεις.

  6. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 12/01/2015 09:03:16

    Ωραίο άρθρο. Πολύ φοβάμαι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη από μίσος και φόβο. Τα δικά μας ελληνικά ατοπήματα δεν είναι τίποτα. Το άρθρο πάντως θα ταίριαζε περισσότερο στην προ μνημονίου ελλάδα. Τότε υπήρχαν περισσότερα πάθη και δίχως λόγο. Θυμάμαι τα πολιτικά πάθη που είχε εμπνεύσει στην ελλάδα ο μεγάλος αλητης της πολιτικής, τότε παλιά.. Τώρα υπάρχει περισσότερη κατανόηση και αλληλεγγύη στην ελλάδα. Δεν νομίζω πχ ότι ο σημερινός δεξιός μισεί τον ψηφοφόρο του σύριζα όπως μισούσε τον πασόκο το 80 και αντίστροφα. Τώρα υπάρχει περισσότερη αλληλοκατανόηση μεταξύ του λαού, ακόμη κι αν η ρητορική μερικών κομμάτων είναι πολυ πιο ακραία έως υστερική όπως των ΑΝΕΛ για παράδειγμα. Το θέμα είναι το μουσουλμανικό μίσος, το οποίο είναι το κύριο εργαλείο αυτού του θρησκεύματος. Πιστεύω ότι από την πρώτη στιγμη που η isis θα αποκτήσει όπλα μαζικής καταστροφής θα τα χρησιμοποιήσει. Η διάδοση της τεχνολογίας είναι τέτοια που εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωες μπορούν να χαθούν με μία απλή κίνηση, πχ την δηλητηριαση των αποθεμάτων νερού μίας μεγάλης πόλης. Ενώ ο χίτλερ χρειαζότανε εκατομμύρια ντουφέκια και βόμβες, σήμερα αρκούν λίγοι αποφασισμένοι "πιστοί".

  7. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 12/01/2015 23:41:21

    Αγαπητέ Α. Ψάλτη, χάνεις την πηγή ανάβλυσης του πολιτικού και κοινωνικού μίσους. Επιπλέον, κάνεις εννοιολογικό λάθος, αφού ταυτίζεις την τιμωρία με το μίσος και την εκδίκηση. Κοινωνίες που δεν τιμωρούν καταρρέουν! Όπως καταρρέουν και κοινωνίες με πρόσταγμα την εκδίκηση και το μίσος. Η δυναμική του καθεστώτος της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας οφείλεται στην ικανότητά του να μειώνει το άισθημα του μίσους. Η δυναμική του αυτή ενισχύθηκε μεταπολεμικά με την υιοθέτηση των υπηρεσιών του Κράτους Προνοίας. Αν στη χώρα μας υπάρχει, κι όντως υπάρχει, κοινωνικό και πολιτικό μίσος, υπεύθυνοι για αυτό είναι οι πρωταγωνιστές, οι κυβερνώντες, της σημερινης ταπείνωσης του Έθνους και της εξαθλίωσης μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας μας.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.