Πανώ για το δημοψήφισμα στην Κριμαία
Πανώ για το δημοψήφισμα στην Κριμαία
12/03/2014 20:13
του Τόμας Τζέφερσον
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η επόμενη ημέρα στην Ουκρανία

Καθώς ο μεταβατικός Πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Αρσένι Γιατσένιουκ, βρίσκεται στην Ουάσινγκτον για συνάντηση στο Λευκό Οίκο, με τον αμερικανό Πρόεδρο, η πολιτική που φαίνεται να έχει επιλέξει η κυβέρνηση Ομπάμα και τα μέτρα εναντίον της Μόσχας που συζητούνται από διάφορα μέλη του Κογκρέσου, τείνουν να καταστήσουν την κρίση στην Κριμαία και την κόντρα με τη Ρωσία, κεντρικό παράγοντα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Μέχρι στιγμής οι κινήσεις της Ουάσινγκτον δεν φαίνεται να έχουν αναλύσει σοβαρά τις αντιδράσεις άλλων κρατών στο διεθνές σύστημα είτε πρόκειται για συμμάχους είτε για αντιπάλους.

Για παράδειγμα είναι τελείως ασαφές το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συμπαραταχθεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην επιβολή βαρύτατων κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας. Το εμπόριο και οι επενδύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης είναι τουλάχιστον δέκα φορές παραπάνω από το αντίστοιχο ΗΠΑ – Ρωσίας, με αποτέλεσμα η Ουάσινγκτον να ζητά από τους συμμάχους της να θέσουν σε κίνδυνο εκατοντάδες δις δολάρια σε εξαγωγές και επενδύσεις με τη Ρωσία.

Κάτι αντίστοιχο επικρατεί και εκτός Ευρώπης, όπου πολύ λίγες χώρες θα θέσουν σε κίνδυνο τις σχέσεις τους με τη Ρωσία για την κρίση στην Κριμαία. Καμία σοβαρή ανάλυση δεν βλέπει χώρες όπως η Βραζιλία, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, να συμπαρατάσσονται με τον Μπαράκ Ομπάμα σε αυτή την κόντρα.

Ακόμα και η απειλή για σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων Ουάσινγκτον – Μόσχας δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα λειτουργήσει με δεδομένο ότι έχει δοκιμαστεί και αποτύχει στο παρελθόν, όταν η κυβέρνηση Μπούς πάγωσε τις επαφές υψηλού επιπέδου μετά τον πόλεμο της Ρωσίας με τη Γεωργία το 2008. Αυτό κράτησε μόλις λίγους μήνες όταν η πολιτική του «επαναπροσδιορισμού» της κυβέρνησης Ομπάμα το τερμάτισε.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ μπορούν να πλήξουν σοβαρά την προβληματική οικονομία της Ρωσίας. Είναι όμως το ίδιο αναμφίβολο ότι και η Μόσχα θα βρει τρόπους να αντιδράσει. Για παράδειγμα σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσει τις ζημιές που θα έχει από τυχόν κυρώσεις των ΗΠΑ, θα μπορούσε να αυξήσει το κόστος της ενέργειας που εξάγει, να αρχίσει να πουλάει όπλα υψηλής τεχνολογίας σε χώρες και καθεστώτα που η Ουάσινγκτον δεν επιθυμεί, και πάνω από όλα να προχωρήσει σε κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων χωρίς να ρωτάει πολλά και χωρίς να υπολογίζει τις επιπτώσεις που θα έχει μια τέτοια ενέργεια.

Σε μια τέτοια περίπτωση, ένα από τα πρώτα θύματα θα είναι η χώρα για την οποία γίνεται όλη η φασαρία, η Ουκρανία, η οποία θα γίνει πεδίο μάχης σε πολιτικό, οικονομικό και ο Θεός να βάλει το χέρι του, στρατιωτικό πεδίο. Το Κρεμλίνο θα μπορούσε να κλείσει τις κάνουλες παροχής ενέργειας στην Ουκρανία με αποτέλεσμα να πληγεί η ίδια η χώρα αλλά και πολλές ευρωπαϊκές χώρες των οποίων το αέριο προέρχεται από τη Ρωσία και περνάει μέσω Ουκρανίας. Μια τέτοια κατάσταση θα επιδείνωνε ακόμη πιο πολύ την ένταση στο εσωτερικό της Ουκρανίας, αφού θα πλήττονταν σοβαρά οι ανατολικές περιοχές της χώρας με τη βαριά βιομηχανία.

Σε στρατηγικό επίπεδο η Ρωσία θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την πολιτικής της έναντι του Ιράν, της Συρίας και της Βενεζουέλας, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από ότι σήμερα. Για παράδειγμα θα μπορούσε να προχωρήσει στην πώληση πυραύλων S-400 στην Τεχεράνη. Να πουλήσει επίσης όπλα στο καθεστώς Άσαντ στη Συρία. Να παίξει περίεργα παιχνίδια στο Αφγανιστάν και διάφορες άλλες κινήσεις που θα δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στην υφιστάμενη στρατηγική των ΗΠΑ, σε Ασία, Ευρώπη, και Μέση Ανατολή.

Και ενώ η Ουάσινγκτον θα αντιμετωπίζει ένα γενικό βραχυκύκλωμα στην εξωτερική πολιτική της, μια δύναμη η οποία θα τρίβει τα χέρια της θα είναι η Κίνα η οποία θα μπορεί ήσυχα και χωρίς κόστος να προωθήσει τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα.

Σίγουρα μια άνοδος της Κίνας, είναι πολύ πιο σημαντική στρατηγικά για τις Ηνωμένες Πολιτείες από την τύχη της Κριμαίας. Ο έλεγχος της ανόδου της Κίνας είναι υπ’ αριθμόν ένα στρατηγικός στόχος της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσινγκτον και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο λόγω της κρίσης στην Κριμαία.

Το Πεκίνο και η Μόσχα δεν είναι και οι καλύτεροι σύμμαχοι και είναι βέβαιο ότι η Κίνα δεν θα υποστηρίξει δημόσια την ανεξαρτησία της Κριμαίας, κάτι που στα μάτια της κινεζικής ηγεσίας έρχεται σε αντίθεση με την αντιμετώπιση που έχει για την εδαφική ακεραιότητα της ίδιας της Κίνας. Παρόλα αυτά είναι ξεκάθαρο ότι το Πεκίνο ρίχνει την ευθύνη για την κρίση στη Δύση και όχι στη Ρωσία.

Σαν αποτέλεσμα ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει σε σύσφιξη των σχέσεων με την Κίνα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει πωλήσεις όπλων υψηλής τεχνολογίας και γιατί όχι διπλωματική υποστήριξη των εδαφικών διεκδικήσεων του Πεκίνου. Ένα άλλο κέρδος για την Κίνα θα ήταν να εξαναγκαστεί η Gazprom να μειώσει τις τιμές ενέργειας για την Κίνα.

Πολύ απλά λοιπόν η κυβέρνηση Ομπάμα κινδυνεύει από κάτι που περιέγραψε σε πρόσφατο άρθρο του για την κρίση στην Ουκρανία, με γλαφυρό τρόπο ο Χένρι Κίσσινγκερ, όταν είπε ότι, «το τεστ μιας πολιτικής είναι το πώς τελειώνει και όχι το πώς αρχίζει.»

Ο Μπαράκ Ομπάμα που βάσισε όλη του τη στρατηγική για να εισέλθει στο Λευκό Οίκο, στην δυσαρέσκεια των αμερικανών για το Ιράκ, θα πρέπει να σκεφτεί ότι ένας νέος Ψυχρός Πόλεμος με τη Ρωσία, θα μπορούσε να προκαλέσει παρόμοια συναισθήματα τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όσο και στο εξωτερικό.

Με βάση όλα αυτά πολλοί αναλυτές σημειώνουν ότι είναι σοφό η κυβέρνηση Ομπάμα εκτός από τις σκέψεις για πολιτικές διαχείρισης και αντίδρασης στην κρίση της Ουκρανίας, να αρχίσει να εξετάζει και πολιτικές εξόδου από μια επερχόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία.

Η σχεδόν βέβαιη προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, δεν αφήνει άλλη επιλογή στην Ουάσινγκτον από το να μην την αναγνωρίσει. Ταυτόχρονα θα πρέπει να αρχίσει τη συζήτηση για αναδιάταξη των βάσεων και των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, έτσι ώστε να καθησυχάσει του εταίρους και συμμάχους της για τυχόν περαιτέρω δράσεις της Ρωσίας. Στις σκέψεις αυτές θα πρέπει ίσως να συμπεριληφθεί και κάποιου είδους στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία, η οποία όπως θα συνοδεύεται από ξεκάθαρα λόγια προς τη νέα ηγεσία της χώρας αναφορικά με τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και την πιο ανεκτική αντιμετώπιση των αναγκών των ανατολικών περιοχών της χώρας.

Ένα άλλο βήμα θα είναι να προχωρήσει πιο σύντομα η διαδικασία για εξαγωγές αμερικανικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, αν και η σημασία που θα έχει στο ευρωπαϊκό ενεργειακό πεδίο είναι περιορισμένη.

Το πιο σημαντικό θέμα για το οποίο θα πρέπει να προβληματιστεί η Ουάσινγκτον είναι οι πολύπλοκες σχέσεις με την Κίνα. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υπάρξει μια ταυτόχρονη σύγκρουση με Μόσχα και Πεκίνο.

Όσο αφορά τη Ρωσία παρομοιώσεις του Πούτιν με το Χίτλερ είναι το λιγότερο ανόητες. Εκείνο που βλέπουμε είναι μια επανάληψη της ιστορίας με το 2014 να μοιάζει όλο και πιο πολύ με το 1914 όταν η Μόσχα ξάφνιασε το Κάιζερ Γουλιέλμο και τον Αυτοκράτορα Φρανς Ζόζεφ, προχωρώντας σε ένα πόλεμο που ναι μεν κατέστρεψε τον Τσάρο Νικόλαο και τη Ρωσία, αλλά παρέσυρε στο βάραθρο και τη Γερμανία – Αυστρο – Ουγγαρία.

Κανείς δεν πιστεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα. Οπότε εάν η κυβέρνηση Ομπάμα επιθυμεί να σώσει το κύρος των ΗΠΑ στο εσωτερικό και διεθνώς καλό θα είναι να ακολουθήσει μια πολιτική αποκλιμάκωσης στην Ουκρανία. Στην αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει να επιβεβαιώσει τον Κίσσινγκερ παραμένοντας σε μια πολιτική που ξεκίνησε άσχημα και μπορεί να τελειώσει πολύ χειρότερα.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργης avatar
    Γιώργης 12/03/2014 21:44:05

    Επειδή είναι προφανές οτι στο θέμα της Ουκρανίας ο Ομπάμα έχει πάρα πολύ λιγώτερους υποστηρικτές απ' ότι στο θέμα της Συρίας,'οπου τελικά οπισθοχώρησε, αυτή τη φορά μάλλον δεν θα προχωρήσει καθόλου γιατι αλλοιώς είναι βέβαιο οτι θα ξαναοπισθοχωρήσει. Γιατί να ξεφτιλίζεται άδικα?

  2. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 13/03/2014 10:18:44

    "Ένα άλλο βήμα θα είναι να προχωρήσει πιο σύντομα η διαδικασία για εξαγωγές αμερικανικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, αν και η σημασία που θα έχει στο ευρωπαϊκό ενεργειακό πεδίο είναι περιορισμένη". Άλλο ένα άρθρο του ίδιου συντάκτη, όπου αυτός εμφανίζεται ως οιονεί σύμβουλος του αμερικανού Προέδρου και των αμερικανικών συμφερόντων στην Ευρώπη.

  3. Dimos avatar
    Dimos 13/03/2014 12:38:18

    Λόγω του αντιρωσικού μένους των δυτικών ΜΜΕ το οποίο χαλάει την αποτελεσματικότητα της προπαγάνδας τους (η αντίστοιχη ρώσικη είναι πιο πετυχημένη γιατί είναι πιο ψύχραιμη) κανείς δεν γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν κρατικό χρέος προς τη Ρωσία 150 δις δολλάρια. Ξέρει κανείς ότι η Ρωσία προχθές μόνο διέγραψε χρέη 100 δις προς τρίτες χώρες που της χρωστούν (ενώ η ΕΕ συνεχίζει να χρεώνει τις αποικίιες χρέους); Ξέρει ότι από τους G8 μόνο η Ρωσία δεν έχει κρατικό χρέος (γύρω στο 9%-10% σε σχέση με το 200% των ΗΠΑ) ένω όλοι οι άλλοι είναι ο σύλλογος πτωχευμένων; Και όσο για τους ψευτο-τσαμπουκάδες της Δύσης, ας περπατήσει κανείς στη Μόσχα και εύκολα θα δεί ότι σε 20 μόνο μέτρα στην άκρη του πεζοδρομίου είναι παρκαρισμένα γερμανικά και αμερικάνικα αυτοκίνητα αξίας 400-500 χιλ ευρώ. Μόνο στα 20 μέτρα. Να ήταν μόνο η ενέργεια...Δηλαδή όλοι αυτοί για χάρη της πτωχευμένης Ουκρανίας και των γεωπολιτικών σκοπών τους (λες και ζούμε στο 19ο αιώνα και έχει σημασία πόσο κοντά στα σύνορα είναι ο εχθρικός στρατός) θα εγκαταλείψουν μια αγορά τεράστια για να πετύχουν τι; Αλήθεια η Πέπσι και η Φόρντ ξέρουν για τις κυρώσεις; Ή μήπως δεν γνωρίζουν ότι η Ρωσία με την Κίνα μπορούν να ελέγξουν το οικονομικό πανηγύρι που αρχίζει στην Ασια και να έχουν τη μεγαλύτερη και πιο προηγμένη στρατιωτική μηχανή που έχει περάσει από τον πλανήτη; Εδώ τη Ρωσία είναι αδύνατο να την αντιμετωπίσουν στρατιωτικά (λόγω 3 οπλικών συστημάτων πυρηνικής ισχύος που δεν αναχαιτίζονται από δυτικά συστήματα) και έχουν αρχίσει τις μπουρδίτσες με οικονομικές κυρώσεις και μπλα μπλα. Η πτωχευμένη Γαλλία (αλήθεια με το γαλλικό σουπερμαρκετ γίγαντα Ασσάν που λειτουργεί στη Ρωσία με τζίρο δις ή τη Ρενώ, τι θα κάνει ο πολύς Ολάντ; Νομίζει ότι η Ρωσία είναι Μαλί;) και οι αποικίες της ΕΕ θα επιβάλλουν κυρώσεις στη Ρωσία η οποία και αύριο να κλείσει τα σύνορά της μπορεί να πετύχει ανάπτυξη μαμούθ αφού έχει ενέργεια, φαγητό, τεχνογνωσία και στρατό να τα φυλάει. Όταν φτιάχνεις διαστημόπλοια (αλήθεια με τις κυρώσεις που θα επιβάλει η Αμερική πως θα ανεβαίνουν οι αστροναύτες της στο διαστημικό σταθμό; Πετώντας;) το πιο εύκολο είναι να φτιάξεις ποιοτικά καταναλωτικά προϊόντα. Ή μήπως τα εκατομμύρια ρώσων τουριστών στην Ευρώπη θα τα αφήσουν έτσι. Μάθετε τι είπαν οι ρωσοφοβικοί τσεχοι όταν τους ρώτησαν οι αμερικανοι αν θέλουν να μη δίνουν βίζες σε ρώσους (η απάντησή τους είναι άκρως προσβλητική για εμάς τους έλληνες αφού μας στόλισαν με απαράδεκτα κοσμητικά επίθετα συγκρίνοντάς μας με τις δυνατότητες των ρώσων τουριστών). Το πρόβλημα είναι συμβολικό αλλά σημαντικό για κάθε πρόεδρο των ΗΠΑ ο οποίος θα πρέπει επί των ημερών του να παραδεχθεί το τέλος του μονοπολικού κόσμου. Γιατί μια πλανητική υπερδύναμη σημαίνει ότι ελέγχει στρατιωτικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτισμικά όλο τον πλανήτη. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ ελέγχουν τη Ρωσία και την Κίνα σε όλα τα επίπεδα; Εδώ δεν ελέγχουν το Ιράν, την Β. Κορέα; Πως είναι πλανητική δύναμη; Αυτά πλέον ισχύουν μόνο στο χόλυγουντ όπου οι αμερικανοι, άντε και λιγάκι τα αγγλάκια σαν καλά παιδάκια που είναι, μπορούν να νικάνε όλους τους κακούς...Ισχύουν επίσης για ΜΜΕ αποικιών χρέους που για να καλύψουν την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας τους μιλάνε για παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και μπλα μπλα. Οι αυτοκρατορίες ανεβαίνουν για να πέφτουν, όποιες κι αν είναι.

  4. Ιεροφάντης avatar
    Ιεροφάντης 13/03/2014 22:27:39

    Καλησπέρα Τόμας, Όπως είχα πει σε πρόσφατο σχολιασμό μου σε άρθρο σου, εκτιμώ ότι τελικώς η τύχη της Ουκρανίας έχει ήδη παιχθεί από ΗΠΑ και Ρωσία. Νομίζω όμως ότι η Δύση κάνει ένα ακόμη λάθος στην περίπτωση της Ουκρανίας, το οποίο θα επιδιώξω να φωτίσω λίγο εδώ. Νομίζει η Δύση ότι θα αποσπάσει, έστω το δυτικό της κομμάτι - το ανατολικό μάλλον θα ακολουθήσει αργά ή γρήγορα την τύχη της Κριμαίας - βάζοντας το ΔΝΤ ως μέσο ελέγχου. Την ώρα που οι Κριμαίοι θα ανεξαρτητοποιούνται και θα εισέρχονται στη Ρωσική Ομοσπονδία, οι Ρώσοι, σε μια κίνηση που θεωρώ δεδομένη, θα χρηματοδοτήσουν με πολλά δις δολάρια την τοπική οικονομία, ανεβάζοντας το επίπεδο ζωής 500% πάνω από αυτό που ήταν επί ημερών ενιαίας Ουκρανίας. Σκέψου τον Ουκρανό στο Χάρκοβο, ή στο Νόνετσκ ή ακόμα και στο Λβιβ, να παλεύει με 150 ευρώ το μήνα να την βγάλη καθαρή έχοντας το ΔΝΤ στο σβέρκο του να λέει στον γραφικό Γιατσένιουκ να κάνει περικοπές - δηλαδή να πάνει τα 150 ευρώ μισθό στα 100 - ενώ την ίδια ώρα η Σβετλάνα στη Σεβαστούπολη, δασκάλα στο επάγγελμα, από τα 150 ευρώ, τώρα, μετά την ανεξαρτησία και το ρωσικό χρήμα,να παίρνει όσο περίπου και ο συνάδελφός στη Μόσχα, κάπου 900 ευρώ. Πόσο χρόνο νομίζεις ότι θα χρειαστεί μέχρι η σημερινή επαναστατική φυλοδυτική ηγεσία να πέσει από νέες διαδηλώσεις αυτή τη φορά από τον πράγματι οικονομικά εξαθλιωμένο ουκρανικό λαό; Δεν θα καταγραφεί αυτό ως νίκη της Ρωσίας, έστω στο επικοινωνιακό και συμβολικό επίπεδο; Στο τέλος αυτής της διαδικασίας όλη η Ουκρανία δεν θα ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από τη Ρωσία; Αν συμβεί αυτό, τότε τι ακριβώς θα έχει πετύχει η Δύση; Την επέκταση των συνόρων της Ρωσίας μέσω της απορρόφησης της Κριμαίας και τον πλήρη έλεγχο του υπολοίπου μέρους της μετά από σύντομο χρονικό διάστημα επέμβασης του ΔΝΤ, με πολύ μικρότερο κόστος για τους Ρώσους; Αφού είσαι ο Τόμας Τζέφερσον, αν σε ρωτήσει ο Ομπάμα για το θέμα, πες του ότι ο Ιεροφάντης του προτείνει: (Α) Αν σκοπεύει να βάλει λεφτά από τα αμερικανικά διαθέσιμα, να είναι έτοιμος να δώσει πολύ και ζεστό χρήμα, διότι με όργανα τύπου ΔΝΤ και Παγκόσμιας Τράπεζας, η δουλειά θα στραβώσει όπως περιγράφω ανωτέρω. (Β) Αν δεν σκοπεύει να βάλει δικά του λεφτά, γιατί έχει σκοπό να τα χρησιμοποιήσει κάπου αλλού που έχουν πιο μεγάλη σημασία, να κάτσει με τρόπο εύσχημο να τα βρεί με τους Ρώσους στο θέμα, αναγνωρίζοντας ότι η Ουκρανία θα παραμείνει στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας. (Γ) Οι γεωπολιτική ανάλυση των αμερικανικών Υπηρεσιών είναι για γέλια. Εδώ και 20 χρόνια το έχουν ρίξει κυρίως στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, και δυστυχως πάσχουν από γεωπολιτικούς αναλυτές. Η πληροφόρηση δε από τους κατά τόπους σταθμούς τους, είναι ανεπαρκής, αναποτελεσματική και εν πολλοίς μονοδιάστατη και εσφαλμένη. Πρέπει να βελτιωθεί το επίπεδο συλλογής, επεξεργασίας, και ανάλυσης της πληροφορίας. Ιεροφάντης.

    • ΑΛΕΚΟΣ avatar
      ΑΛΕΚΟΣ @ Ιεροφάντης 14/03/2014 19:20:50

      Αγαπητοί Dimos και Ιεροφάντη, δώσατε την ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ζήτημα της Ουκρανίας και μάλιστα τσάμπα, ενώ οι "υπηρεσίες" της Δύσης που έχουν φτιάξει καριέρες ερευνώντας το , αντι να το λύσουν το μπουρδούκλωσαν τελείως. Θα μου πείτε βέβαια το έκαναν με το αζημίωτο, διότι αν το είχαν λύσει αμμέσως, τωρα θα ήταν άνεργοι. Σαν τους διπλωμάτες του ΟΗΕ που επι 40 χρόνια "λύνουν" το Κυπριακό φτιάχνοντας περιουσίες και τώρα συνεχίζουν την "επίλυση" τα παιδιά και οι συγγενείς τους φτιάχνοντας τι δικές τους περιουσίες. Τελικά τα διεθνή προβλήματα αποδεικνύονται φλέβα χρυσού για τους ασχολούμενους μαζί τους που έχουν κάθε συμφέρον να τα αφήνουν άλυτα εις το διηνεκές...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.