16/07/2009 21:54
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η επιστροφή του Κράτους και της Πολιτικής



Στα 500 χρόνια που πέρασαν από τότε που εμφανίστηκαν στην Ευρώπη τα αυτόνομα έθνη-κράτη δεν ήταν λίγοι οι διανοούμενοι που προέβλεψαν την εξαφάνισή του εθνικού κράτους σε σύντομο χρόνο. Ανάμεσα τους ο Καρλ Μάρξ που προέβλεψε τον μαρασμό του κράτους μόλις ο παγκόσμιος κομμουνισμός κυριαρχούσε παντού. Ενώ μέχρι πριν από λίγα μόνο χρόνια διάφοροι οικονομολόγοι και οπαδοί της καπιταλιστικής ελεύθερης αγοράς, έσπευδαν να ανακηρύξουν «πασέ» κάθε κρατική οντότητα, ισχυριζόμενοι πως ο κόσμος θα γινόταν οσονούπω μια ενιαία αγορά με κυβερνήσεις χαμηλού προφίλ, με πολέμους που θα υπάρχουν μόνο ως αναμνήσεις, με τον ψυχρό πόλεμο να είναι απλά μια ιστορική παραξενιά και με την παγκοσμιοποιημένη  οικονομία να αποτελεί την κυρίαρχη δύναμη στα διεθνή θέματα.

Ήρθαν όμως δυο μεγάλες κρίσεις στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα και οι ανάγκες ύπαρξης του μεγάλου και ισχυρού  κράτους όπως το ξέραμε έδειξαν να ενισχύονται αντί να μαραζώνουν.

 Η πρώτη μεγάλη κρίση ήταν η επίθεση στους δίδυμους πύργους. Μια επίθεση που έγινε από μια μη κρατική οντότητα εναντίον της μεγαλύτερης κρατικής δύναμης στον κόσμο και είχε ως αποτέλεσμα την κινητοποίηση πολλών κρατών σε ολόκληρο τον πλανήτη προκειμένου να αντιμετωπίσουν την αναδυόμενη τρομοκρατία που άρχισε να απειλεί ευθέως την ύπαρξή τους. Οι παράπλευρες συνέπειες αυτής της κινητοποίησης ήταν τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας κάθε μορφής, η συλλογή πληροφοριών και προσωπικών δεδομένων των πολιτών, η διάχυση των πληροφοριών αυτών μεταξύ κρατικών υπηρεσιών σε διεθνές επίπεδο και τα συντονισμένα μέτρα εναντίον «περίεργων» τραπεζικών λογαριασμών, λαθραίων υλικών κλπ. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τους πολλαπλούς πλέον ελέγχους ασφαλείας στα αεροδρόμια που μόλις 20 χρόνια πριν θα θεωρούνταν υπερβολές. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και τον φόβο που άρχισε να διακατέχει τις περισσότερες δυτικές κοινωνίες σχετικά με τη μάστιγα της λαθρομετανάστευσης, τότε βλέπουμε πως μάλλον δεν πρόκειται, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον,  να υπάρξει κατάργηση συνόρων αλλά θα δυναμώσουν περισσότερο οι κρατικοί έλεγχοι και οι κρατικές εξουσίες σχεδόν σε όλους τους τομείς.

Η δεύτερη μεγάλη κρίση ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την υφήλιο έχοντας ως αρχική  κυρίως αιτία την «ελαφρότητα» της αμερικανικής αγοράς ακινήτων που κόντεψε να καταστρέψει άτομα, εταιρίες, τράπεζες ακόμη και κοινωνίες ολόκληρες στην άλλη άκρη του κόσμου. Το «καλό» της υπόθεσης αυτής ήταν ότι ταπεινώθηκαν επιτέλους οι κατά τον Tom Wolfe «κυρίαρχοι του πλανήτη». Οι μεγάλοι τραπεζίτες δηλαδή, οι χρηματιστές και οι επιχειρηματίες. Πολλοί διάσημοι χρηματοπιστωτικοί οίκοι κατέρρευσαν (βλ. Lehman Brothers)  Βέβαια για όλους όσους έχασαν σπίτια και οικονομίες, για τα εκατομμύρια των ανέργων παγκοσμίως, η κατάρρευση μερικών τραπεζών ή χρηματιστηριακών εταιριών δεν λέει τίποτα.

Το μεγάλο θέμα είναι ότι ο ανεξέλεγκτος ελεύθερος καπιταλισμός απέτυχε πλήρως και το κράτος χρειάστηκε και πάλι να επέμβει και να αναλάβει τον έλεγχο των οικονομικών και πολιτικών πραγμάτων προκειμένου να μην οδηγηθεί ο κόσμος σε πλήρη καταστροφή. Πολλά βέβαια είναι τα μέρη του κόσμου εκείνα όπου το κράτος συνέχιζε να ασκεί το έργο του απερίσπαστο και στη δεκαετία του `90 αυτό το έργο έγινε ακόμη πιο δυνατό.  Τα μέρη αυτά είναι χώρες σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Βενεζουέλα, η Ζάμπια κ.ά. Συνεπώς η μεγάλη επιστροφή του κράτους έγινε μάλλον στις χώρες με αναπτυγμένες τις ελεύθερες αγορές όπως οι ΗΠΑ. Εκεί είναι που η επιστροφή του ισχυρού κράτους έπαιξε και τον πιο μεγάλο ρόλο.

Μια μεγάλη ηθική ικανοποίηση αποτέλεσε και  η ταπείνωση των διάφορων Αμερικανικών τραπεζικών και άλλων κολοσσών οι οποίοι εξαναγκάσθηκαν  να χορέψουν στον σκοπό που έπαιζε η κυβέρνηση τους προκειμένου να επιβιώσουν.  Μεγαλοτραπεζίτες στο έλεος των πολιτικών….Το ίδιο περίπου έγινε και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ακόμη και η εξουσιοδότηση προς το ΔΝΤ να επιδοτήσει τις καταρρέουσες οικονομίες με δις σε δολάρια ήρθε από τις κυβερνήσεις κρατών που θεώρησαν σκόπιμο να διασώσουν την παρούσα μορφή της παγκόσμιας οικονομίας. Το αν αυτό  αποφασίσθηκε από τους G7 ή από τους G20 δεν παίζει κανέναν ρόλο. Η ουσία είναι ότι αποφασίστηκε από τους G δηλαδή από κυβερνήσεις. Από πολιτικούς. Από τα κράτη.

Συμπερασματικά λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι το Κράτος είναι  ξανά στο προσκήνιο. Τα κρατικά μερίδια στα ΑΕΠ των χωρών αυξάνουν αλματωδώς όπως αυξάνουν και τα κρατικά έξοδα ή τα εθνικά χρέη. Όλοι οι δρόμοι πλέον οδηγούν στα  εθνικά Κοινοβούλια ή στο Κογκρέσο ή στο Μπούντεσταγκ. Οι πολιτικοί, εκλεγμένοι ή μη είναι αυτοί που ασκούν ξανά  την εξουσία. Και τα κράτη είναι αυτά που επέστρεψαν και ανέλαβαν τον έλεγχο,  αντικαθιστώντας τους διάφορους  χρυσοκάνθαρους τραπεζίτες και χρηματιστές που για μια ακόμη φορά τα έκαναν μούσκεμα.

 Απόδοση: S.A.      Πηγή:  http://www.ihavenet.com 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. donaE avatar
    donaE 16/07/2009 23:06:36

    Ποια εθνη-κρατη ομως?Ειναι αυτα που ξεραμε η εχουν γινει πολυεθνικες σαλατες,που πρεπει να αναθεωρησουν την λειτουργια τους και να λυσουν πρωτα προβληματα.
    Και αραγε εχουμε την ενισχυση του κρατους,η εναν νεο κρατισμο με συγκεκριμενους σκοπους?
    Τα συνορα εχουν καταργηθει απο καιρο,αν το καλοσκεφτουμε.
    Η εκταση των αγορων,η αναγκες για ενεργεια για πληροφορια,ολα οδηγουν σε μια πιο οικουμενικη οικονομια.Μακροπροθεσμα.

  2. Χι avatar
    Χι 17/07/2009 02:12:23

    Το κράτος επιστρέφει μόνο ως πρόφαση. Ένα δημοσιοσχεσίτικο λίφτινγκ για τις πολυεθνικές. Κατά τ' άλλα, business as usual.

    Σε ένα απολαυστικό χτεσινό επεισόδιο, λέει ο Stephen Colbert:

    "My guest Douglas Rushkoff believes that corporations run the world. Jews and Freemasons, you're off the hook!"

    www.comedycentral.com/colbertreport/full-episodes/index.jhtml?episodeId=238634


    Ο Rushkoff έχει γράψει ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο "Life Inc.: How the World Became a Corporation and How to Take It Back".

    www.bookdepository.co.uk/book/9780224082037/Life-Inc.

  3. Χι avatar
    Χι 17/07/2009 02:14:27

    Φιλμάκι για το προηγούμενο σχόλιο, που θα εμφανιστεί όταν ξε-μονταριστεί :)

    http://www.youtube.com/watch?v=sOBWhVe68os

  4. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 17/07/2009 11:08:32

    μα η 11/9 -ότι και αν ήταν- καθόλου δεν ενίσχυσε τα κράτη-έθνη σε μια κατεύθυνση αυτονόμησης, αντίθετα επιτάχυνε τη διάχυση της παγκοσμιοποίησης στη βάση μιας "παγκόσμιας ασφάλειας" και ενός παγκόσμιου κράτους και τα κράτη υποβαθμίστηκαν σε "τοπικούς" τοποτηρητές αυτής της παγκόσμιας ασφάλειας

    η παγκόσμια οικονομική κρίση πράγματι επιτάχυνε την εθνική στροφή των κρατών, στην Ευρώπη κυρίως,
    από την άποψη αυτή η παγκοσμιοποίηση δεν τα είχε υπολογίσει καλά, στράφηκε κατά του εαυτού της θέλοντας να επιβάλλει ταυτόχρονα και την "παγκόσμια" ασφάλεια και την παγκοσμιοποιημένη οικονομία

  5. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 17/07/2009 11:16:59

    Tο κρατος δεν ειχε φυγει ποτε για να επιστρεψει.Απλως το αντιστοιχο ιδεολογημα διακινειτο στην Ελλαδα για να καλυψει ορισμενες αναγκαιες προσαρμογες του ελληνικου κρατους απο την εποχη του παλαιοπασοκισμου στην εποχη του εκσυγχρονισμου.Εαν πηγαινε καποιος στην αμεσως ανατολικοτερη χωρα,την Τουρκια,και πληροφορουσε τους κατοικους της οτι το κρατος επιστρεφει θα τον κοιταζαν με πολυ μεγαλη απορια γιατι δεν καταλαβαν ουτε τους ειπε ποτε κανεις οτι ειχε φυγει.
    Και εν πασει περιπτωσει το ιδιο ιδεολογημα προβαλλεται ακομη στην Ελλαδα.
    ΤΗ στιγμη που ο Ομπαμα δηλωνει στη Μοσχα οτι η ανεξαρτησια των κρατων ειναι ο θεμελιος λιθος της διεθνους ταξης (ασχετα με το τι κανει ο ιδιος,μηπως και παλιοτερα δε γινονταν) εδω ο ΓΑΠ κανει συνεδρια στα οποια διακινει παραμυθια για παγκοσμια διακυβερνηση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.