Η εθνική μοναξιά του Ελληνισμού
03/05/2014 08:17
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η εθνική μοναξιά του Ελληνισμού

Ο μύθος: «Λιγότερο Έλληνες, περισσότερο Ευρωπαίοι»

Ο Ελληνισμός είναι μόνος στην Ευρώπη. Όπως γλαφυρά γράφει ένας γνήσιος εκφραστής της Γενιάς του ’30 αλλά και ιδεολογικός σταχανοβίτης του αληθινού πολιτικού Κέντρου της Ιστορίας, Γεώργιος Θεοτοκάς: «είναι σαν ένα παιδί ορφανό ανάμεσα στα άλλα παιδιά, που τα περιβάλλον με το ενδιαφέρον τους πολυπρόσωπες οικογένειες».

Η εθνική μοναξιά του Ελληνισμού που ενδεχομένως καλλιεργεί ένα καταθλιπτικό ψυχικό και ψυχολογικό κλίμα μελαγχολίας, θα μπορούσε κάλλιστα να συνιστά καύχημα ιδιότυπης και μοναδικής ιδιοπροσωπείας, αγλαό πολιτιστικό «παράδειγμα» πανανθρώπινης εμβέλειας.

Πριν ακόμα εισέλθουμε στην περιδίνηση της οικονομικής κρίσης που συντάραξε την ελλαδική πραγματικότητα, διέλυσε μύθους δεκαετιών, κλόνισε αποφασιστικά την πίστη σε θολά και ανερμάτιστα ιδεολογήματα, επέφερε βίαιη επανιεράρχηση προτεραιοτήτων, επαναχάραξε στόχους και στρατηγικές, επαναξιολόγησε θεσμούς και αναγκαιότητες, αμφισβήτησε βεβαιότητες, ατομικές και συλλογικές κατασφαλίσεις, αντέστρεψε το ιδεολογικό πρόσημο και γκρέμισε στερεότυπα, ορισμένοι διαπρύσιοι κήρυκες ένθεν κακείθεν του κομματικού και πολιτικού διανύσματος διαδήλωναν με ζηλευτή μαχητικότητα την πλήρη απεμπόληση της ελληνικότητας, την απαγκίστρωση από εθνικά ιδανικά και τον παραγκωνισμό της «σκοταδιστικής» μας παράδοσης προς χάριν του «εκσυγχρονισμού», της άκριτης και άμετρης δυτικολαγνείας, της «φωταδιστικής» προοπτικής και των δανεικών ιδανικών.

Κατ’ επάγγελμα, καθ’ έξιν και μέχρις εσχάτων εθνομηδενιστές κοπρίζουν μισελληνικές απόψεις στον δημόσιο διάλογο. Μέχρι προσφάτως μάλιστα οικτίρουν εαυτούς που η μοίρα τους επιφύλαξε τη «δυστυχία» να γεννηθούν Έλληνες, δηλαδή πολίτες δεύτερης κατά τη γνώμη τους διαλογής. Μας προειδοποιούσαν ότι για να γίνουμε «περισσότεροι Ευρωπαίοι» πρέπει να γίνουμε «λιγότερο Έλληνες». Έθεταν εν τοις πράγμασι ένα εκβιαστικό ψευτοδίλημμα που δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική και αναδεικνύει την παντελή ένδεια επιχειρημάτων καθώς και τις διαστροφικές έμμονες του μικροελλαδισμού από τις οποίες διακατέχονται.

Η ανατολή της μετά την κρίση εποχής όχι μόνο διέψευσε τις ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, τη «χωλή» επιχειρηματολογία και τον εκμαυλιστικό μανδύα της λογικής που ενδύονταν οι απόψεις τους αλλά ταυτόχρονα απέδειξε περίτρανα την εκ διαμέτρου αντίθετη όψη: Πρέπει να γίνουμε «περισσότερο Έλληνες» για να γίνουμε «περισσότερο Ευρωπαίοι», οφείλουμε να μην επαναπαυόμαστε στα ένδοξα τρόπαια του μεγαλειώδους παρελθόντος, ούτε σε βεβαιότητες εθνικών πεπρωμένων, πρέπει να γίνουμε περισσότερο απαιτητικοί από τους εαυτούς μας, πιο υπεύθυνοι σε συλλογικό επίπεδο.

Η αληθινή εθνική ιδέα δεν αφηγείται την Ελλάδα εκτός Ευρώπης. Σκιαγραφεί το ευρωπαϊκό της μέλλον με ευνοϊκότερους όρος και ανθρώπινες προϋποθέσεις, αγαστής και ισότιμης συνεργασίας με τους εταίρους της. Το ευρωπαϊκό μέλλον της πατρίδας όμως δεν επαναθεμελιώνεται ούτε στις ανεδαφικές διεθνιστικές κραυγές, ούτε έχει ανάγκη να δίνει κάθε τόσο εξετάσεις «ψευτο-προοδευτικότητας».

Το ευρωπαϊκό μέλλον της Ελλάδας επανατοποθετείται στη σφυρηλάτηση ισχυρής συλλογικής ταυτότητας, στο γαλβάνισμα της αίσθησης του συνανήκειν. Ο αυθεντικός, ο τίμιος και ο ειλικρινής ελληνικός πατριωτισμός είναι η αληθινή μας παράδοση, το εφαλτήριο για την έφοδο στον ουρανό, το αποφασιστικό βήμα για την νέα Ευρώπη. Όπως γράφει άλλου και πάλι ο Γ. Θεοτοκάς: «Είναι η παράδοση που συνταιριάζει το ελληνικό πνεύμα με το πνεύμα της ελευθερίας και την εθνική μας ιδέα με τον πιο γενναιόδωρο ανθρωπισμό».

Η ελευθερία και η ελληνικότητα μας είναι αδιαπραγμάτευτα αγαθά. Άλλωστε, οι αγόγγυστες και εργώδεις προσπάθειες ορισμένων κέντρων να τα αποδομήσουν, προσκρούουν στη σθεναρή αντίδραση της συντριπτικής πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας. Το απέδειξε ο κυπριακός λαός το 2004 με πατέρα της νίκης τον τελευταίο μεγάλο Έλληνα, τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο, καταψηφίζοντας με ποσοστό 75, 82% το κατάπτυστο «Σχέδιο Ανάν» που στόχευε στην υποδούλωση του προκεχωρημένου φυλακίου του Ελληνισμού στην Ανατολή. Λίγους μήνες μετά η Κύπρος εισήλθε πανηγυρικά στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαψεύδοντας τον γενιτσαρισμό όσων λοιδόρησαν την πατριωτική στάση του Ελληνοκύπριου Ηγέτη. Ο κυπριακός Ελληνισμός έστησε και τότε ένα ακόμη ακλόνητο τρόπαιο ελευθεροφροσύνης και ηρωισμού.

-Ο ελληνικός πατριωτισμός είναι ομολογία πίστεως. Ούτε ιδεολογικό φληνάφημα, ούτε προεκλογικό σύνθημα. Δεν «εργαλειοποιείται» και δεν κάνει εκπτώσεις.

-Δεν καλλιεργεί εχθρότητα, δεν στέκεται αμήχανος στο διαφορετικό και αντιμάχεται την πατριδοκαπηλία των κατ’ επάγγελμα πατριωτών.

-Επιδιώκει την ευρωπαϊκή προοπτική και την εθελοντική σύγκλιση των Λαών. Επιθυμεί την πολιτική ολοκλήρωση, με τα έθνη-κράτη σε ρόλο πρωταγωνιστή και όχι σε ρόλο παρία.

Άλλωστε, η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός δεν καλλιεργεί εχθρότητα προς οποιονδήποτε ξένο, αλλά υπερηφάνεια γι’ αυτό που είμαστε εμείς. «Γιατί μόνο όσοι νιώθουν υπερήφανοι γι’ αυτό που είναι, σέβονται τον εαυτό τους. Γιατί μόνο όσοι σέβονται τον εαυτό τους, μπορούν να σεβαστούν και τους άλλους. Και μόνο όσοι σέβονται τον εαυτό τους, κερδίζουν και τον σεβασμό των άλλων».

Άλλωστε, το ζήτημα αυτό έχει επιλυθεί ήδη από την κατάρτιση του Επαναστατικού Συντάγματος της Β’ Εθνοσυνέλευσης του Άστρους το 1823: «Εις την ελληνική επικράτειαν ούτε πωλείται ούτε αγοράζεται άνθρωπος. Αργυρώνητος δε παντός γένους και πάσης θρησκείας, άμα πατήσας το Ελληνικό έδαφος, είναι ελεύθερος και από τον δεσπότην αυτού ακαταζήτητος». Αληθινός πατριωτισμός χωρίς το απαραίτητο αυτό φιλελεύθερο συστατικό δεν νοείται, δεν μπορεί να θεωρηθεί ελληνικός.

Η Ελλάδα και η ευρωπαϊκή της προοπτική είναι μια μεγάλη υπόθεση που δεν πρέπει να την εγκαταλείψουμε.

Του Γ. Λ. Κωνσταντόπουλου, φοιτητή της Νομικής Σχολής Αθηνών.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. luma avatar
    luma 03/05/2014 08:49:33

    Ευρωπαϊκή προοπτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση που επιχαίρει για το κάψιμο ζωντανών δεκάδων ανθρώπων στην Οδησσό από νεοναζί; Άλλο Ευρώπη, άλλο Ευρωπαϊκή Ένωση. Ευρωσκεπτικισμός δεν σημαίνει αντι-ευρωπαϊσμός, σημαίνει αμφισβήτηση της ΕΕ και του soft ολοκληρωτισμού.

  2. η Dimi avatar
    η Dimi 03/05/2014 10:05:25

    «Σε ποιες ηθικές δυνάμεις οφείλει ο Ελληνισμός την επιβίωση και μεγαλουργία του;» | πηγή: Σαράντος Ι. Καργάκος: “Μαθήματα Εκθέσεων” «Τόσα χρόνια πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα όλοι πεινάνε, όλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε» (Γ. ΡΙΤΣΟΣ) «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, — εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, Νάτη, πετιέται αποξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι τον ήλιου» (Γ. ΡΙΤΣΟΣ) Πρόλογος : Κάθε λαός στη διάρκεια της ιστορίας του διαγράφει καμπύ­λη πολιτιστικής δημιουργίας και προόδου, της οποίας το ύψος προσμε­τρείται και καθορίζεται από τις ηθικές του δυνάμεις. Το γεγονός ότι Ο Ελ­ληνισμός, σημείωσε μία από τις λαμπρότερες πολιτιστικές δημιουργίες, σημαίνει ότι διαθέτει ένα πλούσιο απόθεμα ηθικού εξοπλισμού. Κύριο θέμα. 1. Τι είναι ηθικές δυνάμεις: Για να τεκμηριώσουμε την άποψη αυτή, είναι απαραίτητο να προσδιορίσουμε την έννοια των ηθι­κών δυνάμεων. Με τον όρο αυτό εννοούμε τις ψυχικές εκείνες δυνάμεις, που απορρέουν από την ολοκληρωτική αφοσίωση του ανθρώπου σε μια ανώτερη ηθική ή πνευματική αξία ή σ' έναν επιδιωκόμενο σκοπό της ζωής. Την υπεροχή των δυνάμεων αυτών έναντι των υλικών μπορούμε να κατα­δείξουμε με μια θεώρηση κοσμολογική, ιστορική και κοινωνική. Ο Ελληνισμός, στη μακριά και πολυκύμαντη πορεία του, αν και πέ­ρασε μεσ' από ανεκδιήγητες καταστροφές και ανιστόρητες συμφορές, μπό­ρεσε να διατηρήσει την εθνική του συνείδηση, να διασώσει το εθνικό του φρόνημα και να κρατήσει αναλλοίωτο τον εθνικό του χαραχτήρα. Περ' από αυτό δημιούργησε ένα ολόλαμπρο πολιτιστικό μεγαλούργημα, μπροστά στο οποίο αποκαλύπτονται με σεβασμό όλοι οι πολιτισμένοι άνθρωποι της γης. Σε ποιές όμως ηθικές δυνάμεις οφείλεται το θαύμα αυτό; α) Στη φιλοπατρία, που παρωθεί τον Έλληνα μέχρι την υπέρτατη θυσία. Ο Έλληνας δεν είναι σοβινιστής, είναι όμως θερμός πατριώτης και ο πατριωτισμός του αυτός επιβεβαιώνεται από μια ατελεύτητη αλυσί­δα θυσιών, όπως εκείνη του Λεωνίδα, του Διάκου, του Παπαφλέσσα, του Γαβριήλ στο Αρκάδι. β) Στη θρησκευτική πίστη: Στενά δεμένη με τη φιλοπατρία ήταν για τον Έλληνα από παλιά η θρησκευτική πίστη. «Υπέρ βωμών και εστιών» στην αρχαιότητα, «υπέρ πίστεως και πατρίδος» στα νεώτερα χρόνια αγω­νίστηκε πάντοτε ο λαός μας. Είναι ακόμη ιστορικά βεβαιωμένο ότι η θρησκευτική πίστη διατήρησε αλώβητο τον εθνισμό μας στα χρόνια της μα­κριάς τουρκικής δουλείας. γ) Στο αγωνιστικό σθένος: Η ζωτικότητα και τ' αγωνιστικό σθένος είναι οι πιο χαρακτηριστικές ιδιότητες του Έλληνα. Σχηματικά μπορού­με να παραστήσουμε την εθνική μας ιστορία με μια κυματοειδή γραμμή, που απεικονίζει τα τρόπαια, τις παρακμές, τα μεγαλεία, τις συμφορές και τις ανατάσεις ύστερ' από κάθε πτώση. Λαοί έπεσαν για να μη σηκωθούν ποτέ πια. Ο Ελληνισμός πέφτει αλλά σηκώνεται πάντα σφριγηλός και ακμαίος, χωρίς τον κίνδυνο της οξείδωσης του χρόνου. Ο περιώνυμος Ολλανδός ελληνιστής Έσσελιγκ αποκάλεσε τον ελληνικό λαό «ακατάστροφο», βλέποντάς τον ν' αναγεννιέται, όπως ο Φοίνικας, κάθε φορά από την τέφρα του. Το νεανικό σφρίγος και η ψυχική αλκή, που διακρίνει τον ελληνικό λαό, δικαίωσαν απόλυτα το θαυμάσιο λόγο του Πλάτωνα: «Ἕλληνες ἀεί παῖδές εἰσι· γέρων δ΄ Ἕλλην οὐκ ἔστι». Η πίστη στις ανα­γεννητικές ιδιότητες του λαού μας, έκανε τον Παλαμά, μετά την επονείδιστη ήττα του 1897, να σαλπίσει: “Δεν χάνομαι στα τάρταρα, μονάχα ξαποσταίνω, στη ζωή ξαναφαίνομαι και λαούς ανασταίνω.” δ) Στην εθνική ενότητα: Αυτή υπήρξε το ασάλευτο τείχος πάνω στο οποίο έσπασαν αναρίθμητες εχθρικές επιθέσεις. Το δυσάρεστο όμως είναι ότι η αρετή αυτή εκδηλώνεται μόνο σε περιπτώσεις εξωτερικής επιβουλής, ωσάν ο εξωτερικός κίνδυνος ν' αποτελεί αναγκαία συνθήκη για τη διατή­ρηση της εθνικής μας ενότητας. (βλ. έκθ. 45). ε) Στη φιλοτιμία του Έλληνα: Η έννοια της φιλοτιμίας, όχι βέβαια με την αρχαία σημασία της φιλοδοξίας και φιλοπρωτίας, αλλά με τη νεοελληνική σημασία, που δηλώνει την ιδιαίτερη ευαισθησία του Έλληνα, την πιο ευαίσθητη χορδή του να μην ανέχεται τη μείωση, τον ατομικό ή εθνικό εξευτελισμό, την κηλίδωση του ονόματος του. Η φιλοτιμία και η ευγενική επιθυμία να διατηρήσει άσπιλο τ' όνομά του ώθησε συχνά τον Έλληνα σ' αυτοθυσίες και ολοκαυτώματα. στ) Στο δαιμόνιο της φυλής: Δεν είναι μόνον ο Αχιλλέας αντιπρο­σωπευτικός τύπος Έλληνα, είναι και ο πολυμήχανος και πολύπαθος βασι­λιάς της Ιθάκης, ο Οδυσσέας. Ό,τι η φύση στέρησε από τον τόπο μας σε υλικό πλούτο, το αναπλήρωσε πλουσιοπάροχα σε πνευματικό. Συχνά χάρη στην αξιοποίηση του πνευματικού της δυναμικού μπόρεσε να θαυματουργήσει η ελληνική φυλή. ζ) Στην πίστη στις ιστορικές μας παραδόσεις: Η ιστορική παράδο­ση δεν επιτρέπει στον Έλληνα τον φυλετικό ξεπεσμό. Είναι η Κιβωτός της Διαθήκης, το ιερό νάμα μες το οποίο αναβαπτίζεται σε κρίσιμες στι­γμές η εθνική ψυχή, για να βρίσκει την παλαιά της αλκή και το αρχαίο της ήθος. Επίλογος: Μόνο εφόσον θα διατηρήσουμε τις ηθικές αυτές δυνάμεις, θα προχωρήσουμε σαν έθνος προς τα εμπρός κι απευθυνόμενοι προς τους προγόνους θα μπορέσουμε να επαναλάβουμε το λόγο των θαυμάσιων Λα­κεδαιμονίων εφήβων: «Ἄμμες δέ γ' ἐσόμεθα πολλῷ κάρρονες».

  3. Diamond Angel avatar
    Diamond Angel 03/05/2014 14:04:20

    Είναι από τις φορές που δεν έχεις να προσθέσεις κάτι , σ' ένα τόσο δεμένο και σαφές άρθρο . Είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο , το ότι ο αρθρογράφος είναι ένα νέο παιδί !

    • Ο Λούμπεν avatar
      Ο Λούμπεν @ Diamond Angel 03/05/2014 16:04:13

      Εγώ πάντως το βλέπω κάπως διαφορετικά. Συγκεκριμένα θα με ενδιέφερε να μάθω την στάση του "τίμιου" πατριωτισμού στο ζήτημα του λαθρεποικισμού. Δεν τους μισούμε, να μην τους διώξουμε, να μας το λύσει και αυτό η Ευρώπη;

      • Jim Verd avatar
        Jim Verd @ Ο Λούμπεν 04/05/2014 23:16:45

        Δεν τους μισούμε, απλώς δεν αντέχουμε άλλους και ήδη υπάρχουν πολλοί στη χώρα μας.

        • Ο Λούμπεν avatar
          Ο Λούμπεν @ Jim Verd 05/05/2014 21:51:57

          Αυτό πώς μεταφράζεται σε πολιτική; Με την ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου;

  4. zame avatar
    zame 05/05/2014 16:54:26

    Μην είναι η μοναξιά της ολοενα εκ διαμετρου απομακρυσμένης κορυφής.. αλλα & περνώντας απο το ΕΓΩ (της διαπαιδαγώγησης του"υπερανθρωπου") στο ΕΜΕΙΣ ( διαπαιδαγωγηση"υπερλαόυ") γιατι στα "ενιαία χωριά" είναι επικίνδυνο να περιφέρονται Έλληνες γοητευμένοι & παιδευμένοι απο το πνεύμα της ελευθερίας..κλπ Γιαυτο μας προειδοποιούσαν ότι για να γίνουμε «περισσότεροι Ευρωπαίοι» πρέπει να γίνουμε «λιγότερο Έλληνες» αλλα αν η Ευρωπη οφειλει για να γινει περισσοτερο Ελληνικη ισως να οφειλουμε & εμεις να γινουμε «περισσότερο Έλληνες» & οπως λεει και ο Γ. Θεοτοκάς: «Είναι η παράδοση που συνταιριάζει το ελληνικό πνεύμα με το πνεύμα της ελευθερίας και την εθνική μας ιδέα με τον πιο γενναιόδωρο ανθρωπισμό». θα μπορουσε να ειναι η ερμηνεία & προορισμος του Ελληνικου Ανθρωποτυπου του "υπερανθρωπου"

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.