Η αποτυχημένη μυστική διπλωματία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ
27/04/2015 17:20
Του Μικρού Οδυσσέα
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η αποτυχημένη μυστική διπλωματία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Ψήγματα των μυστικών επαφών που διεξάγονται, δίδονται με φειδώ, θετικά και απολύτως ελεγμένα στα ΜΜΕ, με στόχο το κτίσιμο του προφίλ της ηγετικής εικόνας του Πρωθυπουργού. Αποτελέσματα όμως όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά η πίεση προς την ελληνική πλευρά, όλο και εντείνεται από όλες τις πλευρές.

Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι πίσω από τον μανδύα της «διαπραγμάτευσης», των αντιφατικών δηλώσεων Ελλήνων και ξένων αξιωματούχων εκτυλίσσονται βαθιές διεργασίες, οι οποίες δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Στην πολιτική είθισται να λέγονται πράγματα που δεν γίνονται και να γίνονται πράγματα που δεν λέγονται, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται να υπάρχει συστηματική μυστική διπλωματία.

Η εξωτερική πολιτική της χώρας μοιάζει αυτή την περίοδο με σιμουλτανέ (παιχνίδι εναντίον πολλών παιχτών ταυτόχρονα σε διαφορετικά τραπέζια, με μετακίνηση από τραπέζι σε τραπέζι) σκακιού.

Ψήγματα των μυστικών επαφών που διεξάγονται, δίδονται με φειδώ, θετικά και απολύτως ελεγμένα στα ΜΜΕ, με στόχο το κτίσιμο του προφίλ της ηγετικής εικόνας του Πρωθυπουργού. Αποτελέσματα όμως όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά η πίεση προς την ελληνική πλευρά, όλο και εντείνεται από όλες τις πλευρές.

Εξηγούμαστε, χωρίς περιστροφές: Η αρχική τακτική της Κυβέρνησης να ποντάρει πάνω στις εσωτερικές διαφωνίες των μελών της πάλαι ποτέ Τρόικας, νυν «Θεσμών», δεν απέδωσε και τότε υπήρξε η απόφαση να ανοίξει ταυτόχρονους και παράλληλους διαύλους στη Γερμανία, στη Ρωσία, στις ΗΠΑ, στην Κίνα και αλλού, παίζοντας και το γεωπολιτικό «χαρτί» της χώρας.

Η Κυβέρνηση εκτιμούσε ότι με τη «διεθνοποίηση» του οικονομικού προβλήματος και καίρια του ζητήματος του χρέους, θα κέρδιζε συμμαχίες ικανές να κάμψουν τις αντιρρήσεις των «Θεσμών» και να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό τουλάχιστον του 2015.

Στο μέτωπο με τη Γερμανία, αφού προηγήθηκαν οι απειλές με το κατοχικό δάνειο, τις αποζημιώσεις και την δήμευση της γερμανικής περιουσίας στην Ελλάδα, προκαλεί απορίες η σημερινή «διγλωσσία», ήτοι η θετική στάση της καγκελαρίου στη Σύνοδο Κορυφής αλλά και γενικότερα, η αρνητική του Σόιμπλε και το πυρ ομαδόν στο Eurogroup. Επιφανειακές όμως, καθώς υπάρχουν πληροφορίες που επιμένουν ότι υπάρχει γεφύρωση του χάσματος, δίχως να είναι γνωστές οι εκατέρωθεν παραχωρήσεις.

Είναι πιθανό, ο χρόνος που περνά απλά να λειτουργεί υπέρ της ωρίμανσης μιας λύσης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Το «άνοιγμα» στη Ρωσία από την άλλη πλευρά, δεν έχει ορατά βραχυπρόθεσμα οφέλη, αν και σε βάθος χρόνου οι ιθύνοντες θεωρούν ότι θα αποδώσει η προσέγγιση, μέσω μερικής απαγκίστρωσης από το στενό μαρκάρισμα των εταίρων. Τα προβλήματα της χώρας όμως είναι άμεσα, είναι πιεστικά και η μακροπρόθεσμη στόχευση είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Με τις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πιο ασαφή. Η καταρχήν θετική στάση της Ουάσινγκτον, έδωσε τη θέση της σε «συμβουλές» συμμόρφωσης της χώρας με τις επιταγές των εταίρων. Στο σημείο αυτό η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανακινεί το θέμα της αποφυλάκισης καταδικασθέντων για τρομοκρατία, βάζοντας ουσιαστικά το ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Με την Κίνα, οι σχέσεις βαίνουν σε πλήρη αποκατάσταση και η περίοδος που ο ΣΥΡΙΖΑ πολεμούσε τις επενδύσεις στον Πειραιά, μοιάζει τόσο μακρινή, όσο η εποχή των δεινοσαύρων.

Οι προσπάθειες τέλος στο Ιράν (ενδεχομένως και αλλού στην ασιατική Ήπειρο) κατέληξαν σε παταγώδη αποτυχία.

Η Κυβέρνηση αποφεύγει να δώσει στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για τις κινήσεις της, φοβούμενη και το φιάσκο, όπως στην περίπτωση με την προκαταβολή των πέντε δις για τον αγωγό από τους Ρώσους.

Η δραματοποίηση της ταμειακής κατάστασης της χώρας διευκολύνει τη σύναψη συμφωνίας. Οι εκλογές δεν είναι στην ατζέντα εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, επιπροσθέτως διότι αυτές θα διεξαχθούν από υπηρεσιακή Κυβέρνηση, ενώ τυχόν δημοψήφισμα μεταφράζεται ως πλήρης αποτυχία της στρατηγικής της Κυβέρνησης και προσφυγή στο λαό για μετάθεση της πίεσης.

Οι αισιόδοξοι της Κουμουνδούρου μιλούν για μια συμφωνία που θα αποτελέσει τη βάση της πολιτικής ηγεμονίας του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι θεωρούμενοι ρεαλιστές επισημαίνουν τους κινδύνους από το «επικίνδυνο» σιμουλτανέ που παίζεται ανά την υφήλιο.

Όλοι συμφωνούν ότι σε κάθε περίπτωση ο κος Βαρουφάκης θα απομακρυνθεί από τη θέση του. Αν δεν υπάρξει συμφωνία θα του χρεωθεί η αποτυχία. Αν υπάρξει, θα θεωρηθεί υπεύθυνος για τις "βαριές" υποχρεώσεις που ανέλαβε.

Θεωρείται αναλώσιμος, προκειμένου να προστατευθεί η δημόσια εικόνα του Πρωθυπουργού. Οι παρεμβάσεις του Μαξίμου δεν θα γίνουν γνωστές και ο Γιάνης, που δεν θα «κάνει παρέλαση», θα κατηγορηθεί για αλαζονική συμπεριφορά και αμετροέπεια.

Αν πάλι συνειδητά τον παραγκωνίσουν, τον αποψιλώσουν από ευθύνες και αρμοδιότητες, θα έχει μόνη αξιοπρεπή οδό την παραίτηση.

Αυτή τη στιγμή, όλα αυτά είναι υπό αίρεση, αλλά δίνουν μια σειρά από λογικές εξηγήσεις σε φαινομενικά αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές και δυσεξήγητες καταστάσεις.

Σε τελική ανάλυση η ερμηνεία της «ανικανότητας» των ιθυνόντων, παραείναι απλοϊκή για να είναι αληθινή.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.