31/07/2009 15:26
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η ακροδεξιά πολυκατοικία



Το Στρασβούργο, την ημέρα της εναρκτήριας συνεδρίασης του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, θύμιζε εν πολλοίς το άνοιγμα των σχολείων. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι είχαν στήσει τα παραδοσιακά πηγαδάκια, ανταλλάσσοντας μεταξύ τους απόψεις για το δύσκολο -έως και δύσβατο- δρόμο που έχει να διανύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το τέλος του χρόνου.

 Στον απεσταλμένο όμως της βρετανικής πολιτικής επιθεώρησης New Statesman, Daniel Trilling, ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε μια ιδιότυπη σύσκεψη που έλαβε χώρα κατόπιν πρόσκλησης του αυστριακού Andreas Mölzer (επικεφαλής Κόμματος της Ελευθερίας, κληρονόμου της πολιτικής παράδοσης του ακροδεξιού ποπουλιστή, μακαρίτη πλέον Jörg Haider). Στη συνάντηση είχαν κληθεί όλοι σχεδόν οι Μη Εγγεγραμμένοι, δηλαδή οι ευρωβουλευτές που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν θέλησαν ή δεν κατόρθωσαν να ενταχθούν σε μία από τις παλαιές ή νέες πολιτικές ομάδες. Οι ευρωβουλευτές αυτοί, εκτός από ορισμένους συνήθεις υπόπτους της «μη ένταξης», όπως η Diane Dodds του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος από τη Βόρεια Ιρλανδία, ήταν οι νεοεκλεγέντες του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος (BNP): οι Nick Griffin και Andrew Brons, η Krisztina Morvai του αντι -Ρομά Jobbik από την Ουγγαρία (συνοδευόμενη ως είθισται από την ιδιωτική της ένστολη πολιτοφυλακή), ο βετεράνος Jean-Marie Le Pen του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, καθώς και οι θιασώτες ενός ιδιότυπου ξενοφοβικού ή και ισλαμοφοβικού λαϊκισμού από το Βέλγιο και την Ολλανδία.

Έτσι, σύμφωνα με τον Τrilling, αποτελεί κοινό μυστικό πλέον στις τάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι η ποικιλώνυμη ακροδεξιά έχει από καιρό το ρολό του ηλικιωμένου αθυρόστομου συγγενή που λέει ό,τι θέλει οπότε θέλει, διεκδικώντας μάλιστα το δικαίωμα της αυθεντίας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον υπάρχουν δύο τρόποι πρόσληψης του όποιου «ακροδεξιού» μηνύματος των ευρωεκλογών. Ο πρώτος κάνει λόγο για παγίδευση σε μια λογική καθολικής αποδοχής, με κάποια δυστροπία, είναι αλήθεια, του αποτελέσματος ως πραγματικά αντιπροσωπευτικού του εκλογικού σώματος. Ο άλλος τρόπος έχει να κάνει με μια πιο ενδελεχή και ευρύτερη ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος.

Η Lívia Járóka, για παράδειγμα, ευρωβουλευτής από την Ουγγαρία, εκλεγμένη με το κεντροδεξιό Fidesz και ενταγμένη στις τάξεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, συσχετίζει την υποστήριξη που κατέκτησε το Jobbik –τρίτο στις εκλογές της χώρας της- με τη διεθνή οικονομική κρίση και την ανασφάλεια που προκάλεσε η εξέλιξη αυτή στους πολίτες. Υποστηρίζει, επίσης, την αναγκαιότητα της καταπολέμησης των ακροδεξιών επιχειρημάτων στη βάση τους, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δεν πρόκειται για τίποτα παραπάνω από κενή, άνευ ουσίας προπαγάνδα και φτηνό λαϊκισμό.

Σε κάθε περίπτωση, οι πρωτοβουλίες του Αυστριακού Mölzer ή οι φιλοδοξίες των Βρετανών του Εθνικού Κόμματος έπεσαν στο κενό. Οι ανά την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης εκλεγμένοι ομοϊδεάτες τους δεν συναίνεσαν -για διαφορετικούς λόγους ο καθένας εξ αυτών- στην προοπτική της ίδρυσης μιας νέας ξεχωριστής ομάδας. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια να στερούνται σημαντικό μέρος οικονομικής, γραμματειακής και γραφειοκρατικής υποστήριξης σε σχέση με τις άλλες συγκροτημένες ομάδες. Παράλληλα δεν θα έχουν δικαίωμα εκλογής σε θέσεις επιρροής, όπως αυτές του προέδρου ή αντιπρόεδρου στις κοινοβουλευτικές επιτροπές. Το περισσότερο που τους απομένει να κάνουν είναι να χρησιμοποιήσουν τις θέσεις που θα καταλάβουν στις επιτροπές ως ένα βήμα για εμφατικές και υπερφίαλες δηλώσεις, υποθέτοντας ότι κάποιος θα ασχολείται μαζί τους και μετά το πρώτο εξάμηνο των εργασιών. Ηδη ο ένας από τους δύο εκπροσώπους του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος, ο Griffin, ο οποίος πιστεύει ότι όλη η συζήτηση για το περιβάλλον είναι παντελώς άχρηστη, καπάρωσε τη θέση του στη σχετική επιτροπή.

Οι ποικιλώνυμες φωνές του ακροδεξιού φάσματος, ωστόσο, ακούστηκαν δυνατότερα, λόγω των ευρύτερων αλλαγών και ανασυνθέσεων στο χώρο της κεντροδεξιάς, που έφεραν στο προσκήνιο ένα γαλαξία ακραίων, κάθε μορφής και συμπεριφοράς. Αυτό συνέβη με την ανοχή ή και με τη συμβολή, τόσο των Αγγλων Συντηρητικών όσο και του κόμματος της Ανεξαρτησίας. Η πλειονότητα των Βρετανών ευρωβουλευτών συμμετέχει πλέον σε πολιτικούς συνασπισμούς με πληθωρική ακροδεξιά πολιτική, ρητορεία και πράξη. Οι Τόρις, έπειτα από 20 χρόνια, εγκατέλειψαν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και δημιούργησαν νέα πολιτική ομάδα, με την ονομασία «Ομάδα Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών» (ECR). Η νέα αυτή ομάδα, που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τον ευρωσκεπτικισμό, έφερε στο προσκήνιο τους φανατικούς καθολικούς Πολωνούς του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη». Οι τελευταίοι έχουν κατά καιρούς επικριθεί ακόμη και για ρατσιστικές ομοφοβικές απόψεις τους, ενώ και ο ηγέτης τους στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Michal Kaminski, είναι ένας αρνητής του Ολοκαυτώματος. Μάλιστα, έχει διακριθεί για την αντισημιτική δράση του από τη δεκαετία του 80.

Ο Edward McMillan-Scott, που τόλμησε και διαφώνησε με την επιλογή στήριξης του Kaminski ως εκλεκτού του ECR για την κατάληψη μιας εκ των 12 θέσεων αντιπρόεδρων και αρνήθηκε την προοπτική μιας τέτοιας συνεργασίας, εκδιώχτηκε από το κόμμα του. Ο McMillan-Scott, όμως, δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Ευρωβουλευτής από το 1984, αποτελεί ένα σύμβολο της πολιτικής παράδοσης των Συντηρητικών με έντονες ιδεολογικές αναφορές. Ο ίδιος δηλώνει πως δεν μετανιώνει για την επιλογή του, αφού έπρεπε να κάνει ό,τι ήταν δυνατό προκειμένου να αποτραπεί «η ανατολή ενός αξιοσέβαστου ρατσισμού». Μάλιστα, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στον David Cameron, λέγοντας πως, ενώ με μεγάλη επιτυχία επαναπροσδιόρισε τις θέσεις των Τόρις σε πολλά ζητήματα, τέτοιες συμμαχίες θα τον φέρουν βήματα πίσω στην προσπάθειά του να αποκαταστήσει την πολιτική αξιοπιστία των Συντηρητικών. Το στοίχημα για τον Cameron είναι αν θα επιβληθεί πολιτικά στη νέα πολιτική ομάδα ή τα μέλη του ECR από το αλήστου μνήμης «Σιδηρούν Παραπέτασμα» θα τον τραβήξουν ακόμα δεξιότερα.

Αν οι Συντηρητικοί του Cameron θα χρειαστεί να οικοδομήσουν έστω και μια ανεκτική συγκατοίκηση με πολιτικά τέκνα των δίδυμων αδελφών Kaczyński, το μεγάλο ερωτηματικό θα εξακολουθήσει να παραμένει για τους συμμάχους των άλλων Βρετανών, εκείνους του Κόμματος της Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP). Οι βασικότεροι πολιτικοί τους σύμμαχοι στα πλαίσια της νέας ευρώ-ομάδας της Ευρώπης, της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, είναι οι γνωστοί για τις αποσχιστικές και ξενοφοβικές θέσεις τους Ιταλοί της «Λίγκας του Βορρά», οι συνεχώς διαφοροποιούμενοι ως προς τον αυτοπροσδιορισμό τους Ελληνες ευρωβουλευτές του ΛΑΟΣ και οι παραδοσιακοί εθνικιστές από τη Σλοβακία. Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί στην ομάδα αυτή είναι η πρόταση από την ευρωβουλευτή του UKIP Nikki Sinclaire για υπογραφή κοινής δήλωσης όλων των μελών της ομάδας που διατυπώνει την αντίθεση σε κάθε είδους διακρίσεις.

Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η δημιουργία της νέας ομάδας για την Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας στην ουσία απομόνωσε τις ούλτρα ακροδεξιές φωνές. Θα σταθεί όμως αυτό αρκετό για να αποτρέψει τον πολιτικό διάλογο από μια ατέρμονη αναζήτηση σε δύσβατα μονοπάτια όπου παραμονεύουν επικίνδυνα για την υγεία της κοινωνικής Ευρώπης ρατσιστικά και ξενοφοβικά σύνδρομα;

 A.X.

 Από την free press Metropolis Weekend που κυκλοφορεί

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Basil Venitis avatar
    Basil Venitis 31/07/2009 16:32:18

    Most Greek MPs shared two billion euros in kickbacks, but Siemens, Pasok, and Nea Democratia refuse to publish their names. The rest MPs are also guilty, because enenthough they heard the suitcases of cash whistling around them, they did not blow their whistle. If Greeks were dragged to elections under omerta conditions, the safest route would be to not vote for any incumbent.

  2. X avatar
    X 31/07/2009 19:16:11

    Για να μην ξεχνιόμαστε:

    "Κωλύματα Εκλογιμότητας: [...] τα Μέλη της Βουλής των Ελλήνων δεν έχουν δικαίωμα να είναι υποψήφιοι."

    www.tinyurl.com/euparl

    O Πλεύρης παραιτήθηκε ΜΕΤΑ την εκλογή του. ΔΕΝ μπορούσε να είναι υποψήφιος και κανονικά, πρέπει να ακυρωθεί η εκλογή του.

  3. thouthou avatar
    thouthou 31/07/2009 23:38:41

    Ψιλομπαχαλοάρθρο... Χαρακτηρισμοί, ανακατωσούρα, συμπέρασμα μηδεν... Τί προσφέρει αυτό το άρθρο στην ενημέρωση του ευρωπαίου πολίτη;
    Αν ήταν να συνδεόμαστε τηλεπαθητικά με το μυαλό του κάθε λογής αρθρογράφου, θα γλιτώναμε πολύ χρόνο από την ανάγνωση....
    Αλήθεια παίδες, πόσο πληρώνεται κάποιος για να κάνει μια τόσο τρομερή ανάλυση; Ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγή καριέρας...

  4. Lavazza avatar
    Lavazza 01/08/2009 01:00:53

    Συμφωνώ με τον thouthou.

    Ουσία μηδέν στο άρθρο.

    Ο κόσμος στρέφεται προς την (ακρο)δεξιά (και καλά κάνει) γιατί θέλει (ο κάθε λαός ξεχωριστά) να κρατήσει την εθνική του ταυτότητα και να αντισταθεί στην νέα τάξη πραγμάτων.

    Έφαγε στη μάπα 80 χρόνια, τον φιλελευθερισμό, τον σοσιαλισμό, την πλήρης απελευθέρωση κτλ. που οδήγησαν στο χάος και στην αναρχία...

    • Ανώνυμος avatar
      Ανώνυμος @ Lavazza 01/08/2009 02:23:06

      Ενώ κάτι πολιτικές στάσεις σαν και τις δικές σου τις τρώγαμε στη μάπα για αιώνες, σχεδόν από καταβολής κόσμου, όπου και ήρθε κάποια στιγμή το άλλο άκρο που περιγράφεις ως σπασμωδική αντίδραση με ακραίο ομολογουμένως τρόπο. Αυτό βέβαια δεν σε συμφέρει ούτε να το σκεφτείς ούτε και να το αναφέρεις στην συλλογιστική σου. Καλά κάνεις και χαίρεσαι πάντως, αν δεν αναθαρρέψεις αυτή την παρενθετική περίοδο πότε θα το κάνεις? Ας το χαρείς όσο είναι καιρός. Δεν θα κρατήσει πολύ.

  5. Θ.Τ. avatar
    Θ.Τ. 01/08/2009 10:47:22

    Να ξαναδείτε τη συμφωνία σας...

    ο ένας μιλάει για ενημέρωση του ευρωπαίου πολίτη, ο άλλος για διατήρηση της εθνικής ταυτότητας..αποφασίστε επιτέλους τον προσδιορισμό σας..

    Απλά η εθνική ταυτότητα της ακροδεξιάς στην Ελλάδα...είχε γερμανικά στοιχεία..

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.