#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/03/2013 08:14
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Η Τοπική Αυτοδιοίκηση ως εκτροφείο διαφθοράς



(Μέρος Α΄)




Η Τοπική Αυτοδιοίκηση την τελευταία τριακονταετία λειτούργησε σαν εκτροφείο διαφθοράς. Ιπποφορβείο δρομώνων για διαγωνισμό σε στίβο ρεμούλας. Εκεί νεόκοποι δημοτικοί σύμβουλοι μαθήτευαν στις μεθόδους υπεξαίρεσης. Όσοι επεδείκνυαν προσόντα προωθούνταν στη δημαρχία. Οι δε πιο ικανοί «ανέβαιναν κατηγορία» ή αν θέλετε «άλλαζαν πίστα» σε βουλευτικές και υπουργικές θέσεις. Από κει και από τις κομματικές νεολαίες αντλούσε όλο το πολιτικό σύστημα στελέχη και υποτακτικούς.

 

Εκτροφείο διαφθοράς

Υπήρξαν δήμαρχοι που αποχώρησαν από την Αυτοδιοίκηση φτωχότεροι από ό,τι εισήλθαν. Έφταναν στο σημείο να εισφέρουν από την τσέπη τους για να καλύψουν ανάγκες του δήμου ή για να συνδράμουν δοκιμαζόμενους δημότες. Αλλά είναι πλέον υπερήλικες ή αποβιώσαντες, είχαν εκλεγεί πριν το 1982.

Η πολιτεία εκείνων των παλιών προσιδίαζε στο δημαρχιακό αρχέτυπο, τους Γράκχους. Των συγχρόνων προσιδιάζει μάλλον στους Σαράντα Κλέφτες του παραμυθιού «Αλη Μπαμπα».

Δεν ωραιοποιούμε το παρελθόν, πάντοτε υπήρχαν « Γκρούεζες ». Αλλά υπήρχαν τρεις διαφορετικές παράμετροι που συνδυαστικά προσέδιδαν συστημική ισορροπία στην τοπική διακυβέρνηση.

Πρώτον, σε ικανό ποσοστό το κίνητρο εκλογής πήγαζε από μια νοοτροπία ευπατρίδη, που θέλει να υπηρετήσει το κοινωνικό σύνολο και να αποκομίσει δόξα.

Δεύτερον, χωρίς να είναι ακομμάτιστες ή ανεξαρτητοπημένες από τις εθνικές, οι αυτοδιοικητικές εκλογές λειτουργούσαν σαν πηγαία δημοκρατία για τις τοπικές κοινωνίες, παρέχοντάς τους μια ευκαιρία να αμείψουν με αξίωμα τα διακρινόμενα μέλη τους και να ωφεληθούν από τις ικανότητές τους.

Τρίτον, ο δήμαρχος/κοινοτάρχης διέθετε μικρό προϋπολογισμό για να ικανοποιεί περιορισμένες, σε σύγκριση με σήμερα, αρμοδιότητες : καθαριότητα, ύδρευση, αποχέτευση, οδοποιία, ληξιαρχείο. Και βρισκόταν υπό τον έλεγχο κεντρικά διορισμένου Νομάρχη.

Στην ιστορική πορεία οι τρεις παράμετροι εξαλείφτηκαν από το συνονθύλευμα που βαφτίζει ξεδιάντροπα την αποψιλωμένη σύναξη του εθνικό γεγονός .

Το ΠΑΣΟΚ με την έλευσή του στην εξουσία υλοποίησε τον σχεδιασμό του για  «Πολίτευμα με Τρεις Πυλώνες» : Κοινοβούλιο, Συνδικαλισμός, Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ήταν το μόνο υπεσχημένο που υλοποίησε πλήρως, διότι υπηρετούσε τον στρατηγικό στόχο της εγκαθίδρυσης σε όλη την Επικράτεια ελεγχόμενου καθεστώτος. Αναμφίβολα ο στόχος επιτεύχθηκε, τουλάχιστον για την παρελθούσα τριακονταετία. Το πού οδήγησε συνολικά το βιώνουμε σήμερα.

Ειδικά όμως σε ό,τι αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεδομένου ότι ο κοινωνικός  βίος οργανώνεται με πυρήνα τις τοπικές κοινότητες, οι συνέπειες διαπέρασαν και εν τέλει μεταμόρφωσαν δυστυχώς επί τα χείρω ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Αυτό που υποκινούσε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ ήταν ένα κοινωνιολογικό δεδομένο και δυο πολιτικές στοχεύσεις, όλα αλληλένδετα. Το κοινωνιολογικό δεδομένο ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ στην πρώιμη περίοδο δεν διέθετε κοινωνικά στελέχη – και δεν θα μπορούσε. Εκτός από κομματικά στελέχη προερχόμενα από φοιτητές, παλαιοκεντρώους και αριστερούς κάθε απόχρωσης, ελάχιστοι αξιόλογοι και ικανοί άνθρωποι, επιτυχημένοι επαγγελματικά και με αποδοχή στις τοπικές κοινωνίες, πλησίαζαν τον Ανδρέα, που είχε πάντα μηδαμινή απήχηση στους σοβαρούς ανθρώπους.

Οι στοχεύσεις ήταν πρώτον, η πλήρης κομματικοποίηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατά το πρότυπο της Αριστεράς η οποία εξουσιάζει πάντα ολοκληρωτικά, ώστε αφενός μεν να ελέγχει τις τοπικές κοινωνίες, αφετέρου δε να λειτουργεί σαν συγκοινωνούν δοχείο με την κεντρική εξουσία, την οποία θα τροφοδοτούσε με ψηφοφόρους στις εθνικές εκλογές. Και δεύτερον, η ανάδειξη και άντληση πολιτικών στελεχών, μελλοντικών κομματικών «ταλιμπάν».

Εργαλείο για την επίτευξη των στόχων : η διαχείριση από τους δημοτικούς άρχοντες πρωτοφανών κονδυλίων.

Με το ισχυρό ρεύμα που το έφερε αρχικά στην κυβέρνηση, από τις πρώτες μετέπειτα δημοτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ προώθησε λυσσαλέα στις δημοτικές  αρχές άγνωστους, άκαπνους και ανίκανους με μοναδικό προσόν τον κομματικό φανατισμό, όπως και ορισμένους ημιαναγνωρίσιμους τυχοδιώκτες που έσπευσαν να ανέβουν στο τραίνο.

Όλοι αυτοί με την εκλογή τους άρχισαν μαζικούς διορισμούς, προμήθειες πάσης φύσεως, φαραωνικά έργα με αντίστοιχο κόστος - και αντίστοιχο ίδιον «όφελος».

Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται για δυο πρακτικές. Τις ιδρύσεις δημοτικών επιχειρήσεων παντός σκοπού με εντελώς αδιαφανή οικονομικά, μετέπειτα «κουφάρια» που έκλεισαν εκκαθαριζόμενες άρον-άρον, όπου εκτός άλλων «πάρκαραν» για αργομισθίες επίλεκτοι ευνοούμενοι.
Και τις ελεγχόμενες όσον αφορά την ακριβή σκοπιμότητα επεκτάσεις σχεδίων πόλεων, που έφεραν τεράστια προσωπικά κέρδη σε δημοτικούς παράγοντες και στον περίγυρό τους, από υπεραξίες γης, ανάθεση μελετών, έργα υποδομής στις επεκτάσεις.

Υπάρχει ο τετριμμένος αντίλογος για όσα γράφονται μέχρι εδώ και όσα θα ακολουθήσουν. Ότι η μισή κοινωνία ήταν αποκλεισμένη από το «Κράτος της Δεξιάς», ότι μια συντηρητική «μούχλα» εμπόδιζε νέες, ζωτικές κοινωνικές δυνάμεις να βγουν στην επιφάνεια, ότι το ΠΑΣΟΚ είχε την ιστορική νομιμοποίηση.

Με εξαίρεση την ανάγκη κοινωνικής ανανέωσης, που όμως οφείλει να γίνεται με τους άριστους και όχι με τους χείριστους, εκ του ιστορικού αποτελέσματος ο αντίλογος αποδείχθηκε αβάσιμος.
Υπήρχε λόγος που κάποιοι ήταν στο κοινωνικό περιθώριο ή στα χαμηλά στρώματα. Κι αυτός ήταν η ηθική, πνευματική και φυσική τους μειονεξία.

Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ βαρύνεται αμετάκλητα με το ότι κατήργησε την αντιστοίχιση αξίας με κατάληψη αξιώματος, ότι εκτίναξε το Δημόσιο Χρέος με αφειδή παροχή στους δήμους εθνικών πιστώσεων ή εγγυήσεων δανείων που κατέπεσαν, ότι θέσπισε την ατιμωρησία για την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.

Υπήρξαν επίσης δυσμενείς εξελίξεις στην εξουσία, ανθρωπολογικά. Ελάχιστοι, και σίγουρα όχι οι μετριότητες, επιθυμούν ως υφιστάμενο κάποιον υπέρτερό τους σε αξία ή ανεξαρτησία, επειδή θα τούς επισκιάζει ή θα τούς φέρνει αντιρρήσεις. Έτσι όταν για κορυφή μιας κοινωνίας, δήμαρχος, επιλεγόταν μια μετριότητα, μοιραία αυτός επέλεγε ηλιθιότερους και πειθήνιους αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους. Και εκείνοι με τη σειρά τους ηλιθιότερους των ιδίων δημοτικά στελέχη.
Θεμελιώθηκε έτσι μια πυραμιδική βλακοκρατία που εκδίωξε τους έντιμους και ικανούς από τα κοινά.

Η ποιότητα του ανθρωπίνου παράγοντα που ασχολείτο με τα δημοτικά πράγματα υποβαθμίστηκε περαιτέρω από παράλληλες, άδηλες και μηδέποτε αναφερόμενες κοινωνικές διεργασίες. Σε μια κοινωνία όπου η αναγνώριση αξίας υπόκειται σε μετρήσιμη και αποδεκτή μέθοδο, παράδειγμα η κτήση πτυχίου μετά από εξετάσεις ή η οικονομική επιφάνεια μετά από έντιμη και κοπιώδη εργασία, καθένας γνωρίζει τη θέση του και δεν διεκδικεί όσα η κοινωνία τού αποδεικνύει ότι δεν δικαιούται. Όμως επειδή ο μιμητισμός αποτελεί κινητήρια δύναμη, όταν οι χαμηλού επιπέδου έβλεπαν τους ομοίους τους να ανελίσσονται ευνοιοκρατικά και όχι αξιοκρατικά άρχισαν να διακατέχονται από αίσθημα φθόνου : ένα γιγάντιο «γιατί όχι κι εγώ;» κυρίευσε χιλιάδες ανάξιους και τους οδήγησε στην τοπική πολιτική, μερικούς δε και παραπέρα.

Εξάλλου, παλαιότερα, τα δημοτικά/κοινοτικά συμβούλια αποτελούντο κυρίως από ελευθεροεπαγγελματίες και επιστήμονες. Με την ανάδειξη από το ΠΑΣΟΚ της δημοσιοϋπαλληλίας σε προνομιούχο τάξη, πλημμύρισαν τα δημοτικά ψηφοδέλτια από δημοσίους υπαλλήλους, πολλοί από τους οποίους έμμεσα εκβίαζαν την ψήφισή τους με την εξουσία που λόγω θέσης διέθεταν. Ποιος δημότης θα αρνούταν ψήφο π.χ. στον εφοριακό που τον ήλεγχε ή στον καθηγητή του παιδιού του;

Οι εκ προθέσεως στρεβλώσεις οδήγησαν στο να δημιουργηθούν μέσα στους δημοτικούς οργανισμούς μηχανισμοί που λίγο διέφεραν από την μαφία, ήταν παντός κομματικού καιρού και πλούτιζαν από πόρους και έργα υποτίθεται υπέρ της Αυτοδιοίκησης. Οι μηχανισμοί αυτοί, με βάση την διαρκή εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, προωθούσαν νέους υποψηφίους όταν κάποιοι εκλεκτοί τους αιρετοί αποχωρούσαν από την Αυτοδιοίκηση ή αναβαθμίζονταν πολιτικά, ενώ στις βουλευτικές εκλογές γίνονταν αντικείμενο αντιπαροχής με τους φιλόδοξους πολιτευτές της εκλογικής περιφέρειας. Οι μηχανισμοί πριμοδοτούσαν με ψήφους βουλευτές και ύστερα τροφοδοτούνταν από τους εκλεγέντες με προνόμια και δημόσια έργα, δηλαδή εισόδημα για την κάστα τοπικής εξουσίας.

Σε περίπτωση που στην περιφέρεια υπήρχε ισχυρός πολιτικός παράγων η ισχύς λειτουργούσε αντίστροφα : ο βουλευτής/υπουργός «έβγαζε» δήμαρχο/δημάρχους κάποιον εκλεκτό του για να αποτελούν οι δήμοι ψηφοσυλλεκτικό μηχανισμό του.
Σύνηθες το φαινόμενο στις περιφέρειες της Αττικής, από όπου προέρχεται η πλειοψηφία της κοινοβουλευτική «ελίτ», και όπου διαπρεπείς υπουργοί διατηρούν κύκλο δημάρχων και δημοτικών συμβούλων – ψηφοπρομηθευτών. Όταν πάλι ένας αυτοδιοικητικός ευρείας απήχησης εμφανιζόταν ως ενδεχόμενος κίνδυνος-ανταγωνιστής, ο βουλευτής/υπουργός τον «πριόνιζε» παντοιοτρόπως στις εκλογές ή στην άσκηση διοίκησης.

Οφείλει να ειπωθεί ότι αν το ΠΑΣΟΚ υπήρξε φυσικός και ηθικός αυτουργός στην φαυλότητα, τόσο η ΝΔ όσο και η λοιπή Αριστερά, όπου είχαν επιρροή, δεν διαφοροποιήθηκαν δραματικά παρά μάλλον υιοθέτησαν την πεπατημένη που χάραξαν οι «πράσινοι», μοιραία γενόμενοι μέτοχοι στην «Δημοτική Διαφθορά ΑΕ».

Το υπερκομματικό της διαπλοκής υποδηλώνεται σε περιπτώσεις όπου κάποιος τοπικά  δημοφιλής, παρότι εξαιτίας ισχυρού εσωκομματικού ανταγωνισμού δεν έπαιρνε το κομματικό χρίσμα, κατερχόταν σε σύμπραξη με δημοτικές παρατάξεις κομματικά αντίθετες. Περιπτώσεις φαινομενικά απίθανων συνδυασμών που αποκλήθηκαν «αντάρτες», ενώ απλά ήταν τα δομημένα συμφέροντα που οδηγούσαν σε δημοτικές ωσμώσεις υποτίθεται πολιτικά ετερόκλητους.

Εννοείται, δεν ήταν και δεν είναι όλοι οι δημοτικοί άρχοντες διεφθαρμένοι. Αλλά εκείνοι που είναι καταφέρνουν να διαμορφώνουν για την πολιτεία τους μια «άσπιλη» δημόσια εικόνα, με την οργανική συνδρομή ενός επίσης φαύλου και κρατικοδίαιτου Τύπου, υπερτοπικού και τοπικού, καλά ταϊσμένου με καταχωρήσεις προβολής έργων, διακηρύξεις, δημοσιεύσεις και συναφές, υπερτιμολογούμενο αντικείμενο.

Η Γαλλία  των 65 εκατομμυρίων κατοίκων έχει πέντε μεγάλες ημερήσιες εφημερίδες, πέντε μεγάλες εβδομαδιαίες, καμιά τριανταριά επαρχιακές και μερικούς μείζονες τηλεοπτικούς σταθμούς. Κάντε τη σύγκριση με την Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων, που έχει δεκάδες ημερήσιες (πολιτικές, οικονομικές, αθλητικές) εφημερίδες, εκατοντάδες επαρχιακές, πάνω από δέκα κανάλια εθνικής εμβέλειας και 101 κανάλια περιφερειακής-τοπικής εμβέλειας με άδεια από το ΕΣΡ.
Δεν είναι τυχαίο ότι η «έκρηξη» του Τύπου έπεται χρονικά από την «απογείωση» των διαθεσίμων κονδυλίων των δήμων, πολλοί των οποίων ενεπλάκησαν σε ίδια μέσα ενημέρωσης όπως ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Με βαθμιαία διαμορφωνόμενο ένα υπόβαθρο φαυλότητας στον αυτοδιοικητικό χώρο, ήρθαν δύο σημαντικές παρεμβάσεις.

Πρώτον, η χρηματοδότηση δημοτικών έργων από ευρωπαϊκά κονδύλια.

Δεύτερον, ο Νόμος 2539/1997 («Καποδίστριας») που υπηρετούσε την ανάγκη συνένωσης κοινοτήτων, αλλά με κομματικά κριτήρια, ήτοι με την δημιουργία δημοτικών οργανισμών όπου το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε δυνητικά να λαμβάνει την πλειοψηφία, με την υπογραφή του Αλέκου Παπαδόπουλου, ενός πολιτικού που εκκίνησε από το Δημοτικό Συμβούλιο Αργυρούπολης και διατήρησε προφίλ αδιάφθορου.
Η ένταξη δημοτικών/κοινοτικών έργων στα χρηματοδοτούμενα από Κοινοτικούς πόρους Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ΠΕΠ), η απαλλαγή από τις ισχνές δεσμεύσεις των εθνικών πόρων, υπήρξε το «Άγιο Δισκοπότηρο» της Αυτοδιοίκησης. Δυστυχώς για τους λάθος λόγους. Ενώ σκόπευε στην δημιουργία υποδομών παρέσχε τα χρήματα  για καταναλωτική κραιπάλη στερημένων.

Η έννοια του δημοσίου έργου αποσυνδέθηκε από το πρωτεύον κριτήριο της κοινωνικής χρησιμότητας και εξελίχθηκε σε μέσο για κλοπή. Μελετητές, υπηρεσιακοί παράγοντες, σύμβουλοι, ιδιοκτήτες απαλλοτριούμενων, εργολάβοι, αυτοδιοικητικοί άρχοντες, αποτέλεσαν νεόκοπο κοινωνικό στρώμα που με φράγκα των «κουτόφραγκων» άλλαξε τα άφιλτρα και το τσίπουρο με πούρα και μωλτ.

Έργα έγιναν. Αλλά πώς, και με πόσα. Και πόσα έμειναν ημιτελή, καταλείποντας μια ψωραλέα εικόνα περιβαλλοντικής ασχήμιας.

Θυμάμαι έναν κοινοτάρχη, ιδιοκτήτη χωματουργικών μηχανημάτων, που για να κάνει ο ίδιος εργασίες κατέστρεψε την φυσική ομορφιά της δενδρόφυτης παραλίας μιας πανέμορφης κώμης, κατασκευάζοντας δήθεν μια promenade. Χωρίς καν εγκεκριμένες μελέτες. Τον επόμενο χειμώνα οι ισχυροί κυματισμοί που παρατηρούνται στην περιοχή σάρωσαν το «έργο», διεκδικώντας από τους ιδιοτελείς ό,τι ανήκει στη Φύση.

Ο «Καποδίστριας» εκκινούσε από μια πραγματικότητα : η ύπαιθρος λόγω της αστυφιλίας ερήμωνε – ή κάποιοι επιθυμούσαν να ερημώσει για να δημιουργηθούν τα ισχυρά αστικά και καταναλωτικά κέντρα, που σήμερα πένονται. Αφού (ο νόμος) κατήργησε την έννοια της μοναδικής καταγωγικής κοινότητας, που σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούσε μόνο με έναν πρόεδρο και έναν γραμματέα, δημιούργησε πολυάνθρωπους δημοτικούς οργανισμούς, με οφίτσια και παχυλούς μισθούς. Παρείχε επίσης κονδύλια για την οργάνωση των συνενώσεων. Άλλο πάρτυ.

Ίσως την πλέον παραστατική εικόνα για τον «Καποδίστρια» την έδωσε ένας επαγγελματίας μιας κωμόπολης στην οποία βρέθηκα χρόνια πριν, προτού εκδηλωθεί η Κρίση : «Προχθές, μια καταιγίδα έσπασε κλαδιά ενός δένδρου δίπλα από το γραφείο μου. Ήρθε ένας εργάτης του Δήμου με αλυσοπρίονο για να τα κόψει ώστε να μην δημιουργούν κίνδυνο και οι τρεις αντιδήμαρχοι για να επιβλέψουν. Το συλλαμβάνεις; Πληρώνουμε τρεις ανθρώπους από 1800 ευρώ το μήνα για να κάθονται με σταυρωμένα στο στήθος χέρια να κοιτάνε έναν εργάτη»!

Για πολλούς ανεπρόκοπους, με τους μισθούς και τα κονδύλια της Αυτοδιοίκησης το παλιό απόφθεγμα «Από δήμαρχος κλητήρας» έχασε την αποτρεπτική ισχύ του. Πλήθος πολιτευτών, ανθυποψηφίων, μικροφιλοδόξων, «διατελεσάντων», πρώην βουλευτών και υπουργών συνωστιζόταν για μια θέση στην αιρετή αυτοδιοίκηση. Οι δήμαρχοι και οι αιρετοί περιφερειάρχες είναι οι μόνοι που διαχειρίζονται χρήμα, πέραν της κεντρική εξουσίας.

Συνοπτικά, η Τοπική Αυτοδιοίκηση την τελευταία τριακονταετία λειτούργησε σαν εκτροφείο διαφθοράς. Ιπποφορβείο δρομώνων για διαγωνισμό σε στίβο ρεμούλας. Εκεί νεόκοποι δημοτικοί σύμβουλοι μαθήτευαν στις μεθόδους υπεξαίρεσης. Όσοι επεδείκνυαν προσόντα προωθούνταν στη δημαρχία. Οι δε πιο ικανοί «ανέβαιναν κατηγορία» ή αν θέλετε «άλλαζαν πίστα» σε βουλευτικές και υπουργικές θέσεις. Από κει και από τις κομματικές νεολαίες αντλούσε όλο το πολιτικό σύστημα στελέχη και υποτακτικούς.

Έτσι, ιστορικά, φτάσαμε στην είδηση :  «Ποσά "μαμούθ" οι μακροπρόθεσμες και βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις των δήμων».

Που παρά τις περικοπές και τις ρυθμίσεις, μόνο οι Ληξιπρόθεσμες Οφειλές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τον Σεπτέμβριο 2012, με επίσημα στοιχεία του Υπ. Οικονομικών ήταν περίπου 1 δις ευρώ, ενώ 23 Δήμοι δεν έστειλαν στοιχεία.

Και είναι αμφίβολο αν κανείς μπορεί να αθροίσει επακριβώς τις πλήρεις υποχρεώσεις των Δήμων, πόσο τελικά κόστισε η Τοπική Αυτοδιοίκηση τα τριάντα αυτά χρόνια και επιτέλους τι απέφερε.

Αυτό που σίγουρα κατέλειπε είναι άλλη μια χαμένη ευκαιρία για δημιουργία ουσιαστικών υποδομών και ποιότητας ζωής, άλλο ένα χαμένο Σχέδιο Μάρσαλ.

Κατέλειπε όμως και επιτακτική ανάγκη ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων - αν θέλουμε να υπάρξουμε.

Γι’ αυτό, συνεχίζεται …

 Προφήτης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 06/03/2013 09:01:52

    Καλημέρα Προφήτη.
    Αυτή είναι η πραγματικότητα και την περιγράφεις γλαφυρά. Σε επίπεδο φαινομενολογίας, είδαμε ανθρώπους που "δεν είχαν στον ήλιο μοίρα", τον κάθε "πικραμένο" με επίχρισμα ψευτοπροοδευτικότητας και με το δίκαιο του (κομματικού) κομμισσάριου να αποκτούν ξαφνικά περιουσίες και Μερσεντές και ...ξενοδοχεία στην ...Κέρκυρα, εκεί που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους. Αυτά τα χαμένα πως θα ανακτηθούν, και θα τιμωρηθούν ποτέ τα τρωκτικά;

    • Κωστας1.Π. avatar
      Κωστας1.Π. @ Νίκος Αργεάδης 06/03/2013 10:03:13

      To πρόβλημα αγαπητέ Νίκο έγινε αισθητό απ' τη στιγμή που τα "χαμένα" άρχισαν να φεύγουν στις Ελβετίες και στα Κέυμαν. Οσο καταναλώνονταν εντός, η καπιταλιστική οικονομία δούλευε όπως είναι φυσικό, αφού δεν στηρίζεται στα παραγόμενα πραγματικά αναγκαία και χρήσιμα αγαθά, αλλά κυρίως στις πλασματικές ψεύτικες ανάγκες που το σύστημα δημιουργεί με επιστημονική μεθοδικότητα και πάθος μέσα απο το τεράστιο οπλοστάσιο των ΜΜΕ που διαθέτει. Το Λουξεμβούργο δεν παράγει πραγματικά τίποτε σε σχέση με την Ελλάδα. Οι Λουξεμβούργιοι όμως δεν βγάζουν δεκάρα εκτός (Δεν έχουν λόγο άλλωστε) κι έτσι η "οικονομία" τους δεν αντιμετωπίζει ποτέ κρίση και είναι οι πλουσιώτεροι στον κόσμο...
      Αλλωστε και εμείς αν προσθέσουμε στον Εθνικό μας πλούτο και τα εκτός Ελλάδος κεφάλαια είμαστε μέσα στο G20!!! Eίμαστε το 0,004% της παγκόσμιας οικονομίας και διαθέτουμε το 10% των πλουσιώτερων ανθρώπων της γής (λίστα Forbes)...

      • Φωτεινή avatar
        Φωτεινή @ Κωστας1.Π. 06/03/2013 13:20:41

        ". . .και είναι οι πλουσιώτεροι στον κόσμο…"

        Wondering why. . . :D

        • κωστας π. avatar
          κωστας π. @ Φωτεινή 06/03/2013 19:43:56

          Είναι η δεύτερη χώρα Διαφθορέας κυβερνήσεων στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ !!!
          Αγαπητή Φωτεινή , εκτός απο τη λίστα των διεφθαρμένων κρατών (που συνήθως είναι τα φτωχότερα), υπάρχει και η λίστα των κρατών-διαφθορέων (στα αρχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελβετίας που είναι ο τρίτος διαφθορέας στον κόσμο!!! Ναί, η κατάλευκη Ελβετία...) Οπως ξέρεις στο τανγκό χρειάζονται δύο και ο διαφθορέας σέρνει το χορό. Ο διεφθαρμένος σέρνεται απο την ανάγκη...

          • Φωτεινή avatar
            Φωτεινή @ κωστας π. 06/03/2013 21:46:59

            :D You got it! Money laundring capital (Luxembourg) of Europe.

  2. Κώστας Ροδινός avatar
    Κώστας Ροδινός 06/03/2013 09:38:41

    Εξαιρετική ανάλυση. Αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και το δεύτερο μέρος.

  3. firiki2010 avatar
    firiki2010 06/03/2013 09:43:52

    Εξαιρετικός, Προφήτη, ε-ξαι-ρε-τι-κός !!!

  4. πολιτης avatar
    πολιτης 06/03/2013 09:55:36

    το αρθρο ειναι πολυ καλο.
    αν η δικαιοσυνη ειναι αποφασιαμενη οντως να βαλει το δαχτυλο "υπο τον τυπο των υλων" τοτε πραγματικα θα ξημερωσει μια καινουρια ημερα για την ελλαδα.
    ειναι χιλαδες αυτοι που με τη "χλαμυδα" της τοπικης αυτοδιοικησης εχουν καταχραστει δημοσιο χρημα. στο τελος της προσπαθειας θα διαπιστωσουμε δραματικη μειωση των υποψηφιων δημαρχων και δημοτικων συμβουλων, διοτι θα περιοριστουν μονο σε αυτους που πραγματικα θελουν να προσφερουν στον τοπο τους κι οχι για να εξυπηρετησουν μεσω των θεσμων ιδιοτελη συμφεροντα...

  5. Στέργιος avatar
    Στέργιος 06/03/2013 10:31:57

    Το άρθρο αυτό είναι επικίνδυνο γιατί αμφισβητεί την αδήριτη εθνική ανάγκη να υπάρχουν οικονομικά αυτόνομες και ισχυρές περιφέρειες. Ήδη ο αθηνοκεντρικός συγκεντρωτισμός είναι ασύλληπτα τυραννικός. Για το παραμικρό χρειάζεται έγκριση από 40 υπουργεία, με τρομερές καθυστερήσεις για όποιον δεν έχει (ή δεν λαδώνει) μπάρμπα από την Κορώνη.
    Δεν αμφισβητώ φαινόμενα διαφθοράς στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά τι περιμένατε όταν ο πρώτος διδάξας, η κεντρική εξουσία, ξεκοκκαλίζει δισεκατομμύρια εδώ και δεκαετίες; Να λειτουργεί η τοπική αυτοδιοίκηση σαν ελβετικό καντόνι;
    Ο Παπαγεωργόπουλος είναι μέσα για 17 εκατομμύρια κι ο Ψωμιάδης κινδυνεύει να πάει μέσα για 50.000. Ταυτόχρονα, μαθαίνουμε ότι οι Ολυμπιακοί τής Αθήνας κόστισαν 20 δις αντί για 2 δις, όπως ήταν προγραμματισμένο. Αυτά τα 18 δις πού πήγαν; Στον Δήμο Αγουλινίτσας;

    • kimon avatar
      kimon @ Στέργιος 06/03/2013 12:03:31

      Οι αυτόνομες περιφέρειες σε συνθήκες οικονομικής εξαθλίωσης αποτελούν φυτώρια διαφθοράς και αποσχιστικών τάσεων. Η χώρα απεσυντέθη επειδή εχάθη ο έλεγχος της κεντρικής εξουσίας επί των τοπικών ανεξαρτήτων κομματικών φεουδαρχών. Οι διεφθαρμένες χώρες χρειάζονται ισχυρή κεντρική εξουσία ελέγχου.

  6. Δεξιόχειρας avatar
    Δεξιόχειρας 06/03/2013 10:49:58

    Η κατάχρηση στην τοπική αυτοδιοίκηση όπως και η γενικότερη κατάχρηση σε όλες τις εκφράσεις των κοινών πηγάζει από την ύπαρξη "κοινού πιάτου", από την ύπαρξη δημόσιων πόρων οι οποίοι εκμεταλλεύονται από τους διαχειριστές της εξουσίας προς ίδιον όφελος. Βέβαια οι δημόσιοι πόροι εμφανίζεται ότι προορίζονται για το κοινό καλό. Ποιός όμως θα οριοθετήσει το "κοινό καλό"; Υπάρχει μέτρο για αυτό; Συμφωνούμε μεταξύ μας; Ένα παράδειγμα: ποιός θα μας πεί εάν υπηρετεί το κοινό καλό η εξόρυξη χρυσού στη Θράκη; Ο δήμαρχος δεν συμφωνεί ούτε με το συμβούλιο της επικρατείας. Η λογική του καθορίζει το κοινό καλό. Ας μην αναλωθούμε λοιπόν άλλη μια φορά σε έντονες συζητήσεις περί του τί φταίει και πώς θα διορθωθεί. Μόνο αυτό εξάλλου κάνουμε καλά, να διοργανώνουμε ατέρμονες συζητήσεις. Θέλετε να λύσετε την διαφθορά; Σε όλα τα επίπεδα με μία μόνο παρέμβαση: ΚΟΨΤΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΙΑΤΟ. ΚΟΨΤΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ. Θα αναγκαστούν οι δήμοι να καλύψουν τις δαπάνες τους από τα δημοτικά τέλη. Ας πάνε στους πολίτες να μαζέψουν λεφτά για να τα κατασπαταλήσουν. Εκεί θα δίνουν αναφορά, στον δημότη και ψηφοφόρων. Να σκεφτούν και οι ίδιοι οι δημότες ποιοί είναι κατάλληλοι για τη διαχείριση των κοινών.

    Υ.Γ: "Κοινό πιάτο" και επομένως διαφθορά και κατάχρηση υπάρχει επιπλέον σε πάσης φύσεως συλλόγους και αθλητικά σωματεία με κρατική επιχορήγηση. Μόλις ελαττώθηκαν τα κονδύλια άρχισαν οι ενδιαφερόμενοι να σκούζουν ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τον πολιτισμό και την αειφόρο ανάπτυξη! Κόψτε την χρηματοδότηση από τη ρίζα για να δούμε προκοπή. Όποιος θέλει να χορέυει/ζωγραφίζει/κλωτσάει να βάλει το χέρι στο πορτοφόλι του μπαμπά του.

  7. Δρόλαπας avatar
    Δρόλαπας 06/03/2013 10:57:37

    Να ξαναβάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Ο Θεσμός της Τοπικής αυτοδιοίκησης κύρια στόχευση πρέπει να έχει την πραγμάτωση της τοπικής ανάπτυξης.Τα αγκάθια στην πορεία αυτή είναι πολλά το ένα επισημάνθηκε στο άρθρο η ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού το οποίο και ασχολήθηκε με τα δημοτικά πράγματα.Όταν μιλώ για ποιότητα πρώτιστα θέτω το θέμα ηθικής γιατί Πολιτική χωρίς Ηθική και χωρίς Πίστη δεν νοείται.

    Η Ελληνική Κοινωνία , σε τοπικό επίπεδο δεν διαθέτει ανθρώπους με ταυτότητα και αν αυτό συμβαίνει είναι σε πολύ μικρή κλίμακα.Τι εννοώ με την λέξη ταυτότητα; Ανθρώπους με κριτική συνείδηση οι οποίοι να μπορούν να συνδυάζουν την σκέψη με την δράση με συνέπεια και συνέχεια στον χρόνο. Παράλληλα δέ μέσα απο την νέα πιο δυναμική αντίληψη της πραγματικότητας να μπορούν να μεταβάλλουν τον μικρόκοσμο.

    Είναι φυσικό και επόμενο λοιπόν να παραχθεί διαφθορά καθώς ένα βασικό χαρακτηριστικό πολλών Ελλήνων είναι η άσκηση της εξουσίας με σκοπό την παραγωγή μικροκομματικών ωφελημάτων. Είναι βασικό χαρακτηριστικό της δομής του Ελληνικού κράτους και της δομής της Ελληνικής η διασφάλιση της ενσωμάτωσης ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων στην κρατούσα η επικρατούσα πολιτική του εκάστοτε κόμματος που διέθετε την εξουσία ή την ηγεμονία και η αποκόμιση ευρύτερης λαϊκής στήριξης και λαϊκής αποδοχής μέσα απο πελατειακές σχέσεις .Το περί δικαίου αίσθημα υποσκάπτεται τόσο απο την Κεντρική Εξουσία όσο και από τους πολίτες αυτής της Χώρας καθώς ο θεσμός της Τοπικής αυτοδιοίκησης δυστυχώς- παρά τις όποιες προσπάθειες εκσυγχρονισμού του- φέρει τα βασικά χαρακτηριστικά του κοτσαμπασισμού

    Η προσπάθεια λοιπόν είναι διττή , απο την μιά πλευρά να υπάρξουν εκείνες οι διασφαλιστικές δικλείδες που να δώσουν στον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου εργαλείου για την επίτευξη της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης και απο την άλλη να διασφαλισθεί η αξιοκρατία και να καταργηθούν οι πελατειακές σχέσεις.Η Αναξιοκρατία και οι πελατειακές σχέσεις στοιχίζουν πολύ ακριβά στον δημόσιο βίο και την Ελληνική κοινωνία

    Το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο λοιπόν.Ποιός πολιτικός χώρος θα δεχθεί στον χάρτη των αποτελεσμάτων των εκλογών της Τοπικής αυτοδιοίκησης να μην υπάρχει το χρώμα του; Να μην μεταφράσει τα αποτελέσματα σε εκλογικά ποσοστά; Να μην δώσει στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης χαρακτήρα δημοψηφίσματος; Ποιος Ελληνας Πολίτης θα πράξει το αυτονόητο να διαχωρίσει την ψήφο του σε τοπικό επίπεδο απο την ψήφο του σε Επίπεδο Βουλευτικών Εκλογών;

    Λάτρεψα την ιδέα της τοπικής ανάπτυξης για προσωπικούς λόγους.Συνδυάζοντας πολλά στοιχεία εκεί που έχω καταλήξει είναι πώς ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος και να τεθούν μια και καλή στο περιθώριο της Ιστορίας τα στοιχεία του κοτζαμπασισμού είναι η υιοθέτηση ανοικτού ανεξάρτητου ψηφοδελτίου το οποίο και θα παρουσιαστεί στην τοπική κοινωνία.Στην προγραμματική διακήρυξη αρχών του με σαφήνεια θα καταγράφεται το σύνολο των δράσεων, των παρεμβάσεων και των στοχεύσεων.Σημαντική παράμετρος ο ορισμός της διαδικασίας ανάκλησης η καθαίρεσης του προσώπου εκείνου το οποίο θα παραβιάσει τα συμφωνηθέντα

    Απο εκεί και πέρα τα πολιτικά κόμματα πρέπει να περιοριστούν σε ρόλο εποπτείας και όχι διοίκησης τα δε στελέχη τα οποία θα εμπλακούν στην διοίκηση σε όποια βαθμίδα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε θέση αμειβόμενη να παραιτηθούν απο κάθε άλλη θέση την οποία δύναται να διαθέτουν και να υπάρχει δημοσιευμένη η κατάσταση των περιουσιακών τους στοιχείων

  8. kimon avatar
    kimon 06/03/2013 11:15:35

    Εξαιρετικός! Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα. Επιτρέψτε μου μόνο μιά παρατήρηση. Δήθεν έντιμοι «αριστεροί» ήξεραν να κρύβονται και να κλέβουν επαγγελματικά σε σχέση με την αδεξιότητα και την χυδαιότητα των «άλλων» που εξασκούντο προκλητικά στην πρακτική του « γιούργια, γιούργια στον ντορβα με τα κουλούρια».

  9. Γιαννης Κ avatar
    Γιαννης Κ 06/03/2013 11:47:43

    Και μετα κατηγορειτε ολοι σας τον Παγκαλο για το ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ. Απλα επρεπε να προσθεσει οτι οι μισοι και παραπανω Ελληνες ρουφηξαν και εξακολουθουν να ρουφουν το αιμα των αλλων μισων. Αντε παρτε τα τωρα πισω που εχουν γινει τριωροφα για τις προικες των βλασταριων τους, βιλες, εξοχικα, ενοικιαζομενα και φιλετα οικοπεδα σε ολες τις παραλιες και τις βουνοπλαγιες ολης της χωρας.Και για να προλαβω τους καλοθελητες, σπευδω να προσθεσω οτι τον Παγκαλο τον θεωρω βασικο υπευθυνο της καταστροφης που μας βρηκε.

    • Κυθήριος Τ. avatar
      Κυθήριος Τ. @ Γιαννης Κ 06/03/2013 11:58:07

      Μήν δικαιολογεῖς τόν Πάγκαλο γιά τή μπαρούφα του.
      Τόσα χρόνια ἤξερε τί γινόταν,ἄς ἔβγαινε λοιπόν νωρίτερα καί νά ἔλεγε,προσέξτε,γιατί μαζί τά τρῶμε καί τρῶμε πολλά...

      • Υ.Παραπλανημένος avatar
        Υ.Παραπλανημένος @ Κυθήριος Τ. 13/03/2013 11:07:53

        Χωρίς να επιθυμώ να δικαιολογήσω τον πλατύποδα ορνιθόρυγχο , αν συνέχιζε τη φράση του "όλοι μαζί τα φάγαμε,..." με τη φράση "...αλλά όχι όλοι το ίδιο...", θεωρώ ότι θα ήταν η μεγαλύτερη αλήθεια, που ειπώθηκε ποτέ. Και αν έβγαινε εγκαίρως να μιλήσει, όλοι μα όλοι μας, θα προσποιούμαστε ότι δεν ακούσαμε. Διότι τότε υπήρχε ζήδωρος ροή του μετρητού και του βολέματος. Και ναι! Το ταγκό θέλει δύο, αλλά ο διεφθαρμένος δεν "σέρνεται" από τον διαφθορέα. Τον ακολουθεί μετά οφέλους.....

  10. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 06/03/2013 11:55:48

    Συγχαρητήρια ἀγαπητέ Προφήτη,ἄκρως διαφωτιστικό τό ἄρθρο σας καί περιμένω μέ ἀνυπομονησία καί τό δεύτερο μέρος!
    Πεῖτε κάτι καί γιά τίς ἀναπροσαρμογές τιμῶν τοῦ κόστους τῶν Δημ. ἔργων καί γιατί δέν εἶναι ἔτοιμο ποτέ στήν ὥρα του καί τό πιό ἀπλό ἔργο...

  11. Νίκος avatar
    Νίκος 06/03/2013 12:01:34

    Ο πασίγνωστος και παραπεμφθείς για κακούργημα κ. Τζανίκος, πρώην Πασοκικός Δήμαρχος Αμαρουσίου, απηλλάγη με βούλευμα επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας. Κόρακας κοράκου μάτι... που λέν...

    Προφήτη, το πρόβλημα είναι το κομματικό κράτος και τα συμφέροντα (μικρά ή μεγάλα) που το στηρίζουν πολύ συχνά μέσω των ΟΤΑ που ελέγχονται δυσκολότερα. Και το κομματικό κράτος σήμερα ακόμα, ζει και βασιλεύει άθικτο.

  12. Κώστας Π. avatar
    Κώστας Π. 06/03/2013 12:11:20

    "Η διαφθορά και η ανηθικότητα στα καπιταλιστικά κράτη, απο τον πρωθυπουργό ως τον γραμματέα της κοινότητας", Να ένας ωραίος τίτλος για Διδακτορικό στην οικονομία και κοινωνιολογία.
    Μου έρχεται στο νού μια παλιά ιστορία που μας έλεγε ένας καθηγητής οικονομικών. Σε μια μικρή κοινότητα της επαρχίας συγκατοικούσαν δύο νέοι 25 ετών που εργάζονταν σε ένα τεχνικό έργο. Ο ένας γλεντζές εκ φύσεως μόλις έπαιρνε τον μισθό του τόν ξόδευε μέχρι κεραίας στα δύο μπάρ της κοινότητας και στον οίκο ανοχής. Ο άλλος που ήταν εγκρατής κρατούσε μόνο τα απαραίτητα για τροφή και ενοίκιο και τα υπόλοιπα τα επένδυε στην εταιρεία που εργαζόταν και που ήταν καλοστημένη και κερδοφόρα, ελπίζοντας οτι μια μέρα θα αποκτούσε μερίδιο στην εταιρεία.
    Και οι δύο ήταν ευτυχείς. Ο μεν διότι καλοπερνούσε και ο δέ διότι έβλεπε τις μετοχές του να ανεβίνουν. Το έργο προχωρούσε κανονικά, ώσπου ένα πρωί συνέβη το ατύχημα...Η γαλαρία στην οποία δούλευαν οι δύο νέοι κατέρρευσε και τους σκότωσε στα 26 τους...Αποτέλεσμα οι μετοχές του εγκρατούς νέου κατέληξαν στα χέρια της "φιλενάδας" του γλεντζέ απο τον οίκο ανοχής, και το σύστημα συνέχισε την πορεία του προς την κερδοφορία, όπως και πρίν...

  13. Α avatar
    Α 06/03/2013 12:28:13

    Δυστυχώς αυτή είναι η ¨μαύρη¨ αλήθεια.
    Άνθρωποι αξίας, σιγά σιγά απομακρύνθηκαν από τα κοινά, οι επιστήμονες ασχολήθηκαν μόνο με την επιστήμη , άλλοι άξιοι και ικανοί με τις επιχειρήσεις και άλλοι έφυγαν στο εξωτερικό, αηδιασμένοι με όλα συνέβαιναν, έτσι απαξιώθηκε η πολιτική και οι πολιτικοί.
    Έτσι καταντήσαμε να διοικούμαστε από ανθρώπους πολύ κάτω του μετρίου, με αμφίβολη ηθική και το αποτέλεσμα δεν άργησε να έρθει: Αναξιοκρατία, ψέμμα, ανήθικη διαχείρση κονδυλίων, μέσα από ένα πλέγμα υποστηρικτικό από ΜΜΕ , είτε τοπικά είτε κεντρικά, αλληλοτροφοδοτούμενων συμφερόντων, μαύρου πολιτικού χρήματος κλπ...
    Σε κάθε κοινωνία, το μέλλον είναι οι νέοι.
    Σ΄αυτούς πρέπει ν΄αφεθεί χώρος δράσης σε όλα τα πεδία, στην οικονομία στην πολιτική , στην δημιουργία χωρίς αποκλεισμούς.
    Αν αυτό δεν γίνει κτήμα της κοινωνίας, αν δεν αλλάξουμε όλοι μυαλά και να απομακρύνουμε από τον δημόσιο βίο όλους τους ανίκανους και τους φθαρμένους, η κατρακύλα δεν θα έχει σταματημό, τα παιδιά μας θα φεύγουν για άλλες πατρίδες, το ικανό δυναμικό της νεολαίας θα το χάσουμε, θα καταλήξουμε μια κοινωνία άρρωστων γερόντων .... αλλά χωρίς νοσηλεία....

  14. panos avatar
    panos 06/03/2013 13:08:48

    Ενα απο τα καλυτερα αρθρα που εχει γραφτει για τα αιτια της παρακμης της χωρας.Το ζουμι ειναι στο σημειο που αναφερεται στα ατομα που λογω μειονεξιας επρεπε να παραμεινουν στο περιθωριο και το πασοκ τους εχρισε πρωταγωνιστες σε διαφορους τομεις της κοινωνικης ζωης.Βεβαια,το κακο ειναι οτι το παραδειγμα του πασοκ το ακολουθησε και η νδ,που ενω θα επρεπε να εξελιχθει σ' ενα συγχρονο κεντροδεξιο ευρωπαικο κομμα,αποφασισε να γινει μια κοπια του τριτοκοσμικου πασοκ.Θα μου πεις οτι εδω συναγωνιζεται το συριζα στη φορομπηχτικη πολιτικη,το πασοκ δεν θα μιμειτο....

  15. Χρήστος Αλεξόπουλος avatar
    Χρήστος Αλεξόπουλος 06/03/2013 13:36:01

    Ναι! Απόλυτα σωστός!

  16. unfair avatar
    unfair 06/03/2013 13:42:01

    εξαιρετικό άρθρο Προφήτη!
    σίγουρα θα μπορούσες να γράψεις βιβλίο επί του θέματος κ το δυστύχημα είναι πως είναι based on true story!
    περιμένω κ το 2ο μέρος το οποίο φαντάζομαι πως συμπληρώσεις τις πρακτικές για τα "μεγάλα έργα" κ τις "συμφωνίες του αιώνα" [εννοείται όλα για το καλό μας με τις φωτογραφικές διατάξεις], που μαζί με τις κρατικοποιήσεις-αποκρατικοποιήσεις απέφεραν σε "κάποιους" περιουσίες κ "δύναμη" που δεν είναι μετρήσιμες από μας τους κοινούς θνητούς.
    βέβαια κ λογικά κάπου θα χώσεις με την μαγική πένα σου, κ την εφεύρεση των συνεταιρισμών κ τις οδηγίες από την ΕΕ!!! [που είδαν τα "μικρά" γι' αυτούς ψάρια στην Ελλάδα να παίζουν μονόπολι κ είπαν ευκαιρία να φάμε εμείς περισσότερα κ πιο ουσιαστικά!].
    εδώ κ πολύ καιρό κλείνουμε [κλείναμε] τα μάτια σ' αυτό το καρκίνωμα κ ειλικρινά δεν ξέρω πως θα μπορούσαμε να γιατρευτούμε. Τουλάχιστον με άρθρα σαν το δικό σου, δεν νιώθω "περίεργος" στις σκέψεις που κάνω.

  17. Bob ο μάστορας avatar
    Bob ο μάστορας 06/03/2013 14:50:10

    Τα αθροίσματα των υποχρεώσεων από το pdf που επισυνάπτεις, είναι τα εξής
    Δήμοι:1034
    Πληθυσμός: 10.962.126
    Χρέη: 1.750.185.352 ευρώ (0,6 τρσεκατομμύρια δραχμές!)

  18. Α. Πέτρόπουλος avatar
    Α. Πέτρόπουλος 06/03/2013 15:00:18

    >Υπήρχε λόγος που κάποιοι ήταν στο κοινωνικό περιθώριο ή στα χαμηλά στρώματα. Κι αυτός ήταν η ηθική, πνευματική και φυσική τους μειονεξία.



    >Έτσι όταν για κορυφή μιας κοινωνίας, δήμαρχος, επιλεγόταν μια μετριότητα, μοιραία αυτός επέλεγε ηλιθιότερους και πειθήνιους αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους. Και εκείνοι με τη σειρά τους ηλιθιότερους των ιδίων δημοτικά στελέχη.
    Θεμελιώθηκε έτσι μια πυραμιδική βλακοκρατία που εκδίωξε τους έντιμους και ικανούς από τα κοινά.

    Μεγάλες αλήθειες.
    Συγχαρητήρια για την ανάλυση.

  19. Φωτεινή avatar
    Φωτεινή 06/03/2013 15:33:31

    Νά ἐκλέγεται δήμαρχος μέ ἀπολυτήριο Γ Λυκείου καί νά ἀνταμείβεται μέ ὑπουργικούς θώκους. . .50+% ποσοστό ψήφων ἔφερε στό κόμμα ὁ δήμαρχος!!!!

  20. klik avatar
    klik 06/03/2013 15:40:41

    Aρκεί μια ξεκούρδιστη κιθάρα, ένα γρατσούνισμα, ένα ωραίο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο τύπου "Ερρίκος των κατωγείων", μια καλή γνωριμία με διευθυντή υπουργείου πολιτισμού και η μπίζνα του "εκπολιτισμού της υπαίθρου" μέσω "καλλιτεχνικών" ακριβοπληρωμένων δρώμενων στους κατα τόπους Δημους μπορούσε να ανεβάσει οποινδήποτε ατάλαντο αριστερούλη σε άλλα οικονομικά επίπεδα.
    Φαγώθηκε πολύ χρήμα παιδιά, δεν διορθώνεται η ζημιά.
    Μην απορείτε για την απουσία πνευματικών ανθρώπων...αυτοί μόνο αν τους ρίξεις κέρμα και τους δώσεις το κείμενο μιλάνε.

    Καταπληκτικό άρθρο Προφήτη...

  21. ~Mara~ avatar
    ~Mara~ 06/03/2013 16:27:16

    Αγαπητέ Προφήτη συγχαρητήρια!!!

  22. Γιάννης Π. avatar
    Γιάννης Π. 06/03/2013 19:49:40

    Αν η τοπική αυτοδιοίκηση που διαχειρίστηκε μόνο το 2% του ΑΕΠ είναι εκτροφείο διαφθοράς, φανταστείτε τι εκτροφείο είναι η κυβέρνηση που διαχειρίστηκε το 98%...

  23. GIL avatar
    GIL 06/03/2013 20:55:31

    Ένας παλιός , αγράμματος αλλά σοφός χωριάτης, έλεγε κάποτε:
    Σκατά απο δώ,
    σκατά από κει,
    σκατά στα παραθύρια,
    σκατά στης νύφης το μ....νι
    και στου γαμπρού τα αρ@@@@.
    Μήπως είχε δίκιο ο άνθρωπος???
    Μήπως πρέπει να αλλάξουν όλα σε αυτό τον τόπο και να ξεκινήσουμε από το μηδέν? Γιατί μόνο τότε ίσως δούμε Θεού πρόσωπο.
    Σήμερα όπου να κοιτάξεις, ότι και να αγγίξεις, ότι και να πεις ή σκεφθείς, η λέξη σκατά είναι η μόνη που περιγράφει την τραγικήπραγματικότητα, από την οποία δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει άλλος τρόπος διαφυγής.

  24. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 07/03/2013 22:06:19

    Συγχαρητήρια για το άρθρο. Αποπνέει, ίσως, και προσωπική πικρία, ίσως δεν λαμβάνει υπόψιν και το πόσοι σύρθηκαν ("τραβάτε με κι ας κλαίω", βέβαια...) και πόσοι πρωταγωνίστησαν στην ρεμούλα, αλλά το δικαιολογώ απόλυτα. Άλλωστε, είναι τόση η κατάχρηση επιθετικών προσδιορισμών στην σύγχρονη Ελληνική διατύπωση, που, αν δεν πεις γλαφυρά τα πράγματα, δεν ακούγεσαι κάν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.