#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
12/10/2012 14:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Εν έτει 2012, το ζητούμενο για την Ελλάδα παραμένει η αστική επανάσταση

«... οι κακομοίρες οι γυναίκες των αστών  φορούν τα καπέλα μας και ελπίζουν να αποκτήσουν  τους τρόπους μας ...» (η Mme de Beauseant στον φιλόδοξο επαρχιώτη εξάδελφο της Rastignac, Η. de Balzac, Le Pere Goriot)


«...Αρα… τα μέτρα και θα ψηφισθούν και θα εφαρμοσθούν και τα πράγματα θα συνεχίσουν ως εχουν. Εως την τελική φάση. Οταν τελειώσουν τα κλεμμένα, οταν εκλείψουν οι “καβάτζες”, οταν οι συντριπτική πλειοψηφία επαρχιωτών – βλάχων που λυμαίνεται την ΑΘήνα πάψει να επιβιώνει με τον παρασιτισμό του χωριού, τα κολλητιλίκια και τα συντοπιτιλίκια, τα οικόπεδα, τα λάδια, τα ξύδια κλπ. οταν δηλαδή ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ αγανακτήσουν. Ο αστικός πληθυσμός που αισθάνεται ξένος στον τόπο του και βαρέθηκε να τον απομυζούν βλαχαδερά που χώθηκαν στο ΣΔΟΕ, στις εφορίες, στο κράτος εν γένει.
Αλλά μπορεί και να μήν γίνει ποτέ… Η σοφή και εμπειρη εκκλησία το λέει “ο Θεός της Ελλάδος”...»

Το παραπάνω σχόλιο μου  στην ανάρτηση «Τα ομορφα μέτρα ομορφα καίγονται»  ετυχε ευμενούς υποδοχής απο φίλους και σκέφθηκα να το αναπτύξω.

Αφορμή για την σκέψη αυτή ηταν φυσικά η ξεφτίλα με το στικάκι, τον φαιδρό καθηγητή – επαρχιώτη δικολάβο- επίδοξο «ηγέτη» της χώρας  και βαρύγδουπα, ιστορικά ονόματα του χώρου της Εθνικής Ασφάλειας.

Πηγαίνοντας λίγο πιο πίσω, σκέφθηκα την υπόθεση Οτζαλάν, την σκέφθηκα ψύχραιμα, επιχειρησιακά, χωρίς συνωμοσιολογική διάθεση ...

Ακόμη, την οδό Νιόβης και την δύστυχη Αμαλία, το φιάσκο της δυτικής Ιμιας, τις φωτιές της Πάρνηθος και της Πελοπονήσσου...

Μοιάζει ενα αόρατο νήμα αστοχίας, κάτι σαν κατάρα του Φαραώ να ενώνει αυτές τις μεταξύ τους ανεξάρτητες, ασχετες υποθέσεις, μια προειδοποίηση οτι ερχονται και αλλα, χειρότερα, κάτι λέγει οταν ακούς πως «ο κρατικός μηχανισμός είναι σε ετοιμότητα» καλύτερα να τα μαζεύεις...

Τι μπορεί να φταίει που ενα κράτος στέλνει ψυχωμένους στρατιώτες να φυλάξουν Θερμοπύλες χωρίς μπαταρίες για τους ασυρμάτους ; Τι μπορεί να φταίει που σε μια τυπική περίπτωση επεμβάσεως των ειδικά εκπαιδευμένων, θωρακισμένων, οπλισμένων ΕΚΑΜ καταφθάνει για χειρισμό κρίσεως ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ με το ...κουστούμι  του και τραυματίζεται απο θραύσμα χειροβομβίδος ενώ η ομηρος πεθαίνει αβοήθητη ; Τι μπορεί να φταίει που ενας απίστευτος θίασος «πρακτόρων», υπουργών, απόστρατων, ποιητριών και στ@ρχιδιστών υπαλλήλων χειρίζεται με την γνωστή αποτελεσματικότητα μια υπόθεση που μπορούσε να εμπλέξει σε πόλεμο την χώρα ;

Πόσο εκτίθεται μια χώρα οταν ενας ολόκληρος εσμός υπουργών, μυστικών υπηρεσιών, γενικών γραμματέων και «υπηρεσιακών παραγόντων» περιφέρει σε συρτάρια και φακέλλους ενα αρχείο που αφορά την οικονομική ασφάλεια του κράτους και που τους εδόθη για συγκεκριμένο σκοπό απο αλλη κρατική αρχή ;

Τι μπορεί να φταίει που ενας υπουργός, οχι απο τους πλέον αστοιχείωτους, αποφασίζει δίκην προπονητού ποδοσφαίρου να «παίξει αμυνα» οταν καίγεται η πρωτεύουσα και καταλύεται το Κράτος ;

Δεν είναι ομως μόνον αυτές οι εκδηλώσεις αστοχίας και παρακμής. Ζούμε σε μια ασχημη, βρώμικη πόλη, τα προάστια της γίνονται κατ’εικόνα της, οι εξοχές της και οι παραλίες της καλύπτονται απο ακαλαίσθητα, επιδεικτικά και εκτός τόπου και κλίματος τερατουργήματα.

Αυτονόητες λειτουργίες της πόλεως απαιτούν να εγκύψει ο «κ. υπουργός» η ο δήμαρχος για την ομαλή διεξαγωγή τους, παντού στον δημόσιο χώρο και λόγο κυριαρχεί η ενταση, η κακογουστιά, η απαιδευσία, τα «λιι», τα «νιι» και η επαρχιώτικη μιζέρια.

Το αόρατο νήμα που συνδέει ολα αυτά τα συμπτώματα παρακμής της πόλεως, στην ουσία της χώρας πιστεύω οτι αρχίζει να ξετυλίγεται  50 – 60 χρόνια πρίν.

Με την συσώρευση σε μια μητρόπολη που δεν πρόλαβε να γίνει πραγματική μητρόπολη προνεωτερικών στρωμάτων της «αγνής ελληνικής υπαίθρου». Εάν η αρχή εγινε με την ανοικοδόμηση του 50 – 60 (και τότε δικαιολογημένα, η ανάταξη απαιτούσε ανειδίκευτα εργατικά χέρια), η επιχείρηση «αλωση της Αθήνας» ξεκίνησε συστηματικά επι στρατιωτικού καθεστώτος.

Το καθεστώς για τους δικούς του λόγους «ερριξε λεφτά» στην αγορά, ειδικά σ’αυτό που εμελλε να εξελιχθεί στο ιδεολόγημα των «ατμομηχανών της οικονομίας», τις δυο πληγές της Ελλάδος, τον τουρισμό – διασκέδαση – φαγητό  και την οικοδομή. Το τσιμέντο, η υποκουλτούρα, το «καμάκι» που θα μετεξελιχθεί σε ασύδοτη πορνολαγνεία, τα επαρχιώτικα ηθη και εθιμα ομού μετά της «παραδόσεως», των βλαχοπανήγυρων, της θρησκοληψίας, των παραθρησκευτικών “events”και λοιπών γνωρισμάτων της επαρχίας εγκαταστάθηκαν για τα καλά στην Αθήνα. Η μεταπολίτευση βρήκε εναν ετοιμο χυλό απο επήλυδες δεκαετίας, με τα κλαρίνα τους, την δίψα για μπουζούκια και παραλία που τους ...μεταλαμπάδευσε η Δέσποινα, τα μυτερά παπούτσια και τα μουστάκια, τα «φτιαγμένα» χρέπια με ζαντολάστιχα και πολλαπλές και κυρίως διψασμένους για μεγαλείο, για σπουδές και κοινωνική καταξίωση μέσω πτυχίου. Πτυχίου που θα πιστοποιούσε την υψηλή παγαλική ικανότητα του κατόχου, την ακόρεστη φιλοδοξία του και την απολύτως ανύπαρκτη κουλτούρα του...Θα γινόταν ομως γιατρός, δικηγόρος και βεβαίως πολιτικός μηχανικός, για να αναπαραγάγει στην πόλη την αυθαιρεσία και την ανυπαρξία συνειδήσεως πολίτη του χωριού του. Αν οχι, θα γινόταν «κάτι» στο φιλόξενο δημόσιο, θα «τρούπωνε» για να ξενοιάσει απο την κοινωνία της ανάγκης και της μιζέριας στο χωριό...

Το ανοιγμα των συνόρων, τα φθηνά ταξείδια, τα φθηνά μεγάλου κυβισμού «αμάξια», ο επαναπατρισμός βλάχων με ευρωπαικό λούστρο τύπου Κωστόπουλου επέτειναν το πολιτισμικό χάος και πάντρεψαν την τελευταία λέξη των ευρωπαικών trends με το βλαχομπαρόκ αγροτών και αγροτόπαιδων που μόλις αρχισαν να εσπράττουν τις επιδοτήσεις της τότε ΕΟΚ. Kακοχωνεμμένη καταστασιακή φιλοσοφία, ολίγη απο ψυχανάλυση, «μετα- μοντέρνα» αρχιτεκτονική, πολύς Μάιος του 68, γεγονότα, εννοιες και αναζητήσεις που χρειάσθηκαν κάτι αιώνες και δυο παγκοσμίους πολέμους ,την υπέρβαση της «σπάνιδος των αγαθών» και την σφυρηλάτηση αστικής συνειδήσεως απο το 1300 για να παραχθούν στην Δύση ξεχύθηκαν με ορμή στην Ελλάδα της Βουγιουκλάκη και της εικόνος της Παναγίας της Τήνου στο Webley ...

Το τελικό ομως, συντριπτικό κτύπημα ηλθε το 81... Ο Ανδρέας εσυρε το ΚΚΕ σε μια δεύτερη «συμφωνία της Βάρκιζας» με την αναγνώριση της «Εθνικής Αντίστασης» και την εκχώρηση της ... αντιπροσωπείας των «προοδευτικών δυνάμεων» στο ΠΑΣΟΚ. Η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» εγινε μεγάλη, πολύ μεγάλη, τόσο που χώρεσε απο τον Δροσογιάννη με τα κομμένα αφτιά «κατσαπλιάδων» στην ζώνη του το 47 – 49 εως τον ...Καπετάν Μάρκο ! Ο Γιαννόπουλος με σηκωμένη γροθιά εβαζε την μπάντα της ΑΣΔΕΝ να παίζει «Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα» στην Ακρόπολη και κάθε τυχερός που ο παπούς του ηταν Αετόπουλο στην κατοχή η πέρασε απο το χωριό του ο Αρης εισβάλλει στο Δημόσιο... Τα κάστρα της Λακωνίας και της Αιτωλοακαρνανίας στην Αστυνομία και την Χωροφυλακή γκρεμίζονται απο «δημοκράτες» και Κρήτη, Κυκλάδες , Αχαία και Ηλεία γίνονται τροφοδότες κάθε είδους θεσμού,υπηρεσίας, και οργανισμού.

Το παράλληλο ξήλωμα των παραδοσιακών -eo ipso «χουντικών»  - οργανογραμμάτων, η κατάργηση των Γενικών Διευθυντών, η κατάλυση της Καθηγητικής εδρας στα Πανεπιστήμια, η αναβάθμιση των συνδικαλιστών σε συγκυρίαρχη βαθμίδα εξουσίας απο τις επιχειρήσεις εως τα υπουργεία οδηγούν στην αντικατάσταση των τυπικών μορφών αξιολογήσεως, ανελίξεως και ποιότητος με επαρχιώτικα κριτήρια.

Τα υπουργεία, τα νοσοκομεία, Στρατός και Αστυνομία, ΔΕΗ, ΟΤΕ γεμίζουν «ντοπιολαλιές» και «κουρασμένους» ξωμάχους που επιτέλους επιασαν στασίδι για να ξαποστάσουν εξόδοις μας. «Απο πού εισαι» σε ερωτούν αμα τη εισόδω σε δημόσια υπηρεσία και μένουν αφωνοι οταν τους λές «απο εδώ, Αθήνα», ενίοτε η συνενόηση γίνεται δύσκολη λόγω ιδιωματισμών και accent για να το πώ ευγενικά... Ακόμη και οι τρομοκρατικές οργανώσεις  συγκροτούνται με «Ικαριώτες» και «Θεσπρωτούς» που τρέφονται πνευματικά σε «ρεμπετάδικα» και ψητοπωλεία!

Ολος αυτός ο συρφετός κουβαλά την «πολιτισμική του σκευή». Το συγγενολόι και τις υποχρεώσεις, το συντοπιτιλίκι, τις αδειες «για τις ελιές», τις εξυπηρετήσεις στο γιό του μπαρμπα-τάδε, το κουτσομπολιό του καφενέ, το ρουφιανιλίκι και την οπισθοβουλία της επαρχίας.

Η δημόσια ζωή μπολιάζεται με την χωριάτικη κουτοπονηριά και τον βρώμικο ωφελιμισμό, οπως στο χωριό που ολοι γνωρίζουν οτι η τάδε εκδίδει την ανήλικη κόρη της αλλά δεν λένε τίποτε στους «ξένους», αφού ...συμετέχουν στην πανδαισία. Ο δημόσιος χώρος εξευτελίζεται, βιάζεται, ρυπαίνεται και καταλαμβάνεται, οπως ακριβώς στην «αγνή υπαιθρο», που είναι ολα δικά μας «οσο πάει η πέτρα»... Η αξυρισιά, το προκοίλι, τα μουστάκια, ο ενικός, το κατακόκκινο απο τα τσίπουρα πρόσωπο, η εξαλοσύνη γίνονται τυπικά γνωρίσματα του δημοσίου λόγου...  Η αστική ευγένεια, ο διαχωρισμός της δημόσιας απο την προσωπική – ιδιωτική σφαίρα κατεδαφίζονται, οι αρχοντοχωριάτες  που λυμαίνονται την πολιτική, τα ΜΜΕ και την (παρα) οικονομία  επιδεικνύουν κουστούμια, γκόμενες, αυτοκίνητα, βίλλες  και «μαγκιά» οπως κωδικοποιεί αυτήν την νεαντερτάλειο συμπεριφορά επιφανής θεωρητικός της επαρχιωτίλας και του νεοπλουτισμού.

Δεν ιχυρίζομαι οτι η Αθήνα ηταν ποτέ το πρότυπο δυτικής πόλεως. Δεν μπορούσε, γιατί πάντα υφίστατο τον αποικισμό απο τους κοτζαμπάσηδες της επαρχίας (οι γνωστές οικογένειες που μονοπωλούν την πολιτική ζωή εδώ και εξήντα χρόνια μόνο Αθηναίοι δεν ησαν), γιατί το χρονικό βάθος της λειτουργίας της ως πόλη, ως μητρόπολη ηταν περιορισμένο. Οι κοτζαμπάσηδες πολιτικοί διατηρούσαν πάντα τις διασυνδέσεις με την επαρχία, μετέφεραν εγκάθετους και  ψυχοπαίδια , εγκαθίδρυσαν το πελατειακό τους κράτος ηδη απο την εκχώρηση Συντάγματος το 1843 και ποτέ δεν απέκτησαν τα χαρακτηριστικά ηγετικού, εκσυγχρονιστικού, αστικού στρώματος οπως στις Ευρωπαικές πόλεις με ιστορία πέντε η εξη αιώνων.Η πόλη παρέμεινε ερμαιο ολίγων οικογενειών Αρβανιτών(που διέθεταν τη γή), τέως οπλαρχηγών, πρακτόρων των Μεγάλων Δυνάμεων, μεγαλεμπόρων και εφοπλιστών,  με λίγα λόγια ενα αθροισμα απο αρματωλίκια, ενα κατακερματισμένο Κράτος – ομοσπονδία συμφερόντων οπου ο βασικός ορος υπάρξεως του αστεως, ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο ηταν απολύτως σχετικοποιημένος σε συνάρτηση με την ισχύ των συμμοριών.

Εάν στο Παρίσι του 1822 οι νεωτερικές, αστικές δομές της πόλεως που συγκροτήθηκε ως πόλη απο τον 14ο αιώνα συντρίβουν την επαρχιώτικη επαρση και φιλοδοξία του Lucien των «χαμένων ψευδαισθήσεων» και τελικώς τον ξαναστέλνουν στην κωμόπολη του, στην Αθήνα του 50 και ειδικώς του 70 – 80 ΔΕΝ υπάρχουν αστικές δομές η είναι εξασθενημένες και ανολοκλήρωτες.

Δεν αρκούν για να ορθώσουν τείχη στην κακογουστιά, στην αρπακτικότητα των επι γενεές στερημένων κοινωνικών στρωμάτων, στην ματαιοδοξία, στην χωλή «ανάπτυξη» και στην εξαγορά με το εύκολο παρασιτικό χρήμα των επιδοτήσεων και της οικοδομικής φούσκας η του μαζικού τουρισμού με 300 % κέρδος. «Μεγάλοι ανδρες της επαρχίας» με την σημασία που αποδίδει ο  Balzac στον ορο ιδρύουν περιοδικά και ραδιόφωνα και σαλπίζουν εφοδο κατά της – οποιας- ποιότητος πρόλαβε να υπάρξει στον βραχύ βίο της πρωτεύουσας ως μητρόπολη.

Τα αποτελέσματα είναι ορατά. Ημιμαθείς, αγράμματοι πτυχιούχοι, αγοραίοι επιχειρηματίες, καρριερίστες και αδίστακτοι στελεχώνουν το Κράτος και την  κοινωνία, γκρεμίζουν σε μια εκρηξη ηδονοθηρίας και «παρασιτικής πρωταρχικής συσωρεύσεως» ας μου συγχωρεθεί η εκφραση οτι εχει απομείνει απο τα παλαιά αστικά στρώματα σε ολους τους τομείς. Οι βάσεις για την συγκρότηση του κλεπτοκρατικού εσμού κουμπάρων, θείων, εξαδέλφων, συζύγων που παρελαύνουν σήμερα στα ανακριτικά γραφεία εχουν μπεί και λειτουργεί πλέον αυτόνομα η μαφία που θα κλέψει, θα ξεπλύνει και θα κυκλοφορήσει το μαύρο χρήμα της «αναπτύξεως» και των εξοπλισμών. Νησίδες πραγματικής οικονομίας, κοπιώδη επιτεύγματα του μεσοπολέμου και της δεκαετίας του 50 της οποιας «λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης» οπως τα ναυπηγεία, η πολεμική βιομηχανία, η μεταποίηση που περικλείουν εξειδίκευση, εμπειρία και βιομηχανικού τύπου δεξιότητες εγκαταλείπονται για χάρη της οικοδομής και του παρασιτικού εμπορίου ειδών πολυτελείας, για χάρη του υπερανεπτυγμένου τομέα των υπηρεσιών. Τράπεζες, ασφάλειες, γκαρσόνια, τραγουδιστές, αυτοκινητάδες, γελωτοποιοί, «δημοσιογράφοι» και απασχολούμενοι στα ΜΜΕ διογκώνουν τον στρατό των αεριτζήδων, των απολύτως ανίκανων για παραγωγική, εξειδικευμένη, βεμπεριανή εργασία.

Οι κρατικοί υπάλληλοι δουλεύουν μόνο με μπαξίσι η πεσκέσι οπως ο χωροφύλακας και ο βλαχοδήμαρχος στο χωριό, τα πελατειακά δίκτυα καταπνίγουν κάθε «γηγενή», αστική δραστηριότητα εκτός κομματικού – τοπικιστικού ελέγχου. Είναι αδύνατον να σταδιοδρομήσεις στο Δημόσιο με απλά κριτήρια ποιότητος : Οι εφημερίδες σχολιάζουν ανοικτά οτι για την συγκρότηση της κυβερνήσεως πρέπει να υπάρχει γεωγραφική ισορροπία, λές και είμαστε στην Συρία η το Ιράκ...Είναι αδύνατον να επενδύσεις στην Κρήτη εάν δεν περάσεις απο τα τοπικιστικά - κομματικά δίκτυα, διαφοροποιούμενα ανά νομό και οικογένεια νονών...  Οι προαγωγές στον Στρατό και την Αστυνομία γίνονται πρωτίστως με τοπικιστικά κριτήρια... Οι εκλογές και οι σχεδιασμοί για το μέλλον της χώρας αποφασίζονται  με το εορτολόγιο και τις εξορμήσεις των βλαχοδημάρχων - βουλευτών στα χωριά τους «για να ψήσουν τον κόσμο στα καφενεία»...

Πώς μπορεί αυτό το συνονθύλευμα να λειτουργήσει ως χώρα και να στελεχώσει ενα στοιχειωδώς λειτουργικό Κράτος ;

Δεν μπορεί ολοι οι πολιτικοί και οι Πρωθυπουργοί να ηταν πράκτορες, απατεώνες και ανίκανοι. Μήπως το apparat, το κρατικό «εργαλείο» που είχαν στην διάθεση τους ηταν σκάρτο ; Μήπως η χώρα εδήλωσε  παρουσία σε ενα διεθνές παίγνιο οπου οι παίκτες είχαν στην διάθεση τους πραγματικά εργαλεία, πραγματικούς μηχανισμούς με ιστορία και εμπειρία ; Μήπως ανισιτόρητοι, ανώριμοι, αμαθείς κρατικοί υπάλληλοι, με μόνο εφόδιο την ελληνοχριστιανική υπεραναπλήρωση προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν οργανωμένους μηχανισμούς με παράδοση και κουλτούρα κρατικής συνέχειας αιώνων και η χώρα μπήκε στην  Ευρώπη με «πολιτική απόφαση» που δεν ελαβε υπόψη την πραγματική κατάσταση οχι μόνον της οικονομίας αλλά πρωτίστως της ράθυμης, ανατολίτικης, οθωμανικού τύπου κοινωνίας ;

Τι πιθανότητες επιτυχίας εχει ενας αποσπασμένος σε ειδική Υπηρεσία, εντελώς αστοιχείωτος γεωπολιτικά υπάλληλος, με ανιστόρητους και αδιάφορους, τυπολάτρες προισταμένους σε μια υπόθεση διακινήσεως κάτω απο την μύτη της CIA και της ΜΙΤ ενός Οτζαλάν ;

Πόσο μπορεί να αποδώσει σε φωτιές οπως του 2007 ενας αξιωματικός  της Πυροσβεστικής που δεν ξέρει να διαβάσει χάρτη και αγνοεί τις πληροφορίες αναγλύφου που του παρέχει ο χάρτης επειδή «μπήκε» στο Σώμα με ενα τενεκέ λάδι η ενα «σημείωμα»συντοπίτη υπουργού ;

Πώς μπορεί να λειτουργήσει πολεοδομία η δασαρχείο ελεγκτικά οταν οι υπάλληλοι  τους είναι εξοικειωμένοι και συμφιλιωμένοι με την αυθαιρεσία και την ασέβεια στον δημόσιο χώρο απο την ιδια τους την κουλτούρα ;

Τα παραπάνω είναι απλώς ενδεικτικά. Το δηλητήριο της προνεωτερικής, οθωμανικού τύπου κουλτούρας της «αγνής επαρχίας», εχει διαλύσει για τα καλά κάθε είδους κοινωνική δραστηριότητα και κρατική προσπάθεια για συμμάζεμα και ανάπτυξη. Η εγγενής στην ελληνική κοινωνία κινητικότης, αυτή η απίστευτη δυνατότητα ανελίξεως μέσω «παράπλευρων», εξωθεσμικών, λαθρόβιων και εν πολλοίς τοπικιστικών μηχανισμών που «θολώνει» την ταξική της συγκρότηση εως την πλήρη απουσία της  παραλύει κάθε προσπάθεια επιβολής εκ των ανω ορων και κανόνων. Παράλληλα, επιτρέπει στην εκάστοτε νεμόμενη την εξουσία ομάδα να κινείται κατά βούληση για την υποταγή και τον ελεγχο των υπολοίπων χωρίς σοβαρό κίνδυνο αντιδράσεων.Γιατί η καταγωγή, η γνωριμία του καφενείου η η κουμπαριά μπορούν  να εξασφαλίσουν  την μεταπήδηση σε αλλη ...συμμορία η την επιβίωση με  κάποιο «νταραβέρι», ενώ η ατιμωρησία και η χρόνια ανομία εχουν επιτρέψει την συσώρευση που εξασφαλίζει ανεκτή διαβίωση στους «δύσκολους» καιρούς.

Μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων δεν είναι πια ούτε αγρότες, ούτε ψαράδες, ούτε βοσκοί... Επαψαν προ πολλού να είναι τεχνίτες, ειδικευμένοι εργάτες, παραγωγικοί, καινοτόμοι μηχανικοί. Είναι ατακτοι στρατιώτες εκπεσόντων βαρώνων και οπλαρχηγών, χωρίς προσανατολισμό, ερμαια της αναζητήσεως του προτέρου τρυφηλού βίου – οχι απαραίτητα εντιμου - , ανίκανοι ακόμη και να γυρίσουν  στα χωριά τους και να θρέψουν  την  χώρα που εισάγει λεμόνια, πατάτες, τομάτες, τυριά και γάλα σε σκόνη και εξάγει ...εξωχώριες εταιρείες και κλεψιμέικα ευρώ...

Μια ολόκληρη γενιά παρασιτεί σε καφετέριες, γήπεδα και τηλεοράσεις, καταναλώνει «ενημέρωση» απο ημι-εγγράμματους αετονύχηδες και κατόπιν Σκορδά και τούρκικα. Αυτό το τελευταίο και μόνο, μια κοινωνία που αυτοαποκαλείται Ευρωπαική, που βαυκαλίζεται οτι είναι πλέον μια Δυτικού τύπου μαζοδημοκρατία να αρέσκεται σε θέαμα που παραπέμπει σε προ-νεωτερικές δομές, σε καταστάσεις που υποτίθεται οτι αφήσαμε πίσω στο 60 λέγει πολλά... Λέγει πολλά για την «κατα κεφαλήν καλλιέργεια», για την συγκρότηση και την ποιότητα αυτής της κοινωνίας. Που στην πραγματικότητα δεν αφησε ποτέ πίσω της το χωριό, το εγκλημα τιμής, τις κτηματικές διαφορές, το κατιναριό  στις ρούγες και το νυφοπάζαρο της πλατείας ...

Η πόλη και η χώρα ολόκληρη  είναι ενα μεγάλο χωριό, οπου ολοι ξέρουν ολους, διαπραγματεύονται με ολους, εκβιάζουν ολους, οι ευνοημένοι διαιωνίζουν η προσπαθούν τα κεκτημένα τους, οι εχοντες ανάγκη ψάχνουν για προστάτη – κοτζαμπάση και προσφέρουν ανοχή και ψήφο, τίποτε δεν είναι κρυφό, ολα είναι στο τραπέζι του καφενείου και οποιος αρπάξει...

Δυστυχώς εν ετει 2012, το ζητούμενο για την Ελλάδα παραμένει η αστική επανάσταση.

Parsifal

ΣΧΟΛΙΑ

  1. άγρυπνη avatar
    άγρυπνη 12/10/2012 14:32:36

    Αυτά ήδη ανήκουν στο παρελθόν.Η νέα γενιά δεν έχει ευτυχώς τα χυδαία χαρακτηριστικά που είχαν οι πρόγονοί της.Την δική της επανάσταση[που επωάζεται χωρίς να την αντιλαμβανόμαστε]δεν είναι δυνατόν να την κατατάξουμε σε κάποια ξεπερασμένη τάξη.Ανήκει ήδη στο παγκόσμιο χωριό και σερφάρει σ'ένα νέο πολιτισμικό κύμα.

    • franc avatar
      franc @ άγρυπνη 12/10/2012 17:54:58

      ΤΕΛΕΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!!! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ!!!!!!
      Είσαι πραγματικά άγρυπνη, ωραία με όλες τις έννοιες Ελληνίδα...

      • άγρυπνη avatar
        άγρυπνη @ franc 12/10/2012 19:39:05

        Ευχαριστώ

        • άγρυπνη avatar
          άγρυπνη @ άγρυπνη 12/10/2012 19:40:53

          Franc και Ιαπετέ

          • Νίκος Αργεάδης avatar
            Νίκος Αργεάδης @ άγρυπνη 12/10/2012 21:05:09

            Άγρυπνη, πολύ ωραίο το σχολιό σου. Να θυμάσαι μόνο πως παγκόσμιο, που δεν είναι ισοδύναμο με το παγκοσμιοποιημένο, είναι το τοπικό. Ένας άνθρωπος δημιουργός -ποιητής, λογοτέχνης, επιστήμων κλπ- εκτιμάται γιατί η ιδιαιτερότητά του, πχ η ελληνικότητά του, γίνεται κτήμα όλων των ανθρώπων, διότι φέρει τις αξίες του πολιτισμού του και όχι γιατί μιμείται ξένα πρότυπα. Γι'αυτό να είσαι περήφανη που είσαι Ελληνίδα. Και αυτό επ'ουδενί δεν σημαίνει πως περιφρονείς τις άλλες κουλτούρες αλλά ότι αισθάνεσαι ολοκληρωμένη από τον δικό σου πολιτισμό, και μόνο έτσι μπορείς να εκτιμήσεις και να αγαπήσεις τους πολιτισμούς άλλων ανθρώπων. Και κυρίως πως δεν χρειάζεσαι να παπαγαλισεις ξένα πρότυπα για να αισθάνεσαι πως έχεις πρόσβαση στον πολιτισμο των άλλων. Καλό βράδυ.

    • Ιαπετός avatar
      Ιαπετός @ άγρυπνη 12/10/2012 18:53:08

      «Ανήκει ήδη στο παγκόσμιο χωριό και σερφάρει σ’ένα νέο πολιτισμικό κύμα.»
      Σωστό.
      Αλλά διαμένει καί διαβιεί στήν δική της γειτονιά.
      Καί κάθε γειτονιά είναι διαφορετική καί έχει τούς δικούς της κανόνες.

      • βαγόνι avatar
        βαγόνι @ Ιαπετός 12/10/2012 18:56:23

        Πολύ στοχαστική παρατήρηση!

        • βαγόνι avatar
          βαγόνι @ βαγόνι 12/10/2012 18:57:45

          Στον Ιαπετό αναφέρομαι.

    • Parsifal avatar
      Parsifal @ άγρυπνη 12/10/2012 21:05:19

      Γενικά δεν διαφωνώ με την αποψη σας. Πιστεύετε ομως οτι πραγματικά εξέλιπαν τα χυδαία χαρακτηριστικά ; Και οσο για την "τάξη", μήν το παίρνετε τοις μετρητοίς. "Αστική", με την εννοια της μητροπολιτικής, αυτής που αφησε πίσω τον μπακάλη και το χωριό.
      Ευχαριστώ για το σχόλιο σας που γεννά γόνιμο διάλογο και προβληματισμό.

      • άγρυπνη avatar
        άγρυπνη @ Parsifal 12/10/2012 21:59:03

        Η χυδαιότητα υπάρχει αλλά τα καταιγιστικά γεγονότα θα την σαρώσουν.Για την ύπαρξή της απαραίτητος ήταν ο παραμορφωτικός καθρέπτης της ημιμάθειας,της ψευδοευδαιμονίας και κυρίως τα μεγάλα σκοτεινά διαστήματα στην ιστορία μας που διέβρωσαν την εθνική μας αυτοπεποίθηση και μας γέμισαν αίσθημα μειονεξίας και μοναξιάς.Τώρα που ο Ελληνας κοιτά γυμνό τον εαυτό του θα αναγκασθεί να επαναπροσδιορισθεί.Δεν θα είναι ποτέ ο ίδιος.

  2. η Dimi avatar
    η Dimi 12/10/2012 14:42:45

    "Η Ελλάδα δεν είναι ένα πανί, είναι ένα σύνολο ανθρώπων που μοιράζονται μια χώρα, μια ιστορία, μια γλώσσα. Νιώθω ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που θυσιάστηκαν κάποτε. Αυτός ο λαός δεν προσκυνάει κανέναν παρά μόνο τους νεκρούς του." ~Γιάννης Ρίτσος

    • aris. A avatar
      aris. A @ η Dimi 12/10/2012 19:15:02

      Ευτυχώς ο Ρίτσος δεν πρόλαβε να δει.

      Χρηματιστήρια, πούρα Αβάνας, σιλικονάτα στήθη, βαφές αντρικών μαλιών΄.

      Οι Ελληνες τώρα δεν προσκυνάνε τους νεκρούς τους.

      Τώρα προσκυνάμε όποιον μπορεί να συντηρήσει το λάθος τρόπο που ζούμε.

      • η Dimi avatar
        η Dimi @ aris. A 13/10/2012 10:54:33

        Άρη, Δύο είναι οι μορφές δύναμης που επηρεάζουν στους ανθρώπους:

        - Η πρώτη, είναι με το τράβηγμα προς τα επάνω.
        - Η άλλη, με το σπρώξιμο προς τα κάτω.

        Επιλογή μου, η πρώτη μορφή δύναμης.

        • stls avatar
          stls @ η Dimi 13/10/2012 11:52:04

          Χμ... και ο δε Τσαρούχης έλεγε "στην Ελλάδα για να πας μπροστά πρέπει να σε σπρώχνουν από πίσω"

          • η Dimi avatar
            η Dimi @ stls 13/10/2012 12:36:05

            ????!!!!

          • Γιάννης Μ. avatar
            Γιάννης Μ. @ stls 13/10/2012 15:00:57

            Το "πίσω" μεταφορικά και κυριολεκτικά να υποθέσω

  3. Haresh Clay avatar
    Haresh Clay 12/10/2012 14:56:17

    Τα σωστά σημεία της ανάλυσης σας νομίζω πως αδικούνται από το λίγο κεκαλυμμένο μίσος κατά του "επαρχιωτισμού" και της μηδενιστικής διάθεσης που αυτό απορρέει.Γενικά βέβαια η περιγραφή της ελληνικής πραγματικότητας ως προνεωτερικής και μόνο παρασιτικά δεμένης με το ευρωπαικό γίγνεσθαι είναι σωστή..
    Τελικά όμως λέτε οτι το ζητούμενο είναι μια αστική επανάσταση..Δηλαδή η θεραπεία για εσάς είναι να γίνουμε γνησίως "Δύση"-ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι εφικτό-τι στιγμή που το δυτικό μοντέλο εκτρέπεται ραγδαία προς τον νεοολοκληρωτισμό.
    Φοβάμαι οτι αυτό απλά αναπαράγει σε άλλη διάσταση τον επαρχιώτικο πιθηκισμό που ορθά καταδικάζεται χωρίς να εξετάζει και την δεύτερη διάσταση-τον αναδυόμενο δυτικό ολοκληρωτισμό..Μια "ελληνική λύση" που θα αντλεί από την πλούσια-μη αστική-μας παράδοση είναι εξ αρχής απορριπτέα από εσάς;

    • stls avatar
      stls @ Haresh Clay 13/10/2012 12:21:11

      Δεν μπορώ να καταλάβω,υπάρχει αστική τάξη άραγε στην Ελλάδα και ποια είναι αυτή,από πού προέκυψε;
      Όταν δεν έχει πολλά χρόνια που απελευθερωθήκαμε από τους Οθωμανούς,πώς δημιουργήθηκε ,ποιοι την αποτελούσαν;Μήπως άνθρωποι του στυλ Παργαλη(Σουλεϊμάν) που μετά έγιναν κοτζαμπάσηδες,έπειτα συνεργάτες δωσίλογοι ,ή άνθρωποι που με τον κόπο τους, την υπομονή τους την παιδεία τους μπόρεσαν να δημιουργήσουν υπόβαθρο αστού.Άλλωστε η Ευρωπαική αυτή τάξη δημιουργήθηκε με αιώνες και όχι με 150 χρόνια.

  4. RED avatar
    RED 12/10/2012 14:58:03

    Έπιασες κέντρο. Πολλές φορές γράφω στο antinews ότι το χειρότερο μας ελάττωμα είναι μία επαρχιωτίστικη και φολκλορική αντίληψη για την ζωή, για την πολιτική, για τα πάντα.
    Για μένα είναι λυτρωτικό που υπάρχει έστω και ένας -εσύ - που βλέπει αυτά που βλέπω.

  5. BLACKQUEEN avatar
    BLACKQUEEN 12/10/2012 14:58:34

    «Υπάρχουν δύο Ελλάδες. Αυτή που εξαναγκάζεται και τους ίδιους τους υπηκόους της να καταπονεί και σε έναν διεθνή χορό μεταμφιεσμένων να μετέχει με το φόρεμα της Ευρωπαίας (διάβαζε: Αμερικάνας). Και υπάρχει η άλλη, που εξακολουθεί να υπακούει στον Ηράκλειτο και στον Μακρυγιάννη. Η πρώτη μπορεί να καταλυθεί μια μέρα. Η δεύτερη, ακόμη και αν μείνει χωρίς υπόσταση, ποτέ. Τουλάχιστον εγώ, γι’ αυτήν υπάρχω» έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης το 1982.

  6. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 12/10/2012 15:00:36

    Το ζητούμενο παραμένει ζητούμενο διότι οι ελίτ της χώρας αυτής το θεώρησαν περιττό (ή "αντιπαραγωγικό" για τα μικρο-κοινωνικά συμφέροντά τους) και το παρέλειψαν όταν ήταν επίκαιρο.
    Τώρα είναι λίγο αργά.
    Άλλου είδους επανάσταση, επανάσταση του προφανούς, χρειάζεται: Επανακτάκτησης της κοινής λογικής απο τις "ισχυρές" κοινωνικές ομάδες. Και επανένταξης της χώρας στον ευρύτερό της γεωγραφικό και πολιτισμικό περίγυρο:
    Να ξεχάσουμε την τρελή φαντασίωση ότι είμαστε Μεσανατολική χώρα ή την δραπέτευση από την πραγματικότητα, ότι δήθεν συνορεύουμε με την Αργεντινή και το Εκουαδόρ.
    Να θυμηθούμε το προφανές, ότι είμαστε χώρα της Νοτιονατολικής Ευρώπης (πιό "ωμά", χώρα της Βαλκανικής Χερσονήσου): Όριο της Ευρώπης και οριακή Ευρώπη.
    Να συμφιλιωθούμε το κοινό ιστορικό και γεωγραφικό πεπρωμένο. Ο νεοελληνικός escapism (και το να παριστάνουμε μονίμως τους διαφωνούντες με όλους τους άλλους γύρω), έκανε την χώρα αυτή "απροσάρμοστη περίπτωση", για να μη πώ αυτιστική.

    escapism = the practice of engaging in activities that enable one to avoid having to deal with reality (TheFreeDictionary)

    • Εμμανουήλ Πρόιος avatar
      Εμμανουήλ Πρόιος @ Ο Θείος 12/10/2012 16:03:22

      Εύστοχο το σχόλιο σου αγαπητέ Θείο, προσυπογράφω.

    • Β.Κ.Σ. avatar
      Β.Κ.Σ. @ Ο Θείος 13/10/2012 09:18:21

      Αναχωρητισμός.
      Και τα δύο στοιχεία είναι γονιμοποιητικές πηγές των αενάως αναγεννήσεών μας.
      Εσαεί παίδες.

  7. rigakisalex avatar
    rigakisalex 12/10/2012 15:08:14

    Αυτομαστίγωση χωρίς λόγο. Ας κοιτάξουμε και άλλες χώρες (ολλάνδία στο casss.gr) για να κρίνουμε αν είμαστε οι μοναδικοί που κάνουν λάθη.

  8. Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
    Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 12/10/2012 15:25:48

    Στὸ ἄρθρο ἀπαντᾶ ἀντιρρητικὰ ὁ Ζήσιμος Λορεντζάτος: «στὴν Ἑλλάδα, ἡ πραγματικὴ ἀριστοκρατία βρίσκεται στὰ χωριά».

    Ἀλλὰ καὶ ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης ἔχει νὰ πεῖ δυὸ λόγια γιὰ τὸν ἀρχετυπικὸ ἀπορριπτέο «μπαγαπόντη» τοῦ χωριοῦ: «Ἔχω τραβηχτῆ πίσω ἀπὸ τὴν τζαμαρία καὶ παρακολουθῶ τὸν γέρο-Λεμονὴ ποὺ τρέχει κατά τὸν μόλο φωνάζοντας καὶ χειρονομώντας·θὰ τοῦ λύθηκε τὸ παλαμάρι τῆς βάρκας.Ἐ,αὐτὸς εἶναι καὶ ἄν εἶναι,κυριολεκτικὰ “μ᾿ἕναν παλιό πουνέντε στό γύρο τοῦ προσώπου του”.Ἀγρότης καὶ ναυτικὸς συνάμα. Ἕνας ἀπὸ τοὺς τελευταίους διαχρονικοὺς Ἕλληνες,μὲ τὶς γερὲς του πλάτες,τὸ πυκνὸ λευκό του μαλλί καὶ τὸ κορμί του τὸ κεραμιδί,ποὺ σοῦ ὑποβάλει τὴν ἰδέα ὅτι θὰ μποροῦσε νά᾿ναι κι ἕνας ὑπήκοος τῆς Κρήτης τοῦ Μίνωα. Δοῦλος ἴσως,ἀλλά σὲ ἀπόστασι ἀναπνοῆς ἀπὸ τὸν ἄρχοντά του. Καὶ αὐτὸ ἔχει σημασία. Ἐπειδή ἔκτοτε δὲν παρατηρήθηκε,ὥς φαίνεται,σὲ κανέναν ἀπὸ τοὺς πολιτισμοὺς ποὺ γνωρίζουμε.»

    Στὴν φρίκη ποὺ μαρτυροῦμε γύρω μας, προσπαθοῦμε νὰ ἐντοπίσουμε τὶς αἰτίες - καὶ ἀντιστοίχως, τὴ θεραπεία. Καὶ ὡς πρὸς τὶς αἰτίες, ἡ ἱεράρχηση προτεραιοτήτων εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω. Νομίζω (ταπεινή, προσωπικὴ ἄποψη) πὼς ἡ διάκριση «χωριὸ» καὶ «πόλη» ὡς μήτρα τῶν προβλημάτων μας δὲν στέκει. Νομίζω, ἄλλες ἱεραρχήσεις προτεραιοτήτων -καὶ εὐτυχῶς, στὸ βῆμα διαλόγου τοῦ Antinews ἔχει κατατεθεῖ ποικιλία ἐντυπωσιακή- εἶναι ἀκριβέστερες.

    Τὸ ὅτι ἡ χυδαιότητα καὶ ἡ ἀνομία εἶναι χαρακτηριστικὰ τῆς ζωῆς στὸ χωριὸ καὶ τὰ ἀντίθετά τους γνωρίσματα τοῦ ἄστεως ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ, καὶ δὴ ΑΓΡΙΩΣ.

    (πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων, τυγχάνω γκάγκαρος, ἤτοι ἐδῶ καὶ πολλὲεεεεες γενιὲς Ἀθηναίων - δὲν «μοῦ θίχθηκε τὸ χωριὸ» καὶ διετύπωση μερικὴ ἀντίρρηση.)

    • Β.Κ.Σ. avatar
      Β.Κ.Σ. @ Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 13/10/2012 09:23:02

      Έτσι ακριβώς. ΑΓΡΙΩΣ.
      και λίγα έγραψες. Προφανώς, όπως και εγώ, μεγαλόθυμα προς τον όχι και τόσο αναπάντεχα, αλλά εντυπωσιακά αδύναμο parsifal...

    • factorx avatar
      factorx @ Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 13/10/2012 09:44:00

      αστυάνακτα ξαναδιάβασε το κείμενο γιατί δεν κατάλαβες τίποτα

  9. theo1611 avatar
    theo1611 12/10/2012 15:29:58

    Parsifal,

    Διάβασα μόνο την αρχή του άρθρου σου, που ήταν προηγούμενο σχόλιο.
    Υπόσχομαι ότι θα διαβάσω και τη συνέχεια.

    Με αφορμή όμως αυτή την αρχική παρατήρηση "όλα γίνονται για να μη γίνει τίποτα" μου έκανε μία φλασιά για το ποιός είναι ο πραγματικός ρόλος του ΔΝΤ όταν και όπου καλείται να παρέμβει.

    Νομίζουμε όλοι ότι είναι οικονομικός καθαρά. Έρχεται σε χρεωκοπημένες οικονομίες και προσπαθεί, βάζοντας και λίγα χρήματα, να τις βοηθήσει να επανέλθουν σε τροχιά. Αποτυγχάνει πάντοτε, σύμφωνα με αυτή την κρατούσα αντίληψη για το ρόλο του ΔΝΤ, γι΄αυτό και μετά αποχωρεί "αποτυχημένο" και "στιγματισμένο".

    Όμως το ΔΝΤ ζεί και βασιλεύει και μάλιστα η Ευρώπη δεν δίστασε να ζητήσει τη συνδρομή της "αποτυχημένης" συνταγής του και στις χώρες της ευρωζώνης και της ΕΕ.

    Υπάρχει μία αντίφαση στα παραπάνω.

    Τείνω να σχηματίσω την πεποίθηση ότι ο πραγματικός ρόλος του ΔΝΤ, όπου παρεμβαίνει, δεν είναι η αυθεντία της "αποτυχημένης" οικονομικής συνταγής του. Είναι μάλλον η μαεστρία του να διαλύει το status quo (οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό) που ωδήγησε τις χρήζουσες χώρας στη χρεωκοπία, ώστε να δημιουργήσει την αναγκάια διαφορά δυναμικού που απαιτείται για να δρομολογηθούν εξελίξεις επί τα βελτίω και μη επανάληψης του ίδιου λάθους.

    Με τα τελευταία μέτρα που θα μας υποχρεώσει το ΔΝΤ να λάβουμε, πριν μας αποχαιρετήσει οσονούπω, θα ολοκληρώσει την κύρια αποστολή του, μεταξύ των άλλων δηλαδή θα διαλύσει και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα που μας έφερε μέχρις εδώ.

    Εμείς έχουμε την ευθύνη να βρούμε τα πρόσωπα και το σύστημα που θα μας οδηγήσουν μετά την καταστροφή προς την πρόοδο.

    Αλλά εμείς κοιμόμαστε και σε λίγο θα φωνάζουμε τον Τόμσεν να μας πεί την έμπειρη γνώμη του τι πρέπει να κάνουμε!!!

    Το θεωρώ δεδομένο και απλώς εμείς πρέπει να

  10. Δημήτρης avatar
    Δημήτρης 12/10/2012 15:30:25

    Το ζητούμενο στην Ελλάδα παραμένει να σταματήσουμε να ερμηνεύουμε τον κόσμο και να επιλέγουμε την πορεία μας έχοντας ως αποκλειστικά, καθολικά πρότυπα την ιστορία, τις ιδεολογίες και τις έννοιες της Δύσης.

  11. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 12/10/2012 15:43:19

    Ο ελληνικός λαός χρειάζεται επανάσταση παιδείας. Και με αυτό δεν εννοώ να γίνουν όλοι διδάκτορες. Ο παππούς μου ήταν μαραγκός, από επαρχία (νησί συγκεκριμένα), αλλά είχε παιδεία. Δεν ήταν "βλάχος", και ας ήταν επαρχιώτης που νέο παιδί ήρθε και εγκαταστάθηκε στις παρυφές του Πειραιά.
    Και δεν είναι τυχαίο που δεν είχε πάει ποτέ του σε μπουζούκια....

    • ΚΜ avatar
      ΚΜ @ ΒΙΣ 12/10/2012 16:47:06

      Πέστα. Έλεος πια με τον εν λόγω «αστό»...

      • Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
        Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης @ ΚΜ 12/10/2012 17:18:28

        Αὐτὰ τὰ «ἀστοὶ» καὶ «μὴ ἀστοὶ» στὴν Ἑλλάδα εἶναι λίγο προβληματικά, διότι οἱ κατηγορίες ποὺ τὰ ὁρίζουν σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐκπίπτουν ἐδῶ (π.χ., ἂν τὰ κίνητρα εἶναι -καὶ- οἰκονομικά, βράσ'τα ποιοί εἶναι στὴν «ἀνώτερη τάξη» καὶ ποιοί ὄχι, καὶ ποιῶν ἡ καλλιέργεια εἶναι ὑπέρτερη). Ἐμένα ἡ γιαγιά μου ἦταν ἄφραγκη ἐν Ἀθήναις, μὰ μὲ βαθύτατη καλῶς νοούμενη νοοτροπία ἀστῆς - μιλᾶμε γιὰ ἀρχοντιὰ ἄλλης ἐποχῆς, παράλληλα μὲ τὴν ἀφραγκία. Τϊ τὰ θές...

        • yiannos avatar
          yiannos @ Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 12/10/2012 22:07:26

          χρειάζομαι καθοδήγηση: πως μπορώ να πληκτρολογώ σε πολυτονικό;

          ευχαριστώ πολύ.

          • Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
            Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης @ yiannos 13/10/2012 00:15:50

            ὅλα λεπτομερῶς ἐδῶ: http://www.polytoniko.org/

  12. Βασίλης avatar
    Βασίλης 12/10/2012 15:48:30

    Ξεκινάτε από μια σωστή παραδοχή για να καταλήξετε σε ένα εντελώς λανθασμένο συμπέρασμα (κατα τη γνώμη μου), κάνοντας μια διαδρομή που ακροβατεί ανάμεσα στη λογική του παραλόγου και τη μισή αλήθεια. Στην πραγματικότητα αυτό που μας λέτε είναι οτι για τα δεινά αυτού του τόπου φταίνε οι χωριάτες που ήρθαν στην Αθήνα. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά, να δούμε που βρισκόταν η αστική τάξη και η ελίτ πριν την επιδρομή των "βαρβάρων". Σε ποια ακριβώς περίοδο, η αστική τάξη και η ελίτ, κοίταξε το καλό της χώρας και προσπάθησε με κάποιο τρόπο να εκπαιδεύσει την ύπαιθρο; Από την εποχή της απελευθέρωσης και μετά το μόνο που την ενδιέφερε ήταν η δική της καθιέρωση σε θέσεις εξουσίας, εξουσιάζοντας και πολλές φορές εκμεταλεύοντας τις κοινωνίες της υπαίθρου. Η εκμετάλευση και η αδικία τις εξώθησε πολλές φορές σε βίαιες εξεγέρσεις. Σας θυμίζω, Κιλελέρ, Λαυρεωτικά κλπκ κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις οι κλέφτες και εκμεταλευτές έγιναν τελικά και εθνικοί ευεργέτες. Ακόμα και μετά τον πόλεμο του '40 η ελίτ της πρωτεύουσας δεν σταμάτησε να εκμεταλεύται τους "πληβείους", αφού τους μετέτρεψε από αγρότες σε φθηνά εργατικά χέρια, φέρνοντας τους στην Αθήνα και φτιάχνοντας ολόκληρες συνοικίες εργατών που ζούσαν σε κατάσταση εξαθλίωσης και ήλπιζαν σε ένα καλύτερο μέλλον. Ήταν σχεδόν αυτονόητο οτι μέσα από αυτή τη νέα τάξη θα ξεπιδούσαν, τις δεκαετίες του '60-'70, όλοι αυτοί που περιγράφετε και θα αλλώσουν τις κρατικές δομές.
    Η κρίσιμη ερώτηση είναι η εξής: Είμαστε ένας άχρηστος, ανίκανος και διευθαρμένος λαός, που καθε προσπάθεια εξυγείανσης βρίσκει αντίσταση στα κατάλοιπα του DNA μας, ή είμαστε ένας λαος που έχουμε την "ατυχία" να καθοδηγούμαστε από μια ελίτ ανίκανη να καθοδηγήσει και διευθαρμένη στα όρια της προδοσίας, που το μόνο της μέλημα είναι η δική της επιβίωση με κάθε τρόπο;
    Κατά την άποψη μου λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι η επανάσταση της αστικής τάξης (που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να καταδυναστεύει τους υπόλοιπους) αλλά η επανάσταση της λογική (όπως λέει και Θείος παραπάνω), που τόσο πολύ λείπει από την ζωή μας.....

  13. βαγόνι avatar
    βαγόνι 12/10/2012 15:54:50

    Thomas Man,1930, κατα τεκμήριο μεγαλοαστός συγγραφέας,λίγα χρόνια
    πρίν εγκαταλείψει τη Γερμανία: "η αστική τάξη τελείωσε λίγο μετά το
    τέλος του πολέμου(του Α'), έκτοτε υπάρχουν μόνο ισχυροί του χρήματος"...
    άν η δήλωση αφορούσε τη μεταπολεμική Γερμανία και τη Μεσευρώπη,80
    χρόνια πρίν,φαντασθείτε το εφικτό του ονείρου της "αστικής"επανόδου...!
    Η τελευταία,άξια λόγου,προσπάθεια-παράλληλα με την εθνική ολοκλήρωση-
    είναι του Βενιζελισμού και ναυαγεί πρίν το τέλος του Δεύτερου Πολέμου...
    'Ο,τι ακολούθησε μετά την οδυνηρή δεκαετία του '40,είναι αλληλοδιάδοχα
    κύματα,με ποικίλλες πολιτικές εκφράσεις,εισβολής των μικρόμεσαίων
    στρωμάτων με τις θετικές αλλά και τίς "αρνητικές" συνέπειες που εύστοχα
    ξορκίζει το κείμενο,...πλήν ματαίως!
    Μια χώρα που καθυστέρησε 30-50 χρόνια να ενσωματώσει θεσμικά τις
    κοινωνικές αναστατώσεις, είναι φυσικό να πληρώνει το κόστος και μάλιστα
    cash, τώρα!...επιπροσθέτως,για χρόνια αργοζυγιάστηκε μεταξύ"ελληνορθοδόξου" παραδόσεως και δυτικού "διαφωτισμού",απολύτως
    ανεπιτυχώς...αυτά έγιναν,δεν ξεγίνονται...!
    'Αν αποκατάσταση του "αστισμού" μπορεί να σημαίνει περισσότερη
    σοβαρότητα καί πραγματικούς θεσμούς,αφομοιωμένους απο μια κοινωνία
    που ξέρει τί ψάχνει,κανένα πρόβλημα...πέστε το έτσι! άν,όμως,υπονοείτε
    αποκατάσταση του δυτικού ancien régime,...έ,τότε νομίζω πώς μόνο στο
    vanity fair υπάρχει τέτοια προοπτική...μετά τα δύο εγχειρήματα
    ολοκληρωτισμού στον προηγούμενο αιώνα, η μικρομεσαία εισβολή
    βρήκε τον αυθεντικό εκφραστή της στο ρουζβελτιανό new deal και επεβλήθη
    διεθνώς...ο κύβος ερρίφθη!
    Συμμερίζομαι την αισθητική και ηθική σας αγανάκτηση για μιά ανυπόφορη
    καθημερινότητα αλλά αυτά έχουν οι περιφερειακές χώρες του καπιταλισμού,
    ώσπου να αποσαφηνίσουν τρόπους και ταυτότητες.
    'Αλλωστε,ο "αστισμός",με πάνω απο 300,μόλις,χρόνια ύπαρξης δεν μπορεί
    να παραμείνει ως η τελευταία λέξη της ιστορίας...κάτι ανθρωπινότερο
    μπορεί να προκύψει...!

    • Εμμανουήλ Πρόιος avatar
      Εμμανουήλ Πρόιος @ βαγόνι 12/10/2012 16:06:17

      +1000!

  14. Ζωροάστρης avatar
    Ζωροάστρης 12/10/2012 16:20:35

    "Πώς μπορεί αυτό το συνονθύλευμα να λειτουργήσει ως χώρα και να στελεχώσει ενα στοιχειωδώς λειτουργικό Κράτος ;"

    Λογική εξήγηση δεν υπάρχει. Οποιαδήποτε χώρα υπό αυτές τις συνθήκες θα είχε καταρρεύσει προ πολλού.

    Η απάντηση βρίσκεται μόνο στα Ιερά των Εκκλησιών και στα κελιά και στις σκήτες των μοναχών απανταχού της χώρας όπου ζητείται το: "έλεος Κυρίου ελθει εφ' ημάς".

    Υ.Γ.
    Οι τρεις παράγραφοι πάνω από το ερώτημα σου είναι πραγματικά ποίηματα και λένε όλο το χάλι της Ελλάδας σε λίγες γραμμές. Εύγε!

    Π.χ. αυτό το "Είναι αδύνατον να επενδύσεις στην Κρήτη εάν δεν περάσεις απο τα τοπικιστικά – κομματικά δίκτυα, διαφοροποιούμενα ανά νομό και οικογένεια νονών…" είναι η καλύτερη συνοπτική παρουσίαση για το τι γίνεται εκεί πέρα.

  15. Ενοχλητικός avatar
    Ενοχλητικός 12/10/2012 16:41:54

    Πάρα πολύ καλό άρθρο .

    • Παύλος avatar
      Παύλος @ Ενοχλητικός 12/10/2012 19:24:06

      Μάλλον θα γεννήθηκες κάτω από την Ακρόπολη !

  16. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 12/10/2012 17:05:22

    Ο αγαπητός Parsifal στηλιτεύει την αρνηιτκή πελυρά του ελληνικού επαρχιωτισμού, συνδέοντάς τη με τον προαστικό της χαρακτήρα, ο οποίος σε πολλά σημεία εμφανίζει ατράνταχτες δομές που έχουν διαρκέσει στο χρόνο. Η γενιά του 30' στην οποία αναφέρεται ο Αστυάνακτας και άλλοι φίλοι πιο πάνω εξωράϊσε και αρκετές φορές ύμνησε την καλή της πλευρά -με λίγο φολκλορική νοσταλγία. Από την άλλη ο μέγας Καρυωτάκης δεν την άντεξε!

    Για να γίνει αστική επανάσταση χρειάζονται κατ' αρχήν αστοί. Δεν νομίζω πως υπάρχουν.
    Από την άλλη δεν έχει νόημα να γίνει μια αστική επανάσταση για να δημιουργηθεί κάτι που δεν υπάρχει πουθενά πια στη Δυτική Ευρώπη. Μια ματιά στι λαϊκή κουλτούρα και στο τρόπο συμπεριφοράς των εκεί μαζών φτάνει. Βέβαια, εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ να ζητήσω άδεια για να πάω να μαζέψω τις ελιές (που δεν έχω) κι αν δε μου δώσουν να στραβομουτσουνιάσω κιόλας!
    Αλλά, ακόμα, και μια τέτοια επανάσταση αν γινόταν, θα καταπνιγόταν στο αίμα από αυτούς που γλαφυρά περιγράφει ο Parsifal που δεν είναι και λίγοι. Γι' αυτούς, ο συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς είναι απολύτως φυσιολογικός.
    Πλέουμε σε ένα καρυδότσουφλο στον ωκεανό και ακόμα δεν έχουμε λύσει το ζήτημα της ταυτότητάς μας. Εκεί είναι, νομίζω, η ουσία.
    Ο πτωχοδρομικός κακόγουστος επαρχιωτισμός δεν έχει να κάνει με τη διάκριση επαρχίας - άστεως, αλλά με την έλλειψη ταυτότητας και την απουσία νέων ζωντανών ιδεών που θα σηματοδοτούσαν ένα μέλλον, τέτοιων ώστε να μη χρειάζεται ο μηχανισμός της υπεραναπλήρωσης που μάταια ψάχνει σε ένα αχανές παρελθόν το δρόμο για το μέλλον.
    Δεν μπορούμε να γίνουμε κοινωνία δυτικού τύπου -και ορθώς δε μπορούμε - αλλά και δεν μπορούμε να παραμένουμε αιωνίως μια φτιασιδωμένη οθωμανική επαρχία.

    • Ιαπετός avatar
      Ιαπετός @ Γιάννης Φαίλτωρ 12/10/2012 19:41:48

      «Από την άλλη δεν έχει νόημα να γίνει μια αστική επανάσταση για να δημιουργηθεί κάτι που δεν υπάρχει πουθενά πια στη Δυτική Ευρώπη. Μια ματιά στι λαϊκή κουλτούρα και στο τρόπο συμπεριφοράς των εκεί μαζών φτάνει.»
      «Ο πτωχοδρομικός κακόγουστος επαρχιωτισμός δεν έχει να κάνει με τη διάκριση επαρχίας – άστεως, αλλά με την έλλειψη ταυτότητας και την απουσία νέων ζωντανών ιδεών που θα σηματοδοτούσαν ένα μέλλον,»

      Συμπυκνώνεις πολύ εύστοχα Γιάννη τήν ασυμμετρία προθέσεων, αναγκών καί πράξεων μιάς απέλπιδα διχοτομημένης, πολιτιστικά εξουθενωμένης (από τό βάρος τού υπερμεγέθους όγκου καί τήν ελλειματικότητα τής μεταφοράς καί βιωματικής σύνδεσης τής παράδοσης στόν σύγχρονο χωροχρόνο) εθνοκρατικής κοινωνίας καί μάλιστα διάσπαρτων λειψάνων πάλαι ποτέ κραταιού εθνικού πληθυσμού, μέ αναγωγική μάλιστα έμμονη πρόθεση στήν αποκλειστικότητα τής κληρονομιά μιάς ιστορικά συντριβείσας οικουμένης.

      Οι γεροντότεροι πάντα λένε στούς πενθούντες νεότερους.
      Οι ζωντανοί μέ τούς ζωντανούς καί οι πεθαμένοι μέ τούς πεθαμένους.
      Ο τάφος τής Ιστορίας νά πάψει νά είναι τάφος καί νά γίνει μνήμα.
      Τόν τάφο τόν φοβάσαι καί τόν μισείς. Σέ τελική ανάλυση σέ παρασέρνει η φοβερή σκοτεινιά τής ανυπαρξίας του.
      Τό μνήμα είναι δικό σου. Είναι προσφιλές. Είναι η σύνδεση τού χθές μέ τό σήμερα.
      Ελπίζω ότι κάποια στιγμή τό έθνος μας θά τολμήσει νά ανάψει λαμπάδες σέ όλους τούς προγόνους του καί όχι επιλεκτικά σέ μερικούς.
      Τότε θά συμφιλωθεί μέ τήν σημερινή του υπαρκτική κατάσταση καί θά μπορέσει νά ξαναδομήσει τόν τόπο του πιό συνειδητά.
      Θά τόν βοηθήσει η απωλεσθείσα μνήμη.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Γιάννης Φαίλτωρ 13/10/2012 10:10:32

      Τείνω να συμφωνήσω.
      Και πέρα από τις "κληρονομιές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας", θα έλεγα επίσης, όπως θα δεις στο σχόλιο παρακάτω:
      Ο σημερινού τύπου "μεταμοντέρνος" νεοελληνικός επαρχιωτισμός, κατά την γνώμη μου δεν χρωστά την γέννησή του τόσο στους "βλάχους", ούτε στον καταραμένο Μεσοπόλεμο, αλλά κυρίως στις μεταπολεμικες δεκαετίες του διπολικού κόσμου, 1950 - 1970. Είναι "παιδί" μικροαστών και μεσοαστών, χρόνια ξερριζωμένων από τον αγροτικό χώρο των προγόνων τους, όχι "βλάχων".

  17. Μιχαλης Γρηγοριου avatar
    Μιχαλης Γρηγοριου 12/10/2012 17:54:23

    Εξαιρετικη αναλυση που αποκαλυπτει οτι το χρονια πολιτικα προβληματα της χωρας ειναι κυριως χρονια πολιτισμικα προβληματα. Τα πιο θερμα μου συγχαρητηρια. Το κειμενο αυτο αξιζει να διαδοθει ευρυτερα.

  18. xp avatar
    xp 12/10/2012 18:10:08

    Νομίζω οτι το πολιτικό σύστημα (εθνικό και η ΕΕ ) δημιούργησε τις υπερβολές.
    Δεν υπάρχει ατομική ηθική μονο ,υπάρχει και συλλογική ηθική.
    Θυμόμαστε τις χωματερές......... Πετούσες το προιον σου για να πάρεις επιδότηση.
    Αισχρο και μεσοπρόθεσμα αντιοικονομικό.Σαν άτομο τι θα εκάνες?Επανάσταση?
    Θα κατέστρεφες την ζωή σου ,ατομικώς!!

  19. ΒΑΓΓΕΛΗΣ avatar
    ΒΑΓΓΕΛΗΣ 12/10/2012 18:18:48

    Χωρίς πείνα αλλαγή δεν έρχεται...αδέλφια.
    Μέχρι τότε έχει ο Θεός................έχουμε μακρύ δρόμο....με πολύ .....,μα πολύ χειρότερα.
    Όσο για την νέα γενιά που μιλάει η ' Αγρυπνη' εγώ γιατί δεν μπορώ να την δω ;
    Μαθαίνω ότι ένα μεγάλο " κομάτι" της δεν χάνει κανένα επεισόδειο του εθνικού μας ήρωα του "Σουλεϊμαν του Μεγαλοπρεπή" ,για να μην μιλήσω για ακόμα χειρότερα.ΚΡΙΜΑ..............

  20. Kώστας ΜΠ avatar
    Kώστας ΜΠ 12/10/2012 18:50:36

    ..."τα επαρχιώτικα ηθη και εθιμα ομού μετά της «παραδόσεως», των βλαχοπανήγυρων, της θρησκοληψίας, των παραθρησκευτικών “events”και λοιπών γνωρισμάτων της επαρχίας εγκαταστάθηκαν για τα καλά στην Αθήνα."!!!

    Ο Χ. Γιανναράς( όχι στην πατσαβούρα του ΔΟΛ) , στην εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Καθημερινή:
    "Yπήρχαν παράλληλα αγροτικές φαμίλιες με συνέχεια αιώνων στην ύπαιθρο, όχι οπωσδήποτε μεγαλοκτηματιών, που είχαν τον δικό τους τρόπο να εκφράζουν την αρχοντιά της ανιδιοτέλειας, την αυτονόητη «αίσθηση» της κοινωνικής οφειλής. Δεν μας χωρίζουν παρά δύο μόνο ή τρεις γενεές από την πραγματικότητα που επέτρεπε στον Zήσιμο Λορεντζάτο να λέει ότι «η πραγματική αριστοκρατία στην Eλλάδα σώζεται στα χωρια"».

    Όταν ο σουσουδισμός μασκαρεύεται εντελώς αποτυχημένα αστικότητα ΔΟΛιως-και μάλιστα οργίλη- η πολιτική ανάλυση γίνεται κόμικ. Όλα μαζί, αχταρμάς, από τις πυρκαγιές( βλέπεις στη Νότια Ευρώπη ή στις ΗΠΑ λχ δεν έχουν κατστρεπτικότατες πυρκαγιές, είναι καλοί αστοί εκεί) μέχρι τον Οτσαλάν....

    Πράγματα αναλυμένα από το 1958 , από τον Ελύτη σε συνέντευξή του, χωρίς παραμορφωτικά γυαλιά αυτομαστιγώματος σε φάση παραληρήματος, χωρίς ψευτοαστικό λαικισμό και χωρίς τρικυμία εν κρανίω:

    "-Ὥστε, λοιπόν, ζητᾶτε «δικούς μας ὅρους ἀναπνοῆς»!

    -Ναί. Καί δέν πρόκειται βέβαια γιά «προγονοπληξία». Τά λέω, ἄλλωστε, αὐτά ἐγώ πού, σ᾿ ἕναν τομέα ὅπως ὁ δικός μου, κήρυξα μέ φανατισμό τήν ἀνάγκη τῆς ἐπικοινωνίας μας μέ τό διεθνές πνεῦμα, καί πού σήμερα μέ ἐμπιστοσύνη ἀποβλέπω στή διαμόρφωση ἑνός ἑνιαίου εύρωπαϊκοῦ σχήματος, ὅπου νά ἔχει τή θέση της ἡ Ἑλλάδα. Μέ τή διαφορά ὅτι ὁ μηχανισμός τῆς ἀφομοιώσεως τῶν στοιχείων τῆς προόδου πρέπει νά λειτουργεῖ σωστά, καί νά βασίζεται σέ μιά γερή καί φυσιολογικά ἀναπτυγμένη παιδεία. Ἐνῶ σ’ ἐμᾶς, ὄχι μόνον δέν λειτουργεῖ σωστά, ἀλλά δέν ὑπάρχει κἄν ὁ μηχανισμός αὐτός γιά νά λειτουργήσει! Καί μέ τή διαφορά ἀκόμη ὅτι, ἐκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἡ ἡγετική μας τάξη, στό κεφάλαιο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἔχει μαῦρα μεσάνυχτα! Κοιτάξετε μέ προσοχή τά ἔντυπα πού εκδίδει ἡ ἴδια, ἤ πού προτιμᾶ νά διαβάζει, τά διαμερίσματα ὅπου κατοικεῖ, τίς διασκεδάσεις πού κάνει, τή στάση της ἀπέναντι στή ζωή. Οὔτε μιά σταγόνα γνησιότητας! Πῶς θέλετε, λοιπόν, ν᾿ ἀναθρέψει σωστά τή νέα γενιά; Ἀπό τά πρῶτα διαβάσματα πού θά κάνει ἕνα παιδί ὥς τά διάφορα στοιχεῖα πού θά συναντήσει στό καθημερινό του περιβάλλον, καί πού θά διαμορφώσουν τό γοῦστο του, μιά συνεχής καί άδιάκοπη πλαστογραφία καί τίποτε ἄλλο!
    Θά μοῦ πεῖτε: εἶσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, καί βλέπεις τά πράγματα ἀπό τή μεριά πού σέ πονᾶνε. Ὄχι, καθόλου! Καί νά μοῦ έπιτρέψετε νά ἐπιμείνω. Ὅλα τά ἄλλα κακά πού θά μποροῦσα νά καταγγείλω –ἡ ἔλλειψη οὐσιαστικῆς ἀποκεντρώσεως καί αὐτοδιοικήσεως, ἡ ἔλλειψη προγραμματισμοῦ γιά τήν πλουτοπαραγωγική ἀνάπτυξη τῆς χώρας, ἀκόμη καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀσκεῖται ἡ ἐξωτερική μας πολιτική– εἶναι ζητήματα βαθύτερης ἑλληνικῆς παιδείας! Ἀπό τήν ἄποψη ὅτι μόνον αυτή μπορεῖ νά προικίσει ἕναν ἡγέτη μέ τήν ἀπαραίτητη εὐαισθησία πού χρειάζεται γιά νά ἐνστερνιστεῖ, καί ἀντιστοίχως νά ἀποδώσει, τό ἦθος τοῦ λαοῦ. Γιατί αὐτός ὁ λαός, πού τήν ἔννοιά του τήν ἔχουμε παραμορφώσει σέ σημεῖο νά μήν τήν ἀναγνωρίζουμε, αὐτός ἔχει φτιάξει ὅ,τι καλό ὑπάρχει – ἄν ὑπάρχει κάτι καλό σ᾿ αὐτόν τόν τόπο! Καί αὐτός, στίς ὧρες τοῦ κινδύνου, καί στό πεῖσμα τῆς συστηματικῆς ἡττοπαθείας τῶν ἀρχηγῶν του, αἴρεται, χάρη σ᾿ ἕναν ἀόρατο, εὐλογημένο μηχανισμό, στά ὕψη πού ἀπαιτεῖ τό θαῦμα!"

    • Νίκος Α avatar
      Νίκος Α @ Kώστας ΜΠ 13/10/2012 20:59:32

      Κώστα
      Προσυπογράφω.

  21. Παύλος avatar
    Παύλος 12/10/2012 19:15:11

    Μακάρι να μπορούσαν οι βουτυρομπεμπέδες και οι χαλβάδες της Αθήνας να ....υποψιαστούν την αξία της Επαρχίας και των επαρχιωτών, που συλλήβδην, ασεβώς και επιπολαίως φτύνεις !

  22. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 12/10/2012 19:15:14

    Βρήκα το συγκεκριμένο άρθρο τουλάχιστον υπερβολικό.

    Είναι υπερβολικό να μιλάμε για σύγκρουση βλάχοεπαρχιωτών και αθηναίων μισό και πλέον αιώνα από την εποχή που ήλθε στην Αθήνα το τελευταίο μεγάλο ρεύμα. Για την ιστορία το πρώτο μεγάλο ρεύμα ήλθε στην Αθήνα από την πελοπόννησο ήδη την δεκαετία του 1830 επί Όθωνα. Και ευτύχώς που το έκανε! Γιατί μαζί μαυτούς επικράτησε η πολύ πιο συντηρητική και εύηχη γλώσσα του Μοριά, τα σημερινά επίσημα ελληνικά. Μέχρι τότε οι γκάγκαροι αθηναίοι μιλούσαν μία προβληματική διάλεκτο στην οποία το λάδι λεγόταν λαδίιιιιιιφφφφ (ρουμελιώτες γαρ). Αυτά εντός αθήνας. Στο υπόλοιπο αττικής.... αρβανίτικα.

    Είναι υπερβολικό το άρθρο όταν μιλάει για ανθρώπους που μαζεύτηκαν στην Αθήνα και οι "δεν είναι πια ούτε αγρότες, ούτε ψαράδες, ούτε βοσκοί… Επαψαν προ πολλού να είναι τεχνίτες, ειδικευμένοι εργάτες, παραγωγικοί, καινοτόμοι μηχανικοί".
    Η αστυφιλία είναι φαινόμενο παγκόσμιο. Εκεί υπάρχουν δουλειές ή εκεί υπήρχαν δουλειές. Τι να κάνουμε;

    Επίσης, σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες έχει παρατηρηθεί το εξής φαινόμενο: όλο και μικρότερο ποσοστό εργαζομένων να απασχολείται στον γεωργικό τομέα και την πρωτογενή παραγωγή γενικά, δίχως όμως η γεωργική παραγωγή να φθίνει αλλά να αυξάνεται! Αυτό συμβαίνει για πάρα πολλούς λόγους, τεχνολογικούς κυρίως. Νομίζω περίπου 5% ασχολείται στην γεωργία στην Ελλάδα. Αλλού είναι ακόμη πιο μικρό, 3% συνήθως.

    Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει : "Η εγγενής στην ελληνική κοινωνία κινητικότης, αυτή η απίστευτη δυνατότητα ανελίξεως μέσω «παράπλευρων», εξωθεσμικών, λαθρόβιων και εν πολλοίς τοπικιστικών μηχανισμών που «θολώνει» την ταξική της συγκρότηση έως την πλήρη απουσία της παραλύει κάθε προσπάθεια επιβολής εκ των άνω ορων και κανόνων". Θα ήταν καλύτερα να είχαμε καμία άτυπη φεουδαρχία, προκειμένου να επιβάλλονται "εκ των άνω όροι και κανόνες"; Όσο για τα λαθρόβια και τα εξωθεσμικά ελπίζω πρώτον να μην αποδίδεται αυτή η κατηγορία σε όλους όσους οι πρόγονοί τους μετοίκησαν στην Αθήνα γιατί τότε δεν υπάρχει διαφορά από γερμανικά έντυπα που λένε "όλοι οι έλληνες είναι τεμπέληδες¨.

    Φαντάζομαι επίσης, ότι αν ένας πληθυσμός μπορούσε να εκμεταλλευτεί πιο εύκολα προσβάσεις και γνωριμίες για να ανελιχθεί αυτός ήταν περισσότερο αυτοί που είχαν μετοικήσει παλαιότερα στην Αθήνα (αφού σαυτή την πόλη των 2000 κατοίκων το 1830 όλοι μέτοικοι είναι). Αυτοί λογικά ήσαν πιο κοντά στους κάθε λογής μηχανισμούς απότι οι νεοφερμένοι.

    Πάλι υπερβολικό βρίσκω το: "Μια ολόκληρη γενιά παρασιτεί σε καφετέριες, γήπεδα και τηλεοράσεις, καταναλώνει «ενημέρωση» απο ημι-εγγράμματους αετονύχηδες και κατόπιν Σκορδά και τούρκικα."
    Η ποιοτική τηλεόραση δεν είναι κάτι που σπανίζει μόνο στην Ελλάδα. Πολλές από τις πιο άθλιες σειρές και τηλεπαιχνίδια προέρχονται από χώρες με "οργανωμένους μηχανισμούς με παράδοση και κουλτούρα κρατικής συνέχειας αιώνων" ! Οπότε......
    Επίσης, όσον αφορά τις καφετέριες... Ποιο είναι το πρόβλημά ; Στο Μόναχο είναι γεμάτες οι μπυραρίες, εδώ οι καφετέριες. Είναι καυτός ο ήλιος εδώ. Αν πιούμε και μπύρα θα μας πάρει ο ύπνος το μεσημέρι.

    Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιος θα έγραφε για έναν πληθυσμό που: " στην πραγματικότητα δεν αφησε ποτέ πίσω της το χωριό, το εγκλημα τιμής, τις κτηματικές διαφορές, το κατιναριό στις ρούγες και το νυφοπάζαρο της πλατείας …" Ειλικρινά, δεν ξέρω τι μπορεί να έχουν δει τα μάτια ενός ανθρώπου που γράφει τέτοια πράγματα, θεωρώντας τα σοβαρό πρόβλημα της χώρας, και πριν πόσα χρόνια είδε αυτά που είδε....

    Πολύ φοβάμαι ότι η κρίση που περνάει η πατρίδα μας, έχει γίνει η αφορμή για τον κάθε πικραμένο να μας ψέγει για ότιδήποτε δεν ταιριάζει με τον ιδεατό δικό του κόσμο. Ας μην συνεχίσουμε αυτήν την πλάκα. Έχουμε πραγματικά προβλήματα.
    Ας μην φορτώνουμε στον λαό μας με επιπρόσθετο βάρος, βάρος που δεν έχει να κάνει με τα πρακτικά προβλήματα που καλούμαστε να λύσουμε σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο αλλά προέρχεται από βιώματα προσωπικά και υποκειμενικά, φιλοσοφικές αποκωδικοποιήσεις μιας πραγματικότητας που δεν την βρίσκουμε του γούστου μας.

    Ας δούμε τα πραγματα πιο απλά όλοι. Ας δίνουμε λύσεις στα απλά προβλήματα. Ας μην προσπαθούμε να εφεύρουμε νέα. Ας σκεφτόμαστε λιγότερο και ας σκεφτόμαστε λιγότερο θεωρητικά

    • ΒΙΣ avatar
      ΒΙΣ @ Γιώργος Αχαιός 12/10/2012 21:24:18

      Γιώργο, η διάλεκτος της παλιάς Αθήνας δεν ήταν τα ρουμελιώτικα με τη γνωστή κώφωση (ο που προφέρεται ου, κλπ). Ήταν σχεδόν ίδια με τη σημερινή διάλεκτο των Μεγάρων, που ακόμα τη μιλούν παλιοί Μεγαρίτες (με τσιτακισμό) και κοντά στη διάλεκτο της Κύμης. Στο υπόλοιπο της Αττικής, σωστά το λες (πλην των Μεγάρων, όμως), μιλούσαν τα αρβανίτικα, τα οποία μιλούσαν και οι μισοί δικοί μου πρόγονοι (όχι όμως από Αττική).
      Τα σημερινά νέα ελληνικά προήλθαν κυρίως από τα μοραϊτικα ελληνικά, με επιμειξία με την επτανησιακή διάλεκτο και, βέβαια, με σημαντική επιρροή της λόγιας γλώσσας, της καθαρεύουσας.

      • Στάθης avatar
        Στάθης @ ΒΙΣ 12/10/2012 21:41:42

        Σχετικά με τον "τσιτακισμό" της παλαιάς ντόπιας Αθηναϊκής διαλέκτου, βλεπε Γαλάτσι (δηλ . η περιοχή του κτηματία Γαλάκη), Κερατσίνι (του Κερακίνη) κλπ...

      • Γιώργος Αχαιός avatar
        Γιώργος Αχαιός @ ΒΙΣ 12/10/2012 21:50:20

        To παράδειγμα με την λέξη λαδίφφφ το έχω διαβάσει σε ένα άρθρο που μιλούσε για την διάλεκτο των γκαγκάρων.

        Δεν ξέρω με ποιες διαλέκτους συγγένευε η γλώσσα αυτή. Δεν ε΄χω λόγο να αμφισβητήσω αυτό που λες ότι είχε σχέση με την διάλεκτο των μεγαρέων (έχουν/είχαν διάλεκτο εκεί;;;).

      • Γιώργος Αχαιός avatar
        Γιώργος Αχαιός @ ΒΙΣ 12/10/2012 22:03:11

        "Τα σημερινά νέα ελληνικά προήλθαν κυρίως από τα μοραϊτικα ελληνικά, με επιμειξία με την επτανησιακή διάλεκτο και, βέβαια, με σημαντική επιρροή της λόγιας γλώσσας, της καθαρεύουσας"

        Όπως τα λες παραπάνω είναι ΒΙΣ. Έχω μία αμφιβολία για την επτανησιακό διάλεκτο που λες. Ίσως μιλάμε μόνο για επτανησίους λογίους που ήλθαν στην Αθήνα μετά την ένωση. Δεν γνωρίζω αν αυτοί οι άνθρωπο έφεραν κάτι απο την τοπική διάλεκτο, εννοώ. Ισως περισσότερο βοήθησαν στο μπόλιασμα με λόγια στοιχεία που έτσι κι αλλιώς γινότανε απο φαναριώτες και άτομα από ελληνικές παροικιες που ήλθαν νωρίτερα.

  23. Παύλος avatar
    Παύλος 12/10/2012 19:34:59

    Φάκτορα, ξέρω πολύ καλά - και αυτό είναι έκδηλο και δεν χρειάζεται την δική μου άποψη- ότι έχεις πραγματικά πλουραλιστική φιλοσοφία. Μου υπόσχεσαι , λοιπόν, ότι θα δημοσιεύσεις .ένα δικό μου άρθρο, όπου θα καταδεικνύεται η "αξία" των επαρχιωτών και η ...απαξία των δήθεν ;;;
    Αν ναι , υπόσχομαι να καθίσω αύριο -που δεν εργάζομαι- να το γράψω.
    Αρκετά "νευρίασα" απόψε !

    • ΚΜ avatar
      ΚΜ @ Παύλος 12/10/2012 21:03:35

      Παύλο, προσωπικά, θα ήθελα πολύ να δω ένα τέτοιο άρθρο.

      • Παύλος avatar
        Παύλος @ ΚΜ 13/10/2012 11:20:35

        Αγαπητέ ΚΜ, με πολλή χαρά διάβασα σήμερα τα σχόλια των :
        Haraesh Clay, Blackqueen, Αστυάνακτα καυσοκαλυβίτη, Β.Κ.Σ. , ΒΙΣ, ΚΜ, Βασίλη, Γιάννη Φαίλτωρα,Θείου, Γιώργου Αχαιού, και άλλων, κυρίως όμως , του Κώστα ΜΠ και του Akenaton, - τούς οποίους, όλους ανεξαιρέτως συγχαίρω - και "καλύφθηκα" σε ικανοποιητικό βαθμό ! Οψόμεθα, όμως .

    • akenaton avatar
      akenaton @ Παύλος 12/10/2012 21:40:57

      Το αφήνω πάνω σας αγαπητέ και δεν προβαίνω σε παρόμοια κίνηση αν και με "τρώει" το πληκτρολόγιο. Μητροπόλεις και αρλούμπες. Όταν η Αθήνα ήταν ένα χωριουδάκι αρβανιτών, αυτοί που ο συγγραφέας αποκαλεί μετά βδελυγμίας "βλάχους" ζούσαν σε πραγματικές πόλεις 100.000 κατοίκων (Μοσχόπολη, Μοναστήρι, Θεσσαλονίκη) και αρχοντικά χωριά και κωμοπόλεις, με σπίτια που ποτέ δεν θα δει το δυστυχές κλεινόν άστυ (Νυμφαίο, Κλεισούρα, Σαμαρίνα, Μέτσοβο, Ζαγοροχώρια, χωριά Πηλίου, Αμπελάκια, Ερμούπολη, κάμπος Χίου, Γαλαξίδι, Ναύπλιο, Πάτρα, Ύδρα, Σπέτσες, Κέρκυρα και αμέτρητα άλλα. Η αρχοντιά και η καλλιέργεια δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι προνόμια μητροπόλεων και "μητροπόλεων". Ο αρχοντικός Έλληνας ποτέ δεν άφησε το χωριό του, την κοινοτική ζωή του, τα χωράφια, τα ζωντανά, την βάρκα του. Τα κουβάλησε μέσα του όπου κι αν πήγε, όπου κι αν πρόκοψε σ' αυτή την Γη. Μονάχα όταν τα ξέχασε, τα "πούλησε", τα αντάλλαξε με ένα χαμοδυάρι στην Κυψέλη, στα Πατήσια, στο περίφημο "αστικό" Κολωνάκι, βρέθηκε έρμος κι ορφανός "βλάχος" μεταξύ "βλάχων" σε αυτό που αποκαλούμε σήμερα περικαλές άστυ των Αθηνών. Όσοι δεν τα έχουν χάσει όλα αυτά, θα είναι οι αριστοκράτες της φυλής, ανεξάρτητα αν κατοικούν στην πόλη ή στο χωριό, αν είναι ειδικευμένοι εργάτες (προλετάριοι), μηχανικοί, ιατροί, δικηγόροι, πολιτικοί, αγρότες, κτηνοτρόφοι ή φορτοεκφορτωτές στην λαχαναγορά.

      • akenaton avatar
        akenaton @ akenaton 13/10/2012 09:18:11

        "περικαλλές άστυ", με συγχωρείτε ....

  24. Ελευθερία avatar
    Ελευθερία 12/10/2012 20:24:03

    Πάρα πολύ ωραίο άρθρο!

  25. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 12/10/2012 20:55:55

    Παρσιφαλ, πρέπει να διορθώσεις κατι. Όλα αυτά που τόσο καλά περιγράφεις δεν οφείλονται στον επαρχιωτισμό. Οι επαρχιώτες δεν είναι έτσι, αν μη τι άλλο, είμαστε καλοί έλληνες και νοικοκυραίοι. Οι μόνοι "αυθεντικοί" Ἐλληνες ζουν στα εναπομείναντα χωριά μας. ο βόθρος της Αθήνας παρήγαγε τα αμοραλιστικά τομάρια που μας φτώχυναν και μας κατέστρεψαν και όχι επειδή ήρθαν από τα χωριά μας.
    Πρέπει να πεις πως το ΠΑΣΟΚ ήλκυσε τα κατακάθια που υπάρχουν σε κάθε τοπική κοινωνία. Ο κάθε πικραμένος, ανήθικος "χωριάτης" και όχι χωρικός όπως εξυπονοείς, βρέθηκε σε μία δημόσια θέση, στους δήμους, στους συνεταιρισμούς και αλλού όπου έγινε και το μεγάλο φαγοπότι.
    Κυρίως όμως δεν λές πως το ψαρι όντως βρωμάει απ' το κεφάλι. Αν υπήρχε στοιχειώδες κράτος οι πολεις μας δεν θα ήταν οι χαβούζες ψυχων και σωματων που ξερουμε, και θα υπήρχε μια στοιχιώδης δομή στην δομή των ανθρώπων οι οποίοι ούτε θα ήθελαν σωνει και καλά να γίνου ΔΥ ή να το λοιδωρούν και να το κλέβουν, μέσα ή έξω.
    Έξοχο κατά τα άλλα.

  26. άγρυπνη avatar
    άγρυπνη 12/10/2012 21:18:49

    Μακριά από εμένα η νεοταξίτικη θεωρία περί παγκοσμιοποίησης.Το τοπικό μας χρώμα και η θαλπωρή της γειτονιάς μας είναι οι αποσκευές μας στα καινούργια ταξίδια που θα κάνουμε.Οι διευκρινήσεις σας πολύτιμες.

  27. άγρυπνη avatar
    άγρυπνη 12/10/2012 21:20:18

    ..διευκρινίσεις

  28. xp avatar
    xp 13/10/2012 00:01:28

    Κατ'αρχήν οι Ριζες του Νεοελληνικού πολιτισμού είναι κοσμοπολίτικες.
    Στην Ομόνοια υπάρχει το πρώην σπίτι του Μπακα (ανήκει σε κληροδότημα -Μπαγγειο Ιδρυμα- ) ,εκεί που ήταν τα γκουντις ,εμβαδού 2.500 μ2 ,σχεδιασμένο από τον Τσίλλερ.Ο άνθρωπος έβγαλε λεφτά από την Αιγυπτο και ήταν Ελληνοαλβανός.Την μισή του περιουσία την δώρησε στο Ελληνικό κράτος και την άλλη μιση στο Αλβανικό.
    Ο Ελληνας πάντα ήταν και είναι κοσμοπολίτης , διότι εκ φύσεως μπορεί να εργαστεί οπουδήποτε στον κόσμο ! Ειναι και πατριώτης διότι αγαπά την πατρίδα
    του.
    Εχει πολλά όμως ελαττώματα όπως τον ραγιαδισμό (υπακοή στην εκάστοτε Ξενοκρατία) και την εγωκεντρική τάση να αντιμάχεται τους ομόφυλους του !

    Πολλά κακά της οργανώσεως του κράτους μας βρίσκονται στα παραπάνω .
    Πάρτε παράδειγμα την εποχή μας.Περιμένουμε την Γερμανία να αποφασίσει τι θα κάνει με την Ιταλία και Ισπανία και το αποτέλεσμα των εκλογών της , για να αποφασίσουμε ουσιαστικά τι θα κάνουμε στο κράτος μας !
    Οπως στον εμφύλιο η κάθε παράταξη περίμενε από τους κολλητούς της να πάρει οδηγίες!

    Πολύ κακό πιστεύω ότι ήταν η εισδοχή μας και στην ΕΟΚ αλλά και στην ΕΕ ,διότι μαθαμε να μην δουλεύουμε ,να παράγουμε υλικά για χωματερές και να μην είμαστε αποδοτικοί.
    Οι εφοπλιστές , εταιρείες και χιλιάδες αλλοι έλληνες διαπρέπουν στο εξωτερικο στα ποιο απίθανα μέρη ,με λαούς εντελώς διαφορετικούς !!! Εκεί όμως δεν σου δίνουν επιδότηση πχ αν είσαι ψαράς να διαλύσεις την βάρκα σου ,για να πάρεις χρήμα ,που θα το φάς με ρωσσίδα!!!
    Επειδή ενδέχεται σύντομα να εγκατασταθώ στο εξωτερικό ,όπως είχα κανει προ 20ετίας, θεωρώ ότι είναι προσβολή για την χώρα το οτι δεν μπορεί να χαράξει μια πορεία ανάλογη της Ιστορίας της και των δυνατοτήτων της χαμένη σε ένα ανουσιο πολιτικό σύστημα και σε ένα καταθλιπτικό & καννιβαλικό ψυχολογικό κλίμα.Απλά είναι κρίμα!

  29. Kanali avatar
    Kanali 13/10/2012 01:41:41

    ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ»

    ....... συνέχεια

    »Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι άνθρωποι του Ηστ-Εντ έχουν κάνει κολοσσιαίες γκάφες. Το ίδιο όμως έκαναν και οι προκάτοχοί τους, το ίδιο κάνουν ακόμα και σήμερα οι δογματιστές σοσιαλιστές που γελούν μαζί τους. Τίποτα δεν μπορεί να διδάξει τόσο γρήγορα μια μεγάλη τάξη, όπως και ένα μεγάλο έθνος, όσο οι συνέπειες των δικών τους λαθών. Και παρά τα πιθανά λάθη στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον το ξύπνημα του Ηστ-Εντ του Λονδίνου παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα και τα πιο καρποφόρα γεγονότα αυτού του fin de siecle6 και είμαι ευχαριστημένος και περήφανος που το έζησα».

    Από τότε που έγραψα τα παραπάνω, δηλαδή πριν έξι μήνες ,το αγγλικό εργατικό κίνημα έκανε πάλι ένα μεγάλο βήμα προς τα μπρος. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές, που έγιναν πριν μερικές μέρες, έδειξαν καθαρά στα δυο επίσημα κόμματα, στους συντηρητικούς και στους φιλελεύθερους, ότι από δω και μπρος πρέπει να λογαριάζουν και με ένα τρίτο κόμμα, με το εργατικό κόμμα. Αυτό το εργατικό κόμμα μόλις τώρα διαμορφώνεται. Τα στοιχεία του καταγίνονται ακόμα να αποτινάξουν τις κάθε λογής προλήψεις που κληρονόμησαν - αστικές, παλαιογιουνιονιστικές, ακόμα και δογματικο-σοσιαλιστικές - για να μπορέσουν να συναντηθούν τελικά πάνω σ' ένα κοινό για όλους έδαφος. Και όμως το ένστιχτο που τους σπρώχνει να ενωθούν ήταν τώρα κιόλας τόσο δυνατό, που έδωσε εκλογικά αποτελέσματα πρωτάκουστα για την Αγγλία. Στο Λονδίνο εκτίθενται δυο εργάτες στις εκλογές, και μάλιστα ανοιχτά σαν "σοσιαλιστές". Οι φιλελεύθεροι δεν τολμούν ν' αντιπαραθέσουν έναν απ' τους δικούς τους και οι δυο σοσιαλιστές εκλέγονται με συντριπτική κι αναπάντεχη πλειοψηφία. Στο Μίντελσμπρο εκτίθεται ένας εργατικός υποψήφιος ενάντια σ' ένα φιλελεύθερο και σ' ένα συντηρητικό και εκλέγεται ο εργατικός. Οι νέοι εργατικοί υποψήφιοι, αντίθετα, που έκλεισαν συμμαχία με τους φιλελεύθερους απέτυχαν όλοι ανεπανόρθωτα εκτός από έναν. Από τους παλιούς λεγόμενους εργατικούς αντιπροσώπους, δηλαδή από τους ανθρώπους που τους συγχωρούν την εργατική τους ιδιότητα γιατί κι οι ίδιοι θα 'θελαν ευχαρίστως να την πνίξουν μέσα στον ωκεανό του φιλελευθερισμού τους, απέτυχε ο πιο σημαντικός αντιπρόσωπος του παλιού γιουνιονισμού, ο Χένρυ Μπρόντχερστ, και απέτυχε παταγώδικα γιατί τάχθηκε ενάντια στο οχτάωρο. Σε δυο εκλογικές περιφέρειες της Γλασκώβης, σε μια του Σάλφορντ κι ακόμα σε πολλές άλλες, εκτέθηκαν ανεξάρτητοι εργατικοί υποψήφιοι ενάντια σε υποψήφιους και των δυο παλιών κομμάτων. Νικήθηκαν, μα νικήθηκαν κι οι φιλελεύθεροι υποψήφιοι. Κοντολογίς, σε μια σειρά εκλογικές περιφέρειες μεγάλων πόλεων και βιομηχανικών κέντρων, οι εργάτες έκοψαν αποφασιστικά κάθε δεσμό με τα δυο παλιά κόμματα και σημείωσαν έτσι άμεσες ή έμμεσες επιτυχίες, τέτοιες που δεν είχαν ποτέ σημειώσει σε προηγούμενες εκλογές. Και η χαρά των εργατών γι' αυτό είναι απερίγραπτη. Για πρώτη φορά είδαν κι ένιωσαν τι μπορούν να κάνουν όταν χρησιμοποιούν το εκλογικό τους δικαίωμα προς το συμφέρον της τάξης τους. Εσπασε η πρόληψη για το «μεγάλο κόμμα των φιλελευθέρων», που εξουσίαζε τους Αγγλους εργάτες σαράντα σχεδόν χρόνια. Είδαν με χτυπητά παραδείγματα ότι αυτοί, oι εργάτες, είναι η αποφασιστική δύναμη στην Αγγλία, φτάνει μόνο να θέλουν και να ξέρουν τι θέλουν. Και οι εκλογές του 1892 ήταν η αρχή της γνώσης και της θέλησης. Για τα υπόλοιπα, θα φροντίσει το ηπειρωτικό εργατικό κίνημα. Οι Γερμανοί και οι Γάλλοι που αντιπροσωπεύονται κιόλας τόσο πλούσια στα κοινοβούλια και στα τοπικά συμβούλια, θα διατηρήσουν με νέες νίκες το πνεύμα της άμιλλας στους Αγγλους. Κι όταν σ' ένα όχι μακρινό μέλλον αποδειχθεί ότι το νέο αυτό κοινοβούλιο δεν μπορεί να κάνει τίποτα με τον κύριο Γλάδστον και ότι ο κύριος Γλάδστον δεν μπορεί να μείνει στην εξουσία μ' αυτό το κοινοβούλιο, τότε το αγγλικό εργατικό κόμμα θα είναι κιόλας αρκετά συγκροτημένο για να βάλει μια για πάντα τέλος στο παιχνίδι της κούνιας των δυο παλιών κομμάτων, που διαδέχονται το ένα το άλλο στην κυβέρνηση και που έτσι ακριβώς διαιωνίζουν την αστική κυριαρχία.

    Λονδίνο, 21 του Ιούλη 1892

    Φ. Ενγκελς

    Σημειώσεις:
    1. Στη Φιλαδέλφεια των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής έγινε το 1876 μια διεθνής βιομηχανική έκθεση (Σημ. Σύντ.).
    2. Μια από τις πιο άθλιες εργατικές συνοικίες στο Μάντσεστερ στα 1840-50. (Σημ. Σύντ.).
    3. Τα «Εφτά ρολόγια», εργατική συνοικία στο κέντρο του Λονδίνου (Σημ. Σύντ.).
    4. Για τις κατοικίες των φτωχών (Σημ. Σύντ.).
    5. Cottage (αγγλική λέξη): Μικρό εξοχικό σπίτι (Σημ. Μετ.).
    6. Τέλος του αιώνα (Σημ. Συντ.).

  30. Αγροφύλακας avatar
    Αγροφύλακας 13/10/2012 05:14:25

    Αν και το άρθρο λέει πολλές, μα πάρα πολλές αλήθειες, και δη με χιουμοριστικό (μαύρο μερικές φορές) τρόπο, δεν συμφωνώ με τους συλλογισμούς και τα συμπεράσματα του συγγραφέα, ούτε βλέπω πως προκύπτει ο τίτλος του άρθρου από το περιεχόμενο του. Επειδή έχουν ήδη γραφτεί πολλά επάνω στο θέμα δεν θα κάνω εξειδικευμένα σχόλια.

  31. Β.Κ.Σ. avatar
    Β.Κ.Σ. 13/10/2012 09:10:31

    Για να βελτιώσεις πρέπει να αγαπάς, πρέπει να εμπνέεις.
    Όσοι σκέφτονται έτσι αποτυγχάνουν και είναι δυστυχείς. Γιατί δεν αγαπούν και δεν εμπνέουν.
    Ευτυχώς υπάρχουμε οι υπόλοιποι που και αγαπάμε και εμπνέουμε. Μπορεί να είμαστε λίγοι, αλλά είμαστε αρκετοί για την πρώτη γραμμή στον αγώνα της πατρίδας μας!

  32. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 13/10/2012 10:02:55

    Tο ιστορικά τραγικό είναι οτι ο νεοελληνικός επαρχιωτισμός - όπως τον βλέπουμε σήμερα - δεν ξεκινά τόσο από τον χωριάτη, ούτε από τον αστό του Προπολεμικού κόσμου (παροικιακό ή με παροικιακές ρίζες), αλλά επίσης (όχι μόνον) από τις νοοτροοπίες που γέννησε ο Μεταπολεμικός κόσμος, ο κόσμος του Ψυχρού πολέμου και των κλειστών συνόρων.
    Νοοτροπίες που αναπτύχθηκαν κυρίως μέσα στην απέραντη θάλασσα του μικρο- και μεσο-αστικού πλήθους, λιγότερο στον φθίνοντα αριθμητικά αγροτικό κόσμο, ακόμη λιγότερο στην πάντοτε μειοψηφική εργατουπαλληλική (τη γνήσια, χωρις τις "αριστοκρατίες" της) τάξη.
    Αναρωτιέμαι μήπως ο Εμφύλιος και οι δεκαετίες του '50 και '60, έκαναν πολύ μεγαλύτερη ζημιά, συνέβαλαν πολύ περισσότερο στην "κατασκευή" της αποτυχημένης παρακμιακής κοινωνίας και του αποτυχημένου κράτους, παρά η τρισκατάρατη Μεταπολίτευση και ο αφορισμένος Μεσοπόλεμος.

    • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
      Γιάννης Φαίλτωρ @ Ο Θείος 13/10/2012 12:56:32

      Ουσιαστικά, μάλλον έτσι είναι. Και το καίριο σημαίο κατ΄εμέ είναι ο εμφύλιος. Είναι τόσο βαθειά τα σημάδια που άφησε πάνω στην μεταπολεμική κοινωνία που τείνουνε να τα παραγνωρίζουμε. Δεν είναι μόνο οι βίαιη μετανάστευση στην Αθήνα ενός πληθυσμού που δεν είχε μάθει να ζει σε ένα αστικό περιβάλλον (είναι χαρακτηριστική η καρικατούρα του Θύμιου που ενσάρκωσε μέχρι υπερβολής ο Κώστας Χατζηχρήστος). Είναι η επίδραση σε κάθε μορφή κοινωνικής έκφρασης η οποία δεν έβγαινε από μια αυθόρμητη εσωτερική διαδικασία αλλά από το φόβο και το μίσος. Τούτο το βλέπουμε στην τέχνη η οποία σε μεγάλο μέρος στρατεύτηκε με φοβερό πάθος, όχι στην πραγματοποίηση της Ουτοπίας, αλλά ως φάρμακο ανακούφισης των ηττηθέντων. Γι΄αυτό και η γενιά του Ελληνικού μοντερνισμού, η περίφημη (και λίγο υπερδιαφημισμένη γενιά του 30 δεν επέδειξε κάτι ανάλογο σε επίδραση μεταπολεμικά). Κι αν για το μεταμοντερνισμό το αίτημα ήταν η ρήξη με κάθε είδους ιεραρχία, για τους έλληνες ιερουργούς του ίσως σήμαινε ρήξη με το κράτος των νικητών. Δες για παράδειγμα πώς το διαβόητο πολιτικό τραγούδι της δεκαετίας του 70 διέλυσε την ελληνική ροκ σκηνή της εποχής. Κι ενώ πάγωνε η τσιμινιέρα και αλλάλαζαν τα μεταχουντικά πλήθη στα στάδια, δίσκοι αριστουργήματα όπως το Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος χάνονταν μέσα στα σφυροδρέπανα.Για να μην αναφερθούμε σε παλαιότερους τραγέλαφους όπως η απαγόρευση των Ορνίθων από το μακαρίτη τον Τσάτσο επειδή προσέβαλλαν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού (σας θυμίζει κάτι;)
      Στη λαϊκή παράδοση από τη μια έχουμε τον ευτελισμό του δημοτικού τραγουδιού, το οποίο αποτελούσε επί αιώνες την έκφραση του αγροτικού κόσμου και έδωσε αριστουργήματα. Ο αγρότης κάτοικος του άστεως θέλει να ακούσει κλαρίνο ότι κι αν είναι αυτό, όωπς κι αν ακούγεται. Και επιβιώνουν και μάλιστα επικερδώς κέντρα διασκεδάσεως τύπου τα Αγρίμια στη Λιοσίων. Και το αισθητικό αποτέλεσμα είναι ανυπόφορο γιατί γίνεται εκτός του φυσικού του χώρου.
      Από την άλλη έχουμε ευτελισμό του λαϊκού τραγουδιού το οποίο από τραγούδι των περιθωριακών του άστεως μετατρέπεται αίφνης σε μόδα. Αλλά ειδικά τη δεκαετία του 60 είναι γεμάτο περσικές και αραβικές φόρμες και πολύ κλάμα. (Ο Χατζιδάκις μετά εκτιμήθηκε, όχι τότε). Το ίδιο συμβαίνει και στο λαϊκό σινεμά. Ναι, υπάρχει η Κάλπικη Λίρα και τα Κόκκινα Φανάρια αλλά ο κόσμος τρέχει να δει το παιδί του Λαού και τη Μάρθα Βούρτση να είναι τυφλή σε όλη την ταινία και να γίνεται καλά στο τέλος από το γιατρό στην Ελβετία. Αυτά ήταν τα κυρίαρχα μοτίβα στους λαϊκούς ανθρώπους της μεγαλούπολης. Και η έλλειψη αισθητικής φαίνεται στον τρόπο που διαμορφώθηκε και απλώθηκε η πόλη. Και αυτή η αισθητική απλώθηκε παντού. Γι΄αυτό και δε θα ευτυχήσει ο Δοξιάδης ο οποίος επρότεινε μεταξύ άλλων, άκουσον-άκουσον, το αεροδρόμιο του άστεως να γίνει στη Μακρόνησο και να ενωθεί με την ενδοχώρα με κρεμαστή γέφυρα! Οι πραγματικά πρωτοπόροι, καλλιτέχνες, επιστήμονες, κλπ συντρίβονται από τους στρατευμένους της μιας και της άλλης πλευράς και είτε μη αντέχοντας φεύγουν, είτε υποτάσσονται.
      Τέλος πάντων μακρυγόρησα...

  33. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 13/10/2012 10:18:30

    Ο πραγματικός νεοελληνικός επαρχιωτισμός που έχουμε μπροστά μας, αυτός που λιβανίζει μια αποτυχημένη παρακμιακή κοινωνία και υπερασπίζεται το αποτυχημένο κράτος της (ξέρω "Γιανναρίζω" εδώ, αλλά σ' αυτό έχει δίκιο ο Χ.Γ.), δεν είναι παλαιïκός, οπισθοδρομικός και "βλάχικος" (μεταφορικά βεβαίως, όχι με την γλωσσολογική έννοια).
    Είναι εξαιρετικά "μοντέρνος", μάλλον μεταμοντέρνος.
    Είναι φαινόμενο παρακμής του νεωτερικού πολιτισμού, και το συναντάμε σήμερα λίγο πολύ σε όλο τον Δυτικό κόσμο - Ευρώπη και Αμερική. Δυστυχώς στην Ελλάδα αναπτύχθηκε σε πολύ οξεία, ακραία, σχεδόν γελοιογραφική εκδοχή.
    Τον βοήθησαν ίσως οι "Οθωμανικές κληρονομιές". 400 χρόνια δεν σβήνουν εύκολα από το "κοινωνιολογικό DNA".

  34. rally monkey avatar
    rally monkey 13/10/2012 11:44:46

    ψυχραιμη τοποθετηση απο τον Θειο

    και οι δυο περιοδοι (μετα τον Εμφυλιο και μετα την μεταπολιτευση) οδηγησαν σε ακραιες παραμορφωσεις
    ασχολουμαστε με την 'μεταπολιτευτικη' περιοδο επειδη ζει πιο εντονα στη μνημη των ζωντανων, λιγο πολυ ολοι εχουμε παραστασεις και βιωνουμε τις συνεπειες των προσφατων παραμορφωσεων

    κανενας δε θα σε παρει σοβαρα ομως οταν την απομονωνεις και να την εξεταζεις στον δοκιμαστικο σωληνα
    ουτε οταν ανακατευεις γνωστες παθογενειες (οικονομιας, κοινωνιας, κρατικου μηχανισμου) με ζητηματα στυλ & αισθητικης που δεν γουσταρεις

    το κειμενο του Parsifal ειναι απολαυστικο,
    η λογκη του ομως μπαζει χοντρα..
    ειναι (λογοτεχνικα καμουφλαρισμενη) λογικη εξεδρας..
    'ΘΡΥΛΟΣ ΟΛΕ!'

  35. Nilos avatar
    Nilos 13/10/2012 18:45:44

    Θα συμφωνήσω με τον Φαίλτωρ αλλά και την "άγρυπνη" για την αισιοδοξία της...
    Ο εμφύλιος είναι κομβικό σημείο για το εξαέρωση της όποιας αστικής τάξης είχε δομηθεί εως τότε, η οποία καταστράφηκε βιολογικά, ηθικά, οικονομικά & κοινωνικά εκγλωβισμένη στις συμπληγάδες της πείνας, των Ναζί, των κατσαπλιάδων, των συμμοριτών, του ΟΠΛΑ, των ταγματασφαλιτών κλπ...
    Ουσιαστικά μετά τον εμφύλιο δεν ξανασήκωσε κεφάλι...
    Αυτοί που ήρθαν στα πράγματα μετα την απελευθέρωση ήταν αυτοί που είχαν τότε το χρήμα δηλ. οι δοσίκωλοι κάθε απόχρωσης, οι μαυραγορίτες, οι πρώην αντάρτες με τις χρυσές λίρες ή τα κλεμένα απο όσα σπίτια αστών απαλλωτρίωναν για τις ανάγκες του κόματος και του αγώνα και όπως λέγει και ο Ζάχος και κάτι βλαχαδερά που πλούτισαν κατεβαίνοντας στις πόλεις για να πουλήσουν μιαν οκά κοτόπουλο με αντίτιμο το βιος μιας χρονιάς....
    Αυτοί επιδώθηκαν στην σταδιακή λεηλσία της κρατικής μηχανής και μετά το 60 φρόντισαν και έσβησαν και τα τελευταία ίχνη του ολιγόχρονου αστικού πολιτισμού, καταστρέφοντας τις Ελληνικές πόλεις απο την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη με τα μπετά τους..... Η αισθητική αυτών των ανθρώπων κυριαρχεί σήμερα γύρω μας και τυφλώνει και τις νέες γενιές...

  36. ορεσείβιος avatar
    ορεσείβιος 14/10/2012 05:02:38

    Δεν υπάρχει κράτος ελληνικό.
    Υπάρχει ένα ψευδοκράτος των Αθηνών που παράγει αέρα και καταναλώνει τα πάντα.
    Αυτή , η μαύρη τρύπα, ρούφηξε κυριολεκτικά κάθε ίχνος πολιτισμου,οικονομίας,κοινωνικής οργάνωσης και τα εξαφάνισε όπως είναι φυσιολογικό.
    Η πραγματική αστική επανάσταση της ελλάδας ΄θα γίνει όταν καταργηθεί το ψευδοκράτος αυτό, που το συντηρούν εξαποδώ και μερικοί ψευδοαστοί στο τρίγωνο της εξοσυίας, και δημιουργηθεί το κανονικό ελληνικό κράτος.
    Οι περιγραφές και καταγραφές των προβλημάτων είναι σωστές ,όμως μέσα απο την ρουφηχτρα της μαύρης τρύπας δεν μπορείς να βρείς ορίζοντα και προοπτική.
    Αστική συνείδηση ,ακόμη και επαναστατικές ιδές υπήρχαν πάντα στον πυρήνα της χωρικής οντότητας που λέμε ελλάδα πάντα.
    Το ψευδοκράτος όμως δεν μπορεί να σταθεί .Ούτε η ψευτοαστική τάξη που το δημιούργησε εξ αρχής με αυτό τον τρόπο και σκοπό.
    Οταν λοιπόν η αθήνα ξαναγίνει ένα μικρό χωριό ,τότε θα έχουμε πετύχει την αστική επανάσταση στην χώρα.
    Τρόποι υπάρχουν πολλοί.
    Η ισχύς του ψευδοκράτους όμως είναι μεγάλη και πραγματική ,δυστυχώς.

  37. Nik avatar
    Nik 14/10/2012 16:59:50

    Εξαιρετικό κείμενο!

    "Μήπως το apparat, το κρατικό «εργαλείο» που είχαν στην διάθεση τους ηταν σκάρτο ;"

    Μα το ρωτάς! Είναι πασιφανές σε όποιον έχει εμπειρία, άρα μέτρο σύγκρισης, από άλλη χώρα. Η λέξη "μηχανή" για το ελληνικό δημόσιο είναι ανέκδοτο.

  38. Επανάσταση στα Πατήσια avatar
    Επανάσταση στα Πατήσια 15/10/2012 08:49:21

    Ν' αγιάσει το στόμα σου (και το μυαλό σου) Parsifal. Ειχα καιρό να διαβάσω τόσο εύστοχο σχόλιο. Επί δεκαετίες ολόκληρες τα σκουπίδια κρύβονται κάτω από το χαλί. Μήπως ήρθε η ώρα να ξεβρωμίσουμε λίγο ;

  39. Νιόβη avatar
    Νιόβη 16/10/2012 16:19:58

    Θεωρώ ότι το άρθρο κινείται από την έωλη αφετηρία μιας αυθαίρετης παραδοχής ότι η Αθήνα, πριν από την «επέλαση των βαρβάρων», ήταν ένα αστικό κέντρο που ποδοπατήθηκε πληθυσμιακά και αξιακά από τους «χωριάτες». Περί αυτού θα παραπέμψω μόνο στον Ν. Τσιφόρο και την «Ιστορία της Αθήνας» του, βιβλίο στο οποίο η Αθήνα πριν από την Οθωμανική κατοχή αναφέρεται ως ένα συνοθύλευμα χωριών συνολικού πληθυσμού 6.000 κατοίκων (μάλλον, αν θυμάμαι καλά, συμπεριλαμβανομένων και των Τούρκων κατοίκων της). Η Αθήνα του Ν. Τσιφόρου θυμίζει άλλη μια κατατρεγμένη κοινότητα της επικράτειας, με τον κατατρεγμό και την υποβάθμισή της να έχει ξεκινήσει ήδη από τους Βυζαντινούς αιώνες - οπωσδήποτε όχι το γεωγραφικό σημείο της Ελλάδας στο οποίο κανείς θα αναζητούσε «αστούς» (που, ούτως ή άλλως, πολύ δύσκολα θα έβρισκε οπουδήποτε στην Τουρκοκρατούμενη επικράτεια). Ακόμη όμως κι αν υπήρχαν ψήγματα «αστικής τάξης», αυτά θα συγχωνεύονταν δια της όσμωσης με τον υπόλοιπο πληθυσμό δεδομένου ότι και αυτά έβραζαν μέσα στο ίδιο κοινωνικό, ιστορικό και πολιτιστικό καζάνι. Αλλιώς, δεν νομίζω ότι έχουμε κανένα λόγο να φανταστούμε ότι η «αστική τάξη» της Αθήνας, αν υπήρχε, διέφερε ουσιαστικά από την «αστική τάξη» των πλοιοκτητών της νησιωτικής Ελλάδας, για παράδειγμα (ίσως μάλιστα και να μειονεκτούσε σε σχέση με τους συγκεκριμένους «αστούς» της «επαρχίας»).

    Αν υπήρξε «αστικοποίηση» του κατατρεγμένου χωριού των Αθηνών, αυτή ξεκίνησε μετά το 1834, όταν η μισοκατεστραμμένη και σχεδόν έρημη Αθήνα άρχισε να ανοικοδομείται από τον Κλεάνθη, τον Schubert και τον Leo von Klenze και να επανδρώνεται από τον πληθυσμό της υπόλοιπης επικράτειας. Ανέφερα ήδη γιατί δεν έχω λόγους να πιστεύω ότι ο γηγενής πληθυσμός της Αθήνας διέφερε ουσιαστικά από το υλικό που κατέφτασε από την επαρχία. Αντίθετα, αυτό που θεωρώ ότι συνέβη είναι ότι η πραγματική «αστική τάξη» των Αθηνών άρχισε να διαφαίνεται ακριβώς εξ αιτίας της έλευσης αυτής των «επαρχιωτών». Οι πιο ικανοί και/ή πιο πονηροί εξελίχθηκαν μέσω των ευκαιριών που άρχισε να δίνει η πρωτεύουσα και σιγά-σιγά συγκρότησαν τη νέα Αθηναϊκή αστική τάξη και έδωσαν στην οικονομική ζωή και τη Διοίκηση την ποιότητα που είχαν και οι ίδιοι ως απόγονοι γένους δούλων και ραγιάδων για επτά αιώνες. Την ίδια ποιότητα συντήρησαν από τις θέσεις εξουσίας τους και στην επαρχία, στην οποία το έμψυχο υλικό ήταν ίδιο κι απαράλλακτο ποιοτικά και επιπλέον ακόμη πιο καθυστερημένο μιας και δεν μπορούσε να ακολουθήσει το βηματισμό της πρωτεύουσας και ως εκ τούτου δεν συμμετείχε στην επικοινωνία που μοιραία γεννιόταν ανάμεσα στην πρωτεύουσα και τον υπόλοιπο απείρως πιο προοδευμένο Δυτικό κόσμο.

    Τούτων δοθέντων, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς την Αθηναϊκή (και την ευρύτερη Ελληνική) αστική τάξη να εξελίσσεται διαφορετικά από ό,τι εξελίχθηκε. Το ίδιο γένος των δούλων και των ραγιάδων γέννησε και την αστική και την εργατική και τη μεγαλοαστική του τάξη, και έδωσε στην καθεμιά τα χαρακτηριστικά που ήξερε και μπορούσε να δώσει. Μια πληθώρα άλλων παραγόντων απλώς ενέτεινε την κατάσταση. Στους παράγοντες αυτούς αριθμώ κυρίως την αποτυχία των θεσμών να μετατρέψουν τον πρώην Έλληνα ραγιά και κατσικοκλέφτη σε Έλληνα πολίτη, καθώς και τα κατοπινά δεινά που δεν άφηναν τη χώρα να ορθοποδήσει και που έκαναν κάθε φορά ακόμη επιτακτικότερη την ανάγκη επίλυσης επιτακτικών ζητημάτων επιβίωσης σε βάρος της πραγματικής πολιτιστικής και πολιτικής κατάρτισης του Έλληνα (η οποία για να είναι επιτυχής έπρεπε εκτός των άλλων να είναι και βραδεία και να στοχεύει μυαλά που βρίσκονταν πάνω από γεμάτα στομάχια).

    Εδώ κάπου βρίσκεται νομίζω η ερμηνεία του φαινομένου της σύγχρονης Ελλάδας.

    • Theoprovlitos avatar
      Theoprovlitos @ Νιόβη 29/10/2012 10:46:54

      Νιοβη

      Ας τολμησουμε να πουμε τα πραγματα με το ονομα τους. Σαφως και όλοι καταγομαστε από μια επαρχία. Όμως η εξαθλιωση αρχισε κυρίως από το 1981 με το ΠΑΣΟΚ.

      Νωριτερα και κυριως στο τελος του 19ου αιωνα η Αθηνα επανδρωθηκε από την ελιτ της επαρχιας η οποία ενσωματωθηκε με ήπιο τροπο και σε βαθος χρονου στον αστικο ιστό. Στελεχωσε δε το Ελληνικο κρατος. Οι τοτε επαρχιωτες ειχαν το χρονο να αφομοιωσουν το νεο τους περιβαλλον και να αφομοιωθουν απο αυτο. Σαφως υπηρχαν και οι αξεστοι κλπ κλπ αλλα δεν αποτελουσαν εκεινοι το κρατος.

      Αυτο που νομιζω πως καταγγελεται εδω ειναι οτι ο μικροαστικος επαρχιωτισμος και η ημιμαθεια στελεχωσε όλη τη δομη του ελληνικου κρατους υπο καθεστως πληρους αναξιοκρατίας και φαυλοκρατιας με επακολουθο αυτο που βιωνουμε σημερα.

      • Νιόβη avatar
        Νιόβη @ Theoprovlitos 02/11/2012 01:55:34

        Αυτό που επισημαίνω στο σχόλιό μου είναι πολύ απλά ότι δεν υπήρχε καμία ποιοτική διαφορά μεταξύ του πληθυσμού της Αθήνας, ο οποίος ήταν αμελητέος καθ᾽ όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής και μετά, και των επαρχιωτών που κατέφθαναν στην πρωτεύουσα για να καλύψουν την πληθυσμιακή έλλειψη και για να βρουν ευκαιρίες. Η Αθήνα δεν ήταν άστυ ούτε διέθετε πληθυσμό ποιοτικά ανώτερο από αυτόν της υπόλοιπης Ελλάδας. Ήταν ένα μαραζωμένο χωριό που είχε κυριολεκτικά τραβήξει τα πάνδεινα από Βυζαντινούς, Ενετούς και αργότερα Τούρκους. Άστυ (πόλη) έγινε εξ αιτίας των επαρχιωτών που την επάνδρωσαν και στα γεωγραφικά όρια της νέας πρωτεύουσας εξελίχθηκαν, δίνοντας τον τόνο και την ποιότητά τους όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στην υπόλοιπη επικράτεια. Αν το παράπονό μας είναι ότι δεν είχαμε καλύτερους, η απάντηση είναι ότι, δυστυχώς, αυτούς είχαμε και όχι άλλους. Ούτε οι επαρχιώτες ούτε οι γηγενείς Αθηναίοι είχαν πάρε-δώσε με τις Βερσαλλίες για να γεννήσουν αστική τάξη πιο σοφιστικέ, τι να κάνουμε τώρα; Ήταν χωριάτες, κατσαπλιάδες, κατσικοκλέφτες, στη συντριπτική πλειονότητά τους αγράμματοι, γένος ραγιάδων και άρτι απελευθερωμένων δούλων που έσερναν πίσω τους εφτά αιώνες καταπίεσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πώς αντιλαμβάνονταν την επιβίωση, την εξέλιξη, τον πλουτισμό και πολλά άλλα. Θα μου επιτρέψετε επίσης να αμφιβάλλω για το αν ήταν η «ελίτ» της επαρχίας αυτή που στελέχωσε την Αθήνα. Η «ελίτ» της επαρχίας, με τα τσιφλίκια και τα πλοία της, δεν θα είχε κανένα λόγο να εγκαταλείψει τις περιουσίες της και να ξεκινήσει από την αρχή σ᾽ ένα μισοερειπωμένο συνοθύλευμα οικισμών.

        Δημιουργείται ένα πρόβλημα σ᾽ αυτήν τη συζήτηση διότι είναι λίγο δύσκολο να μιλάμε για «αστική τάξη», όπως την εννοούμε εν έτει 2012, για την περίπτωση της Αθήνας (και κατ᾽ επέκταση της Ελλάδας), η οποία ήταν ένα δυστυχισμένο χωριό που άρχισε να γίνεται άστυ (πόλη) από τη δεκαετία του 1830 και μετά και χάρη στον εποικισμό της από μη αστούς. Πώς εννοούμε αλήθεια την αστική τάξη των Αθηνών; Ως τον πληθυσμό του «άστεως» γενικά ή την τάξη που θα έπρεπε να ομοιάζει με την τάξη εκείνη που ανδρώθηκε στην Ευρώπη από τη βιομηχανική επανάσταση (18ος αιώνας), στην οποία η τουρκοκρατούμενη Ελλάδα ΔΕΝ μετείχε; Από ποιά περίοδο και μετά αρχίζει η Αθήνα να αποκτά αστική τάξη που φέρει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την αστική τάξη της Ευρώπης (την οποία έχουμε στο νου μας όταν χρησιμοποιούμε τον όρο) και πώς εξελίσσεται αυτή η τάξη, μακριά από τον επαρχιωτισμό ή σε μόνιμο συγχρωτισμό μαζί του εξ αιτίας της διαρκούς εσωτερικής μετανάστευσης; Και, τέλος, με ποιά λογική θα ήταν δυνατόν η αστική τάξη, και κάθε άλλη τάξη στην Ελλάδα, να μην κουβαλά τα κατάλοιπα του παρελθόντος της; Εδώ ακόμα μιλάμε για το «Κράτος» σαν να είναι ξένο σώμα, λες κι ακόμα είμαστε υποτελείς στον διοικητικό μηχανισμό της Υψηλής Πύλης και όχι ελεύθεροι πολίτες, για τους οποίους το κράτος είναι προέκταση της κοινωνίας τους. Με ποιό σκεπτικό φανταζόμαστε ότι η «αστική τάξη» της Αθήνας δεν θα μοιραζόταν κι αυτή το συλλογικό DNΑ, τα συμπλέγματα και τις ανεπάρκειές ολόκληρου του πληθυσμού;

        Επίσης, για κάποιο λόγο αιωρείται η αντίληψη ότι η εσωτερική μετανάστευση είχε κοπάσει κάποτε (πότε); πριν από την έλευση του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και ότι η «αστική τάξη» των Αθηνών είχε προλάβει να εξελιχθεί διαφορετικά από τους μικροεπαρχιώτες που εισέβαλαν ξανά στην πρωτεύουσα και διέφθειραν τα ήθη της και τη διοίκηση. Ας το σκεφτούμε για λίγο αυτό το τελευταίο. Είναι αλήθεια ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ ξαναέφερε την επαρχία στην Αθήνα; Υπήρξε ποτέ παύση της εσωτερικής μετανάστευσης που τη διατάραξε το ΠΑΣΟΚ; Πριν από το ΠΑΣΟΚ και το 1981 δεν χτιζόταν η μια πολυκατοικία πάνω στην άλλη για να στεγάσει τα κύματα των εσωτερικών μεταναστών; Δεν είναι γεγονός ότι η τσιμεντοποίηση της Αθήνας με σκοπό την εξυπηρέτηση των ολοένα και περισσότερων κατοίκων της πόλης είχε ξεκινήσει πολύ πριν εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία;

        Η αλήθεια είναι ότι η έλευση πληθυσμού από την επαρχία στην Αθήνα κατά εκατοντάδες χιλιάδες δεν έπαψε ποτέ. Τα δε δυο μεγαλύτερα κύματα εσωτερικής μετανάστευσης (πάνω από 600.000 κόσμου) έλαβαν χώρα το 1940 και το 1971. Από αυτό το πρίσμα, δεν γνωρίζω πόσο εύκολο θα ήταν να εντοπιστεί χρονικά η γένεση και εξέλιξη της «σωστής/αληθινής» αστικής τάξης, τα κάστρα της οποίας θα άλωναν αργότερα οι επαρχιώτες. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, δεν ξέρω πόσο ήταν εφικτή η αδιατάρακτη εξέλιξη της Αθηναϊκής «αστικής τάξης» (προϊόν μη «αστικό» ούτως ή άλλως) μακριά από την επιρροή του πόπολου της επαρχίας για χρονικό διάστημα τέτοιο που να μας επιτρέπει να μιλήσουμε για άλλα ήθη και άλλη ποιότητα.

  40. Θεόδωρος avatar
    Θεόδωρος 17/10/2012 12:06:35

    Αγαπητε Παρσιφαλ, τα συγχαρητήριά μου, όπως άλλωστε και σε σένα αγαπητή Νιόβη.
    Οι μικρές μου παρατηρήσεις αφορούν το γεγονός οτι, στον ελληνικό χώρο, υπήρχε πάντα αστική τάξη - ελληνική κυρίως - ανάλογη προς τις δυτικές αλλα η ιστορική συγκυρία, μετά το 1300 περίπου και την ελευση "των εξ Ανατολών", της στέρησε την παραγωγική βάση και την μετέτρεψε αποκλειστικά σε μεταπρατική διακόπτοντας και την δυναμική σχέση της με την Δύση. Αλλωστε, ο Σουλτάνος- Πατισάχ επέβλεπε ώστε να μην υπάρξει ποτέ αυτή η σχέση. Εμεινε συνεπώς "κομπραδόρικη" και "προστατευόμενη" για να επιβιώσει, και, επειδή ήταν αλλόθρησκη και αλλογενής(Ρουμ-μιλεσί), δεν μπόρεσε ποτέ να αναγορευθεί σε "εθνική¨ και έτσι δεν απέκτησε ποτέ τη δυνατότητα "να καταλάβει την Βαστίλλη".Ενω διέθετε εθνική συνείδηση, δεν διέθετε εθνικές δυνατότητες και, όταν τις απέκτησε, η επακολουθήσασα επανάσταση, την ποία εξέθρεψε και στην οποία συμμετείχε χωρίς να την ελέγχει, υπήρξε εθνική και όχι αστική. Η συνέχεια ήταν θέμα παράδοσης, ξενικών επεμβάσεων και αδράνειας περί τα κεκτημένα. Δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει παραγωγικό χαρακτήρα. Παρέμεινε όμως πάντα εθνική. Πιστεύω ότι ο Πάρσιφαλ ομιλεί περί της προς ημάς σερβιρισθείσης "μεγαλοαστικής τάξεως" η οποία δεν εμφορείται από κανένα ιδεολόγημα και δεν έχει καμμία εθνική ευαισθησία, ούσα τεχνητό δημιούργημα πολιτικών διεργασιών με επίκεντρο την αλλοδαπή. Η γνήσια αστική μας τάξη πρέπει "να πεισθεί" να στραφεί προς την παραγωγή προκειμένου ο τόπος να γνωρίσει μια γνήσια ανάπτυξη. Ας μην ξεχνούμε άλλωστε οτι μια πρώτη προσπάθεια έγινε αλλά η πολιτική επικυριαρχία - όποια και αν ήταν - την κατέπνιξε. "Ουδεμία δύναμις ισχυροτέρα της αδρανείας" αγαπητή Dimi.
    Και ολίγα περί νεολαίας αγαπητή "αγρυπνη" και όσους συμφωνούν μαζί σου.Νεολαία δεν υπάρχει. Ξεχάστε το! Δεν υπάρχει διότι από το 1983 δεν υπάρχει εθνική παιδεία, διότι από την καταραμένη εκείνη 10ετία, το Υπουργείο Παιδείας, τα σχολεία και τα ΑΕΙ του τόπου βρίσκονται στα χέρια της παγκοσμιοποιημένης "θολοκουλτούρας". Η νεολαία του "φραπόγαλου", του "μπαμπά, δως μου 20 ευρώ", του κινητου απο τα 10, του βιασμού από τα 12 και του φόνου από τα 14, με αφήνει παγερά αδιάφορο και σίγουρα δεν είναι η νεολαία που θα ήθελα για την πατρίδα μου. Αλλωστε, σε τι θα αντιδράσει αυτή η νεολαία που, καλά-καλά, δεν γνωρίζει γιατί αποκαλείται ελληνική. Και, άν ποτέ αντιδράσει, τα κίνητρά της θα είναι πολύ διαφορετικά από τα δικά μου - ίσως μάλιστα να αναγκασθώ να βρεθώ απέναντί της - για να σώσω ό,τι ακόμη μπορεί να περισωθεί από τον τόπο μου. Δυστυχώς, ελλείψει νεολαίας, περιμένουμε στη χώρα μας να κάνει την επανάστασή της η γενιά των 40άρηδων και των 50άρηδων. Αυταπατόμεθα προ του αφεύκτου τέλους. Εάλω η Πόλις!

    • άγρυπνη avatar
      άγρυπνη @ Θεόδωρος 17/10/2012 15:16:41

      Οι νέοι μας σήμερα.Το αίνιγμα του μέλλοντός μας,διότι πολύ καιρό δεν είδα καμμία σοβαρή κοινωνιολογική,ανιδιοτελή έρευνα που να μας αποκαλύπτει τα μυστικά τους,εκεί, στις δικές τους κλειστές[από άμυνα]κοινότητές ,τα καταφύγιά τους.Θα ήθελα μόνο να αναφερθώ στους αθλητές,που αγωνίζονται τυλιγμένοι με την γαλανόλευκη και τα δάκρυα στα μάτια τους,τους μαθητές που πρωτεύουν σε διεθνείς διαγωνισμούς,τους φοιτητές που με φορέα Ελληνικά πανεπιστήμια διακρίνονται διεθνώς για την εφευρετικότητα της εργασίας τους,για την στροφή νέων στη καλλιέργεια της γής με σύγχρονες μεθόδους,για τις χιλιάδες άλλους που αγγίζουν την ομορφιά στα ωδεία της χώρας,και πόσα άλλα ελπιδοφόρα υπάρχουν,που η μιζέρια μας εμποδίζει να τα βλέπουμε.Ολα αυτά τα Ελληνόπουλα ποτέ δεν θα αλλωτριωθούν,ακόμα και να μεταναστεύσουν.Το Νόστιμον ήμαρ θα είναι ο παντοτινός τους πόθος,γιατί τον Οδυσσέα έχουν παππού.Η δρόμος και ο χρόνος θα φαίνονται ατέλειωτοι και επώδυνοι,αλλά με τέτοια μαγιά εγώ δε φοβάμαι.

      • άγρυπνη avatar
        άγρυπνη @ άγρυπνη 17/10/2012 15:26:27

        Ο δρόμος........

  41. popaia avatar
    popaia 17/10/2012 19:26:47

    Ποιοί αστοί, ποιός αστισμός και ποιά αστική τάξη; Προϋπόθεση είναι τα άστεα κι εδώ έχουμε μόνο καμουφλαρισμένες φαβέλες. Έχει συντελεστεί γενοκτονία πόλεων, η μεγαλύτερη στον κόσμο, και η κατάληξη ήταν αυτή που βλέπουμε με αποκορύφωμα τη χαβούζα της Αθήνας.
    Η αρχιτεκτονική είναι το παν, το δομημένο περιβάλλον έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ψυχολογία, ενδέχεται όλη μας η κατάντια να οφείλεται στο έκτρωμα γύρω μας. Τώρα πώς νομίζει ο Πάρσιφαλ ότι ο Κερκυραίος π.χ. είναι μπουρτζόβλαχος συγκριτικά με τον πακιστανοποιημένο κάτοικο Αθήνας, άβυσσος η ψυχή.
    Μου κάνει πάντως μεγάλη εντύπωση που ο αστολάτρης αρθρογράφος δεν θίγει καθόλου το θέμα της πολεοκτονίας στην Ελλάδα και της οικτρής παραμόρφωσης του αστικού τοπίου.
    Όπως δεν θίγει ούτε το θέμα του ισλαμολούμπεν που έχει συρρεύσει στην Αθήνα κατά εκατομμύρια, προφανώς αυτό του φαίνεται ταιριαστό αξεσουάρ των δυτικών μητροπόλεων... Μόνο που κανείς δεν γνωρίζει καμία δυτική μητρόπολη
    με το δικό μας χάλι.

    Επίσης δυο παρατηρήσεις:
    α) Στην υπόθεση Οτσαλάν το μεμπτό δεν ήταν η κρατική "ανικανότητα" αλλά η ατιμία της κατάδοσης ενός πολιτικού φυγάδα, κι αυτό ήταν πολύ μεγάλη βλαχιάάάάαα.... Και τα περί του πολέμου, τ' ακούω βερεσέ.
    β) Τα τούρκικα σήριαλ που μας πάνε στην προνεωτερική κοινωνία...
    Μάλλον μέσα στην προνεωτερικότητα περιλαμβάνεται και η μικροψυχία μέχρι μικροπρέπειας να μην αναγνωρίζουμε ότι οι Τούρκοι κάνουν εξαιρετικά σήριαλ. Και μιλάμε ποιοί; Εμείς που τόσα χρόνια μάς ταϊζανε Φώσκολο! Ε όχι!
    Θα ήταν πολύ μετανεωτερικότερο, αντιβλαχικότερο και αστικότερο κύριε Πάρσιφαλ να σας άρεσαν μερικά πολύ καλά τούρκικα σήριαλ (από λογοτεχνικά βιβλία μεταφερμένα στην τηλεόραση), αλλά ν' απεχθανόσασταν τη νεοταξίτικη
    ελληνοτουρκική φιλία, χάριν της οποίας προφανώς φρικάρατε με την ιδέα ότι θα...μπλέκαμε σε πόλεμο λόγω "ανικανότητας"....

    Το άρθρο δεν αποπνέει αστική συνείδηση με τίποτα. Λίγο Μάνο, λίγο κυρ Φώτη,
    πολύ, μα πολύ Αλέκο Παπαδόπουλο, ολίγη Ντόρα, τα γνωστά. Βλαχουριά και των γονέων.

  42. Βασίλειος Λιάκος avatar
    Βασίλειος Λιάκος 17/10/2012 19:40:38

    Σέ όλες τις παραπάνω αναλύσεις απουσιάζει ο Χριστός ο οποίος είπε: " Άνευ εμού ού δύνασθε ποιείν ουδέν!", από εκεί και ύστερα πάσα ανάλυσις ματαιοπονία εστί.
    Από την στιγμή κατά τη οποίαν οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τον δρόμο του Θεού, αυτά είναι φυσικά επακόλουθα.

  43. KANT KONST avatar
    KANT KONST 19/10/2012 02:28:45

    Πηγαμε σε Ιταλους, ε?
    Αφου πριν ειχαμε γερμανους........
    Μηπως σας ζητησαν περισσοτερα λεφτα οι γερμανοι-καθοτι ως γνωστον σιχαινονται τους προδοτες...........
    Ειστε τοσο ανικανοι ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ?
    Προφανως δεν εισαστε........επικiνδυνοι ανθελληνες εισαστε και μετα απο πολλους μηνες βρηκα ΠΟΛΛΟΥΣ που λενε τα ιδια μ αυτα που λεω για εσας......
    Guten Morgen!

  44. Χριστίνα avatar
    Χριστίνα 25/10/2012 08:15:53

    ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΌ ΆΡΘΡΟ,
    Εχω όμως την αίσθηση ότι αναζητούμε την επανάσταση με λάθος δεδομένα.
    Όπως λέει και το τραγούδι : ‘’ο κόσμος άλλαξε αλλάξαν οι καιροί.’’
    Περιμένουμε επαναστάσεις από μια κοινωνία που χρόνια τώρα παγκοσμίως έχει ελεγχθεί και μετατραπεί σε ζώντα ζόμπι κατανάλωσης. Η ‘’παχυσαρκία του σώματος’’ έχει φέρει ανικανότητα καθαρούς σκέψεως διότι δεν βασίζεται πλέον στις άυλες κατά πολλούς ιδέες και αξίες αλλά στην καθημερινή κατανάλωση και τέρψη συγκεκριμένων αισθήσεων και παθών. …Κάποτε οι ‘’παγκόσμιοι ηγεμόνες’’ επέβελαν στους πνευματικά πιο ανεπτυγμένους κόσμους δια της βίας τα θέλω τους, έτσι είχαμε και τους πολέμους ώστε ο ισομερισμός και καταμερισμός των θέλω και των αναγκών να γίνεται κατά το δοκούν των ολίγων. Αυτό όμως όπως αποδείχτηκε με τις διαφοροποιημένες ήδη σήμερα ενέργειές τους δεν απέφερε τα αποτελέσματα τα οποία ήθελαν. Ετσι λοιπόν ήταν πιο εύκολο να καλλιεργηθεί ο νωθρός εαυτός του καθενός μας που μπορεί να χαμογελάσει στο λαμπύρισμα ενός χρυσού κοσμήματος , μια αγοράς ενός αντικείμενου και γενικότερα στην επιφάνεια , στο γλάσσο ,στο περιτύλιγμα με αποτέλεσμα να μαλθακέψει …Ετσι λοιπόν μια κοινωνία αξιών , που το ‘’φαί’’ δεν το είχε ως μέσον απόλαυσης αλλά επιβίωσης, την διασκέδαση και την παιδεία σαν μόρφωση και ανάταση πνευματική κατέληξε να λέει :
    Κάτσε κάτω ρε , ξέρεις ποιος είμαι 'γω, πόσα δίνεις , πόσα θες , με πόσα τη παίρνεις.
    Γίναμε δούλοι των παθών μας και έτσι ελέγξιμοι , ο πιο έξυπνος αποτελεσματικός τρόπος ελέγχου μια κοινωνίας που από πνευματική γίνεται υλική υποκύπτει στα πάθη αναλώνεται σε φαιδρά και επιφανειακά θέματα και λογικές και άρα δεν έχει αντιστάσεις και αντιδράσεις.
    Οι πόλεμοι στους οικονομικά ανεπτυγμένους έγιναν whitecollar πια χρησιμοποιώντας σαν υπνωτικό την πιο αποτελεσματική και πιο ήρεμη ζωή…μας έφεραν στο τελευταίο σκαλοπάτι της ανθρώπινης υπόστασης μας το σούρσιμο στη λάσπη της υλικής ανάγκης, θάβοντας τον μεγαλύτερο θησαυρό που θα μπορούσαμε να έχουμε την ελεύθερη ψυχή και το καθαρό πνεύμα μας . Ίδιον των Ελλήνων
    Ως εκ τούτου η αστική τάξη που κατέκλυσε την κοινωνία από την Γαλλική και ίσως νωρίτερα, επανάσταση τουλάχιστον τότε άρχισε να διαφαίνεται πιο έντονα, μπορεί να επαναστατήσει όταν χάσει και την τελευταία ικμάδα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού κοινώς κάπου λίγο παρακάτω, εκεί που οι γονείς στο πλείστον θα είναι επαίτες και τα παιδιά πόρνες στο σώμα για να επιβιώσουν, γιατί στην ψυχή λίγο ως πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας έχει γίνει.

  45. Theoprovlitos avatar
    Theoprovlitos 29/10/2012 10:32:04

    Ως ξεπεσμενος αστός (όπως και οι περισσοτεροι φίλοι μου) θα συμφωνησω και θα προσυπογραψω το άρθρο. Προλαβα να ζησω σε μια Αθήνα που όλα είχαν καποια ποιότητα. Μπορει εμεις να ακουγαμε Χατζηδακι και οι "αλλοι" Καζαντζιδη αλλα και οι δύο είχαν ποίοτητα. Σήμερα άπαντες, καγκουροι και μη ακουνε Έλλη Κοκκινου.

    Κατ αρχην αστοι δεν σημαινει κατ αναγκη πλουσιοι. Οι ξεριζωμενοι Μικρασιατες που βρεθηκαν σε εναν τόπο πολυ κατωτερο από αυτον που άφησαν ηταν αστοι, ακομα και σε παραγκες.

    Και υστερα ήρθε το φαινομενο ΠΑΣΟΚ. Το Φεστιβαλ Αθηνων και τα Ξενία για παραδειγμα που πριν λειτουργουσαν στελεχωμενα από 3-4 μορφωμενα και καλλιεργημενα άτομα κατακλείστηκε από υπεραριθμους χωριαταρους που ερχοντουσαν στο γραφειο φορωντας πυτζαμα και δεν γνωριζαν καμμια ξενη γλωσσα και δεν ειχαν καμμια Μουσικη Παιδεια. Το πεινασμενο ματι του άξεστου χωριατη σε θεσεις εξουσιας αρχισε το πλιατσικο. Ανθρωποι χωρις παιδεία, καλλιεργεια και μορφωση στελεχωσαν το ελληνικο κρατος εκτοπιζοντας υπο καθεστως πληρους αναξιοκρατίας και φαυλοκρατίας εκεινους που θα είχαν τα προσόντα να το κανουν.

    Το κρατος παραδόθηκε στην Χειριστοκρατία και μαλιστα μαζικά. Άθλιοι επίδοξοι μικροαστοί εγκατασταθηκαν μαζικά στην Αθηνα από τα γκράβαρα απεμπολώντας μετά ζήλου τον παραδοσιακό εαυτό τους, μεσα από ενα παραλύρημα επιδειξιομανίας, νεοπλουτισμου και αρχοντοχωριατισμου ενω δεν εστερνησθηκαν ποτέ τον αστικό κωδικα συμπεριφοράς διοτι του ήταν ξενος και ανοίκειος.

    Με ανυπαρκτη Παιδεία μετατραπηκαν και σε μικροαστικες σουφραζετες "αναβαθμισης" - στην ουσια αλλοτριωσης - ΚΑΙ της ελληνικης επαρχιας συμφωνα με τα αθλια μικροαστικά κακέκτυπα τα οποία είχε κατασκευάσει η γκλάβα τους. Ήταν τότε που το αστικο χρημα κατεστρεφε ολοκληρους παραδοσιακους οικισμους παραδιδοντας τους στο ελενίτ και τα πατζουρια αλουμινίου ενω τα παραδοσιακα καφενεια που σημερα φωτογραφιζουν οι τουριστες (οσα απέμειναν) αντικατασταθηκαν από άθλιες καφετεριες.

    Χιλιαδες πολιτισμικα ερμαφροδιτοι επαρχιωτες, που δεν ειναι ουτε αστοί ουτε χωρικοί αλλα μια πολιτισμικη τερατογεννεση εκτοπισαν εκεινους που ήταν ήδη ομαλα ενταγμενοι στην αστικη Αθηνα πριν αυτη παραδοθεί στον υδροκεφαλισμό.

    Μπορει η γιαγια μου να εμενε στην Αγγελου Γεροντα στην Πλάκα και να παντρευτηκε στην Μεταμορφωση στην Κυδαθηναίων αλλά πεθανε με μια συταξη στα παρακμαζοντα Πατησια. Τοτε ακριβως που ημιμαθεις δημοσιοι υπαλληλοι με εντονη ντοπιολαλια και αναλογο dress code στελεχωναν τα παντα σε αυτη τη χωρα με μισθους που τους επετρεπαν να αγορασουν ακινητο στην Ηλιούπολη και να μετατρεψουν την παραγκα στο χωριο σε κιτσατη βίλα.

    Τοτε που εμεις οι Β και Γ γενιας Αθηναιοι μεναμε διαρκως στην απ έξω αρνουμενοι να αποτελέσουμε μερος της παρακμης, της αναξιοκρατίας και της φαυλοκρατίας που χειροκροτουσε κατι τυπους σαν τον Μένιο Κουτσογιωργα και τον Ευάγγελο Γιαννοπουλο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.