#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
03/01/2014 07:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ελάφρυνση χρέους: αναγκαιότητα ή φενάκη;


Η αόριστη υπόσχεση που δόθηκε στην Ελλάδα για ελάφρυνση χρέους, είτε υπό την εκδοχή του ΔΝΤ (απομείωση-«κούρεμα»), είτε υπό την εκδοχή της Γερμανίας (περαιτέρω μείωση των επιτοκίων των μνημονιακών δανείων και παράτασης της διάρκειας αποπληρωμής τους), απετέλεσε κυρίαρχη προσδοκία στον ελληνικό δημόσιο λόγο κατά το έτος 2013. Κατά δε την κρατούσα άποψη στην κοινή γνώμη, η ελάφρυνση θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση τόσο για την λεγόμενη «βιωσιμότητα» του χρέους, όσο και για τον προγραμματιζόμενο για το 2014 δανεισμό της Ελλάδας απευθείας από τις αγορές χρήματος.


Κατά την αντίληψη αυτή, η Ελλάδα δεν είναι δηλαδή σε θέση να επιβιώσει δημοσιονομικά, παρά μόνον αν λάβει περαιτέρω βοήθεια από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης.


Είναι όμως πράγματι έτσι;


Περί «βιωσιμότητας» του χρέους εν γένει


Ο νεολογισμός της «βιωσιμότητας» («sustainability») του χρέους υπονοεί ότι ένα χρέος δεν χρειάζεται να αποπληρωθεί, αρκεί να είναι «βιώσιμο». «Βιώσιμο» είναι ένα χρέος, όταν υφίσταται η τεκμηριωμένη προσδοκία ότι θα εξευρίσκονται στο μέλλον δανειστές από την ελεύθερη αγορά χρήματος, πρόθυμοι να αναχρηματοδοτούν το χρέος, όταν λήγουν προηγούμενα δάνεια (ομόλογα ή άλλου είδους). Η τεκμηριωμένη αυτή προσδοκία σημαίνει, για όποιον δανείζει την Ελλάδα, ότι κατά την λήξη του δανείου η χώρα θα έχει, όχι δικά της χρήματα για να αποπληρώσει το δάνειο που της έδωσε (αυτό είναι, σε παγκόσμιο επίπεδο, πρακτικώς αδύνατον να συμβαίνει), αλλά την αξιοπιστία να συνάπτει νέα δάνεια, προκειμένου να επιστραφεί στον δανειστή το ποσόν του ενεστώτος δανείου.


Η απόπειρα του ΔΝΤ να ορίσει με όρους ποσοστών επί του ΑΕΠ (120% το 2020 ή κάτω του 110% το 2022 ή ο,τιδήποτε άλλο) την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είναι τουλάχιστον παράδοξη, αν όχι πλήρως εσφαλμένη: Η βιωσιμότητα ενός χρέους δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επίτευξη μιας διαρκούς μελλοντικής προσδοκίας περί της δυνατότητας αναχρηματοδότησης. Ασφαλώς και απαιτούνται καλά δημόσια οικονομικά για να συντηρείται η εν λόγω προσδοκία. Από πουθενά όμως δεν προκύπτει ότι μια χώρα πρέπει να πληροί το ένα ή το άλλο μέγιστο ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο, προκειμένου να συντηρείται η προσδοκία αυτή.


Υπάρχουν πολλές χώρες με ιστορία ποσοστών χρέους πολύ μεγαλύτερων από το όριο «βιωσιμότητας» που έθεσε το ΔΝΤ, για τις οποίες ουδέποτε τέθηκε ζήτημα. Το Βέλγιο, επί παραδείγματι, συμφώνησε την ΟΝΕ το 1992 με κατεστραμμένη την μεταποιητική οικονομία του νοτίου, γαλλόφωνου κρατιδίου και βασισμένο στην οικονομία παροχής υπηρεσιών του βορείου, ολλανδόφωνου κρατιδίου, έχοντας ποσοστό χρέους/ΑΕΠ επιπέδου 140%. Η Ιαπωνία επιβιώνει με ποσοστό χρέους άνω του 200% του ΑΕΠ. Τούτο, διότι η δημιουργία του ιαπωνικού χρέους οφειλόταν όχι σε διαρθρωτικού χαρακτήρα δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά στην σώρευση εκτάκτων δαπανών, στις οποίες προέβη η ιαπωνική κυβέρνηση κυρίως κατά την δεκαετία του 1990, προκειμένου να αποφύγει η ιαπωνική οικονομία την ύφεση.


Στην προμνημονιακή οικονομική πραγματικότητα, εν γένει, η οποιαδήποτε απόπειρα να χαρακτηρισθεί το χρέος χώρας του ανεπτυγμένου κόσμου ως δήθεν «μη βιώσιμο» θα αντιμετωπιζόταν είτε ως ατεκμηρίωτη, είτε ως ύποπτη: Έως και είκοσι τέσσερις μόλις ημέρες (30-3-2010) πριν από την αναγγελία υπαγωγής της στον «μηχανισμό στήριξης» από τον τότε πρωθυπουργό, Έλληνες και διεθνείς επενδυτές δάνεισαν στην Ελλάδα ποσό πέντε δις ευρώ με επιτόκιο 5,90% (βλ. ΦΕΚ τ. Β 467/19-4-2010). Ποιος θα δάνειζε, ακόμη και τότε, εάν υφίστατο πεποίθηση περί μη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους;


Προκύπτει, συνεπώς, αβίαστα ότι η βιωσιμότητα ενός χρέους αποτελεί συνθήκη καθαρά υποκειμενική. Διαμορφούμενη μεν από ποικίλους αντικειμενικούς παράγοντες, τόσο ποικίλους όμως, ώστε να μην είναι δυνατόν να τυποποιηθεί ένα συγκεκριμένο ανώτατο ποσοστό ως «βιώσιμο».


Η πλήρης υποκειμενικότητα της «βιωσιμότητας» συνεπάγεται για την Ελλάδα, ότι δεν είναι αναγκαίο να φθάσει η χώρα σε κάποιο απολύτως αυθαίρετα και χωρίς καμία επιστημονική θεμελίωση τεθειμένο, συγκεκριμένο ποσοστό χρέους σε συγκεκριμένο χρόνο, αλλά πολύ απλά να πείθει την επενδυτική κοινότητα ότι δεν θα χάσει τα χρήματά της, εάν την δανείσει.


Βιωσιμότητα και ελάφρυνση


Φυσιολογικά συνάγεται από τα παραπάνω η τοποθέτηση ότι το ελληνικό χρέος θα θεωρείται βιώσιμο όχι εάν το θεωρούν τέτοιο το ΔΝΤ ή η Κομισιόν, αλλά αποκλειστικώς και μόνον εάν το θεωρούν όσοι κληθούν αύριο να δανείσουν χρήματα στην Ελλάδα εκ νέου. Εάν δηλαδή η εν γένει επενδυτική κοινότητα θεωρεί αξιόπιστα ότι θα λάβει πίσω όσα χρήματα ενδεχομένως δανείσει σήμερα στην Ελλάδα.


Με άλλα λόγια, η επιτυχής και μόνιμη έξοδος της Ελλάδας στις αγορές θα αποτελεί και οριστική απάντηση στο (πάντοτε υποκειμενικό) ζήτημα, εάν το ελληνικό χρέος είναι ή όχι βιώσιμο.


Καθίσταται προφανές ότι, εάν η Ελλάδα έχει ή αποκτήσει την δυνατότητα να βρίσκει τα δάνεια που της χρειάζονται από τις αγορές χρήματος, το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους της θα έχει επιλυθεί, χωρίς να απαιτείται καμία περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους από τα κράτη της Ευρωζώνης.


Συνεπώς, η σχέση βιωσιμότητας και ελάφρυνσης χρέους δεν είναι κατ’ ανάγκη αυτή που το ΔΝΤ και η Κομισιόν ισχυρίζονται (η ελάφρυνση του χρέους είναι αναγκαία για την βιωσιμότητα), αλλά μπορεί και να είναι ακριβώς η αντίστροφη: Η δεδομένη, για τις αγορές χρήματος, βιωσιμότητα του χρέους να αποτελεί απόδειξη της μη αναγκαιότητας για την ελάφρυνσή του.


Το αν ισχύει η μία ή η άλλη εκδοχή δεν θα το αποφασίσει κάποιος επίσημος φορέας, παρά μόνον η ίδια η πραγματικότητα.


Καθώς ισχυροποιούνται οι ενδείξεις ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να εξέλθει στις αγορές με την υποστήριξη των μεγαλύτερων επενδυτικών τραπεζών παγκοσμίως, χωρίς να τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη ελάφρυνση χρέους, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι το χρέος της Ελλάδας σήμερα και είναι βιώσιμο (υπό την έννοια ότι αυτή είναι η γενική, ενεστώσα υποκειμενική παραδοχή των αγορών χρήματος) και δεν είναι αναγκαία η ελάφρυνση, για να καταστεί βιώσιμο.


Εύλογα ανακύπτει εδώ το ερώτημα, για ποιο λόγο οι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί θεωρούν βιώσιμο ένα χρέος της τάξης του 170%. Η απάντηση είναι ότι τα σημερινά δημοσιονομικά δεδομένα δείχνουν ότι η Ελλάδα στα επόμενα χρόνια θα έχει υψηλά πλεονάσματα, τα οποία θα δημιουργήσουν μόνιμη προοπτική μείωσης του χρέους. Σε συνδυασμό με την προσδοκώμενη ανάπτυξη (αναπόφευκτη, σε μεγάλο βαθμό, έπειτα από τόσα χρόνια βαθειάς ύφεσης), είναι φανερό ότι ο λόγος χρέους/ΑΕΠ θα μειωθεί δραστικά, τόσο λόγω μείωσης του αριθμητή, όσο και λόγω αύξησης του παρονομαστή, χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία σε ποιο ακριβώς χρονικό σημείο θα μειωθεί σε «φυσιολογικά», αριθμητικώς, επίπεδα. Σημασία έχει μόνον η δυναμική μείωσης, η οποία φαίνεται ότι είναι τέτοια, ώστε να πείσει τους επίδοξους δανειστές της Ελλάδας για την μελλοντική βιωσιμότητα του χρέους.


Στο περαιτέρω ερώτημα, πού οφείλεται τότε η διεθνής πίεση περί την ελάφρυνση, εάν δεν είναι αναγκαία, απάντηση δίδουν α) η υποβόσκουσα αμερικανο-γερμανική διαμάχη περί την ευρωπαϊκή κρίση και β) τα γερμανικά συμπλέγματα ανωτερότητας, που καθιστούν προτιμότερη για την γερμανική κυβέρνηση την χρήση των χρημάτων του Γερμανού φορολογουμένου, παρά την άρση της κηδεμονίας της Ελλάδας.


Έξοδος στις αγορές vs. ελάφρυνση χρέους;


Καθίσταται σαφές ότι, στον βαθμό που τίθεται, το δίλημμα «ελάφρυνση χρέους, νέο δάνειο και νέο Μνημόνιο», αφενός, και «έξοδος στις αγορές έστω και χωρίς ελάφρυνση χρέους» δεν απαντάται υπό τις συνήθεις μνημονιακές συνθήκες περί (πραγματικών ή ψευδών) «μονοδρόμων», αλλά καθαρά με όρους πολιτικής επιλογής. Τούτο, διότι υπό την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, από το 2014 θα είναι εφικτή η διαχείριση των ελληνικών δημοσιονομικών πραγμάτων χωρίς τα δάνεια των Μνημονίων. Το μόνον ερώτημα που τίθεται, συνεπώς, είναι εάν θα είναι και προτιμητέα η οικονομική διαχείριση εντός ή εκτός Μνημονίων.


Υπέρ της συνέχισης του δανεισμού από τα κράτη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ συνηγορούν το πολύ χαμηλότερο επιτόκιο των δανείων του «επίσημου» τομέα, καθώς και το γερμανικής καταγωγής επιχείρημα ότι η Ελλάδα φέρεται να χρειάζεται συνεχή κηδεμονία, προκειμένου να της επιβάλλεται η δημοσιονομική αρετή. Υπέρ της συνέχισης της εξάρτησης από την Ευρωζώνη συνηγορεί επίσης και ο υφέρπων ραγιαδισμός μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού, που προτιμάει να κολακεύεται από την ιδέα ότι οι ξένοι είναι δήθεν υποχρεωμένοι να στηρίζουν οικονομικά την Ελλάδα, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα και έναν μόνιμο αποδέκτη μιας μονίμως ατελέσφορης τάσης για διαμαρτυρία, συνδεόμενης με συλλογικά συμπλέγματα κατωτερότητας.


Τα δύο τελευταία επιχειρήματα σημαίνουν βέβαια ότι η Ελλάδα, για κάποιον μεταφυσικό λόγο, δεν δικαιούται ή δεν επιθυμεί να είναι ανεξάρτητο κράτος. Εντούτοις, η άσκηση πολιτικής πρέπει να απεξαρτηθεί τόσο από μικροελλαδικά συμπλέγματα κατωτερότητας, όσο και από τα παραπληρωματικά αυτών γερμανικά συμπλέγματα ανωτερότητας. Ειδικά περί των τελευταίων, θα πρέπει οι εταίροι μας να συνειδητοποιήσουν, ότι το συλλογικό τραύμα που προκάλεσαν τα Μνημόνια στην ελληνική κοινωνία θα λειτουργήσει για τις επόμενες γενεές με τρόπο παρόμοιο με τον γερμανικό υπερπληθωρισμό που προηγήθηκε της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία: Για το ορατό τουλάχιστον μέλλον είναι μάλλον αδύνατον να υπάρξει πολιτική συναίνεση στην Ελλάδα για αύξηση του δημοσίου δανεισμού. Καμία κυβέρνηση, δεξιά ή αριστερή, δεν θα μπορέσει πλέον να νομιμοποιήσει πολιτικά τα ελλείμματα και τον επιπλέον δανεισμό.


Το ισχυρότερο επιχείρημα έναντι του αυξημένου επιτοκίου των αγορών, θα είναι η οριστική παύση του «λάθος προγράμματος» που έχει παραδεχθεί μεν ανοικτά το ΔΝΤ, αλλά συνεχίζει με ανεξήγητη καταστροφική επιμονή να θέλει να επιβάλει στην Ελλάδα. Η παραδοχή του «λάθους» σημαίνει η Ελλάδα χρειαζόταν και χρειάζεται διαφορετική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών της. Όχι ότι δεν απαιτείται δημοσιονομική αυστηρότητα: Κάθε άλλο. Όμως το οικονομικό πρόγραμμα των Μνημονίων δεν ήταν πρόγραμμα δημοσιονομικής αυστηρότητας: Ήταν πρόγραμμα εκτεταμένης, όσο και αχρείαστης οικονομικής καταστροφής. Την μεγαλύτερη απόδειξη περί τούτου αποτελεί το γεγονός ότι η ίδια η Ελλάδα έχει εφαρμόσει στο παρελθόν με δική της πρωτοβουλία προγράμματα λιτότητας με επιτυχία, χωρίς τα καταστροφικά αποτελέσματα του «μονοδρόμου» των Μνημονίων.


Ο οικονομολογικός παραλογισμός από την πλευρά της τρόικας συνεχίζεται μέχρι σήμερα, απειλώντας μάλιστα, και μόνο που διατυπώνεται, την επερχόμενη ανάκαμψη, μέσω της επιδείνωσης του οικονομικού κλίματος που προκαλεί. Συνεπώς, το περιορισμένο δημοσιονομικό κόστος του αυξημένου επιτοκίου των αγορών, που ούτως ή άλλως δεν απειλεί την δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας, θα υπερκαλυφθεί από τα επιπλέον έσοδα που θα φέρει στο κράτος η αυξημένη οικονομική δραστηριότητα, που θα προκαλέσει η βελτίωση του οικονομικού κλίματος.


Στα δημοσιονομικά αυτά πλεονεκτήματα θα πρέπει να προστεθούν και τα εμφανή πολιτικά πλεονεκτήματα της αποδέσμευσης από τα Μνημόνια. Πολιτικό πλεονέκτημα για την ελληνική κυβέρνηση σημαίνει πολιτική σταθερότητα για την χώρα και πολιτική σταθερότητα σημαίνει ταχύτερη ανάκαμψη. Τα πολιτικά αυτά πλεονεκτήματα θα υπερκεράσουν όποιο τέτοιο πλεονέκτημα θα μπορούσε να προσδώσει στην ελληνική κυβέρνηση η υλοποίηση της δέσμευσης των δανειστών για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους


Συμπερασματικώς, η έξοδος στις αγορές πρέπει, από δημοσιονομικής απόψεως, να προτιμηθεί σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν θέσει σε κίνδυνο την διαπραγμάτευση περί την λεγόμενη «ελάφρυνση» του ελληνικού χρέους. Η Ελλάδα χρειάζεται την αποδέσμευση από τα Μνημόνια περισσότερο από ποσοτική μείωση των επιτοκίων που θα πληρώνει στους δανειστές της.


Γεώργιος Ι. Μάτσος


Δ.Ν., Δικηγόρος

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 03/01/2014 08:11:53

    Δεν συνδέεται τουλάχιστον επισημά η δεσμευση για την ελαφρυνση του χρεους με την υποχρεωση νεου μνημονίου.
    Η ελαφρυνση του χρεους ηταν δεσμευση εάν επιτευχθει πρωτογενες πλεονασμα.
    Θεωρητικα πρεπει να την δωσουν και κατοπιν να αποφασισει η Ελλαδα εάν την συμφερει η συνεχιση με νέο πρόγραμμα ή με δανεισμο από τις αγορες.

  2. anarcholiberal avatar
    anarcholiberal 03/01/2014 08:43:57

    Αξιότιμε κύριε συνάδελφε, γιατί αργήσατε τόσο πολύ να μεταλαμπαδεύσετε τα όσα εξαιρετικά και αποδιδόμενα τόσο απλά επιχειρήματά σας σε όλους μας; Εξαιρετικό πόνημα! Εξαιρετικό! Ευχαριστούμε ....
    ΥΓ: μα να μην υπάρχει ένας, ένας σύμβουλος, υπουργος, υφυπουργός, κάποιος ρε παιδί μου που να μπορέσει τόσο όμορφα να εξηγήσει στους από κάτω τα δεδομένα; Κρίμα...

    • APO avatar
      APO @ anarcholiberal 04/01/2014 17:24:40

      Yποθέσεις , αναγωγές , αστήρικτες εκτιμήσεις , προσπάθεια θεωρητικής τεκμηρίωσης ,αλλά πειστικά επιχειρήματα για το δια ταύτα, όχι.
      Από που προκύπτει ο ενθουσιασμός.

  3. T. S. avatar
    T. S. 03/01/2014 08:50:01

    Απο την προενταξιακη στο ευρώ περίοδο (προ 2002) είχε διευκρινισθει από τους τεχνοκράτες, οτι η ποσοτικοποιηση της βιωσιμότητας ενός εκάστου χρέους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ενδεχόμενη αναχρηματοδότησή του. Και αυτό γινόταν πάντα για πρακτικούς λόγους. Όταν λ.χ. το Δ. Σ. του Ταμείου Σιδηροδρομικων του Μιλγουόκι αποφασίζει να τοποθετήσει Χ εκ δολάρια σε ελληνικά ομόλογα με Ψ% απόδοση, για να μην καταλήξουν όλοι μαζί στη φυλακή αν κάτι πάει στραβά, οφείλει να το τεκμηριώσει βάσει καταστατικού που συνήθως σημαίνει εκθέσεων αξιολόγησης, τραπεζικών επιτοκίων κλπ. Άπαντα ποσοτικοποιημενα.
    Βέβαια, η ΕΚΤ θα μπορούσε να εγγυάται προς το ως άνω Ταμείο το βιωσιμον της απόδοσης του ομολόγου μας βασιζόμενη σε άλλα κριτήρια. Ομως θα ρωτήσω: κάτι τέτοιο μας συμφερει; Όταν η παραγωγικοτητα της οικονομίας μας εξακολουθεί να εξαρτάται από το αν θα πάει διακοπές ο ταδε υπάλληλος ή από το αν η δεινα ΚΥΑ εννοεί ετούτο ή το άλλο προαπαιτουμενο, η οικονομία πάει κατά διαόλου μαζι με τα "ποιοτικά" κριτήρια βιωσιμότητας.

    Κατά τα λοιπά, συμφωνώ με την προσέγγισή σας.

  4. George Ν avatar
    George Ν 03/01/2014 11:34:59

    Το Βέλγιο πούλησε χρυσό για να μειώσει το χρέος ενώ ταυτόχρονα είναι η πρωτεύουσα της ΕΕ, η Ιαπωνία όπως και η Ιταλία δανείζονται κυρίως εσωτερικά που δείχνειι πολλά για τις οικονομίες τους. Σαφώς δλδ το ποσοστό από μόνο του δεν είναι ασφαλής δείκτης για την βιωσιμότητα ενός χρέους όπως σωστά αναφέρεται και κάποιος θα πρέπει να κοιτάξει και τα υπόλοιπα. Εδώ είναι που υστερεί η Ελλάδα και αυτός είναι ο λόγος για την επιμονή της Γερμανίας σε "κηδεμονία" (quarantine στην πραγματικότητα) και όχι κάποια τιμωρητική διάθεση. Η Ελλάδα είναι σε μια δυτικο-ευρωπαική ένωση με μια νοτιο-βαλκανική οικονομία. Πρέπει να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο για να είναι κάποιο ποσοστό του χρέους sustainable. Αυτό απαιτεί χρόνο, όχι από μόνο του-η αγορά προεξοφλεί- αλλά μέχρι να αλλάξει η νοοτροπία που εμποδίζει την μετάβαση. Για να αλλάξει η νοοτροπία πρέπει να χαθεί κάθε ελπίδα που την συντηρεί. Μέχρι τώρα έχουν διαψευσθεί πολλές αλλά είναι φανερό ότι ακόμα υπάρχουν ισχυρές αυταπάτες για έναν από μηχανής θεό, ένα quick fix. Μια έξοδος στην αγορά, όπως και η "ελάφρυνση" θα βοηθήσει στο να διαψευσθούν και άλλες. Μετά θα μπορέσουμε να ασχοληθούμε με τα fundamentals δλδ την εμπιστοσύνη, πόσο εύκολα χάνεται και πόσο δύσκολα ανακτάται και να χτίσουμε πάνω της περνώντας σε πιό δύσκολα conepts όπως ROI για τους επενδυτές και όχι για το κράτος και τους πατρώνες του :-)

  5. blue nile avatar
    blue nile 03/01/2014 12:11:26

    1) To χρέος είναι μη βιώσιμο.
    Όχι γιατί είναι μόνο το ποσοστό του 170% του ΑΕΠ.
    Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ύφεση (αρνητική ανάπτυξη) πάνω από 3%
    Eίτε βγούμε στις αγορές με τις πλάτες του ΟΜΤ οπότε θα δανειστούμε περίπου στο 4,5-5.5% είτε συνεχίζουμε να παίρνουμε δάνεια από το ΔΝΤ με 4% για να είναι βιώσιμο το χρέος θα έπρεπε η ανάπτυξη μας να είναι πάνω από 4%.
    Εδώ εμείς έχουμε αρνητική ανάπτυηξη πάνω από 3% οπότε υπάρχει μια διαφορά της τάξης των εφτά μονάδων
    Το χρέος μας είναι μη βιώσιμο γιατί για να μην είναι κάποια χώρα χρεοκοπημένη θα πρέπει η αύξηση της οικονομίας της να είναι περίπου στα ίδια επίπεδα με το κόστος δανεισμού της.
    Η Ιαπωνία έχει μεγάλο ποσοστό χρέους προς ΑΕΠ , δανείζεται με ακριβά επιτόκια αλλά η ανάπτυξη της τρέχει με πάνω από 7%.
    2) Οι μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας επιβάλουν ότι από την άνοιξη του 2014 μέχρι το τέλος του 2015 θα πρέπει να αποπληρώσουμε 26 δις ευρώ στους εταίρους μας, χρήματα που δεν θα τα ξαναδανειστούμε για να πληρώσουμε τα παλιά δανεικά αλλά θα πρέπει να τα αντλήσουμε από την ελληνική κοινωνική οικονομία.
    Κάτι που είναι αδύνατο και κατακρημνίζει κάθε πιθανοτητα βιωσιμότητας του χρέους.
    3) Αν μείνει αυτό το τεράστιο χρέος στην πλάτη μας θα αποτελέσει τροχοπέδη στην όποια προσπάθεια ανάκαμψης.
    Ας θυμηθούμε το παράδειγμα της Βρετανίας που το τεράστιο χρέος της προς τις ΗΠΑ το 1945 (το διακανόνισε και το εξόφλησε τελικά το 2006 ) ήταν ο κύριος λόγος για την μεταπολεμική αναιμική ανάπτυξη της Βρετανίας σε σχέση με αυτή της Γαλλίας.
    Και μιλάμε για τον βρετανικό γίγαντα όχι την Ελλαδίτσα.
    4) Από που αντλεί την αισιοδοξία του ο αρθρογράφος για όλο και μεγαλύτερα πλεονάσματα τα επόμενα χρόνια;
    Είναι ποτέ δυνατό σε μια οικονομία που συρρικνώνεται λόγω φοροεπιδρομών και μείωσης των δημοσίων δαπάνων να έχουμε όλο και μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα;
    5) Η λέξη κλειδί που μπορεί να κάνει το χρέος της Ελλάδας βιώσιμο είναι η ανάπτυξη.
    Μόνο που οι περιοριστικές πολιτικές που επιβάλει το μνημόνιο, μαζί με την τραπεζική αδυναμία να χρηματοδοτήσει επενδυτικές πρωτοβουλίες, σκοτώνουν την όποια ελπίδα για ανάπτυξη.
    Οπότε το μόνο που μας σώζει είναι ένα μορατόριουμ αποπληρωμών μέχρι να έρθει η ανάπτυξη και η διασύνδεση του ρυθμού αποπληρωμής των δανείων με αυτή την ανάπτυξη.
    Αλλιώς ...

    • Nik avatar
      Nik @ blue nile 03/01/2014 13:16:35

      Blue Nile,

      Ακριβής απάντηση, η ανάπτυξη είναι το παν.

      Το πρόβλημα όμως δεν είναι η έλλειψη μεγάλων επενδύσεων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι εύκολη η ίδρυση μικρών επιχειρήσεων που ξεφεύγουν από το μοτίβο "καφετέρια-σουβλακερί". Η δομή του κράτους είναι τεχνοφοβική και καχύποπτη προς τους επιχειρηματίες χωρίς προοπτική αλλαγής.

      Οι μεγάλες εταιρείες δεν είναι ο κύριος εργοδότης σε καμία οικονομία. Σε ολες τις οικονομίες, μεγάλες και μικρές, ο κύριος εργοδότης είναι οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Στις ΗΠΑ 98% των θέσεων εργασίας είναι σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 50 εργαζόμενους. Αυτές τις επιχειρήσεις εχθρεύεται και καταπολεμά η Ελλάδα, ένα ακόμη παράδοξο σε μια χώρα που διακρίνεται για το μεγάλο ποσοστό αυτοαπασχαλούμενων πολιτών.

      Από που λοιπόν θα έλθει η ανάπτυξη;

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ blue nile 03/01/2014 15:51:33

      Όχι και 7% αναπτυξη η Ιαπωνια.
      Η μεταβολη του ΑΕΠ για το 2013 θα είναι -3,5% αλλά για το 2014 +0,6% και για το 2015 +2% συμφωνα με προβλεψεις της ΕΕ.
      Η ενσταση ότι επεσαν εξω παλια είναι σωστη αλλά φετος επεσαν εξω υποεκτιμώντας την αναπτυξη αφου υπολογιζαν μεταβολη -4% και ήλθε -3,5% εξ ου και το πρωτογενες πλεονασμα.Αρα δεν ξερουμε ποσο συν ή πλην θα πανε τα επομενα χρονια και με βαση τις προβλεψεις μιλαμε.
      Τα ομολογα σε χερια ιδιωτων που κουρευθηκαν εχουν μορατόριουμ τοκων μεχρι το 2020,ετσι πληρωνουμε μονο τοκους στα κρατικα δανεια και τα δανεια του ΔΝΤ που είναι 2% και σε αυτά θα γινει επι πλεον επιμηκυνση και μειωση επιτοκίων.Αρα με μια μικρη αναπτυξη το χρεος αρχιζει και μειωνεται.
      Οι Γερμανοι θελουν νέο μνημονιο γιατι φοβούνται ότι αλλιως η Ελλαδα θα ξαναρχισει να δανειζεται χωρις προσοχη.Σε κάθε περιπτωση δεν θελουν μειωση ογκου του χρεους για να μην υπαρξει παλι ευχερεια απροσεκτου δανεισμου.Η κυβερνηση θελει δανεισμο από τις αγορες για να μπορει να πει ότι τελειωσε το μνημονιο και διαμηνυει προς τους Γερμανους ότι εάν δεν το δεχθουν μετα το 2015 θα μπλεξουν με το ΣΥΡΙΖΑ.

      • blue nile avatar
        blue nile @ ψυχραιμια 03/01/2014 18:15:56

        Ψυχραιμία.
        Αν μελετήσεις την Ιαπωνία αναφορικά με τα δέκα τελευταία χρόνια θα δεις ότι ο μέσος όρος ανάπτυξης της είναι πάνω από εφτά.
        Πότε επαληθεύτηκαν οι προβλέψεις της ΕΕ για να τις πιστέψουμε τώρα που λένε ότι η μεταβολη του ΑΕΠ για το 2014 +0,6% και για το 2015 +2% ;
        Το χρέος της Ελλάδας θα κουρευτεί όπως και να'χει, είναι νόμος της οικονομίας και αυτό το ξέρουν καλά και οι Γερμανοί.
        Που βρίσκονται σε δύσκολη θέση γιατί πρέπει να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους τους ότι εκεί που η Ελλάδα χρωστούσε σε Γερμανικές ιδιωτικές τράπεζες τώρα χρωστάει στον Γερμανό φορολογούμενο.
        Οπότε δεν μπορούν να απευθυνθούν στους ψηφοφόρους τους προκρίνοντας την λύση της απομείωσης του όγκου του χρέους αλλά μόνο το ξωπέταμα του στα επόμενα τριάντα χρόνια με μηδενικά επιτόκια.
        Όπως εξήγησα παραπάνω η εσαεί διατήρηση του χρέους στην ολοκληρία του είναι καταστροφική επιλογή για την Ελληνική οικονομία και εγγυάται την μόνιμη στασιμότητα της χώρας.
        Τώρα φαίνεται το έγκλημα του Παπακωνσταντίνου που για να μην δυσαρεστήσει τους Γερμανούς δεν ακολούθησε τις συμβουλές του Στρος Καν που ολόσωστα πρότεινε πρώτα να κουρευτεί το χρέος στις γαλλογερμανικές τράπεζες και μετά να δεχτούμε μνημόνιο.
        Ότι κάνει το ΔΝΤ όπου πάει. Πρώτα καθιστά βιώσιμο το χρέος με κούρεμα και μετά δανείζει.
        Στην κατάσταση που βρισκόμαστε και με τους Γερμανούς εγκλωβισμένους σε μικροπολιτικά τερτίπια η μόνη χαραμάδα ελπίδας θα είναι η διασύνδεση αποπληρωμής των χρεών με τους ρυθμούς ανάπτυξης (όταν θα έχουμε) και με δεύτερη περιοριστική δικλείδα την οριοθέτηση κάποιου ποσοστού των εξαγωγών που μέχρι εκεί θα πληρώνουμε.
        Ρήτρα ανάπτυξης + ρήτρα εξαγωγών.
        Το πρόσθετο μεγάλο πλεονέκτημα της διπλής ρήτρας είναι ότι ουσιαστικά καθιστά συνυυπεύθυνους τους Ευρωπαίους για την ανάπτυξη και τα έσοδα της Ελλάδας.
        Δηλαδή θα πρέπει να καταναλώνουν Ελληνικά προιόντα και να μας επισκέπτονται για να επιταχύνουν την αποπληρωμή των όσων μας έχουν δανείσει.
        Δεν μπορεί να υπάρξει υποφερτή λύση χωρίς τα παραπάνω.
        Πρέπει όμως κάποιος να τα ζητήσει...
        Ακούτε εσείς κανέναν γιατί εγώ προς το παρόν ακούω μόνο τη σιωπή;

        • aris avatar
          aris @ blue nile 03/01/2014 20:13:12

          Εγώ φίλε Blue Nile ακούω σταθερά τον Αλέξη Τσίπρα να επαναλαμβάνει ακριβώς αυτό που λές και εσύ. Δεν σου έτυχε να τον ακούσεις, ή μήπως δεν τα λέει ακριβώς όπως εσύ?
          Tσίπρας: Χρειαζόμαστε διαγραφή χρέους, μορατόριουμ αποπληρωμής & ρήτρα ανάπτυξης
          Μετά τη συνάντησή του με τον Επίτροπο Επίτροπο Ολι Ρεν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε ότι εξήγησε στον Επίτροπο ότι «εδώ που βρισκόμαστε [η χώρα] χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του, μορατόριουμ στην αποπληρωμή και ρήτρα ανάπτυξης. Χρειάζεται συντονισμένη πολιτική για την ανάπτυξη και την αύξηση των δεικτών του ΑΕΠ.

          Πηγή: http://www.skai.gr/news/politics/article/247851/tsipras-hreiazomaste-diagrafi-hreous-moratorioum-apopliromis-ritra-anaptuxis/#ixzz2pMONWDoX
          Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

          • blue nile avatar
            blue nile @ aris 04/01/2014 01:46:15

            Άρη τα είπε ο Τσίπρας, από κυβερνητικά χείλη δεν ακούω τίποτα παρόμοιο.
            Οι πρώτοι που τα είπανε βέβαια ήταν οι οικονομολόγοι του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου.
            Που από το 2010 φώναζαν στην Μέρκελ ότι το ελλληνικό χρέος θέλει άλλη αντιμετώπιση και όχι λιτότητες.

          • Aris avatar
            Aris @ blue nile 04/01/2014 20:22:50

            Φίλε blue Nile, είναι απίστευτο πόσο συμπίπτουμε... Το πόρισμα των οικονομολόγων του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου, το είχα διαβάσει κι εγώ από τότε και αναρωτιώμουνα όπως και σύ αν θα το υιοθετήει κάποιος πολιτικός μας. Το τόνισε ο Δημ. Κωνσταντακόπουλος στα "Επίκαιρα" και μετά το υιοθέτησε ο Τσίπρας και όλοι οι οικονομολόγοι του Συριζα το επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία.
            Τα κυβερνητικά χείλη δεν το λένε αφού δεν τολμούν να πουν καν για το φπα στο σουβλάκι και το φόρο στο πετρέλαιο.
            Οπότε είναι άξιοι της τύχης τους.

        • ψυχραιμια avatar
          ψυχραιμια @ blue nile 04/01/2014 00:42:07

          To AEP της Ιαπωνιας καρκινοβατεί μεταξυ 1 και 2% και μερικες φορες περναει σε αρνητικούς ρυθμους εδώ και 20 χρονια.Γιαυτο εχει παει τοσο πολύ το δημοσιο χρεος.

          http://www.tradingeconomics.com/japan/gdp-growth

          Για τις προβλεψεις της ΕΕ τα ειπαμε : φετος επεσαν εξω υποεκτιμητικα : προβλεπαν μειωση ΑΕΠ -4,2 και ηλθε -3,7. Για το λογο αυτό υπαρχει πρωτογενες πλεονασμα.
          Οι δυο τελευταίοι προυπολογισμοι ,οι προυπολογισμοι Σαμαρα - Στουρναρα εκτελεσθηκαν καλυτερα από τις προβλεψεις.

          http://www.alpha.gr/files/infoanalyses/weekly20140103.pdf

    • Γ. Μάτσος avatar
      Γ. Μάτσος @ blue nile 04/01/2014 03:33:09

      Αγαπητέ φίλε, από το σύνολο των σχολιαστών που εξέφρασαν διαφορετική άποψη, επιλέγω να απαντήσω σε εσάς, διότι νομίζω ότι οι θέσεις σας είναι λίγο-πολύ αντιπροσωπευτικές αυτού που στο άρθρο αποκαλώ "κρατούσα άποψη στην κοινή γνώμη".

      Έχω όμως ένα παράπονο: Είτε δεν διαβάσατε καλά το άρθρο μου, είτε δεν το καταλάβατε. Στο άρθρο δεν τοποθετούμαι, αρνούμαι να τοποθετηθώ περί της βιωσιμότητας του χρέους. Λέγω απλώς ότι δεν έχει σημασία τι θα πούμε εσείς ή εγώ. Ορθότερα: Η άποψη η δική μας έχει σημασία μόνον στο βαθμό που είμαστε κι εμείς αποταμιευτές και θα μπορούσαμε να επενδύσουμε σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου. Αν π.χ. εσείς για τα τελευταία 1.000 ευρώ αποταμίευση που σας άφησε η κρίση έχετε τις εξής επιλογές: α) να τα κρύψετε στο σεντούκι σας, β) να τα καταθέσετε σε μια τράπεζα ή γ) να τα κάνετε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, και από αυτές τις τρεις λέτε ότι η "γ" αποκλείεται επειδή "το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο", τότε η άποψή σας έχει όση βαρύτητα έχουν τα 1.000 ευρώ σας. Η άποψη του ΔΝΤ ή της Κομισιόν θα έχει λιγότερη βαρύτητα από την δική σας, διότι και οι δύο είναι δανειστές εκτάκτου ανάγκης και όχι δανειστές της ελεύθερης αγοράς, που θα αποφασίσουν δηλαδή οι ίδιοι για τα ωραία τους λεφτά. Αν εσείς δηλαδη δεν εμπιστεύεστε τα ωραία σας λεφτά στην Ελλάδα, τότε η άποψη σας έχει βαρύτητα όση και τα λεφτά σας (το ΔΝΤ και η Κομισιόν "εμπιστεύονται" μεν τα λεφτά τους στην Ελλάδα, όμως με άλλα κριτήρια από ό,τι εσείς κι εγώ).

      Κατά λογική συνεκδοχή, η άποψη κάποιων που έχουν όχι 1.000 ευρώ, αλλά εκατοντάδες δις ευρώ διαθέσιμα για να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, έχει βαρύτητα πολλαπλάσια της δικής σας και της δικής μου. Αν δηλαδή κάποιοι διεθνείς επενδυτικοί κολοσσοί έχουν διαφορετική άποψη από την δική σας (θεωρούν δηλαδή ότι μπορούν να διακινδυνεύσουν να δώσουν τα ωραία τους λεφτά στην Ελλαδα), άρα, κρίνουν το ελληνικό χρέος βιώσιμο, τότε το ελληνικό χρέος είναι τόσο πιο βιώσιμο, όσο μεγαλύτερη είναι και η οικονομική βαρύτητα αυτών που το πιστεύουν.

      Τι προσπαθεί δηλαδη να πει το άρθρο; Ότι μπορούμε να κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων, όμως τελικά το μόνο που έχει σημασία είναι τι πιστεύουν όσοι διαθέτουν τα αναγκαία κεφάλαια για να δανείσουν την Ελλάδα.

      Και περί του ότι οι μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες παγκοσμίως σκοπεύουν να ξαναδανείσουν την Ελλάδα, δείτε ενδεικτικά, από ποικίλες άλλες διάσπαρτες αναφορές στον οικονομικό τύπο, το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Κεφάλαιο" της 28ης Δεκεμβρίου 2013, σελ. 7, με τίτλο "Γιατί οι ξένοι τραπεζίτες σπρώχνουν την Ελλάδα στις αγορές". Μην περιμένετε βέβαια πανηγυρικούς τίτλους και ανακοινώσεις περί αυτού, θα ήταν μεγάλη διακινδύνευση για αυτό το εγχείρημα εάν γινόταν με επικοινωνιακούς όρους. Επικοινωνιακοί όροι θα χρειαζόταν, εάν η κυβέρνηση αναζητούσε χρήματα από εσάς και από εμένα - όμως στην παρούσα φάση που η κρίση για τον πολύ κόσμο δεν έχει τελειώσει, μια τέτοια απόπειρα θα ήταν ατελέσφορη εξ υπαρχής.

      Από αυτήν την άποψη, που θέλει το ζήτημα της βιωσιμότητας να είναι άκρως υποκειμενικού χαρακτήρα, η μόνη φωνή με οικονομική βαρύτητα που ακούστηκε κατά της εξόδου στις αγορές ήταν αυτή της PIMCO, που δήλωσε ότι δεν θα αγοράσει ελληνικά ομόλογα. Όμως ας μην κάνουμε το λάθος να θεωρούμε τις θέσεις και τις απόψεις των οικονομικών κολοσσών ως απόψεις βασιζόμενες σε επιστημονικού τύπου αιτιώδη συνάφεια: Διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι όσοι επενδυτικοί οίκοι αναφέρονται στα ρεπορτάζ ότι θα στηρίξουν τα ελληνικά ομόλογα κερδοσκοπούν με την προσδοκώμενη ελληνική ανάκαμψη, ενώ όσοι επενδυτικοί οίκοι πρεσβεύουν το αντίθετο κερδοσκοπούν με ενδεχόμενη ελληνική κατάρρευση. Το ποιο από τα δύο θα υπερισχύσει, και πάλι δεν θα το αποφασίσουμε εσείς κι εγώ, αλλά θα το αποφασίσει η πραγματικότητα, τα αν δηλαδή θα πάμε τελικά σε ανάκαμψη ή σε κατάρρευση. Όσοι επενδύουν είτε στην ανάκαμψη είτε στην κατάρρευση, αναλύουν τα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα με δεκάδες και εκατοντάδες καλοπληρωμένους αναλυτές, που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αναλύουν οικονομικά και πολιτικά δεδομένα - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η δική σας άποψη δεν μπορεί να αποδειχθεί ευστοχότερη από τις αναλύσεις αυτές.

      Προσωπικά λοιπόν ουδεμία αισιοδοξία εξέφρασα στο παρόν άρθρο. Απλώς επεχείρησα να διερμηνεύσω την φερόμενη από τα ρεπορτάζ ως θετική, έναντι της εξόδου της Ελλάδας στις αγορές, στάση των περισσότερων μεγάλων διεθνών επενδυτικών οίκων. Θα μπορούσα να γράψω χωριστό άρθρο για την δική μου εκτίμηση περί την μελλοντική δημοσιονομική πορεία της Ελλάδας, όμως αυτό θα είναι ένα άλλο άρθρο, μια δική μου τοποθέτηση. Το παρόν άρθρο βασίζεται μόνον στα ρεπορτάζ που θέλουν μεγάλους επενδυτικούς οίκους να στηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές. Δηλαδή, στην γνώμη τρίτων, όχι την δική μου. Και εάν αυτοί οι τρίτοι είναι διατεθειμένοι, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, να ρισκάρουν ποσά 3 έως 3,5 ευρώ για την πρώτη έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, αυτό κατά τη γνώμη μου σημαίνει ότι προσδοκούν μονιμότερη παρουσία της Ελλάδας στις αγορές χρήματος. Όχι επειδή μας αγαπούν, αλλά επειδή προσδοκούν να κερδίσουν από αυτό. Και δεν θα προσδοκούσαν ένα τέτοιο κέρδος, εάν δεν έκριναν το χρέος της Ελλάδας βιώσιμο.

      Και γιατί το θεωρούν βιώσιμο; Προφανώς διότι υιοθετούν θέσεις διαφορετικές από τις δικές σας και των περισσοτέρων σχολιαστών. Δεν λέω ότι είναι κατ' ανάγκη λάθος οι δικές σας, αλλά λέω ότι οι δικές σας (και οι δικές μου) θέσεις έχουν τόση βαρύτητα για το θέμα της "βιωσιμότητας", όση και το επενδυτικό πορτοφόλι μας.

      Αυτό είναι όλο. Παρακαλώ και εσάς και όλους τους σχολιαστές να δείτε, πέρα από την ήδη διαμορφωμένη δική σας άποψη, και αυτά που εισφέρει το άρθρο, αντικρούοντας ή συμφωνώντας δεν έχει σημασία, αλλά για να μην γίνονται παράλληλοι μονόλογοι.

      • blue nile avatar
        blue nile @ Γ. Μάτσος 04/01/2014 19:17:19

        Κύριε Μάτσο.

        Μπορούμε να βγούμε αύριο στις αγορές και με πολύ καλά επιτόκια αρκεί η ΕΚΤ να μας συμπεριλάβει στο πρόγραμμα ΟΜΤ που δεν είναι τίποτα άλλο από την απειλή της ΕΚΤ ότι θα κάψει όσους κερδοσκόπους αποπειραθούν να ανεβάσουν το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.
        Αυτό καταρχήν δεν σημαίνει ότι το πρόγραμμα στην Ελλάδα λειτουργεί, αν το ΟΜΤ εφαρμοζόταν το 2010 δεν θα είχαμε την ανάγκη του μνημονίου.
        Όμως για να δεχτεί μια χώρα τα ευεργετήματα του ΟΜΤ θα πρέπει να βρίσκεται υπό σκληρή εποπτεία.
        Οπότε είτε μνημόνιο είτε ΟΜΤ είναι σχεδόν η ίδια η κατάσταση.
        Να βγούμε στις αγορές μόνοι μας είναι ασύμφορο γιατί κάποιοι όπως αναφέρατε θα θελήσουν να αγοράσουν ομόλογα με χαμηλό επιτόκιο αλλά θα βρεθούν τα γεράκια που θα εκμεταλευτούν την κατάσταση και θα ανεβάσουν το κόστος δανεισμού σε απαγορευτικά για τη χώρα επίπεδα.
        Έστω η τιμή ενός ομολόγου είναι 1000 ευρώ το οποίο σε δέκα χρόνια στην ωρίμανση του θα αποφέρει 1100 ευρώ στον αγοραστή του.
        Τότε το κέρδος για τον αγοραστή δεν θα είναι το 1100-1000= 100 αλλά το Κ που προκύπτει από την εξίσωση
        1100-1000-Τ1-Τ2= Κ
        όπου
        Τ1= οι τόκοι των 1000 ευρώ για τα δέκα χρόνια
        και
        Τ2= το κόστος των CD's (ασφαλίστρων κινδύνου)
        Οι κερδοσκόποι θεωρώντας το ελληνικό χρέος μη βιώσιμο ανεβάζουν το κόστος του Τ2 οπότε ο υποψήφιος επενδυτής ζητάει αντί για 1100 ευρώ απολαβή μετά από δέκα χρόνια να λάβει 1150.
        Ανεβαίνει έτσι το κόστος δανεισμού της χώρας.
        Μέχρι εδώ γίνεται κατανοητό ότι ανεξάρτητα της βιωσιμότητας του χρέους αγοραστές Ελληνικών ομολόγων μπορεί να βρεθούν αρκεί να μπούμε υπό της προστατευτικής ομπρέλας του ΟΜΤ.
        Χωρίς ΟΜΤ θα βρεθούν οι επιτήδειοι που ανεβάζοντας το κόστος των ασφάλιστρων κινδύνου θα εκτινάξουν το κόστος δανεισμού της χώρας όπως περιγράφηκε παραπάνω.

        To θέμα όμως της βιωσιμότητας του χρέους είναι ιδιαίτερα κρίσιμο αναφορικά με υποψήφιους επενδυτές στην πραγματική οικονομία που τους έχουμε μεγάλη ανάγκη για να ξαναπάρει μπρος η οικονομία και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
        Όταν αυτοί οι επενδυτές είναι πεισμένοι ότι το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμ0 τότε περιμένοντας το αναπόφευκτο νέο κούρεμα που κανείς δεν μπορεί να μαντέψει το αντίχτυπο του στην επένδυση του, δεν θα υλοποιήσει παραγωγικές επενδύσεις (το πολύ πολύ να προβεί σε αγορές ασημικών σε εξευτελιστικές τιμές όπως γίνεται τώρα) .
        Δυστυχώς πολύ δυστυχώς για μας παρά τις εναγώνιες προσπάθειες του πρωθυπουργού να προσελκύσει ξένους επενδυτές σε όσες χώρες επισκέφτηκε (μάλλον έτσι πρέπει να εξηγηθεί η παραφιλολογία του Success Story) ανταπόκριση δεν υπήρξε.
        Οι υποψήφιοι επενδυτές ξέρουν καλά ότι το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο.
        Και όπως έγραψα παραπάνω:
        Οι μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας επιβάλουν ότι από την άνοιξη του 2014 μέχρι το τέλος του 2015 θα πρέπει να αποπληρώσουμε 26 δις ευρώ στους εταίρους μας, χρήματα που δεν θα τα ξαναδανειστούμε για να πληρώσουμε τα παλιά δανεικά αλλά θα πρέπει να τα αντλήσουμε από την ελληνική κοινωνική οικονομία.

        Όοιος πιστεύει ότι το ελληνικό χρέος έχει έστω και μία πιθανότητα να είναι βιώσιμο ας μας υποδείξει πως θα βρεθούν αυτά τα χρήματα...

        • Aris avatar
          Aris @ blue nile 04/01/2014 20:08:15

          Αγαπητέ blue Nile το σχόλιό σου καλύπτει πλήρως και την απάντησή μου στον φίλο κύριο Μάτσο.
          Αλλωστε και ο ίδιος παραδέχεται οτι "Προσωπικά ουδεμία αισιοδοξία εξέφρασε στο παρόν άρθρο". Απλώς επεχείρησε να διερμηνεύσει την φερόμενη από τα ρεπορτάζ ως θετική, έναντι της εξόδου της Ελλάδας στις αγορές, στάση των περισσότερων μεγάλων διεθνών επενδυτικών οίκων.
          Εγώ προσωπικά ερμηνεύω αυτή τη στάση ως ένα βλέμμα ελεήμονος συμπαθείας προς την αδίκως καταστραφείσα χώρα μας που δεν θα τους κοστίσει τίποτε αφού η Ελλάδα έστω και αργά αυτά τα 3-4 δις θα τους τα επιστρέψει. Για να μιλήσουμε για βιωσιμότητα ή μη του Ελληνικού χρέους αυτή, η τάση καλόν θα ήταν να αρχίσει μετά
          τις ευρωεκλογές και να συνεχίζεται με διαρκώς μειούμενα επιτόκια για τουλάχιστον 3-5 συνεχόμενα έτη. Επομένως προεκλογικά συμπεράσματα είναι ριψοκίνδυνο να εξάγουμε διότι πολλοί συμπολίτες μας το είχαν κάνει και το 2009 όταν όλες οι ενδείξεις των αγορών δήλωναν, όπως και σήμερα, οτι υπάρχουν τουλάχιστο 30 δις ευρώ έτοιμα προς είσπραξιν απο την μεγάλη φοροδιαφυγή . Και μόνον απο τη Λίστα Λαγκάρντ αναμένονται άνω των 5 δίς. Παρόλο λοιπόν που τα λεφτά όντως υπάρχουν, το ερώτημα όπως συμφωνεί τελικά και ο κύριος Μάτσος, είναι ποιός πιστεύει οτι μπορούν να εισπραχθούν...

  6. Ανεξάρτητη Μεραρχία avatar
    Ανεξάρτητη Μεραρχία 03/01/2014 12:39:32

    " Η απάντηση είναι ότι τα σημερινά δημοσιονομικά δεδομένα δείχνουν ότι η Ελλάδα στα επόμενα χρόνια θα έχει υψηλά πλεονάσματα, τα οποία θα δημιουργήσουν μόνιμη προοπτική μείωσης του χρέους."

    Πως; Από την υπερφορολόγηση των ακινήτων των ανέργων;

    Όνειρα θερινής νυκτός.

  7. Ενας τέως αποτυχημένος.. avatar
    Ενας τέως αποτυχημένος.. 03/01/2014 12:39:33

    "Το καρβέλι του τεμπέλη είναι διπλό"
    (Ελληνική παροιμία)
    "To άλογο από τη λάσπη το βγάζει πάντα ο νοικοκύρης"

    "Κι όμως! Εγώ με την οικονομική κρίση περνάω καλύτερα ! Δεν είμαι ούτε πλούσιος, ούτε πολιτικός, ούτε έχω ενεχυροδανειστήριο χρυσού, ούτε είμαι Γερμανός που ζω στην Ελλάδα. Απλά, δεν ακολούθησα τις συμβουλές των γονιών μου. Ποτέ δεν έκανα οικονομίες, δεν αγόρασα σπίτι ή εξοχικό για τα παιδιά μου, δεν πήρα στεγαστικό δάνειο, δεν αγόρασα μεγάλο αυτοκίνητο για να τους παρέχω ασφάλεια και άνεση, ξόδευα όλα μου τα χρήματα στα μπαρ, στις ταβέρνες, στα εστιατόρια, στα μπουζούκια, στα ρούχα και στα ταξίδια. "Έφαγα" ακόμη και την κληρονομιά που μου άφησαν οι γονείς μου στη διασκέδαση και στην καλοπέραση. Στο σχολείο, όταν οι συμμαθητές μου διάβαζαν, εγώ έκανα κοπάνες και τελικά επειδή είχα μέσον (τότε δεν υπήρχε ΑΣΕΠ) διορίστηκα στο δημόσιο, δεν έφαγα τα χρόνια μου σε πτυχιακές και μεταπτυχιακά, δεν ξέρω τί σημαίνει η λέξη λειτουργικά έξοδα, βιωσιμότητα, ούτε ξέρω τί είναι το ΣΔΟΕ, ούτε τι είναι το κλείσιμο βιβλίων. Αρκετοί από τους συμμαθητές μου δεν βρήκαν ποτέ καλύτερη δουλειά από μένα ή τελικά απολύθηκαν. Οσοι έγιναν ελευθεροεπαγγελματίες ζούν με ένα καθημερινό τρόμο ή φυτοζωούν ή φαλήρισαν.

    Εγώ αντίθετα δεν ήμουν ποτέ αυτό που λένε νοικοκύρης και τελικά με την οικονομική κρίση και τα "δίκαια" μέτρα που έχουν ληφθεί, δικαιώθηκα ! Μπορεί να έχω υποστεί μείωση στον μισθό μου, αλλά αν τα βάλεις κάτω, περνάω πολύ καλύτερα ! Έχουμε και λέμε λοιπόν... Μένω σε ένα καταπληκτικό σπίτι το οποίο πριν την κρίση δεν θα μπορούσα με τίποτα να το νοικιάσω, άσε που ο ιδιοκτήτης όποτε του δίνω το ενοίκιο στην ώρα του με κοιτάει στα μάτια, σαν να βλέπει την Μόνικα Μπελούτσι με μαγιό! Έχω αγοράσει αυτοκίνητο με λίγα χρήματα μεταχειρισμένο μεν 1600cc, αλλά πολύ καλύτερο απ ' αυτό που οδηγούσα προ κρίσης και βέβαια επειδή δεν έχω ακίνητη περιουσία και άρα τίποτα στο όνομα μου, δεν πληρώνω κανένα χαράτσι, ανήκω δηλαδή στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες ! Δεν πληρώνω τέλος ακινήτων στη ΔΕΗ, ΔΕΝ πληρώνω τέλος επιτηδεύματος, ΔΕΝ πληρώνω εισφορά αλληλεγγύης, ούτε Φόρο ακινήτου περιουσίας, αλλά πρακτικά ούτε και φόρο εισοδήματος, γιατί μου τα κρατάει το κράτος από το μισθό μου. Οτι παίρνω είναι καθαρά στό χέρι.

    Άσε που και η διασκέδαση έχει γίνει πιο φθηνή σε κάποια καταστήματα και ξενοδοχεία. Και βέβαια όλ' αυτά τα χρόνια που οι συγγενείς και οι φίλοι μου έκαναν οικονομίες, πήραν δάνεια και δεν πούλησαν την κληρονομιά που τους άφησαν οι γονείς τους, για να αγοράσουν ένα σπίτι ή ένα οικόπεδο για την οικογένεια τους, τώρα βρίσκονται σε απόγνωση και κινδυνεύουν να χάσουν σπίτια, αυτοκίνητα, εξοχικά, όλα ! Ενώ εγώ, όχι μόνον δεν στερήθηκα τίποτα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πέρασα καλά και τώρα περνάω καλύτερα ! Επειδή είμαι μεγαλόψυχος δεν θα τους αποκαλέσω κορόϊδα, παρόλο που εκείνοι με χαρακτήριζαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια ανεπρόκοπο, χαραμοφάη και "χαμένο κορμί", πρέπει όμως να τους πω, ότι στην Ελλάδα της κρίσης δεν ισχύει η γνωστή παροιμία "τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν", γιατί εγώ ούτε "μαγείρεψα" και βέβαια ούτε "πείνασα"! "

    Τό ότι δεν σπούδασα με γλύτωσε από άσκοπα έτη σπουδών, και άσκοπα έξοδα, εγώ εργαζόμουνα και έτσι σύντομα θα πάρω σύνταξη, και θα ξύνω ....#*ΧΧ περνώντας φίνα, ενώ αντίθετα οι σπουδασμένοι συμμαθητές μου θα εργάζονται και θα πληρώνουν ΤΕΒΕ κλπ ασφαλιστικές εισφορές μέχρι τα 67 τους."

    • Vee avatar
      Vee @ Ενας τέως αποτυχημένος.. 03/01/2014 16:09:43

      Κάτι μας είπες ρε μεγάλε... Εσύ περιγράφεις το ένα τρίτο (επιεικώς) των δημοσίων υπαλλήλων ή των συνδικαλισταράδων...

      • panas avatar
        panas @ Vee 03/01/2014 19:49:11

        Τα μπερδεύετε αγαπητέ "αποτυχημένε". Οι νοικοκυραίοι, αλλά και τα λαμόγια, που έκαναν οικονομίες, τώρα είναι σε καλύτερη θέση. Τα χρήματά τους έχουν μεγαλύτερη αξία και μπορούν να εκμεταλευτούν πολλές ευκαιρίες τώρα ή να τα αφήσουν στο εξωτερικό...
        Αυτοί που την πάτησαν είναι όσοι ανοίχτηκαν με δάνεια με την προσμονή της διατήρησης της οικονομικής ευμάρειας.
        Οι ΔΥ που ήταν τα μεγάλα ρουσφέτια στις ΔΕΚΟ ή σε προνομιούχες θέσεις λαδώματος έχουν διασφαλίσει αρκετές γενιές. Οι χαμηλόμισθοι ΔΥ (μικρά ρουσφέτια και Ασεπίτες) που ήταν άσωτοι, τώρα ψάχνουν για δεύτερες δουλειές ή κάποιοι τολμηροί παραιτούνται και μεταναστεύουν...

        Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά...

    • aris avatar
      aris @ Ενας τέως αποτυχημένος.. 03/01/2014 18:58:23

      Aυτό που περιγράφεις αγαπητέ φίλε Τέως αποτυχημένε, είναι χωρίς καμμία υπερβολή ή ειρωνεία το νέο οικονομικό μοντέλο που δημιούργησαν οι Τραπεζίτες-δανειστές-τοκογλύφοι-Γερμανοί και οι ελληνες πολιτικοί-συνεργάτες τους. Ολως συμτωματικά? αυτό είναι το μοντέλο του πρώην αποτυχημένου υπαρκτού Σοσιαλισμού τον οποίον ο καπιταλισμός μετα την μετατροπή του σε καζίνο, εξ αιτίας του Νεοφιλελευθερισμού ανάστησε!
      Ο λαός μας το περιγράφει πιο απλά απο σένα: " Ο,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ότι αρπάξει ο κ@λος μας!" . Οποιο κορόιδο δημιουργήσει κάτι παραπάνω, αυτο θα πάει απ' ευθείας στο λογαριασμό Σόιμπλε...
      Eχεις απόλυτο δίκιο φίλε μου και το ίδιο ισχύει οχι μόνο για τους δημόσιους υπαλλήλους και για τους ιδιωτικούς, αλλά και για τους ελεύθερους μικροεπαγγελματίες που είναι η ραχοκοκκαλιά της Ελλάδος. Οι άλλοι προνομιούχοι βέβαια είναι οι "Μεγάλοι" που ανέκαθεν είχαν την έδρα τους σε off shore και δεν έκαναν ποτέ φορολογική δήλωση, καθώς και οι ντόπιοι συνάδελφοί τους που μετέφεραν την έδρα τους εκτός Ελλάδος αφήνοντας μέσα μόνο μισοπεθαμένα κουφάρια για τα κοράκια σαν εκείνο απο τα Κέυμαν...

  8. Panagiotis avatar
    Panagiotis 03/01/2014 12:48:47

    Διαβάζοντας αυτό το άρθρο, το μυαλό μου οδηγήθηκε σε σκέψεις, που έχω βέβαια ξανακάνει.
    1. Ότι η υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς μνημονίου δεν ήταν μόνον για δημοσιονομικούς λόγους αλλά πρωτίστως για να εφαρμοστούν αντιλαϊκά μέτρα με το πρόσχημα της επερχόμενης χρεωκοπίας. Μέτρα διαχείρισης της οικονομικής κρίσης που ήταν αδύνατο να εφαρμοστούν σε ένα εσωτερικό πρόγραμμα λιτότητας χωρίς το εκβιαστικό κλίμα της "έκτακτης ανάγκης" και των "υποχρεώσεων έναντι της Τρόικας".
    2. Ότι ήρθε ο καιρός να αφήσουμε την εφαρμογή της σκληρής πολιτικής για την εξασφάλιση "πρωτογενούς πλεονάσματος" και να προσπαθήσουμε για να οδηγηθούμε στις αγορές. Εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα. Το αναλώσιμο του εγχώριου πολιτικού προσωπικού θα επηρεάσει ή όχι τη Τρόικα ώστε να τα βρουν μεταξύ τους και να αποφασίσουν κάποια "ελάφρυνση" του χρέους;

    • Μανιάτης avatar
      Μανιάτης @ Panagiotis 04/01/2014 20:11:18

      Επειδή το σημείο 1 ακούγεται τσιτάτο/κλισέ θέλω να θέσω το ερώτημα:
      Οι αλλαγές που απαιτεί το Μνημόνιο είναι για την αντιμετώπισης της κρίσης, επισημαίνετε, θεωρείτε την πριν την κρίση περίοδο, ας πούμε από το 1993 και εντεύθεν, περίοδο οικονομικής ανάπτυξης;

  9. βαγόνι avatar
    βαγόνι 03/01/2014 14:29:27

    'Ενα πολύ εμπεριστατωμένο άρθρο,με αισιόδοξη προοπτική....όχι,όμως,
    αβάσιμη...πάντα,βέβαια,υπο προϋποθέσεις...στο τέλος του 2009,το
    ποσοστό του χρέους,στο 120-125% του ΑΕΠ,ήταν πολύ μεγάλο...όχι
    ανίκητο!...προστέθηκε,όμως,το έλλειμμα του 15%,η προϊούσα ύφεση, τα
    γνωστά δομικά παραγωγικά προβλήματα,ό δυσκίνητος δημόσιος τομέας,
    η ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, τα απαράδεκτα old & new media
    απο το'90 και μετά,ηγετικά οικονομικά στρώματα αναδιπλωμένα στον
    εαυτό τους,μπερδεμένη μεσαία τάξη με δυσανάλογα όνειρα,συρρίκνωση
    του αγροτικού τομέα εν αναμονή επιδοτήσεων,κοινωνικές και πνευματικές
    ελίτ στο ναδίρ,τα 6/10 του πληθυσμού σε δύο πόλεις και μιά διάχυτη
    κουλτούρα ερζάτς,που δεν επιτρέπει αξιολογήσεις και επανατοποθετήσεις......
    ήταν πολλά και συγκεντρωμένα...και έγινε ό,τι έγινε...
    Τί λοιπόν επιτρέπει μία νέα περίοδο επανεκκίνησης,πέρα απο το τεχνικό
    και,εκ πρώτης όψεως,ανυπέρβλητο θέμα του χρέους;...παρά τα φαινόμενα,
    στα μάτια των πολλών έχουν γίνει ορατά τα στραβοπατήματα κι'άς τα
    ρίχνουν όλα στους πολιτικούς,παλιά μανιέρα άλλοστε...το χρέος,με χρονική
    επέκταση,με μερική διαγραφή,με swap,με μορατόριουμ θα βρεί ένα δρόμο...
    θα είναι δύσκολος δρόμος αλλά θα βγεί πέρα...το βασικό θέμα παραμένει
    το άν η συσσωρευμένη πείρα,απο τόσες πληγές,επιτρέψει μια εθνική
    αναγέννηση...γιατί όχι;....δεν πιστεύω ότι εξαντλήθηκε η vis vitalis και ο
    αναγκαίος βολονταρισμός...υπάρχει και κάτι άλλο,πιό πονηρό: είμαστε
    "γεωπολιτικά επίκαιροι"...δέστε τί γίνεται δίπλα...λάθη,σαν κι'αυτά του
    '20-'22 δεν ξαναγίνονται...και μάλιστα,έχοντας αγγίξει ώς τότε τη "μεγάλη
    ιδέα"....τώρα ξεκινάμε απο κάτω,ελπίζω σώφρονες μετά το πατατράκ!

  10. Μωρίας εγκώμιον avatar
    Μωρίας εγκώμιον 03/01/2014 15:21:12

    Είναι και αυτή μιά άποψη, αρκεί να μην ακολουθηθεί βεβαίως γιατί αρκετά κατεστραμμένοι είμαστε.
    Χωρίς κούρεμα του χρέους κύριοι η χώρα δεν πρόκειται να προχωρήσει παραπέρα, το χρέος είναι ήδη στο 170% του ΑΕΠ, αλήθεια αυτό από μόνο του δεν σας λέει κάτι. Είναι κρίμα να θέλουμε να διαλύσουμε ολοσχερώς την χώρα μας, είναι πραγματικά πολύ κρίμα.

  11. MCA avatar
    MCA 03/01/2014 15:57:32

    ….΄΄η ίδια η Ελλάδα έχει εφαρμόσει στο παρελθόν με δική της πρωτοβουλία προγράμματα λιτότητας με επιτυχία΄΄……Τότε όμως είχαμε την δραχμούλα που ήταν δικιά μας και την κάναμε ότι θέλαμε.

    • Μανιάτης avatar
      Μανιάτης @ MCA 03/01/2014 18:51:29

      Πότε αυτό έγινε;

  12. Σαρακατσανος avatar
    Σαρακατσανος 03/01/2014 18:05:39

    Για να γινει βιωσιμο το χρεος χρειαζεται κουρεμα τουλαχιστον 30%. Αλλα για να γινει κουρεμα πρεπει να αλλαξουν ολες οι δομες του κρατους, να γινουμε εστω και κατ ελαχιστο Ευρωπαικη χωρα και να μειωθει το ΒΑΘΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. Ξερετε πολλα........κοροιδα να κουρευουν χρεη ενος πολιτικου συστηματος που βολευε ΚΥΦΗΝΑΡΙΑ σε ΔΕΚΟ-ΝΠΙΔ-ΝΠΔΔ και δημοσιο απο το παραθυρο??? Ξερετε πολλα κοροιδα να δωριζουν.......για να γινονται ζαπλουτοι καποιοι συνδικαΛΗΣΤΑΡΑΔΕΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ?? Αν δεν γινουμε κρατος ναστε σιγουροι οτι θα ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ.

  13. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 03/01/2014 18:50:10

    Θεωρώ μη επαρκή από την πλευρά της Οικονομικής και Πολιτικής επιστήμης
    την προτεινόμενη στο άρθρο προσέγγιση του θέματος.
    Το ζήτημα της Ελλάδος δεν είναι λογιστικοδημοσιονομικό. Είναι πρώτιστα θεσμικό. Δλδ. μη παραγωγικό νομικοδικαστικο πλαίσιο, αντιπαραγωγική δόμηση και λειτουργία των μηχανισμών του Κράτους, μη ανταγωνιστική στον διεθνή καταμερισμό εργασίας παραγωγική δραστηριότητα και νταβατζήδικη νοοτροπία των οικονομικοπολιτικών ελίτ και των υποζυγίων τους.
    Η βιωσιμότητα ή μη χρέους συνδέεται άμεσα με την διεθνή ανταγωνιστικότητα της παραγωγής κι αυτή άμεσα με τις επικρατούσες πολιτικές, νομικοδικαστικές και κοινωνικές θεσμικές αρχές και νοοτροπίες.
    Σε όλα αυτά η χώρα μας υστερεί. Έχει θέση εαυτόν εκτός παιγνιδιού.
    Η εκτίμηση της βιωσιμότητας ή μη του δημοσίου χρέους εξαρτάται κύρια από ποιοτικές, στρατηγικής διάστασης μεταβλητές και δευτερευόντως από ποσοτικές μεταβολές του ΑΕΠ. Π.χ. αύξηση του ΑΕΠ με τσιμεντoστρώσεις κτλ. δεν λαμβάνεται υπόψη στην στρατηγική μελέτη περί βιωσιμότητας ή μη.
    Αρκεί μία αναλυτική συγκριτική μελέτη σχετικά μεταξύ των χωρών της ΕΕ για να διαγνώσουμε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες επανένταξης της χώρας μας στο διεθνές πολιτικοοικονομικό παιγνίδι.

  14. aris avatar
    aris 03/01/2014 19:43:16

    Αγαπητέ Blue Nile ακόμα μια φορά βάζεις τα πράγματα στη θέση τους.
    Ο φίλτατος κύριος Γεώργιος Ι. Μάτσος δικαιούται να ελπίζει οτι μπορεί "και να μας κάτσει" η έξοδός μας στις αγορές, ιδίως αν την "στήσουμε" και λίγο, όπως τα ματς στο προπό... Μπορεί ακόμα και μ΄αυτο το τρύκ να εξαπατηθεί και πάλι ο ταλαίπωρος Ελληνικός λαός και να πιστέψει οτι βγήκαμε απ' το τούνελ...Το θέμα είναι αν οι αγορές θα μας δανείζουν ΜΟΝΙΜΩΣ στο εξής με βιώσιμα επιτόκια και όχι μια φορά πριν τις Ευρωεκλογές, για περιορισμένα ποσα 3-4 δίς. Αλλά εκείνο που διέφυγε του κυρίου Μάτσου είναι η σημασία της αξιολόγησης μιας οικονομίας απο τους " οίκους".
    Βεβαίως και καμμία χώρα δεν χρεωκόπησε λόγω της σχέσης χρέους προς ΑΕΠ. Ούτε η Ελλάδα χρεωκόπησε επι 40 συνεχή χρόνια που είχε θεωρητικά μη βιώσιμο χρέος. (πάνω απο 60% του ΑΕΠ όπως το ορίζει το Μάαστριχτ).
    Ούτε αποκλέιστηκε ποτέ δια διατάγματος απο τις αγορές. Εκείνο που την αναγκάζει να μην τολμά να δανειστεί πλέον απ' αυτές, είναι το ότι οι "οίκοι αξιολόγησης" το 2009 εν ριπή οφθαλμού και με αλλεπάλληλες υποβαθμίσεις μέσα σε 2-3 εβδομάδες κατέταξαν την οικονομία και τα κρατικά μας χρεώγραφα στην κατηγορία "σκουπίδια" όπου παραμένουμε έκτοτε με ελάχιστες αυξομοιώσεις , πότε "βρωμερα" και πότε "αποφευκταία" αλλά πάντα σκουπίδια, με αποτέλεσμα τα επιτόκια που μας ζητούν να είναι μη βιώσιμα, ήτοι πάνω απο 12%... Αν αύριο οι "οίκοι" μας αναβαθμίσουν πχ. στην κατηγορία ΑΑΑ , ακόμα κι αν το χρέος μας είναι στο 300% του ΑΕΠ, όπως των ΗΠΑ, οι αγορές θα το θεωρήσουν βιώσιμο και θα αγοράζουν αβέρτα Ελληνικά ομόλογα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει πχ. αν έμπαινε για χάρη μας (πχ. λόγω υδρογονανθράκων) ως εγγυητής η ΕΚΤ ή η FED. 'H τέλος πάντων κάποιος άλλος πανίσχυρος εγγυητής(πχ.ένα μορατόριουμ αποπληρωμών με την Ευρωζώνη,μέχρι να έρθει η ανάπτυξη και η διασύνδεση του ρυθμού αποπληρωμής των δανείων με αυτή την ανάπτυξη, όπως λέει και ο Τσίπρας) που θα μας τραβούσε με δύναμη έξω απο το θανατηφόρο "σπιράλ της ύφεσης στο οποίο όπως έλεγε και ο Ρουμπινί απο το 2009 μας έριξε το μνημόνιο. Η άλλη λύση είναι αδιαμφισβήτητα ο δρόμος της Ισλανδίας... Format & restart απο την αρχή με άλλους απο τους υπάρχοντες πολιτικούς και άλλο Σύνταγμα φτιαγμένο απο το λαό και δικαστήρια με δήμευση περιουσιών των υπευθύνων για την πτώση. Επειδή όμως η "έξωθεν βοήθεια" φαντάζει απίθανη, όπως λέει και ο φίλος ειδωλοκλάστης, ο δρόμος της Ισλανδίας μάλλον καθίσταται μονόδρομος (για να μην πούμε για το δρόμο της Αργεντινής που επίσης δεν αποκλείεται)...

    • Μανιάτης avatar
      Μανιάτης @ aris 04/01/2014 19:58:22

      Πώς είναι δυνατό να μιλάμε για περίπτωση Ισλανδίας!
      Τόσο τυχοδιωκτισμός ή/και αφέλεια!
      Το πρόβλημα της Ελλάδος σχετίζεται με χίλια μύρια ζητήματα εθνικής ασφάλειας.

  15. aris avatar
    aris 03/01/2014 22:46:08

    Για να αλλάξουν οι δομές του κράτους αγαπητέ Σαρακατσάνο θα πρέπει να απολυθούν άμμεσα οι 153-155 που ψηφίζουν τα μνημόνια καθώς και ΚΑΘΕ κομματικό στέλεχος που διορίστηκε σε διοικητική θέση απο το 1974 έως σήμερα. Και για να γίνει αυτό, εκτός απο την καταψήφισή τους, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ θα πρέπει να γίνει και το κούρεμα του χρέους, ιδίως εκείνου του τμήματος που μας φορτώθηκε μέσω Τσοχατζαραίων, Χριστοφοράκων, Μαντέληδων, Κάντα και ΣΙΑ.
    Αν γίνει κούρεμα χρέους με τα λαμόγια της συγκυβέρνησης να κρατάνε τις κουτάλες και την εξουσία, δεν χρειάζεται. Πάλι θα μας χρεώσουν και περισσότερο μάλιστα, και πάλι θα μας πει κατάμουτρα ο Σόιμπλε: δυό φορές σας δώσαμε την ευκαιρία, και τις δυό τους ίδιους ψηφίσατε, μην τυχόν και βγείτε απ' το Ευρώ και πεινάσετε...Oσο ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν πρόκειται να μειωθει το ΒΑΘΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, διότι η ψήφος μας σ΄αυτούς που το δημιούργησαν, σημαίνει αποδοχή και επιβράβευσή του.

  16. Αβαδδών avatar
    Αβαδδών 04/01/2014 01:56:53

    H Ελλάδα δανείζεται από την ΕΕ με επιτόκιο Euribor+0,5% δηλαδή κοντά στο 0,7% (για το επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας λαμβάνεται ως βάση το Euribor τριμήνου). Δανεισμός από τις αγορές με 6%++ (4-6% δανείζονται Ιταλία και Ισπανία) είναι σκέτη αυτοκτονία. Εκτός αν γίνει κούρεμα χρέους. Σε κάθε άλλη περίπτωση πάμε για φούντο και θα είμαστε μεγάλα κορόιδα. Μια λύση που θα ικανοποιούσε την Ελλάδα και (μάλλον θα ξεγελούσε παρά θα ικανοποιούσε) την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη θα ήταν τα αρνητικά επιτόκια δηλ πλάγιο προοδευτικό κούρεμα σε βάθος χρόνου.

    • George Ν avatar
      George Ν @ Αβαδδών 05/01/2014 20:50:29

      Αυτό μπορεί να γίνει με σταθερό μικρό επιτόκιο οπότε ο πληθωρισμός θα κάνει την δουλειά του. Δυστυχώς το θέμα είναι ότι δεν είναι βιώσιμη η χώρα με το οικονομικό μοντέλο που ακολούθησε ενώ ταυτόχρονα δεν έχει κάποια ιδέα για κάποιο άλλο. Το πιό πιθανό είναι να πηγαίνει από χρεοκοπία σε χρεοκοπία ακόμα κι αν της κόψουν στην μέση το χρέος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.