Είναι η ελληνο-ρωσική συμφωνία για αγωγό όπλο για να «εκβιαστεί» η τρόϊκα;
20/06/2015 13:54
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Είναι η ελληνο-ρωσική συμφωνία για αγωγό όπλο για να «εκβιαστεί» η τρόϊκα;

Μπορεί πράγματι το μνημόνιο που υπογράφτηκε με τη Ρωσία για τον αγωγό φυσικού αερίου («Νότιος Ευρωπαϊκός Αγωγός»), να είναι μια «πολιτική συμφωνία καλών προθέσεων». Δεν παύει, όμως, να είναι η Ελλάδα η μόνη χώρα που έχει υπογράψει κάτι τέτοιο.

Προ εβδομάδος, ο Πούτιν συναντήθηκε με τον Ερντογάν, στο Αζερμπαϊτζάν. Όπως ήταν φυσικό, δύσκολα θα υπέγραφαν ένα μνημόνιο σαν αυτό της Ελλάδας με τη Ρωσία για τον αγωγό, στο περιθώριο, μάλιστα, της εναρκτήριας τελετής των Ευρωπαϊκών Αγώνων του Μπακού. Ωστόσο, ένα από τα κύρια θέματα στην ατζέντα τους ήταν το ενεργειακό. Η τουρκική εταιρεία, BOTAS όμως έχει προβεί σε μια συμφωνία με τη ρωσική εταιρεία φυσικού αερίου, Gazprom. Όπως και να’ χει, καμία από τις χώρες απ’ όπου σχεδιάζεται να περάσει ο ονομαζόμενος Turkish Stream (Σκόπια, Σερβία, κ.ο.κ.) δεν έχει υπογράψει. Ως εκ τούτου, η υπογραφή εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, είναι σημαντική.

Πόσο σημαντική όμως; Αντίστοιχα μνημόνια είχαν υπογραφεί από την Ελλάδα και για τον περίφημο πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, ο οποίος, ωστόσο, μπήκε στις καλένδες. Το ίδιο, βέβαια, μπορεί να συμβεί και με τον ονομαζόμενο Turkish – Greek Stream. Να σημειωθεί πως το μνημόνιο που υπεγράφη, δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο νομικά δεσμευτικό, και δεν δημιουργεί δικαιώματα ή υποχρεώσεις που διέπονται από το διεθνές Δίκαιο.

Η χώρα – κλειδί στο σχέδιο για πέρασμα του αγωγού, υποθαλάσσια, στη Μαύρη Θάλασσα, προς την Τουρκία, από εκεί στην Ελλάδα, και κατόπιν στην Κεντρική Ευρώπη, μέσω Βαλκανίων, είναι αναμφισβήτητα, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, η ίδια η Τουρκία. Μένει να δούμε, βέβαια, τι θα πράξει ο Ερντογάν, ο οποίος, πάντως, έχει κατ’ αρχήν, προ μηνών, πει «ναι» στον αγωγό ρωσικού αερίου. Είναι, ωστόσο, άγνωστο λόγω της εσωτερικής κατάστασης στη γείτονα, μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, οπότε ο Ερντογάν ηττήθηκε, και των πιέσεων που του ασκούν οι ΗΠΑ, εάν θα βάλει τελικά την υπογραφή του. Με την ευκαιρία, να πούμε ότι τις τελευταίες ημέρες, και ειδικότερα από τις 12 έως τις 19 Ιουνίου, καθημερινά στο Αιγαίο μαίνεται «πόλεμος» με συνεχείς αερομαχίες ανάμεσα στα ελληνικά και τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη.

Την ίδια στιγμή, για τα Σκόπια, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέϊ Λαβρόφ, είπε ευθέως ότι τόσο η αναταραχή με το αλβανικό στοιχείο, που είχε ως αποτέλεσμα πρόσφατα πολλά θύματα, αλλά και η έκκρυθμη πολιτική κατάσταση που δημιουργήθηκε το τελευταίο διάστημα, είχαν ως στόχο να πιέσουν την κυβέρνηση Γκρουέφσκι να κάνει πίσω στο θέμα του αγωγού. Άφησε δε, σαφώς να εννοηθεί ότι στο παρασκήνιο βρίσκονται οι ΗΠΑ. Όλα αυτά δείχνουν ότι το σχέδιο του αγωγού ρωσικού αερίου θα δεχθεί ιδιαίτερα μεγάλες πιέσεις από τους Αμερικανούς και το «φιλοαμερικανικό λόμπυ» στην Ευρώπη.

Μαλώνουν οι ελέφαντες, την πληρώνουν τα βατράχια

Προ μηνός, όταν είχε έλθει στην Αθήνα ο ειδικός απεσταλμένος του Στεϊτ Ντιπάρτμεντ για ενεργειακά θέματα, Αμος Χοχστέϊν, είχε χαρακτηρίσει το ρωσικό σχέδιο ως «σχέδιο επί χάρτου» και «θεωρητικό». Πρόσφατα, από τις ΗΠΑ, επετέθη και πάλι κατά της Αθήνας, λέγοντας ουσιαστικά ότι το ρωσικό σχέδιο ναρκοθετεί το αμερικανικό σχέδιο για τη μεταφορά αζερικού αερίου προς την Ευρώπη, και, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι αυτά τα δυο σχέδια δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Στην πραγματικότητα, οι Αμερικανοί θέλουν να κλείσουν το δρόμο στους Ρώσους, και οι Ρώσοι στους Αμερικανούς. Έτσι, κάνουν έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα προλάβει να «θάψει» πρώτος το σχέδιο του άλλου. Πόσο μάλλον, αφού και ο ΤΑΡ (αμερικανο-ευρωπαϊκό σχέδιο, ήδη υλοποιείται) και ο Turkish Stream, χρονικά ολοκληρώνονται περί το ’18-’19.

Επί της ουσίας, όμως, η υλοποίηση του Turkish Stream δίνει γεωπολιτικό προβάδισμα στη Ρωσία, αφού παρακάμπτει την Ουκρανία, την οποία η Ουάσιγκτον, εμφανώς πλέον και με την αποστολή στρατευμάτων της, σκοπεύει να αποκόψει από τη ρωσική «σφαίρα επιρροής». Εάν τα καταφέρουν οι ΗΠΑ, λοιπόν, θα έχουν προκαλέσει ένα τρομερό οικονομικό πλήγμα στη Ρωσία, αφού θα της στερήσουν –σε σημαντικό βαθμό- και την ενεργειακή πρόσβασή της στην Ευρώπη. Εάν τα καταφέρει η Ρωσία, απλά η αμερικανική «ουκρανική εκστρατεία», θα έχει αποτύχει. Προς το παρών, βέβαια, πράγματι το ρωσικό σχέδιο είναι επί χάρτου. Διότι εάν οι ΗΠΑ δώσουν στη Μόσχα ό,τι θα ήθελε στην Ουκρανία (με τα απαραίτητα ανταλλάγματα, εννοείται), τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να φτιαχτεί ο Turkish Stream. Στην καλύτερη περίπτωση, το σχέδιο θα μετατεθεί στο μέλλον. Έως τώρα, όμως, αν και γίνονται μεγάλα διπλωματικά παζάρια, συνοδευόμενα πάντως και από λουτρά αίματος στην Ουκρανία, κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται.

Ο Λαφαζάνης στη Ρωσία, ο Κοτζιάς στη Βουλγαρία

Μια ημέρα προτού υπογράψει στην Αγία Πετρούπολη, ο υπουργός Ενέργειας, κ.Παναγιώτης Λαφαζάνης, το μνημόνιο για τον αγωγό, ο υπουργός Εξωτερικών, κ.Νίκος Κοτζιάς, πραγματοποίησε επίσκεψη στη Βουλγαρία, όπου διεμήφθησαν ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Εκεί, αφού ο κ.Κοτζιάς είπε για την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ότι «αποτελούν χώρες του βορειοατλαντικού συστήματος» στα Βαλκάνια, υπογράμμισε και ο ίδιος τη σημασία των ενεργειακών σχεδίων των ΗΠΑ και των Βρυξελλών στην περιοχή μας.

Ατλαντικότερος των ατλαντιστών, βεβαίως, ο Βούλγαρος υπουργός Εξωτερικών, Ντάνιελ Μίτοβ, επανέλαβε το γνωστό μοτίβο περί «διαφοροποίησης των ενεργειακών προμηθειών της ΕΕ», από τη Ρωσία, λέγοντας ότι «η ενεργειακή διαφοροποίηση και η ενεργειακή ένωση της ΕΕ αρχίζουν από τον διασυνδετήριο αγωγό αερίου μεταξύ Βουλγαρίας και Ελλάδας». Ο ίδιος, επίσης, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον αγωγό ΤΑΡ, στον κάθετο αγωγό Ελλάδας – Βουλγαρίας - Ρουμανίας, την πρόσβαση στο υγροποιημένο φυσικό αέριο και τις αμφίδρομες ροές αερίου στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Αναμφισβήτητα, θεμιτό για τα συμφέροντα της χώρας μας είναι να καταφέρει να περάσουν από το έδαφός της οι αγωγοί όλων των αντιτιθέμενων δυνάμεων. Η Τουρκία, εξάλλου, αυτό ακριβώς έχει καταφέρει. Να γίνει ενεργειακό σταυροδρόμι, και να περνούν από το έδαφός της τόσο αμερικανικής υποστήριξης αγωγοί, όσο και ρωσικοί. Το ερώτημα είναι εάν υπό τις παρούσες συνθήκες, η υπογραφή μνημονίου με τη Ρωσία θα βοηθήσει την Αθήνα στη «διαπραγμάτευσή» της με τους «εταίρους» ή όχι. Πάντως, πρόσφατα σε μερίδα μεγάλων Δυτικών ΜΜΕ, εκφράστηκε σαφώς η ανησυχία για την προσέγγιση Αθήνας – Μόσχας (βλέπε: FT: Μπορεί η Ευρώπη να αφήσει την Αθήνα να πέσει στην αγκαλιά της Μόσχας;).

Ρωσικό «μνημόνιο» χωρίς λεφτά;

Παρά τη φημολογία ότι ενδεχομένως το μνημόνιο συνεργασίας για τον αγωγό, θα συνοδευτεί από οικονομική βοήθεια της Ρωσίας προς την Ελλάδα, κάτι τέτοιο, χτες στην Αγία Πετρούπολη δεν έγινε. Ο εκπρόσωπος Τύπου του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε κατηγορηματικά ότι «δεν έγινε καμία συζήτηση για οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα κατά τη συνάντηση Τσίπρα - Πούτιν». Πολύ περισσότερο, τόσο ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών, Αντόν Σιλουάνοφ, όσο και ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης, Αλεξέι Ουλιουκάεφ, είπαν ότι ούτε καν γίνεται λόγος για να αγοράσει η Ρωσία ελληνικά κρατικά ομόλογα με χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού (!). Ευθέως όμως, ζήτησαν να ανοίξουν οι πόρτες για «επενδύσεις». Ως γνωστόν, ενδιαφέρονται για τους σιδηροδρόμους, λιμένα Θεσσαλονίκης, αλλά και για μπίζνες σε αμυντικές βιομηχανίες.

Γενικότερα, οι Ρώσοι κινήθηκαν στο γνωστό – από τον Ιανουάριο, μετά τις εκλογές- μήκος κύματος, «βρείτε τα με τους δανειστές σας, και μετά το συζητάμε». Υπάρχει άραγε περίπτωση να δώσουν χρήματα στην κυβέρνηση, ούτως ώστε να πάρει ανάσα από το ασφυκτικό πρέσινγκ των Βρυξελλών; Κατ’ αρχήν, το να βρει το Κρεμλίνο 4-6 δις. ευρώ, είναι υπόθεση ενός και μόνον τηλεφώνου από τον δέκατο βοηθό του Πούτιν σε μερικούς Ολιγάρχες, με τις απαραίτητες, βέβαια, φοβέρες. Όμως, πρέπει να είναι κανείς πολύ αφελής για να πιστέψει ότι ο Πούτιν θα θυσιάσει τις σχέσεις του με τη Μέρκελ για χάρη της Ελλάδας. Εάν αύριο τα «σπάσει» μαζί της, το ξανασυζητάμε.

Ένας παράγων που, ενδεχομένως, θα παίξει ρόλο, είναι η στάση της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία, όσον αφορά τις οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της. Ήδη, το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε να παρατείνει τις κυρώσεις σε βάρος της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης έως τον Ιούνιο του 2016, ενώ τη Δευτέρα το Συμβούλιο καλείται να επικυρώσει (!) την πρόταση για παράταση των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας έως τον Ιανουάριο του 2016. Όπως και να’ χει, τα πράγματα φαίνονται σκούρα.

Βέβαια, όσον αφορά την Ελλάδα, η Ρωσία φαίνεται ότι ίσως κάνει τα στραβά μάτια για να μπαίνουν κάποια προϊόντα μας στη χώρα, παρά το Δυτικό εμπάργκο και τα ρωσικά αντίμετρα. Άσε, που τα αντίμετρα έχουν γίνει σουρωτήρι, με τις ευλογίες της Μόσχας, αφού πολλά Δυτικά προϊόντα εισάγονται στη Ρωσία μέσω της Τουρκίας και άλλων χωρών εκτός ΕΕ. Επιπλέον, ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσίας, Α.Ουλιουκάεφ, είπε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να επενδύσει και να δώσει εγγυήσεις στις εταιρείες, οι οποίες θα συμμετάσχουν στην κατασκευή του Νότιου Ευρωπαϊκού Αγωγού. Να σημειωθεί πως, από ρωσικής πλευράς, στη νέα κοινή ελληνο-ρωσική εταιρεία για τον αγωγό, θα μετάσχει ως στρατηγικός επενδυτής, η μεγάλη ρωσική Τράπεζα VEBCapital («Bank of Development and Foreign Economic Affairs – Vnesheconombank) και από ελληνικής, η «Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων ΑΕ - ΔΕΠΕΝΕ Α.Ε.».

Sukhoi

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δημήτρης avatar
    Δημήτρης 20/06/2015 19:58:31

    οκ από συμφωνίες έχουμε πήξει πρακτικά δεν έχει γίνει τίποτα ποτέ οπότε....

    • ΕVA avatar
      ΕVA @ Δημήτρης 21/06/2015 01:18:49

      αυτός ο Πούτιν πώς είναι έτσι; λίφτινγκ έκανε; τα χάλια του έχει και δεν τον εμπιστεύομαι καθόλου, ρίχνει δούλεμα στο παιδί.. αυτός να μου το θυμηθείτε μήπως προκαλεσει τελικά κανένα πόλεμο στην ανθρωπότητα.

      • Ανυπομονος, δεξιος avatar
        Ανυπομονος, δεξιος @ ΕVA 21/06/2015 14:37:52

        Ακολουθει και αυτος (ο Πουτιν) την δημιουργικη ασαφεια, που τον εδιδαξε ο Τσιπρας με τον Βαρουφακη. Σαν καλα τα λεει ο αρθρογραφος. Το θεμα ομως ειναι αν υπαρχουν ακομη αντικειμενικα σκεπτομενοι πολιτες στην Ελλαδα για να τον ακουσουν.

        • mezapos avatar
          mezapos @ Ανυπομονος, δεξιος 21/06/2015 18:22:46

          Ο Πούτιν δεν είναι καθόλου ασαφής. Είναι απολύτως συνεπής με την πολιτική του. Πιέζει για να πάρει ανταλλάγματα. Κυρίως στην Ουκρανία, όπου έχει δημιουργήσει τετελεσμένα (Ανατολική Ουκρανία). Πιέζει για να πετύχει τον κύριο στόχο του. Να εξυπηρετήσει τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας. Οι κινήσεις του στην παρούσα μας βολεύουν. Από την άλλη, πρέπει να παραδεχτούμε τον Λαφαζάνη, διαφωνούμε ή όχι με αυτή την κίνηση (προσωπικώς, συμφωνώ). Ειναι ο μόνος στην κυβέρνηση που έκανε κάτι πρακτικά μεγάλο και σημαντικό. Από κει και πέρα το παιχνίδι είναι εντελώς ανοικτό, μεγάλο, και με τις δυο υπερδυνάμεις να αντιπαρατίθενται, και ο αγωγός έχει πολύ δρόμο. Εγώ θέλω να δω τι στάση θα κρατήσει η Γερμανία. Μην την δείτε να μπαίνει με καμμιά εταιρεία της στον αγωγό, εάν αυτός δρομολογηθεί για τα καλά!

  2. Άλυτη Εξίσωση avatar
    Άλυτη Εξίσωση 22/06/2015 19:56:29

    Οι Ρώσοι φυσικά θα προωθήσουν τα συμφέροντά τους και παρεπιπτόντως,θα ...προκαλέσουν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς (λόγω Ουκρανίας), μέχρι εκεί που είναι ''ανεκτό''. Αν πάντως γίνεται σε κάτι να ωφεληθούμε στο μέτρο του εφικτού, γιατί όχι;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.