Δυϊκό μοντέλο ή διπολικό σύνδρομο;
26/09/2015 14:37
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Δυϊκό μοντέλο ή διπολικό σύνδρομο;

Κανείς δεν καταλαβαίνει πως κάτι τέτοιο αναπόφευκτα οδηγεί ένα κόμμα πρώτα σε ιδεολογικό ευνουχισμό, μετά σε πολιτική παράλυση και τέλος σε κοινωνική αποστράτευση;

Το 1996 ο Κώστας Σημίτης ήταν επικεφαλής μιας κυβέρνησης που κουβαλούσε στο διάβα της όλες τις κληρονομιές των κομματικών συσχετισμών που είχαν διαμορφωθεί στο ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν είχε όμως το κόμμα. Ο Κ. Σημίτης προβάλλοντας το αίτημα για καθαρές λύσεις αλλά και για αλλαγή πορείας μέσα από το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας στα τότε κοινοτικά δεδομένα θέτει “σχεδόν εκβιαστικά” την παραμονή του στην πρωθυπουργία της κυβέρνησης με την ανάδειξή του σε Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, γνωρίζοντας πως σε κάθε άλλη περίπτωση δε θα μπορούσε να πετύχει τίποτα από τους στόχους. Η συνέχεια γνωστή. Κερδίζει το Συνέδριο και προχωρά με τους δικούς του όρους σε εκλογές. Το αποτέλεσμα της κάλπης της 22ης Σεπτεμβρίου 1996 τον δικαιώνει ( 41,49 % και 162 έδρες). Ένα ζήτημα που θα μας απασχολήσει σε επόμενο κείμενο, είναι πως τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν κουμάντο οι “ηττημένοι Τσοχατζοπουλικοί” που έχασαν το κόμμα.

Πως μου ήρθε τώρα στο μυαλό ο Σημίτης; Να, είναι λέτε επειδή διαβάζω πως υπάρχουν σκέψεις για επιλογή ενός αντι-Τσίπρα στη ΝΔ, ο οποίος θα έχει προοπτική να τον κερδίσει και στις εκλογές και όπως λένε τα ρεπορτάζ με το μικρό βάθος πάγκου στην ΚΟ της ΝΔ, δημιουργούνται σε πολλούς δεύτερες θετικές σκέψεις αναφορικά με το μοντέλο “εξωκοινοβουλευτικός πρόεδρος, κοινοβουλευτικός πρόεδρος ΚΟ”;

Ενδεχομένως επί της αρχής να ακούγεται αρκετά γοητευτική αυτή η νέα κομματική δομή. Πιο ευέλικτη, πιο χαλαρή, πιο σύγχρονη. Είναι όμως έτσι ή κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην λειτουργία ενός παραδοσιακού συντηρητικού κόμματος; Θα μπορέσει αυτό το μοντέλο δυαρχίας να κατευθύνει προς το άνοιγμα της ΝΔ στην κοινωνία ή πολύ περισσότερο θα εμβαθύνει τις σχέσεις εξάρτησης, την καμαρίλα και την αναπαραγωγή κουρασμένων στελεχών του κομματικού σωλήνα;

Είναι σαφές πως μέσα από αυτήν την διαδικασία θα προκύψουν μια σειρά από σημαντικές παθογένειες και προβλήματα.

Πως θα διασφαλίζεται η ομαλή και ισόρροπη πολιτική συνύπαρξη και κυρίως ο ταυτόχρονος βηματισμός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και του κόμματος; Τι θα συμβεί σε περιπτώσεις που οι βουλευτές θα ψηφίσουν στο πλαίσιο της κομματικής του πειθαρχίας ενώ το κόμμα, δηλαδή οι οργανώσεις του κόμματος, τα στελέχη που ψήφισαν, αντιδράσουν;

Πως θα δεχτούν οι βουλευτές να έχουν επικεφαλής έναν εξωκοινοβουλευτικό Πρόεδρο και τι Πρόεδρος θα είναι αυτός, όταν δε θα μπορεί να εκφράζει τον επίσημο κομματικό λόγο σε κρίσιμες κοινοβουλευτικές περιστάσεις όπως είναι τα σημαντικά νομοσχέδια, οι προγραμματικές δηλώσεις, η ψήφος εμπιστοσύνης κτλ.

Τέλος, μήπως κάποιοι σκέπτονται να συνεχίσουν την εφαρμογή του σενάριου “συναίνεση-συνεργασία” στη λογική ενός διττού άξονα, όπου από τη μία το κόμμα να διαφωνεί με τις πολιτικές και από την άλλη η κοινοβουλευτική ομάδα να τα ψηφίζει όλα; Μήπως κάποιοι επιθυμούν διακαώς την τακτική της χαλαρής συναίνεσης στο πλαίσιο των επερχόμενων εφαρμοστικών νόμων αλλά και κυρίως της εφαρμογής των πιο σκληρών όρων του Μνημόνιου;

Κανείς δεν καταλαβαίνει πως κάτι τέτοιο θα κάνει για μια ακόμη φορά τη Νέα Δημοκρατία “νεροκουβαλητή” της καταστρεπτικής διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ;

Κανείς δεν καταλαβαίνει πως κάτι τέτοιο αναπόφευκτα οδηγεί ένα κόμμα πρώτα σε ιδεολογικό ευνουχισμό, μετά σε πολιτική παράλυση και τέλος σε κοινωνική αποστράτευση;

Λέτε να μην ήξερε ο Σημίτης;

Vanzetti

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Ο. avatar
    Γιάννης Ο. 27/09/2015 08:55:32

    Από τον ζητούμενο αντι-Ανδρέα του Ευαγγέλου Αβέρωφ, προέκυψε και επεβλήθη ο Κώστας Μητσοτάκης. Εάν τώρα, η Ν.Δ, που κακά τα ψέματα, πέτυχε στρατηγική νίκη με τη μνημονιακή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, αναζητήσει αντι-Τσίπρα, θα παραχωρήσει στρατηγική νίκη στον αντίπαλο.

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 27/09/2015 11:28:42

    Δεν είχα δει το άρθρο ως τώρα. Εξαιρετικό.

  3. airman avatar
    airman 27/09/2015 18:04:24

    Η Κοινοβουλευτική Ομάδα ως οφείλει θα ασκεί το θεσμικό της ρόλο ως αξιωματική αντιπολίτευση. Το πλαίσιο για το επόμενο μακρύ διάστημα είναι δεδομένο, η δε εφαρμογή του 3ου Μνημονίου Τσίπρα-Καμμένου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο είναι ευθύνη της Κυβέρνησης. Όπου απαιτείται να στιλιτεύει θα το πράττει και όποτε συμφωνεί θα το δείχνει. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ως εκφραστής της παράταξης που σήμερα ψάχνει περπατησιά και συντονισμό με το κομμάτι της κοινωνίας που προσδοκά να εναγγαλίσει ξανά, μπορεί και ενδεχομένως πρέπει να διαγράψει "παράλληλη" πορεία. Ο δε σημερινός αρχηγός είναι προφανώς επαρκέστατος για Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πόσο μάλλον αφού κρίθηκε κατάλληλος για εν δυνάμει Πρωθυπουργός. Εάν κάποιοι σημερινοί βουλευτές και όχι μόνο έχουν επιφυλάξεις για τη χημεία μεταξύ κόμματος και Κοινοβουλευτικής Ομάδας στην περίπτωση εκλογής εξωκοινοβολευτικού αρχηγού, δε μένει παρά να δουν τα χαΐρια της χημείας που οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

  4. λαέρτης avatar
    λαέρτης 28/09/2015 08:37:42

    αν κι η ΝΔ πέσει στην ασάφεια του ΣΥΡΙΖΑ τότε .....

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.